Voor cushion onlays moet je wel eerst een boek maken

Posted on juli 23, 2020 by Argusvlinder

Daar gebruik ik ‘Zwammen smullen’ van Evelien Kroese voor.
Ik kocht het boek bij Atelier de Ganzenweide in een losbladige
uitvoering.
De katernen zijn ingebonden.

De rug heb ik al met PVA ingesmeerd en al even laten drogen. Intussen een stukje gaas op maat gemaakt. Dat gaat op de rug en dan gaat het geheel een tijdje in de boekenpers.

Als het boekje dan uit de pers komt dan snij ik het op maat met de snijmachine. Hier op deze foto is dat nog niet gebeurd. De potloodstrepen vormen de randen waar ik ga snijden. Dan is het de beurt aan het snijden van de platten. Even passen en meten.

Het kookboek met allerlei recepten met paddenstoelen is voorzien van allerlei mooie tekeningen. In meerdere opzichten kan dit genieten betekenen.

Even passen en meten. Het boekblok ligt tussen het karton voor de voor- en achterplat. Zo kan ik de grootte van het ontwerp eens zien tegen de echte afmetingen. Als dat bevestigen straks goed lukt dan is dit straks leuk.

Dit is het witte leer dat ik pas geleden in de aanbieding kocht.

Aan de binnenkant van het leer heb ik het stuk afgetekend dat ik nodig heb voor de witte boekband.

De platten gepositioneerd. Ik wil eens een keer een boek maken zonder versteviging in de rug. Eens zien hoe dat gaat werken. Ik ga nog wel de twee plannen met kraftpapier aan elkaar lijmen. Wel of niet het leer dunnen?

Waarom zou ik het ook laten

Posted on juli 23, 2020 by Argusvlinder

Het centrum van Breda is erg leuk.
Omdat het zo compact is, heb je alles dicht bij elkaar.
Stralend middelpunt op een gewone dinsdagmorgen
is dan de Grote Kerk.

Breda Centrum, de terrassen zijn om 8 uur in de ochtend nog in de schaduw maar de Grote Kerk straalt je al tegemoet.

Eerste blikken van Pushkar

Posted on juli 22, 2020 by Argusvlinder

Je gaat natuurlijk niet naar India voor de hotels.
Prima als het goede hotels zijn maar je gaat voor het land,
de mensen, de cultuur.

We gingen naar Pushkar voor de Pushkar Camel Fair.
We wilden niet één dag en één nacht gaan maar meerdere dagen,
zodat we de opbouw en de afbouw konden meemaken.

Toen we op de eerste dag aankwamen waren er al wel voorbereidingen
aan de gang maar de drukte zou nog moeten komen.

De kameel is voor de Indiase landbouw wat voor ons het paard
was: vervoermiddel en hulp in de landbouw.
Dat is net als in Nederland aan het veranderen.
Kamelenhandelaren zijn er dan ook steeds minder.
Maar als je nooit in Pushkar bent geweest maakt het niet zo veel
uit hoeveel kamelen er komen.
Mijn foto’s in volgende berichten gaan dat hopelijk tonen.

De eerste nachten konden we in een hotel verblijven.
De prijzen waren nog acceptabel.
Daarna zouden we naar een tentenkamp voor toeristen verhuizen.

Mooi hotel. We hadden een kamer op de begane grond.

Ontbijt in de tuin. Fantastische sfeer.

Maar dit beeld door een raam in de muur van de hoteltuin maakte diepe indruk. We waren al eerder in India geweest maar dit overtrof toch weer mijn verwachtingen,

Ook op een gewone dag is het blijkbaar best druk in Pushkar.

Overal waar je kijkt zie je wel een plaats die als tempel dienst kan doen. Hoe vaak je ook in India komt, dat blijft steeds indrukwekkend.

Pushkar is een pelgrimsoord voor Hindoes en Sikhs. Daarom zijn er al die tempels en ghats (trap aan het water die door pelgrims gebruikt worden).

Trap naar de weg waar vrouwen zitten bij een winkel.

Door een sluier ziet alles er nog romantischer uit.

De heuvel op de achtergrond (links) heeft op de top natuurlijk een heiligdom.

In de avond maakte ik een paar foto’s vanaf het dak van het hotel.

Deze foto maakte ik verder op in de stad.

Als je denkt: waar zijn nou die kamelen?
Rustig maar, nog heel even.

Ik luister naar: Wat bomen ons vertellen

Posted on juli 22, 2020 by Argusvlinder

Op dit moment lees ik een boek over jaarringen.
Het boek is geschreven door Valerie Trouet.
De Nederlandse versie heet: Wat bomen ons vertellen.
Ik luister naar nummers van:
Jimi Hendrix
Ennio Morricone
Neil Young
Toto
R.E.M.
The Cure
Scorpions
Radiohead
Beyoncé

Ik heb van de playlist die in haar boek staat een playlist
gemaakt in iTunes.

India in 2013

Posted on juli 21, 2020 by Argusvlinder

Er is een vakantie waarvan ik ooit de hoogtepunten al eens had
laten zien maar waar ik nooit uitgebreid bij stil heb gestaan.
Tenminste niet op internet.
In 2013 (november) gingen we naar de Pushkar Fair.
Jaarlijks komen in Rajasthan, bij het plaatsje Pushkar,
de handelaren in kamelen bij elkaar.
Het evenement is een combinatie van een beurs voor zakenmensen
en een religieus festival.
Eerst een aantal dagen met de kuddes kamelen en dan gaat het
aan het eind van de week over in een religieus festival.
Pushkar is een kleine stad die rond een meer ligt.
Het terrein van de Pushkar Fair ligt buiten de stad.
De handelaren brengen hun eigen tenten mee.

De reis er naar toe was heftig (voor ons).
Eerst de vlucht naar New Delhi, dan kort slapen (paar uur),
dan met de auto naar Jaipur. Daar bleven we een dag en nacht
en dan door naar Pushkar.
Op de terugweg brengen we meer tijd in Jaipur en New Delhi door.
In 1995 waren we al eens in New Delhi en Jaipur geweest.
De wegen in Jaipur waren toen nog niet verhard.
Dat was nu wel.

Het hotel waar we deze keer verbleven was een voormalig stadspaleis.
Een koninklijke familie van buiten Pushkar had een eigen
paleis in de stad Jaipur om de invloedrijke maharadja
van Jaipur te bezoeken.
Het paleis wordt deels door de nazaten van de familie zelf gebruikt
en deels als hotel.

Let the magic begin.

Zo keken we vanaf het brede balkon van de kamer naar de omgeving, overdag.

Aan het begin van de avond verschijnt dan het buitenrestaurant.

Met het licht aan wordt alles een sprookje.

De entree van de hotelkamer.

Hotelkunst. Het bovenraam van een van de deuren. Tijd om te gaan slapen en morgen naar Pushkar.

Laatste hoedje bepaald

Posted on juli 21, 2020 by Argusvlinder

De afgelopen week was het misschien veel Guatemala.
Het was niet de bedoeling het af te raffelen maar 65 berichten
over die vakantie was een mooi getal.
Tijd voor een volgende vakantie.
Alleen die volgende vakantie laat nog even op zich wachten.

Maar eerst even over de cushion onlays (met dank aan Mark Cockram).
Mijn ontwerpje was bijna af.
Er ontbrak nog één paddenstoelhoedje.
Ik herinnerde me dat ik ergens een stuk vissenhuid had liggen.
Toen ik ging zoeken vond ik inderdaad een stuk vissenhuid en het stuk
was groter dan ik me herinnerde. Dus daar een stuk
afhalen zou jammer zijn.
Daarmee zou het te binden boek gelijk veel kleiner maken.

Tijdens het zoeken vond ik ook een stuk slangenhuid.
Heel lang, groen met een patroon. Leuk.
Gelijktijdig vond ik 5 vellen papier met een slangenhuidpatroon.
Dus ik smokkel. Dat papier gebruik ik.
Als dat maar goed gaat.

Het ontwerp vind ik leuk. Hopelijk krijg ik het dadelijk ook mooi op de wit leren boekband van ‘Zwammen smullen’ van Evelien Kroese (Atelier de Ganzenweide).

RefugiArte

Posted on juli 20, 2020 by Argusvlinder

Op het moment dat we op vakantie in Guatemala en Honduras waren
zat een groot deel van de wereld in een andere crises:
de vluchtelingencrises.
We vlogen van Flores naar Guatemala City en op de
luchthaven van Flores zagen we een expositie met cartoons.
Ondersteund door UNHCR, was er een verzameling cartoons te zien
over de vluchtelingencrises door kunstenaars uit de regio
Zuid- en Midden-Amerika.
Die crises is er natuurlijk nog steeds alleen hebben we onze
aandacht op dit moment bij een ander probleem.
Een paar voorbeelden.

Angel Boligán, Cuba.

Flio (?), Territorio Hostil.

Ricardo Clement, Alecus, Mexico.

Luis Demetrio Calvo Solís, Mecho, Costa Rica.

Aangekomen in Guatemala City restte ons nog één nacht in
een hotel voordat we terug naar Amsterdam vlogen.
Dus nog één voorbeeld van hotelkunst:

Mirador

Posted on juli 19, 2020 by Argusvlinder

De laatste volledige dag in Flores was bewolkt.
We hebben nog een boottocht gemaakt.
Altijd leuk.

Maar in Flores zelf was het feest. De kerk was versierd en het was druk.

Er werden voorbereidingen getroffen voor een goed maal.

Er werd nog een tent bijgebouwd (?)

Maya Pan. Deze bakker had ons al een keer ‘gered’.

Een smalle straat met muurschilderingen in wording.

De boot neemt ons eerst langs de brug die het eiland verbind met het vaste land.

Het museumeiland.

Flores.

We gaan naar een uitkijkpunt: Peninsula de Tayazal, Sendero mirador Rey Canek (pad naar het uitkijkpunt Rey canek).

Het uitkijkpunt is een houten toren op een hoog punt in het landschap.

Vanaf die toren heb je natuurlijk meer zicht op Lake Petén Itzá.

De versiering van de kerk is zichtbaar.

We laten de toren weer achter ons.

Terug bij het begin van de boottocht.

Guatemala, Flores: Sta. Barbara Inn Museo

Posted on juli 18, 2020 by Argusvlinder

Museum is een groot woord.
Een privéverzameling, misschien uit de hand gelopen.
Op een klein eiland op zwemafstand van Flores.
Je kunt er alleen per boot komen en het hoort bij
een hotel in Flores.

Een eerste blik in het museum.

Heel verschillende gasten in de tuin.

Excéntricos de pedernal. Van veel culturen vinden we scherven steen die gewoon een stuk steen kunnen zijn maar soms ook (een stuk van) een vuistbijl of mes. Hier een hele verzameling. Zo’n scherf noem je in het Engels een ‘flint’. De cartoon serie ‘The Flintstones’ dankt er de naam aan.

Met gevoel voor drama neergelegd.

Zouden die uit een tuincentrum komen?

Ook elektrische voorwerpen als telefoons.

Ook heel grappig: Radios y bombillas Holandeses. Dat laat zich vertalen als ‘Radio’s en lampen uit Nederland’. Maar ik denk ook als ‘Radio’s en bloembollen uit Nederland’. Beide vertalingen passen bij Philips en Nederland (van die tijd).

Dit bord met de naam van het museum stond binnen. Sta. Barbara Inn Museo.

Leuk gedaan.

Terug naar Flores.

Wie zou er niet zo’n museum entree willen?

In het hotel werden we weer opgewacht….

Gelezen: Wie is wie in Max Havelaar?

Posted on juli 18, 2020 by Argusvlinder

Uitgeverij De Buitenkant geeft een hele leuke serie uit:
Uitgelezen boeken.
Altijd onderwerpen die met het boekenvak te maken hebben.
De ondertitel van de serie is dan ook:
Katern voor boekenkopers en boekverkopers.
De uitgave van maart 2020 gaat dus over de Max Havelaar.

Philip Vermoortel, Wie is wie in Max Havelaar?

Philip Vermoortel probeert in 60 pagina’s te achterhalen
wie er model hebben gestaan voor de verschillende personages
in de Max Havelaar.
Wie kent niet: Droogstoppel (makelaar in koffie), dominee Wawelaar,
Sjaalman of het tragische liefdespaar Saïdjah en Adinda?

Het exemplaar dat ik ontving kwam in een speciale envelop:

En met een mooie, losse kaart van Indonesië.

The Dutch possessions coloured thus.

Gisteren werd ‘Flores’ niet zonder reden onder de aandacht gebracht. Zelf waren wij daar in 2006.

Het katern is een aanrader!

Bedoel je Flores of Floris?

Posted on juli 17, 2020 by Argusvlinder

Nee ik bedoel niet het televisieprogramma dat Rutger Hauer
een bekende Nederlander maakte.
Ook niet Flores, een van de Kleine Soenda-eilanden in Indonesië.
Ik heb het over het plaatsje of eiland Flores in het meer
Petén Itzá in Guatemala.
Een van de mogelijke uitvalsplaatsen naar Tikal.

Er ligt een weg van het vaste land naar het eiland dat volledig
door een kleine stad in beslag wordt genomen.
Vanaf dit eiland ondernemen we een kleine boottocht.

De boot vaart als eerste op deze oever af, aan de andere kant van het meer.

Zoals het hoort ligt het centrum van het dorp bij die witte kerk.

Monument voor een rennend paard.

Misschien niet allemaal spectaculair maar wel heel relaxed.

Er is daar nog een klein eiland.
Daarop een aanlegsteiger, plaats om thee te drinken en
een soort van privé-museum.
Dat wilden we natuurlijk zien.
Dus daarover de volgende keer.

Creatief met handdoek

Posted on juli 16, 2020 by Argusvlinder

Het vorige bericht van Tikal met de ‘Leiden plate’
was misschien iets meer van een eye opener (is dat
voorwerp in Nederland?),
de voorwerpen in dit bericht zijn ook mooi en
stonden in dezelfde vitrines.

Tikal, Schaal met opstaande rand. Dish high wall, late classic, 550 – 900 AD.

Escondite heeft als eerste vertaling op Google Translate
‘hiding place’. Een plaats om dingen te verstoppen.
Maar ook ‘hide out’ is een vertaling.
Dat is in het Nederlands ‘onderdak’.
Dat is denk ik beter op zijn plaats: gevonden in huis 142 in Tikal.

Vasua estucada con tapadera (vaas en deksel met stuco), 250 – 550 AD. Figuras de deidades con tocados y simbologia (godenfiguren met hoofdtooien en symbolen).

Fascinerende afbeelding.

Geen idee waar die kleine ‘schaaltjes’ links voor dienen. Mooie heldere afbeelding in het midden van de schaal.

Tikal, jade figure of a jaquar, tomb 196 van K’inich Ah Chak Tzukte.

Op internet is een uitgebreid rapport te vinden van de opgraving.
De twee pdf’s dateren uit 1967 met als titel:
STRUCTURE 5D-73, BURIAL 196, TIKAL, PETEN, GUATEMALAA
PRELIMINARY REPORT
by Nicholas Matthew Hellmuth

Tikal, two incised bones, tomb 196 van K’inich Ah Chak Tzukte.

Er was in het hotel weer iemand heel creatief geweest met de handdoeken.

Paddenstoel

Posted on juli 15, 2020 by Argusvlinder

Nog wat verder gegaan met de ‘cushion onlay’-techniek.
De vorige keer heb ik de Facebook pagina van
Mark Cockram wel genoemd maar geen verwijzing opgenomen.
dat moet ik vandaag even recht zetten.
Je vindt het filmpje op 28 juni 2020.

Zoals je kunt zien ben ik al weer wat verder. Het worden drie paddenstoelen. Er zal maar net voldoende ruimte zijn op de boekband want het boekje is niet zo groot. Overigens staat het wel vol met leuke tekeningen.

Het boek heet Zwammen Smullen, en is gemaakt door Evelien Kroese.
Het boek is denk ik nog steeds verkrijgbaar in losse katernen.

Op de foto is te zien dat ik ook een beetje smokkel.
Ik gebruik voor de ondergrond van de meest rechtse paddenstoel
een stukje kurk-boekbindlinnen.
De stam is van een klein stukje perkament.
Technisch wordt het dan misschien niet zo mooi als met alleen
‘cushion onlay’, maar ik vind de verschillende materialen,
hun kleur en structuur gewoon mooi.

Ik gebruik deels leer uit oude jassen en uit een oude tas.
Dat combineer ik met leer dat ik speciaal
voor boekbinden gekocht heb.
Voordeel is de variatie, nadeel is dat al die materialen
verschillende eigenschappen hebben. Tussen de drie leersoorten
die ik vandaag heb proberen te dunnen zit echt veel verschil.

In het filmpje toont Mark Cockram een techniek die ik ook wil proberen. Ik gebruik een stukje uit een jas met een donkere kleur. Die kleur laat zich het best omschrijven als aubergine.

De techniek gaat, samengevat, als volgt:
plak een stuk dun papier op de goede kant van het leer
(de haarzijde). Dat papier moet aan 4 kanten uitsteken.
Het papier kun je met een klein beetje water straks
eenvoudig verwijderen.
Na het laten drogen in de pers, smeer je lijm op de
uitstekende stroken papier en plak dat op een iets
steviger stuk papier.
Weer na drogen in de pers zit het leer een beetje gevangen
en laat het zich eenvoudiger snijden.
Zeker bij kleinere stukken leer en moeilijke vormen,
heel handig.
Idee is nu om het mes schuin te houden bij het snijden,
schuin naar binnen. Bijvoorbeeld op 45 graden.
Daardoor ontstaat de schuine rand die ik in mijn vorige
bericht liet zien op een tekening.

Op de vorige foto zie je dat het leer dat ik gebruik
misschien niet het beste stuk is om deze techniek mee
uit te proberen.
Het label in de jas zegt dat het leer is, zo oogt het in iedere geval.
Maar de binnenkant lijkt toch veel op een soort foam laag.
Het laat zich moeilijk tot niet dunnen.
Misschien is daarom deze snijtechniek wel ideaal.

Hier is leer plus dun papier weer gelijmd op een stuk steviger papier. Er kan gesneden worden. Je kunt nu ook eenvoudig tekenen wat je wilt uitsnijden zonder het leer vuil te maken.

Uit het stuk aubergine-kleurig leer heb ik de stam van de middelste paddenstoel gesneden. De stam ziet er donkerder uit omdat hij in aanraking met water is geweest. Dat droogt vast.

Nog een extra stukje gras erbij. Ik heb ook nog een heel dun, bruin perkament.Dat ga ik ook nog gebruiken maar even zien hoe ik dat ga doen.

Alles bij elkaar wordt het dus echt een
gemengde techniek.

Uit een land hier heel ver vandaan, kwam ineens dit pakketje aan

Posted on juli 14, 2020 by Argusvlinder

Journalisten scoren de afgelopen weken enorm met Sinterklaasgedichtjes
dus dat wilde ik ook eens proberen.

Er was eens een land, hier heel ver vandaan, daar kwam plotseling dit pakketje vandaan.

Letters van hout, voor mij zijn ze van goud. Roller, inkt en papier, zo krijg je teksten hier.

Ze kwamen in groten getale, hoewel, ik moest ze bij Repairhouse afhalen.

Het pakje kwam uit België.

Al een kleine twee weken in het Valkenberg: gevonden voorwerp

Posted on juli 14, 2020 by Argusvlinder

Ziet er nog uit als een goede fiets. Hij staat al een kleine twee weken tegen een boom in het Valkenberg in Breda. Wie zou die verloren zijn?

ABCdarium en aquarel, in boekobject, staat in de kamer

Posted on juli 14, 2020 by Argusvlinder

Er is een lange weg afgelegd met het kopen van twee exemplaren van een ‘ABCdarium der bomen’ en het afronden van het ‘houten boek’ waar één intussen ingebonden exemplaar met bijbehorende aquarel hun thuis gevonden hebben.

Eerst ABCdarium ingebonden en van een perkamenten omslag
voorzien, die met een perkamenten strengel
aan het boekblok is bevestigd.
Vervolgens het notenhout gekocht en het geschaafd eiken
voor het boekblok.
Het hout op maat gemaakt, gevernist, meerdere keren.
Perkament uitgezocht, op maat gemaakt en bevestigd.
Boekbindlinnen bevestigd aan de binnenkant van het boekblok
om de opening in het hout af te dichten.
Met messing een soort van leeslint bevestigd.
Het geheel in elkaar gezet.

Een ode aan bomen.

Vanmorgen was het iets minder zonnig

Posted on juli 14, 2020 by Argusvlinder

Breda, Grote Kerk.

Deze gevel had ik eerder niet gezien. Leuk zo’n ronde erker. Eindstraat.

Deze had ik eerder al beloofd: de St. Joostkapel in de Ginnekenstraat.

Tegenlicht

Posted on juli 14, 2020 by Argusvlinder

Maandagochtend liep ik even door het Valkenberg in Breda en maakte daar een paar foto’s.

Cushion onlay

Posted on juli 13, 2020 by Argusvlinder

De afgelopen weken werd ik door een Facebook bericht
van de Stichting Handboekbinden gewezen op de filmpjes van
Mark Cockram (van de London School of Printing).
In een van die filmpjes legt Mark het een en ander uit
over onlays.
Een Nederlandse vertaling heb ik nog niet.

We kennen bij houtbewerking de term ‘inlegwerk’.
Vaak met fineer vormt men dan afbeeldingen door
in de oppervlakte van het basishout ruimte uit te sparen
dat dan vervolgens door fineer opgevuld wordt.
Daarbij wordt vooral gebruik gemaakt van eigenschappen als
kleur en structuur van het fineer.

‘Oplegwerk’ bestaat als term ook. Ook dat werd bij
meubelmakers gebruikt om op een goedkoper basismateriaal
fineer op te leggen om een voorwerp een betere uitstraling te geven.

Bij onlays ga je op een leren bekleding van een boek met leer
van een andere kleur of structuur, een afbeelding maken.
‘Cushion onlay’ is daarbij de eenvoudigste techniek.
Dus daar begin ik.
‘Cushion’ is het Engelse woord voor kussen.
Het oplegwerk wordt gevormd door kleine kussentjes leer
die, doordat de randen zijn gedund, aan de zijkanten van
de kussentjes oplegleer mooi op het basisleer aansluiten.

Er is een hele Wikipedia pagina over dit onderwerp (Engelstalig).

‘Afval’-leer maar ook stukken perkament en ander bekledingsmateriaal, bewaar ik in een doos. Na verloop van tijd heb je zo een interessante verzameling kleuren en structuren. Vooral om de onlay techniek te leren is dit een heel goed beginpunt.

Een tijd terug kocht ik een exemplaar van Zwammen Smullen,
een boekje met prachtige pentekeningen van paddestoelen,
gemaakt door de kunstenares Evelien Kroese.
‘Paddenstoelen’ en ‘Paddestoelen’ mogen allebei in onze spelling.
Het idee is het boekje te binden in wit leer.
Op dat witte leer wil ik met cushion onlays
een paar paddenstoelen laten verschijnen.

Tijdens het kijken van de filmpjes heb ik aantekeningen gemaakt. Mark Cockram: cushion onlays.

In dit stukje leer herkende ik meteen de stam van een paddenstoel. Hier ben ik begonnen om het leer aan de randen te dunnen. Mark toont daar een slimme snijtechniek voor. Die moet ik nog uitproberen. Hier ben ik met een leerdunmes aan het werk gegaan.

Dit is mijn eerste paddenstoel. Misschien moet ik nog eens goed naar die randjes kijken.

Maar dit is dan het idee. Hier liggen de stukken leer (en een stukje kunststof voor het gras) nog op een stuk wit papier. De losse katernen liggen in de boekenpers.

Bij de snijtechniek die Mark Cockram demonstreert op de film
snij je de zijkanten van het kussentje, schuin, naar binnen af.

Op de tekening is de mooie kant van het leer aan de bovenkant van de tekening.

Later bij het lijmen plak je de uiteinden dan netjes
op het basisleer.
Dat is het idee. Nu zelf gaan ervaren.

Houten boek (bijna gereed)

Posted on juli 12, 2020 by Argusvlinder

Zo kwam het houten boek onder het bezwaar uit. De aquarel zit prima tegen de binnenkant van het voorplat. Met messing wil ik nog een soort van leeslint achter het boek laten lopen. Dan is het eenvoudig het boek uit het boekobject te halen.

Omdat het nog alleen maar gaat om het afwerken van een paar details, vandaag ook foto’s waarop het geheel van het boekobject goed te zien is. Zo ziet het boekobject er van achter uit.

De achterplat met het blauwe boekbindlinnen.

Een cursus metaalbewerking is welkom. De messing gebruik je in de afwerking en dat betekent dat het oog daar direct op valt. Maar over het verwerken van messing moet ik nog veel leren. Hier probeer ik een messing uiteinde aan het leeslint te zetten.

Het leeslint met het boek op zijn plaats.

Zo ziet het leeslint eruit als het boek uit zijn ‘kamertje’ is gehaald.

Dit is het boekobject in gesloten toestand. Je ziet nu goed hoe met wit, handgeschept papier, het geschaafd eiken is beplakt. Als ik de eiken latten in verstek had gezaagd was dat niet nodig geweest. Maar ongelukkig ben ik er niet mee. Het papier is natuurlijk veel witter dan het eiken is en dat versterkt naar mijn gevoel het ‘houten boek’-idee.

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: