Afgelopen weekend heb ik Jasmijnparels gekocht.
Langwerpige theeblaadjes uit China die met de hand
opgerold zijn en verschillende keren geparfumeerd zijn met Jasmijn.
Heerlijk.
En sinds kort heel mooi verpakt.
De parels ontrollen zich mooi in je glas.
Afgelopen weekend was het weer zover.
Het was weer Wit + Weizen weekend bij Zeezicht.
Een witbierfestival in het centrum van Breda.
Met wit/weizenbier uit Nederland, Duitsland en Belgie.
Dit waren de bieren die er te drinken waren:
Mijn winnaar (niet dat ik ze allemaal geproefd heb) is Maallust Weizen.
Ik had er nog nooit van gehoord, laat staan dat ik het eerder
geproefd had. Maar ik vond het heerlijk.
Het is al weer even geleden dat er op mijn blog
iets te lezen was over de culinaire avonturen.
Maar vandaag was ik uitgenodigd voor een lunch.
De lunch vond plaats in The Harbour Club in Amsterdam.
Het weer was stralend en buiten bij het water is dat
dan gewoon fantastisch.
Als er dan ook nog heerlijke vis wordt geserveerd
dan kan het haast niet meer kapot.
Binnen was het vanmiddag helemaal leeg op de prachtige visvitrine na dan.
Daar lagen allerlei heerlijke vissen te wachten op klanten.
Laat je dus door mij niet stoppen.
Kabul is het best bewaarde, culinaire geheim,
van Breda. Dat vind ik ten minste. Tot nu dan toch.
We hebben er gisteravond weer eens gegeten.
Het restaurant ligt net buiten het centrum.
Maar het is zeer de moeite waard om het te bezoeken.
Natuurlijk kom ik met dit bericht ook in Prism.
Ten slotte wordt mijn website gehost bij een Amerikaanse
organisatie (WordPress.com) en staan mijn afbeeldingen bij
een Canadees bedrijf (Photobucket).
Ik sta vanaf vandaag dan ook bekend bij Amerikaanse en Engelse spionagediensten.
Want eten bij een Afgaans restaurant, ‘codeberichten’ op een website.
Bovendien komt nu het woord ‘Kabul’ al voor de derde keer voor
in dit bericht en zal het nog een keer genoemd worden.
Heus, het kikkererwtendeeg is werkelijk de buitenkant van
het voorgerecht Pakaura.
Vergelijkbaar, maar heel anders, dan het Indiase Pakora.
Kaartje van restaurant ‘Kabul’ in Breda. Het best bewaarde culinaire geheim van Breda, zelfs met Prism. Ssstt. Niet doorvertellen!
Het volgende recept komt van http://www.blisstree.com:
Het is het deeg van kikkererwten (chickpea flour) dat zo bijzonder is.
Het blijft heel mooi zacht.
Echt heerlijk.
Hoe ze er uit zien….ga bij Kabul proberen! (Oei, een vijfde keer)
In de week van het Nederlandse bier hebben we gisteren
een Van De Streek ‘5-uurtje’ genomen.
Van de Streek bier is een brouwerij in Utrecht
die dit jaar met twee Nederlandse bieren op
de markt is gekomen.
Het donkere bier is erg lekker.
Van de Streek, Dark roast.
Deze week ontving ik het crowdfundingcertificaat
van de gebroeders van de Streek.
Ze zijn bezig hun brouwerij vaste voet te geven.
Dat hebben ze bijvoorbeeld onlangs gedaan door hun bier
te presenteren op het Utrechts Bier Brouw Festival (UBBF).
De saison die ze er presenteerden was nog maar een proefbrouwsel
maar wat mij betreft een topper.
VandeStreek bier: Broeders en DarkRoast.
Hun twee meer gevestigde bieren: Broeders (fris hoppig tarwebier) en
Dark Roast (vol, donker en krachtig) zijn ruim te verkrijgen
via hun webwinkel.
De ‘Dark Roast’ is een persoonlijke aanrader al vind ik de
typering ‘Coffee Stout’ te veel de nadruk leggen op de
koffiesmaak.
Mijn voormalige, Chinese collega, drinkt meer en andere thee dan ik.
Door hem ben ik Groene thee meer gaan waarderen
en zie ik ook andere vormen van thee dan ik tot nu toe gewend was.
Maandag aanstaande zie ik hem voorlopig voor de laatste keer.
Hij gaat met zijn gezin terug naar China.
De thee waar ik vandaag aan begonnen ben
heb ik van hen gekregen bij mijn laatste bezoek aan hen.
Het is niet alleen erg lekker, makkelijk, snel klaar, gezond,
maar het is ook erg mooi.
Kijk eens hoe mooi die paksoi is als hij gewassen is.
De kleuren van de peper, lente-ui en gember.
De geur van de gember en koriander.
Bijna zonde om te wokken en op te eten.
Maar dat hebben we toch maar gedaan.
Afgelopen zaterdag kocht ik een doosje dadels.
UIT IRAN!
Ik wist niet dat we fruit uit Iran importeerden.
Ze smaken overigens uitstekend.
Dus als je ze ook lekker vind
dan kun je zo’n doos best kopen.
Verder geen reclame en ik heb geen aandelen.
De spiegeling van de zon op de eerste foto is er niet in ge-photoshop-t,
dat is de weerspiegeling van de zon van gistermiddag!
Toen ik deze week bij mijn Chinese collega ’s avonds
wegging kreeg ik van hem thee. Ze weten dat ik graag thee drink.
Ik kreeg twee soorten: een Chinese thee en een Japanse thee.
De Chinese thee heb ik die avond bij het heerlijke eten gedronken.
Daar ken ik dus de smaak al van.
Helaas lees ik geen Chinees of Japans.
Dat veroorzaakt wel een probleempje.
Dit is de Chinese thee. Met een handige clip om de zak luchtdicht te houden.
Dit is de Japanse thee. Ik kan met niet voorstellen dat de thee in deze verpakking zo lichtgroen is als de afbeelding. Maar ik ben zeer benieuwd naar de smaak. De vrouw van mijn collega vertelt me dat deze thee veel minder bitter is dan de Chinese thee.
De Chinese thee bestaat uit, heel klein opgerolde, theebladeren.
Het warme water doet hier wonderen. Langzaam zuigen ze het water op. Zweven door het glas en dalen naar de bodem. Rollen zich uit en geven hun smaak en de kleur af aan het water.
Japans lees ik ook niet dus dat is ook een kleine uitdaging. Dat wordt gewoon openmaken en uitproberen.
Kijk eens naar dit prachtige resultaat. De thee is heerlijk!
De Coeur de Boeuf is een tomaat met niet alleen een bijzonder uiterlijk
maar ook een bijzondere smaak.
Bij deze tomaat begint het rijpingsproces van binnen uit naar buiten.
De vrucht is dan rijp en smaakvol ook al is hij nog wat groen.
Deze tomaat is sterk geribbeld, heeft aflopende zijkanten
en is licht van kleur.
De Coeur de Boeuf is niet alleen bijzonder vanwege de smaak,
ook het hartvormige, lichtkleurende,
uiterlijk is kenmerkend en onderscheidt zich door het volle vruchtvlees
en het matige sap- en zuurgehalte.
Anders dan bij traditionele tomaten is de vrucht optimaal van smaak
als de schil nog groen is.
De Coeur de Boeuf heeft een vruchtgewicht van 180 tot 200 gram.
Deze tomaat is voor veel gebruiksmogelijkheden geschikt.
Bron: artikel op smulweb
Als ik de beschrijving mag geloven is mijn tomaat al te rijp.
Zo heb ik dat niet ervaren.
Hij smaakt prima op een boterham met kaas.
Beetje zout en peper.
Heerlijk.
En hij ziet er prachtig uit.
‘Dagelijkse kost’ is een televisieprogramma van de kok Jeroen Meuse.
Het programma is te zien op de Belgische televisie.
Ik zie het eigenlijk alleen op zondag.
Mooie korte documentaires over Belgische streekproducenten
en hun producten wisselt Jeroen af met recepten.
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de documentaire
over een Belgisch bierrestaurant.
http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/het-beste-bierrestaurant
De zaak van de broers De Four werd uitgeroepen tot het beste bierrestaurant van de wereld. Cocktails, voor- en hoofdgerechten, pralines of kaas, je kan het zo gek niet bedenken of de broers hebben er een flinke scheut bier in verwerkt.
zondag 10 februari 2013
Afgelopen week was er een recept voor Rode Poon uit de oven.
Ik heb er dinsdag een ovenschaal voor gekocht
en vandaag hebben we het gerecht gemaakt en gegeten.
Heerlijk.
De nieuwe ovenschotel. De zak met oliebollen is nog van Carnaval.
Dan de vis. Volgens mij waren mijn filets dikker en smaller dan bij Jeroen.
Dat heeft natuurlijk effect op het garen en de tijd die daar voor nodig is.
Wij wijken al gelijk wat van het recept af.
We gebruiken geen rijst maar pasta en de steelkappers
kon ik zo gauw niet krijgen. Gewone kappertjes dus.
Onze rozemarijn was niet vers en dat geldt ook voor de tijm.
De 15 minuten was voor ons te kort.
Dat ligt of aan de dikte van de vis of aan onze oven.
Ik heb meer kappertjes en ansjovis gebruikt.
Soms is het namelijk niet eenvoudig eten langer te bewaren.
Dat eet ik het liever op als het nog vers is.
Dan de tomatenpuree op de schaal.
Daar dan de vis op.
Vervolgens de ingredienten en dan de oven in.
Zo kwam het de oven uit.
En zo komt het dan op tafel. Smullen!
Bereiding volgens Jeroen
• Kook de builtjes met wilde rijst gaar in water.
Volg de instructies die op de verpakking vermeld staan.
• Neem een ruime vlakke ovenschaal.
Giet de passata van tomaten op de bodem van de schaal.
• Controleer de visfilets.
Snij visgraatjes die eventueel achterbleven weg,
of gebruik een keukenpincet om ze te verwijderen.
• Kruid de vis met een beetje peper van de molen en een snuif zout.
• Verwarm de oven voor tot een temperatuur van 180°C.
• Leg de visfilets op de ovenschaal met de velkant naar boven.
• Halveer de steelkappers.
Als alternatief kan je ook een gelijkwaardige hoeveelheid
kleine kappers gebruiken.
• Verdeel de steelkappers en de ontpitte olijfjes over de schotel.
• Halveer de kerstomaten.
Strooi de halve rode bolletjes kris-kras over de schotel.
• Rits de blaadjes van de rozemarijn.
Gebruik een scherp mes om het kruid zo fijn mogelijk te hakken.
• Rits ook de blaadjes van de tijm en hak ook dit kruid in zo klein mogelijke stukjes.
• Snij een deel van de blaadjes basilicum in flinterdunne reepjes.
Hou de rest bij om het gerecht af te werken.
• Haal de reepjes ansjovis uit de olie en snij de visjes in piepkleine stukjes.
• Strooi de verse kruiden en de stukjes ansjovis over de schotel met poon.
• Sprenkel een flinke scheut olijfolie over de hele schotel
en schuif het gerecht in de voorverwarmde oven van 180°C.
Gaar de visschotel met poon gedurende ongeveer 15 minuten.
Controleer met een prikvork of de vis gaar is
Toen ik deze tekst achter op een koffiemachine zag staan
kon ik het niet laten er een foto van te maken.
De machine stond met de achterkant naar het raam.
Makkie dus.
Met Kerstmis kreeg L. van haar werkgevers een Aziatisch kerstpakket.
Daar zat onder andere een wokpan bij.
Mie-nestjes, wokolie, een zoetzure saus en Ketjap manis zaten er ook bij.
(Er zit ook nog een vijfkruidensaus bi,j maar die heb ik vandaag niet gebruikt)
Oh ja, en stokjes.
Vandaag ben ik eerst Chinese wokgroente gaan kopen bij de supermarkt
en garnalen. Geen Hollandse maar moooie gepelde en voorgekookte garnalen.
Vervolgens kocht ik een mooie verse peper, een klein stukje gember,
drie kastanjechampignons en een paar takjes verse koriander.
Van mijn moeder kreeg ik nog een klein stukje prei.
Uiteindelijk heb ik er geen ui en knoflook meer bijgedaan.
Maar dat moet eigenlijk wel.
Toen de wokolie warm werd rook ik het al: dit wordt lekker.
Ik vond het super.
Dat ik dat niet eerder heb gedaan.
De smaak van de gember bleef heerlijk in je mond hangen.
En dan die prachtige smaak van koriander.
Geweldig!
Die houden we erin.
Of heeft dit voorwerp een andere naam?
Speciaal voor op mijn werk.
Losse thee gaat soms vanzelf naar de bodem.
Soms blijft het drijven en dan is het lastig drinken.
Nu niet meer.
Maar wat is de naam….
Thee-happer?
Thee-grijper?
Thee-x85..?
Afgelopen zaterdag werden er meerdere jubilea in De Beyerd gevierd.
Zal een groot feest geweest zijn.
Wij vonden alleen deze souveniers na afloop.
De kok,
de chef,
nog een chef,
het boegbeeld,
en de vader,
en de hele set..
Het weer was er perfect voor.
Men neme het bakje met de verse aspergesoep, gemaakt door mijn moeder,
uit de koelkast en schept xa0met een pollepel een soepkom vol.
Dan loopt men naar de magnetron, stelt het apparaat in op de hoogste magnetronstand.
De timer stelt men in op 2 minuten.
Als het waarschuwingssignaal klinkt, roert men even door de soep in de soepkom.
Vervolgens sluit men de magnetron en stelt de timer nogmaals in.
Ditmaal op 1 minuut.
Na een minuut waarschuwt de magnetron nogmaals.
De soep is klaar om gegeten te worden.
Smakelijk!
.
Een kennis van mij is helemaal in het thuis brouwen van bier.
Hij doet dan ook mee aan een wedstrijd van Brand.
Het resultaat:
Bier met een ambachtelijke uitstraling.
Begin 2012 schreef Brand Bier een pilsbrouwwedstrijd uit onder hobbybrouwers.
Pils is een zeer speciaal bier en zeker niet makkelijk te brouwen.
Sander en Ronald hebben een BBQ Pilsener ingezonden
Specialer dan speciaal!
Argusvlinder 