Met de kennis van nu……

Kranten niet op de dag zelf lezen maar een paar dagen later
heeft al gauw een ‘Met de kennis van nu’-effect.
Maar dat maakt het verloop van sommige artikelen niet minder opvallend.

Neem nou dit nieuws, de effecten van de gebeurtenissen
zijn nog niet uitgekristalliseerd en kunnen nog lang nawerken.
Ik heb het over de Amerikaanse uitschakeling van de
Iraanse generaal Soleimani. Het NRC wijdde er de voorpagina’s
aan op 3 en 4 januari (en misschien daarna ook nog?).

IMG_2306NRC3En4Januari2020

De betreffende twee voorpagina’s. Die van 3 januari is wat gekreukeld door de regen.


Dit waren de koppen:

3 januari 2020
VS doden topgeneraal Iran
vrees voor escalatie groeit

4 januari 2020
Wie wint er met de dood van Soleimani?

Wie had er in de publieke opinie ooit gehoord van Soleimani?
Op 2 januari stond dezelfde krant nog vol van twijfel.
In een artikel op een van de binnenpagina’s stond een
artikel met de kop: ‘Teheran daagt uit, Washington aarzelt’

IMG_2307NRC2JanuariNRCWistHetNogNiet

NRC, 2 januari: “De vraag is of Trump zich uit de tent laat lokken in zijn verkiezingsjaar”. Nou die vraag werd heel snel beantwoord.


Boekkunstbeurs in Leiden

Ieder jaar organiseren Drukwerk in de Marge en Stichting
Handboekbinden de Boekkunstbeurs in Leiden. In de Pieterskerk.

De leden van Drukwerk in de Marge zijn drukkers die uit hobby
drukwerk verzorgen. Van boeken, kaarten, etsen, linosnedes,
tot literaire uitgaven. Dit jaar was er ook iemand met papieren
sierraden maar dat is iemand met fascinatie voor papier,
niet noodzakelijk een lid van Drukwerk in de Marge.

De leden van de Stichting Handboekbinen, binden, zoals de naam al zegt,
met de hand boeken in. Soms heel creatieve bindingen, soms heel
traditionele middeleeuwse bindingen.

De exposanten zijn mnaast leden van de twee organisaties vooral ook
leveranciers van papier (al dan niet handgeschept), leer,
gereedschap en kleine werktuigen.
Dus ben ik weer thuis gekomen met allerlei moois.
In willekeurige volgorde:

 photo WP_20161106_001InterliniesReglettenEnLijntjes.jpg

Interlinies, regletten en decoratieve lijntjes. Gebruikt, gekocht van een collega drukker.


 photo WP_20161106_002MultatuliHetGebedVanEenOnwetende.jpg

Twee drukwerkjes van Enkidu-pers uit Philippine. Dit boekje is uit 1995: Multatuli, Het gebed van den onwetende.


 photo WP_20161106_003MultatuliMonumentVoorTIne.jpg

De foto’s zijn vanochtend gemaakt toen nog niet iedereen op was. Boekje gemaakt bij de gelegenheid van de tentoonstelling: Monument voor Tine. De tentoonstelling opende op 4 maart 2000 in Multatuli Museum in Den Haag. Enkidu-pers. Multatuli, Monument voor Tine.


Ieder jaar is er ook een beursuitgave. Een meer of minder
bekende schrijver wordt gevraagd een kort verhaal te schrijven.
Soms wordt het verhaal voorzien van illustraties.
Iedere bezoeker ontvangt een versie van het verhaal en verschillende
leden van Drukwerk in de Marge ontwerpen en maken een omslag.
Ook dit jaar waren er dus meerdere omslagen om uit te kiezen.
In koos de omslag van Pluuspers.
Een medewerkster van Stichting Handboekbinden bedenkt dan een
binswijze en maakt een instructie.
Gedurende de manifestatie kan men het boekje onder begeleiding inbinden.
Vandaag zal de schrijver aanwezig zijn om het werk te ondertekenen.

 photo WP_20161106_004WouterKlootwijkHetHoutenWoord.jpg

Wouter Klootwijk, Het houten woord. Mijn ingebonden versie. Een leuke bindwijze met een stokje op de rug van het katern. De tekst is gezet met Sabon en Gill Sans.


 photo WP_20161106_005EricGillEenVerhandelingOverTypografie.jpg

Eric Gill, Verhandeling over Typologie. Dit is een Nederlandse vertaling van An Essay on Typography.


 photo WP_20161106_006OmarKhayyamGenootschapJaarboek7.jpg

Omar Khayyam Genootschap, Jaarboek 7, uitgegeven door Avalon Pers in 2015 bij de gelegenheid van het 25 jaar bestaan van het Omar Khayyam Genootschap.


 photo WP_20161106_007OmarKhayyamGenootschapJaarboek7.jpg

Omar Khayyam is (Wikipedia) geboren 18 mei 1048 en overleed op 4 december 1123 (aangenomen data), werd geboren in Nisjapoer in de streek Khorasan van Perzië (nu Iran) en was een Perzisch wiskundige, astronoom, filosoof, schrijver en dichter. Van Omar Khayyam wordt beweerd dat hij duizend vierregelige verzen schreef. In het Westen kreeg hij in de negentiende eeuw grote bekendheid door een kleine selectie daaruit, die door Edward FitzGerald op eigenzinnige wijze naar het Engels vertaald werd onder de titel “The Rubáiyát of Omar Khayyám” (1859).


 photo WP_20161106_008HosseinBehzad.jpg

Illustratie door Hossein Behzad.


Wikipedia:

Hossein Behzad 1894 – 13 October 1968, vooraanstaand Iraans schilder die de kunst van miniatuurschilderen oppakte om niet te laten verdwijnen.

 photo WP_20161106_009HosseinBehzad.jpg

Illustratie door Hossein Behzad.


 photo WP_20161106_010OmarKhayyamGenootschapOmarKhayyamGaramondHahnemuhleVelatoAvorioBinderijVanDijkFrontispiceHosseinBehzad.jpg

Colofon van Jaarboek 7: Avalon Pers (Jan Keijser).


Dat lijkt me weer heel wat stof tot nadenken.

St Joost: Ardwan Alsabti

 photo DSC_7366ArdanAlsabti.jpg

Iedere afstudeerder van de afdeling Grafisch ontwerp
heeft een klein document gemaakt dat als je het samenvoegt
van alle studenten wiens werk je interessant vindt,
samen jouw catalogus van de tentoonstelling vormen.

Op het document van Ardwan staan twee projecten:
posters voor een poppodium en een project over linkshandigheid.
Hoewel ik zelf linkshandig ben en van popmuziek hou
trekken deze twee projecten me niet zo.
Maar het boek dat je hierboven ziet afgebeeld des te meer.

In het boek staat een taal centraal waarvan ik de naam nog nooit gehoord had.
Trouwens ook van de naam het volk met de naam Mandaeërs kende ik niet.

Wikipedia:

Het Mandaïsch of Mandees is de klassieke taal van de mandaeërs, een religieuze minderheid die voornamelijk in het grensgebied tussen Iran en Irak woont. Hun aantal is kleiner dan 100.000.

Mandaïsch is een dialect van het Aramees, met sterke invloeden van het Perzisch. Het wordt voornamelijk als liturgische taal gebruikt. De religieuze geschriften van de mandaeërs zijn opgesteld in deze taal.

Daarnaast heeft zich een moderne, levende neo-Mandaïsche taal ontwikkeld, die door een kleine groep mandaeërs in en rond Ahvaz (Iran) gesproken wordt.

Het Boek vond ik prachtig al kon ik op de tentoonstelling
er niet helemaal doorbladeren.
Hier zou ik graag meer van zien.

Gezien: Taxi Teheran

Beer wint van Oscar.
Dat is een soort ondertitel voor deze blog.
Dit jaar won deze film de Gouden Beer op het filmfestival in Berlijn.
Berlijn is een veel politieker festival dan de Oscars.
Berlijn kan zich dan ook veroorloven een niet 100% geslaagde film
de hoogste onderscheiding te geven.
Bij de Oscars gebeurt dat ook maar daar wordt steeds de film
gekozen met 100% commerciele mogelijkheden.

 photo WP_20150711_001JafarPanahiTaxiTeheran.jpg

Jafar Panahi is de regiseur van deze film en is eigenlijk
bijna altijd in beeld.
Hij is de taxichauffeur die ons door Teheran voert
en die ons van een dagdeel deelgenoot maakt.
Door slim gebruik te maken van een camera op het dashboard
(in werkelijkheid zijn er meerdere cameraposities en
camera’s in het spel) maken we een lange rit mee.
De passagiers praten honderd uit en komische en zeer serieuze
onderwerpen wisselen elkaar af.

Panahi mag niet meer filmen in Iran omdat zijn films
niet gewenste ideeen tonen. Internationaal is hij succesvol.
Zijn filmverbod komt uitgebreid in de film aan bod, zoals
ook andere aspecten van de religieuze dictatuur dat doen.
Dat sommige dingen in Iran niet anders zijn dan in het Westen
laat het einde van de film zien.

Dadels

Afgelopen zaterdag kocht ik een doosje dadels.
UIT IRAN!
Ik wist niet dat we fruit uit Iran importeerden.
Ze smaken overigens uitstekend.

Dus als je ze ook lekker vind
dan kun je zo’n doos best kopen.
Verder geen reclame en ik heb geen aandelen.

 photo WP_20130407_006DadelsUitIran.jpg

 photo WP_20130407_008Dadels.jpg

De spiegeling van de zon op de eerste foto is er niet in ge-photoshop-t,
dat is de weerspiegeling van de zon van gistermiddag!