Thee

Toen ik deze week bij mijn Chinese collega ’s avonds
wegging kreeg ik van hem thee. Ze weten dat ik graag thee drink.
Ik kreeg twee soorten: een Chinese thee en een Japanse thee.
De Chinese thee heb ik die avond bij het heerlijke eten gedronken.
Daar ken ik dus de smaak al van.
Helaas lees ik geen Chinees of Japans.
Dat veroorzaakt wel een probleempje.

 photo DSC_0388.jpg

Dit is de Chinese thee. Met een handige clip om de zak luchtdicht te houden.


 photo DSC_0389.jpg

Dit is de Japanse thee. Ik kan met niet voorstellen dat de thee in deze verpakking zo lichtgroen is als de afbeelding. Maar ik ben zeer benieuwd naar de smaak. De vrouw van mijn collega vertelt me dat deze thee veel minder bitter is dan de Chinese thee.


 photo DSC_0392.jpg

De Chinese thee bestaat uit, heel klein opgerolde, theebladeren.


 photo DSC_0395.jpg

Het warme water doet hier wonderen. Langzaam zuigen ze het water op. Zweven door het glas en dalen naar de bodem. Rollen zich uit en geven hun smaak en de kleur af aan het water.


 photo DSC_0393.jpg

Japans lees ik ook niet dus dat is ook een kleine uitdaging. Dat wordt gewoon openmaken en uitproberen.


 photo DSC_0396.jpg

Kijk eens naar dit prachtige resultaat. De thee is heerlijk!

Coeur de Boeuf

De Coeur de Boeuf is een tomaat met niet alleen een bijzonder uiterlijk
maar ook een bijzondere smaak.
Bij deze tomaat begint het rijpingsproces van binnen uit naar buiten.
De vrucht is dan rijp en smaakvol ook al is hij nog wat groen.
Deze tomaat is sterk geribbeld, heeft aflopende zijkanten
en is licht van kleur.
De Coeur de Boeuf is niet alleen bijzonder vanwege de smaak,
ook het hartvormige, lichtkleurende,
uiterlijk is kenmerkend en onderscheidt zich door het volle vruchtvlees
en het matige sap- en zuurgehalte.
Anders dan bij traditionele tomaten is de vrucht optimaal van smaak
als de schil nog groen is.
De Coeur de Boeuf heeft een vruchtgewicht van 180 tot 200 gram.
Deze tomaat is voor veel gebruiksmogelijkheden geschikt.

Bron: artikel op smulweb

 photo WP_20130323_002.jpg

Als ik de beschrijving mag geloven is mijn tomaat al te rijp.
Zo heb ik dat niet ervaren.
Hij smaakt prima op een boterham met kaas.
Beetje zout en peper.
Heerlijk.
En hij ziet er prachtig uit.

 photo WP_20130323_004.jpg

Dagelijkse kost – nou dat is het niet voor ons

‘Dagelijkse kost’ is een televisieprogramma van de kok Jeroen Meuse.
Het programma is te zien op de Belgische televisie.

 photo DagelijkseKost.jpg
Ik zie het eigenlijk alleen op zondag.
Mooie korte documentaires over Belgische streekproducenten
en hun producten wisselt Jeroen af met recepten.
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de documentaire
over een Belgisch bierrestaurant.

http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/het-beste-bierrestaurant

De zaak van de broers De Four werd uitgeroepen tot het beste bierrestaurant van de wereld. Cocktails, voor- en hoofdgerechten, pralines of kaas, je kan het zo gek niet bedenken of de broers hebben er een flinke scheut bier in verwerkt.

zondag 10 februari 2013

Afgelopen week was er een recept voor Rode Poon uit de oven.
Ik heb er dinsdag een ovenschaal voor gekocht
en vandaag hebben we het gerecht gemaakt en gegeten.
Heerlijk.

 photo DSC_0310DagelikseKostJeroenMeusRodePoonUitDeOven.jpg

De nieuwe ovenschotel. De zak met oliebollen is nog van Carnaval.

 photo DSC_0311D.jpg

Dan de vis. Volgens mij waren mijn filets dikker en smaller dan bij Jeroen.
Dat heeft natuurlijk effect op het garen en de tijd die daar voor nodig is.

Wij wijken al gelijk wat van het recept af.
We gebruiken geen rijst maar pasta en de steelkappers
kon ik zo gauw niet krijgen. Gewone kappertjes dus.
Onze rozemarijn was niet vers en dat geldt ook voor de tijm.
De 15 minuten was voor ons te kort.
Dat ligt of aan de dikte van de vis of aan onze oven.
Ik heb meer kappertjes en ansjovis gebruikt.
Soms is het namelijk niet eenvoudig eten langer te bewaren.
Dat eet ik het liever op als het nog vers is.

 photo DSC_0312.jpg

Dan de tomatenpuree op de schaal.

 photo DSC_0313.jpg

Daar dan de vis op.

 photo DSC_0314.jpg

Vervolgens de ingredienten en dan de oven in.

 photo DSC_0315ServerenD.jpg

Zo kwam het de oven uit.

 photo DSC_0315Serveren.jpg

En zo komt het dan op tafel. Smullen!

Bereiding volgens Jeroen
• Kook de builtjes met wilde rijst gaar in water.
Volg de instructies die op de verpakking vermeld staan.
• Neem een ruime vlakke ovenschaal.
Giet de passata van tomaten op de bodem van de schaal.
• Controleer de visfilets.
Snij visgraatjes die eventueel achterbleven weg,
of gebruik een keukenpincet om ze te verwijderen.
• Kruid de vis met een beetje peper van de molen en een snuif zout.
• Verwarm de oven voor tot een temperatuur van 180°C.
• Leg de visfilets op de ovenschaal met de velkant naar boven.
• Halveer de steelkappers.
Als alternatief kan je ook een gelijkwaardige hoeveelheid
kleine kappers gebruiken.
• Verdeel de steelkappers en de ontpitte olijfjes over de schotel.
• Halveer de kerstomaten.
Strooi de halve rode bolletjes kris-kras over de schotel.
• Rits de blaadjes van de rozemarijn.
Gebruik een scherp mes om het kruid zo fijn mogelijk te hakken.
• Rits ook de blaadjes van de tijm en hak ook dit kruid in zo klein mogelijke stukjes.
• Snij een deel van de blaadjes basilicum in flinterdunne reepjes.
Hou de rest bij om het gerecht af te werken.
• Haal de reepjes ansjovis uit de olie en snij de visjes in piepkleine stukjes.
• Strooi de verse kruiden en de stukjes ansjovis over de schotel met poon.
• Sprenkel een flinke scheut olijfolie over de hele schotel
en schuif het gerecht in de voorverwarmde oven van 180°C.

Gaar de visschotel met poon gedurende ongeveer 15 minuten.
Controleer met een prikvork of de vis gaar is

Mijn eerste zelfgemaakte WOK-gerecht

Met Kerstmis kreeg L. van haar werkgevers een Aziatisch kerstpakket.
Daar zat onder andere een wokpan bij.
Mie-nestjes, wokolie, een zoetzure saus en Ketjap manis zaten er ook bij.
(Er zit ook nog een vijfkruidensaus bi,j maar die heb ik vandaag niet gebruikt)
Oh ja, en stokjes.

Vandaag ben ik eerst Chinese wokgroente gaan kopen bij de supermarkt
en garnalen. Geen Hollandse maar moooie gepelde en voorgekookte garnalen.
Vervolgens kocht ik een mooie verse peper, een klein stukje gember,
drie kastanjechampignons en een paar takjes verse koriander.
Van mijn moeder kreeg ik nog een klein stukje prei.
Uiteindelijk heb ik er geen ui en knoflook meer bijgedaan.
Maar dat moet eigenlijk wel.

Toen de wokolie warm werd rook ik het al: dit wordt lekker.
Ik vond het super.
Dat ik dat niet eerder heb gedaan.
De smaak van de gember bleef heerlijk in je mond hangen.
En dan die prachtige smaak van koriander.
Geweldig!
Die houden we erin.

Ik heb een nieuw thee-ei

Of heeft dit voorwerp een andere naam?
Speciaal voor op mijn werk.
Losse thee gaat soms vanzelf naar de bodem.
Soms blijft het drijven en dan is het lastig drinken.
Nu niet meer.
Maar wat is de naam….

Thee-happer?
Thee-grijper?
Thee-x85..?

Jubilea in De Beyerd

Afgelopen zaterdag werden er meerdere jubilea in De Beyerd gevierd.
Zal een groot feest geweest zijn.
Wij vonden alleen deze souveniers na afloop.

De kok,


de chef,


nog een chef,


het boegbeeld,


en de vader,


en de hele set..


Recept verse aspergesoep

Men neme het bakje met de verse aspergesoep, gemaakt door mijn moeder,
uit de koelkast en schept xa0met een pollepel een soepkom vol.
Dan loopt men naar de magnetron, stelt het apparaat in op de hoogste magnetronstand.
De timer stelt men in op 2 minuten.
Als het waarschuwingssignaal klinkt, roert men even door de soep in de soepkom.
Vervolgens sluit men de magnetron en stelt de timer nogmaals in.
Ditmaal op 1 minuut.
Na een minuut waarschuwt de magnetron nogmaals.
De soep is klaar om gegeten te worden.
Smakelijk!

.


Hobbybrouwer

Een kennis van mij is helemaal in het thuis brouwen van bier.
Hij doet dan ook mee aan een wedstrijd van Brand.
Het resultaat:

Bier met een ambachtelijke uitstraling.



Begin 2012 schreef Brand Bier een pilsbrouwwedstrijd uit onder hobbybrouwers.
Pils is een zeer speciaal bier en zeker niet makkelijk te brouwen.
Sander en Ronald hebben een BBQ Pilsener ingezonden
Specialer dan speciaal!

Barlucca

Vorige week zondag hebben we voor het eerst gegeten
in het nieuwste Italiaanse restaurant van Breda: Barlucca.
Het restaurant ligt op de rand van de binnenstad van Breda
en kijkt uit naar het Ginneken.

Mooie wijnen.
Het was al weer even geleden dat ik een Regaleali gedronken had.
Maar de Grego ti Tufo is belachelijk van prijs (60 Euro).

De garnalen (Risotto met saffraan, gambax92s, Parmezaan en zeekraal)
waren precies zoals het moet,
heerlijk van smaak, nog knapperig bij het doorbijten.
Kom daar nog maar eens om in de Bredase horeca.

De kaart is niet traditioneel Italiaans,
net zoals de voorganger Gong niet traditioneel Aziatisch was.
Maar alle traditionele ingredienten voor een goede maaltijd
zijn aanwezig:
een mooi pand, redelijk tot goede bediening, mooie wijn,
helaas geen Italiaans bier, buffelmozzarella,
lekkere snijwaar (San Daniele, Coppa di Parma, mortadella, truffelsalami).
Limoncello, dat hadden ze geloof ik niet. Nog eens nakijken.
Maar wel een hele reeks sterren op het kaartje met Sophia Loren
(geboren als Sofia Villani Scicolone) in de hoofdrol.

Het pand, daar valt nog wel iets over te zeggen.
Ik herinner me nog dat hier de Bredase bibliotheek gevestigd was.
Dat was nog een bibliotheek waar je alleen in een kaartenbak naar boeken
mocht/kon zoeken. Vervolgens overhandigde je dan het kaartje van het boek
aan de bibliothecaresse. Die ging dan voor je zoeken.
Je mocht natuurlijk niet zelf tussen de boeken doorlopen.
De mevrouw nam vervolgens het boek uit het rek,
plaatste er een latje voor in de plaats.
Je mocht het boek dan nog even kort bekijken.
Wilde je het meenemen dan werd de administratie terug op orde gebracht.
Wilde je het niet (maar wie durfde dat?) dan ging het boek
terug op de plaats van het latje.

De ruimte is dus best groot, erg groot voor een Italiaans restaurant.
Daardoor is de sfeer moeilijk goed te krijgen.
Dat ging bij Gong volgens mij helemaal fout.
Het stoere verpakkingshout dat nu het plafond en een deel
van de wanden bekleedt doet het erg goed.
We gaan zeker terug.
Een aanwinst voor culinair Breda.

Wat je niet al met bier kunt doen

Om te beginnen kun je er van drinken.
Daarnaast kun je het gebruiken om gerechten te bereiden.
Ga maar eens eten bij restaurant de Beyerd in Breda.
Maar het volgende had ik nog nooit gezien:
schilderen met bier.

Karen Eland, Birra Metzger.


De originele poster.


Karen Eland, Bieres de la Meuse.


De originele poster.


En mocht je dan te veel gedronken hebben.
Geen nood.
Karen Eland schildert ook met koffie.
En met een heel mooi resultaat:

Karen Eland, Vermeer, Het meisje met de parel, gemaakt van koffie..


Asperges

Het is er nog lang geen tijd voor.
Natuurlijk kun je al asperges (witte) kopen uit de kas.
Maar ik zag deze week dat men druk bezig is om op de ‘koude grond’
de aspergebedden klaar te maken.
Nog even wachten dus op het volgende beeld:

Klassieke soepen

Natuurlijk is er de ossestaartsoep, de Italiaanse tomatensoep,
de haaievinnesoep, de minestronesoep,…
Maar de drie Hollandse klassieke soepen zijn:
erwtensoep (snert), bruine bonensoep en witte bonensoep.

Snert en bruine bonensoep waren de afgelopen weken aan de beurt.
Dit weekend staat Witte Bonensoep op het menu.

Bijna een liter.

De eerste kom.

De derde kom nog in de magnetron.

Regen, Wind, Zon, Sneeuw: Snert-weer

Vanochtend hebben we al allerlei weer gehad.
Bovendien is het Carnacal.
Dat wil zeggen, weer voor snert.
Gelukkig heeft mijn moeder deze week snert gemaakt.
Gisteren kreeg ik een portie mee.

Eerst ontdooien (de doos heeft vanaf gistermiddag in de diepvries gestaan).

Mooi van kleur. Als je goed kijkt zie je de stukjes wortel.

Heerlijk!

Bruine Bonensoep

Afgelopen zaterdag was het weer zover.
Het was weer tijd voor Bruine Bonensoep, gemaakt door mijn moeder.

Door omstandigheden (zie mijn log over Blini, Breda)
was het er nog niet van gekomen de soep te eten.
Eerder deze week heb ik nog wel geprobeerd om ten minste
een (1)xa0kop Bruine Bonensoep klaar te maken. In de magnetron.
Maar de soep stond in de diepvries en was zo hard als een kei.
Ik kreeg hem toen wel uit het plastic bakje maar niet
in kleinere stukken verdeeld.

Vandaag de soep op tijd laten ontdooien zodat ik
met smaak heb kunnen eten van de Bruine Bonensoep.
Naar oud recept.

Blini

Blini`s zijn kleine, dikke hartige pannenkoeken gemaakt van boekweitmeel. In de Russische keuken worden ze dikwijls met kaviaar of gerookte vis gegeten.

Wij hebben zaterdagavond gegeten bij Visrestaurant Blini in Breda.
Dat de naam van het restaurant verwijst naar een Russische lekkernij
lijkt me nog geen reden om je klanten de hele avond
in de Russische kou te laten zitten.

Ook voor het eten hoef je niet naar Blini te gaan.
Blini is duur, veel en veel te duur, voor wat er op tafel komt.
Alles wordt afgeknepen.
De bierglazen: zo klein mogelijk.
Een halve kreeft bij Blini, is van een wel erg gehandicapte kreeft.
Twee erg kleine stukjes kreeft.
Daar moet je dan meer dan 20 Euro voor betalen.
De smaak: niet bijzonder.
Het is ook slechts filet.
De kreeft is helaas al ontdaan van zijn schalen.

Zo staat het gerecht op het menu:

1/2 Kreeft
Voorgerecht op salade van truffelaardappel en tomaten vinaigrette

Er zijn honderden soorten kreeften. Varixebrend van langoesten en rivierkreeftjes tot x91de stoere jongensx92 uit Nova Scotia (Noord-Oost-Canada). Kreeft kan in diepvries (in eigen vocht zg. x91tubesx92) geleverd worden maar vers is veruit het lekkerst. Deze leverancier heeft wel 40 verschillende x91homariax92 waarin de levende kreeften in alle soorten en maten zwemmen. Voor veel mensen is een vers gekookte kreeft een ware delicatesse, waarbij de inhoud van de poten het absolute summum is.
Kreeft kan warm (gekookt of gegrilld) of koud (met mayonaise) gegeten worden. Van de onderdelen kan heerlijke soep gemaakt worden. Een fruits de mer-schotel met een koude kreeft is voor de visliefhebber een feest om te zien en te eten.

Van een visrestaurant verwacht je meer dan filet.
Dan verwacht je dat de vis van een leverancier als hierboven afkomt
en dat de vis goed wordt klaargemaakt.
Als hoofdgerecht nam ik

Zwaardvis
van de grill op salade van venkel, scampi en olijf met mousseline van aardappel en knoflook

Drie heel kleine stukje vis. Ik neem aan zwaardvis.
Minder dan 100 gram, schat ik.
Veel aardappelpuree en pastinaak.
Overal zit pastinaak bij. Zeker goedkoop.
En weer meer dan 20 Euro.

De bediening is gemaakt.
Met standaardzinnetjes als: “ik kom u een mooie wijn brengen”.
Alsof er tegen kleine kinderen wordt gesproken.
De prijzen van de wijnkaart behoeven geen verdere toelichting lijkt me.

Kortom, dat was eens maar nooit weer.
Een trieste bedoeling.
De eindafrekening was meer dan 125 Euro.
Zonder dessert of koffie.
Mijn advies: links laten liggen.
Er zijn genoeg restaurants waar je visfilet kunt eten
voor de helft van de prijs met net zoveel smaak (of meer).

Gisteren Scheveningen in de zon, nieuwe haring!

We hebben gisteren een strandwandeling gemaakt
in Scheveningen: van de pier tot de haven en terug.
Het weer was heel redelijk, we zijn zelfs verbrand.
Aan de haven bij Simonis wat nieuwe haring gegeten.
De eerste dit jaar en erg lekker.
We zijn bij Simonis even in de winkel gaan kijken.
Wat een prachtige vis kun je daar kopen.
Heel indrukwekkend.
Foto’s maken met je telefoon valt mij nog niet mee.


Het Kurhaus vanaf het terras rond half twaalf.


Veel, heel veel zeilboten op zee.


Ik zag niet goed wat ik precies deed dus de watersporter zelf is van de foto ‘gevallen’.


Deze catamaran werd door de reddingsbrigade teruggesleept naar het strand.


Pixels

We hebben gisteravond gegeten bij Pixels in Breda, voorheen Pols.
Om met de deur in huis te vallen:
de conclusie is dat het geen aanrader is.


Restaurant Pixels in Breda: geen aanrader.


Deze mensen zitten al heel lang in de horeca.
Ze scheppen zelf hoge verwachtingen:
Puur, inventief, culinair, creatief,
exclusief, levendig en smaakvol.

Het was zeker niet Exclusief, Culinair of Smaakvol.
De kaart is heel onduidelijk. Sommige delen van de kaart
staan er twee keer op.
We krijgen ook geen toelichting op de kaart.
Als we vragen wat voor- en hoofdgerechten zijn
is de reactie dat de serveerster er nog maar kort werkt.

Wat is er Creatief aan een Ceasar salad en een Tournedos?
Beide redelijk uitgevoerd maar niets bijzonders.

Het restaurant is erg kil van inrichting.
Het straalt niets uit. Hoezo Puur en Levendig?
Ik weet na een bezoek echt niet wat voor een restaurant men wil zijn.

De Zeebaarsfilet was ongelofelijk klein.
Als dat gerecht niet als een hoofdgerecht is bedoeld
moet je het je gast vertellen als er wordt besteld.
Zo ook met dingen die wel op de kaart staan maar die je
om wat voor reden dan ook niet hebt.
Zeg dat bij het uitdelen van de kaart.
Niet als mensen bestellen of als de klant verwacht
dat het gerecht ieder ogenblik op zijn tafel kan verschijnen.

Inventief was zeker de Mayonaise op de rekening.
Die hadden we namelijk helemaal niet gehad.

Pixels: veel te duur voor de geleverde prestatie.


Pixels: veel te duur voor de geleverde prestatie.