Het is niet alleen erg lekker, makkelijk, snel klaar, gezond,
maar het is ook erg mooi.
Kijk eens hoe mooi die paksoi is als hij gewassen is.
De kleuren van de peper, lente-ui en gember.
De geur van de gember en koriander.
Bijna zonde om te wokken en op te eten.
Maar dat hebben we toch maar gedaan.
Afgelopen zaterdag kocht ik een doosje dadels.
UIT IRAN!
Ik wist niet dat we fruit uit Iran importeerden.
Ze smaken overigens uitstekend.
Dus als je ze ook lekker vind
dan kun je zo’n doos best kopen.
Verder geen reclame en ik heb geen aandelen.
De spiegeling van de zon op de eerste foto is er niet in ge-photoshop-t,
dat is de weerspiegeling van de zon van gistermiddag!
Toen ik deze week bij mijn Chinese collega ’s avonds
wegging kreeg ik van hem thee. Ze weten dat ik graag thee drink.
Ik kreeg twee soorten: een Chinese thee en een Japanse thee.
De Chinese thee heb ik die avond bij het heerlijke eten gedronken.
Daar ken ik dus de smaak al van.
Helaas lees ik geen Chinees of Japans.
Dat veroorzaakt wel een probleempje.
Dit is de Chinese thee. Met een handige clip om de zak luchtdicht te houden.
Dit is de Japanse thee. Ik kan met niet voorstellen dat de thee in deze verpakking zo lichtgroen is als de afbeelding. Maar ik ben zeer benieuwd naar de smaak. De vrouw van mijn collega vertelt me dat deze thee veel minder bitter is dan de Chinese thee.
De Chinese thee bestaat uit, heel klein opgerolde, theebladeren.
Het warme water doet hier wonderen. Langzaam zuigen ze het water op. Zweven door het glas en dalen naar de bodem. Rollen zich uit en geven hun smaak en de kleur af aan het water.
Japans lees ik ook niet dus dat is ook een kleine uitdaging. Dat wordt gewoon openmaken en uitproberen.
Kijk eens naar dit prachtige resultaat. De thee is heerlijk!
De Coeur de Boeuf is een tomaat met niet alleen een bijzonder uiterlijk
maar ook een bijzondere smaak.
Bij deze tomaat begint het rijpingsproces van binnen uit naar buiten.
De vrucht is dan rijp en smaakvol ook al is hij nog wat groen.
Deze tomaat is sterk geribbeld, heeft aflopende zijkanten
en is licht van kleur.
De Coeur de Boeuf is niet alleen bijzonder vanwege de smaak,
ook het hartvormige, lichtkleurende,
uiterlijk is kenmerkend en onderscheidt zich door het volle vruchtvlees
en het matige sap- en zuurgehalte.
Anders dan bij traditionele tomaten is de vrucht optimaal van smaak
als de schil nog groen is.
De Coeur de Boeuf heeft een vruchtgewicht van 180 tot 200 gram.
Deze tomaat is voor veel gebruiksmogelijkheden geschikt.
Bron: artikel op smulweb
Als ik de beschrijving mag geloven is mijn tomaat al te rijp.
Zo heb ik dat niet ervaren.
Hij smaakt prima op een boterham met kaas.
Beetje zout en peper.
Heerlijk.
En hij ziet er prachtig uit.
‘Dagelijkse kost’ is een televisieprogramma van de kok Jeroen Meuse.
Het programma is te zien op de Belgische televisie.
Ik zie het eigenlijk alleen op zondag.
Mooie korte documentaires over Belgische streekproducenten
en hun producten wisselt Jeroen af met recepten.
Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de documentaire
over een Belgisch bierrestaurant.
http://www.een.be/programmas/dagelijkse-kost/het-beste-bierrestaurant
De zaak van de broers De Four werd uitgeroepen tot het beste bierrestaurant van de wereld. Cocktails, voor- en hoofdgerechten, pralines of kaas, je kan het zo gek niet bedenken of de broers hebben er een flinke scheut bier in verwerkt.
zondag 10 februari 2013
Afgelopen week was er een recept voor Rode Poon uit de oven.
Ik heb er dinsdag een ovenschaal voor gekocht
en vandaag hebben we het gerecht gemaakt en gegeten.
Heerlijk.
De nieuwe ovenschotel. De zak met oliebollen is nog van Carnaval.
Dan de vis. Volgens mij waren mijn filets dikker en smaller dan bij Jeroen.
Dat heeft natuurlijk effect op het garen en de tijd die daar voor nodig is.
Wij wijken al gelijk wat van het recept af.
We gebruiken geen rijst maar pasta en de steelkappers
kon ik zo gauw niet krijgen. Gewone kappertjes dus.
Onze rozemarijn was niet vers en dat geldt ook voor de tijm.
De 15 minuten was voor ons te kort.
Dat ligt of aan de dikte van de vis of aan onze oven.
Ik heb meer kappertjes en ansjovis gebruikt.
Soms is het namelijk niet eenvoudig eten langer te bewaren.
Dat eet ik het liever op als het nog vers is.
Dan de tomatenpuree op de schaal.
Daar dan de vis op.
Vervolgens de ingredienten en dan de oven in.
Zo kwam het de oven uit.
En zo komt het dan op tafel. Smullen!
Bereiding volgens Jeroen
• Kook de builtjes met wilde rijst gaar in water.
Volg de instructies die op de verpakking vermeld staan.
• Neem een ruime vlakke ovenschaal.
Giet de passata van tomaten op de bodem van de schaal.
• Controleer de visfilets.
Snij visgraatjes die eventueel achterbleven weg,
of gebruik een keukenpincet om ze te verwijderen.
• Kruid de vis met een beetje peper van de molen en een snuif zout.
• Verwarm de oven voor tot een temperatuur van 180°C.
• Leg de visfilets op de ovenschaal met de velkant naar boven.
• Halveer de steelkappers.
Als alternatief kan je ook een gelijkwaardige hoeveelheid
kleine kappers gebruiken.
• Verdeel de steelkappers en de ontpitte olijfjes over de schotel.
• Halveer de kerstomaten.
Strooi de halve rode bolletjes kris-kras over de schotel.
• Rits de blaadjes van de rozemarijn.
Gebruik een scherp mes om het kruid zo fijn mogelijk te hakken.
• Rits ook de blaadjes van de tijm en hak ook dit kruid in zo klein mogelijke stukjes.
• Snij een deel van de blaadjes basilicum in flinterdunne reepjes.
Hou de rest bij om het gerecht af te werken.
• Haal de reepjes ansjovis uit de olie en snij de visjes in piepkleine stukjes.
• Strooi de verse kruiden en de stukjes ansjovis over de schotel met poon.
• Sprenkel een flinke scheut olijfolie over de hele schotel
en schuif het gerecht in de voorverwarmde oven van 180°C.
Gaar de visschotel met poon gedurende ongeveer 15 minuten.
Controleer met een prikvork of de vis gaar is
Toen ik deze tekst achter op een koffiemachine zag staan
kon ik het niet laten er een foto van te maken.
De machine stond met de achterkant naar het raam.
Makkie dus.
Met Kerstmis kreeg L. van haar werkgevers een Aziatisch kerstpakket.
Daar zat onder andere een wokpan bij.
Mie-nestjes, wokolie, een zoetzure saus en Ketjap manis zaten er ook bij.
(Er zit ook nog een vijfkruidensaus bi,j maar die heb ik vandaag niet gebruikt)
Oh ja, en stokjes.
Vandaag ben ik eerst Chinese wokgroente gaan kopen bij de supermarkt
en garnalen. Geen Hollandse maar moooie gepelde en voorgekookte garnalen.
Vervolgens kocht ik een mooie verse peper, een klein stukje gember,
drie kastanjechampignons en een paar takjes verse koriander.
Van mijn moeder kreeg ik nog een klein stukje prei.
Uiteindelijk heb ik er geen ui en knoflook meer bijgedaan.
Maar dat moet eigenlijk wel.
Toen de wokolie warm werd rook ik het al: dit wordt lekker.
Ik vond het super.
Dat ik dat niet eerder heb gedaan.
De smaak van de gember bleef heerlijk in je mond hangen.
En dan die prachtige smaak van koriander.
Geweldig!
Die houden we erin.
Of heeft dit voorwerp een andere naam?
Speciaal voor op mijn werk.
Losse thee gaat soms vanzelf naar de bodem.
Soms blijft het drijven en dan is het lastig drinken.
Nu niet meer.
Maar wat is de naam….
Thee-happer?
Thee-grijper?
Thee-x85..?
Afgelopen zaterdag werden er meerdere jubilea in De Beyerd gevierd.
Zal een groot feest geweest zijn.
Wij vonden alleen deze souveniers na afloop.
De kok,
de chef,
nog een chef,
het boegbeeld,
en de vader,
en de hele set..
Het weer was er perfect voor.
Men neme het bakje met de verse aspergesoep, gemaakt door mijn moeder,
uit de koelkast en schept xa0met een pollepel een soepkom vol.
Dan loopt men naar de magnetron, stelt het apparaat in op de hoogste magnetronstand.
De timer stelt men in op 2 minuten.
Als het waarschuwingssignaal klinkt, roert men even door de soep in de soepkom.
Vervolgens sluit men de magnetron en stelt de timer nogmaals in.
Ditmaal op 1 minuut.
Na een minuut waarschuwt de magnetron nogmaals.
De soep is klaar om gegeten te worden.
Smakelijk!
.
Een kennis van mij is helemaal in het thuis brouwen van bier.
Hij doet dan ook mee aan een wedstrijd van Brand.
Het resultaat:
Bier met een ambachtelijke uitstraling.
Begin 2012 schreef Brand Bier een pilsbrouwwedstrijd uit onder hobbybrouwers.
Pils is een zeer speciaal bier en zeker niet makkelijk te brouwen.
Sander en Ronald hebben een BBQ Pilsener ingezonden
Specialer dan speciaal!
Vorige week zondag hebben we voor het eerst gegeten
in het nieuwste Italiaanse restaurant van Breda: Barlucca.
Het restaurant ligt op de rand van de binnenstad van Breda
en kijkt uit naar het Ginneken.
Mooie wijnen.
Het was al weer even geleden dat ik een Regaleali gedronken had.
Maar de Grego ti Tufo is belachelijk van prijs (60 Euro).
De garnalen (Risotto met saffraan, gambax92s, Parmezaan en zeekraal)
waren precies zoals het moet,
heerlijk van smaak, nog knapperig bij het doorbijten.
Kom daar nog maar eens om in de Bredase horeca.
De kaart is niet traditioneel Italiaans,
net zoals de voorganger Gong niet traditioneel Aziatisch was.
Maar alle traditionele ingredienten voor een goede maaltijd
zijn aanwezig:
een mooi pand, redelijk tot goede bediening, mooie wijn,
helaas geen Italiaans bier, buffelmozzarella,
lekkere snijwaar (San Daniele, Coppa di Parma, mortadella, truffelsalami).
Limoncello, dat hadden ze geloof ik niet. Nog eens nakijken.
Maar wel een hele reeks sterren op het kaartje met Sophia Loren
(geboren als Sofia Villani Scicolone) in de hoofdrol.
Het pand, daar valt nog wel iets over te zeggen.
Ik herinner me nog dat hier de Bredase bibliotheek gevestigd was.
Dat was nog een bibliotheek waar je alleen in een kaartenbak naar boeken
mocht/kon zoeken. Vervolgens overhandigde je dan het kaartje van het boek
aan de bibliothecaresse. Die ging dan voor je zoeken.
Je mocht natuurlijk niet zelf tussen de boeken doorlopen.
De mevrouw nam vervolgens het boek uit het rek,
plaatste er een latje voor in de plaats.
Je mocht het boek dan nog even kort bekijken.
Wilde je het meenemen dan werd de administratie terug op orde gebracht.
Wilde je het niet (maar wie durfde dat?) dan ging het boek
terug op de plaats van het latje.
De ruimte is dus best groot, erg groot voor een Italiaans restaurant.
Daardoor is de sfeer moeilijk goed te krijgen.
Dat ging bij Gong volgens mij helemaal fout.
Het stoere verpakkingshout dat nu het plafond en een deel
van de wanden bekleedt doet het erg goed.
We gaan zeker terug.
Een aanwinst voor culinair Breda.
Om te beginnen kun je er van drinken.
Daarnaast kun je het gebruiken om gerechten te bereiden.
Ga maar eens eten bij restaurant de Beyerd in Breda.
Maar het volgende had ik nog nooit gezien:
schilderen met bier.
Karen Eland, Birra Metzger.
De originele poster.
Karen Eland, Bieres de la Meuse.
De originele poster.
En mocht je dan te veel gedronken hebben.
Geen nood.
Karen Eland schildert ook met koffie.
En met een heel mooi resultaat:
Karen Eland, Vermeer, Het meisje met de parel, gemaakt van koffie..
Mijn moeder heeft vrijdag verse aspergesoep gemaakt.
Gelukkig heb ik daar twee kommen van gekregen.
Voor…
en na de magnetron:
Het is er nog lang geen tijd voor.
Natuurlijk kun je al asperges (witte) kopen uit de kas.
Maar ik zag deze week dat men druk bezig is om op de ‘koude grond’
de aspergebedden klaar te maken.
Nog even wachten dus op het volgende beeld:
Natuurlijk is er de ossestaartsoep, de Italiaanse tomatensoep,
de haaievinnesoep, de minestronesoep,…
Maar de drie Hollandse klassieke soepen zijn:
erwtensoep (snert), bruine bonensoep en witte bonensoep.
Snert en bruine bonensoep waren de afgelopen weken aan de beurt.
Dit weekend staat Witte Bonensoep op het menu.
Bijna een liter.
De eerste kom.
De derde kom nog in de magnetron.
Vanochtend hebben we al allerlei weer gehad.
Bovendien is het Carnacal.
Dat wil zeggen, weer voor snert.
Gelukkig heeft mijn moeder deze week snert gemaakt.
Gisteren kreeg ik een portie mee.
Eerst ontdooien (de doos heeft vanaf gistermiddag in de diepvries gestaan).
Mooi van kleur. Als je goed kijkt zie je de stukjes wortel.
Heerlijk!
Afgelopen zaterdag was het weer zover.
Het was weer tijd voor Bruine Bonensoep, gemaakt door mijn moeder.
Door omstandigheden (zie mijn log over Blini, Breda)
was het er nog niet van gekomen de soep te eten.
Eerder deze week heb ik nog wel geprobeerd om ten minste
een (1)xa0kop Bruine Bonensoep klaar te maken. In de magnetron.
Maar de soep stond in de diepvries en was zo hard als een kei.
Ik kreeg hem toen wel uit het plastic bakje maar niet
in kleinere stukken verdeeld.
Vandaag de soep op tijd laten ontdooien zodat ik
met smaak heb kunnen eten van de Bruine Bonensoep.
Naar oud recept.
Argusvlinder 