Zo, nog een blog over de training.
In reactie op de uitdaging ander blogs te gaan bekijken
heb ik de blog ontdekt van Dan Wagstaff.
De blog heet The Casual Optimist en gaat over
boeken, boekontwerp, boekcultuur en uitgeven.
Twee blogpost sprongen er meteen uit: een over
De Witte Weg van Edmund De Waal en een over David Bowie.
Categorie archief: Boeken
Papierscheppen
Op 28 februari wordt er een demonstratie en workdshop
gehouden in het Nederlands Drukkerij Museum.
Het onderwerp in papier scheppen.
Marieke de Hoop en Ewald Weijers zijn allebei heel
ervaren in het maken van papier en gaan hun kennis delen
in Etten-Leur ter gelegenheid van het 40 jarig bestaan
van het museum.
U kunt nog deelnemen.
Papier scheppen met Marieke de Hoop en Ewald Weijers ter gelegenheid van het 40 jarig bestaan van het Nederlands Drukkerij Museum.
Boekblok
Er lag nog een boekblok te wachten om in een band gezet te worden.
Dat heb ik gisteren gedaan.
Maar een mooi boek gaat het nooit worden.
Al bij het vouwen van de planovellen werd duidelijk dat dit
papier veel geleden heeft in de tijd.
Het boek betreft ‘De boekbinder’ van Hendrik de Haas in een uitgave
van H&S (HES) Uitgevers in Utrecht uit 1984.
De vellen zijn al die tijd gevouwen bewaard en nu pas
tot boek geworden.
Maar het lijkt wel of het papier waterschade heeft.
Nog een beetje meer in detail. Het boekblok blijft dus steeds een beetje openstaan. Ook al heeft het al dagen onder bezwaar gelegen.
Toch ben ik wel blij met dit boek want het is een erg interessant verhaal
en ik heb het ten slotte zelf ingebonden.
Neem en Lees
Met al de carnavalsactiviteiten en het niet laten doorgaan
van de Grote Optocht in Breda, zou je helemaal vergeten
dat het ook week van de poezie was.
Ik lees al niet veel fictie, dus poezie staat dan echt
ver van je af. Maar ik dacht laten we eens proberen.
Dus ik kocht:
= Rembrandt van Rijn – De mooiste gedichten over de schilder en zijn werk
Samensteller: Victor Schiferli
= Jij bent de verkeerde – en alle andere gedichten tot nu toe
Geschreven door Ester Naomi Perquin
Daarom kreeg ik:
= Neem en Lees
Geschreven door Stefan Hertmans
Het verhaal bij ‘Neem en Lees’ vind ik prachtig:
in Belijdenissen van Kerkvader Augustinus staat een verhaal
over zijn bekering. Een kind zingt buiten in de tuin en Augustinus meent
het te verstaan als ‘Neem en Lees’. Op tafel lag een boek,
hij sloeg het open en las: Vertroetel niet het vlees in begeerlijkheid.
Of er veel carnavalsvierders zijn die zich daar ik kunnen vinden
vandaag, dat vraag ik me af. Maar als opdracht om (poezie) te gaan lezen
is het erg welkom.
Laat ik maar beginnen met Neem en Lees.
Geen van de drie boekjes (je moet bij gedichten eigenlijk ‘bundels’ zeggen)
heb ik uit. Maar in alle drie heb ik al gelezen.
Bij een eerste lezing vind ik Neem en Lees het minst toegankelijk.
Al moet ik zeggen dat het eerste gedicht goed gekozen is.
Open de deur van het gedicht
Het huis is leeg.
Je zult zelf meubels moeten maken,
een kast voor onbeslapem lakens
en wat planken voor verhalen
die geen hond nog wil.
Je zult het uitzicht met je leven
moeten kleden en vuur tekenen
in gaten in de muur.
Zo gaat het eerste gedicht nog even verder.
Rembrandt van Rijn – De mooiste gedichten over de schilder en zijn werk.
Daar moet wel iets tussen zitten wat je leuk vind, verwacht ik.
Het is een soort ‘Alle 13 Goed!’.
Er staan gedichten in heel verschillende stijlen, over werken van Rembrandt
of over zijn leven.
Mij sprak het gedicht van Jan Wolkers erg aan,
het zegt net zo veel van Jan Wolkers als mens
als van zijn bewondering voor de schilder:
Aan Rembrandt
Veel lauwerkransen zijn niet nodig,
Voor redevoeringen is geen tijd,
En achteraf, ’t is overbodig,
Elk weet, dat Gij de Grootste zijn!
Kort maar bondig, recht voor zijn raap en vol overgave.
De taal van Ester Naomi Perquin vind ik het mooist.
Reincarnatie
Wil iemand in mijn benen lopen,
in mijn mond zijn woorden leggen
en in mijn handen stijve vingers
soepel strekken voor pianospel
of strelen – wie wil mij aan?
Het zal nog een avontuur zijn om alle drie de boekjes uit te lezen.
Ik kijk er naar uit!
Stefan Hertmans, Neem en Lees.
Victor Schiferli, Rembrandt van Rijn – De mooiste gedichten over de schilder en zijn werk.
De mooie omslag is van Christoph Noordzij. Ester Naomi Perquin, Jij bent de verkeerde.
Er is niet gauw te veel aandacht voor poezie. Daarom nog deze toegift.
Boekrestauratie
Afgelopen week heb ik een boek laten restaureren.
Met het restaureren van boeken heb ik weinig of geen ervaring
dus dat durf ik zelf niet aan (als dat niet onder
begeleiding kan gebeuren).
Het boek ‘De Boekenwereld’, geschreven door R. van der Meulen,
heb ik gekocht een tijd terug bij Catawiki.
Je weet als je daar boeken koopt dat veel verkopers
hun boeken veel beter voorstellen, dan hun status
in werkelijkheid is.
De boekenwereld door R. van der Meulen, Theorie en praktijk van den Boekhandel benevens het meest wetenswaardige van de daaraan verwante zaken. Met circa 200 platen, portretten en vignetten. 2e en herziene druk, Leiden, A.W. Sijthof. Het voorbericht is gedateerd als: Rotterdam, September 1897.
In dit geval was het geen heel duur boek maar de kaft aan de rugzijde
lag er bijna af, de hoeken van de kaft waren beschdigd, er was
een pagina gescheurd en de verbinding tussen het boekblok
en de kaft was verzwakt door de schade aan de rug.
Het Ex Libris van A.L.J. Roscher. Op internet gevonden met als maker J.C. (Jan Christiaan) Maas en jaartal 1946.
Het boek concentreert zich vooral op de boekhandel, dus de uitgeverijen, groothandels, binders. Aspecten als lettertypes en het drukken worden wel aangestipt maar staan niet centraal. Hier een stukje van het overzicht van de belangrijkste lettertypes.
De restauratie is zeer geslaagd.
Het is geen nieuw boek geworden. Het is nog steeds een oud boek.
Niet zonder beschadegingen maar goed leesbaar. Je kunt het zonder
problemen openslaan en lezen. Dat was een week geleden wel anders.
Als je toen het boek oppakte bleef er altijd wel iets van de rug
in de kast of op tafel achter.
Nu kun je weer van het boek genieten.
De boekenwereld door R. van der Meulen: een grote boekbinderij.
Gelezen: De Hanzebode
De Hanzebode is een uitgave van de Hanzepersen. Een collectief van margedrukkers die langs of rondom de Ijssel gevestigd zijn. In dit geval gaat het om nieuwsberichten van het DPA (Dorrestijns Pers Agentschap). In de jaren ’80 las Hans Dorrestijn deze berichten voor op de VPRO-radio.
Het zelfportret van Hans Dorrestijn zoals dat op de voorpagina is opgenomen. De uitgave is in de vorm van een krant. Compleet met een stok zoals die vroeger werd gebruikt in horecagelegenheden om kranten goed te kunnen lezen en opbergen. Leuk concept met heel uiteenlopende drukvormen en typisch Dorrestijnverhalen. Deze krant is verschenen in 2014 en er zijn 85 genummerde exemplaren gemaakt.
Gelezen: Laurent Binet – Niets gaat zoals verwacht
Inderdaad van de schrijver van HhhH.
HhhH is een briljant boek, vooral door de vorm.
‘Niets gaat zoals verwacht’ is een heel ander boek.
Een jaar lang maakte Laurent Binet deel uit
van de entourage van Francois Hollande,
tijdens de presidentsverkiezingen van 2012.
Hollande wint en dan is zo’n boek natuurlijk leuk
te lezen, maar het is een heel ander boek dan HhhH.
Hier gaat het om een serie interviews, beschrijvingen
van bijeenkomsten, televisie-optredens en af en toe
een kijkje achter de schermen.
Ik dacht ik ga een aantal slimme opmerkingen maken
over de politiek in Frankrijk vergeleken met Nederland,
maar de werkelijkheid is dat het hele verkiezingscircus
aan je voorbij gaat.
In die zin dat je wel de uitslagen volgt maar niet
in detail de aanloop naar die verkiezingsdag.
Dus maar geen slimme opmerkingen.
Gewoon leuk gelezen.
Maar, bijzonder, nee bijzonder is het boek niet.
Laurent Binet: Niets gaat zoals verwacht.
ABCdarium
De afgelopen weken waren erg sruk daarom zijn er wat
dingen blijven liggen, zoals de voortgang aan
mijn ABCdarium.
Daarom even een inhaalslag.
De letter A is bijna gereed en ik ben al begonnen aan
de letter C. De letter B zal als laatste gemaakt worden.
Even passen.
Apple op een geel, doorzichtig en hard papier.
De afbeeldingen, met houten en loden letters gedrukt, zijn niet gemaakt op het formaat van het uiteindelijke boek. Dus snij ik ze uit en op maat. Voor de verschillende afbeelidngen heb ik verschillende papiersoorten gebruikt.
De structuur van het papier speelt zo ook een rol. Sommig papier neemt veel moeilijker verf op dan andere. Het gele, harde, doorzichtige papier bijvoorbeeld nam eigenlijk helemaal geen inkt op waardoor het drogen maanden duurde.
Bij toeval ontwikkelde zich het idee om onder het gele papier een copie te leggen en dan te zien wat voor effect dat oplevert. Dit was een eerste idee.
Veel passen en meten.
Lamellen.
Dit was het allereerste idee. Gebruikmakend van de schuine kant van de letter A vallen de letters naar beneden/om.
Opposites Attract.
Zoals gezegd ben ik al aan de letter C begonnen.
Vrouwen rond Van Gogh III
Rond dit boek is de tentoonstelling georganiseerd. ‘Vrouwen rond van Gogh’ is geschreven door Barbara Op de Beek.
Het boekje is aardig maar meer niet.
Het is nogal droge opsomming van alle vrouwen;
oma’s, moeder, tantes, nichten, vriendinnen enz,
die een rol(letje) in het leven van Van Gogh hebben gespeeld.
Maar naar aanleiding van dit boekje zijn studenten van Catja Klement
aan de slag gegaan en hebben boekbanden gemaakt.
Die worden tentoon gesteld in Moti in Breda.
Detail van het ledermozaiek van Tony Smidts, Karli Friggeband.
Tony Smidts, Karli Friggeband, ledermozaiek.
Riet Brouwer, Karli Friggeband, leren rug, kunstleren bandjes, platten bekleed met handgeschept papier.
In a galaxy far far away.
Riet Brouwer.
Lisette Dielemans, Karli Friggeband.
Vrouwen rond Van Gogh II
Ook vandaag een korte serie foto’s van de boekbanden
die in Moti in Breda ten toon waren bij de gelegenheid
van het verschijnen van het boekje ‘Vrouwen rond Van Gogh’.
Nora Janssens, Edelpappband (?) van acrylverf op papier.
Tim Nijs, Bandzetter, acrylverf op boekbinderslinnen, silhouetten aan aquarelpapier.
Ineke Vergeer, Leporello, fotokarton, boekbindlijm met bestempeling. Als ik me de toelichting goed herinner staan de florale motieven aan de bovenkant voor de vrouwen uit de gegoede milieus en de vaatdoek ruitjes staan voor de werkende vrouwen.
Agnes Leijen, Koptische band, linnen met acryl, diverse soorten stof, naaimachine- en boekbindgaren. Een aantal boekbinders gebruikten het symbool van de hartjes dat ook in het boek voorkomt. In het boek zweven de kartjes steeds ronds het hoofd van Vincent als hij verliefd is.
Agnes Leijen, toelichting.
Porselein verbruikt heuvels, het bos op de heuvels, porselein laat rivieren verzanden en havens dichtslibben, het komt de delta’s van je longen binnen.
Ooit las ik ‘De Speler’ van Dostojevski.
Het boek is door hem geschreven in 1868.
Ik was verbaasd.
Dit was geen schrijver die schreef over een karakter
die verslaafd was aan gokken.
Dit was een verslaafde, die een schrijver was, die schreef
over zijn gokverslaving.
Ik bedoel dit als een compliment want de schrijverskwaliteiten
van Fjodor Dostojevski staan buiten kijf.
Nu las ik ‘De Witte weg’ van Edmund de Waal – een boek met
als ondertitel ‘Verslag van een obsessie’.
Dit is een persoon die geobsedeerd is door porselein
en porselein maken, die een schrijver is die schrijft
over zijn obsessie.
Eerder heb ik een stuk aangehaald uit het begin van het boek.
Vandaag een stukje uit het eind van het boek.
Obsessies vragen een hoge prijs. Porselein is een succes. Porselein verbruikt heuvels, het bos op de heuvels, porselein laat rivieren verzanden en havens dichtslibben, het komt de delta’s van je longen binnen.
De Witte Weg, pagina 435.
Edmund de Waal, De Witte weg – Verslag van een obsessie.
En even verder staat:
Ik heb de dichter Paul Celan gelezen. …..
Celan kan geen woorden vinden die gemakkelijk in elkaar passen. Duits is zijn taal, maar hij is Joods, en Duits is ook de taal die zijn familie heeft vermoord. Daarom brengt Celan woorden samen in iets nieuws, Lichtzwang, lichtdwang. Atemwende, ademkeer. Hij zet woorden dichter bij elkaar en breekt ze open, laat ze van de ene regel overstromen in de andere.
Zijn gedichten worden korter. Het worden fragmenten, kreten, uitademingen, pogingen om te beginnen, pogingen om geluid te maken. De ruimten rondom de gedichten worden groter. Er is meer wit dan bedrukt papier….
De Witte Weg, pagina 436.
Ik maak 2455 potten, die zijn geglazuurd in wittinten.
En ik zet ze op planken in twee meter hoge en tweeenhalve meter brede vitrines. Ik noem dit kwartet installaties ademkeer. Er zijn ritmes, herhaalde series potten en er zijn pogingen tot ritmes, pauzes en cesuren. Er zijn congesties en bevrijdingen. Er is meer wit dan er woorden zijn.
De Witte Weg, pagina 438.
Het ultieme jongensboek
Vandaag voor het eerst dit jaar
weer in het Nederlands Drukkerij Museum geweest.
Eerste doel: het ophalen van mijn ingebonden ‘dummy’
en mijn tweede doel was het schoonsnijden van
De reis om de wereld in 80 dagen van Jules Verne.
Dit door Elsevier uitgegeven boek in katernen is wat mij betreft
het ultieme jongensboek.
Bijzondere werelden, mensen en reizen.
Eerlijk gezegd komt dat beeld dat ik daar bij heb niet van het
lezen van het boek maar van de film met David Niven.
Dit is het boek dat ik als aantekenboek ga gebruiken want het is een dummy. De pagina’s in het boek zijn onbeschreven.
Deze ‘De reis om de wereld in 80 dagen’ is nu schoongesneden en kan afgewerkt gaan worden en er kan dan een kaft om heen. Ik heb nog wat oude kaarten en die wil ik gaan gebruiken op de kaft.
Boekenmanie
Vorige week gekocht en deze week al weer uit.
Het is een klein maar leuk boekje: Boekenmanie.
Een boekje geschreven door Koen Hilberdink en verschenen in 2012.
Als je wilt weten hoe kleinzielig gekissebis en prive kapitaal
een belangrijke rol spelen in het Nederlandse cultuurlandschap,
dan is dit je boek.
De ondertitel van het boekje is:
De geboorte van Johan Polak als uitgever.
De uitgeverijen die alle aandacht krijgen zijn Athenaeum en
Polak & van Gennep.
Als je dit boekje leest snap je niet waarom Koen Hilberdink
een biografie over John Polak wil schrijven.
Koen Hilberdink, Boekenmanie – De geboorte van John Polak als uitgever.
En dan is het 1 januari…
…ja, dan ga je het volgende boek innaaien.
Vandaag ben ik begonnen aan ‘De reis om de wereld in 80 dagen’
Gepubliceerd door Jules Verne in 1882.
Dit is een uitgave van Elzevier in losse katernen uit 1978
bij gelegenheid van het 150ste geboortejaar van de schrijver.
Ik kocht deze versie vorige maand van een boekbindster
die dit exemplaar nog niet zelf ingebonden had.
Het boek ligt klaar om ingebonden te worden. Aan de markeringen op de rug is te zien dat het boek in de goede volgorde ligt. Het stukje karton ligt erbij om een mal te maken voor het prikken van de gaten.
Op een strook papier heb ik uitgerekend waar de gaten moeten komen, waar het papier gesneden zal worden, waar de tekst begint enz. Dan net voor ik ga meten pas ik nog even de naaiband. Een (1) centimeter staat er op de verpakking maar de band is 1,3 centimeter. De gaten moeten dus iets verder uit elkaar komen.
Precies uitmeten.
Als de gaten geprikt zijn is te zien dat het mooie rijen met gaten geworden zijn.
Nog drie katernen en dit boek is ingenaaid. Dan kan ik de rug lijmen en later deze week het boek op maat snijden. Dan zullen ook alle pagina’s ‘open’ gaan.
De reis om de wereld in 80 dagen, Jules Verne. Ingenaaid. Nu de schutbladen nog. Dan de rug lijmen en woensdag aanstaande op maat snijden. Dan kan ik daarna aan de rug beginnen.
Maria van Gelre
Er is een belangrijke boekrestauratie aan de gang
rond het gebedsboek van Maria van Gelre.
De restauratie gebeurt onder andere door de Radboud Universiteit.
In het gebedsboek staan meer dan 100 miniaturen.
Hier een voorbeeld: bladzijde 146r.
Gebedenboek Maria van Gelre, miniatuur met Barbara, Andreas en een ongeidentificeerde vrouwelijke heilige, ongeveer 1415.
De avonturen van twee boeken
Tijdens mijn training boekbinden in het Nederlands
Drukkerij Museum heb ik twee boeken onder handen.
Een dummy boek en een boek met de titel ‘Verborgen boeken’.
Het dummy boek is eigenlijk klaar.
Toen ik het gisteren in Etten-Leur achterliet, lag het in een pers
om zo’n 24 uur te kunnen drogen.
Die gaan we er dus begin volgend jaar uithalen.
Het tweede boek, daarvan is de kaft nu gereed, maar nog zonder
het linnen. Dat doen we dus de volgende les.
De kaft van de dummy. Boekbinden is op zich niet moeilijk. De vele handelingen vragen precisie maar heel moeilijk zijn ze niet. Het zijn wel veel, veel verschillende handelingen. Ik had zo in mijn hoofd dat het linnen voor ‘Verborgen boeken’ het zwarte linnen moet zijn dat ik vergat dat de dummy eigenlijk in paars bedoeld was. Maar goed de zwarte linnen kaft zit er inmiddels omheen. Hier is die in voorbereiding.
Eerst een kant (voor of achter maakt niet uit) inlijmen en goed vastplakken op het linnen. Vervolgens de andere kant. De rug wordt niet ingelijmd. Om het lijmen precies te laten verlopen zijn eerst de contouren van de kaftdelen die op kraftpapier zijn geplakt, op het linnen afgetekend.
De voor- en achterkant bestaan uit dik karton. De rug bestaat uit een dun stuk karton. De ruimte tussen het rugkarton en de twee platten is 6 milimeter. Om dit op de juiste afstand en de rug en platten op een lijn te houden, worden rug en platten eerst op een stuk kraftpapier geplakt.
De hoekjes knip je van het linnen af waarbij je op de punt van de kaft een strookje ter dikte van de hoogte van het klarton laat zitten.
Als het linnen dan opgeplakt zit laat je het drogen, tussen plankjes, onder bezwaar. Plaats een strookje karton op de plaats van de rug. Die is immers dunner dan de platten.
Boek 2, ‘Verborgen boeken’, is gereed om van linnen te voorzien en dan de kaft te plaatsen. Volgend jaar begin ik daar aan.
Anton Pieck in het Begijnhof
Gisteren was de binnenstad van Breda
al helemaal in de kerststemming.
Dat uitte zich onder andere door de vele mensen
die het Begijnhof bezochten.
Het was weer de jaarlijkse Anton Pieckdag.
De vijfde al weer als ik de informatie mag geloven.
Het was er druk. Er waren rondleidingen en koren, demonstraties van papier maken en drukken en het Miniaturen- en poppenhuismuseum Breda was gratis open.
Mijn aandacht ging vooral uit naar het Nederlands Drukkerij Museum
dat er stond met een kleine handpers waarmee bezoekers zelf
een boekenlegger konden maken.
De afvaardiging van het museum had een soort garage als onderkomen. Het weer was gelukkig prima maar een hele middag buiten staan in december is geen pretje. De beschutting is dus welkom.
Ook vanaf een afstand is goed te zien dat het er druk was.
Enkele jonge bezoekers helpen bij het drukken.
Dit was mijn exemplaar. Hij is niet helemaal smetvrij thuis gekomen. Ik had beter moeten weten want de inkt was gisteren nog niet gelijk droog. Maar als boekenleggen zal hij prima dienst doen.
Boekenstand
Beter gezegd de stand van het inbinden van de eerste twee
boeken die ik met hulp, aan het inbinden ben,
bij het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur.
Vandaag viel ik wel met mijn neus in de boter.
De vrijwilligers van het museum kregen allemaal een kerstcadeau
en voor mij was er ook een pak.
De komende dagen kan ik al gaan wennen aan kerst door aan een kerststol
met spijs te gaan beginnen. Bijvoorbeeld als ontbijt.
Bedankt heren!
We werken er aan twee boeken tegelijkertijd: een dummy en een boek
met de titel ‘Verborgen boeken’.
Er zijn niet veel foto’s gemaakt vandaag dus daarom slechts een korte
status update:
Het startpunt van vandaag voor de dummy.
De dummy was al gelijmd, was al op maat gesneden, nu is het tijd om gaas te plaatsen.
Terwijl het gaas ligt te drogen kunnen we het ‘Verborgen boek’ op maat snijden. Ook nu weer een mooi resultaat.
Dit had ik niet eerder gedaan. Eigenlijk als een soort hulpmiddel wordt een kleine mal gemaakt van kraftpapier om daar de rug en platten op te plakken. Zo kun je er voor zorgen dat ze mooi recht ten opzichte van elkaar liggen. Er werd bevestigd: 6 of 7 millimeter tussen de rug en platten open houden. Ik dacht dat dit te veel zou zijn maar bij mijn eerdere boeken heb ik dat ook steeds gedaan en dat werkt!
Na het snijden van het boekblok kan de rug nu ook voorzien worden van gaas.
Heel productief
Afgelopen woensdag was heel productief.
Was ik vorige week al aan 1 dummy boek begonnen, deze week ben ik daar
mee verder gegaan en ben begonnen een nieuw boek in te binden.
Het nieuwe boek heet ‘Verborgen boeken’.
Emanuel Querido, die in 1943 in Sobibor werd omgebracht, had zich meteen na de Duitse inval moeten terugtrekken uit zijn uitgeverij. Onder de niet-joodse medewerkers die het bedrijf voortzetten, was Geert van Oorschot, die als vertegenwoordiger en bedrijfsleider bij Querido werkte. Verborgen boeken werpt een verrassend, en soms zelfs schokkend, nieuw licht op wat er tijdens en kort na de oorlog met Emanuel Querido’s erfenis gebeurde.
Willem van Toorn & Arjen Fortuin zijn de schrijvers en Hugo van Doornum de co-auteur.
De katernen van ‘Verboden boeken’. Willem van Toorn, Arjen Fortuin en Hugo van Doornum. De tekenen helpen een boekbinder om er voor te zorgen dat tijdens het inbinden de katernen niet door elkaar raken.
Dan eerst een mal maken voor de gaten die ik ga prikken in de katernen om het naaien eenvoudig te maken.
Dan begin je het naaien bij het laatste katern. Mijn instructeur gebruikt nooit een naaibankje. Dus leer ik nu ook hoe het zonder kan. De naaiband ligt al gereed, drie stukken.
Het naaien kan beginnen.
Als je eenmaal de slag te pakken hebt gaat dat naaien vlot.
Bij de losse katernen van ‘Verboden boeken’ die ik gekocht heb zit ook al een stofomslag. De kleur die daar de hoofdrol op speelt is zwart. Daarom kies ik er voor ook zwart linnen te gebruiken om straks het boek in te binden en heb ik een zwart marmerpapier gekozen dat gemaakt is door Karli Frigge.
Terug naar de dummy van vorige week. Die heeft een week onder bezwaar gelegen en die kan nu op maat gesneden worden. Hier ligt de dummy met wat karton voor het mes van de snijmachine. Het mes gaat niet helemaal tot op de snijtafel. Daarom moet je onder het boek wat karton leggen. Dan snijdt het mes wel in het karton maar in ieder geval ook helemaal door je boek. Ook op je boek leg je een stuk karton. Je wil namelijk geen afdruk (de moet) van de pers in je papier krijgen. In het snijmachien wordt het papier helemaal vast geklemd. Dan kan het geen kant uit en snijdt het mes het papier recht af.
Ook de maat van het boek moet goed ingesteld worden. Het is dan zaak om het boek volledig haaks te leggen ten opzichte van het mes.
Je begint met de meest losse kant. Het papier voor dit dummy boek is gevouwen. Daar waar het papier niet meer aan elkaar zit, dat snij je het eerst eraf.
Pas dan volgen de kop en de staart van het boek. Steeds weer het meest losse deel eerst.
Het boek moet je heel precies wegleggen onder het mes en vervolgens vastzetten. Dit zijn dingen die zich moeilijk laten herstellen.
Doordat het papier aan een kant aan elkaar zit waaiert het snijafval in een mooie vorm uit.
We zijn heel tevreden met het resultaat. Deze snijmachine moet met de hand bediend worden en de geruchten waren niet positief maar het resultaat is prima.
Dan nemen we het dummy boek in de wurggreep. Zo wordt het eenvoudiger om de kapitaalband op de kop en de staart van het boek aan te brengen.
En dat is een,….
Terug in de trein lees ik het schitterende boek: De Witte Weg. Verslag van een obsessie (The White Road. Journey into an obsession). Edmund de Waal, verdacht Nederlandse naam voor een Engelsman. Het heeft niets met deze blog post te maken maar het is gewoon een schitterend boek.
ABCdarium (de volgende stap)
Nu we bijna tegen het einde van het jaar lopen
heb je activiteiten die je voor het laatst in een jaar doet.
Mijn ‘open-atelier’ op woensdagavond in Tilburg
is er daar een van.
Gisteravond heb ik me geconcentreerd op zoveel mogelijk
op maat snijden van de materialen die ik gereed heb
voor mijn ABCdarium.
Te beginnen met de pagina’s voor de letters A en C. De handgezette en vervolgens in Etten-Leur bij het Nederlands Drukkerij Museum afgedrukte teksten, zijn nu allemaal op maat. Eerste actie in 2016 zal zijn de letter B op maat te snijden.
Vervolgens was ook de kaft aan de beurt. Dit is niet meer voor een dummy. Dit is de uiteindelijke kaft. Hier zie je de resten papier nog die er nog net niet helemaal van afgesneden waren.
Hier zie je de tweede dummy op de uiteindelijke kaft liggen. Steeds passen en meten.
