Xa Loi pagode en Mariamman Hindoe tempel in Ho Chi Minh Stad

Op 29 december 2016 bezochten we te voet drie tempels.
Van de eerste tempel (Le Van Duyet) waren hier al foto’s te zien.
De andere twee tempels volgen hier.

 photo DSC_1023HoChiMinhCity.jpg

Zomaar een beeld van Ho Chi Minh Stad.


 photo DSC_1024StreetLife.jpg

Het verkeer is druk met de nodige smog. De dagen dat wij in Ho Chi Minh Stad waren was het er benauwd. Maar dat kan ook komen omdat de overgang van Nederland erg groot was.


 photo DSC_1025.jpg

Op het moment dat we aankomen bij de Xa Loi Pagode (die nog niet zo eenvoudig te vinden was) bleek die nog even gesloten te zijn. Dus dat gaf ons de kans wat rond te lopen en op adem te komen van de warmte en luchtvervuiling.


 photo DSC_1026XaLoiPagode.jpg

Dit is dan de toren bij de Xa loi Pagode. De pagode is een Boeddhistische tempel. Zoiets moet de Porseleinen pagode er ook uitgezien hebben. Die pagode wordt bijvoorbeeld beschreven in De Witte Weg van Edmund de Waal. Met een afbeelding op pagina 105 van een gravure van die pagode in Nanjing, Johan Nieuhof, 1693.


 photo DSC_1027BloemenAanDeBoom.jpg

De tempel is ook een klooster. De tempel zelf is op de eerste verdieping. Bij de tempel staat een boom met enorm grote bloemen. Hij stond in bloei.


 photo DSC_1028BloemenAanDeBoom.jpg

Zo ziet de bloem eruit als je hem in de hand houdt. Er lagen heel veel bloemen op de grond. Een echt tapijt.


 photo DSC_1031ShoreaRobusta.jpg

Dit is de naam van de boom: Shorea Robusta. Dat is de Salboom. De boom heeft een relatie met het Boeddhisme.


Wikipedia:

De salboom heeft een symbolische betekenis voor zowel hindoes als boeddhisten. In het hindoeïsme wordt de boom in verband gebracht met de god Vishnu. Boeddhisten geloven dat prins Siddartha Gautama, de latere Boeddha, onder een salboom is geboren en gestorven en nirwana bereikte. Niet alle religieuze teksten zijn eenduidig: de boom die met de Boeddha en/of Vishnu in verband gebracht wordt is soms de ashokaboom (Saraca asoca).

 photo DSC_1033EnormeBuddha.jpg

Als de tempel weer open is kunnen we de enorme Boeddha bezoeken.


 photo DSC_1035Miniatuurtuin.jpg

In de omgeving van de tempel staan een aantal ‘miniatuurtuinen’. In een grote bak staan grote rotsen, zwemmen vissen in het water, staan planten. De rotsen worden versierd met vogels en huisjes.


 photo DSC_1036Miniatuurtuin.jpg


 photo DSC_1037DeGopuramVanMariammanHindoeTempelVerstoptInHetDrukkeStraatbeeldVanHoChiMinhCity.jpg

De derde tempel ligt een beetje verstopt in het drukke straatbeeld van Ho Chi Minh Stad. Tussen de drukte door zie je de gopuram of toren boven de ingang. Deze torens zijn typisch voor Hindoetempels in vooral het zuiden van India. Hier is het een vreemde ervaring ze tegen te komen.


 photo DSC_1038TypischeHindoeversieringenOpDeMariammanHindoeTempel.jpg


 photo DSC_1039GopuramVanMariammanHindoeTempel.jpg

De gopuram van de Mariamman Hindoe Tempel.


 photo DSC_1040MariammanHindoeTempel.jpg

Binnen in de tempel waan je je in India.


 photo DSC_1041MountMeruAlsMiniatuurTuin.jpg

Ook hier een soort ‘miniatuurtuin’ maar in dit geval gaat het om een soort reconstructie van Mount Meru. Een heilige berg in de mythologie van het hindoeisme en boeddhisme.


 photo DSC_1042MariammanHindoeTempel.jpg


 photo DSC_1043KerststalVanKathedraalVanSaigon.jpg

De overgang kan bijna niet groter zijn. Op de weg terug komen we langs de kathedraal van Ho Chi Minh Stad. Deze in de Franse tijd gebouwde kerk heeft buiten een kerststal staan met een besneeuwde achtergrond.


 photo DSC_1044BasiliekVanNotre-DameVanSaigon.jpg

Dit is de Basiliek nan Notre-Dame van Saigon.


 photo DSC_1045BuuDienThanhHoofdPostkantoorHoChiMinhStad.jpg

Vlak bij deze kerk is het oude hoofdpostkantoor van Ho Chi Minh Stad, Buu Dien Than in Vietnamees.


 photo DSC_1046BuuDienThanhHoofdPostkantoorHoChiMinhStadKaartVanZuidVietnam.jpg

Binnen hangt de oude, koloniale sfeer. Al zijn er op dat moment wel heel erg veel toeristen. Hier zie je een oude kaart van Zuid Vietnam.


 photo DSC_1047BuuDienThanhHoofdPostkantoorHoChiMinhStadKaartVanSaigon.jpg

Aan de andere kant een oude kaart van Saigon. Nostalgie.


 photo DSC_1048HoChiMinhInHetHoofdPostkantoor.jpg

Ter compensatie. Ho Chi Minh heeft er ook een portret hangen.


 photo DSC_1049LijktOpBeeldVanVeraMoechinaInMoskou.jpg

Buiten het hoofdpostkantoor, een beetje verscholen in een kleine tuin staat dit beeld. Het doet me denken aan het beeld ‘Arbeider en kolchozboerin’ (Rabotsji i Kolchoznitsa) van Vera Moechina in Moskou. Maar de foto die ik van de plaat op de voet van het beeld heb gemaakt is mislukt. Dus ik kan niet meer achterhalen wat het beeld hier doet en wie het gemaakt heeft.


Het beeld in Moskou heb ik daar in 1992 gefotografeerd: Rusland in 1992

Blogging 101, Weekend One Ideas

Zo, nog een blog over de training.
In reactie op de uitdaging ander blogs te gaan bekijken
heb ik de blog ontdekt van Dan Wagstaff.
De blog heet The Casual Optimist en gaat over
boeken, boekontwerp, boekcultuur en uitgeven.
Twee blogpost sprongen er meteen uit: een over
De Witte Weg van Edmund De Waal en een over David Bowie.

http://www.casualoptimist.com/
http://danielgray.com/bowie

Porselein verbruikt heuvels, het bos op de heuvels, porselein laat rivieren verzanden en havens dichtslibben, het komt de delta’s van je longen binnen.

Ooit las ik ‘De Speler’ van Dostojevski.
Het boek is door hem geschreven in 1868.
Ik was verbaasd.
Dit was geen schrijver die schreef over een karakter
die verslaafd was aan gokken.
Dit was een verslaafde, die een schrijver was, die schreef
over zijn gokverslaving.
Ik bedoel dit als een compliment want de schrijverskwaliteiten
van Fjodor Dostojevski staan buiten kijf.

Nu las ik ‘De Witte weg’ van Edmund de Waal – een boek met
als ondertitel ‘Verslag van een obsessie’.

Dit is een persoon die geobsedeerd is door porselein
en porselein maken, die een schrijver is die schrijft
over zijn obsessie.

Eerder heb ik een stuk aangehaald uit het begin van het boek.
Vandaag een stukje uit het eind van het boek.

Obsessies vragen een hoge prijs. Porselein is een succes. Porselein verbruikt heuvels, het bos op de heuvels, porselein laat rivieren verzanden en havens dichtslibben, het komt de delta’s van je longen binnen.

De Witte Weg, pagina 435.

 photo DSC_7951EdmundDeWaalDeWitteWeg.jpg

Edmund de Waal, De Witte weg – Verslag van een obsessie.


En even verder staat:

Ik heb de dichter Paul Celan gelezen. …..

 
Celan kan geen woorden vinden die gemakkelijk in elkaar passen. Duits is zijn taal, maar hij is Joods, en Duits is ook de taal die zijn familie heeft vermoord. Daarom brengt Celan woorden samen in iets nieuws, Lichtzwang, lichtdwang. Atemwende, ademkeer. Hij zet woorden dichter bij elkaar en breekt ze open, laat ze van de ene regel overstromen in de andere.

 
Zijn gedichten worden korter. Het worden fragmenten, kreten, uitademingen, pogingen om te beginnen, pogingen om geluid te maken. De ruimten rondom de gedichten worden groter. Er is meer wit dan bedrukt papier….

De Witte Weg, pagina 436.

Ik maak 2455 potten, die zijn geglazuurd in wittinten.

 
En ik zet ze op planken in twee meter hoge en tweeenhalve meter brede vitrines. Ik noem dit kwartet installaties ademkeer. Er zijn ritmes, herhaalde series potten en er zijn pogingen tot ritmes, pauzes en cesuren. Er zijn congesties en bevrijdingen. Er is meer wit dan er woorden zijn.

De Witte Weg, pagina 438.

Kunstvaria

 photo AlbrechtSchniderUntitledStudyIX2015.jpg

Albrecht Schnider, Untitled (Study IX), 2015.


Op dit moment lees ik ‘De Witte Weg’, het schitterende boek
van Edmund de Waal.
Het boek gaat over porselein en zijn obsessie daarvoor.
En dan stuit je op het volgende werk.

 photo BlueAndWhiteDragonMeipingKangxiMarkAndPeriod1662-1722 01.jpg

Blue and white “Dragon” meiping, Kangxi mark and period, 1662 – 1722.

 photo BlueAndWhiteDragonMeipingKangxiMarkAndPeriod1662-1722 02.jpg

Kijk eens naar dit schitterende wit en die prachtig blauwe tekening. Top.

Ik las dat de Jiajingkeizer in het jaar 1554 een bestelling naar de keizerlijke ovens stuurde voor 26.350 kommen met draken erop in het blauw, 30.500 borden met hetzelfde ontwerp, 6900 bekers, vanbinnen wit en vanbuiten blauw, gedecoreerd met blauwe bloemen, 680 grote viskommen, gedecoreerd met blauwe bloemen op een witte achtergrond, 9000 theekopjes met wit loofwerk aan de randen, 10.200 kommen versierd met lotusbloemen, waterplantenen vissen in blauw en wit aan de buitenkant, en vanbinnen met draken en feniksen die zich door bloemen bewegen, 9800 theekopjes met hetzelfde patroon als hierboven, en voor plengoffers 600 kopjes en schoteltjes versierd met zeegolven en draken in blauwe wolken.

 

En tenslotte, misschien als toevoeging achteraf, terwijl de secretasis al wegliep, met neergeslagen ogen en achteruit, 600 wijnkannen van wit porselein.

 

En dat hij het jaar daarna weer 1470 stuks bestelde, maar het jaar daarna zelfs 34.891.

 

Ik lees de geschiedenisboeken, de monografieen, de wetenschappelijke pamfletten, en ze opperen antwoorden waar al dat porselein voor nodig was aan het hof; maar het enige wat ik hoor is meer, meer, meer.

De Witte Weg – verslag van een obsessie. Edmund de Waal, pagina 93-94.


 photo HoFanApproachingShadow.jpg

Ho Fan, Approaching Shadow.


 photo Jean-EacutetienneLiotardPortraitOfMariaFrederikeVanReede-AthloneAtSevenYearsOfAge1755-1756PastelOnVellum.jpg

Jean-Etienne Liotard, portrait of Maria Frederike van Reede-Athlone at seven years of age, 1755 – 1756, pastel on vellum.


 photo MichelangeloBuonarrotiMadonnaDelSilenzioCirca1538.jpg

Michelangelo Buonarroti, Madonna del Silenzio, circa 1538.


 photo PabloPicassoLaCarafeBouteilleEtVerreOilOnCanvasPaintedInParisWinter1911-1912.jpg

Pablo Picasso, La Carafe (Bouteille et verre), oil on canvas. Painted in Paris. Winter 1911 – 1912.


 photo PaulCeacutezannePommesSurUnLingeOilOnCanvasPaintedCirca1885.jpg

Paul Cezanne, Pommes sur un linge, oil on canvas, painted circa 1885.


 photo SirAnthonyVanDyckPortraitOfOliviaMrsEndymionPorterOilOnCanvasCirca1637.jpg

Sir Anthony van Dyck, Portrait of Olivia Mrs. Endymion Porter, oil on canvas, circa 1637.


 photo WouterJohannesVanTroostwijkCirca1792.jpg

Wouter Johannes van Troostwijk, selfie uit circa 1792.


Heel productief

Afgelopen woensdag was heel productief.
Was ik vorige week al aan 1 dummy boek begonnen, deze week ben ik daar
mee verder gegaan en ben begonnen een nieuw boek in te binden.
Het nieuwe boek heet ‘Verborgen boeken’.

Emanuel Querido, die in 1943 in Sobibor werd omgebracht, had zich meteen na de Duitse inval moeten terugtrekken uit zijn uitgeverij. Onder de niet-joodse medewerkers die het bedrijf voortzetten, was Geert van Oorschot, die als vertegenwoordiger en bedrijfsleider bij Querido werkte. Verborgen boeken werpt een verrassend, en soms zelfs schokkend, nieuw licht op wat er tijdens en kort na de oorlog met Emanuel Querido’s erfenis gebeurde.

Willem van Toorn & Arjen Fortuin zijn de schrijvers en Hugo van Doornum de co-auteur.

 photo WP_20151209_004DeKaternenVanVerborgenBoekenZieDeMarkeringOpDeRugVanDeKaternen.jpg

De katernen van ‘Verboden boeken’. Willem van Toorn, Arjen Fortuin en Hugo van Doornum. De tekenen helpen een boekbinder om er voor te zorgen dat tijdens het inbinden de katernen niet door elkaar raken.


 photo WP_20151209_005DeMalVoorHetVoorprikken.jpg

Dan eerst een mal maken voor de gaten die ik ga prikken in de katernen om het naaien eenvoudig te maken.


 photo WP_20151209_006HetLaatsteKaternVanHetBoekMetNaaibandStartVanNaaiwerk.jpg

Dan begin je het naaien bij het laatste katern. Mijn instructeur gebruikt nooit een naaibankje. Dus leer ik nu ook hoe het zonder kan. De naaiband ligt al gereed, drie stukken.


 photo WP_20151209_007HetNaaienKanBeginnenZieDePaginanummering.jpg

Het naaien kan beginnen.


 photo WP_20151209_008IngebondenMetNaaiband1Cm.jpg

Als je eenmaal de slag te pakken hebt gaat dat naaien vlot.


 photo WP_20151209_009VerborgenBoekenMetSchutbladVanKarliFrigge.jpg

Bij de losse katernen van ‘Verboden boeken’ die ik gekocht heb zit ook al een stofomslag. De kleur die daar de hoofdrol op speelt is zwart. Daarom kies ik er voor ook zwart linnen te gebruiken om straks het boek in te binden en heb ik een zwart marmerpapier gekozen dat gemaakt is door Karli Frigge.


 photo WP_20151209_010DummyLigtVoorHetMesKartonEronderMesSnijdtNietTotOnder.jpg

Terug naar de dummy van vorige week. Die heeft een week onder bezwaar gelegen en die kan nu op maat gesneden worden. Hier ligt de dummy met wat karton voor het mes van de snijmachine. Het mes gaat niet helemaal tot op de snijtafel. Daarom moet je onder het boek wat karton leggen. Dan snijdt het mes wel in het karton maar in ieder geval ook helemaal door je boek. Ook op je boek leg je een stuk karton. Je wil namelijk geen afdruk (de moet) van de pers in je papier krijgen. In het snijmachien wordt het papier helemaal vast geklemd. Dan kan het geen kant uit en snijdt het mes het papier recht af.


 photo WP_20151209_011DeDummyGoedOnderHetMesPlaatsen.jpg

Ook de maat van het boek moet goed ingesteld worden. Het is dan zaak om het boek volledig haaks te leggen ten opzichte van het mes.


 photo WP_20151209_014JeBeginBijDeMeestLosseKant.jpg

Je begint met de meest losse kant. Het papier voor dit dummy boek is gevouwen. Daar waar het papier niet meer aan elkaar zit, dat snij je het eerst eraf.


 photo WP_20151209_016OnderKartonBovenKarton.jpg

Pas dan volgen de kop en de staart van het boek. Steeds weer het meest losse deel eerst.


 photo WP_20151209_017PreciesPositioneren.jpg

Het boek moet je heel precies wegleggen onder het mes en vervolgens vastzetten. Dit zijn dingen die zich moeilijk laten herstellen.


 photo WP_20151209_018DoorDeVouwenMooieVormen.jpg

Doordat het papier aan een kant aan elkaar zit waaiert het snijafval in een mooie vorm uit.


 photo WP_20151209_020TevredenMetHetResultaat.jpg

We zijn heel tevreden met het resultaat. Deze snijmachine moet met de hand bediend worden en de geruchten waren niet positief maar het resultaat is prima.


 photo WP_20151209_022EvenInDeWurggreep.jpg

Dan nemen we het dummy boek in de wurggreep. Zo wordt het eenvoudiger om de kapitaalband op de kop en de staart van het boek aan te brengen.


 photo WP_20151209_023Kapitaalbandje.jpg

En dat is een,….


 photo WP_20151209_024DeWitteWegEdmundDeWaal.jpg

Terug in de trein lees ik het schitterende boek: De Witte Weg. Verslag van een obsessie (The White Road. Journey into an obsession). Edmund de Waal, verdacht Nederlandse naam voor een Engelsman. Het heeft niets met deze blog post te maken maar het is gewoon een schitterend boek.