Vorige week zag ik dat er al vroeg mensen aan het
werk waren in de Cingelstraat om de bestrating aan te passen
en een perk aan te leggen voor een van de gevels.
Al vroeg in de ochtend.
Auteursarchief: Argusvlinder
Vrolijke Vrienden nadert afronding
Het boek is nu ver gereed.
De kapitaalbandjes moeten nog afgemaakt worden
en op de rug van het boekblok worden gelijmd.
Dan ga ik de leren rug met valse ribben bevestigen.
Vervolgens kunnen de buitenste platten met de
originele afbeelding wordt gelijmd.
De meeste van die stappen zijn nu gedaan:
Dit geeft een beetje een idee waar ik naar toe werk. Maar hier zijn boekblok, kapitaalband en rug nog los van elkaar. Dat heb ik gisteren aangepast. Het met een stift markeringen op leer aanbrengen is geen goed idee. Ik moet nog eens navragen wat ik daar het best voor kan gebruiken.
Hier zie je dat het kapitaalband op de rug van het boekblok is gelijmd. Je ziet ook meteen het probleem dat ik niet meer opgelost heb: eigenlijk is de kapitaalband te breed of geven de platten onvoldoende ruimte om de kapitaalband te laten verzinken in de platten. De meeste mensen zullen dat niet zien als het boek gereed is maar dat is een punt dat beter kan.
Nog eens vanuit een ander perspectief. Ik ben wel blij met de blauwe kleur. Die heb ik op zicht gekozen en dat kan fout aflopen.
Toen het kapitaalband was bevestigd en de leren rug nogmaals gepast was, kon ik die daar waar nodig nog een beetje bijsnijden. Dan lijmen en aan het boek bevestigen. Vervolgens even in de boekenpers. Terwijl het boek in de boekenpers zat had ik tijd om te beginnen met het uit elkaar halen (tornen) van een blouse. Voor het volgende project.
Stap voor stap werk ik mijn lijstje af.
Een voor een de platten lijmen en voorzien van het laatste onderdeel van de platten. In het geval van de achterplat is dat een met papier bekleed stuk karton. In het geval van het voorplat is dat een vergelijkbaar stuk karton waar een rechthoek uit gesneden is ter grootte van de originele afbeelding van de voorkant van het boek. Het zo ontstane ‘raamwerk’ met de originele afbeelding is het voorplat.
Dat ziet er dan als volgt uit. De originele afbeelding is door mij nog wel even bespoten met vernis. Die afbeelding is niet helemaal schoon geworden maar de aanraking met water zorgde er al snel voor dat ook de kleuren verdwenen. Dat had ik ervaren bij de titel op de rug van de originele boekband. Om de afbeelding te beschermen tegen verdere vervuiling en tegen verlies van kleur is wat spuitvernis aangebracht. Deze kant was de laatste van de boekband. Er zit al keukenpapier in het boek om het vocht niet in het boekblok te laten trekken.
In de boekenpers en dan zien we na 24 of 48 uur het resultaat. Ik ben benieuwd.
Vrolijke Vrienden: kapitaalband
Deze week liet men me ergens 30 minuten wachten zodat
ik tijd had om nog eens goed na te denken over wat ik nog
moet doen om mijn versie van ‘Vrolijke Vrienden’ af
te maken.
‘Vrolijke Vrienden’ is een boek voor de jeugd dat
in 1940 verscheen bij De Arbeiderspers en dat gemaakt
is door Jan Mens (tekst) en Bob Uschi (illustraties).
De aandachtige luisteraar ziet op de foto’s wel ergens
het lijstje liggen dat ik nu volg.
Het voorplat zal straks bestaan uit een kartonnen ‘raamwerk’, bekleed met papier, waar een deel van de originele voorkant van de boekband in gaat komen. Zowel de originele afbeelding als het ‘raamwerk’ zijn met de hand gesneden. Om de twee zo mooi mogelijk in elkaar te laten passen maar ik de binnenkant van het ‘raam’ en de buitenkant van de afbeelding donkerblauw. Blauw is de kleur die ik op veel plaatsen laat terugkomen.
Dit is de originele afbeelding van de boekband.
Het maken van de kapitaalband verliep niet zo als
ik wilde. Dus probeer ik iets anders. Kapitaalband kent
iedereen waarschijnlijk wel als het roof/witte bandje
dat aan de rugkant van een boek tegen het boekblok zit.
In middeleeuwse boeken was het kapitaalband onderdeel van
de constructie van het boek. Soms zelfs onderdeel van het
naaiwerk aan het boekblok. Tegenwoordig zitten ze alleen
ter versiering aan het boek.
In mijn geval, bij Vrolijke Vrienden, wil ik het kapitaalband
met de hand maken maar het gaat mij om het decoratieve aspect.
Ik maak het niet om de rug steviger te maken, te beschermen
bij het uit de boekenkast halen van het boek of tegen het stof.
Daarom maak ik het kapitaalband ook achteraf en los van het boek.
Dus misschien moet ik meer kijken naar de moderne manier
waarop kapitaalband wordt gemaakt en aangebracht, dan naar
de middeleeuwse manier.
Dus ik neem een stuk lint en daar plak ik dan een materiaal op zodat het een ronde verdikking aan het lint oplevert. Daar ga ik dan de zijde draad om wikkelen. Hier probeer ik dat nog te doen met een leren kern (die had ik toch al gemaakt.
Het leer wordt op het lint gelijmd en dat lint wordt een beetje opgerold.
Ik wikkel hier met dubbele draden zijde.
Zo gaat dat dan ongeveer op het boekblok komen. Maar ik vind het te dik en van iedere kleur ook te veel steken waardoor er maar weinig gekleurde blokjes op het boek komen. Daarnaast is wat ik hier uitprobeer veel te breed. Dat moet anders.
Nog een poging. Zelfde lint maar nu met daarin twee stukjes touw.
Dat levert een beter volume op maar met de dubbele draad is dat nog niet mooi.
Het algemene beeld is al wel beter.
De losse onderdelen (boekblok, rug en platten) liggen voor het raam van mijn werkplaats.
Lint beter op maat, de touwtjes liggen gereed en op het lint is aangegeven waar de verdikking gaat komen en waar de naalden met draad doorheen gestoken gaan worden.
Dit zijn de kernen voor mijn kapitaalband. De schuine hoekjes aan de bovenkant zijn er aan gesneden om zo weinig mogelijk dikte op te leveren in de boekband.
Nummer één is zo goed als gereed. Je ziet nu ook welke kleuren ik gebruik voor het kapitaalband. Morgen moeten die stukken kapitaalband op het boek belanden. Dan kan de rug en de buitenste platten bevestigd worden. Met de afbeelding op het voorplat zou het boek dan weer in de boekenpers kunnen om te drogen. Dan zou het boek bijna gereed moeten zijn.
Wordt vervolgd.
Corona pop-up in de ochtend
Ieder dag bouwt men nog een stuk aan deze priklocatie voor het (?) aanmelden (links) en bijkomen (?) rechts. Kasteelplein, Breda.
Weer briljant
Nee! Geen vaccin, wel botox. Fokke & Sukke in de NRC van afgelopen donderdag. ‘Botox’ kun je overigens vervangen door een heleboel andere zaken.
Dat wordt een mooi weekend…
Op 6 en 7 november is het weer BoekKunstBeurs in Leiden. Dan komen de liefhebbers van papier, leer, perkament, boeken, uitgeven, grafisch ontwerp, kleur, marge drukwerk, drukpers, boekbinden, tekst en nog veel meer, bij elkaar in de Pieterskerk in Leiden. Ik ga er in ieder geval naar toe.
Coronafilms
Even de administratie bijwerken.
Vanavond gaan we kijken naar deel 1 van
La Meglio Gioventù.
De afgelopen weken hebben we een hele reeks films gezien.
In volgorde van kijken te beginnen met meest recent:
The Marksman, Liam Neeson: **
Made in Italy, Liam Neeson: ***
The Usual Suspects, met Kevin Spacey: **** (Oscar)
The Sound of Philadelphia, Matthias Schoenaerts, *
Mary Queen of Scots. Bij nader inziens al een keer gezien,
Saoirse Ronan, Margot Robbie: ****
The Man Who Knew Infinity, Dev Patel, Jeremy Irons: ***
Murder by Numbers, Sandra Bullock, Ryan Gosling: ****
The Little Things, Denzel Washington, Rami Malek: ****
Midnight’s Children, Salman Rushdie (screenplay): ***
Levert altijd een reeks mooie posters op.
Midnight’s Children, Salman Rushdie. Verhaal is bij vlagen heel goed. Misschien als film iets té lang.
Moderne thematiek maar Neeson kan beter. The Marksman, Liam Neeson.
Je mag na #MeToo Kevin Spacey niet meer goed vinden maar in deze film is hij goed. Daar kreeg hij dan ook een Oscar voor. The Usual Suspects met onder andere Kevin Spacey.
Twee goede acteurs in een biografie die beter had gemoeten. The Man Who Knew Infinity, Dev Patel, Jeremy Irons.
Een goede Denzel Washington. The Little Things, Denzel Washington, Rami Malek.
Murder by Numbers, Sandra Bullock, Ryan Gosling.
Vrolijke Vrienden
De afgelopen tijd ben ik ook bezig geweest met het
nadenken over en proberen te maken van kapitaalband.
Het is lang geleden dat ik dat een keer met
de hand zelf gemaakt heb.
Een eenvoudige kapitaalband is goed te doen voor iedereen.
Het begint met het kiezen of maken van de kern.
Je kunt je draad wikkelen om een strook papier of perkament,
maar ik probeer twee andere materialen uit:
vlas (touw) of leer.
Naast werken aan kapitaalband heb ik nog een paar stapjes
gezet om de rug en de platten af te maken.
Een smalle strook, vochtig gemaakt leer, laat zich prima oprollen waarna je dat kunt vastzetten op de hoek van iets (in mijn geval een stuk karton). Dan laat je het daar drogen.
De strengen zijde die ik heb komen uit een erfenis. Ik heb dus maar een beperkt kleurspectrum voorhanden. Sinds dat ik deze foto gemaakt heb, ben ik al op zoek geweest naar de kleuren die ik wil hebben. Die heb ik ook gekocht. Maar om te oefenen doen deze prima hun werk. Het touw heeft nogal wat rafels. Die krijg ik onder controle door met een beetje boekbinderslijm de buitenkant in te smeren. De kern is daardoor compacter en er steken straks geen verdwaalde vezels uit.
De leren kern voor een test kapitaalband is droog. Je kunt natuurlijk ook kapitaalband kopen. Immers voor de constructieve functie (bescherming tegen stof en bij elkaar houden van de rug bij gebruik) ga ik de band niet maken. Het is puur voor de sier. Maar ik heb nu meer keuze (kleur, grootte, volume, enz).
Op internet zijn veel filmpjes te vinden waarin uitgelegd wordt hoe je dit maakt. Groot verschil is dat de meeste filmpjes het tonen terwijl men een boek bij de hand heeft waarop het kapitaalband wordt gemaakt. Dit heb ik in de hand gemaakt en zonder hulpstuk is het resultaat dan slordiger dan wat mogelijk is. Dat denk ik toch. Dus ik denk nog na over een soort van statief van karton, hout of iets dergelijks, waar ik het op kan gaan maken.
Ik ga de leren, ronde rug met valse ribben bevestigen
op de eerste platten. Daar komen dan straks de
uiteindelijke platten op. Zodat het leer tussen de
platten vast komt te zitten.
Het hoogteverschil wat daardoor gaat ontstaan in de
buurt van de rugzijde van de platten, is te groot om
te negeren. Dat moet ik opvangen.
Hier zie je de leren rug rond de binnenste plat zitten. Het dunne blauwe karton komt tussen de twee platten aan de voor- en achterkant van het boek. De blauwe kleur zal als een smal lijntje
aan de kop, staart en voorkant van de platten te zien blijven. Constructief vangt het, het hoogteverschil dat door het leer ontstaat op (dat moet allemaal nog wel blijken maar dat is het idee).
Zo zal dan het eindresultaat er uit moeten gaan zien. Maar hier ligt alles nog los en dit is zoals de achterkant er uit kan gaan zien.
Eigenlijk wil ik de valse ribben proberen te versieren met een paar simpele blinddruk-lijntjes met de fileten die ik pas geleden kocht. Die wil ik dan afwerken met een beetje goudverf. Maar ik heb nog te veel vragen dus ik denk dat ik dat achterwege laat.
Wordt vervolgd.
Papier/karton snijden eenvoudig? Echt niet!
De laatste keer zag je het natte leer voor de ronde rug
met valse ribben op de mal liggen. Ingesnoerd.
Het resultaat….
De ronde rug met valse ribben. Bijna gereed om op het boek te bevestigen.
De kop en staart van de leren bekleding van de rug nog omvouwen en vastlijmen.
Het voorplat dekt straks de plaats af waar de rug bevestigd wordt aan de rest van de boekband en ook de linten. Maar de originele afbeelding moet er in komen te vallen. Dus ga ik een vorm uitsnijden waarin de afbeelding precies valt.
Tijd om de voorplat langzaam maar zeker voor te bereiden
op het bevestigen van de voorplat op het boek samen met
de afbeelding van de voorplat van de originele boekband.
Er moet een groot stuk uit de voorplat gesneden worden en past dan straks de afbeelding?
De delen komen in ieder geval mooi los van elkaar. Het uitgesneden deel zou zomaar een andere boekband kunnen worden.
Zo past dan de originele afbeelding in het voorplat. Misschien de binnenkant van het voorplat en de afbeelding nog van een blauwe kleur voorzien?
Hopelijk gaat dat dit beeld opleveren. Maar nu eerst verder aan de rug….
Gerrit de Morée
In een gebied waar ooit de suikerfabriek was, een haven
lag, een groenten en fruitveiling was, in de buurt van
een slachthuis, is nu een hele creatieve wijk ontstaan
met STEK, Electron, theater en dansmogelijkheden,
trendy horeca, een strand en een skateboard centrum (en
nog veel meer).
In dat gebied ging ik op bezoek tijdens de Open Monumentendag
maar een deel van de foto’s waren nog niet op mijn
blog beland.
In Electron zag ik voor het eerst de gerestaureerde
wandschildering van Gerrit de Morée.
Een verborgen parel van Breda.
In het gebied maakte ik een wandeling. Er zijn altijd nieuwe dingen te zien. Of ik deze muurschildering eerder heb gezien weet ik niet maar die beviel me.
Electron was een electronicabedrijf (electra- en schakelkastenfabriek) en voor dit bedrijf maakte Gerrit de Morée deze muurschildering.
In een vitrine lag deze ontwerpschets. Zoek de verschillen.
Detail. Ik zie hier al helemaal een ontwerp voor een boekband in.
De Morée heeft ook ontwerpen voor vouwbladen gemaakt voor dieren. Het Breda’s Museum deelt ze op die moment uit. Er zou ook een uitgave in voorbereiding zijn maar daarover kan ik op internet niets vinden. Dus voorlopig doe ik het met deze voorbeelden.
Gerrit de Morée verdient meer aandacht.
Aan alles komt een einde…..
Dit was de Parodia Magnifica gistermorgen. De bladeren zijn niet meer zo strak in vorm en kleur maar de bloemen mogen er nog steeds zijn.
Maar dit was vanmorgen wel even schrikken.
De vraag is niet of de blaadjes gaan vallen maar wanneer.
Vrolijke Vrienden
Het werk is verder gegaan aan de rug met valse ribben
en de platten van het boek Vrolijke Vrienden.
De laatste keer dat is er over schreef had ik de valse
ribben opgespannen en te drogen gezet. Daarnaast had
ik de eerste platten bevestigd aan de schutbladen.
Ook daarvoor was het tijd om te drogen. In de boekenpers.
Dus wat is het resultaat.
Zo zijn de ribben geworden. Ze zijn gedroogd en ingekort. Dat was de veiligste optie. Nu ik bijna aan het eind ben is het beter niet te veel risico’s meer te nemen. de ribben liggen hier nog los maar die ga ik direct vastlijmen op de rug.
Zo komt het boekblok uit de boekenpers. Mooi recht en strak. De linten zijn nog los en het keukenpapier kan ik uit het boek nemen.
Dit is het schutblad voor. Met de gele rand van het voorplat. Rechts zit het schutblad gelijmd tegen het originele schutblad.
Voorbij het schutblad de frontispiece en het titelblad met tekeningen van Bob Uschi. Het originele boekblok.
Achterin weer een zelfgemaakt schutblad dat bevestigd is aan het achterplat.
Dan passen en meten. Even kijken wat de beste positie is voor de valse ribben. Gaat de breedte van het leer dadelijk passen. Is de hoogte van de rug en het leer goed.
Nadat ik de ribben op de rug heb gelijmd kan ik beginnen met de linten. Een derde mechanisme om het boekblok en de boekband met elkaar te verbinden: 1: het gaas dat de rug verbind met schutblad en plat, 2: het schutblad dat zich verbind met het originele schutblad en de platten en dan nu 3: de lintjes die het naaiwerk verbind met de platten.
Dat gaat zowel aan de voor- als aan de achterkant gebeuren.
De onderdelen van de rug nog even droog en zonder lijm passen en meten.
Hier is het leer bevochtigd en de ronde rug met ribben ingelijmd. Dan plaats ik ze op elkaar om ze hierna op de mal te plaatsen.
Op de mal kan ik nu met een koordje de ribben extra goed in het leer zetten.
Nu wachten tot het allemaal droogt.
Aztecs – Azteken
De tentoonstelling Aztecs is bedoeld als een grote
publiekstentoonstelling voor het Museum Volkenkunde
in Leiden.
Ik heb de tentoonstelling bezocht maar zit met gemengde
gevoelens.
Wat is de geschiedenis van de tentoonstelling.
In de Duitse deelstaat Baden-Württenberg wordt jaarlijks
een groot bedrag beschikbaar gesteld aan instellingen
om een grote tentoonstelling te organiseren.
In 2019 was dat onder andere Aztects.
De tentoonstelling brengt werken van verschillende
musea samen in een tentoonstelling. Vanaf dag 1
is duidelijk dat na Stuttgart de tentoonstelling
ook naar Wenen en Leiden gaat.
Covid heeft het verloop van die tournee vertraagd.
Maar de tentoonstelling is er dan.
Er zijn een paar dingen die ik niet vind kloppen:
– de voorwerpen zijn in Leiden verdeeld over een
aantal ruimtes waar mij niet duidelijk wordt waarom voor
de opzet gekozen is;
– sommige ruimtes zijn groot en bevatten nauwelijks voorwerpen;
– andere ruimtes zijn bekrompen met prachtige voorwerpen,
veel voorwerpen;
– sommige voorwerpen worden gepresenteerd met lichteffecten
waardoor de voorwerpen nauwelijks goed te zien zijn en
waarbij niet duidelijk is welk doel de lichteffecten dienen;
– de verduidelijking van de voorwerpen is vaak summier;
– de looprichting is niet duidelijk aangegeven;
– is er eigenlijk een ‘groter verhaal’ dat de tentoonstelling
wil vertellen;
– heel vaak worden spiegels gebruikt in de tentoonstelling
wat niet altijd extra informatie oplevert;
– is de tentoonstelling in Nederland dezelfde als in Stuttgart.
De voorwerpen zijn soms prachtig.
Reliëf met het gezicht van regengod Tlaloc, midden 14e eeuw – 1521, Museo Nacional de Antropologia, Mexico-Stad, steen.
Sommige van de voorwerpen zijn heel groot en geven een goed beeld van de kunst van de Azteken. Reliëf met Chalchiuhtlicue (Zij van de Jade Jurk), midden 14e eeuw – 1521, Museo Nacional de Antropologia, Mexico-Stad, vulcaniet met pigmenten.
Stenen gereedschap voor het maken van papier (Amatl, van dat proces had ik graag meer informatie gezien), 10e eeuw – 1521, Collectie Nationaal Museum van Wereldculturen, steen.
Offerkist van keizer Moctezuma, 1506, Museum am Rothenbaum, Hamburg, graniet. Wellicht ken je ‘Moctezuma’ als ‘Montezuma’. Zelfde historische persoon in Spaanse of Engelstalige schrijfwijze.
Vogelkop met turkooizen mozaïek, Ehecatl (god van de wind), Schloss Friedenstein, Gotha, circa 1500.
Masker met turkoois, mozaïek, Vrouwe 9-Riet, Pigorini National Museum van Oudheid en Etnografie, Rome, 1325 – 1521.
Wierookvat dat Tlaloc voorstelt, begin 16e eeuw, aardewerk, Museo Templo Mayor, Mexico-Stad.
Ehecatl – Quetzalcoatl, als wervelwind, 1480 – 1519. Rautenstrauch-Joest-Museum, Keulen, andesiet.
Prachtig en groot voorwerp. De god van de wind, Ehecatl, is één van de gedaantes van Quetzalcoatl.
Gevederde slang, Quetzalcoatl, begin 16e eeuw, Museum Der Kulturen, Basel. Steen die polychroom beschilderd is.
Macuilxochitl – Xochipilli (5-Bloem), god van muziek en dans. Circa 1500. Weltmuseum, Wien, Vulkanische steen.
Wierookvat met vruchtbaarheidsgodin met een halsketting van bloemen en een hoofdsieraad van papier, begin 16e eeuw. Museo Nacional de Antropologica, Mexico-Stad. Aardewerk.
Hoofd van Tlaloc, begin 16e eeuw. Museo Nacional de Antropologica. Mexico-Stad. Steen.
Offeraltaar (wellicht voorstellend Teotihuacan), begin 16e eeuw. Museo Nacional de Antropologica, Mexico-Stad. Steen.
Chacmool (altaar voor offergave), 1450 – 1521. Museo Nacional de Antropologica. Mexico-Stad. Steen.
Het is natuurlijk altijd subjectief maar voor mij was dit een van de drie topstukken op deze tentoonstelling. Pulquevat (Sap van de Maguey-agave), begin 16e eeuw. Weltmuseum, Wien. Fylliet.
Schedelmasker, grafgift, 15e eeuw, Museo Templo Mayor, Mexico-Stad. Bestaat uit menselijk bot, vuursteen, schelp en hematiet.
Macuilxochitl – Xochipilli (5-Bloem), god van muziek en dans, begin 16e eeuw. Reiss-Engelhorn-Museen, Mannheim. Vulkanische steen.
Boek bij de tentoonstelling.
Het boek dat bij de tentoonstelling wordt verkocht
is een groot boek voor een niet te hoge prijs.
Helaas alleen in het Duits en Engels beschikbaar.
Maar dit boek is heel erg de moeite waard.
Ik ben er in begonnen maar heb het nog lang niet uit.
Maar het boek begint met goede introductie waar
(tot zover als ik nu ben) essays op volgen die daarop
verder bouwen.
Het is een soort ‘laatste stand van de wetenschap’ op
het vlak van de Azteken. Stap voor stap worden allerlei
aspecten van de Azteekse cultuur behandeld.
Steeds verwijzend naar de literatuur waaruit beweringen
afkomstig zijn.
Er wordt uitgebreid ingegaan op waarom we eigenlijk maar
weinig zeker weten van de wereld van Azteken.
De houding van de kolonisator Spanje speelt daarin een
grote rol. Waarschijnlijk wordt ons beeld van andere
culturen, vaak ook gevormd door de vervormingen
die koloniale machten (oa. landen als Nederland of
grote bedrijven) hebben toegepast en nog toepassen.
Het boek is mooi geïllustreerd.
Op pagina 284! volgt dan de catalogus.
Waarom er gekozen is voor een beeld op de voorkant
van het boek dat alleen in Stuttgart te zien is,
weet ik niet.
Dus, gemengde gevoelens:
een boek dat een heel goede indruk geeft. Het lijkt me
heel leerzaam, prachtige voorwerpen op de tentoonstelling
maar in een matige opstelling die niet de mogelijkheden
aangrijpt een verhaal goed te vertellen.
Een tentoonstelling waar het ophalen van geld heel erg
belangrijk lijkt te zijn.
Twee verdwenen bomen
Afgelopen week zijn er twee bomen verdwenen
uit het Valkenberg in Breda.
Er kwam een gespecialiseerd bedrijf aan te pas.
In ieder geval één van de twee bomen liet zich niet
zomaar omzagen.
Dit was geen appeltje-eitje.
Langs ten minste twee kanten is men met zagen bezig geweest.
De tweede boom kon minder weerstand bieden. Die was ook een stuk jonger/kleiner.
Parodia Magnifica
Gisterochtend rond 08:00 uur.
Vanmiddag.
Doggerland
Voor mij was Doggerland een onbekend fenomeen. De term ‘de Doggerbank’ had ik wel eens van gehoord. Maar het verband had ik niet gelegd. Het gebied tussen Nederland, België, het Verenigd Koninkrijk en Scandinavië is niet altijd de Noordzee geweest zoals we die vandaag kennen. Rijksmuseum van Oudheden, Doggerland, vuistbijlen gevonden door Jan Meulmeester in Great Yarmouth en Vlissingen. Hou je vast: 250.000 – 200.000 jaar oud.
In dit boek werd het Doggerland eerder beschreven door de Engelse auteur Clement Reid: Submerged Forests (ondergedoken bossen), 1913.
De vraag die bij mij opkwam was of een tentoonstelling
wel het juiste middel is om het verhaal over Doggerland
te vertellen.
Natuurlijk is het leuk voor de amateur strandjutters dat
hun vondsten in een museum te zien zijn.
Maar het verhaal van de tentoonstelling werd vooral verteld
door animaties.
Dat kan misschien wel net zo goed in een documentaire, film
of website?
Neemt niet weg dat deze groep stenen erg mooi was en dat het idee van nijlpaarden als bewoners van onze streek wel is blijven hangen. Er waren natuurlijk veel meer stenen voorwerpen te zien. Deze sprongen bij mij het meest in het oog.
Vrolijke Vrienden – platten en valse ribben
De laatste keer dat ik in mijn werkplaats aan het werk
was aan Vrolijke Vrienden van Jan Mens (tekst) en
Bob Uschi (illustraties) heb ik de eerste platten,
voor en achter, aangebracht en heb ik een volgende
stap gezet voor de valse ribben.
Bij de platten moest ik de omslagen nog op maat maken. Ik gebruik daarbij een kleine tool die ik gekocht heb bij iBookbinding. Die tool bestaat uit een kleine ‘hoeklineaal’ (op de foto blauw) die specifiek op dikte is gemaakt. Met een 3d-printer. Ik maak platten van karton in twee diktes dus heb ik twee van dergelijke tools gekocht. Werkt uitstekend.
Hier ligt het boekblok gereed om de platten er op te lijmen. Het boekblok ligt op een schone handdoek. Het bovenste vel papier dat je ziet is de enige kant van het schutblad dat nog niet gelijmd is aan een onderdeel van het boek. Tussen schutblad en boekblok ligt een lijmvel wat later, na het lijmen, vervangen wordt door keukenpapier. Gaas en linten liggen weggeslagen maar na het aanbrengen van de lijm bevestig ik eerst het gaas en vervolgens, met de mooie kant naar beneden, het eerste achterplat. Het geheel met een plat aan beide kanten ligt nu in de boekenpers.
Voor de valse ribben snij ik eerst drie stroken karton. Twee centimeter breed en zes centimeter lang. Voor of na dat ik het leer op de rug bevestig ga ik de ribben inkorten. De ribben mogen geen belemmerende factor worden bij het openen en sluiten van het boek. Maar misschien helpen ze wel bij het mooi vormen van de ribben. Nog even over nadenken. Veilig is snel inkorten. Op de stroken heb ik het midden aangegeven om ze dadelijk op hun juiste plaats te krijgen.
Dan leg ik ze in een bakje met water. Duw ze even onder water. Dan wachten…….
Ik had verwacht dat het karton zou blijven drijven. Maar dat doet het niet. Als het zinkt dan heb ik ze uit het water gehaald en ben ik ze op de kartonnen, voorgevormde, rug gaan plaatsten. Nog zonder lijm.
Nu staan ze te drogen onder de touwen. Morgen zal het wel droog zijn en kan ik het resultaat zien. Dan kan een volgende stap gezet worden. Intussen heb ik trouwens het leer voor de rug al op maat gesneden en ben ik 1 rand gaan dunnen.
Parodia Magnifica
Het is toch fantastisch dat je iedere dag
zulke bijzondere foto’s kunt maken van een plant
in je woonkamer!
Tempels van Malta
Toen ik in Leiden was ging ik voor de musea.
Het kan weer dus bezocht ik er een paar tentoonstellingen.
Heerlijk.
Er was in het Rijksmuseum van Oudheden een tentoonstelling
Tempels van Malta. Niet zo mijn ding, maar hé, na
anderhalf jaar kun je niet kieskeurig zijn.
Dus toch een paar foto’s.
Stenen blok gedecoreerd met spiralen, Tarxien Tempels, 3600 – 2500 voor Christus.
Staand figuur (waarvan het hoofd ontbreekt) van het corpulente type, Magar Qim Tempels, 3600 – 2500 voor Christus.
Zittend figuur, Xaghra Cirkel, 3600 – 2500 voor Christus.
Gemodelleerd beeldje, waarschijnlijk een mensfiguur, Mnajdra Tempels, 3600 – 2500 voor Christus, klei.
Het was weer goed om in Leiden te zijn.
De tentoonstelling over Malta was niet mijn doel.
Het was een soort van bijvangst.
De megalithische tempels deden me denken aan de
prehistorische vindplaatsen van Menorca,
al waren de beeldjes wel heel apart.
Een dagelijkse portie Parodia Magnifica
Zolang de voorraad strekt……..
We beginnen in de ochtend.
Vanzelf komen we dan aan het eind van de middag uit.
Argusvlinder 