Vorige week gezien: Viceroy’s House

 photo WP_20170624_014ViceroysHouseTheEndOfAnEmpireTheBirthOfTwoNations.jpg

Viceroy’s House, the end of an empire, the birth of two nations.


Met acteurs van Downtown Abbey had de film een fiasco kunnen worden.
Een film is echt iets anders dan een serie.
Maar een fiasco zou ik het niet noemen.
Een goede film dan.
Nee, daarvoor is de film te onevenwichtig.

Pas op, ik ben bevooroordeeld.
India is een fantastisch land met veel uitersten.
Daarom is zo’n deels heel mooie film over India aantrekkelijk voor mij.
Maar de grote onthulling bleef uit.
Die komt te laat in de film, is onvoldoende uitgewerkt
en maakt geen diepe indruk.

De film is voor mij niet romantisch, ja er is een liefdesverhaal in de film,
maar daar staan de bioscoopnieuws films tegenover.
Die tonen de ellende die de rellen voor de onafhankelijkheid en
de scheiding van India en Pakistan tot gevolg had.
Voor Moslims en Hindoes.

De regisseur (Gurinder Chadha) is te betrokken en daardoor moet er te veel in de film
met als gevolg dat niets voldoende diepgang heeft om echt interessant te zijn.
De muziek van A.R. Rahman is niet bijzonder genoeg om te blijven hangen.

Rest een aardige film, leuk voor een avondje bioscoop of
straks thuis op de video of pc.

Gezien: My cousin Rachel

De film wordt aangeprezen via het acteerwerk van
de actrice die Rachel speelt.
Volgends mij volledig ten onrechte.

De film is goed vanwege het knappe verhaal.
Als een film, een soort detective is,
(in de pers wordt gesproken van thriller),
waarbij je als toeschouwer verleid wordt
om binnen twee uur tijd meerdere keren
van sympathie te veranderen,
dan heb je een goede film gemaakt.
Overtuigend, spannend.

Natuurlijk is het acteerwerk goed.
Het landschap is adembenemend mooi.
De huizen, interieurs, het straatbeeld, de aankleding,
het is allemaal zo als je dat van een Brits kostuumdrama
kunt verwachten.
Maar het verhaal maakt het verschil.

 photo WP_20170624_013MyCousinRachel.jpg

Er is een moment waarin de film niet echt overtuigd:
er wordt een ruimte doorzocht.
Zonder te veel van de film weg te willen geven, lijkt de film
tegen het einde plots in een stroomversnelling te komen.
Alsof de maker plotseling de cijfers van de accountant te zien kreeg
en bleek dat 97% van het budget op was.
Jammer.
Een Oscar gaat de film niet krijgen of er is geen bijzondere
competitie, maar de film is prachtig om te zien en beleven.

 photo MyCousinRachel.jpg

Dan even een voorbeschouwing.
Binnenkort is de film ‘Viceroy’s House’ te zien.
De film heeft als ondertitel: ‘The end of an empire.
The birth of two nations.’

De scheiding van India en Pakistan ging ten koste van veel levens.
De onafhankelijkheid vond plaats, of de Britten het nu wilde of niet.
Ze waren de controle volledig kwijt.
Daar zit weinig glans op.
De scheiding van India en Pakistan is nu, 70 jaar later
nog steeds een probleem (14 – 15 augustus 1947 – 2017).

Natuurlijk is de film geen natuurgetrouwe documentaire,
geen waarheid. De Indiase en Pakistaanse politiek en samenleving
zijn nog niet klaar met wat er 70 jaar geleden gebeurde.
Ga maar eens naar wisseling van de wacht kijken, 30 kilometer buiten Amsitsar.
Nationalisme, fanatisme, Hindoe-Moslim tegenstellingen.
Je krijgt het als vermaak opgeserveerd.

‘Viceroy’s House’ is op zijn best een romantisch, Brits kostuumdrama.
Laat ik het nou leuk vinden om naar zo’n film te gaan kijken.
Hopelijk met veel mooie beelden van India en Pakistan.
Want de landen zijn prachtig.

 photo WP_20170624_014ViceroysHouseTheEndOfAnEmpireTheBirthOfTwoNations.jpg