Foto van de dag
Tagarchief: Italië
Picture of the day
Foto van de dag
Silk Roads: Connecting continents
De zijderoute(s)-tentoonstelling is in kleine secties ingedeeld.
Soms gaat het over een land, zoals het begin over Japan, en soms
gaat het over een idee. Zoals in dit bericht over continenten
die met elkaar verbindingen aangaan.
We zijn in het gebied rondom de Middellandszee aangekomen.
Londen, British Museum, Silk Roads, Golden necklace and earrings with sapphires, emeralds and pearls, gevonden in Asyut, Egypt, about AD 500 – 600.
Ivory diptych *tweeluik), probably Rome or Ravenna, Italy, AD 530.
Er was nog veel meer ivoor te zien, panelen van een mand. Markell casket panels, Rome, Itay, about AD 420 – 430, ivory.
Life of the Buddha in Greek (in latijn: The life of Barlaam and Joasaph), probably made in Cyprus, 1050 – 1150 (it’s a copy ofan older work from about 1000 – 1028).
Copilot:
Wie waren Barlaam en Joasaph?
Barlaam en Joasaph zijn legendarische christelijke heiligen, maar hun verhaal is eigenlijk een boeiende herschrijving van het leven van Boeddha, aangepast aan een christelijke context.Het Verhaal
Joasaph was een Indiase prins, zoon van koning Abenner, die fel tegen het christendom was.
Astrologen voorspelden dat Joasaph ooit christen zou worden, dus hield zijn vader hem afgezonderd van de wereld.
Toch ontmoette Joasaph de kluizenaar Barlaam, die hem onderwees in het christelijk geloof.
Joasaph bekeerde zich, doorstond beproevingen, en bracht uiteindelijk zelfs zijn vader tot bekering.
Beide mannen trokken zich later terug in de woestijn om als monniken te leven.Boeddhistische Oorsprong
De oorsprong van dit verhaal ligt bij het leven van Siddhartha Gautama, de Boeddha.
De naam Joasaph komt van het Arabisch Yūdhasaf, dat weer afgeleid is van het Sanskriet Bodhisattva.
Via vertalingen in het Perzisch en Arabisch bereikte het verhaal het christelijke Westen, waar het als een heiligenlegende werd doorgegeven.Invloed in de Middeleeuwen
In de middeleeuwen was het verhaal bijzonder populair in Europa.
Het werd opgenomen in de Legenda Aurea, een beroemd middeleeuws boek over heiligenlevens.
Het verhaal beïnvloedde zelfs westerse literatuur, zoals bepaalde scènes in Shakespeare’s werken.
Ik had mezelf nog nooit de vraag gesteld hoe het maken van
ivoren voorwerpen uit de slagtand van een olifant precies werkt.
Op de tentoonstelling was er een plaat over gemaakt:
Paestum
Nog een laatste keer een bericht over Paestum, de hele mooie
tentoonstelling die op dit moment nog te zien is in het
Rijksmuseum van Ougheden in Leiden.
Paestum – Stad van godinnen, De macht van rome, Reliëf met krijgstrofeeën, Campanië (Cumae?), 50 – 100 na Christus, marmer, Staatliche Museen zu Berlin, Antikensammlung.
Modellen van baarmoeders, Paestum (Giardino Romano), 300 – 200 voor Christus, terracotta.
Wikkelkinderen, Beeldje van een ingebakerd kind, Paestum (Giardino Romano), 300 – 200 voor Christus.
Wikkelkinderen, Beeldje van een ingebakerd kind, Paestum (Giardino Romano), 300 – 200 voor Christus.
Beeldje van jongen in reismantel (Cucullus), Campanië, 25 – 0 voor Christus, terracotta, Museé du Louvre.
Dat was de laatste van mijn foto’s van de tentoonstelling maar
er is veel meer te zien en 1 voorwerp en tekst was te grappig
om niet aan de serie toe te voegen.
Gesprek bij de herberg, Van Lucius Calidius Eroticus en Fannia Voluptas.
Paestum
Op de tentoonstelling in Leiden zijn indrukwekkende grafschilderingen
te zien die een paar honderd jaar voor Christus gemaakt zijn.
Ik laat ze hieronder even bij elkaar in een bericht zien.
RMO of Rijksmuseum van Oudheden, Paestum – Stad van godinnen, Rouwbeklag, grafschildering, Paestum, graf nr. 51 (Andriuolo), 350 – 325 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.
Bloedige sporten, grafschildering, Paestum, graf nr 48 (Andriuolo), 400 – 300 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.
Jacht, grafschildering, Paestum, graf nr 7 (Gaudo), 375 – 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.
Muziekbegeleiding en scheidsrechter bij gevechten, grafschildering, Paestum, graf nr 7 (Gaudo), 375 – 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.
Overwinning, grafschildering, Paestum, graf nr 4 (Vannulo), circa 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.
Paestum
Griekenland in Italië.
In de selectie die in dit bericht te zien is werd ik
vooral getroffen door de originele vormen.
En door de visschalen. Die vind ik zo prachtig.
In dit bericht 1 voorbeeld.
Rijksmuseum van Oudheden, Paestum, Stad van godinnen, Aphrodite in een schelp, Paestum, 400 – 300 voor Christus, terracotta.
Bloemenvrouwen, Paestum, Foce del Sele, 400 – 300 voor Christus, terracotta.
Vrouwenhoofd, Paestum, 350 – 300 voor Christus, terracotta.
Vrouwenhoofd, Paestum, Tempel van Hera II, 350 – 300 voor Christus, terracotta.
Waterkruik (Hydria) met Lucaanse krijgers, Campanië (Cumae), 350 – 340 voor Christus, aardewerk, Musée du Louvre.
Visschaal met octopus, tandbaars, zeebaars, Apulië, 400 – 300 voor Christus, aardewerk, Rijksmuseum van Oudheden.
Lucaanse ceintuur met haak-en-oog verbinding, Campanië, 400 – 300 voor Christus, brons, Rijksmuseum van Oudheden.
Paestum
Poseidonia, zoals Paestum van oorsprong heette, werd rond 600 v.Chr. gesticht aan de Baai van Salerno in Zuid-Italië. De dynamische geschiedenis en culturele diversiteit van de stad, met haar beroemde Griekse tempels, staan centraal in de tentoonstelling Paestum – Stad van godinnen. U ziet een rijke selectie van ruim tweehonderd voorwerpen uit Paestum, waaronder unieke, beschilderde grafwanden uit het archeologisch museum van Paestum, tempelornamenten, godinnenbeeldjes, beschilderd luxe aardewerk, fijn glaswerk, votiefgaven en munten.
De tentoonstelling is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met het Italiaanse Ministero della Cultura en het Museo e Parco Archeologico di Paestum e Velia, en brengt een rijke selectie archeologische vondsten uit het oude Paestum in bruikleen naar Leiden.
Er is een podcast!
Leiden, RMO, Rijksmuseum van Oudheden, Paestum, Stad van godinnen, Beeld van de godin Hera, Paestum, 410 – 390 voor Chrostus, Foce del Sele, marmer.
Op het kaartje staat echt ‘marmer’ maar nu ik de foto’s ga verwerken denk ik: zou dat wel correct zijn?
Daunische dubbelvaas, Apulië, 400 – 300 voor Christus, aardewerk.
Kolossale wijnbeker met vrouwenportret, Campanië, circa 325 voor Christus, aardewerk.
Godin op troon, Paestum, 550 – 500 voor Christus, terracotta.
Fragment daklijst met leeuwenkop, Paestum, Tempel van Hera I, 520 – 500 voor Christus, terracotta. #notalion.
Waterspuwer in de vorm van een leeuwenkop, Paestum, Tempel van Hera I, 520 – 500 voor Christus, terracotta. #notalion.
Kalathiskosdans, Mengvat (Krater), Apulië, 400 – 390 voor Christus, aardewerk.
Museo dell’Opera del Duomo
Dit wordt dan mijn laatste bericht over mijn vakantie naar Florence.
Op de voorlaatste dag was het Museo dell’Opera del Duomo de
laatste activiteit. En wat voor een!
Florence, Museo dell’Opera del Duomo, French workshop, reliquary of the arm of Saint Justus, 1290 – 1295.
Andrea Pisano and assistant, Jonitus, The beginning of astronomy, 1343 – 1348, from the south side.
Donatello, Thoughtful prophet, 1418 – 1420, from the east side.
Luca della Robbia, Plato and Aristotle dialectics, 1437 – 1439, from the north side.
Donatello, Beardles prophet, 1416 – 1418, from the east side.
Het aantal voorwerpen is indrukwekkend.
Baccio d’Agnolo, lion head, 1513 – 1515, from the cornice of the drum of the dome.
Andrea di Lazzaro Cavalcanti called Buggiano, funerary mask of Filippo Brunelleschi (Brunelleschi was de architect van de koepel van de dom), 1446.
Je kunt goed zien dat dit museum rond de voorwerpen is gebouwd.
Als bezoeker van het museum heb je ook toegang tot een soort
van dakterras met uitzicht op de koepel van de dom.
Natuurlijk een paar foto’s.
Er stonden twee enorme beelden. Het zijn replica van beelden die nu buiten op de kerk staat. De maker van beide beelden is dezelfde persoon en ik viel voor de boeken. Pietro Francavilla, Statue of Saint Podius, Bishop, 1589, for the temporary facade of the Cathedral, Made for the marriage of Ferdinand I and Christine of Lorraine.
Pietro Francavilla, replica, Statue of Saint Zanobi, Bishop, 1589.
Giotto di Bondone, The Madonna of San Giorgio alla Costa, 1288 – 1295, tempera and gold leaf on panel.
Gemaakt in Toscane, een koormantel of kazuifel, in het Engels chasuble. 18e eeuw.
Vermoedelijk zijn dit twee panelen van een deur. Bij de eerste lijkt de klopper te ontbreken. Maar eerlijk gezegd weet ik niet meer waar ik deze foto’s maakte, in het museum of onderweg naar het hotel…..
Museo Nazionale di Antropologia ed Etnologia
Je moet het me maar niet kwalijk nemen maar ik heb een zwak voor
‘museums van volkenkunde’, al was het alleen maar omdat ik in
een gebouw woon waar vroeger een dergelijk museum was.
In Florence is ook een dergelijk museum.
Met een prachtige inrichting.
In dergelijke musea kom je steeds weer de grootste verrassinen tegen. Je ziet in de musea die al langer bestaan vaak de resultaten van allerlei avonturen terug. Wat denk je hier van? Florence, Museo Nazionale di Antropologia ed Etnologia, Feather necklace van de Aguaruna, een Jivaro-volk in de Peruvian Amazon, G. del Bianco Collection, 1962, donated by M.G. Bertolini, 2024. De namen leverden me geen extra info op.
Euchroma Gigantea (dit is waarschijnlijk de naam volgens Linnaeus, 1758), ik vermoed dat de moderne naam Coleoptera Buprestidae is.
Headdress of Ara feathers, Guyana, Giuseppe Bellenghi Collection, 1871.
Breast plate of feathers sewn on tapa, Northern Amazonia, Gregorio Corelli Collection.
Feathers, skirt mounted on a weave of a plant rope, Ishiro, Bolivia, G. Boggiani Collection, 1877 – 1893.
‘Quipu’, system of knotted strings used for mathematical calculations, Inca Culture, E. Mazzei Collection, 1875 – 1884.
Sculpture of a head considered a protective talisman of the Batak of Sumatra, E. Modigliani Collection, 1891. Bij de naam ‘Modigliani’ moets ik eerst an Amedeo Modigliani denken. Maar de ontdekkingsreiziger heeft een eigen Wikipedia-pagina en niets te maken met de kunstenaar.
In het museum is nog een ander museum gevestigd: het India museum.
Dat was een hele verrassing. Maar in het verleden is er een poging
gedaan om een India museum te beginnen in Florence.
Een aantal van de stukken die er verzameld waren zijn er te zien.
Helaas heb ik geen informatie over het voorwerp. Waarschijnlijk is het een van de voorwerpen die verzameld zijn door Count Angelo de Gubernatis. Eens de directeur van het volkenkundig museum van Florence.
Zo komen mijn 2 favoriete bestemmingen toch weer bij elkaar: Italië en India. Nou ja, Tibet is geen India maar van de laatste vier afbeeldingen komen er toch wel een paar uit India. Statua di bronzo reffigurante Tara. Raccolta G. Uguccioni, catalogus 33755. De volledige naam van het voorwerp: Statua di bronzo reffigurante Tara espressione archetype del principio femminile divinita del pantheon induista e Bohisattva trascendente del Buddhismo Tibetano. In het Engels: Bronze Statue Representing Tara, archetypal expression of the female deity principle of the Hindu pantheon and transcendent Bohisattva of Tibetan Buddhism. Collected by G. Uguccioni.
Biblioteca Riccardiana
De tweede (en derde) bibliotheek van die dag in Florence.
Een familiebibliotheek in een prachtig gebouw, in prachtige ruimtes.
De persoon die me opving en toeliet (ik had eerder met
de bibliotheek emails uitgewisseld) gaf me een Italiaans/Engelse
gids die ik thuis helemaal doornam.
Maar bij mijn bezoek maakte ik vooral veel foto’s.
Zeker ook van de boeken maar ook van de inrichting.
De foto’s van de boeken zien er soms uit als een stilleven.
Stel je eens voor dat je de sleutels kreeg en dat je al die kasten eens kon doornemen. Hoeveel tijd zou je er dan in doorbrengen? Florence, Biblioteca Riccardiana.
Met Griekse dichters, denkers, kaartenmakers, schrijvers, boekbinders, verluchters,….
De opstelling was zo dat men er ook les kan geven of lezingen. Voor de boeken moderne boekensteunen.
Kort voor het bezoek aan Florence hoorde ik voor het eerst over Conrad Gessner. Hier een van zijn werken: Historia animalium.
Laurentius Beyerlinck, Magnum Theatrum Vitae Humanae, viel me op.
Detail of a facsimile van Dante Alighieri, Divina Commedia – Inferno e Pugatorio.
Dit is weer een andere bibliotheek of verzameling. Maar het bord tegen de muur spreekt van Biblioteca Moreniana. Dus daar hou ik me dan ook aan. In deze ruimte stond apparatuur om boeken te digitaliseren.
Gerard Mercator, Atlas sive Cosmographicae meditationes de fabrica mundi et fabrica figura, editio secunda, Amsterdam, 1607.
Met onderaan bij het Meer van Geneve Johannes Calvijn.
De gids die ik kreeg en die ik met veel plezier gelezen heb. Als ik in zo’n bibliotheek kom dan denk ik ‘misschien eerder, een andere loopbaan moeten kiezen?’
Biblioteca Marucelliana
De Marucellianna bibliotheek werd in 1752 geopend als onderdeel van
het uitvoeren van het testament van de abt
en boekenverzamelaar Francesco Marucelli.
De bibliotheek was vanaf het begin bedoeld als een bibliotheek
voor iedereen, dus niet als een privébibliotheek.
Maar voor mensen die zelf de boeken niet konden kopen.
De spreuk op de gevel gaat daar over: ‘Maxime Pauperum Utilitate’.
De leeszaal (die ik bezocht) diende als een reservoir van boeken
met twee verdiepingen met walnoothouten boekenkasten.
De tweede verdieping heeft een gallerij.
De boeken op de onderste verdieping zijn gesorteerd naar onderwerp.
Het onderwerp is te lezen op de cartouches.
Marucelli zou tijdens zijn leven ook de mecenas zijn
van Dirck Helmbreker, een schilder geboren in Haarlem.
Dit is zijn zelfportret in krijt. Dirck Helmbreker, Self Portrait, 1650. Te zien op de Online Collection van de National Gallery of Art in Washington DC.
Helmbreker wordt beschreven in ‘De groote schouburgh
der Nederlantsche konstschilders en schilderessen’ van
Arnold Houbraken (2e druk, 1753).
De in de volgende tekst genoemde geboorte-
en sterfdatum kloppen blijkbaar niet.
Na hem komt de brave Konstschilder THEODOOR HELMBREKER. Hy werd in ’t jaar 1624 tot Haarlem geboren, maar heeft den meesten tyd van zyn leven in Italien gesleten, daar hy ook gestorven is in ’t jaar 1694 oud zynde zeventig jaren. De Romeinen hadden veel agting voor zyn Penceelwerken, en schatten de zelve in waarde nevens de Penceelkonst van Bamboots, daar zy veel zweem van hebben; en dit is de reden datmen van de zelve zoo zelden iets in Holland ziet.
Helmbreker heeft op zijn beurt weer een soort van
spoor terug naar de Lage Landen:
In 1695 he was commissioned to paint the main altar piece of the Church of St. Julian of the Flemings in Rome.
Sinds 1844 is de San Giuliano dei Fiamminghi de nationale kerk van de Belgen, de officiële naam luidt Koninklijke Belgische kerk en Stichting Sint-Juliaan-der-Vlamingen.
Een afbeelding van het altaarstuk door
Helmbreker kon ik op internet niet vinden.
Toen ik de bibliotheek ‘Riccardiana’ ‘ontdekte’ omdat ik er langs liep,
heb ik in de avond een email gestuurd met de vraag of ik
de bbliotheek kon bezoeken.
Na een positieve reactie ging ik op bezoek.
Onderweg zag ik de Biblioteca Marucelliana die open was.
Florence, Biblioteca Marucelliana, Leeszaal met in de verte de buste door Pietro Bracci van Francesco Marucelli.
Deze buste zie je tegenover de vorige. Gemaakt door Adriano Cecioni en het onderwerp is Giacomo Leopardi, een Italiaans dichter.
Afdeling woordenboeken.
Voyages du Chevalier Chardin.
De naamgever van de bibliotheek. Eerst twijfelde ik over welke buste nu wie voorstelde. Ze stonden wel op mijn foto’s maar niet in close-up. Terwijl ik in de bibliotheek was heb ik er onvoldoende tijd aan besteed. Maar ik vond op internet een foto.
Deze foto is afkomstig uit een proefschrift. Pietro Bracci, Porträt Büste Abt Francesco Marucellis, Bibliotheca Marucelliana, Florenz, Iris Haist, Skulptur im Kontext des Römischen Settecento, 2015, pagina 407.
Er was een tentoonstelling te zien in van die mooie
oude museumvitrine’s.
Ik denk dat (de dom van) Siena het onderwerp was.
Ottavio Fratini en Alessandro Bruni, Descrizione del Duomo di Siena, Stamperia Comunitativa presso Giovanni Rossi, 1818.
Maximilian Joseph Limpach, Facciata del Duomo de Siena, 1719, ets en burijn.
Biography
Engraver from Prague, whoese work was all made in Rome, especially for the Vatican press.
Portret van Francisco Marucellio, toegeschreven aan Davide Canoniche. Het was een heel interessant bezoek met voor mij heel veel nieuwe namen. Erg leuk.
Er was nog een tentoonstellingszaal maar daar was geen
licht aan. Dus na 1 foto ben ik maar doorgegaan want
er stond deze dag nog een bibliotheek op het programma.
De ronde houten hoeken van de zaal verbergen een veel moderner exterieur. Maar die deuren….
Sala di Lettura – leeszaal.
De bibliotheek heeft een folder.
Misschien interessant.
Galleria dell’Accademia +
Er waren nog een paar dingen blijven liggen.
Vanuit de Galleria dell’Accademia maar ook nog van een
andere plaats in Florence.
Bij dit enorme schilderij was ik vooral getroffen door al de engelen en cherubijnen. Alessio Baldovinetti, The Trinity with Saints Benedict and John Gualbert, 1470 – 1472, tempera on wooden panel.
Het volgende, geschilderde kruis is ook in de Galleria dell’Accademia te zien, Het is van een schilder uit Florence en het kruis werd geschilderd tussen 1285 – 1295.
De onderkant vond ik het meest opmerkelijk: de stralen bloed, de berg Golgotha met onderaan contouren van beenderen en een schedel en Maria Magdalena.
Dit is een eerste in een hele serie fresco’s die je aantreft in de lunetten van een kleine kapel, San Martino del Vescovo of ook wel Oratorio dei Buonomini di San Martino. De maker is misschien Domenico Ghirlandaio. Uitdelen van aalmoezen.
Water for the thirsty.
Een vaak voorkomend beeld van Sint Martinus die zijn kleding deelt.
Palazzo Strozzi
Het waren niet alleen middeleeuwse of renaissance schilderijen en beeldhouwwerken die de aandacht trokken. Er was ook tijd voor werk van Olafur Eliasson, Nel tuo tempo. Een dag eerder was ik er al langs gelopen maar toen was het voor de genodigden. Op 22 september 2022 ging de tentoonstelling open voor het publiek.
Olafur Eliasson, Triple seeing survey, 2022, 3 spotlights.
Werken met licht betekent voor de bezoeker dat ‘de beleving’ nog meer centraal komt te staan dan een grijpbaar resultaat. Olafur Eliasson, Tomorrow, 2022.
Olafur Eliasson, Solar Compression, 2016.
Olafur Eliasson, Red window semicircle, 2008.
Olafur Eliasson, Your timekeeping window, 2022.
Olafur Eliasson, Triple window, 1999.
Olafur Eliasson, Beauty, 1993.
Olafur Eliasson, Your view matter, 2022.
Dit had niets met de tentoonstelling te maken. Het was de krant van die dag. Maar het sprak aan: Corriere Della Sera, 22 september 2022, La minaccia di Putin al mondo of Poetins bedreiging voor de wereld.
Olafur Eliasson, Under the weather, 2022.
Ergens, op een muur.
Galleria dell’Accademia
Dan stap je ongeveer het heilige-der-heilige van de renaissancekunst binnen. Met in de verte: Michelangelo Buonarroti, David. Wie goed kijkt ziet ook fragmenten van The Prisoners en misschien een stukje van St Matthew.
Florence, Galleria dellAccademia, Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Awakening slave, circa 1530, marble.
Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Young slave, circa 1530, marble.
Michelangelo Buonarroti, St Matthew, 1505 – 1506, marble.
Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Atlas, circa 1530, marble.
Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Bearded slave, circa 1530, marble.
Attr./Toegeschreven aan Michelangelo Buonarroti, Palestrina Pietà, 1550 – 1560, marble.
Galleria dell’Accademia
Slechts één van de werken in dit bericht heeft betrekking op Pasen.
Eerlijk gezegd niet het mooiste werk.
et is een schilderij van Raffaellino del Garbo.
Maar het is alles bij elkaar een schitterende serie.
Dit had kunnen heten ‘Over de boze vis, hond en draak’ maar het heet: Florence, Galleria dell’Accademia, Domenico di Michelino, The three archangels and Tobias, circa 1470, tempera on wooden panel.
Domenico di Zanobi and Filippino Lippi, Annunciation, 1460 – 1475, tempera on wooden panel.
Pasen volgens Raffaellino del Garbo, The Resurrection of Christ, 1500 – 1505, oil on wooden panel.
Lorenzo di Credi, Adoration of the Child with two angels and Saint Joseph, circa 1490, tempera on wooden panel.
Filippino Lippi, Saint John the Baptist, Saint Mary Magdalene, circa 1498, tempera on wooden panel.
Domenico Bigordi known as Il Ghirlandaio, Saint James the Great Saint Stephen and Saint Peter, 1493, tempera on wooden panel.
Francesco di Christofano known as Il Franciabigio, The Madonna and Child Saint Joseph and Saint John the Baptist, circa 1508 – 1510, oil on wooden panel.
Galleria dell’Accademia
De wereldberoemde verzameling waarvan ook de David deel uitmaakt.
Wat een prachtige collectie. Een eerste kleine serie.
Florence, Galleria dell’ Accademia, Andrea di Giusto Manzini, Madonna of the girdle and Saints Catharina of Alexandria and Francis, 1437, tempera on wooden panel.
Apollonio di Giovanni, The Trinity and Saints Cosmas and Damian, Francis of Assisi, Sebastian and Julian, circa 1460, tempera on wooen panel.
‘arched aedicule structure’: wijst op de ronde afsluiting (bovenkant) van het werk met de pilaren eronder waardoor een soort van klassiek Romeins bouwwerk ontstaat.
Maestro dell Epifania di Fiesole, Coronation of the Virgin between cherubim and musician angels, circa 1480, tempera on wooden panel.
Cherubim: Celestial winged beings
Of volgens Wikipedia:
Een cherub, cherubim, cherubijn of kerub is een mythisch wezen dat is samengesteld uit een combinatie van verschillende andere levensvormen, vaak een gevleugelde leeuw, adelaar of stier met een mensengezicht, vergelijkbaar met de Egyptische of Griekse sfinx en de Mesopotamische karibu. Cherubs komen 91 keer voor in de Hebreeuwse Bijbel
National Archeological Museum
Een laatste serie.
En wat voor een serie…..
National Archeological Museum, Florence, Idolino, circa 30 BC, Roman, from Pesaro.
Statuette of a flutist, 600 – 500 BC, limestone, from Cyprus. Op het beeld is een zogenaamde ‘phorbeia’ te zien. Een doek die onder andere voor de mond zit en die helpt om de dubbele fluit op een juiste manier aan te blazen, een soort van mondstuk dus.
Statuetta di flautista – Sulla bocca una bende (phorbeia) per tenere lo strumento; sul fianco forse la custodia del flauto (Statuette of a flutist – On the mouth a bandage (phorbeia) to hold the instrument; on the side perhaps the flute case). Of de Engelse vertaling helemaal goed is betwijfel ik. Met name het deel ‘to hold the instrument’.
Apollo Milani, Kouros, 550 BC, Attica.
Medici Riccardi horse head, circa 350 – 330 BC, bronze, gold plate.
Het archeologisch museum omvat een Egyptisch museum, een Etruskisch museum en een museum met Romeinse kunst.
Florence vanaf Piazza San Marco.
Dit was wel van mijn laatste dag in Florence maar ik ben
per ongeluk twee dagen overgeslagen.
Die volgen dus nog.
National Archeological Museum
Het museum bezocht ik op de dag dat de trein vertrok,
terug naar Amsterdan.
Dus ik had weinig tijd.
Maar het museum is sensationeel.
Kijk maar eens naar de volgende werken.
Twee figuren liggen aan op een bank. Rechts een man en links een gevleugelde vrouw. National Archeological Museum, Florence, Cinerary statue for two, 400 – 380 BC. From Chianciano, Terme Pedata Necropolis.
De volgende afbeelding is van de Engelse tekst die uitleg geeft
over de ‘Orientalizing’ periode.
Een periode in Griekenland, Italië en ook in Spanje van
toenemende invloed vanuit het oosten (het oosten is dan ‘ Syria and
Assyria as well as Phoenicia and Egypt’)
De belangrijkste zinnen zijn voor de hierna volgende, twee
prachtige voorwerpen.
Between the 7th and the second half of the 6th century BC the use of the antropomorphic cinerary, the so-called canopus becomes comon: the lid takes the shape of the face, arms and anatomical details are indicated over the vase. From the ancient types with simple features or applied masks, the lid assumes the shape of a head. It also can have ear-rings or beard in the case of male canopus, the cinerary can be placed over a throne.
Testa di canopo in impasto, da Chiusi, 6th century BC.
Canopo in impasto buccheroide testa lavorata a tutto tondo dettagli incisi, da Chiusi, first half 6th century BC.
Statue of Minerva, early 3rd century BC, bronze, from Arezzo, St Lorenzo Church.
The sarcophagus of the Amazons, middle of the 4th century BC.
En er gaat nog meer volgen.
National Archeological Museum
Het museum bevat ook Egyptische vondsten. Daarop is een deel van het interieur van het museum op aangepast, zoals deze deuren.
De twee-persoons strijdwagen is bijzonder om te zien. Opgegraven door de Frans-Toscaanse expeditie van 1828 – 1929 die onder leiding stond van Jean François Champollion en Ippolito Rosellini.
National Archeological Museum, Florence, Anepigraphic Canopic Jars, 1291 -945 BC, alabaster and painted wood.
Het museum is al lang geleden geopend. Daarom heeft het nog een aantal van die mooie meubelstukken waarin vroeger de voorwerpen in werden tentoongesteld. Niet altijd perfect voor de bezoeker of de voorwerpen maar het oog wil ook wat. Maspers/koppen in een oude kast.
De vindplaats Bab El Gasus is belangrijk omdat op één plaats meer dan honderd mummies van priesters zijn gevonden. Dit had een impact op het denken over mummieficeren, religie enz. Coffin of an anonymous Amon singer, Cachette of Bab El Gasus, 1069 – 945 BC.
Two-sided statue of the God Bes, 304 – 30 BC, Ptolemaic Period.
Argusvlinder 