Weer een stapje gezet met de letterzuil

IMG_3592LetterzuilEersteZijkantGereed

Allereerst heb ik de eerste zijkant compleet gemaakt. De bovenste twee dwarslatten gaan de twee planken dragen. Zo kan ik op drie niveaus straks de lades met letters wegzetten: op de bodem en op de twee planken daarboven. Ieder heeft dan ongeveer 20 centimeter voor de 5 lades die samen zo’n 16 centimeter hoog zijn.


IMG_3593LetterzuilTweedeZijkant

Dit wordt de tweede zijkant. Doordat ik drie rechte stroken gebruik, heb ik hier minder materiaal voor nodig dan voor de eerste zijkant. Deze tweede zijkant is ook van de dwarslatten voorzien (nog niet op deze foto).


IMG_3594LetterzuilVanLinks

Dan kan ik eens proberen de losse onderdelen in elkaar te zetten. Dan ziet het er zo uit vanaf links. Een plank ontbreekt nog want daar moet ik nog wat hout voor zoeken.


IMG_3595LetterzuilVanRechtsAfGezien

Zo kijk je er dan tegenaan vanaf rechts. Je ziet dat ik de zuil een beetje help met blijven staan, door er wat flessen en metalen driehoeken tegen en op te zetten en leggen.


IMG_3596LetterzuilDeLosseDelen

Maar het is nog steeds een stapeltje hout. Tijd om deze houten delen eens in de verf te gaan zetten.


IMG_3597LetterzuilBodemEersteSchilderbeurt

De bovenkant van de bodem. Ik zal natuurlijk het hout in meerdere sessies moeten verven al was het maar dat je niet boven en onderkant tegelijk kunt verven. De verf is op waterbasis. Geen idee hoe lang dat moet drogen in mijn behoorlijk warme werkplaats. Bovendien dekt de verf niet in een keer.


IMG_3598LetterzuilEerstePlanjSchilderbeurt

Dit is een van de toekomstige twee planken.


IMG_3600LetterzuilZijkanteersteSchilderbeurt

Eerste verfbeurt voor zijkant nummer 1.


IMG_3601LetterzuilZijkantEersteSchilderbeurt

Zo ziet zijkant nummer twee er uit. De aantekeningen met zwarte stift gaan er in ieder geval niet in een verfbeurt onder komen.


Letterzuil: het wordt serieus

Een timmerman ben ik niet en zal ik nooit worden.
Maar de 15 lades die ik gemaakt heb van karton
hebben nog een betere bescherming nodig.
Daarom ga ik een soort van letterzuil maken
waar in drie lagen, steeds 5 lades, vrij,
kunnen worden opgeborgen.

De afgelopen weken had ik eigenlijk zonder bedoeling,
de lades die gereed waren op een oude plank van
een meubel uit de douche geplaatst.
Die plank had de juiste breedte: 35 centimeter.
De lades zijn 30 c 30 cm.
Dus kon ik die lades makkelijk oppakken.

Daarom ga ik die plank gebruiken als de bodem voor mijn
letterzuil. Maar de plank is niet diep genoeg.
Die zaag ik nu in twee stukken en zet daar kleine balkjes
onder om het weer een geheel te maken.

IMG_3585LetterzuilBodem

De bodemplaat is er nu twee geworden.


IMG_3587Letterzuil5LadesOpVerbreedeBodem

De eerste 5 lades staan op de bodem die op twee balkjes staat. Op dit moment staan alle 15 lades weer op de bodem. Maar intussen begin ik aan de zijkanten. Die zijkanten gaan de twee andere leggers dragen. Er stond nog hout dus probeer ik dat zoveel mogelijk op te werken. De gleuf die in de bodem gekomen is gaat straks in de diepte van de letterzuil komen te liggen. Als ik dan de lades er terug in schuif blijven ze niet steken in die gleuf.


IMG_3588LetterzuilBodemEnWand

Hier pas ik de bodem op de twee delen die samen een van de zijkanten gaan vormen. De andere zijkant krijgt een andere vorm. Dat moet wel want ik heb onvoldoende hout om nog eens 65 bij 25 cm uit te zagen.


IMG_3589LetterzuilBodemEnEenZijkant

Ander perspectief, dezelfde delen voor de zijkant (onder) en de bodem van mijn letterzuil (opstaand). Om het geheel wat meer samenhang te geven heb ik vanmiddag ook al even verf gekocht. Dan ga ik de nu nog losse delen eerst in de verf zetten. Verf op waterbasis.


Laatste lades gereed voor letterzuil

Nog niet zo lang geleden kocht ik een serie
houten letters. Afficheletters worden die genoemd.
Ze zijn bedoeld om affiches te drukken.
Om de letters op te bergen op een manier dat je er
toch gemakkelijk bij kunt ben ik een letterzuil
aan het bedenken.
Maar eerst heb ik van karton 15 lades gemaakt.

IMG_3571DitWordtLade15

Dit gaat lade nummer 15 worden.


IMG_3572Lade15MetVierLettertekens

De laatste lade bevat niet veel letters: een ‘X’, een ‘Y’, een ‘Z’ en een ”’ (enkel aanhalingsteken). Volgende stap is om een deels houten, deels papieren constructie te maken met letters. Ik denk met een bodemplaat en twee leggers met wat extra vrije ruimte zodat je de lades makkelijk in en uit kunt nemen. Zonder dat je door de hele stapel lades heen moet gaan om in de laatste de gezochte letter te vinden.


IMG_3573VijftienLades

De basis voor de letterzuil.


‘Zwammen smullen’

Het is te warm om actief te zijn in mijn boekbindwerkplaats
maar een boekje uit de boekenpers halen dat lukt nog wel.
Om de warmte een beetje voor te zijn ben ik er
vanmorgen al naar toe gegaan.

IMG_3517ZwammenSmullenGereed

Als stam van de meest rechtse paddenstoel heb ik een strookje perkament gebruikt. Op de foto die je dat strookje bijna niet maar in het echt is het goed zichtbaar. Ik heb er nog over nagedacht het perkament te kleuren maar het ging me in deze situatie vooral om de cushion onlays. De meest rechtse en linkse hoeden van de paddenstoelen en de stam van de linkse (rood leer) zijn de cushion onlays. Leuk is dat je op het boek voelt dat het leer aan de randen dunner wordt en dat je niets ziet van de onderkant van het leer.Mark Cockram was mijn inspirator voor deze techniek.


´Zwammen smullen´ bijna gereed

IMG_3497EvelienKroeseZwammensmullenAtelierDeGanzenweide

Dit is mijn versie van de uitgave van Atelier de Ganzenweide van het kookboek ´Zwammen smullen´ van Evelien Kroese. Je weet wel, dat boek dat een ritselend geluid maakt. Nog steeds!


IMG_3498ZoMoetHetGaanWorden

Zo iets moet het worden.Met leren onlays maar ook een stukje perkament, papier met slangenmotief en een stukje kurk boekbindlinnen. De onlay-techniek heb ik afgekeken van de filmpjes van Mark Cockram. Dit zijn de zogenaamde cushion onlys. Het leer is van een oude tas maar er is ook een stukje boekbindlinnen bij


IMG_3499DeOnlaysNogEenNagelopen

Ik loop de onlays nog even na. Dat mijn werkplaats in de werkplaats van een oude gevangenis is, zie je aan de tralies voor het raam (de dakkapel wordt weerspiegeld in het glazen plaatje waarop de onlay ligt).


IMG_3500DeOnlaysNogEvenNaGelopen

Nog een ‘hoedje’ van een paddenstoel.


IMG_3502DezeZwammenSmullenGaatInDeBoekenpers

Zo gaat het in de boekenpers.


Letterzuil: lade 3 en 4

IMG_3459LadeDrie

Dit wordt lade drie. Je ziet dat ik de tools voor hoeken gebruik van iBookbinding.


IMG_3460LadeDrieMetLaatsteGroteLetters

De laatste grote letters van het alfabet. ‘Kapitalen’ moet je dan zeggen, niet ‘grote letters’. Door de letters meteen te verdelen over de lades merk ik dat ik ten minste 1 lade meer nodig zal hebben. In de doos waar de houten letters, afficheletters, in verstuurd zijn naar mij, zijn ze dichter op elkaar gelegd en liggen een paar kapitalen bij de onderkast (kleine letters). Maar misschien moet ik het dan een zuil van 8 lades maken met tussen de onderste en bovenste vier lades een steunvloertje. Ik moet toch grijsbord gaan kopen.


IMG_3461LadeVierMetKleineLetters

Lade vier, de eerste la met onderkast letters. Tussen de kleine letters zitten ook letters in met diakrieten (ümlauts ed). Dus ze zijn kleiner maar niet in aantal.


Zwammen smullen: passen en meten

IMG_3452ZoZalZwammenSmullenErHopelijkUitGaanZien

De omslagen van het witte leer zijn bevestigd aan de platten. Een nieuwe kans om weer te passen en te meten. Nu zien ik precies hoe groot het boekje is en hoe die afmetingen zich verhouden tot de onlays. Misschien is het papier met slangenmotief en het reepje perkament te licht van kleur. Nog eens over denken of ik dat ga veranderen.


Voor cushion onlays moet je wel eerst een boek maken

Daar gebruik ik ‘Zwammen smullen’ van Evelien Kroese voor.
Ik kocht het boek bij Atelier de Ganzenweide in een losbladige
uitvoering.
De katernen zijn ingebonden.

IMG_3427Gaas

De rug heb ik al met PVA ingesmeerd en al even laten drogen. Intussen een stukje gaas op maat gemaakt. Dat gaat op de rug en dan gaat het geheel een tijdje in de boekenpers.


IMG_3432BoekjeIngenaaidEnVoorzienVanGaas

Als het boekje dan uit de pers komt dan snij ik het op maat met de snijmachine. Hier op deze foto is dat nog niet gebeurd. De potloodstrepen vormen de randen waar ik ga snijden. Dan is het de beurt aan het snijden van de platten. Even passen en meten.


IMG_3433ZwammenSmullenEvelienKroese

Het kookboek met allerlei recepten met paddenstoelen is voorzien van allerlei mooie tekeningen. In meerdere opzichten kan dit genieten betekenen.


IMG_3434ZoGaanDeCushionOnlaysStraksPassen

Even passen en meten. Het boekblok ligt tussen het karton voor de voor- en achterplat. Zo kan ik de grootte van het ontwerp eens zien tegen de echte afmetingen. Als dat bevestigen straks goed lukt dan is dit straks leuk.


IMG_3435DitIsHetWitteLeer

Dit is het witte leer dat ik pas geleden in de aanbieding kocht.


IMG_3436AftekenenLeer

Aan de binnenkant van het leer heb ik het stuk afgetekend dat ik nodig heb voor de witte boekband.


IMG_3437

De platten gepositioneerd. Ik wil eens een keer een boek maken zonder versteviging in de rug. Eens zien hoe dat gaat werken. Ik ga nog wel de twee plannen met kraftpapier aan elkaar lijmen. Wel of niet het leer dunnen?


Paddenstoel

Nog wat verder gegaan met de ‘cushion onlay’-techniek.
De vorige keer heb ik de Facebook pagina van
Mark Cockram wel genoemd maar geen verwijzing opgenomen.
dat moet ik vandaag even recht zetten.
Je vindt het filmpje op 28 juni 2020.

IMG_3418IkSmokkelStukjeLeerPerkamentEnKurk

Zoals je kunt zien ben ik al weer wat verder. Het worden drie paddenstoelen. Er zal maar net voldoende ruimte zijn op de boekband want het boekje is niet zo groot. Overigens staat het wel vol met leuke tekeningen.


Het boek heet Zwammen Smullen, en is gemaakt door Evelien Kroese.
Het boek is denk ik nog steeds verkrijgbaar in losse katernen.

Op de foto is te zien dat ik ook een beetje smokkel.
Ik gebruik voor de ondergrond van de meest rechtse paddenstoel
een stukje kurk-boekbindlinnen.
De stam is van een klein stukje perkament.
Technisch wordt het dan misschien niet zo mooi als met alleen
‘cushion onlay’, maar ik vind de verschillende materialen,
hun kleur en structuur gewoon mooi.

Ik gebruik deels leer uit oude jassen en uit een oude tas.
Dat combineer ik met leer dat ik speciaal
voor boekbinden gekocht heb.
Voordeel is de variatie, nadeel is dat al die materialen
verschillende eigenschappen hebben. Tussen de drie leersoorten
die ik vandaag heb proberen te dunnen zit echt veel verschil.

IMG_3419MetDeGoedeKantVanHetLeerOpHeelDunPapier

In het filmpje toont Mark Cockram een techniek die ik ook wil proberen. Ik gebruik een stukje uit een jas met een donkere kleur. Die kleur laat zich het best omschrijven als aubergine.


De techniek gaat, samengevat, als volgt:
plak een stuk dun papier op de goede kant van het leer
(de haarzijde). Dat papier moet aan 4 kanten uitsteken.
Het papier kun je met een klein beetje water straks
eenvoudig verwijderen.
Na het laten drogen in de pers, smeer je lijm op de
uitstekende stroken papier en plak dat op een iets
steviger stuk papier.
Weer na drogen in de pers zit het leer een beetje gevangen
en laat het zich eenvoudiger snijden.
Zeker bij kleinere stukken leer en moeilijke vormen,
heel handig.
Idee is nu om het mes schuin te houden bij het snijden,
schuin naar binnen. Bijvoorbeeld op 45 graden.
Daardoor ontstaat de schuine rand die ik in mijn vorige
bericht liet zien op een tekening.

Op de vorige foto zie je dat het leer dat ik gebruik
misschien niet het beste stuk is om deze techniek mee
uit te proberen.
Het label in de jas zegt dat het leer is, zo oogt het in iedere geval.
Maar de binnenkant lijkt toch veel op een soort foam laag.
Het laat zich moeilijk tot niet dunnen.
Misschien is daarom deze snijtechniek wel ideaal.

IMG_3420DeRandenLijmenEnOmgekeerdOpplakken

Hier is leer plus dun papier weer gelijmd op een stuk steviger papier. Er kan gesneden worden. Je kunt nu ook eenvoudig tekenen wat je wilt uitsnijden zonder het leer vuil te maken.


IMG_3421

Uit het stuk aubergine-kleurig leer heb ik de stam van de middelste paddenstoel gesneden. De stam ziet er donkerder uit omdat hij in aanraking met water is geweest. Dat droogt vast.


IMG_3422BeetjeGrasErbij

Nog een extra stukje gras erbij. Ik heb ook nog een heel dun, bruin perkament.Dat ga ik ook nog gebruiken maar even zien hoe ik dat ga doen.


Alles bij elkaar wordt het dus echt een
gemengde techniek.

ABCdarium en aquarel, in boekobject, staat in de kamer

IMG_3405

Er is een lange weg afgelegd met het kopen van twee exemplaren van een ‘ABCdarium der bomen’ en het afronden van het ‘houten boek’ waar één intussen ingebonden exemplaar met bijbehorende aquarel hun thuis gevonden hebben.


Eerst ABCdarium ingebonden en van een perkamenten omslag
voorzien, die met een perkamenten strengel
aan het boekblok is bevestigd.
Vervolgens het notenhout gekocht en het geschaafd eiken
voor het boekblok.
Het hout op maat gemaakt, gevernist, meerdere keren.
Perkament uitgezocht, op maat gemaakt en bevestigd.
Boekbindlinnen bevestigd aan de binnenkant van het boekblok
om de opening in het hout af te dichten.
Met messing een soort van leeslint bevestigd.
Het geheel in elkaar gezet.

Een ode aan bomen.

Cushion onlay

De afgelopen weken werd ik door een Facebook bericht
van de Stichting Handboekbinden gewezen op de filmpjes van
Mark Cockram (van de London School of Printing).
In een van die filmpjes legt Mark het een en ander uit
over onlays.
Een Nederlandse vertaling heb ik nog niet.

We kennen bij houtbewerking de term ‘inlegwerk’.
Vaak met fineer vormt men dan afbeeldingen door
in de oppervlakte van het basishout ruimte uit te sparen
dat dan vervolgens door fineer opgevuld wordt.
Daarbij wordt vooral gebruik gemaakt van eigenschappen als
kleur en structuur van het fineer.

‘Oplegwerk’ bestaat als term ook. Ook dat werd bij
meubelmakers gebruikt om op een goedkoper basismateriaal
fineer op te leggen om een voorwerp een betere uitstraling te geven.

Bij onlays ga je op een leren bekleding van een boek met leer
van een andere kleur of structuur, een afbeelding maken.
‘Cushion onlay’ is daarbij de eenvoudigste techniek.
Dus daar begin ik.
‘Cushion’ is het Engelse woord voor kussen.
Het oplegwerk wordt gevormd door kleine kussentjes leer
die, doordat de randen zijn gedund, aan de zijkanten van
de kussentjes oplegleer mooi op het basisleer aansluiten.

Er is een hele Wikipedia pagina over dit onderwerp (Engelstalig).

IMG_3399CushionOnlay

‘Afval’-leer maar ook stukken perkament en ander bekledingsmateriaal, bewaar ik in een doos. Na verloop van tijd heb je zo een interessante verzameling kleuren en structuren. Vooral om de onlay techniek te leren is dit een heel goed beginpunt.


Een tijd terug kocht ik een exemplaar van Zwammen Smullen,
een boekje met prachtige pentekeningen van paddestoelen,
gemaakt door de kunstenares Evelien Kroese.
‘Paddenstoelen’ en ‘Paddestoelen’ mogen allebei in onze spelling.
Het idee is het boekje te binden in wit leer.
Op dat witte leer wil ik met cushion onlays
een paar paddenstoelen laten verschijnen.

IMG_3400MarkCockramCushionOnlay

Tijdens het kijken van de filmpjes heb ik aantekeningen gemaakt. Mark Cockram: cushion onlays.


IMG_3401GierZieIkEenStamVaneenPaddenstoelIn

In dit stukje leer herkende ik meteen de stam van een paddenstoel. Hier ben ik begonnen om het leer aan de randen te dunnen. Mark toont daar een slimme snijtechniek voor. Die moet ik nog uitproberen. Hier ben ik met een leerdunmes aan het werk gegaan.


IMG_3402LeerNogVerderDunnen

Dit is mijn eerste paddenstoel. Misschien moet ik nog eens goed naar die randjes kijken.


IMG_3404

Maar dit is dan het idee. Hier liggen de stukken leer (en een stukje kunststof voor het gras) nog op een stuk wit papier. De losse katernen liggen in de boekenpers.


Bij de snijtechniek die Mark Cockram demonstreert op de film
snij je de zijkanten van het kussentje, schuin, naar binnen af.

GesnedenOnlay01

Op de tekening is de mooie kant van het leer aan de bovenkant van de tekening.


Later bij het lijmen plak je de uiteinden dan netjes
op het basisleer.
Dat is het idee. Nu zelf gaan ervaren.

GesnedenOnlay02


Beide onder bezwaar

IMG_3375BeideOnderBezwaarBoekEnBoekobject

Zowel het boekje (onder de hamer) als het boekobject liggen vanmiddag nog mooi onder bezwaar. Het boekje omdat het perkament van het boekje wat was gaan vervormen. Het boekobject omdat ik het boekblok aan het achterplat gelijmd had.


IMG_3377BoekblokGelijmd

Het boekblok zit goed vast maar door het eerst te lijmen en pas daarna aan het voorplat te schroeven, heb ik het mezelf veel moeilijker gemaakt dan nodig. Dat is de onervarenheid van werken met hout. Bij het schroeven heb je alle ruimte en ondersteuning nodig. Dat was nu onnodig moeilijk.


IMG_3378HetVoorplatNog

Het boekje past prima. Probleem is nu dat door de vorm van het notenhout het deurtje niet helemaal open kan. Daardoor is mijn bewegingsvrijheid beperkt en kan ik uiteindelijk 2 gaten niet voorboren.


IMG_3381GeopendeStand

Het lukt natuurlijk toch wel. Ik had alleen iets meer geduld nodig. Dit is de maximale open stand. Dat komt overeen met de bedoeling.


IMG_3384AchterkantBoekobject

De achterkant met het kleine stukje boekbindlinnen.


IMG_3385WatAlsIkGetBoekblokAfwerkMeteenStrookWitPapier

Nu is het idee om de omtrek van het boekblok te beplakken met een wit, handgeschept papier. Het gewicht valt erg mee. Het notenhout ziet er misschien zwaar uit maar is het niet. De rest van het materiaal is ook licht.


IMG_3386NuDeAquqarel

De aquarel komt aan de binnenkant van het voorplat. Dus het geheel ligt nu weer onder bezwaar om de aquarel te laten drogen.


Het is blauw en het zit in de boom

IMG_3365StukBoekbindlinnenOpMaatGemaakt

Het achterplat heeft in het notenhout een gat. Een heel mooi gat. Maar als ik het open laat dan kan er makkelijker vuil in komen. Daarom dat ik het wil afplakken, aan de binnenkant, met een stuk blauw boekbindlinnen. Je ziet hier dat ik het stuk op maat geknipt heb.


IMG_3366LijmAanbrengenRondHetGat

Ik gebruik houtlijm om het stuk boekbindlinnen tegen de binnenkant aan te plakken. Met de lijm probeer ik de laatste kieren dicht te maken. Samen met het linnen moet dat lukken.


IMG_3367BoekbindlinnenBevestigd

Het linnen zit op zijn plaats.


IMG_3368ZoZalHetGaterUitBlijvenZien

Van buiten af ziet het er dan zo uit. Het contrast tussen het koudere blauw en de warme bruine kleur van het hout vind ik mooi.


IMG_3369ScharnierenPlaatsenOpBoekblok

Op het boekblok heb ik vervolgens twee scharnieren geplaatst. Even voorgeboord en vervolgens met schroeven vastgezet. Het bevestigen, straks, van het voorplat is nog interessant.


IMG_3370BoekblokBevestigenAanAchterplat

Als laatste stap van deze sessie lijm ik het boekblok op het achterplat. Onder het achterplat en bovenop het boekblok heb ik bakpapier geplaatst zodat ik het geheel onder bezwaar kan plaatsen. Dit moet goed drogen.


De kamer is bekleed

IMG_3358ProefBekleding

Afgelopen vrijdag heb ik een meter stof gekocht op de markt. Een soort van voering. Beetje donkergoud van kleur. De stof heb ik op de achterkant voorzien van vlieseline. Dan hoop ik dat hij mooier blijft zitten en beter te plakken is. Hier zit de stof voor proef in het kamertje.


IMG_3359BekleedKamertje

De stof moet niet te veel ruimte innemen want dan past het boek weer niet. Maar zo gaat het prima.


IMG_3360BekleedKamertjeMetBoek

De voering heb ik aan de randen gelijmd. Maar als dit zit kan ik me gaan richten op een van de laatste hindernissen: de scharnieren en het bevestigen van het voorplat. Daarna pas ga ik het boekblok bevestigen op het achterplat.


IMG_3361HetLichtKanHeelOnvoordeligZijn

Soms is het licht ongenadig. Het perkament bolt naar binnen. Het goede nieuws is dat perkament blijft werken en er is niets dat het perkament op zijn plaats houdt. Ik zou de volgende keer de achterkant van het perkament eens proberen te voorzien van papier. Hopelijk werkt het perkament dan minder. Maar het perkament van het boekje is wel gecacheerd (er zit achterop papier geplakt) en ook dat werkt nog steeds. Als de voering goed gedroogd is ga ik nog eens naar de rand kijken.


IMG_3363

Opnieuw passen en meten.


IMG_3364MetScharnieren

Dan eens even kijken hoe de scharnieren ongeveer komen te zitten.


Weer een paar stappen gezet.

Notenhout

Mijn eerste boekobject maak ik uit twee grote stukken
notenhout. Het hout is in twee planken gekomen
waarbij de breedte steeds afneemt.
Dus het breedste stuk is zo’n 30 centimeter breed,
het smalste punt van de twee planken is smaller
dan 20 centimeter.
Maar dat is meer dan genoeg voor mijn ‘Houten Boek’.

De twee platten bestaan uit notenhout met aan beide zijdes
nog schors of sporen daarvan.
Het boekblok is gemaakt van 4 latjes geschaafd eiken.
In het boekblok past straks een klein, door mezelf ingebonden.
door private press De Witte Adelaar gezet, gedrukt en
ingekleurd ‘ABCdarium der bomen’.
Bij het boek kwam een aquarel gemaakt door
Ria Van Meulder dat in het boek ook een plaats gaat krijgen.

Het notenhout voor de platen heb ik een eerste keer gevernist.
De binnenkanten moeten nog een laatste maal.

IMG_3355BinnenkantNotenhoutTweedeLaagVernis

De tekening van het hout wordt beter zichtbaar maar belangrijker: het schors wordt steviger. Ik had eerder niet met notenhout gewerkt dus ik weet niet of dit normaal is. Ik vond de schors zonder vernis te kwetsbaar. Lossere stukken zijn met houtlijm vastgezet. Het gat blijft straks aan de buitenkant zichtbaar. Maar de ruimte die daardoor van buitenaf toegankelijk zou gaan worden (in het boekblok) is straks niet meer schoon te maken. Dus dat ga ik oplossen.


IMG_3356Kamertje

Dit is het boekblok. De kant die je nu ziet zal straks op de achterplat worden gelijmd. De zichtbare kant is voorzien van een stuk perkament. De hoek die eruit gespaard is, zal straks het door mij in perkament ingebonden boek gaan bevatten. Daarvoor ga ik morgen proberen stof te kopen op de markt, om die opbergplaats te bekleden. Als ik de stof heb, bedacht heb hoe ik die het best kan gebruiken, pas dan ga ik de ‘wandjes’, de bekleding en het boeklint plaatsen.


IMG_3357BoekobjectSteedsPassenEnMeten

Steeds opnieuw passen en meten. Na het inrichten van het boekblok moet ik ook nog bepalen hoe ik met scharnieren het voorplat aan het boekblok ga bevestigen. Het voorplat moet dan natuurlijk open kunnen. Zo iets heb ik nog niet eerder gedaan. Dus stapje voor stapje.


Dit wordt dan eigenlijk model 0.
Bij een volgende keer zou ik het hout dunner willen.
Het formaat van het boek (ingebonden ongeveer 12 cm hoog,
11 cm breed en 3 cm dik) kun je niet echt veel beïnvloeden.
Maar als de platten minder dik zijn zal het er meteen minder
kolossaal uit zien.
Maar voor deze versie is dat prima.

Boekobject: ABCdarium der bomen

IMG_3344VernissenNotenhout

Het gaat niet snel. Het is nodig het notenhout te vernissen. Niet omdat het de tekening in het hout meer benadrukt maar omdat de stukken schors aan de zijkant zacht zijn en makkelijk van het hout te stoten zijn. Sommige stukken heb ik eerst vaster gelijmd. Het vernis moet de rest doen. Er is een geadviseerde droogtijd tussen de lagen (2 lagen bij voorkeur) en ik kan natuurlijk niet voor- en achterkant tegelijk doen.


IMG_3345VernissenVanHetNotenbout

Maar de tijd heb ik ook nodig om na te denken over het scharniermechanisme. Het voorplat moet straks open kunnen. Ga je dan een pianoscharnier gebruiken of gewoon losse scharnieren. De doe-het-zelf-markt bracht uitkomst. De pianoscharnieren die ze verkochten waren bijna allemaal gebogen en het oppervlak niet mooi strak. Dus ik ga proberen dit boekobject te maken met 2 losse vermessingde scharnieren. Men verkocht er geen schroefjes bij. Dus op de gok schroefjes meegenomen.


IMG_3346RandInPerkamentMoetnogOmgevouwenWorden

Het boekblok bestaat uit 4 balkjes geschaafd eiken. Om dan toch het boekblok idee te krijgen bedek ik het boekblok met een stuk perkament. Dat heb ik uitgesneden zodat het midden van de rug van het dier schuin over het boekblok loopt. Op de plaats van het ‘kamertje’ is het perkament extra breed zodat ik dit kan omvouwen en straks tegen de muren van het kamertje kan bevestigen.


IMG_3347DonkereSteepInHetPerkament

De aquarel komt straks binnen tegen het voorplat. Dus niet hier op het boekblok.


IMG_3348InkijkInHetKamertje

Inkijk in het kamertje. Je ziet de omgevouwen stroken.


IMG_3349BoekblokMetPerkament

Even het boekje er in passen. Deze foto’s zijn al van gisteren. Vandaag heb ik het perkament op het kamertje geplakt. Het ligt nu onder bezwaar te drogen.


Iets nieuws gekocht

IMG_3343ReadMyLipsAndKissMyBooksDasMag

Ter ondersteuning van Das Mag in de coronatijd: Read my lips and kiss my books. Waarom een Nederlandse uitgever dit in het Engels doet? Geen idee.


Ideal Snijmachine

Om een collega boekbinder te proberen te helpen
heb ik mijn Ideal snijmachine gedeeltelijk uit
elkaar gehaald.

IMG_3314IdealSnijmachineIntactFotoVanafZijdePapierklem

Dit is de Ideal snijmachine, bekeken vanaf de kant van de papierklem. Er zijn eigenlijk 3 bewegende mechanismes aan zo’n snijmachine: het mes, de papierklem en een mechanisme om het papier naar het mes toe te bewegen. De foto’s hier richten zich op de papierklem.


IMG_3318OmbouwWeghalenDoorTweeSchroevenLosTeDraaienHierEenlinksEenRechts

Om bij de bewegende delen van de papierklem moet je eerst de bescherming, de ombouw van de machine afhalen. Die zit met twee schroeven vast. Op de foto links en rechts. De ombouw is een kunstig gevouwen stuk metaal uit één stuk (op de foto zie je het Ideal logo wat op de ombouw zit) dat je met enige moeite van de machine kunt halen zodra het los zit.


IMG_3320OmbouwWegConstructieMesEnPapierklemZichtbaar

Hier is de ombouw er af. Het donkere stuk metaal wat je op de foto ziet bevat het mes. Het is verbonden met de hendel waarmee je de machine bedient bij het snijden (het mechanisme zie je aan de bovenkant van de foto, de hendel zelf niet. Die steekt boven de foto uit). Dat is verder geen onderwerp van deze serie foto’s. Het gaat om de papierklem die direct achter het mes zit, aan het draaiwiel dat je boven uit de machine ziet steken. Met de papierklem klem je het papier vast op de machine. Op de snijtafel. Het papier kan daardoor niet verschuiven tijdens het snijden en zorgt voor een mooie, rechte snede aan iedere kant van je boek (behalve de rug).


IMG_3321Papierkleim2SchroevenEenUitersLinksEenRechts

De papierklem zit met twee bouten vast op de machine. Je ziet ze hier links en rechts op de foto. Dus de twee bouten onder het wiel spelen bij deze actie geen rol. Als je die linkse en rechtse bouten los draait, ‘valt’ de papierklem naar beneden. De klem zit namelijk een stukje boven de snijtafel bevestigd. Dit om de klem ruimte te geven dikkere en dunnere pakketten papier aan te kunnen. Bij de voet van de papierklem zie je bij mij een strook grijs karton zitten. Die zit onder tegen de voet aangeplakt. Dat doe ik om geen afdruk van de ‘voetjes’ in het papier te krijgen als ik papier in de klem vastzet.


IMG_3322PapierklemRechterschroefEruit

Hier heb ik de rechtse bout uit de papierklem gehaald. De klem is hier een beetje naar beneden ‘gevallen’.


IMG_3323PapierklemHelemaalLosVanSnijmachine
Dit is de papierklem. Dus met in totaal 4 schroeven/moeren is hij vrij. Maar nu wordt het ingewikkelder. Hier kun je zien dat dit toch echt een knap stukje techniek is. Het wiel en de schroefdraad en de voetjes (niet te zien op de foto) zijn niet alleen een klemmechanisme ze zijn ook bepalend in de constructie van de snijmachine.


IMG_3324WielPapierklemLetOpSchroefBijInzetstuk
Het is heel verleidelijk deze twee grote bouten los te draaien. Het was mijn eerstvolgende stap. Maar als je dat doet kun je de klem niet verder demonteren. De twee bouten vormen het ankerpunt waarmee de voetjes op het papier gedrukt kunnen worden en waarmee de klem dus zijn werk doet..


IMG_3325PapierklemOnderaanzichtLinksInzetStukPlusMidden2SchtoevenNoodzakelijkBijMontage
Dit is dezelfde constructie maar dan van onderaf gezien. Je ziet hier dat er aan één kant een spie wordt gebruikt (links naast de schroefdraad in het midden) om de constructie stevig in elkaar te zetten.


IMG_3326PapierklemMetLinksStelschroefBijInzetstuk
Aan de bovenkant zie je dat die spie zelf ook een soort van ankerpunt heeft in de vorm van een stelschroef (links van het midden).


IMG_3327PapierklemMetLinksInzetstuk
Nu de papierklem uit de machine is kun je nog steeds met het wiel draaien. Daarmee komt de spie verder vrij te liggen (op de foto links van de schroefdraad of spindel).


IMG_3329SchroevenNoodzakelijkBijInElkaarZetten
Dus haal je de twee bouten eruit……..


IMG_3330WielGedemonteerdMoeilijkTerugInTeDraaienRestNietDemonteerbaarZonderSchroevenInTeDraaien
….dan komt de spindel los van de rest van de klem door het wiel te draaien. Het terug in elkaar zetten lukt door te zoeken naar het punt waarop de spindel weer in de rest van de klem draait. Een schroefdraad op een bout heeft 1 punt waarop het pakt in de ruimte met daarin ook schroefdraad. Het is even zoeken naar dat punt en dan de spindel recht houden voor de opening. Na een paar keer proberen lukt het.


IMG_3331WielErWeerTerugAanGezet
De spindel is weer terug en de bouten ook.


IMG_3334TerugInelkaarKunJePapierklemUitelkaarDraaienKomen2SchroevenVrijAanAchterzijde
Draai je de papierklem weer ‘open’, komt aan één kant de spie in zicht.


IMG_3335DitZijnDe2SchroevenBoutenDieVrijkomenAanDeAchterzijdeMiddenBovenEnOnder
Aan de andere kant zie je twee bouten. Door die los te draaien gaat de rest van de papierklem uit elkaar. Dat heb ik niet gedaan. Ik hoop dat de beelden duidelijk genoeg zijn om te kunnen beredeneren hoe de stelschroef, de spie en de andere delen van de papierklem in elkaar horen te zitten.


IMG_3336StelschroefMetInzetstuk
Nogmaals de stelschroef van de spie..


IMG_3338LetOpPapierklemKanErVerkeerdInOmdraaien

Je kunt de papierklem er precies omgekeerd terug inzetten. Zoals hierboven. Geen paniek: losdraaien en klem omdraaien.

.


Van wollen sjaal naar boekbekleding

IMG_3307EerstWollenDasNuBekledingBoek

Gisteren kon ik mijn test onder het bezwaar uithalen. Zo ziet het boekje er uit waarvan ik de boekband bekleed heb met een klein stukje van een wollen sjaal die een ongelukje heeft gehad in de wasmachine (en een stuk vlieseline). Ik kan nu het boek gaan afmaken waar de rest van de sjaal voor bedoeld is.


Een heerlijk zacht boek!

Het idee dat dit over bomen gaat wordt steeds sterker

IMG_3308HetKamertjeGelijmd

Gisteren ben ik begonnen de losse delen aan elkaar te lijmen, die straks het boekblok moeten gaan vormen. Hier het ‘kamertje’.


IMG_3309DeEersteHelftVanHetBoekblokGelijmd

Dit is het eerste deel van de buitenkant van het boekblok. Ook aan elkaar gelijmd. Ik wil spijkers of schroeven zoveel mogelijk vermijden.


IMG_3311EersteVernislaag

Dit is een van de stukken notenhout. Eerst heb ik de schorsdelen die een beetje of een beetje veel los zaten, vastgelijmd en ingeklemd. Dat klemmen heb ik met de hand gedaan. De maten van het hout en de schuinte van de zijkanten maken het moeilijk om dat op een andere manier te doen. Nu, misschien dat ervaren houtbewerkers daar methodes voor hebben maar ik ken die in ieder geval niet. Beetje geduld heb je dan nodig maar dat lukte best. Vervolgens is het nu één keer aan één kant gevernist. Dus ik heb nog wat werk maar de tekening wordt er wel een stuk duidelijker van. Het idee dat dit object over bomen gaat wordt steeds sterker.