De meubels in de koningsgraven waren versierd met metalen. Hier in de vorm van papyrusblad. 2000 – 1600 voor Christus, goud, koper en zilver.
Hand van goud, 2000 – 1600 voor Christus, Inv. 25563.
Kistje met de naam van farao Amenemhat IV, graf 2, 1772 – 1764 voor Christus, obsidiaan en goud.
Pijlpunt van Koning Zakar-Ba’al, 1050 – 900 voor Christus, brons.
Breda, Markendaalseweg, Verlengde Mark.
Rond acht uur vanmorgen dwarrelde er sneeuw naar beneden. In vreemde vormen. Geen donzige vlokken maar een soort van strookjes. Dat was tenminste mijn indruk. Leuk waren de schaduwen van de vallende sneeuw op de reeds gevallen sneeuw. Dat wilde ik op de foto zetten maar bang dat dit niet zou lukken keek ik ook even naar een bijzondere vorm van een schaduw. De schaduw van een rechte paal die vertekend wordt door de verlichting en oneffenheden in de bestrating.
Breda, Grote Markt, Lichte vorst.
Dit boek werd getoond in combinatie met werk van Daan van Golden.
Daan van Golden. Diverse werken met als titels: Magrieten (circa 1963 – 1975); Compositie (circa 1974 – 1977). beide zeefdruk. Sanapaná-vrouw Paraguay, rasterdruk, circa 1975 – 1976.
Multiply, 2022, 288 pagina’s.
Hommage à Kelly, 1216 pagina’s, 2016.
Ellsworth Kelly, Landscape with paintings, August 1954, collage.
Een werk van Erik Andriesse trekt heel vaak mijn aandacht.
Inde collectie moderne kunst op de derde etage van
het Rijksmuseum zag ik dit grote werk.
Erik Andriesse, Dooie dierentuin, 1990 – 1991, acrylverf op doek.
Tijdens mijn ochtendwandeling liep ik via de Haven van
Breda en later ook nog even over de Grote Markt.
Onderweg zag ik terrastafels waar vocht op was
aangevroren.
Steeds anders.
Dus maakte ik een paar foto’s.
Toen ik het boek ‘Mevrouw mijn moeder’ op maat had gesneden,
bleef er natuurlijk snijafval over.
Het was al bij het andere papierafval beland toen ik besloot
het te gebruiken voor #12DagenCreatief.
De stroken snijafval vertellen een soort van verhaal.
Soms staat erop gedrukt welk vel het betreft.
Dat helpt bij het vouwen van de vellen om een en ander
in de juiste volgorde te krijgen.
Daarnaast staan er blokjes en andere tekens op waarvan
voor mij niet altijd duidelijk is waarvoor ze dienen.
Maar de snijmarkeringen ken ik wel.
Daarnaast zijn er stroken van 2 soorten papier.
Je ziet dat zeker door de kleur.
Het werken aan het vlechten van stroken van een afbeelding
met pagina’s in een boek en de ‘kleedjes’ brachten me
op het idee om een soort van vlechtwerk te maken.
Dit ijn de stroken gered uit de afvalbak.
Bij de eerste poging om te vlechten heb ik ook kleur, vormen en letters toegevoegd. De letters verwijzen door het herhalen van de ‘M’ naar ‘Mevrouw mijn moeder’. Dit is wel een beetje groter dan de pagina’s in mijn boek en ik wil al het werk van #12DagenCreatief laten landen in het boek dat ik er voor gekocht heb: Hubert Lampo, De heks en de archeoloog.
Nadat het op maat is gemakt ziet het zo uit. Nu nog even zorgen dat het boek nog dicht kan.
Dit vlechtwerk is wat minder traditioneel en maakt gebruik van het feit dat de meeste stroken feitelijk dichtgevouwen stroken zijn (de pagina’s waren natuurlijk nog niet losgesneden en daarom hangt het snijafval zo aan elkaar).
Vandaag de draad opgepakt waar ik gisteren
gebleven was. Tussendoor nog gewerkt aan een
#12DagenCreatief project maar daarover morgen meer.
Gisteren had ik een katern bijgemaakt (leeg natuurlijk)
en in de boekenpers gestopt.
Vandaag tijd om het boek op maat te snijden.
Het nieuwe katern heb ik ongeveer in het midden van het boek opgenomen. Als katern nummer 7. Misschien pas ik het nog aan en neem ik het op als laatste katern.
Ik pas de ‘proeflap’ op het boekblok. Je ziet dat zelfs het sterk verkleinde ‘borduurwerk’ meer dan genoeg ruimte overlaat voor de katernen. Vermoedelijk gaat het wel werken. Als je een volledig leeg boek maakt is het niet zo’n probleem dat een beokblok wat rui is opgezet. Maar van een gedrukt boek verwacht je dat niet. Je ziet het door mij toegevoegde katern in het midden opgenomen. De kleur van het papier wijkt af.
De drukker heeft hulpmarkeringen op het papier gedrukt. Tekens die helpen bij het correct op volgorde leggen vande vellen, waarschijnlijk ook voor het vouwen en dan nu voor het snijden. Maar afhankelijk van de volgorde van snijden (en links- of rechtshandigheid) snij je soms die tekens te vroeg weg. Daarom zet ik ze er nog eens volledig op met potlood.
Nou dat is een oudje. Ik gebruik de gum om eventuele potloodmarkeringen die er zijn blijven staan alsnog weg te halen.
Dit is de eerste keer dat ik een boek snij na de verhuis vanuit mijn werkplaats. De snijmachine staat nu wat minder ideaal. Maar het rsultaat is prima. Let op met het mengen van papiersoorten. Dat heb ik hier gedaan en het heeft meteen effect op het snijen op de snijmachine.
Dit issteeds een griezelige fase. Je kunt zo makkelijk fouten maken met de berekeningen. Dus steeds opnieuw de berekeningen nalopen en als het kan passen met het origineel. Het boek krijgt een rug van Zaansch Bord. Daarop worden later de ‘opgelegde platten’ bevestigd. Dus het let allemaal nogal.
De rug bestaat ui drie delen: de rug waarop de decoratie wordt aangebracht en dat is ook het deel van waaruit het binden van de katernen gaat plaatsvinden. Daarnaast links en rechts een stuk Zaansch Bord waar de platten later op komen en dat ook een verbinding met het schutblad (en dus het boekblok) aangaat.
Dit is de basis voor de rug. Het is een breed stuk Zaansch Bord. Daarop lijm ik een stuk gaas voor extra stevigheid en straks verbinding. Om het deel waarop de decoratie komt en waar het binden met de katernen gaat gebeuren, zo sterk mogelijk te maken een tweede laag Zaansch Bord voor de rug. Het geheel ligt nu in de boekenpers om te drogen en sterk te maken.
Binnenkort ga ik het gatenpatroon aanbrengen en kan
het ‘borduren’ beginnen.
Vanochtend ben ik begonnen met het maken van het 14e katern.
Het boek heeft 13 katernen maar voor de cross stitch binding
heb ik een even aantal katernen nodig.
Als ik het 13e katern weglaat heeft het boek of geen introductie,
of geen einde. Dat wil ik liever niet.
Daarom een katern toevoegen en of er een inhoud op de lege
pagina’s komt of niet, laat ik nog even in het midden.
Het maken van het katern levert geen spannende foto’s op
maar is wel noodzakelijk.
Ik snij uit twee vellen papier 4 bladen die samen één katern kunnen vormen. Het toegevoegde katern is bijna net zo groot als de overige katernen en krijgt straks door het snijden van het boekblok het definitieve formaat.
Dat katern voeg ik, voor nu, toe als laatste katern aan het boekblok. Dat boekblok lag al een paar dagen in de boekenpers en gaat daar vanmiddag opnieuw in maar dan met een extra katern. Zo is het boekblok morgen gereed om op maat gesneden te worden.
Afgelopen week ontving ik nieuwe naalden voor de els en een stuk beige Buckram. Buckram is een bekledingsstof voor een boekband. Terwijl ik op zoek ging naar papier kwam ik het Japanse bloempapier tegen. Dat ga ik waarschijnlijk gebruiken als schutblad.
Vorige week had ik besloten het borduurwerk voor op de rug
nog eens te proberen op een kleiner formaat.
Daarom begon ik vandaag met het maken van een nieuw
voorpriksjabloon.
De rug wordt deze oranje kleur. Past leuk bij de beige buckram. Volgende actie is om de gaten te gaan voorprikken.
Het blijft een hels karwei om op de juiste plaats de gten te prikken. Zeker met het sombere weer van vandaag.
De letter ‘M’ voer ik uit met één kruissteek minder om de letter beter uit te laten komen. Ook vandaag werk ik met zwart en wit garen. Ik wil het borduurgaren niet verspillen. Bovendien werkt met name de draad die in de was is gezet een stuk eenvoudiger.
De kleinere afmetingen van de letter komt de leesbaarheid ten goede. Daarnaast gaat het verdelen van de drie letters ‘M’ denk ik beter op de rug. Morgen kan ik de basis voor de rug in elkaar zetten en misschien kan ik de rug en de katernen al gaan voorprikken.
Niet origineel en misschien is het er te warm voor.
Maar superlekker en deze keer met sambal.
Geen verrassing deze keer. Ik had er o’n zit in. Er was alleen geen varkensrookworst. Dat is er toch wel erg lekker in.
Daarom zit er deze keer een runderrookworst in de erwtensoep.
Regelmatig lees ik de afgelopen weken over de tentoonstelling
‘BOOK! BOOM!’ in Vaticaanstad.
Maar tegelijk is er een tentoonstelling te zien in het Rijksmuseum.
Een goed samengestelde tentoonstelling van de bijzondere
boeken die Boom ontwerpt met ‘bijbehorende’ kunstwerken.
Genieten.
Overzicht en detal van The Grimmerschord Collection, 2015.
Overzicht en detal van The Grimmerschord Collection, 2015.
Deze boeken hangen naast een werk van de Nederlandse
kunstenaar Ad Dekkers.
Ad Dekkers, Relief met segment, 1967, polyester.
Een boek met 1200 (!) pagina’s met als titel: ‘James Jennifer Georgina’, 2010.
Dit boek is te zien naast een heel opmerkelijk kinetisch kunstwerk.
De foto bewijst het werk geen dienst want het is constant in beweging. Gerhard von Graevenitz, 3 Vertikale streifen, 1976, verf, hout, metaal en elektrotechnische materialen.
Mutilaties, Metamorfoze twintig jaar, 2017. Een boek waarvan de pagina’s opzettelijk ‘beschadigd’ zijn. De pagina’s zijn deels doorgesneden met verschillende aantallen/groottes cirkels.
Ad Dekkers, Variatie op cirkels IV, 1965 – 1967, polyester.
Byblos was een gote havenstad in Libanon.
Misschien niet zo groot qua oppervlakte en omzet als
Rotterdam of Shanghai, maar wel in vergelijking
tot andere havensteden in de Middellandse Zee tijdens
de Egyptischedynastieen.
Egypte was verslaafd aan cederhout en andere producten
uit Libanon en je kon het via Byblos vervoeren.
Daarom is de tentoonstelling over deze haven zo interessant
om te zien.
Ga het zien in het RMO in Leiden.
Egypte en het Egyptisch koningschap zijn interessant voor
Libanon en dus volgt men er de Egyptische mode.
Byblos, Sluiting van een halskraag, glas in lotusmotief. De schenker die op dit stuk genoemd wordt is Thoetmosis III.
Hoofd van Thoetmosis III net cobra, teken van het koningschap, 1478 – 1425 voor Christus, kalksteen.
Een heel bijzonder deel van de tentoonstelling is een
verzameling brieven en hun vertaling.
Ze zin onderdeel van een collectie van 382 brieven
van de farao’s Amenhotep III en Achnaton.
Ze dateren van 1360 – 1330 voor Christus.
60 Brieven zijn geschreven door
de koning van Byblos: Rib-Hadda.
De vondsten in dit deel van de tentoonstelling zijn grafvondsten. Spiegel, graftombe van Ipy-Shemu-Abi, 2000 – 1600 voor Christus. Zilver en goud.
Nee geen hoge kroon maar een decoratie van een meubelstuk. Meubelversiering in de vorm van papyrus, 2000 – 1600 voor Chr. Goud, koper en zilver.
Wierooklepel met vogelkop, 2000 – 1600 voor Chr. Goud, zilver en hout.
Ketting met hanger (pectoraal), Graf 2. Het sierraad toont koning Ipy-Shemu-Abi als farao, 2000 – 1600 voor Chr. Ingelegd carneool, turkoois, faience en lapis lazuli.
Twee ringen met scarabee, Graf 1. De ring links was van Prinses Nubemiunet, 2000 – 1600 voor Chr. Goud en amethist.
Armband met Egyptische scarabee, Graf 2, 2000 – 1600 voor Chr. Goud en amethist.
Het weer was guur en men beloofde regen. Misschien startte vanochtend daarom de markt wat rustig.
De buitenkant van de Grote Kerk in Breda wordt gerestaureerd. De huidige steigers staan al een hele tijd op dezelfde plaats. Daarom een foto van een volgende nis die vanochtend mooi in het licht stond.
Afspraak is afspraak.
Ik had beloofd het resultaat van het Frans Hals-kleedje
te laten zien.
Het kleedje is in het boek opgenomen en de naam van het kleedje was ook in de tekst te lezen. Toen ik met de letters aan de gang ging ontstond er als vanzelf een carnavalsmasker. Zou dat komen omdat ik eerder vandaar een poster zag die over een carnavalsactiviteit ging?
Zo ziet het opengeslagen kleedje er uit.
Nu is de naam te lezen…SLOOT.
Wat bleek, het was een paar dagen geleden volle maan. Misschien was de Koppermaandagprent die ik had ontvangen blijven hangen in mijn onderbewuste.
De eerste foto’s zijn met mijn mobiele telefoon gemaakt. De camera is, net als in de meeste telefoons, leuk voor een fotootje, maar voor een serieuze foto schieten ze tekort.
Deze foto is met een ‘echte’ camera gemaakt. De kleuren op de foto verbazen me, is dat een optisch effect dat iedereen ziet of is dit een gevolg van de camera?
Dit lukte me maar 1 keer.
Het was vanmorgen bewolkt en het licht veranderde snel.
Het laatste bericht over deze mooie tentoonstelling
is al weer van een tijdje terug maar de draad wordt
weer opgepakt.
Geen idee wat een ‘Vensterbijl’ precies is (misschien een bijl met gaten waar je door kunt kijken?) maar blijkbaar is dit er een. Dit is een bijl die onder de vloer van de Obeliskentempel is gevonden, begraven in een kruik.
Een heel klein beeldje van een baviaan (Inv. 19139).
Koe van brons en bladgoud, 2000 – 1500 voor Christus.
In dit geval is dit het hek van het Valkenberg,
of nog nauwkeuriger de schaduw van het hek…..
Mijn kerstboom kwam dit jaar van de bloemist. Die had een houten frame bekleed met groene takken en rode decoraties. Deze ‘boom’ heb ik dit weekend opgeruimd. Dat wil zeggen de decoraties heb ik er afgehaald en weggelegd. Het groen is bij het afval gegaan. Dit was een heel karwei want men had dit met nietjes en lijm in elkaar gezet.
Om je een idee te geven van het aantal nietjes.
Een wandeling, in de ochtend of in de avond, in de regen,
levert de meest interessante foto’s op.
Dat vind ik in ieder geval.
De werkzaamheden aan de Verlangde Mark zijn weer begonnen. Breda, Markendaalseweg.
Als je van de Molenstraat de St. Annastraat gaat inlopen.
Argusvlinder 