De verpakking waarin het vorige boek kwam zag er niet uit,
dan is zo’n doos beter.
Of het beter voor het boek en voor het millieu is weet ik niet.
Vandaag in….
Museo Nazionale di San Marco
In de Michelozzo bibliotheek lag ook deze mooie missaal. Een missaal is het boek dat de voorganger (priester) gebruikt in een kerk om de mis uit te lezen. Het bevat vele vaste gebeden die van het kerkelijke jaar afhangen maar ook de lezingen uit de bijbel. Hier ligt het open bij een paginagrootte afbeelding van een kruisiging (let ook eens op het bloed dat van het kruis in het zand loopt). Er staan namen van twee schilders bij. In de marge aan de onderkant van de pagina is iets getekend en er zit een gat in het perkament. Florence, Museo di San Marco, Messale di San Pietro Mercato, Attr. to Francesco d’Antonio de Bartolomeo en Attr. to Battista di Biagio Sanguigni, C127V, Crosifissione, 1419 – 1426, parchment manuscript.
Vandaag keek ik nog eens goed naar de eerste letter op de tegenoverliggende pagina. Mooie kleuren. Lijkt haast wel abstract.
Dit is de ondermarge met een skelet en een gat.
In Museo di San Marco, een voormalig klooster, zijn ook nog cellen
(kleine slaapkamers van kloosterlingen) te zien. In een van die
cellen verbleef Savonarola.
Wikipedia:
Girolamo Savonarola (Ferrara, 21 september 1452 – Florence, 23 mei 1498) was een dominicaan en van 1494 tot 1498 heerser over de Florentijnse Republiek.
Savonarola wordt vaak, met de Bohemer Jan Hus en de Engelsman John Wycliffe, tot de voorlopers van de Hervorming en het protestantisme gerekend, maar Savonarola bleef trouw aan de rooms-katholieke geloofsleer. Hij stond bekend om zijn antirenaissancistische boetepreken, boekverbrandingen en de vernietiging van kunstwerken, bekend als vreugdevuur van de ijdelheden. Zijn acties luidden de tijdelijke ondergang van de Medici-familie in als machthebbers van Florence. Hij kwam in conflict met paus Alexander VI, wat uiteindelijk tot zijn dood op de brandstapel leidde.
In de tentoonstelling was een reeks etsen te zien waarop Savonarola
staat afgebeeld.
Romeyn de Hooghe, Historie der Kerken en Ketteren van den beginne des Nieuwen Testaments tot aan het jaar Onses Heeren 1688, Godfried Arnold, Amsterdam, 1701.
Tobias Stimmer, Elogia virorum literis illustrium, Basilea, 1577.
Galle Philips, Virorum doctorum de disciplinis benemerentium effigies, Antwerpen, 1572.
Francesco Bosa, controfrontespizio, P. Burlamacchi, La vita con alcuni scritti di Girolamo Savonarola arso in Firenze l’anno 1498, Venezia, 1829.
Giorgio Buttazzon, Ritratti, tavola XIV, fasc 56, Enciclopedia Italiana illustrata e dizionario Italiona della conversazione, Venezia, 1937. Savonarola is nummer 9 op deze pagina.
Gordel van Papier
De tentoonstelling waarvan de foto’s zijn in dit bericht
is te bezoeken in het Huis van het Boek in Den Haag.
Heel erg de moeite waard.
De tentoonstelling volgt de ontwikkelingen in Indonesië
op het vlak van de drukpers.
Maar eerst waren er de handschriften: Gordel van papier, Batak pustaha, inkt op boombast, datering onbekend.
Deze boeken zijn zo intrigerend: beschreven lontar, datering en plaats onbekend. Object is nog in onderzoek.
Pennen.
Javaans verzamelhandschrift van ruim 60 soeloeks, circa 1860.
Joannes Willmet, Melchior Leydekker en Petrus van der Vorm, Novum Testamentum Malaïce, Joh. Enschedé, 1820.
Een mond vol. Novum Testamentum Malaïce: Cura et Sumtibus Societatis quae Bibliis per omnes gentes pervulgandis operamdat emendatius editum.
Moehammad Moessa en Raden Ongga Baya. Soendanees vertaald in Javaans, Landsdrukkerij, 1877.
De foto is zeker niet perfect. Nederlandsch-Indische prenten, Gambar-Gambar. Afbeeldingen gemaakt door Lithograaf GJ Bos, Batavia, Kolff, 1897.
Museo Nazionale di San Marco
Florence, Museo di San Marco, Attr to ‘Master of the Bosco ai frati psalters, psalter-hymnal, C27V, Initial D, God the Farther blessing, circa 1470 – 1475, parchment manuscript.
Attr. to Zanobi Strozzi, psalter-hymnal, C3R, Initial B, St. Francis receiving the stigmata, circa 1440, parchment manuscript.
Bovenste ruimte van de letter B:
Christus boven bergen in de kruishouding met gespreide armen.
Onderste ruimte van de letter B:
Sint Franciscus ontvangt de stigmata in handen en voeten.
Snode plannen….
Het bestelde boek was af te halen in een locker.
Toen het deurtje open ging lag dit er in:
Gelukkig is het boek onbeschadigd maar de verpakking zag er niet uit.
De snode plannen en de planning kan beginnen. Dit is de tweede editie die ik heb. India.
Intussen bij de PTT
In Breda wordt een voormalig PTT-gebouw omgebouwd naar een
complex met woningen, horeca en kantoren.
De periode van slopen ligt nu achter ons.
Er wordt langzaam begonnen met bouwen.
Intussen rond de Trapkes
De staat van de Tolbrug vanmorgen.
Uitdiepen Verlengde Mark, achter en direct naast de Trapkes.
Gelezen
Voor de feestdagen kocht ik een stapel stripboeken.
Een aantal van de boeken waren al te zien in eerdere
boeken. Vandaag een laatste bericht over de laatste
stripverhalen op de stapel.
Jean Ray, Harry Dickson, Mysteras. ‘The American Sherlock Holmes’ wordt deze stripdetective wel genoemd. Als je het boek leest is het niet moeilijke te raden waarom. Voor mij is een goede detective niet iemand die bij de ontknoping met een stoet aan nieuwe feiten komt. Dan kan het verhaal nog zo mooi getekend zijn en het verhaal nog zo spannend. Maar de ‘nieuwe feiten’-reeks voelt als bedrog. Dat is wel de indruk bij Mysteras waarin de tekeningen gaandeweg het verhaal minder sterk worden. Best leuk tijdverdrijf om te lezen, is mijn conclusie. Er is veel aandacht voor architectuur.
Chetville, Corbeyran, Gourdon (scriptschrijver, de rolverdeling tussen de drie heren is me niet duidelijk), De Meester Chocolatier, deel 3: De Plantage. Veel interessante gegevens over het maken van chocolade. Met plezier gelezen.
Het derde en laatste boek. Tibuce Oger, Indians, De zwarte schaduw van de blanke man. Een soort raamvertelling. Een lange periode van onderdrukking en misbruik door de blanke West-Europeanen wordt in beeld gebracht door een aaneen geregen verhaal. Iedere episode is getekend door iemand anders (16 tekenaars/schrijvers). De losse verhalen sluiten soms op elkaar aan doordat hoofdpersonen in meerdere verhalen voorkomen. Het eerste en laatste verhaal vormen samen 1 vertelling. In hoeverre het een correcte voorstelling van de volkeren en geschiedenis is, laat ik graag aan de lezer over.
Tekening en inkleuring: Dominique Bertail.
De keuze van de voorbeelden in dit bericht zijn min of meer toevallig. Vooral bedoeld om de verscheidenheid in stijl te benadrukken. Felix Meynet.
Corentin Rouge. Je begrijpt het al: Franse tekenaars/schrijvers.
De afwisseling in de verhalen is leuk. Bevalt een je niet dan begint twee pagina’s verder het volgende verhaal. Maar korte verhalen (drie of vier pagina’s) vraagt veel van de schrijftalenten. Nog al eens vraagt de structuur te veel van het schrijftalent.
Emmanuel Bazin. Mooi om het element van de Canadese actualiteit van kindertehuizen voor de Inuit in dit verhaal te verwerken.
‘Indians’ is spannend en heel afwisselend.
Het blijft wel ‘ons beeld’ van de geschiedenis.
Klûnen?
De eerste drie foto’s zijn van 19:00 uur.
Mijn inschatting is dat het een drukbezochte editie was. Maar ze gaan langzaam met de kippen op stok.
Gordel van papier
In het Huis van het Boek is de tentoonstelling ‘Gordel van papier’
te zien. De titel is natuurlijk losjes gebaseerd op de naam
‘Gordel van smaragd’
Wikipedia:
Gordel van smaragd is een bijnaam van Nederlands-Indië die bedacht is door de 19e-eeuwse Nederlandse schrijver Eduard Douwes Dekker (“Multatuli”). Smaragd is een heldergroene edelsteen. De bijnaam verwijst naar de ligging en uitgestrektheid van de Indonesische archipel (als een gordel) en de schoonheid van de natuur in dat land (als smaragd).
Multatuli gebruikte de naam in het laatste hoofdstuk van zijn spraakmakende boek Max Havelaar (1859), dat eindigt met een aanklacht direct gericht aan koning Willem III:
“Want aan U draag ik mijn boek op, Willem den derden, Koning, Groothertog, Prins… meer dan Prins, Groothertog en Koning… KEIZER van ’t prachtig rijk van INSULINDE dat zich daar slingert om den evenaar, als een gordel van smaragd…”
De ondertitel van de tentoonstelling is ‘Over de opkomst van het
gedrukte boek in Indonesië’. Aan de tentoonstelling werkten mee
Lisa Kuitert en Eline Kortekaas.
Lisa Kuitert schreef het boek ‘Met een drukpers de oceaan over’ en
Eline Kortekaas doet op dit moment onderzoek naar die onderwerp.
Het is natuurlijk geen tentoonstelling met miniaturen of
exclusieve handschriften. Het is een tentoonstelling over het
ontstaan en de opstart van de grafische industrie (gericht op
vooral boeken) in koloniaal Indonesië.
Ik vond de tentoonstelling super interessant en ga er
een paar berichten over schrijven.
De folder van boekhandel W. Bruining & Co, Batavia, 1860.
Een hopelijk leesbaarder detail ervan.
De tentoonstelling heeft meerdere onverwachte zaken zoals dit boek: H. Beecher Stowe in een vertaling van P. Munnich, De negerhut of het leven der negerslaven in Amerika, Soerabaya, uitgever Fuhri, 1853 – 1885.
NN, Lakschmi Jaarboekje voor 1840, Batavia, Cyfveer en Knollaert, 1840.
De taal en de stijl van de tekst van het afgebeelde lied zorgen voor
optrekkende wenkbrauwen:
Geboortegrond! ach, hoor mijn laatste toonen mijn Vaderland! U
is dit lied gewijd. Mij dunkt, ik min veel meer dan al uw
zonen, de bakermat van mijnen bloementijd. ‘K heb aan uw boezem
’t leven ingezogen en buiten u min ik geen ander land! Vaarwel mijn
land! gij hebt mij opgetogen. U blijft mijn liefde, dierbaar Vaderland.
Hieronder een voorbeeld hoe je als boekhandelaar jezelf voorstelt:
Hopelijk beter leesbaar detail van Aankondiging boekhandelaar P. van der Meer, 1834.
W.J.C. de Senerpont Domis, Hollandsch en Javaansch Woordenboekje, behelzende de woorden die in de dagelijksche verkeering het meeste te pas komen, Semarang, Tjokro die Wirio, 1827.
De stempel is van de Koninklijke Academie te Delft.
Nog een verrassing. Iets dergelijks had ik niet eerder gezien. Buginees manuscript van La Galigo (zoek eens op internet op), Lontar palmblad op rol. Datering onbekend.
Verder op in de tentoonstelling ligt het boekje dat in
de aankondiging van de tentoonstelling op internet wprdt
gebruikt.
De omslagafbeelding van een kinderboek.
Daar sluit ik dit eerste bericht mee af:
Mas Badjing, Dunia Buku, Djakarta, Surabaia, Penerbitan dan balai buku Indonesia, 195x.
Museo Nazionale di San Marco
Florence, Museo di San Marco, Attr to the First master of the Choirbooks of San Salvatore al Monte in Florence, Antiphonary, C134V, Initial C, The Holy Innocents, 1 March 1464 (Gregorian), parchment manuscript.
Florence, Museo di San Marco, Attr to a Florentine illuminator, a follower of Attavante, Gradual, C59V, Initial P, The Christ Child, 16 March 1522 (Gregorian), parchment manuscript.
Het is er weer voor
De snert was in de aanbieding bij de grootgrutter. Er zaten wel twee stukken knolselder in mijn pakket. Op de foto de groente uit het pakket met nog wat groente die ik erbij kocht om meer soep te kunnen maken. Ik heb er ook zelf nog spliterwten aan toe gevoegd.
De reden voor de grote hoeveelheid knolselder zat hem misschien in het wel erg zielige blaadje laurier. Ik heb altijd gedroogde laurierblaadjes in huis. De extra ingredienten waren verse gember en sambal.
Het resultaat is heerlijk.
Spontane structuren
Een paar van de foto’s hebben een ander onderwerp dan
‘Spontane structuren’. Structuren gevormd door sneeuw
en ondergrond.
De foto’s zijn gemaakt tijdens 1 wandeling.
Maar de foto’s waren erg leuk om te maken en misschien vind je
het ook leuk om naar de foto’s te kijken.
Breda, Kasteelplein en Grote Kerk.
Deel van de cadettenflat van de KMA aan het Kasteelplein.
Is dit een bestaand schrift of spontaan bedachte graffiti? Vervolgens is dan de vraag lees je het zoals je het hierboven ziet of….
Of zo?
Kom er eens om: een geveegde stoep. Tegelijk een mooie groep structuren.
De Verlengde Mark ter hoogte van het Franciscanessenplein.
Koppermaandagprent
Toen ik een plaats in de kamer zocht voor de koppermaandagprent
van 2024 van Ruud Huysmans realiseerde ik me het effect van
de vorm bij het recht op zetten van deprent/kaart pas.
Zo vind ik de vorm het meest spannend. Maar dat is vast niet de bedoeling. De ‘0’ en ‘4’ komen op deze manier op hun kop te staan. De leesrichting is tegenovergesteld aan wat we gewend zijn. Maar als vorm vind ik hem leuk.
Zo is het gebruik traditioneler. Je kunt het van links naar rechts lezen. Maar het blijft natuurlijk een mooie prent/kaart. Stichting Drukwerk in de Marge (DidM), Koppermaandag, idee en realisatie Ruud Huysmans.
Glas-in-lood
Steeds als ik door de Karnemelkstraat loop moet ik naar het
grote glas-in-lood werk kijken in het voormalige gebouw van
de Raad van Arbeid.
Of ik het mooi vind weet ik eigenlijk nog niet.
Het zijn drie grote ramen boven elkaar.
Van buiten vormen ze een eenheid.
Het glas-in-loodbekijken is niet eenvoudig.
Rechtsonder staat iets achter het raam, daarom zie je die
hoek rechtsonder nooit goed.
Misschien moet ik eens binnen gaan kijken. Geen idee of dat kan/mag.
Dit werk was eerder onderwerp van een bericht op mijn blog. Toen zag je op de foto alleen de ramen. Hier zie je meer van de geval. Vooral de drie kleine ramen intrigeren me. Zou er bewust een soort van beeldrijm zijn ontworpen en gerealiseerd.
Parkeerplaats Grote Markt
De verlichting van de hoogwerker gaf goed zicht op het middelste deel van de Grote Markt in Breda.
De pizza wordt duur betaald.
Museo Nazionale di San Marco
Vandaag een begin met de bibliotheek waar nu onder andere
middeleeuwse liederenboeken te zien waren.
De engel rechts, hadden we gisteren in het bericht al gezien:
Florence, Museo di San Marco, The Library, Zanobi Strozzi, Madonna and Child with four angels – Santa Maria Nuova alterpiece, 1434 – 1439.
Bartolomeo di Antonio Vernucci, C2R, Initial A, The three Marys at the tomb, antiphonary, circa 1440 – 1445, parchment manuscript.
Dit laatste detail is het wapen van De’ Medici.
Battista di Niccolo da Padova, C2V, Initial A, St Francis receiving the stigmata, antiphonary, circa 1440 – 1445, parchment manuscript.
Stevig ingebonden maar ook nog voorzien van metalen beslag op de randen van de band.
Alle sneeuw is vermoeid en verdonkerd
Koppermaandag is al weer even voorbij, ik ben laat.
De leden van Drukwerk in de Marge kregen de koppermaandagprent
van 2024 heus wel op tijd in de bus.
Te laat of niet, ik wil je mee laten genieten van het
mooie drukwerk en de mooie tekst er op.
De Koppermaandagprent is mooi van vorm, van kleur, van organisatie en met mooie heldere cijfers en letters uitgevoerd. De maker is Ruud Huysmans en zoals gezegd in opdracht van Drukwerk in de Marge. De letters lopen door elkaar en ook over elkaar. De cijfers die over de tekst staan zijn de cijfers ‘0’ en ‘4’.
Op de andere kant staat een tekst, als zonnestralen en halve zonnen suggererend. Over de tekst tweemaal het cijfer ‘2’. De cijfers van beide kanten zijn natuurlijk ‘2024’.
De tekst is geschreven door de Russische schrijver Konstantin Paustovski in een vertaling van Arie van der Ent.
De regels die ik het best vond passen bij vandaag zijn:
Alle sneeuw is vermoeid en verdonkerd,
op de beek klinkt geritsel, gespat.
Met de berken, naar ochtendlicht lonkend,
van de lentegloed drinkend als wat.
Museo Nazionale di San Marco
Dit voormalig kloostercomplex in Florence is een ongelofelijk
gebouw met verbluffende kunstschatten.
De komende berichten zullen gaan over de zolder!
De zolder is waar de slaapvertrekken, de cellen, van de
kloosterlingen waren. Op de muren werk van oa Fra Angelico.
Het is op dit zolder dat de toegang is tot een bibliotheek.
Niet zomaar een kamer waar boeken werden gezet maar een
ruimte ontworpen door Michelozzo di Bartolomeo Michelozzi
om boeken te bewaren en in te kunnen zien.
De verzameling boeken is verspreid maar de ruimte is
er nog te zien.
In dit bericht een eerste voorsproefje.
Een voorbeeld van een van de gedecoreerde cellen.
Dan de bibliotheek…
…met twee voorbeelden van er zoal te zien was….
Detail van Zanobi Strozzi, Madonna and Child with four angels – Santa Maria Nuova Alterpiece, 1434 – 1439.
Attributed to Zanobi Strozzi, Initial B with St Francis receiving the stigmata, Psalter, circa 1440, parchment manuscript.
