Van het inbinden van een boek op middeleeuwse wijze
is het naaien of binden het echte monnikenwerk.
Dus op de foto van vandaag zie je misschien niet veel voortgang
maar ik ben toch weer een paar uur bezig geweest.
Weer een paar katernen verder. Waarschijnlijk ben ik morgen halverwege.
Het begint in de Cingelstraat. Met een verkapte selfie.
Even verderop heb je een mooi zicht op een deel van het KMA-terrein.
Rechts de bibliotheek van de KMA en het begin van het Huis van Brecht.
De Schoolstraat. Het is rond 08:00 uur en erg rustig in de stad.
De Kraanstraat met uitzicht op de Nieuwe Prinsenkade.
De Kraanstraat en Haven.
De Nieuwe Prinsenkade en het Spanjaardsgat (rechts).
De Vishal.
De Vismarktstraat.
De Grote Toren in het raam van Restaurant Taj Mahal.
De Haagdijk. Met nog een selfie.
Markendaalseweg en Nieuwe Mark.
Galerie Ecker.
De Nieuwe Mark.
IJsfabriek de Noordpool.
Snellenshof.
Snellenshof.
Markendaalseweg.
Waterstraat:O.L. Vrouwe- of Waterstraatse kerk. Nu horeca.
Karrestraat.
Eindstraat.
Deze gevel, op de hoek van de Ridderstraat/Karrestraat was me eerder niet opgevallen: London Bazar.
Bakkerskraam op de vrijdag weekmarkt. Met corona-afzetting met gekleurde lampenkappen.
Kaaskraam met afstand houden in de vorm van een middenstip.
Vandaag weer drie bijzondere voorwerpen.
Ik liep door het museum en had me tevoren niet geïnformeerd.
ik wist niet hoe bijzonder de dingen waren die ik er zag.
Neem ‘Structure 16’.
Die naam zegt niet zo veel voor ons.
Maar het gaat om een grote piramide met een trap.
Die piramide is zo speciaal omdat hij de grootste is in Copán.
Onder aan de trappen waren drie platforms.
Dit is de voorkant van zo’n platform. Mij trokken de schedels meteen. Structure 16: Steps with outset platforms of skulls.
Het bord bij deze reconstructie zegt het als volgt:
Two of the three outset platforms from the west staircase of Structure 16 are shown restored.
The lowermost is a T-shape formed by skeletal heads and a huge Tlaloc mask.
The central platform was framed by an ancestral sub disk, a rectangular feature with four serpent heads coming out of its corners.
Usually a sun or moon sign is in the center.
Here there is a figure of K’inich Yax Ku’k’ Mo’ as the sun deity, surrounded by rope.
We believe this structure commemorates past rulers and their power as warriors.
Als je in zo’n museum bent en je weet niet of je er nog een keer komt, dan kun je kiezen uit twee: of je maakt de foto (ook al is die tegen het licht in genomen) of je maakt hem niet. U kent de keuze. Dit is Stele P.
Stela P
Stela P is from the West Court of the Acropolis near the northwest corner of Structure 16.
Carved on the front is a portrait of the 11th ruler K’ahk’ Uti’ Chan, who reigned from AD 578 to AD 628.
He is dressed in the royal costume of K’inich Yax K’uk’ Mo’, the first ruler of the Copán dynasty.
The stela’s dedication date is 9.910.0.0 2 Ajaw 13 Pop or March 21, AD 623.
It was erected when ‘Rosalila’ was still in use and its replacement in the Museum is in accord with where it likely stood in front of ‘Rosalila’.
Die datumnotatie ‘9.910.0.0 2 Ajaw 13 Pop’ is fascinerend.
Eens opzoeken of er ergens iets over te vinden is.
Terwijl ik de trap oploop naar de eerste verdieping, maak ik deze foto van de replica van Rosalila.
Het nieuwe boek van Jona Lendering lag gisteren in de brievenbus.
Lendering schrijft dagelijks op zijn blog Mainzer Beobachter ten minste een bericht over de oudheid. Die berichten lees ik meerdere keren per week. Zo ben ik in aanraking gekomen met zijn boeken. Die raad ik iedereen aan. Ook al heb ik dit boek nog niet gelezen.
Zijn vorige boek heb ik gelezen als een soort leeshulp bij
de Historiën van Herodotos. Na het lezen van zijn boeken
snap je zoveel meer van de geschiedenis als wetenschap.
Deze keer gaat het over een belangrijke bron
voor de wetenschap die geschiedenis heet: de geschreven bronnen;
en hoe daar verkeerd mee omgegaan kan worden.
De andere belangrijke bron zijn de archeologische vondsten.
Zijn schrijfstijl is begrijpelijk zonder dat hij het je te
makkelijk maakt. Geschiedenis is tenslotte een wetenschap.
Heel leuk (kleine spoiler) is de papyrologie bingo
achter in het boel!
Kopen dus.
Aan de kant van het Kasteelplein stond, bij de ingang van het Valkenberg, dit elektronische bord met waarschuwingen met betrekking tot de corona maatregelen: Max 3 personen of 1 gezin bij elkaar.
Er is een website van de gemeente.
Houd je aan de regels. Van 1 bericht heb ik geen foto: houd 1,5 meter afstand.
Ook vanochtend heb ik een klein rondje gelopen in Breda.
Doel: in beweging blijven in tijden met corona.
Vandaag niet direct het park Valkenberg in gelopen maar eerst door de Catharinastraat. Het was rond 07:45 uur.
St. Annastraat.
De ingang van het Valkenberg, de ingang van het Begijnhof en de Waalse kerk.
In de Catharinastraat is een pand door de gemeente afgesloten. Het pand is eerst jaren door de eigenaar verwaarloosd. Daarna is het verschillende keren gekraakt. De laatste keer liep dat dus uit de hand. Jammer dat de gemeente het pand niet kan onteigenen en herbestemmen. Nu is het pand een gevaar voor de krakers en de buurt.
De Vlaszak met in de verte het Kloosterplein/Oude Vest.
De kop van de Veemarktstraat (links) en de Catharinastraat (rechts). De foto’s zouden het niet slecht doen op Street view.
De JF Kennedylaan met links het Valkenberg. Inderdaad ik loop er met een boogje omheen.
Een selfie aan de ingang van het Valkenberg, kant JF Kennedylaan.
Mooie bomen aan het water.
De Delpratsingel spiegelend in het water van de singel.
Het Valkenberg.
Aldo Rossi, The Lighthouse.
De Academiesingel.
Aldo Rossi, The Lighthouse.
Het Valkenberg.
Af en toe lijkt het net breien.
Ik was begonnen met het inbinden van Van den vos Reynaerde.
Bij het derde katern was ik bezig maar het beviel me niet.
Er waren twee problemen:
= bij de eerste gang langs strengels en riempjes had ik maar
één wikkeling aangebracht. Dat is te weinig. Je moet steeds de
dikte van het katern, en bij het eerste katern, de helft
van die dikte overbruggen. Je wil op de rug een ononderbroken
wikkeling van garen zien.
= het garen zat te los en te slordig.
Daarom heb ik het ‘uitgetrokken’.
Ik heb de draad helemaal losgemaakt en ben opnieuw begonnen.
Dit vond ik onvoldoende.
Bij de tweede poging heb ik bij de strengel meteen meerdere omwikkelingen gemaakt. Vijf om precies te zijn. Het juiste aantal wikkelingen is natuurlijk afhankelijk van de dikte van de katernen. Hier doe ik dat op gevoel maar ik heb bij de riempjes wel steeds de wikkelingen genoteerd om te proberen het juiste aantal wikkelingen te maken.
Dit vind ik er beter uitzien.
Dat het op dinsdag in Breda ook weekmarkt is
vergeet ik eigenlijk steeds.
Op die dag kom ik normaal gesproken niet op de Grote Markt.
Maar in de tijden van corona is alles anders en zo zag ik vandaag
een weekmarkt met alleen kramen met groenten en fruit, en vis.
Voor de kramen waren vakken aangebracht om er voor te zorgen
dat niet te veel mensen tegelijk aan de kraam staan.
Vandaag waren, toen ik er was, die maatregelen niet echt nodig.
Want heel druk was het niet maar ze herinneren je wel aan de afspraken.
De dinsdagse weekmarkt op de Grote Markt in Breda.
Bij de viskraam van Jonk zijn de beschermende maatregelen goed te zien.
Een collega vertelde dat hij iedere ochtend 20 minuten ging lopen, net zo veel als wanneer hij naar het werk gaat. Nu we thuiswerken is dat zijn oplossing tegen het hele dagen op een stoel zitten. Dat vond ik een goed idee en ben daarom vanochtend naar het station gelopen. Ben het station niet in geweest. Het was tussen 08:00 en 09:00 uur. Het Valkenberg in Breda lag er prachtig bij in de vroege zon.
De magnolia’s had ik al weer een paar dagen niet gezien. Ze zijn prachtig. in het park staan 2 kleuren: deze en donkerrode. Die donkerrode magnolia’s laten zich nog niet zien.
Het licht schijnt zo prachtig door de bladeren en geeft mooie schaduwen.
Bij een deel leek het alsof ze nog bevroren waren.
Zo zag de Willemstraat er uit vanaf het station gezien.
Dit is het zicht op het Valkenberg met de Willemsbrug op de voorgrond en het Nassau-monument net binnen het park.
Het Kasteel van Breda vanuit het Valkenberg.
Atlassen vormen een bijzondere groep in de boekenwereld. Ze spraken en spreken, zelfs in de tijd van internet, heel snel tot de verbeelding. Ze vormen een soort van gids voor ons leven, een hulpmiddel om onze letterlijke plaats in de wereld te bepalen. Ze brengen fantasieën met zich mee over verre volkeren en landen.
Het was dan ook leuk om een tijd terug te lezen op twitter
(daar lees je ook leuk nieuws) dat er een serie postzegels uitkomt
over de makers van beroemde atlassen.
Vandaag op 23 maart is het dan zo ver.
Ik kocht een tijdje terug een setje met afbeeldingen van de
volgende reeks namen en hun kaarten:
Abraham Ortelius (1527 – 1598),
Theatre oft toonneel des aerdt-bodems:
waer inne te siene sijn die landt-tafelen der geheelder weerelt:
met een corte verclaringe der selver, 1570.
Gerard de Jode (1509 – 1591),
Speculum orbis terrarum, 1578.
Gerard Mercator (1512 – 1594),
Gli XVII provincie de gli Paesi Bassi, come Fiandra, Brabantia, Hollanda & Zelanda etc.
con gli termini de gli paesi vicini, 1585.
Jodocus Hondius (1563 – 1612),
Gerardi Mercatoris Atlas sive cosmographicae meditationes
de fabrica mundi et fabricati figura, 1619.
Willem Jansz. Blaeu (1571 – 1638),
Atlas Major, sive Cosmographia Blaviana, qua solum, salum, coelum,
accuratissime describuntur, 1662
Johannes Janssonius (1588 – 1664),
Ioannis Ianssonii Atlas contractus, sive Atlantis majoris compendium, 1666.
Wat een namen!
Van boven naar beneden: Gerard de Jode, Jodocus Hondius en Johannes Janssonius. De positie van ‘Nederland’ is op alle drie net iets anders.
De postzegels zijn ontworpen door Maud van Rossum.
Op haar website zag ik nog een paar hele mooie afbeeldingen van
de postzegels. Neem een kijkje.
Van boven naar beneden: Abraham Ortelius, Gerard Mercator en Willem Jansz. Blaeu. Van Blaeu was tot voor kort de Atlas Major te zien in het Huis van het Boek.
Met dank aan PostNL, de meeste tekst komt van hen af.
Denk niet dat ik een kenner ben van de Maya-cultuur.
Absoluut niet.
We waren alleen in de gelukkige omstandigheid dat we in 2019
Copán in Honduras konden bezoeken.
Daarvan doe ik verslag in een serie blog-berichten.
Het ene voorwerp maakt meer indruk dan het andere.
Maar samenvattend is het wel een cultuurschok.
Wat je te zien krijgt is net zo onwerelds als de tempels in Egypte,
de paleizen in India of de graven van Chinese keizers.
Voorbereid was ik eigenlijk niet op Copán.
Maar de Maya/cultuur is voor ons zo complex, zo ondoorgrondelijk,
dat een duik in het diepe een goede manier is om er kennis van
te nemen.
Ik had natuurlijk al eerder midden/Amerikaanse kunst gezien,
bijvoorbeeld de collectie van Dora en Paul Janssen.
Maar hier gaat het minder om vazen of amuletten, hier gaat het om
gebouwen, soms enorme gebouwen die samen een bestuurlijk/religieus
centrum vormen. in het geval van Copán voor 13 heersers.
Van de 5e tot de 9e eeuw was dit een van de grote Maya-steden.
Ik liep een beetje verdwaasd rond in het op een voetbalstadion lijkend
museum (Museo de la Escultura de Copán).
Daar maakte ik drie foto’s van een reconstructie van een huis
dat een eindje buiten de archeologische site voor toeristen lag maar
ingestort was.
De plaats heet Rastrojon.
Deze foto geeft een beeld van de reconstructie in het museum.
Reconstruction of structure 6N-10
Rastrojon’s Structure 10 was distinguished by the superb quality, quantity and variety of its sculptures.
Many of its symbolic elements were associated with the culture of the large city of Teotihuacan in the highlands of Mexico.
Here the front side is reconstructed in two segments due to its extreme height.
You van observe the collapsed remains of the building and a partial reconstruction of the similar south façade at the site in northeastern hills at the Copán Valley, which is open to the public.
The building’s central theme calls forth the spirit of a revered royal ancestor from inside a sacred hill symbolized by the open mouth of a supernatural puma (koj), a mythological being with great antiquity in ancient Mesoamerica.
The supernatural feline (kat-achtige) with heavy-lidded mountain (witz) eyes and earflares with k’an cross symbols (“precious”) dominates the central portion on the façade.
These elements have been translated as the name of the hill – k’an koj witz (“precious puma hill”), where the building stood.
Serpents emanate from its mouth, while butterfly wings elevate its extremities.
The person emerging on the undulating tongue of the puma’s mouth is believed to be Ruler 12 wearing a turban decorated with twisted strands and crowned with the “Mexican year sign”, both these symbols allude to his power as a great warrior.
Flanking the door are niches that name the building.
They contain smaller sections of the supernatural puma with k’in (sun) symbols on its earrings and Teotihuacan storm god-style eye goggles.
Eccentric flints stand along the upper terrace and a large, open puma mouth forms the roof crest with another warrior figure inside.
When Structure-10 collapsed the exterior façade sculptures fell to the ground along with the other wall stones and the interior ceiling vault.
For four years the Proyecto Arqueológico Rastrojon Copán team carefully recorded the exact position of each fallen fragment to determine which sculptural element fell together.
Then followed three years of detailed analysis in the laboratory to reconstruct the façades original form in 2014 as you see it here.
Deze tekst (zoals wel vaker) komt van het bordje bij
deze reconstructie. De Engelse tekst had al het een en ander geleden.
Dus hier en daar heb ik, soms met behulp van de Spaanse tekst,
de tekst gereconstrueerd.
Het museum is helemaal rond de reconstructie van de tempel Rosalila gebouwd. Logisch dat je daar af en toe door wordt afgeleid.
Detail van de onderste laag van de Reconstruction of Structure 6N-10.
De centrale voorstelling die uitgebreid in de Engelse tekst wordt beschreven. Je ziet hier de figuur uit de bek van de puma kruipen. De figuur heeft een tulband op.
Naar de bioscoop gaan is iets dat ik regelmatig probeer te doen.
Dat is er op dit moment niet bij.
Dus moet de thuisbioscoop maar een tijdje het werk overnemen.
Vrijdag zag ik het begin van Elizabeth, vandaag de rest.
Al die nominaties begrijp ik niet helemaal. Elizabeth I is voor Engeland een heel belangrijke vorstin. Om je als vrouw overeind te houden zonder huwelijk in de 16e eeuw was geen kleinigheid. Daarover gaat deze film met een top cast.
Elizabeth met Cate Blanchett, Geoffrey Rush, Richard Attenborough
en een piepkleine rol voor John Gielgud.
De film is nogal chaotisch en het verhaal wordt niet echt
sterk verteld.
**
Breda, Catharinastraat, 08:30 uur.
Breda, Reigerstraat.
Breda, Grote Markt.
Breda, Grote Markt, Het standbeeld van Judith door Niel Steenbergen. Meestal valt het beeld niet zo op maar vanochtend, in alle rust was dat anders.
Breda, Ridderstraat en Karrestraat.
Breda, St. Janstraat.
Breda, Boschstraat, 12:00 uur.
Vandaag deed ik inkopen voor een warme maaltijd. Ging naar de supermarkt. Je kon er alles kopen. Maar bij de pasta waren veel vakken leeg. Niet allemaal. De ‘moeilijkere’ vormen (nestjes en kleine penne) en uitvoeringen (verse, biologisch en gemaakt van spelt) waren er nog voldoende. Maar wat mij verraste was dat de pasta in de aanbieding was: 2e voor halve prijs. Dat lijkt me een fout of op zijn minst ongelukkig signaal van supermarkt en producent (namen bekend bij de redactie).
De Havermarkt in Breda in tijden van corona: leeg, opgeruimd, schoon, stil. Het tegenovergestelde van het normale beeld van dit uitgaanscentrum van Breda.
Om een idee te geven van de informatieverstrekking, het Engelstalige deel van een informatiebordje bij Stela A in het Museo de la Escultura de Copán.
Stela A, Great plaza
Perhaps the most popular stela in Copán, the elegant carving of stela A is one of the best examples of the beautiful sculptural style for which Copán is understandably famous.
Dedicated on 9.15.0.3.0.12 Ajaw 13 Mac or AD 731, it portrays the 13th ruler Waxaklajun Ub’aah K’awiil carrying a two-headed serpent bar that is symbolically giving birth to sun deities.
In his headdress is a woven mat design with four serpents in its corners.
This design is like the solar disk.
It represents Waxaklajun Ub’aah K’awiil’s central position in relation to the sun and the four directions.
Small figures that crouch at the feet and in the headdress of the ruler seem to represent the sub at different stages of its daily and yearly cycles.
Stela A met een afbeelding van Waxaklajun Ub’aah K’awiil, de 13e heerser over Copán.
Cama Zotz (Killer Bat of dodelijke vleermuis).
Shown emerging from the four-lobed symbol, which represents the door to the Underworld, is the dreaded Cama Zotz.
This bat is associated with the Underworld, death, and sacrice.
There is a death sign shown on his chest.
The bat sculpture was found in the 1930’s, fallen from structure 20 on the east edge of the Acropolis.
Het originele voorwerp, gevangen in een soort badkuip van cement. Vloermarkeerpunt Motmot.
Van dit belangrijke voorwerp is een replica gemaakt.
Daar laat ik hier een en ander van zien waardoor
hopelijk we het origineel een klein beetje beter begrijpen.
Replica gemaakt door Jacinto A. Ramirez.
This disc was carved into a limestone boulder.
It served as the tombstone for a circular crypt found in 1993.
It is associated with an earlier temple nicknamed “Motmot” beneath the hieroglyphic Stairway.
Cemented into the stuco floor, it has been referred to as the cornerstone for the ancient city of Copán.
It gas the earliest hieroglyphic inscription known from the site, commemorating the important 9.0.0.0.0 period ending and the final closing of the tomb beneath.
Two seated rulers occupy opposite halves of the four-lobed outline, which symbolizes the open door to the underworld.
The ruler on the left is identified by the name glyph and the headdress as the first ruler in the dynasty, K’inich Yax K’uk’ Mo’.
The ruler on the right is the first ruler’s child, the second dynastic succession.
K’inich Yax K’uk’ Mo’, de eerste heerser van Copán.
Voorbeeld van de Maya hierogliefen in Copán.
In een van mijn vorige blogs heb ik dit kladje opgenomen.
vandaag doe ik een poging om de tekening duidelijker
weer te geven.
Dit is de kladversie van de manier waarop je een romaanse binding maakt. Het is misschien niet moeilijk als handeling maar de handelingen zijn steeds weer net iets anders. Om dat te leren is een docent wel handig maar als die er niet is moet je jezelf de weg wijzen. Ik heb steeds een tekening gemaakt van een actie en vervolgens een foto. Eens kijken hoe dat bevalt.
De vorige keer heb ik de elementen die op de tekening staan geprobeerd uit te leggen: een katern waar het kapitaalhoekje is weggehaald. Het gat voor de kettingsteek (meest linkse) en het gat voor het binden aan de riempjes. Die drie riempjes waarvan er hier 1 is voorgesteld, is doorgesneden in de lengte en daarom hier gepresenteerd als twee stroken leer. Dan de kapitaalkern (perkamenten strengel) van wat straks een integrale kapitaalband wordt. Eerste actie: steek de naald door het gat van de kettingsteek.
Hier steek ik de naald met het zwarte boekbindersgaren door het gat van de kettingsteek. Let op: het dekblad ligt op de achterplat en is met een smalle rand van 1 centimeter, aan de rugzijde van het katern, on het katern geslagen. Die rand staat ook al heeft hij weken onder bezwaar geleden, nog steeds makkelijk omhoog. Dat maakt het naaien moeilijker.
Haal de draad door het katern richting perkamenten strengel en naar je toe (tussen katern en kapitaalkern).
Ik realiseer me dat door de verschillende posities van waaruit de foto’s gemaakt is, het nog steeds een legpuzzel blijft om dit precies te volgen.
Nu rondt je de kapitaalkern.
Dan weer opnieuw door het gat van de kettingsteek. Je ziet dat op deze manier zowel aan de binnen- als de buitenzijde de inbinddraad komt te zitten. De methode kost dus nogal wat draad maar het is een echt ‘netwerk’ wat rond de katernen, de kapitaalkernen en de riempjes gebonden wordt. Volg volgende series foto’s en je zult steeds beter dat beeld krijgen.
Dat is het eerste gat.
Uitgeverij Boekblok is een nieuwe uitgeverij in Nederland
die zich specialiseert in het uitgeven van boeken in losse katernen.
Voor een hobbybinder zoals ik, is dit een onontbeerlijke bron
van mogelijke projecten.
Dit jaar gedenken we dat het 200 jaar geleden is dat Multatuli
(Eduard Douwes Dekker) geboren werd.
Een van de boeken met werk van zijn hand verscheen in de serie Privé-Domein
van Uitgeverij De Arbeiderspers.
Vandaag kwam mijn exemplaar.
Multatuli, Liefdesbrieven, in losse katernen. Dan denk je misschien wat is dat rolletje dat bij het boek ligt?
Het rolletje is de papieren omslag. Nou dat is weer een leuk project.
Terwijl ik even kort door het centrum van Breda liep
en zelfs in de mail, zag ik een paar bewijzen van
creatieve ondernemers.
Deze ondernemer had een hele boodschap voor hun gasten. In de vorm van een soort dialoog: Beste gast. Wij zijn gesloten. Joh, echt. Ja, en we staan te springen om weer open te gaan. Zodra dat mag hopen we je te zien. Tot dan.
‘Backwerk’ is een relatief nieuw bedrijf in Breda. Je kunt er normaal gesproken verse sappen en broodjes gaan eten. Typische ‘daghoreca’. Een van hun rijdende toonbanken hebben ze voor de openslaande glazen pui gereden. Je kunt er niet meer binnen gaan zitten om iets te eten of drinken maar een belegd broodje halen kan prima.
Ook dit Vietnamees restaurant is nog relatief nieuw voor Breda. Je mag er binnen niet meer gaan zitten maar een maaltijd afhalen is prima te doen.
Vandaag ontving ik een mail met onder andere deze foto. Café, restaurant, brouwerij De Beyerd heeft een bierbezorgservice opgezet. Daarbij gaat de meeste aandacht uit naar de huisgebrouwen bieren. Je kunt behalve digitaal ook nog betalen met Leutpenningen (betaalmiddel in het Kielegat met carnaval).
De markt op dinsdag is niet meer zo druk als vroeger. Zelf heb ik geen vergelijkingsmateriaal omdat ik hier al heel lang niet meer op een dinsdagochtend geweest ben.
Argusvlinder 