Waar blijven nou die dromedarissen?

Dat is een beetje mijn gevoel als ik naar de foto’s
kijk die ik zeven jaar geleden maakte in Pushkar.
In mijn geheugen was het er dromedaris na dromedaris.
Daarom heeft het zo lang geduurd eer ik foto’s en berichten
plaatste over Pushkar op mijn weblog.
Maar zo heel veel dromedarissen zie je er in deze berichten
nou ook weer niet.
Op de Pushkar Camel Fair was veel, heel veel meer te zien.

DSC_1840IndiaPushkarCamelFairAcrobatiek

Van sommige foto’s wordt ik melancholisch. Zoals bijvoorbeeld van deze foto. Het doet me denken aan de film La Strada (regie Federico Fellini, met in de hoofdrollen Giulietta Masina en Anthony Quinn).

DSC_1839IndiaPushkarCamelFairAcrobatiek

Nee, het is geen fietsje waar de acrobate op zit. het is een spaakloos wiel, een soort van velg, waarin ze met haar voeten loopt.


DSC_1844IndiaPushkarCamelFairMeubelmaker

Buiten het stadion stond ergens deze bank. Van een meubelmaker?


DSC_1845IndiaPushkarCamelFairAardenwerk

Er werden ook aardewerk potten verkocht.


DSC_1849IndiaPushkarCamelFairTochOokRunderen

Er waren ook runderen te zien. Al veel eerder tijdens een vakantie in Gujarat zagen we dat sommige runderrassen anders behandeld worden dan de ‘heilige koeien’ die we vaak zien in India. In Gujarat werden runderen gehouden voor de zuivel bijvoorbeeld.


DSC_1850IndiaPushkarCamelFairTochOokRunderen


DSC_1851IndiaPushkarCamelFairPipiLangkous

Het is misschien slecht van mij maar bij een paar van de paarden moest ik gelijk aan Pippi Langkous (Pippi Longstocking) denken. Die geschilderde hand is toch mooi?


DSC_1852IndiaPushkarCamelFairPipiLangkous


DSC_1854IndiaPushkarCamelFairPipiLangkous

Of wat denk je van dit gestippelde paard?


DSC_1857IndiaPushkarCamelFair


DSC_1858IndiaPushkarCamelFairPotenVanEenDromedaris

Kijk, dit is dan weer een dromedaris, nou ja, zijn of haar poten dan toch.


India 2013

De belangrijkste redenen voor mensen uit het Westen
om niet naar India op vakantie te gaan zijn waarschijnlijk:
= de kans die je hebt om malaria op te lopen;
= de kans die je hebt last te krijgen van het eten.

De werkelijkheid is dat:
= we inmiddels allemaal palludrine, malarone en lariam kennen.
Bij goed gebruik redelijk effectief tegen malaria.
= eten in India is lekker. Ben je bang voor ziektes
eet dan vegetarisch. De kans op ziektes is dan veel kleiner.
Op sommige plaatsen in India kun je niet anders eten.
Dat geldt bijvoorbeeld voor de staat Gujarat en voor de plaats Pushkar.

In Pushkar waren we de afgelopen weken en ik voorspel
dat het grootste probleem voor toeristen,
de luchtkwaliteit of het ontbreken hiervan gaat worden.

Twee voorbeelden:

Voorbeeld 1.

 photo DSC_1726.jpg

De kamelen op de Pushkar Fair. Op de voorgrond zijn ze nog goed te zien maar verder naar achter wordt het steeds mistiger. Oorzaken: de vele mensen en dieren die in de woestijnomgeving op pad zijn en de fossiele brandstoffen die gebruikt worden voor vuurtjes om het eten op te bereiden en om zich warm te houden.

Voorbeeld 2.

 photo DSC_2832D.jpg

New Delhi, zicht op India Gate. Nou ja, zicht? India Gate is nauwelijks te herkennen. Aan de oorzaken dient men hier het verkeer toe te voegen.

Kunstvaria

 photo ClaudeMonetLePontDeBois1872OilOnCanvas.jpg

Claude Monet, Le Pont de Bois, 1872, oil on canvas.


 photo DancingGanesha11thcenturyCentralIndiaSandstone.jpg

Dancing Ganesha, 11th century, Central India, sandstone.


 photo DavidMorrisonMagnoliaBranchSeriesNo32012ColoredPencilOnPaper.jpg

David Morrison, Magnolia branch series no. 3, 2012, colored pencil on paper.


 photo FourLeavesFromAKalpaSutraManuscriptWesternIndiaProbablyGujaratMid-15thCenturyOpaqueWatercolorAndGoldOnPaper.jpg

Four leaves from a Kalpa Sutra manuscript, Western India, probably Gujarat, mid-15th century, opaque watercolor and gold on paper.

Wikipedia:

The Kalpa Sūtra is a Jain text containing the biographies of the Jain Tirthankaras, most notably Parshvanath and Mahavira, including the latter’s Nirvana.

Bhadrabahu I is considered the author of the text and it is traditionally said to have been composed about one hundred and fifty years after Nirvāṇa of Mahavira (traditionally 599 – 527 BCE).

De Kalpa Sutra is een Jain tekst.
Het Jainisme is een oude Indiase religie.
De Kalpa Sutra bevat de biografieen van de Tirthankaras,
de 24 spirituele richtingsgevers in het Jainisme.
In de Kalpa Sutra zijn met name de biografieen van Parshvanath
en Mahavira (tot en met het bereiken van Nirvana) opgenomen.
Bhadrabahu I wordt als de schrijver beschouwd
en de tekst zou geschreven zijn 150 jaar na het bereiken van Nirvana
door Mahavia (het wordt algemeen aangenomen dat dit
rond 599 – 527 voor Christus plaatsvond).

 photo FourLeavesFromAKalpaSutraManuscriptWesternIndiaProbablyGujaratMid-15thCenturyOpaqueWatercolorAndGoldOnPaperDetail.jpg

Detail van deze versie van de Kalpa Sutra van rond 1450.


 photo FrancesHynesTravelers2011OilOnCanvas.jpg

Frances Hynes, Travelers, 2011, oil on canvas.


 photo FritzBultmanCobaltAndYellow1962OilOnCanvas.jpg

Fritz Bultman, Cobalt and yellow, 1962, oil on canvas.


Dan twee fantastische foto’s van Man Ray.

 photo ManRayVenusTotalEclipse1930ContactPrintsAtlasGallery.jpg

Man Ray, Venus total eclipse, 1930, een zogenaamde contact print die op dit moment te zien zijn in de Atlas Gallery.

 photo ManRayAppleAndScrew1930ContactPrintsAtlasGallery.jpg

Man Ray, Apple and screw, 1930.

Dit is wat mij betreft de mooiste van de twee foto’s.
De schroef als steeltje is een prachtig surrealistisch beeld.
Heel geslaagd.


 photo MaxWeberCompositionWithFourFigures1910CharcoalAndPastelOnLaidPaper.jpg

Max Weber, Composition with four figures, 1910, charcoal and pastel on laid paper.


 photo MelBochnerIfTheColorChanges41998OilAndAcrylicOnCanvas.jpg

Mel Bochner, If the color changes #4, 1998, oil and acrylic on canvas.


 photo PeterPaulRubensManInKoreanCostumeAbout1617BlackChalkWithTouchesOfRedChalkInTheFace.jpg

Peter Paul Rubens, Man in Korean costume, about 1617, black chalk with touches of red chalk in the face.


India, Ahmedabad, Vav, Stepwell

Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.

Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.

De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.


Het tijdschrift: Archaeology Magazine


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.

17/11/2007

Maar het leven gaat door.
Dus op 17 november nog wat foto’s gemaakt
van een aantal souveniers die we meegebracht hadden.

Dit is de toran die we in Bhuj gekocht hebben.
Inmiddels hangt hij ingelijst in onze woonkamer.

Een paar maanden later kan ik er nog steeds erg kwaad over worden.
Het verpest mijn herinneringen aan prachtig Gujarat niet,
maar er blijft een wrange smaak achter.

16/11/2007

De andere ochtend, vroeg naar Den Haag.
Daar was mijn tas.
De NS vroeg overigens niet eens naar een identiteitsbewijs.
Ik kreeg zo de tas mee.
Camera, foto’s, iPod en geld weg.
Mij paspoort en bijvoorbeeld mijn notitieboekje met mijn reisverhaal,
was er nog wel.
Alles bij elkaar geen prettige ervaring.
En dan druk ik me heel, heel zwak uit.

15/11/2007

De thuiskomst uit India was niet zo’n succes.
De vlucht was okay maar ik had niet geslapen.
In Nederland aangekomen hebben we de trein genomen naar Breda.
Al voor Dordrecht ben ik in slaap gedommeld.
En tussen Dordrecht en Breda opnieuw.

In Breda ben ik met mijn grote rugzak uit de trein gestapt,
mijn kleine rugzak in de trein achterlatend.
Nog voor we de taxi instapten ontdekte ik het.
Liep terug, ben de trein in gesprongen waaruit ik dacht dat ik kwam.
Dat was niet correct. Het was de verkeerde trein.
Voor ik hulp kreeg van een conducteur was ik al bijna in Den Bosch.
Deze conducteur belde met zijn collega op de trein waar mijn tas in zou moeten zijn.

De conducteur op de andere trein (die waarin ik gezeten had)
had net een zaakje aan de hand met de spoorwegpolitie.
Toen die de trein doorging was mijn tas al weg.
Tas weg en natuurlijk ook de inhoud.
Paspoort, iPod, fotocamera, al mijn foto’s, dollars, telefoon enz, enz.
L. had ik op het station achtergelaten.
Die was maar niet de taxi ingegaan.
Ze had geen huissleutel bij zich maar ook geen mobiele telefoon.
Kortom drama.
Uiteindelijk aangifte gedaan op het station maar die gaven me weinig hoop.
Dat bleek ook wel.
Dezelfde avond bleek mijn tas afgegeven te zijn op station Den Haag.

Indiase miniaturen

In het voormalige Prince of Wales museum in Mumbai heeft men een prachtige
collectie Indiase miniaturen.
Ik heb er wat foto’s gemaakt maar mijn camera is daarna gestolen
en daarmee ook al mijn foto’s.
Gelukkig had ik ook een paar kaarten gekocht.
Die kan ik hier nu laten zien.Het schrijven staat centraal.

Lady writing on a leaf, Pahari (stijl), Kangra (regio in India), 1700.

Message to her lover, Rajastani, Mewar, 1700.

Bij Vermeer zou dit ‘De liefdesbrief’ heten.

Nayika writing to her lover, Pahari, Kangra, 1700.

Manini nayika:
‘De trotse heldin’, een term die veel ongelukkige soorten ‘nayikas’ (heldinnen) omvat.
Info van Rijksmuseum voor volkenkunde.

Raja Balwant Singh writing a letter, Pahari, Jammu, 1760.

Harappan

Zoals in mijn laatste log viel te lezen, was er weinig van de
Harappan beschaving te zien in het museum in Mumbai.
Gelukkig kon ik er nog wat materiaal kopen dat eigenlijk voor
kinderen bedoeld is maar wat wel een aantal foto’s bevat.
Daarnaast een serie kaarten.
Die zet ik hier nu in mijn web log.
Veel kijkplezier.

Serie dieren en planten.

Stenen kruiken.

Het schrift op zegels (nog niet ontcijferd).

Vervoer,

Menselijke figuren.

Lees verder

13/11/2007

13/11/07: MUMBAIDAY ON YOUR OWN, NO TRANSPORT SERVICES.
OVER NIGHT HOTEL GODWIN / MUMBAI



13/11/2007 Dinsdag

Ontbeten bij Leopolds.
Een echte Lonly Planet-tent.
Ons kaartje voor de boot gekocht en nu zit ik dit bericht te schrijven
op de boot van 09:30 uur.
We zijn een half uur onderweg.
Het is mistig.


L. is bij het aan boord gaan direct naar boven (het bovendek) gelopen.
Ik wil dat nu ook maar moet 10 RP betalen.
Oplichterij volgens mij want als de heren gaan ontbijten loop je zo naar boven.
Gedurende de vaart blijven ze sommige mensen wel 10 RP vragen.
Dan maar beneden zitten (10 RP= 20 Eurocent).


De kuiten zijn nog steeds niet hersteld
en we moeten vandaag weer klimmen naar de grotten !


We hebben gisteren geen koeien gezien die het verkeer verstoren
of op het voetpad zitten.
We hebben er niet 1 gezien.
Toereren doen de automobilisten ook veel minder dan in Gujarat.
Maar dat is logisch er is hier veel meer verkeer.
De kans dat hier iets plotseling gebeurt, is veel kleiner.



De grotten op Elephanta Island zijn de moeite waard.
Gelijk de eerste grot bevat de mooiste beelden
maar de grotten zijn in het algemeen erg indrukwekkend om te zien.
Het is als het ware een kunstgenre op zich.

Het is warm en dus zweten geblazen.
Verder is het helaas wat mistig.

Bovenstaande 4 afbeeldingen komen uit de catalogus van Elephanta.

Op de boottocht terug die precies een uur duurt slapen een groot aantal mensen.
Twee uur in de zon lopen, zweten en dan het schommelen van de boot doet zijn werk.
Wat kost de boottocht:
Delux, volwassenen…………RP.120 pp.
Island Tax………………………RP……5 pp.
Entree……………………………RP.250 pp.
……………………………………———— +
…………………………………….RP 375 pp. = 7,5 Euro.

Dat is vergeleken met de activiteiten tot nog toe duur.



We lunchen bij Mondegar Cafe (Colaba Causeway).
De vers fruit sappen zijn heerlijk hier.
Ook weer een echte Lonely Planet tent.
volledig afgestemd op onze verwende Westerse smaak.
Zo verkopen ze Guinness (RP 300) en Corona (RP 250).
We nemen pineapple juice en een spring roll.
Ik lig nu op bed bij te komen.
Mijn kleren kunnen nu even opdrogen.
L. geniet op het dakterras van de zon.
Om 16:00 uur gaan we shoppen en daarna de Lonely Planet-wandeling maken
(of in ieder geval het begin ervan, pagina 703-704).

Shoppen hebben we niet echt gedaan.
Alhoewel.
Gisteren hadden we een huis ontdekt dat de naam x98Holland Housex99 heeft.
Vandaag hebben we dat gefotografeerd.

Kijken naar open sandalen (die dienst moeten doen in huis
ter vervanging van de schelpenversie uit Indonesie).
Het schoot er bij in.
Wel sprak mij een man erg aan die stempeltjes verkocht
met bijpassende kleurstoffen.
Hindoestaanse afbeeldingen.
Lijkt ons leuk voor carnaval (we hebben ze gekocht
maar het is er niet van gekomen ze te gebruiken,
de kleurstof was niet zo handig)
.

We hebben de wandeling gemaakt al ging hij bij ons
wel veel sneller en hebben we hem verkeerd gelopen.
Dus we hebben wel wat hoeken afgesneden.
Veel meer dan in Kolkata of Chennai
is de Engelse geschiedenis in Mumbai te vinden.
Leuk.Mooi was ook de binnenkant van de Jodse Synagoge.
De eerste keer dat ik in een Joods gebedshuis ben geweest.

Knesseth Eliyahod Synagogue.

Het was vanmiddag minder heet dan gisteren.
Of gaan we er na drie weken aan wennen ?

Onze bestelling voor het dakterras ging deze keer helemaal de mist in.
We kregen niets.
Dan maar terug naar Leopold om te eten.
Het restaurant zat vol.
Of we boven wilde zitten.
We wilden snel iets eten en dan naar Chawpatty Beach
met de taxi voor een wandeling.
Dus ja, laat ons boven gaan zitten.
Daar bleek het erg koud te zijn (misschien wel 18-20 graden)
en het bleek veel meer een cafe dan restaurant te zijn.
Maar alternatieven waren er niet zo snel.
De kaart is niet zo geschikt als je vegetarisch Indiaas wilt eten.
Nu zijn we niet vegetarisch maar de afgelopen weken
waren we niet anders gewend.
Geen reden om er van af te wijken.
Het eten was lekker maar liet wel op zich wachten.
Van Chawpatty kwam door tijd en doordat we ons
niet verstaanbaar konden maken bij twee taxi chauffeurs niets meer terecht.

We zijn nog eens naar India Gate gewandeld.
Daar flaneren veel Indiase toeristen.
Er vertrok ook nog een rondvaartboot.
Het leek wel Heintje Davids.
Steeds vertrok de boot maar kwam weer terug naar de kant
omdat de verkoper nog wat klanten had gevonden.
Kostelijk.
Leopold zat weer/nog steeds vol dus het dakterras als laatste optie.
Daar verliep het ook nu weer moeizaam maar de afsluiting was groots:
2 vuurpijlen met enorme knallen ergens boven de stad
en 2 kleine vuurfonteinen werden nog ontstoken
door het personeel van het hotel.
Waren ze zeker met nieuwjaar (Diwali) vergeten.
De laatste dag gaat erg lang worden.
Het is al 23:30 uur. Ik ga slapen.

11/11/2007

11/11/07: DIU IN THE MORNING VISIT DIU FORT, ST PAUL CHURCH.
LATER ON RELAX AT THE BEACH.
OVER NIGHT RADHIKA BEACH RESORT / DIU

11/11/2007 Zondag

Als je blauwe plekken zou kunnen krijgen door intensief gebruik te maken
van je spieren,dan zou ik blauwe kuiten hebben.
De 3000 treden (Volgens India Guide 3000, volgens de Lonely Planet 3572),
komen bij ons beide hard aan.
Daarom ga ik alleen naar het fort op Diu.
Het is een erg groot fort waar maar weinig terug te vinden is
van het Portugese verleden.
Druk is het er vandaag zeker.
Bij het kerkje staan restanten van grafzerken en monumenten.
Maar je kunt alleen over de muur kijken,
het is afgesloten voor bezoekers.
In het fort heb ik een gesprek met iemand die les geeft
aan de universiteit van Rajkot.
Zijn vriend is bankbediende.
Als hobby bezoeken ze belangrijke plaatsen in India.
Per motor.

Vervolgens wordt ik aangesproken door een groep jonge mannen.
Ze komen uit Gondal en hadden mij en L. daar gezien.
Ze vroegen of ik dat geweest was.

Na het bezoek aan het fort: de kerken.
Er staan 3 grote witte kerken die je vanaf het fort
duidelijk boven alles ziet uitsteken.
Ik ga eerst naar de Thomaskerk.
Deze kerk is nu in gebruik als museum.
Ik mag maar een deel van de kerk in
want de vloer wordt schoongemaakt.

Dan bezoek ik de St. Paul’s.
Deze kerk is nog in gebruik.
Typisch Portugese facade.
Het St. Franciscusklooster en bijbehorende kerk
is nu in gebruik als ziekenhuis.
Na de kerken bezoek ik de kleine markt.
Ik koop er een kaart om later de fooi
voor onze chauffeur bij te kunnen stoppen.
Vervolgens rijden we langs een aantal grotten en een waterval
(zonder water) en gaan we nog naar twee uitzichtpunten.
Bij een van deze staat een monument voor de bemanning
van een marineschip (replica van 3 tot 4 meter is er te zien bij dit monument)
dat gezonken is in 1971 in de India-Pakistaanse oorlog
voor de kust van Diu.
Volgens Manu (onze gids) wordt het vandaag vanaf 17:00 uur nog drukker.
De mensen die volgende week 5 dagen vrij hebben,
komen dan naar het eiland.

Toen we terug in het hotel wilden gaan lunchen
zat het restaurant helemaal vol.
We hebben het eten maar op de kamer laten komen.

Nu een fresh lime soda en dan wandelen.Morgen vliegen we om 15:15 uur naar Mumbai,

Althans dat zegt het schema.
Vandaag is de vlucht al twee keer vervroegd.
De vlucht DIU-Rajkot-Mumbai gaat 1 maal per dag.
Het is ook de enigste vlucht op Diu.
Eerste melding: de vlucht gaat om 14:30 uur.
Dat was ook onze waarneming.
Het hotel is heel dicht tegen de luchthaven.
Tweede melding (net voor het internetten)
de vlucht gaat om 14:00 uur.
Morgenochtend om 10:00 uur is er nogmaals contact met
de reisorganisatie en het vliegveld/Jetair voor de definitieve tijd.

Dat het erg druk is werd weer eens duidelijk bij het eten.
We hadden een tafel gereserveerd.
Maar dat betekent nog niet dat er ook tijd voor ons in de keuken was.
We zijn, ondanks de reservering, 1 uur bij het restaurant binnen geweest.
Dat is een duurrecord voor deze vakantie,
De bovenetage van het restaurant was voor de gelegenheid
ook in gebruik.
Stoelen waren niet aan te dragen.
We hadden een tafel met 4 stoelen maar dat ging al snel naar via 3 naar 2.
Hier en daar zaten heren die al iets te veel van het bier ophadden.
De groepen waren zo mogelijk nog groter dan gisteren.

Met kinderen van alle leeftijden. Lees verder

08/11/2007

De kranten in Ahmedabad.
Ons bezoek aan Ahmedabad was heel kort na het uitroepen
van de noodtoestand in Pakistan.
Er werd toen nog gedacht dat dit werd gedaan
om de verkiezingen te voorkomen.
Mevrouw Bhutto leefde toen nog.
Ik trof er de volgene interessante artikelen aan:





Maar er was ook een aardbeving geweest.
Nog wel in het gebied waar wij ook waren.







Verder kent men er net als in Nederland problemen met vuurwerk.

De staat van beleg begon met het ontslag
van een rechter door President Musharraf.




De kop van The Times Of India,
een grote krant in India,
werd op deze dag versierd met afbeeldingen van een Toran


India kent ook conflicten waar we helemaal niets van horen.
Eenmaal terug in Nederland hoorde ik later een verslag van
Wilma van der Maten (correspondent In India voor NOS) over het conflict
dat in het volgende krantenartikel wordt beschreven.





Hier zijn dorpelingen vermoord door militia van politieke partijen.
Ik weet er het fijne niet van maar dit lijkt me erg eng.
De beelden van Kenia komen voor de geest.

07/11/2007

07/11/07:AM EXPLORE THE SURROUNDING
VILLAGES OF GRASIA & BHILS TRIBES,SEE THERE COLOURFULL
COSTUMES, JEWELLERY AND THEIR HOUSES.LATER DRIVE BALARAM / AHMEDABAD ( 170 KM )
OVER NIGHT SAROVAR PORTICO / AHMEDABAD07/11/2007

Woensdag
Omdat we gisteren al een markt bezocht hadden,
gaan we vandaag direct naar Ahmedabad.
Nou ja, direct, via Adalaj.
Daar de voorlaatste step well bezocht van deze vakantie.
Deze mag je bezoeken tot op het laagste punt, de put.
De afwerking van deze step well is niet zo mooi als de Rani ki Vav in Patan
maar je ziet hier wel de volledige structuur.

Hier tref je een mengvorm van Hindoe en Moslim-kunst aan.




Het diepste punt voor de voetganger, de put.

Vijf verdiepingen.


De Vav van boven af gezien.
Ik dacht dat dit een World Heritage site was
maar de Rani ki Vav in Patan is genomineerd voor de lijst.
Die is eerlijk gezegd ook mooier.
Ze moeten wel een manier vinden om de duiven buiten te houden.
Een vogel doodschieten in een tentoonstellingshal in Nederland
leidde tot een rel een paar jaar geleden.
Hier is dat idee al helemaal niet bespreekbaar vermoed ik.
Maar de zure lucht van duivenstront komt je
in de step well overal tegemoet.

Een hele wand met copieeen van brieven en kaarten gericht aan Gandhi.
Soms met een wel heel sumier adres.




Daarna zijn we doorgereden naar de ashram
van Gandhi (Sabarmati Ashram) in Ahmedabad.
Gandhi verbleef hier van 1915 tot 1933.
Het is van hier uit dat hij zijn ideeen vorm gaf
in een leefgemeenschap met richtlijnen (Satyagraha).





Ook de voettocht naar Dandi om zelf zout te maken aan zee
is hier begonnen door Gandhi en 37 volgelingen.
Bij de ashram is een informatiecentrum en bibliotheek.
Natuurlijk kun je van een dergelijke plaats verwachten dat ze erg hard meewerken
aan een bijzondere status voor Gandhi.
De teksten vond ik bij tijd en wijle wel erg in de verdediging:
waarom werd de zuster van Gandhi weggestuurd uit de ashram,
waarom steunde Gandhi een bepaalde wet nu juist wel.
De boodschap werd soms wat negatief gebracht.
Te bezichtigen zijn het huis waar hij met zijn vrouw woonden
en nog een paar aanverwante gebouwen en de plaats
waar ’s avonds gemediteerd en gebeden werd.
Mooi aangelegd en onderhouden.
Heel schoon.




Daarna hebben we een Jain-tempel bezocht (Hatheesing Jain Temple).
Jains beschikken meestal over nogal wat geld
en de tempels zien er dan ook vaak prachtig en goed onderhouden uit.
Zo ook hier!



Na aankomst in het hotel een deels mislukte poging ondernomener iets te eten te krijgen.
Mijn salade kreeg ik maar na 20 minuten kwam men vertellen
dat de kikkererwten nog niet gekookt warenen dat een salade daarmee dus niet mogelijk was.
Dus heeft L. maar niets gegeten.

Achtergrond:
In India eet men gerust twee maal warm per dag
(of wil men de toeristen dat laten doen).
Dat is wel eens lekker maar om 14:30 uur toch wat laat.
Op de kaart van de room service stond een Pakora-selectie.
Dat leek ons wel wat.
In het restaurant aangekomen bleken ze toch vooral
aan te dringen op het buffet.
Warm eten dus.
Dat vonden we te veel.
Daarom bestelden we twee salades: nicoise en kikkererwten.
In de nicoise zat vlees (vis?) dus (?) dat hadden ze niet
en de kikkererwten waren nog niet gekookt.
Later is het allemaal goed gekomen.
Na de salade nog even gerust en toen gaan wandelen.
Beetje de omgeving verkennen.
We kwamen al snel bij een ‘Italian backery’.
Ik had wel eerder in India ‘German backeries’ gezien maar ‘Italian’ ?
L. nam er een Danish (zoet koffiebroodje met gekonfijte vruchten.
L heeft het opgegeten op een bank voor de bakkerswinkel.
Al snel kwam er iemand een broodje kopen
en blijkbaar als vorm van reclame werd er naar L gewezen.
Even verder op raakten we voor het eerst te voet geconfronteerd
met het drukke verkeer hier in de stad.
We zagen al snel de ‘Treee of Life’-ramen van de Siddi Sayid Mosque.
Weer even later kwamen we terecht in de Diwali markt.
Massa’s mensen, tientallen meters T-shirts tegen de muur,
op de grond stapels broeken.
Veel vuurwerk, veel sierraden.
Ik werd aangesproken door iemand die zich afvroeg
wat we er kwamen doen.
Ze had er zelf zo’n hekel aan.
De politie gebruikt speciale stellages om overzicht
over de mensen te kunnen houden.

Midden tussen de drukte van de markt was een rustig stuk plein afgezet.
Het was voor een tempel.
Daar was het heel feestelijk.
Onder andere door deze band.


Een levensgrote plastic palmboom is een bijzondere verschijning
in een land waar je bijna over de palmbomen struikelt.


Deze mevouw vroeg zich af wat we in de drukte kwamen doen.
Wilde natuurlijk graag op de foto.


Kinderarbeid ?
Dit meisje zat onder een kraam. Ze pakte dozen met
plastic armbanden uit die in grote hoeveelheden werden verkocht.




L heeft als souvenir twee kleine schoentjes gekocht,
rood met geel en goud en spiegeltjes.
Heel lief.

Na afloop van de wandeling was er een boodschap.
Of we Dhr. Randhir Singh Vaghela (van Garha tours & travels)
willen bellen.
Heb ik gedaan.
Hij wil ons morgenavond ontmoeten.
Leuk.


Inmiddels hebben we bij het hotel een eigen terrasje gemaakt.
In de tuin wil niemand zitten.
Men zit liever in de airconditioning.
Twee stoelen gevraagd, er stond nog een tafel in de tuin.
Ze zijn er ons al gewend.
L. zei nog gelukkig steken ze hier geen vuurwerk af.
Inmiddels is het 23:00 uur geweest en zijn we naar binnen gegaan
vanwege de knallen en kan ze de slaap niet vatten vanwege het geluid.
Dat wordt de komende twee dagen nog wat!
3e was
Groene Ganesh sticker gekocht, 5 RP.
Vond men eigenlijk een heel hoog bedrag: 8 Eurocent.

Lees verder

03/11/2007

Deze ketting is bedoeld om rond je pols te dragen. Centraal staat het Hindoe-symbool, de swastika. In het westen is dat een symbool dat een negatieve klank gekregen heeft maar voor Hindoes is dat helemaal niet het geval. Je ziet het dan ook overal dus ook in sieraden.

03/11/07: BHUJ FULL DAY EXCURSION TO NORTH SIDE BANNI VILLAGES, TO VILLAGES LIKE SUMRASER: TO SEESCOOF EMRBODERY DONE BY HARIJAN & SODA COMMUNITY &NIRONATO SEE BELL MAKING BY KHATRI MUSLIM COMMUNITY, TO SEE ROGAN ART BY KHATRI MUSLIM COMMUNITY TO SEE LACE WORK BY VADHA COMMUNITY DHORDO TO SEE JATT COMMUNITY WORKING ON MUTHWA EMBROIDERY & VISIT VILLAGE LUDIYA TO SEE WOOD CARVING & PAINTED HOUSES OF HARIJAN COMMUNITY.KHAVDA: TO SEE AJARAK PRINT &PAINTED POTTERY WORK DONE BY MUSLIM KHATRI COMMUNITY OVER NIGHT KUTCH SAFARI LODGE / BHUJ03/11/2007 Zaterdag. We gaan vandaag op bezoek bij een aantal dorpen in de Kutch,het gebied “ingeklemd” tussen Bhuj en Pakistan. Rogan Art Copper Bells Great Ram (ooievaar, pelikaan) Byrindiair (zand) Dhordo (14:00 uur) Ludiya (commercieel, ketting) Kamelen.Vandaag een aantal dorpen bezocht.In dit gebied van vooral landbouw, productie van houtskool En veehouderij (schapen en kamelen) Maakten de mensen zelf hun kleren en textiel, Richtten ze hun huizen in en maakten zelf hun meubels. Dat doen ze nog maar vooral voor de toeristen. Daar hebben we het een en ander van gezien vandaag.

Allereerst Rogan Art.
Rogan is een soort hars.
Het wordt gemaakt door de zaden van de castor plant
om te zetten in olie (caster oil) en die vervolgens in te dikken.

Caster-olie plant.


Deze hars mengt men op de hand met watervaste kleuren.
Natuurlijke kleurstoffen worden gebruikt.
Die worden met een soort ijzeren pen aangebracht.
Op textiel.



Oude stukken die we te zien krijgen lijken op batik.
Het moderne werk van deze handwerkers is veel fijner.
Ik vond zijn thema “Tree of life” (levensboom) erg mooi.




In hetzelfde dorp was een familie die van een legering
van ijzer en koper bellen maken.
De bellen worden gegroepeerd of los verkocht.
Van sleutelhanger tot notenbalk.


Het landschap boven Bhuj wordt eerst overheerst door de acacia.
Ik weet niet hoe deze boom normaal groeit maar hier lijkt het
het meest op een struik.
Ondanks dat de moesson later was dit jaar
en er erg veel water is gevallen, was er veel dor gras en vele dorre velden.
Nog iets meer naar het noorden rijden we door een gebied
waar water het grasland afwisselt.
Zo ziet de Rann of Kutch er uit.
We zien pelikanen, flamingo’s en kraanvogels.
Nog verder naar het noorden komt de acacia weer terug.
Omdat we niet verder zullen gaan dan Kalavad
komen we niet echt op de Rann.
In het volgende dorp (spelling van de naam onduidelijk)
komen we via wat zandpaden.
Een paar jonge vrouwen halen water waardoor we
hun enkelsieraden en kleding goed kunnen zien.
De neus-, oor- en halssieraden houden ze verborgen.




Dit dorp bestaat uit huizen die na de aardbeving van 2001 zijn gebouwd.
Wel in de traditionele vorm maar van modern materiaal.
Je kunt in de huizen, waar we overal binnen mogen,
nog wel de traditionele decoratietechnieken zien.
Er stond nog een traditioneel huis.
Muren van leem, koeienuitwerpselen en stro.
Frappant was dat ondanks dat de deur en alle ramen open staan
het er aanmerkelijk koeler is dan in de moderne huizen.


Wandschildering.

Prachtige deuren.

Hoezo kleurrijk.

In het dorp worden we uitgebreid in de huizen rondgeleid
om uiteindelijk in de lokale variant van een Tupperware party
terecht te komen.
Dat zal vandaag nog regelmatig gebeuren.
Prachtig zijn de kleuren op de deuren
(Diwali, in de voorbereiding naar het feest worden de huizen opnieuw
van een kleurtje voorzien), de wandversieringen en de kleding.



Detail van de kleding.


Er komen nog meer oren in deze log, met oorbellen.

Wanneer we bij de Dhordo aankomen is het inmiddels 14:00 uur.
Heel warm en tijd voor gebed (Moslims).
Het dorp is zo goed als verlaten.
In Lydiya lag een berg pallets voor het dorp.
Van dat hout werden bedden, stoelen en kleiner werk als onderzetters
en dergelijke gemaakt.
Wederom veel textiel.
L. past nog 1 of 2 damesblouses maar de bouw van Westerse dames
is toch iets anders dan van Indiase.
De blouses zijn fel gekleurd met borduurwerk, knopen, bolletjes,
spiegeltjes en dergelijke.
De blouses zijn zonder rug.
Ze worden gedragen op een rok en over het hoofd en de rug
dragen de vrouwen een hoofddoek/omslag.
Uiteindelijk kopen we een polsketting als bladwijzer voor mijn journaal.


Alles moet opgeknapt worden voor Diwali.



Voorbeeld van wandversiering. Je ziet het langs deurstijlen, ramen, langs het plafond. Soms worden er hele kastjes van gemaakt. Compleet met televisie erin.



Famile met onze gids.

Voorbeeld van de versiering aan een raam.

Praktische opbergplaatsen.




Een toran.

Tupperware party.

Houten ligbedden, versierd. Gemaakt van oude pallets.

Oud huis met op de achtergrond een modern.

Onderweg zien we steeds bij poelen water dieren staan:
runderen, vogels, ezels, paarden en kamelen.
Bij een hele grote groep kamelen stoppen we even en nemen we foto’s.




Een van de herders (?) van de kamelen.

Terug in het hotel. Een heerlijke stoel.


Voor wie het niet herkent: de rand van de stoel is verstevigd met een fietsband.

Indiaas sprookje

Tijdens onze vakantie in Gujarat (India)
bezochten we ook de streek met de naam Kutch.
Een van de oude handwerkactiviteiten
betreft het verven op textiel.
Het wordt Rogan Art genoemd.
De demonstratie die we er van gehad hebben
leidde tot een foto van een jasje dat
kleurrijk versierd was.
Hier worden de details gebruikt om er
een ‘verhaaltje’ mee te vertellen.
Binnenkort meer hierover in het reisverslag.

01/11/2007

01/11/07: GONDAL
THE TOWN CREATED A MODEL STATE OF SAURASHTRA
IN LATE 19TH AND EARLY 20TH CENTURY.
ONE OF THE OLDEST AND MOST BEAUTIFUL OF GONDAL PALACE,
THE NAVLAKHA PALACE COMPLEX (17TH CENTURY)
IS SITUATED ON A RIVER BANK,
ON A GRAND MASONRY BASE, RISING TO THE MONUMENTAL SCALE
OF THE LAST 30 METER ABOVE THE RIVER BED.
THE GRAND DARBAR HALL, WITH A SERIES OF HUGE WINDOWS
OPENING ONTO A LONG BALCONY
SUPPORTED BY INTRICATELY CARVED BRACKETS.
OTHER TWO ROYAL PALACES:
THE RIVERSIDE PALACE & ORCHARD PALACE ARE CONVERTED
IN HERITAGE HOTELS.
THE RULERS OF GONDAL WHERE GREAT LOVERS OF AUTOMOBILES
AND ONE CAN SEE SEVERAL VINTAGE AND CLASSIC CARS
IN THE ROYAL GARAGE.
TWO ROYAL RAIL SALOON OF THE GONDAL STATE
WERE RENOVATED, KEEPING THE ORIGINAL DECOR AND ARE AVAILABLE FOR ACCOMMODATION
(RUN BY ROYAL FAMILY).
OTHER INTERESTING PLACES TO VISIT ARE
THE SWAMI NARAYN TEMPLE, BHUVANESHWARI TEMPLE,
AYURVEDIC PHARMACY AND THE STUD FARM OF KATHIAWADI HORSES.
OVER NIGHT: ORCHARD PALACE / GONDAL
01/11/2007 Donderdag

Gir cows: 25-30 liter melk per dag.

Wikipedia: The Gir or Gyr is one of the principal Zebu breeds in India
and is used for both dairy and beef production.
It has been used locally in the improvement of other breeds
including the Red Sindhi and the Sahiwal.
It was also one of the breeds used in the development of the Brahman breed
in North America.
In Brazil and other South American countries the Gir is used frequently because,
as a Bos indicus breed, it is resistant to hot temperatures and tropical diseases.
It is very known for its milk producing qualities and is often bred with Frisian cows
to make the Girolando cattle.
The Gir is distinctive in appearance, typically having a rounded
and domed forehead (being the only ultraconvex breed in the world),
long pendulous ears and horns which sweep back, out and aft,
spiralling on its course.
Gir are generally mottled with the color ranging from red through yellow
to white, being black the only color unnacceptable.
They originated in southwest India in the state of Gujerat
and have since spread to neighboring Maharashtra and Rajasthan.

Vandaag gaan we ons helemaal niet aan het programma houden.
Eerste bezoek: een boerderij voor de kweek van en exploitatie van Gir-koeien.
Het melk van deze koeien wordt verkocht als medicijn:
Ayurvedisch medicijn.
Hoe je in een volledig vegetarische staat,
waar Hindoes de dienst uitmaken,
waar koeien het verkeers/straatbeeld bepalen,
koeien kunt opsluiten om ze te melken en fokken, is mij onduidelijk.

Dan een tempel, volgens de Lonely Planet is het de Swaminarayan tempel.



Details van de binnenkant, met name het plafond van de tempel.




Een schilderij op een schilderij.

Is dat een ventilator op de achtergrond ?


Vervolgens snel het Riverside Palace.
Het andere heritage hotel.
Dit wordt op dit moment gerenoveerd.
Daarna naar het ayurvedische pharmaonderneming.
We werden door het hele proces geleid door de leidinggevende aldaar.
Aan het eind van de rondleiding kregen we een folder mee
die de medicijnen beschrijft en de verkoopadressen.


Vervolgens naar het Navlakha Palace (volgens Gujarat India Guide)
volgens mijn handschrift Nauklava paleis.
Het is/was het werkpaleis van de maharadja.
Een prachtig paleis, ingericht met persoonlijke eigendommen,
Foto’s en geschenken van de maharadja.
Leuk is de verzameling speelgoedautootjes.
Mooi is de bibliotheek, de enorme ontvangstzaal (bovenste verdieping) enz.
Te veel om op te noemen.

Navlakha Palace.


Linker deel van het complex, ingestort bij een aardbeving (volgens gids).

Rivier door Gondal.

Poortgebouw van het paleis.

Binnenplaats.

Binnenplaats overspannen met netten tegen duiven ed.

Prachtige details.

Maharaja Shri Bhagwatsihjee’s dynastie.


Foto van de maharadja die Orchard palace verlaat onder grote belangstelling.

Daarna een bezoek aan de groentemarkt.
Altijd leuk om de verschillende soorten groente en fruit te zien.
De manier waarop mensen het uitstallen en uitventen.
Heerlijk.

Hier heb ik een vrucht (?) gezien
waarmee men AMLAH PICKLE
kan maken (spelling van mij).
Ik vond op het web het volgende recept:
AMLA (Gooseberry) PICKLE RECIPE RECIPE
Ingredients:
1/2 kg Amla
125 gms Green Chillies (slit )
125 gms Oil
50 gms Salt
1/2 tsp Jeera
1/2 tsp Mustard seeds
2 tblsp roasted & powdered Sesame seeds
1 small Lemon

How to make amla achar:
Wash and dry amla and keep aside.
Heat oil in a pan and fry green chillies for 2 minutes.
Remove the chillies from the pan
Add jeera and mustard seeds.
Then add Amla and fry for few minutes.
Sprinkle some water and cover the pan with a lid and let it stay for 6 minutes.
Turn the flame to medium and stir regularly.

http://www.spicesofindia.co.uk:
Amla is the name given to the fruit of a small leafy tree (Amlica Embillicus)
which grows throughout India and bears an edible fruit.
This fruit is highly prized both for its high vitamin C content
and for the precious oil which is extracted from its seeds and pulp
and used as a treatment for hair and scalp problems.
During colonial times the British referred to the amla fruit
as the “Indian Gooseberry”.
It is edible, very tart and rich in pectin.
Because of this, it is commonly used to make jams, jelly’s,
chutneys and other condiments.
Another common use of this fruit is in medicines and tonics
since it is extremely rich in vitamin C.
In fact, it is said that the amla fruit, on a per pound basis,
is the world’s richest source of vitamin C.

Vanmiddag een weverij annex winkel bezocht.
Daar waren we snel klaar.
Daarna naar een dorp net buiten Gondal.
Een kleine groep mensen die de functie/het beroep van melkboer hebben.





Ze houden koeien.
Weiden en melken die en verkopen de melk in de stad.
Ze hebben grote melkflessen aan een motor hangen
en rijden daarmee naar de stad.
Foto’s maken is een topatractie daar.
De koeien stonden vlak bij de huizen.
Een aantal werden bijgevoed en gemolken.
Een koe was net bevallen en terwijl we er waren ging het kalf
voor het eerst staan en drinken bij de moeder.
Helemaal gladjes verliep dat niet maar uiteindelijk was het geen probleem.
Opa liep er ook rond en zijn zoon vertelde trots dat hij 101 jaar oud was.

We hebben er thee gedronken.
Zelf drinken ze uit roestvrijstalen kommen maar voor ons hadden ze twee kommetjes.



Het jonge kalf en de moeder.



Vanavond boodschappen gedaan.
Broek korter laten maken en de email nagekeken.
Mijn nieuwe afritsbroek had ik (nou ja mijn moeder eerst)
bij de doldwaze dagen gekocht.
Ik heb hem gepast en het was prima.
Ik had met name op de band gelet.
Bij een eerdere poging was het daar misgegaan.
Mijn vader zei nu nog: is de broek niet te lang?
Nee, riepen mijn moeder en ik, dat kan best, zeker op mijn bergschoenen.
Toen ik hem aandeed in India (de labels had ik er nog niet afgehaald),
bleek dat hij toch wel iets korter mocht zijn.
De pijpen twee keer omslaan helpt wel maar dan moet je er steeds op letten.
Dus heb ik het plan opgevat dat even te laten corrigeren.
Eerst hebben we een winkel opgezocht met een naaimachine
waarmee men ook kleding aanpaste of maakte.
Bij een andere winkel stikte men matrassen of iets dergelijks.
Samen met de kleermaker er nog eens naar gekeken.
Ongeveer zonder Engels.
En toen heeft hij de broek vermaakt.
Met een goede kleur garen.
Toen ik naar de kosten vroeg gaf hij aan geen geld te willen.
Ook niet toen ik aandrong.
Een hand en glimlach waren voldoende.

De kleermaker in actie.

Het hotel verraste ons met een thali.
Het eten is hier erg lekker en ziet er ook mooi uit.
Voor de thali had men speciale borden.
Een zilverkleurig materiaal met 4 bijpassende kommen:
= cabbage (kool)
= egg-curry (curry met ei)
= pompkin and tomato (pompoen met tomaat)
= carrot mass with cashew (wortel met cashew)
Op het bord Chapati en Chicken Biryani (heerlijk met kaneel).
Na een carrot soup (wortelsoep) was dit een voortreffelijk diner.
De borden met speciaal gedecoreerde handvaten waren erg zwaar.
Punten !
En de was was vandaag ook gedaan.
1100 RP, de grootste uitgave tot nog toe.

27/10/2007 (deel 1)

27/10/07: DEPARTURE TRANSFER
FROM HOTEL TRANSIT TO
MUMBAI DOMESTIC AIRPORT
FOR YOUR FLIGHT
TO RAJKOT 9W-3409,
DEPATURE FROM MUMBAI AT 07.35 HRS

ARRIVAL AT RAJKOT AT 08.35 HRS,
STRAIGHT AWAY DRIVE TO DWARKA ( 245 KM),
DWARKA IS ONE OF THE 4 PRINCIPAL
DHAM YATRAS OF THE HINDUS,
THE OTHER BEING PURI,
BADRINATH-KEDARNATH AND RAMESHWARAM.
DWARKA WAS THE HOME OF LORD KRISHNA,
WHO MOVED TO THIS PRETTY COASTAL TOWN
WITH THE ENTIRE YUDUVANSHI CLAN.
MARINE EXCAVATIONS OFF THE DWARKA COAST
HAVE REVEALED IMPORTANT EVIDENCES
OF 4 ANCIENT CITIES.
PM ATTEND THE EVENING AARTI AT
THE DWARKADISH TEMPLE.
OVER NIGHT HOTEL DWARKA RESIDECNY / DWARKA

27/10/2008 Zaterdag

L. zag de man met het bordje met mijn naam als eerste.
Het was druk bij de uitgang van het vliegveld van Mumbai.
Snel al zaten we in de taxi.
Warm is het zelfs zo laat op de avond nog (22:20)
Hotel Transit heeft mooie kamers.
Het hotel is verdeeld over ten minste 2 gebouwen.
Het ligt tegen het domestic airport (de binnenlandse luchthaven)
van Mumbai aan.
Ideaal want binnen een paar uur vertrekken we
hier weer vandaan naar Rajkot.
Bij het hotel krijgen we de documenten uitgereikt:
Vouchers voor de hotels, het vervoer en een
e-ticket voor de binnenlandse vluchten.

L maakt zich zorgen of ik wel
door het geluid van de airco heen kan slapen.
Slapen doe ik niet en het geluid van buiten;
mensen, auto’s, vliegtuigen enz, steekt er toch bovenuit.
Onze wake-up call bestaat uit 2 telefoontjes, beide te vroeg.
05:30 en 05:35.
Om 06:15 uur worden we opgehaald.
De badkamer is prima.
Met warm water !

De luchthaven is erg mooi.
Druk.
Chocolate muffin voor mij.
Russian sandwich voor L.
We teren nog op de 300 roepee die we nog hadden van de vorige keer.
En de 175 die ik gisteren terug kreeg
op de dollars die we nog moesten betalen voor onze reis.

Het vliegtuig zit vol.
We kunnen op tijd weg.
Zien of dat lukt.

We krijgen tijdens de vlucht een ijsje.

Ik moet altijd wennen aan de incheck procedure.
In de vertrekhal, vaak vlak bij de ingang,
Staan controleposten voor de ruimbagage.
Als de bagage door de x-ray is gegaan
Wordt de bagage gestickerd.

Vervolgens ga je de bagage afgeven en de instapkaart afhalen.
Je krijgt een label voor de handbagage.
Als je naar de gate gaat wordt je nogmaals gecontroleerd.
Aan het eind van deze controle wordt je ticket
en de label van je handbagage gestempeld.
Voordat je het vliegtuig in kunt (bijvoorbeeld bij het instappen
van de bus die je naar het vliegtuig brengt)
wordt het label van je handbagage nogmaals gecontroleerd.
Dat geldt ook voor je ticket onderaan de trap van het vliegtuig.
08:30 uur Rajkot, 25xb0 Celsius.

We willen geld wisselen en onze chauffeur brengt ons naar een ICICI-bank.
Altijd een avontuur.
Er lopen zoveel mensen rond en wat die doen ?
Willen ze ons ook nog goud verkopen.
Munten.
Ik ben benieuwd.

Ze (de bankbeambte) begreep dat het verhaal
met de gouden munt niet ging werken.
Daar is dan verder ook niet meer over gesproken.
Ze vinden het leuk (zo lijkt het dan toch) dat mensen uit het westen
naar Gujarat komen en ze zijn er van overtuigd
dat het een goede vakantie zal zijn.
Wij denken dat ook.

In Dwarka aangekomen hebben we ons even opgefrist.
Daarna hebben we wat gegeten (vegetable springroll en birjanie rice).
De porties zijn alleen veel te groot.
Daarna zijn we een wandeling gaan maken:
langs de grote tempel (die gesloten was),
langs de Gompti Ghat en langs de locale vismarkt.

Deze tempel was niet intensief in gebruik, denk ik.

Het schip van de woestijn…

… als brenger van schaduw en rust.

De grote tempel ziet er imposant uit.
Dat is hij ook zo zal nog blijken.Maar ’s middags is hij gesloten: hitte.
De ghat is eigenlijk ook ‘dicht’: er zijn nauwelijks bezoekers.
Dat maakte het leuk.
De verkopers van ‘parels’, schelpen, foto’s en dergelijke
hadden geen zin om de toeristen na te jagen.
Er lopen in de stad veel dames rond met hele grote gouden oorsieraden,
soms hangsieraden, allemaal in donkerrode sharees.
Die zijn van het Rabari-volk.
De mannen dragen in beide oren grote oorbellen.

Op de locale vismarkt, buiten het tempelgebeuren,
zitten dames en heren vissen in stukken te hakken.
Beetje veel vliegen.

25/10/2007

Het is dan eindelijk zover.
We zijn al meer dan een maand terug.
Maar vandaag kan ik een eerste begin maken met mijn reisverslag.
Het is een hele belevenis geweest.

Traditiegetrouw zijn we de dag voor ons vertrek
al naar Schiphol vertrokken.
Eerst nog even snel onze vluchten klimaatneutraliseren.

Vervolgens met de trein naar Amsterdam.
Daar zijn we naar het centrum gegaan
nadat we de bagage in het Ibis-hotel hebben achtergelaten.

We zijn naar een tentoonstelling in het Hermitage aan de Amstel geweest
en hebben gegeten bij Portugalia.
Een goed Portugees restaurant.

Het reisverslag zal steeds bestaan uit de originele reisbeschrijving
van het reisbureau dat de reis heeft samengesteld.
Deze beschrijving is in het Engels.
Voor de eerste dag (Amsterdam) is die er natuurlijk niet.

Daarnaast de letterlijke tekstvan mijn notities.
In een enkel geval zal ik die corrigeren als blijkt na een maand
dat de tekst niet zo duidelijk is als ik had gedacht.
Vervolgens kan het zijn dat ik nu, terugkijkend op de vakantie,
nog tekst ga toevoegen.
Zoals deze tekst.
Verklarend.
Die is dan schuin gedrukt.

De tekst wordt vergezeld van vele foto’s, kaartjes, rekeningen, enz.
De foto’s zijn deze keer niet door mij zelf gemaakt.
Oh ja, deze reis maken we met twee personen.
De vlucht hebben we geboekt bij de KLM.
De reis in Gujarat, het vervoer daar, de hotels, de binnenlandse vluchten,
alles wat er bij komt kijken,
is geregeld door een reisbureau in India:
Garha Tours & Travel.
Deze organisatie, waar wij geen banden mee hebben,
kunnen we van harte aanbevelen.

De reis is geboekt via het internet en middels veel email-verkeer.

Gujarat is een van de staten van India.
Het gebied is net zo groot als bijvoorbeeld Frankrijk.
Er zijn een 30-tal districten, zeg maar provincies.
De grootste stad is Ahmedabad (5 miljoen inwoners).
De hoofdstad is Gandhinagar.
In 2001 woonden er 50 miljoen mensen in Gujarat.
Het is een staat met een enorme economische groei.

25/10/2007 Donderdag

Met de taxi naar het station.
De thermometer op het dashboard geeft aan dat het 8° Celsius is.
Het is grijs, de wind is koud.
Eerst naar Dordrecht, 5 – 10 minuten vertraging.
Vanuit de trein zien we nog even de Grote Kerk, De Prins en ons eigen huis.
Overstappen in Dordrecht gaat nog net.

Van het hotel naar Amsterdam.
L koopt de kaartjes.
Per ongeluk koopt ze voor het traject Schiphol – Amsterdam Centraal
kaartjes die bij een kortingspas horen.
We merken het niet maar de conducteur prompt.
Of we voor de terugweg maar even nieuwe kaartjes willen kopen.

Gisteren hadden we in gedachten nog 4 zaken te regelen.
Maar die 4 dingen vergaten we al snel.
Wat was dat nou.
Ook dit jaar gaan we dus weer zonder de verrekijker op vakantie.
Die ligt veilig in de kast te wachten op een volgende kans.

Gujarat (0)

India lokt luipaarden met ringtones

ANP

AHMEDABAD Boswachters in de provincie Gujarat in het westen van India
gebruiken om luipaarden te vangen telefoons met ringtones met veegeluiden.
De methode is in de afgelopen weken succesvol gebleken.
In Gujarat zijn inmiddels vijf luipaarden in de val gelopen,
aldus medewerker Vasani van het bosbeheer in Gujarat maandag.

De boswachters in Gujarat zijn meer energie gaan steken
in de jacht op luipaarden,
omdat de katachtige roofdieren bij hun zoektocht naar voedsel
steeds vaker in dorpen opduiken.
De bosbeheerders sluiten hun mobiele telefoons aan op boxen
en spelen ringtones af met geluiden van onder meer loeiende koeien
en kraaiende hanen.
Luipaarden die op de geluiden aflopen, komen in een kooi terecht.
Gevangen dieren worden teruggezet in bebost gebied.

Mogelijk gaan er de komende tijd,
(mezelf kennende kan die tijd jaren duren)
nog meer berichten volgen over, misschien zelfs wel uit, Gujarat.