Een druksel van mij ga ik lijmen op een stukje jas
zodat de achterkant ook mooi is afgewerkt.
Bovendien geeft dat materiaal wat meer stevigheid
aan het anders zo flexibele kraftpapier.
David Bowie: Here today, gone tomorrow.
Witte vlinder
Toen ik zaterdagochtend boodschappen ging doen vond ik
voor de deur een witte vlinder.
Die viel nogal op, zo op de overwegend zwarte stenen.
Dat kleurverschil tussen de vlinder en de steen is groot.
Te groot voor de camera op mijn telefoon maar toch heb ik
geprobeerd er een serie foto’s van te maken.
Je mag kiezen welke je de mooiste vindt.
De lichtgrijze vlek links van de vlinder is een lichte plaats in de steen. Je ziet die soms op andere foto’s ook.
Let’s make some tea
In Nederland raakte ik bevriend met een Chinese collega.
Intussen woont hij met vrouw en kinderen weer in China
maar we hebben nog steeds contact.
Rond mijn verjaardag stuurde hij ook dit jaar thee.
Ze weten dat ik graag thee drink en hij werkt op dit
moment in Hangzhou. Een grote stad in China waar ook
Alibaba is gevestigd maar het ligt ook in de streek
waar de Dragonwell thee vandaan komt.
Ik kreeg van hem twee mooie potten in een prachtige verpakking.
De dragonwell drink ik vaker en had daar nog een restant van. Die heb ik eerst opgedronken voor ik aan mijn cadeau uit China wilde beginnen. Maar nu is het er tijd voor.
Die ochtend stootten we net de oude theepot kapot. Dus ging ik
tussen de middag snel op zoek naar een nieuwe.
Dat viel nog niet mee.
Uiteindelijk vond ik deze pot bij de Hema.
Hopelijk betekent dat niets in het Chinees.
Ik ga het hem vragen.
Deze dragonwell theebladeren zijn groter dan ik gewend ben en ze zijn ook veel gelijkmatiger. In de mooi gekleurde pot met Chinese tekens (helaas onvertaalbaar voor mij) zit een plastic zak die afgesloten is met daarin de thee.
De thee gaat bij mij los in de pot. Soms voor het water, soms erna. De bladeren ontvouwen zich helemaal en worden zacht door het water en laten hun smaak en kleur los. De bladeren gaan naar de bodem en vormen geen probleem bij het schenken. Als er een enkel blad ontsnapt naar mijn theeglas vis ik die daar wel uit.
De pot gaat, netjes afgesloten, terug naar het keukenkastje waar ook de andere theesoorten staan.
Nog even en ik kan genieten van een glas heerlijke dragonwell thee.
Charmante winkel in de mooiste straat van Breda
Reclame maak ik zo weinig mogelijk maar als iets goed is
mag dat ook gezegd worden.
Sinds kort is er een sfeervolle nieuwe winkel geopend
in de Catharinastraat: Lique sieraden en accessoires.
Ga even op zoek en je zult niet teleur gesteld worden.
De eigenaresse ontwerpt en maakt de sieraden zelf en combineert
die graag voor je met prachtige accessoires.
Geniet op je gemak in de mooi ingerichte winkel waar tijd is
om te combineren en te speuren naar een uniek sieraad.
Persoonlijke aandacht en tijd voor een goed resultaat.
Lique sieraden en accessoires, in de Catharinastraat in Breda (en ook op Facebook).
Vlag voor….
Vanmorgen liep ik over de Grote Markt in Breda.
De vlag in uit op het Stadhuis.
Ook de Grote Toren was versierd met vlaggen.
Waarschijnlijk is dat vanwege Veteranendag maar voor mij
was er ook iets anders te vieren:
de eerste dag sinds lange tijd dat je zonder
mondkapje weer een winkel in kunt.
Daar heb ik meteen gebruik van gemaakt:
bakker, boekenwinkel, hobbywinkel en supermarkt.
Er komt weer ruimte voor gewone dingen. Top.
Ik luister naar…
We stappen in het westen allemaal langzaam uit een slechte droom, de eerste actieve periode van het coronavirus, als dromers die afwachten. Vandaag luister ik naar Crowded House en hun nieuwe album ‘Dreamers are awaiting’.
Pleister?
Het is niet anders dan dat. Ik zat te denken over een hele diepe gedachte. Geformuleerd in een lange en moeilijke zin. Maar het is gewoon een pleister. Hij viel vanmorgen op de grond toen ik mijn pyjama uit deed. Hij was gisteren op mijn bovenarm geplakt door de huisarts na mijn tweede coronavaccinatie.
Is dat een ‘ZKV’ (zeer kort verhaal) in een onderschrift
van een foto?
De laatste lantaarnopsteker
De laatste lantaarnopsteker van Londen heeft nog nooit zo’n goed werk gedaan als nu met de huidige elektriciteitsschaarste. Terwijl een groot deel van Londen ’s avonds zeer schaars is verlicht, houdt hij in het oude Temple-district van Londen de gaslantaarns brandend.
De Tijd, vrijdag 18 februari 1972.
Hoe vind je zo’n krantenknipsel?
Ik jou niet van dubbele teksten maar een tekst in een plaatje
is (nog) niet eenvoudig doorzoekbaar.
Tweede vaccinatie!
Vandaag ontving ik mijn tweede vaccinatie!
Dit is mijn vaccinatiekaart (een beetje anoniem gemaakt).
Deze keer was mijn huisarts wel genegen (Moeilijk woord? Lees dan in plaats van dat woord: ‘bereid’ of ‘in staat’) om mijn vaccinatieboekje (het gele boekje) in te vullen en van een stempel te voorzien. Baat het niet dan schaadt het niet in het verre buitenland (waar we voorlopig nog niet naar toe gaan).
Het was AstraZeneca, inderdaad.
Do it yourself (DIY) keukenrolhouder
Mijn moeder vroeg me of ik haar niet kon helpen een
keukenrolhouder te maken.
Dat is een uitdaging die ik graag aanneem.
Er waren al wat basiselementen aanwezig: een grondplaatje en een korte metalen buis. Dit is het plaatje. Volgens mij had het onder een pop gezeten. Hier ben ik al precies in het midden een nieuw gat aan het boren. Het lijkt hout maar het is een of ander geperst materiaal.
Helaas is de diameter van de boor net te klein voor het metalen buisje (wit) maar heb ik nog wel een stuk rondhout liggen dat precies in het gat past. Natuurlijk heb ik mijn moeder gewezen op de mogelijkheden zo’n houder te kopen in de winkel. Zo’n uitvoering met zo’n klem die het papier stopt spontaan af te rollen. Maar ze wil me eerst een kans geven.
De bodemplaat heb ik geschuurd en een eerste likje verf gegeven. Dan wil ik volgende keer het overbodige gat vullen, het rondhout op lengte maken en plaatsen. Dan nog eens schuren en in de lak zetten.
Kunstvaria
Albert York, Still life green apples, oil on canvas.
Eileen Agar, Dance of peace, 1945. Collage and gouache on paper.
Frederick Childe Hassam, Church procession Spanish steps, 1883.
Kazunori Hamana, Untitled, 2021, ceramic. Hierbij moest ik meteen denken aan de vaas zonder bodem die hier pas nog te zien was van Yeung Yuk-Kan. De tegenstelling kon niet groter zijn want hier geeft de bodem zelfs een functie gekregen.
Wayne Thiebaud, Candy apples, 1987.
Het volledige beeld
Het vaderdagcadeau in volle verpakking.
Vaderdagcadeau in spuitcabine
Iedereen mag raden wat het is en mag raden wat het voorstelt. Dit is de helft van het cadeau. Het papier dat je ziet is van de zaterdageditie van BN/De Stem.
Een soort van primitieve spuitcabine opgezet en dan kan de metallic lak zijn werk doen.
De eerste helft is gereed. Weet je al wat het is ? Hint: het heeft niets met het EK te maken.
Gisteren even tijd voor project ‘Tijd’
De twee kaarten na een paar dagen uit de boekenpers gehaald. Mooi vlak en goed gedroogd.
Mijn lino verder gesneden. Even afwachten of dit gaat werken. Nog voldoende ruimte om na een eerste drukgang nog een tweede en derde aangepaste te gaan maken.
Mijn avontuur met een pakketleverancier
Aan het begin van de boekenweek vertelde iemand op Twitter
dat er zo iets bestaat als ‘Murty Classical Library of India’,
de Murty bibliotheek met klassiek Indiase werken.
Daar had ik nog nooit van gehoord maar wilde in het kader
van de boekenweek toch nog een boek kopen.
Wat is het doel van deze bibliotheek:
De grote literaire werken van India van de laatste 2000 jaar
beschikbaar maken.
Men wil de werken uitbrengen in een modern Engelse vertaling.
De teksten zijn origineel geschreven in een van de talen
van India zoals bijvoorbeeld Bangla, Hindi, Kannada, Marathi,
Pali, Panjabi, Persian, Sanskrit, Sindhi, Tamil, Telugu, en Urdu.
De vertaalde Engelse tekst zal worden afgedrukt naast de originele tekst.
De teksten worden begeleid door een introductie, toelichtend commentaar en
eventueel aanvullende noten.
De boeken zijn een uitgave van Harvard University Press.
Dr. Rohan Narayana Murty is de oprichter en naamgever van de serie.
Uit de vele beschikbare titels (29 en vier in voorbereiding) heb ik er een gekozen.
Zonder kennis van schrijver, de taal of het belang van de tekst.
De naam van de schrijver kwam me bekend voor van een andere bron.
Het boek dat ik koos is:
Selected Ghazals and Other Poems
Geschreven door Mir Taqi Mir en vertaald door Shamsur Rahman Faruqi.
Mir Muhammad Taqi Mir is widely regarded as the most accomplished poet in the Urdu language.
Selected Ghazals and Other Poems offers a comprehensive collection of ghazals and masnavis.
The Urdu text, presented here in the Nastaliq script, accompanies new translations of Mir’s poems, some appearing in English for the first time.
Dus ik bestelde bij Harvard University Press maar die gaven aan dat de distributie en betaling in Europa wordt verzorgd door een bedrijf in Engeland:
John Wiley & Sons Ltd
Voor een snelle bezorging betaal je dan bijna 20 Euro extra.
Daar begint mijn avontuur met de pakketbezorger DPD.
Ik bestelde het boek eerst bij Harvard University Press (29/05). Die gaven aan dat ik benaderd zou worden door John Wiley & Sons Ltd. Nadat ik met hen contact had ontving ik een betaalverzoek (01/06). Die heb ik meteen betaald. Op 03/06 ontving ik van hen de betaalbevestiging. Op 04/06 werd het pakket in Hampshire ontvangen door DPD. Zie hierboven.
Op 05/06 weet men bij DPD in Oirschot dat het pakket er aan zit te komen. Een dag later stuurt men het terug of is dit een kwestie van onduidelijke tekst? Tussendoor moet ik BTW betalen. Iets meer dan 2 euro plus meer dan 7 euro ‘administratiekosten’.
Het is definitief terug naar Engeland. Het is nu onderweg naar Oldbury?
Volgens het laatste nieuws krijg ik geen nieuws meer.
De postcode die ik moet opgeven bij DPD komt niet meer overeen
met de postcode op het pakket (volgens DPD).
Kunstvaria
Ferdinand Hodler, Portrait of Clara Pasche-Battié, 1914, oil on canvas.
Vandaag weer eens een Kunstvaria.
Een serie kunstwerken die ik onlangs zag op Internet
en die ik interessant of mooi vond.
Yinka Shonibare, Hybrid mask (Banda), 2020 – 2021. Hand painted wooden mask.
Ashley Bryan, Sea calm (From Sail Away), 2015.
Jan Davidsz. de Heem, A banquet still life. Signed ‘jd de heem’.
Louise Bourgeois, Spider IV, 1996, steel. Wall piece.
Géén oude blouse
Rectificatie:
De voormalige eigenaar, die niet met naam genoemd wil worden
op deze blog, die de blouse, die ik nu bij mijn project Tijd gebruik,
heeft gedoneerd, wil niet dat ik de blouse
een oude blouse noem.
Daarom dus deze rectificatie. Ik gebruik een zo goed als nieuwe blouse
voor mijn project Tijd. De blouse wordt op meerdere,
decoratieve manieren, ingezet.
Hopende hiermee eventuele verwarring te hebben voorkomen,
verblijf ik, de Argusvlinder.
Het restant van de zo goed als nieuwe blouse zet ik in voor nog twee kaarten. Daarvoor strijk ik eerst vlieseline tegen de binnenkant. Het gaat hier om een andere soort vlieseline dan die ik de afgelopen dagen gebruikte. Gewoon om het verschil te ervaren.
De volgende twee kaarten worden bewust schuin op het patroon van de zo goed als nieuwe blouse gezet. Trouwens geen goed idee: vlieseline strijken in een voormalige gevangenis (FutureDome) zonder airco bij de temperaturen van vandaag.
De vorige keer was ik aan het schetsen voor een nieuwe linosnede voor het project tijd. De raderen spreken voor zich zelf. Er zitter er ook meerdere in de wekker die als basis voor het project dient. De pijlen staan niet ver van de wijzers en stralen ook een dynamiek uit die bij tijd hoort.
Ben vanmiddag begonnen met het snijden van de lino.
Groei- en bloei-avontuur
Een tijdje terug (allemaal op deze blog te zien) heb ik een aantal zaadjes munt in een bakje kweekaarde gezet. Sindsdien volg ik dit groei- en bloei-avontuur. Maar ik heb geen idee hoe zich dit gaat ontwikkelen. Met dit beeld was ik niet echt blij. Ik had niet het beeld van een muntplant als een soort van hangplant. Gaf ik het te weinig water? Heeft de plant hulp nodig om de weg naar boven te vinden?
Eerst eens de plant met bakje en al in het water gezet. Dan kan niemand zeggen dat de plant te weinig water krijgt. Hij hoort vochtig te blijven stond op het kaartje.
Deze satéprikkers, het naaigaren en het plakband gaan voor fysieke ondersteuning zorgen.
Zo ziet dat er dan uit. Eens kijken waar dat toe leidt.
Dagelijks probeer ik een foto te maken. Deze foto is van gisteren.
Deze is ook van gisteren. Het lijkt toch weer al wat voller te zijn dan zondag.
Misschien ben ik te ongeduldig. Komend weekend maar weer eens een vergelijking maken.
Het tweede leven van een katoenen tas
Als ‘Vriend van het Rijksmuseum’ kreeg ik een katoenen tas toegestuurd met natuurlijk een herinnering om toch maar vooral weer naar het museum te gaan. Dat ga ik ook wel doen maar het is voor mij nog te vroeg. We moeten nog een beetje verder zijn met de bestrijding van corona. Maar zo’n tas. Dit model heb ik nog nooit handig gevonden. Ik ga hem toch niet gebruiken. Dus wat dan? Nou het is best mooie katoen dus heb ik hem gisteren uit elkaar getornd. Nu nog een boek (of een paar boeken) vinden dat zich hier in wil laten inbinden.
De katoen kwam ook nog uit India dus dan heb je bij mij een streepje voor.
