Ochtendwandeling

Posted on augustus 11, 2021 by Argusvlinder

Eerlijk is eerlijk, de wandeling is van gisterochtend.
Maar in de binnenstad van Breda ontdek je iedere dag weer
nieuwe dingen.
Een kleine serie foto’s.

Toen ik het Stadserf af liep zag in dat de Willem Merkxtuin open was. Dat is leuk om daar eens in de ochtend door te lopen.

Dit beeld van een torso had ik niet eerder gezien: Evángelos Cotrótsos is de maker. De beschrijving op internet komt over als een slecht vertaalde webpagina: Figuratief beeld van rustend figuur. Marmer, 1981.

De tuin is niet altijd open en je loopt letterlijk door de achtertuin van de bewoners. Stilte is dus geboden.

Terug op de Grote Markt: de onderdelen van de marktkramen liggen nog op de trailer. Op de achtergrond schijnt de zon al op de gevel van het Tapperijke.

Het Kasteelplein en de KMA eens vanuit een andere hoek.

Kunst in de Heilige Driehoek (vervolg)

Posted on augustus 10, 2021 by Argusvlinder

In de kapel van Sint Catharinadal waren naast de twee werken
van Anish Kapoor, een groter aantal werken te zien van Marc Mulders.
Dat begon al eerder op de ochtend, in de winkel.
Al eerder had ik gelezen van de Special Edition van de publicatie
‘Marc Mulders: Werken 1980 – 2020’.
Een handgemaakt geheel met verschillende onderdelen.
Op papier zag het er al mooi uit maar in de winkel zag ik voor
het eerst een echt exemplaar.

Special Edition van ‘Marc Mulders: Werken 1980 – 2020’. Met de hand gemaakt dus het kost iets maar de prijs is niet uitzonderlijk.

Het werk lag achter glas dus kon ik er niet even doorheen gaan om na te gaan hoe het precies in elkaar zit. Er is overigens ook een reguliere editie van het boek te koop.

Dat de inspiratie voor het werk van Marc Mulders in de natuur ligt
mag geen verrassing zijn. Maar dat hij zich ook bezig hield met
Perzische miniaturen was een verrassing voor mij.

In de miniaturen en in de Perzische cultuur in brede zin,
die zich verspreidde naar bijvoorbeeld Zuid India, speelt
de tuin een grote rol. De charbagh.
Een vierkante tuin, verdeeld in 4 delen door paden of
waterwegen, zoals beschreven in de Koran.
De tuin als paradijs, als lusthof, als centrum van geuren
en kleuren en ga zo maar door.

De werken op Kunst in de Heilige Driehoek combineren de
eerdere ‘tuinen’ van Marc Mulders met (Perzische) miniaturen.

Marc Mulders, A garden path. Olieverf en collage op papier. 2021-02-01.

Marc Mulders, Paradise miniature. Olieverf en collage op papier. 2020-12-01.

Dit detail van het werk ‘Paradise miniature’ laat zien dat ook westerse miniaturen een rol spelen in deze werken.

Marc Mulders, Persian garden. Olieverf en collage op papier. 2019-08-01.

Marc Mulders, Matisse miniature. Olieverf op papier. 2020-11-10.

In de winkel was nog een boek te koop. Wat bescheidener misschien dan het helemaal handgemaakte exemplaar maar ook dit is met veel aandacht voor details gemaakt. Het boek heet ‘Hoop’ en is opgebouwd rond ‘The breath of the compassionate’.

Het boek bevat een serie foto’s waaronder deze uitklapbare van Marc Mulders in zijn atelier.

Zoals wel vaker vond men het in de winkel niet zo’n probleem om op de omslag van papier een sticker te plakken met de code voor de kassa en de prijs voor de klant.

Het was een plezier weer eens een serie nieuw werk
van Marc Mulders te zien.

Mooi Marginaal

Posted on augustus 9, 2021 by Argusvlinder

De vorige keer liet ik zien hoe ik de das
beplakte met vlieseline om de stof iets steviger te maken
maar vooral om een rechthoekig stuk stof te krijgen
dat niet alle kanten uit bolt.
Vandaag kan ik het dan op de juiste maat snijden.

De das met zijn prachtig felle kleuren ligt met de mooie kant, de kant die straks in de boekenkast zichtbaar is, naar beneden.

Dit is dan die mooie kant.

Tegelijk was ik vooruit aan het denken aan een volgende activiteit. Die bestaat uit het maken van een reeks boekenleggers. Dus ben ik door mijn doos restanten gegaan en vond er bijvoorbeeld twee smalle stroken leer die vermoedelijk door mijn schoonvader zijn gesneden om er horlogebandjes van te maken. De twee meest linkse stroken leer. Het witte lint ga ik zelf gebruiken want ik lees regelmatig een boek waarin ik zowel de tekst als de noten wil kunnen lezen. Eén leeslint is dan onvoldoende en dit kan op twee plaatsen tussen de pagina’s gelegd worden.

Langzamerhand ontstaat dan het beeld zoals het ingebonden boek er uit zal gaan zien. Hier zitten de platkernen in de bekleding gevouwen.

Die platkernen kan ik op de stof bevestigen en kan ik de stof voorbereiden op de inslagen: hoekjes er af.

Ook bij de scharnierplaatsen haal ik zoveel mogelijk stof weg om geen belemmering te gaan vormen bij het openen en sluiten van het boek.

Zo ziet het boek er dan uit als de omslagen gemaakt zijn.

Om een van de uitstekende delen van een stuk leer met daaraan een koordje met prijskaartje te kunnen gaan gebruiken als een soort van leeslint (experiment), lijm ik het stuk leer eerst aan de bovenkant van het achterplat vast. De messing spijkertjes zitten er meer voor de sier. Stoer zijn de kleurnuances in het leer, de ruwe vorm en de wisselende kwaliteit van de rand.

Hier heeft het boek met het leeslint al even in de boekenpers gezeten. Het leer heeft zich nog niet volledig gezet naar de vorm van het boek. Daarom en om de schutbladen nog verder te laten drogen is het boek weer terug in de pers gegaan. Later eens zien hoe het er uit komt. Om het leeslint mooi te laten liggen heb ik er een messing vouwbeen op gelegd om wat tegendruk te geven.

Zaadjes, dag 01

Posted on augustus 8, 2021 by Argusvlinder

Niet dat ik iedere dag iets ga laten zien van het potje.
De armband met daarin zaadjes die ik kreeg als
toegangsbewijs voor de biënnale Kunst in de
Heilige Driehoek, zit in het zand.
Er is nog niet veel te zien.
Hopelijk verandert dat snel.
Maar dag 1 is wel bijzonder.

Kunst in de heilige driehoek (vervolg)

Posted on augustus 8, 2021 by Argusvlinder

Op Sint Catharinadal staat dit werk gemaakt van bamboe. Het is een halve ‘Oloïde’, een wiskundige vorm. Maria Blaisse, Oloïde Paviljoen, 2019, gemaakt van bamboe met hulp van de Chinese kunstenaar Bin Xu.

Voorbeeld van de verbindingsstukken.

Dat het een wiskundige vorm is maakt het werk niet aantrekkelijker (of minder aantrekkelijk). Het is de plaats die het speciaal maakt.

Sint-Norbertus ? Beeld in de gevel van de kapel van het Sint Catharinadal.

Anish Kapoor, Untitled, 2018.

Interieur van de kapel van Sint Catharinadal.

Anish Kapoor, Untitled, 2018.

Vreemde man in Valkenberg

Posted on augustus 7, 2021 by Argusvlinder

Toen ik donderdag terug kwam van een tentoonstelling zag ik deze vreemde man in het midden van de bijna lege vijver van het Valkenberg.

Voorheen das

Posted on augustus 7, 2021 by Argusvlinder

Het boek: “Mooi Marginaal 2018 – 2019” ben ik aan het inbinden. Vandaag haalde ik het uit de boekenpers waar het boekblok een paar dagen had liggen drogen. De kleuren die je hierboven aan de randen ziet en die dadelijk gaan verdwijnen omdat ze er af gesneden gaan worden, zijn mijn inspiratie voor de bekleding van het boekblok. De das van mijn partner die, na al vele malen in de was te zijn geweest, plotseling “bedorven” was.

Dan hoop ik wel deze keer meer succes te hebben met de stof. De stof is erg vervormd omdat hij in de wasmachine is gaan vervilten. De das zat helemaal in elkaar gedrukt. Ik heb het weer uit elkaar gehaald maar de vorm van de das is nu niet meer een simpele rechthoek.

Eerst heb ik het boekblok schoongesneden en voorzien van een schutblad voor en achter. Eenvoudig wit, stevig tekenpapier.

Dit stuk leer kocht al een aantal jaren geleden. Het was in de uitverkoop. Het originele prijskaartje hangt er nog aan. Al lang wil ik daar iets mee maar ik weet niet wat. Vandaag kreeg ik het idee. Het gaat een soort van leeslint worden. Alleen in het leer te dik om permanent in je boek te doen. Tijdens het lezen kan dat wel maar daarna versiert het de buitenkant van het boek.

De rand waar het “leeslint” bevestigd gaat worden heb ik een beetje gedund.

Vandaag heb ik ook de kartonnen platkernen gesneden en het ruggebord.

Het stuk das dat ik nodig heb voor de bekleding ga ik spannen om een houten plaat. Ik ga aan de binnenkant vlieseline aanbrengen met een strijkbout maar wil er eerst zeker van zijn dat als ik het straks er uit snij er een soort van rechthoek is ontstaan.

Langs de randen heb ik de vlieseline een beetje met boekbinderslijm ingesmeerd.

Platkernen en ruggebord zijn verbonden met elkaar door kraftpapier, het boekblok en het leeslint liggen gereed. Daar moet ik morgen een heel eind mee komen. Dat prijsje is natuurlijk niet de prijs van het boek.

Intermezzo

Posted on augustus 6, 2021 by Argusvlinder

Onderweg van de Sint Paulusabdij naar Sint Catharinadal.

Sint Catharinadal.

Het poortgebouw.

Zaadjes uit de Heilige Driehoek

Posted on augustus 6, 2021 by Argusvlinder

Gisteren stond ik al even stil bij het armbandje
dat je krijgt als bezoeker van Kunst in de Heilige
Driehoek in Oosterhout: het bevat zaadjes.

Wat voor zaadjes het zijn weet ik niet.
Misschien zaadjes van die prachtige bermplantjes
die je op meerdere plaatsen op de complexen en
er om heen kunt zien.
De planten die deze biënnale zo compleet maken
met heerlijke geuren.

Vandaag tijd om iets met de zaden te doen.
Eerst de materialen verzamelen.

Eerst een potje zoeken waar de zaadjes in kunnen opgroeien. Ik heb geen idee hoe ik de zaadjes het best kan planten, hoe groot ze worden enzovoort. Ik volg maar de methode die ik onlangs bij het Groei- en bloei-avontuur heb gevolgd. De zaadjes niet te diep in zand plaatsen en dan goed nat houden.

Het is een heel mooi potje. Beetje Japanse stijl.

Hopelijk gaat het lukken met potgrond uit de berging.

Hoe stop ik dat nu het best in de aarde zodat alle zaadjes kans krijgen uit te komen?

Mijn idee is het armbandje in stukken te knippen zodat ze naast elkaar, op gelijke diepte in de aarde komen. Om het groeiproces te vereenvoudigen heb ik de stroken maar even in het water gelegd.

Eerst een laag aarde als basis. Dat goed nat gemaakt. Vervolgens de armbandstukjes naast elkaar gelegd. Nu nog een beetje zand en water en dan op de vensterbank in de zon.

Dan op de vensterbank in de zon. Hopelijk gaan de zaadjes aan de gang.

Kunst in de heilige driehoek: Hoop

Posted on augustus 5, 2021 by Argusvlinder

Vandaag begon mijn dag met een busrit naar Oosterhout. De eerste keer dat ik in het openbaar vervoer zat sinds 01/02/2020. Van het bezoek aan al die mooie kunst en de prachtige omgeving, de heel verschillende religieuze gebouwen, de sfeer de planten en de geuren, daar wil ik hier verslag doen maar ik maakte wat veel foto’s. Dus ik doe het in etappes.

In Oosterhout was het een klein stukje lopen naar de Monnikendreef. Als je dat hier ziet leek het heel rustig. Maar schijn bedriegt. Het was de hele dag door druk. Gelukkig is het terrein groot en alleen bij een paar onderdelen, en dan nog alleen als het binnen was, was het eigenlijk te druk.

Een eerste indruk van de omgeving. Dit is een klein deel van de Sint Paulusabdij.

Op de terreinen staan allerlei gebouwen. Die zijn natuurlijk niet allemaal onderdeel van deze biënnale. Maar wel interessant en intrigerend.

Mijn eerste gedachte was: Panamarenko. Maar dit werk is van Joost Conijn, Vliegtuig, 2000.

Joost Conijn, Vliegtuig, 2000. De link naar het thema Hoop is voor mij hierbij wat moeilijk. Maar het werk trekt wel je aandacht.

De Hoop zit er hem in dat niets onmogelijk is zelfs een vliegtuigje maken van primitieve materialen en een kleine motor en daar dan mee kunnen vliegen.

Nog een hemelbestormer: Leendert van Accoleyen, Onderweg naar Mars 002, 2021. Een omgewaaide boom en wat losse takken aan elkaar en overeind proberen te zetten.

Hoopvolle humor: de lijnen van een voetbalveld trekken en dan als doelpalen jonge boompjes gebruiken. Maarten Baas, Growing Goals, 2021.

Een weiland afzetten met eieren. Het ei als rode draad in het werk van Maria Roosen. Wei, 2021.

Er was natuurlijk nog veel meer te zien en
daarvan gaat het een en ander volgende de komende dagen.
Voor vandaag eindigde mijn dag met een foto:

Nog een hoopvol beeld: een armbandje gevuld met zaadjes. Dan kan nog ergens toe leiden de komende tijd.

Seniorentelefoonavontuur deel 2

Posted on augustus 5, 2021 by Argusvlinder

Het kopen van de telefoon was al niet meegevallen maar toen bleek dat je er geen SIM-kaarten meer voor kunt kopen die passen en dat de mooie grote toetsen eigenlijk niet werken, heeft mijn moeder de telefoon terug naar de winkel gebracht. Mijn moeder kreeg haar geld terug. Telefoon armer maar avontuur rijker, zullen we maar zeggen.

Het avontuur van morgen

Posted on augustus 4, 2021 by Argusvlinder

Morgen heb ik vrij genomen om een bezoek te brengen aan de
biënnale in Oosterhout.
Het thema is ‘Hoop’ en de manifestatie gaat onder de naam:
‘Kunst in de heilige driehoek’.
Alleen die naam al, die kan ik niet weerstaan.

Hendrik Driessen en Rebecca Nelemans zijn de curatoren.
Het werk van twintig kunstenaars is te zien in een gebied
met drie kloostercomplexen.
De Onze Lieve Vrouwe Abdij, de Sint Paulusabdij en
Sint Catharinadal.
Ik ben zeer benieuw en foto’s volgen de komende dagen
net als een verslag van het bezoek.

Volgens mij heeft een van de kloosters nog een boekbindatelier. Dat hoop ik morgen ook nog te achterhalen.

Speciale thee bij een speciaal boek

Posted on augustus 4, 2021 by Argusvlinder

Op Twitter deed iemand me de suggestie aan de hand
om bij het boek ‘Return of a King’ van William Dalrymple
Darjeeling thee te drinken.
Een goed idee maar ik had die niet meer in huis.
Dus kocht in in het weekend Rohini Clonal Moonlight Darjeeling.
Gaat super worden!

Het avontuur van vandaag

Posted on augustus 4, 2021 by Argusvlinder

Een dag geen avontuur is een dag niet geleefd.
Datzelfde zeg ik ook over bloggen.
Maar goed, vandaag ben ik met mijn moeder een
seniorentelefoon gaan kopen.
Meerdere telefoonwinkels gehad.
Nu is het zo dat ik daar geen ervaring mee heb.
Ik heb nog nooit een telefoon gekocht.
Natuurlijk gebruik ik er iedere dag wel een maar
kopen en dan zo’n SIM-kaart en een accu.
Niet voor mij weggelegd.

We kochten deze telefoon. Bezochten daarna de Zeeman (was ik nog nooit geweest. Vandaag gingen we voor een gieter), toen de HEMA (mijn moeder geholpen om met een zelfscankassa vleeswaren af te rekenen), ook nog naar de bakker (die voor het eerst mijn moeder en mij samen zag. Tijdens corona haalde ik brood voor mijn ouders en voor mezelf met twee rekeningen. Ook daarvoor zag men er ons nooit samen) en toen bleek dat de winkel vergeten was de accu voor de telefoon in de doos te stoppen. Ik weer terug. Dus een echt avontuur.

Iedereen weet het

Posted on augustus 3, 2021 by Argusvlinder

Terwijl ik nadacht over de Spaanse titel van deze film,
nou ja, de Engelse vertaling dan, dacht ik even aan een
titel die net iets anders was.
Niet ‘Everybody knows’ maar ‘Everybody knew’.
Maar dat zou verkeerd zijn.

Het gaat om de coronafilm van afgelopen weekend.
De film heet ‘Todos lo saben’.

Het schijfje met Todos lo saben – Everybody knows – Iedereen weet het.

Persoonlijk zie ik niet veel Spaanse films. Dat is niet alleen
vanwege de taal. Deze film maakt een bruggetje tussen
Argentinië en Spanje. Twee landen die een enorm grote Spaanse
wereld vertegenwoordigen.
Op internet zie ik aantallen van tussen de 450 en 500 miljoen mensen
op de wereld die Spaans spreken.

De wereld die in Todos lo saben wordt getoond is er een die
Zuid Europees aandoet: de familie is belangrijk, die is ook groot,
daarin speelt het huwelijk een belangrijke rol. Maar ook minder
gejaagd en minder direct dan de Angelsaksische wereld.

De film verloopt in het begin dan ook langzaam.
Veel aandacht voor de (familie)relaties en ogenschijnlijk
minder belangrijke zaken. Je weet dat je naar een soort van
detective zit te kijken, een who’s done it. Maar het tempo
dat je daar bij verwacht, is er niet.

Pas na een tijd kom je er achter dat in die zaken waarvoor
de aandacht wordt gevraagd ook de oplossing ligt van
de who’s done it.
Daar komt bij dat niet alle spelers aan het eind van de film
weten hoe het nu precies in elkaar zit. Het is dus nog geen
geen verleden tijd.
Het einde lijkt aan de film te ontbreken.
Dus zie de titel als een opdracht om bij ‘Iedereen’ te horen.

Todos lo saben met Penélope Cruz (die naam ken ik natuurlijk van andere films) en Javier Bardem (Blijkbaar een belangrijk acteur in de Spaanse wereld maar ik kende hem niet. Echtgenoot van Penélope Cruz).

Internationaal zijn er maar weinig reacties op deze film.
Toch vond ik hem heel erg de moeite waard.

***+

Intussen in de werkplaats

Posted on augustus 2, 2021 by Argusvlinder

Het inbinden van Mooi Marginaal 2018 – 2019 is gisteren afgerond. De rug is na het maken van deze foto gelijmd en het geheel zit nu in de boekenpers. Nu hard nadenken over hoe de boekband er uit gaat zien.

Return of a King

Posted on augustus 2, 2021 by Argusvlinder

Dat is geen game of een vechtfilm of iets dergelijks.
Het is een boek van William Dalrymple.
Niet zo lang geleden kwam er een box met vier boeken uit.
Twee van die boeken heb ik intussen gelezen:
Anarchy en White mughals.

Het eerste boek vertelt het verhaal van de oprichting van de
East India Company tot dat men India onder controle dwingt.
Het tweede boek gaat over Engelsen die waardering opbrengen
voor de cultuur en gewoontes van India en daar naar gaan leven.

Het derde deel dat ik zondag ging ophalen gaat over de plannen
van de EIC om Afghanistan te bezetten.

Maar bij het afhaalpunt aangekomen was ik natuurlijk vergeten dat het pakket niet op mijn eigen naam maar die van mijn blog staat. Dat leverde kort verwarring op.

Helaas kon ik het boek niet kopen met een harde kaft.
Dat zegt niet alleen iets over de kaft maar ook over
de kwaliteit van het papier en het leesgemak.
Maar ik vermoed dat ik het met even veel plezier zal lezen.

William Dalrymple: Return of a King – The Battle for Afghanistan.

Deel van de introductie achter op het boek:

In the spring of 1839 Britain invaded Afghanistan for the first time.
Nearly 20.000 troops poured into the country and re-established Shah Shuja ul-Mulk on the throne.
But after two years of occupation, the country exploded into violent rebellion as the Afghan people rose in answer to the call for jihad.
The British troops retreated through mountain snow drifts and were utterly routed by Afghan tribesman – it was the greatest military humiliation of the nineteenth century.

Daarnaast, misschien net zo belangrijk, was de First Anglo–Afghan War
het begin van The Great Game. Het 19e-eeuwse machtsspel dat tussen
Engeland en Rusland werd ‘gespeeld’ om macht en invloed in Azië.
Een soort van voorloper de Dominotheorie en de huidige verhoudingen
russen China – de Verenigde Staten – Rusland.

Mooi normaal boek: Mooi Marginaal 2018 – 2019

Posted on augustus 1, 2021 by Argusvlinder

De afgelopen tijd ben ik heel veel bezig geweest
met nogal afwijkende vormen van een boek.
Daarom dat ik nu weer eens een boek ‘normaal’
wil inbinden: Mooi Marginaal 2018 – 2019.

Gisteren ben ik er aan begonnen.
Al heb ik het gevoel dat ik dit boek al eens eerder
ingebonden en gelezen heb.

De drukker heeft al markeringsstreepjes op de katernen gezet zodat je weet waar het boekblok straks gesneden dient te worden. Daar kun je van afwijken maar dat beïnvloedt dan meteen de bladspiegel. De streepjes zijn klein en je kunt ze er af snijden (dat is immers de bedoeling) op de snijmachine. Ik vind het handiger de streepjes te verlengen met potlood over zowel de achterkant van het laatste katern en de voorkant van het eerste katern.

Deze keer gekozen voor relatief veel gaatjes (10) en de eerste helft is al ingebonden op het naaibankje.

Tijd

Posted on augustus 1, 2021 by Argusvlinder

Misschien zijn er mensen die denken dat ik wel heel veel
tijd besteed aan het kijken van films maar dat is niet zo.
Daarom even stil staan bij de laatste acties die ik
uitgevoerd heb op mijn Doos van Pandora: tijd.

Dit is de platte doos met inhoud en de deksel. Het begon allemaal met een wekker die ik van mijn moeder kreeg. De laatste onderdelen heb ik gisteren gebruikt. Uiteindelijk zijn alleen de buitenwanden en vier of vijf onderdelen niet in of op deze doos beland.

Het handvat en een van de twee bellen zijn op de deksel gemonteerd.

Het handvat is gelijmd en met boekbindersdraad aan de deksel bevestigd.

Om te benadrukken dat de lino-afdrukken te maken hebben met tandraderen heb ik er één op de doos geplakt. De as is ingekort en zit net door de deksel heen.

Vandaag zal ‘Tijd’ wel volledig droog zijn. Dan kan ik het resultaat ook een keer aan mijn moeder laten zien.

Verkeerde trein – juiste bestemming

Posted on augustus 1, 2021 by Argusvlinder

Dat was even iets anders, na The Darjeeling Limited.
Gisteren zagen we ‘The Lunch box’.

Als je in het westen denkt aan een doos voor
je lunch dan denk je aan iets als dit:

Maar in India denk je dan al gauw aan een veel
ingewikkelder voorwerp:

Wordt in India ‘tiffin’ genoemd. Alleen al in Mumbai worden er dagelijks 175.000 tiffins rondgebracht door 4.000 tiffin koeriers, Dabbawala’s genaamd. The Luchbox laat in haast documentaire stijl zien hoe dat werkt.

Maar de lunch en de lunchbakjes zijn niet het onderwerp
van deze film. Hooguit de gadget die de film draagt.
Mij doet de film denken aan ‘Brief encounter’ van regisseur David Lean.

In die film staat een toevallige ontmoeting centraal
die grote gevolgen heeft. Dat is een van de overeenkomsten met
The Lunchbox.

Opvallend is de rol van de trein in beide films.
De trein die aanleiding geeft tot een centrale uitspraak in
The Lunchbox dat een ‘verkeerde trein’ kan leiden tot de
‘juiste bestemming’.

‘Brief encounter’ is in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog gemaakt
in zwart/wit. Dat is de Lunchbox natuurlijk niet maar die film
laat India niet zien in felle kleuren die van het doek/je scherm
af spatten. Niet het ‘toeristische’ beeld van India maar het laat
Mumbai zien in de regentijd: met vlakke kleuren en zonder zon.

Het is dan ook geen romantische komedie of drama. Daarvoor
komen in beide films veel te serieuze thema’s aan bod:
(huwelijks)trouw, eenzaamheid, geluk, …..

The Lunchbox is niet alleen somber. De man leeft duidelijk op
als gevolg van de drie relaties die in de film aan de orde
komen (die met de vrouw, die met de jongere collega en die
met de spelende kinderen op straat).
Dat is het moment waarop de film ambigu wordt en naar mijn
gevoel minder sterk.
Niet omdat dit geen interessante invalshoek is maar omdat
die in de film niet goed tot zijn recht komt.

Wij hebben een leuke avond gehad met ‘The Lunchbox’, de film van Ritesh Batra met Irrfan Khan, Nimrat Kaur en Nawazzudin Siqiui. Overigens vertegenwoordigen de drie hoofdrolspelers drie van de vele religies in India: een Christen, Hindoe en Moslim.

****

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: