Verkeerde trein – juiste bestemming

Dat was even iets anders, na The Darjeeling Limited.
Gisteren zagen we  ‘The Lunch box’.

Als je in het westen denkt aan een doos voor
je lunch dan denk je aan iets als dit:

LunchDoos

Maar in India denk je dan al gauw aan een veel
ingewikkelder voorwerp:

IndiaseLuncjboxTiffin

Wordt in India ‘tiffin’ genoemd. Alleen al in Mumbai worden er dagelijks 175.000 tiffins rondgebracht door 4.000 tiffin koeriers, Dabbawala’s genaamd. The Luchbox laat in haast documentaire stijl zien hoe dat werkt.


Maar de lunch en de lunchbakjes zijn niet het onderwerp
van deze film. Hooguit de gadget die de film draagt.
Mij doet de film denken aan ‘Brief encounter’ van regisseur David Lean.

In die film staat een toevallige ontmoeting centraal
die grote gevolgen heeft. Dat is een van de overeenkomsten met
The Lunchbox.

Opvallend is de rol van de trein in beide films.
De trein die aanleiding geeft tot een centrale uitspraak in
The Lunchbox dat een ‘verkeerde trein’ kan leiden tot de
‘juiste bestemming’.

‘Brief encounter’ is in de nadagen van de Tweede Wereldoorlog gemaakt
in zwart/wit. Dat is de Lunchbox natuurlijk niet maar die film
laat India niet zien in felle kleuren die van het doek/je scherm
af spatten. Niet het ‘toeristische’ beeld van India maar het laat
Mumbai zien in de regentijd: met vlakke kleuren en zonder zon.

Het is dan ook geen romantische komedie of drama. Daarvoor
komen in beide films veel te serieuze thema’s aan bod:
(huwelijks)trouw, eenzaamheid, geluk, …..

The Lunchbox is niet alleen somber. De man leeft duidelijk op
als gevolg van de drie relaties die in de film aan de orde
komen (die met de vrouw, die met de jongere collega en die
met de spelende kinderen op straat).
Dat is het moment waarop de film ambigu wordt en naar mijn
gevoel minder sterk.
Niet omdat dit geen interessante invalshoek is maar omdat
die in de film niet goed tot zijn recht komt.

TheLunchbox

Wij hebben een leuke avond gehad met ‘The Lunchbox’, de film van Ritesh Batra met Irrfan Khan, Nimrat Kaur en Nawazzudin Siqiui. Overigens vertegenwoordigen de drie hoofdrolspelers drie van de vele religies in India: een Christen, Hindoe en Moslim.


****

Thee bij de lunch

Er is nog een coronafilm die hier niet aan de orde
is geweest en ik verklap meteen waar we vanavond naar kijken.

Vorige week zagen we een film van Wes Anderson.
Bij veel mensen bekend door The Grand Budapest Hotel.
In een vergelijkbare stijl, waarbij niet altijd helemaal
duidelijk wordt wat werkelijkheid en fantasie is, hoewel het
verhaal op zich wel zou kunnen kloppen.
Daardoor ontstaan er surrealistische situaties.

De film die ik vorige week zag heet ‘The Darjeeling Limited’.
Darjeeling Limited is een merk van thee in India.
De film speelt zich ook af in India en veel fragmenten spelen
zich af op een trein.
Adrien Brody speelt een van de hoofdrollen. Kort speelt
Anjelica Huston de rol van de moeder.
In een opname aan het begin van de film en kort voor het
eind zien we Bill Murray in beeld. Deze cameo speelt in de film
eigenlijk geen rol hoewel die wel dat schurende gevoel
versterkt dat steeds maar zegt: waar kijk ik nu naar?

Niet de beste film van Wes Anderson, wel India.
Zover voor de thee.

De lunch is dan vanavond aan de beurt.
We gaan kijken naar The lunchbox.