Kunstwerk van Florentijn Hofman: mieren op de Willemsbrug. Volgens mij gaan die mieren nu al voor de derde keer uit de grond.
Categorie archief: Kunst
Glassfever: Huis van Gijn en Patriciershuis Dordrecht
Op mijn blog waren tot nu toe alleen werken te zien
van de tentoonstelling Glassfever uit het Dordrechts Museum.
Maar in een tweetal huizen: Huis van Gijn en het Dordts Patriciërshuis,
is ook prachtig glaswerk te zien in deze fantastische omgevingen.
Deze twee huizen zijn zonder meer een bezoek waard, ook zonder het glas.
Maar ik heb twee vliegen in een klap kunnen slaan.
Yuichi Higashionna, Cesendello or Jack and the beanstalk, 2015.
Kiki Kogelnik, Blue stripped head, 1994.
Bertil Vallien, Resting head, 2009.
Ruud Schoemaker, Escape from a fairy tale, 1995.
Lucy Jorge, Orta perpetual Amazonia, Tree of life, 2013.
Nog wat Glassfever uit Dordrecht
De catalogus van de tentoonstelling is een prachtig boek.
Ik kan me niet voorstellen dat er maar een oplage is van 1500
zoals in het boek staat.
Glassfever, hedendaagse kunst in glas.
In het begin van mijn bezoek heb ik wat foto’s gemaakt.
Die laat ik hier even zien.
Lino Tagliapietra, Attesa, 2009. De foto is eigenlijk mislukt dus hieronder volgt een detail van hetzelfde werk maar dan beter belicht. Misschien is de foto fourt gegaan omdat het glas op een spiegel ligt. Prachtig intense kleuren en motieven.
Detail van hetzelfde werk maar dan uit de catalogus. Lino Tagliapietra, Attesa, 2009.
Dit werk staat ook op de kaft van de catalogus. Een kroonluchter die uit de lucht gevallen is. De kraaien doen zich tegoed aan al dat glimmende glas. Het dieprood van het glas en het zwart van de kraaien komt prachtig terug in de werken waar deze kroonluchter midden in ligt. De gevoelstemperatuur van de schilderijen en dit werk van Javier Perez sluiten precies op elkaar aan. Javier Perez, Caronna, 2011.
Ik heb er ook nog een paar detailfoto’s van gemaakt.
Javier Perez, Caronna, 2011.
Ook dit werk paast prachtig bij de schilderijen. Maar het is er dan ook voor gemaakt. Maria Klonowska, Still life with flowers, fruits and a dog naar Abraham van Strij, 2016.
Dit werk staat buiten in het gras van het Dordrechts Museum. Leonardo Cimolin, Il valore dell incontra, 2015.
Het werk van Jan Fabre, een rij duiven van glas, soms staand, soms liggend, op een plaat marmer, past prima bij het geschilderde behang met vogels. Jan Fabre, Sitting doves of peace and flying rats, 2008, glass and Bic-inkt.
De werken zijn gemaakt in de werkplaats van Adriano Berengo
die al veel jaren actief is in Murano.
Hier worden kunstenaarsschap met het ambacht gecombineerd.
Dat levert heel gevarieerde resultaten op.
Kijk maar eens naar het volgende werk waar video gecombineerd werd
met bijvoorbeeld glas en andere materialen.
Kijk ook goed naar de werken aan de andere kant van de zaal: een Rembrandt en werken van Ferdinand Bol. Maar dit is van Mat Collishaw, A different self, 2014.
Dit was misschien wel het werk dat afgelopen zondag op mij het meeste indruk maakte. Een vanitas-werk in mat glas. Hans op de Beeck, The frozen vanitas, 2015. Super! Rechts onder het typische boek met daarop een schedel.
Nog een detail van de andere kant van de tafel: Hans op de Beeck. Het in eklkaar gedrukte blikje of de pak melk zijn minder traditioneel maar niet minder mooi.
Hier zijn heel wat uren in gaan zitten. Pascale Marthine Tayou, Colonne coloniale, 2015.
13 maskers bij een Laatste Avondmaal. Konstatin Khudyakov, Last Supper, 2011.
Ik heb zo’n vermoeden dat dit twee werken zijn die deel uitmaken van de permanente tentoonstelling van het Dordrechts Museum. Ik kan ze niet vinden in de verder zo complete catalogus. De werken staan in het museum midden tussen de vaste collectie. Maar ik vond ze erg mooi.
Van Jake & Dinos Chapman stonden er een aantal schedels. Bij deze blauwe schedel kruipen de maden er nog in en uit en over. Jake & Dinos Chapman, The same but in glass, 2015.
Een detail om de maden te laten zien.
Dat is even genoeg voor een blogpost.
Meer later deze week.
GlassFever
Gisteren bezocht ik de schitterende tentoonstelling,
zeg maar gerust kunstmanifestatie, GlassFever in Dordrecht.
Op vier locaties in deze mooie oude stad is werk te zien
van nationale en internationale kunstenaars die de uitdaging zijn aangegaan
ook werk te maken in glas.
Het Dordrechts Museum, het Huis van Gijn, het Dordts Patriciershuis en
Dordtyart staan vol moderne kunst in glas.
Mijn ticket. Gekocht via internet. Niet iedereen achter de kassa was ingespeeld op het idee Passe-partout.
De tentoonstelling is prachtig en zeker op een regenachtige zondag
een genot.
Voor het vervoer tussen de lokaties ben je op jezelf aangewezen en
dat is geen enkel probleem voor het Dordrechts Museum, het Huis van Gijn
en het Dordts Patriciershuis. Die zijn op loopafstand van elkaar.
Dat is niet het geval voor Dordtyart. En dat is denk ik erg jammer.
Ben daar dus op voorbereid. Ik ga binnenkort nog een keer terug naar
Dordrecht, speciaal voor deze plaats.
Elvira Bach, Sirene, 2015. Zomaar een van de vele kleurrijke werken op de tentoonstelling. De tentoon gestelde werken zijn heel erg verschillend en dat maakt het ook zo leuk.
Kunstvaria
Blackfoot, beaded and painted antelope hide shirt, circa 1870.
Elisabeth Charlotte Pauli, Standing female wisent, origineel Spain, Cantabria, Altamira, 16.000 – 14.000 BC, 1936, watercolour.
Ernst Ludwig Kirchner, Strassen bild vor dem Friseurladen, 1926, ol auf leinwand.
Hans Robert Pippal, Seashells on the beach, 1953.
Jan Pleitner, Untitled, 2015.
Jan van Eyck, workshop or follower, Crucifixion, circa 1440 – 1480, goldpoint, silverpoint, pen and black ink, indented for transfer on grey prepared paper.
Jeff Zimmerman, Faceted crystal table lamp in hand-blown glass, 2015.
Virgin and Child, Queen of heaven, Book of hours, presumed gift of Charles V to Guillaume de Croy, circa 1520, illuminated by Gerard Horenbout.
Vermijs Pers Prent 2015, eerste jaargang
Vermijspersprent 2015 – 2016, eerste jaargang. De afbeelding op deze omslag is een linosnede van Cees Hamann.
In het atelier in Tilburg waar ik soms ook mag werken
staat de zogenaamde Vermijspers, een grafix proefpers.
Om deze pers in gebruik te houden geeft men een aantal prenten
uit per jaar waar men zich per serie op kan abonneren.
Dat heb ik het afgelopen jaar gedaan.
De prenten worden gedrukt door Cees Hamann en Frans de Kock.
Drie van de vier prenten zijn een samenwerkingsverband
tussen een dichter en een beeldend kunstenaar.
De vierde eigenlijk ook maar Pablo Neruda heeft niet
actief meegewerkt natuurlijk.
De tekst is gezet in Helvetica romein, 24 en 12 punt.
Het prachtige papier is Alt Nurnberg 260 grams.
Aan het eind van het jaar ontvingen we ook nog een bewaarmap
voor de vier prenten.
De inschrijving voor het nieuwe jaar is begonnen!
Dit zijn de bewaarmap, prenten en hun colofons van de eerste jaargang:
Vermijspersprent, geopende bewaarmap.
Vermijspersprenten.
Pablo Neruda, gedicht uit Ode aan de typografie.
Colophon, Cees Hamann en Frans de Kock.
Genesis. Houtsnede door Jeroen de Leijer en gedicht door Bas Smout.
Colophon, Jeroen de Leijer en Bas Smout.
Durch eine Zeitschlaufe, Linosnede Annette Paulsen en gedicht Carsten Klook.
Colophon, Annette Paulsen en Carsten Klook.
Ze leek de prins op het witte paard te krijgen. Linosnede Ivo van Leeuwen en gedicht Jace van de Ven.
Colophon, Ivo van Leeuwen en Jace van de Ven
Jheronimus Bosch in Den Bosch
Jheronimus Bosch, Voorkant van een van de beschadigde deuren van de triptiek het Laatste Oordeel uit Brugge.
Gisteren bezocht ik de tentoonstelling met werken van Jheronimus Bosch.
Het was er al vroeg druk in het Noordbrabants Museum. Veel internationale gasten:
Frankrijk, Italie, Spanje, Duitsland, Engeland en zelfs uit Oost-Europa (of
kwamen ze uit Rusland?).
De tentoonstelling is knap samengesteld. Naast het beperkte aantal werken
van Jheronimus Bosch een aantal werken die zijn achtergronden en tijd
goed toelichten. Je kijkt je ogen uit met al die details.
Monsters, vergezichten, steden, narren, drinkgelegenheden, hoeden,
bijzondere kleding van mannen en vrouwen, insekten, duivels, te veel
om allemaal op te noemen.
Overigens was het niet zo dat men niet hun best had gedaan om de werken
naar Nederland te halen. De werken kwamen van over de hele wereld.
Maar er zijn niet zo heel veel werken die aan de schilder uit Den Bosch
worden toegeschreven.
Prachtig ook waren de vele boeken, al dan niet met miniaturen.
Handschriften of vroeg drukwerk.
Prachtig detail. Jheronimus Bosch, Voorkant van een van de deuren van de triptiek het Laatste Oordeel uit Brugge.
Jheronimus (Jeroen) Bosch, Visioenen van een genie. Naast deze mooie, populaire uitgave was er ook een tweedelinge wetenschappelijke uitgave. Dit heb ik maar niet gekocht. Aan deze zal ik al heel wat plezier beleven. Dat is ook zo met de speciale editie van Suske en Wiske: De bibberende Bosch. In dat boek komt zijdelings mijn favoriete televisiekok Jeroen Meus voor (Jheronimus Meus).
Florentijn Hofman
Ik kan het niet laten.
Ergens wringt het.
De mieren van Florentijn Hofman, voor mij is het nog geen kunstwerk.
misschien moet het eerst af zijn, maar over wat ik tot nu zie
kan ik niet enthousiast worden.
Florentijn Hofman, met die schaduwen lijkt het nog iets.
Florentijn Hofman, even de maat opgenomen. Nee, indrukwekkend kan ik het niet noemen. Het is meer een eenvoudige decoratie dan kunst.
Kunstvaria
Ook vandaag weer eens een serie prachtige kunstwerken
met wat mij betreft een Nederlandse uitschieter!
Francisco de Goya, Don Pedro de Alcantara Tellez-Giron y Pacheco, 9th Duke of Osuna, circa 1798, oil on canvas.
Frida Kahlo, Dos Mujeres: Salvadora y Herminia, 1928, oil on canvas.
Gábor Záborszky (Gabor Zaborszky), Leporello, 1978, wood-fibre, plaster, rope.
Guido di Pietro (Known as Fra Angelico), The Virgin and Child with two angels or The Virgin of the pomegranate, circa 1426, tempera on panel.
Gustave Le Gray, Bateaux quittant le port du Havre, navires de la flotte de Napoleon III, 1856 – 1857, photo.
Voor mij het topstuk van deze serie! Henk Visch, Inside Story, 2015, bronze.
Joaquin Sorolla y Bastida, Un Hebreo, 1898.
Roberto Matta, Morphologie Psychologique de l’angoisse, 1938, oil on canvas.
The Master of Kasadi, Yombe, Maternity Group, Democratic Republic of the Congo.
Franciscus in Utrecht
In het Museum Catharijneconvent in Utrecht
is een tentoonstelling aan de gang die gemaakt is
onder leiding van Henk van Os:
Franciscus van Assisi.
Vanmiddag bezocht ik de mooie en heel interessante tentoonstelling
en maakte een paar foto’s.
Het was SUPER!
Als je het museum bezoekt loop je eerst door een galerij
met een paar prachtige stukken.
Die hebben niets met de tijdelijke tentoonstelling te maken
maar zijn daarom niet minder mooi.
Detail van een brevier, een gebedenboek van een kloosterling. Breviarium van Beatrijs van Assendelft, Delft, 1485.
Van de rechterpagina komt het detail dat op de vorige foto te zien is. De kleuren zijn fantastisch. Breviarium van Beatrijs van Assendelft, Delft, 1485.
Een heel vroege afbeelding van Franciscus (in het midden) met dieren. Franciscus preekt voor de vogels, Nederrijn, circa 1230 – 1240 (nauwelijks 10 jaar na de dood van Franciscus gemaakt).
Heel mooi maakt van Os duidelijk hoe de iconografie rond Franciscus door de eeuwen is veranderd. Hier Franciscus in een Noord Brabants landschap, Gerrit de Moree, 1945.
Franciscus door Mari Andriessen.
Kunstvaria (een kleine)
David Claerbout, Black Elvis, 2015, washed ink, felt pen and pencil on paper.
Karel Appel, Head as a tree, 1959, oil on canvas.
Deze week kwamen er een paar rechtzaken voorbij die het onmogelijk moeten
maken dat je op een website meerdere kunstwerken van 1 kunstenaar kunt
tonen (zonder nadrukkelijke toestemming), zelfs als die kunstwerken
zich in de publieke ruimte bevinden.
Wikipedia had volgens mij problemen met Zweden:
A website documenting public artworks in Sweden violated copyright laws, the country’s supreme court has ruled.
Visitors to the Offentlig Konst site could browse a map detailing public sculptures, statues and paintings.
But the Visual Copyright Society in Sweden (Bus) sued Wikimedia Sweden, the site’s owners, for providing free access to a database of art photographs without the artists’ consent.
Bron, 05/04/2016:
http://www.bbc.com/news/technology-35969734
Small Stories in Silent Buildings II
De tentoonstelling die opgezet is door AKV/St Joost
heeft een titel die nog vaker gebruikt kan worden.
Misschien is het ook de bedoeling om gebouwen met verhalen
(uit het verleden) te laten spreken door werken van leerlingen
van de kunstacademie.
In dit tweede deel nog een reeks foto’s van het klooster en de tuin.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik tijdens de Paastijd
altijd moest denken aan de mooie teksten bij de kruiswegstaties.
De staties zijn weg maar om een of andere reden hangen de
teksten nog steeds in de kapel.
Teksten bij kruiswegstaties. Hier: 12 Jezus sterf . Vreemd dat deze hier nog hangen. Ze waren speciaal afgestemd op de staties die hier hingen.
Op het koor van de kapel was ik nog nooit geweest. Nu kregen we de kans. Op het koor konden we een animatie dirigeren. Hier het overzicht van de kapel.
Hier twee voorbeelden van de gebrandschilderde details van de ramen. ‘Moeder van Smarten’ en ‘Biecht’.
Het Kapucijnenklooster vanuit de grote tuin.
In de tuin staat nog een klein gebouwtje dat via een poort in de muur te bereiken is vanaf de singels. De zuidkant van de tuin.
Of dit beeld altijd al in de tuin gestaan heeft weet ik niet.
De grote bomen in de kloostertuin. De tuin wordt al een tijd niet meer gebruikt om groente te verbouwen maar dat werd vroeger wel gedaan. De laagstaande zon maakt hier mooie schaduwen op de foto’s.
Door de begroeiing een beetje moeilijk zichtbaar maar in de tuin is ook een kleine vijver voor een Maria- of Lourdesgrot.
De Lourdesgrot.
De foto is natuurlijk waardeloos maar geeft in ieder geval aan dat ook al is de tuin veel kleiner dan de tuin bij het klooster in Meerseldreef, er toch ook hier een aantal religieuze beelden in de tuin stonden en staan. Hier een Heilig Hart-beeld.
Terug naar binnen kwam ik uit bij de sacrestie. De kasuifels en dergelijke zijn weg maar de inrichting is nog aanwezig.
Zoals dit bord dat aan de muur hangt met de Latijnse gebeden die voor een mis werden gebeden (Praeparatio ad missam). Dit bord zal vast bij het afval terecht komen. Jammer.
Boven de wasbak in de sacrestie houtsnijwerk met Latijns teksten. Er zitten ook een paar bidprentjes op geprikt. Een van de bidprentjes is voor een overledene die ik kende: Antonius Dingeman Schuurmans. Geboren op 15 oktober 1928 in Lage Zwaluwe. Vanaf 1974 was hij pastor op de Annaparochie in Breda. Op 19 maart 2013 is hij overleden.
Detail van het houtsnijwerk.
Een van de werken in de sacrestie. Een soort directe lijn naar God of en aantal niet nader gedefinieerde tekens van de dierenriem en sterrenbeelden?
Een mooie sacrestie. Wat zal daar mee gebeuren?
Nieuw kunstwerk in Breda
Toegegeven, het is wel even zoeken.
Het nieuwe kunstwerk van Florentijn Hofman (je weet wel van die
grote gele badeend) is op dit moment nog niet erg opvallend.
Misschien gaat dat nog komen.
Kunstwerk van Florentijn Hofman in Breda.
Wat? Kun je het niet goed zien?
Okay, dan help ik je even.
Het zijn niet die opstaande tegels.
Die liggen gereed om gelegd te worden.
Kijk eens goed naar het pad dat men aanlegt in het
verlengde van de Willemstraat in Breda.
Die rode vlekken.
Dat zijn mieren (met wat fantasie).
Zo komen er 800 te liggen.
Waar een middelgrote stad, eh……. middelgroot in kan zijn.
Small Stories in Silent Buildings
Kleine Verhalen in Stille Gebouwen.
Een tentoonstelling in het voormalige klooster van de kapucijnen
in de Schorsmolenstraat in Breda.
Met Pasen was de tentoonstelling te zien.
Ik ging er Tweede Paasdag naar toe,
eerlijk gezegd meer om het gebouw dan om de tentoonstelling.
Ik kende mensen die er woonden toen het nog als klooster
in gebruik was.
Aan de bezoeken aan het klooster heb ik goede herinneringen.
Small Stories in Silent Buildings
Bij een van de werken werd je als bezoeker in de rol van een bischtvader gezet. De originele biechtstoelen zijn verdwenen maar in deze nieuwe biechtstoel kwam je in een positie die wel heel vreemd is. Niet veel mensen zullen nog veel herinneringen hebben aan biechten en als ze die al hebben dan altijd in de rol van de ‘zondaar’. Maar hoe zou het zijn als biechtvader. Hier met een electronische biechter.
Memento mori. Een weg met dilemma’s
Het voormalige hoofdaltaar.
Het voormalige Maria-altaar.
Een van de rozetten op het plafond is een afbeelding van het Heilig Hart.
Tijdens de tentoonstelling het Heilig Hart als centrum van lichtbeelden.
Een van de voormalige bewoners van het klooster, Pater Hans Putters, vertelt in een video over zijn roeping, de reden waarom hij in het klooster ging.
De plagen van Egypte: Kikkers.
De plagen van Egypte: Muggen.
Er was een video waarin een paar aspecten, uitspraken, van een van de kloosterlingen werd belicht: NAC en feestvieren.
De paters konden feesten.
De rondgang in het klooster.
In de kapel stond een werk: In his schadow (In zijn schaduw). Licht en bewegende beelden werden geprojecteerd op een opstelling van voorwerpen. Sommige voorwerpen waren speciaal gemaakt, andere speciaal gekozen.
Zoals dit boek; Kroniek ener parochie; De mensch en zijn schaduw.
Of dit stapeltje boeken.
In his shadow.
Wordt vervolgd.
Kunstvaria
Cornelis Cornelisz van Haarlem, The wedding of Peleus and Thetis, 1592 – 1593.
Emil Nolde, Schlepper auf der Elbe, 1910, ol auf leinwand.
Fernand Leger, Les Buches, 1952.
Franz Marc, Der Rote Hund, 1911, ol auf leinwand.
Hans de Jode, View of the tip of the seraglio with Topkapi Palace, 1659, canvas.
Henri Matisse, La lecon de piano, 1923, oil on canvas.
Sam Francis, First stone, 1960.
Sarah Anne Johnson, Zombie Dance, 2015, chromogenic print.
Kunstvaria
Deze keer heel veel realisme.
Archibald J. Motley Jr., Gettin’ Religion, 1948, oil on canvas.
Beba Bidart, 1940, vintage gelatin silver print.
Dr. Dain L. Tasker, A rose, 1936, rontgen foto.
Edmund de Waal, A lecture on the weather, 2015, 290 porcelain vessels in wood, aluminum and glass vitrine.
Ellen de Meijer, Virtual love, 2012, oil on canvas.
Een voor mij nog onbekende Nederlandse kunstenares.
Gordon Parks, Outside, looking in, Mobile, Alabama, 1956, archival pigment print.
Janet Fish, Stuffed peppers, 1970, oil on canvas.
Self-portrait by Sir Anthony van Dyck, circa 1640.
Spencer Tunick, Dead Sea 4, chromogenic print mounted between plexi.
Ankita Shinde, Taxi Fabric, Kickstarter
Een tijd terug heb iki deelgenomen
aan een Kickstarter campagne om Taxi Fabric te ondersteunen.
Taxi Fabrix is een initiatief om jonge Indiase designers
een ontwerp te laten maken voor een stof waarmee vervolgens
een taxi in Mumbai wordt bekleed.
Begonnen met de ambitie een paar taxi’s zo op te fleuren
is dit uitgelopen op een groot project waarbij
enkele tientallen taxi’s zijn bekleed (stoelen,
deuren, plafond, enz).
Taxi Fabric in the mail.
Vorige week kreeg ik plotseling een klein pakketje uit Mumbai.
Het duurde even voor ik de link kon leggen maar
het was mijn reward, mijn beloning.
Leuke kaarten, een kussensloop en een hanger.
Daarvan is een deel ontworpen door Ankita Shinde.
De afzender.
De kussensloop.
Het merkje. Ankita Shinde for Taxi Fabric. http://www.taxifabric.org.
Deze hanger was al eerder op mijn weblog te zien.
Ook daar staat de naam van de ontwerpster op.
Ik ontving ook vijf kaarten van verschillende ontwerpers. Deze hier is van Parvati Pillai: Dream Machine.
Ankita Shinde: Stop. Breathe. Free.
Khyati Trehan, Flight of the Titan.
Shaivalini Kumar: Happily ever after.
Aditi Dash: Nocturnal.
Bij het pakketje zat een briefje. De tekst volgt hieronder (in het Engels).
Ik was heel blij verrast.
Voor de kussensloop en de hanger zoek ik nog een definitief plaatsje.
De hanger kan in mijn pc-hok tegen de muur tussen ander grafisch werk.
Misschien eindigt het kunnensloop wel als kaft van een boek.
Dear Taxi Fabric Supporter,
You. Are. Awesome.
A few months ago, you did an incredible thing –
you donated to our little project and joined 217 other people
in ensuring the continuing success of the Taxi Fabric Project.
Thank you
Because of you we have been able to continue to support
designers in Mumbai by giving them your iconic Kaali Peeli’s as a canvas for their incredible designs.
We might be on the ground continuing this project
but it is you who has made that possible.
Here are your Kickstarter rewards. We hope you love them.
They may be a little late and for that we are sorry:
the project has grown so quickly that we even had to all pick up and move to India to get everything done.
If for any reason there are any problems with what you have received please email us and if you share any pictures,
don’t forget to tag us @taxifabric so we can see them.
With love,
The Taxi Fabric Team
Taxi Fabric – Ankita Shinde
Dit is de reward (beloning) die ik ontving omdat ik meegedaan heb aan een crowdfunding actie op Kickstarter van een organisatie in Mumbai genaamd Taxi Fabric. Doel is om lokale grafisch ontwerpers het interieur (alle stof, textiel in de taxi) te voorzien van een modern, inspirerend uiterlijk. Wat begon met een ambitie voor enkele taxi’s is nu een project waar tientallen gele Mumbai taxi’s voorzien zijn van een stralend interieur.
Vrouwen rond Van Gogh I
“Vrouwen rond Van Gogh” is de titel van een boekje
dat in het kader van de Vsn Gogh activiteiten in Brabant
gemaakt is en waar rond omheen een tentoonstelling is
georganiseerd van boekbanden.
Afgelopen zaterdag ben ik gaan kijken in Moti.
Daar maakte ik een reeks foto’s waarvan vandaag een
eerste serie.
Ferre Bastanie, Bandzetter, canvas met print.
Jeanne Meijer, Koptische band, balsa hout, acrylverf, katoen. Het gat in het palet ging hier natuurlijk ook door het boekblok. Dat leest wat onhandig.
Ooit volgde ik een cursus bij haar: Katja Clement, Gonetband met ‘Korenveld onder onweerslucht’, papiersnippers en leer.
Hier zie je de platten met de stroken papier die er, rechtopstaand, op geplakt zijn.
En nu 2016!
Zo op de valreep nog een kort bericht.
Toevallig las ik vandaag de volgende tekst.
Het gaat over een kunstenaar uit de klassieke oudheid.
De schilder Timanthes wilde eens het mythologische verhaal over het oordeel van Paris uitbeelden: naar aanleiding van de vraag welke van de drie vrouwen het mooist was – Hera, Athene of Aphrodite – had Paris voor Aphrodite gekozen. Nadat de kunstenaar Hera en Athene had geschilderd, stuitte hij op een probleem: hij was niet in staat om, zoals het verhaal oplegde, Aphrodite met nog grotere schoonheid weer te geven. Hij besloot toen om haar niet van voren uit te beelden, zoals hij bij de andere twee gedaan had, maar op de rug gezien. Zo immers zou de toeschouwer zichzelf kunnen inbeelden dat Aphrodite als de mooiste uit de bus zou komen zodra ze zich zou omdraaien.
Dit is zo’n sterk staaltje van flexibiliteit van denken.
Flexibel maar tegelijk met verstand van zaken.
Als een meesterschilder die weet wat er omgaat
tussen toeschouwer en schilderij.
De toeschouwer op waarde schattend,
die zou immers het klassieke verhaal kennen
en wetende hoe hij als schilder daar mee om kon gaan.
Dat is net wat we in de Westerse wereld in 2016 nodig hebben.
Bovenstaand verhaal komt uit het boek van Antoon Erftemeijer, De aap van Rembrandt.
Argusvlinder 