Gezien: The Square

De film The Square is een grappige persiflage op
de internationale kunstwereld.
Beatrice Ruff all over the place.

Een curator die het contact met de echte wereld
helemaal kwijt is, gescheiden, vader van twee kinderen,
Tesla (hele dure auto), duur appartement, omringd
met niet al te snugger personeel en een bestuur
dat zich handig uit beeld houdt en dus ook nooit
verantwoordelijk is.
Bestuur hoofdzakelijk in zwart gekleed.

De mensen die de vernisages bezoeken komen eigenlijk
voor het buffet, de geldschieters zijn oude mensen
die eigenlijk niet meer kunnen volgen wat er gebeurd.
Maar wel betalen. Het buffet is van een sterrenkok.

De curator is communicatief sterk maar zegt,
als hij over kunst praat, eigenlijk niets.

In de echte wereld zie je Beatrice Ruff
als een zonnekoningin, jury hier, snabbel daar (oh sorry,
kunstadvies), onredelijke inkomsten, chefkoks aannemend,
even een weekend naar New York, volgende week Doha.

WP_20171110_20_28_56_ProTheSquareRubenOstlund

The Aquare, Ruben Ostlund.


In de film komen een paar kunstvoorwerpen voor.
Ze verwijzen naar werkwijzes of echte werken van kunstenaars.
Zo is er de grap met een werk dat bestaat uit piramide-
vormige stapels materiaal.
Ik moet dan direct aan Anish Kapoor denken.

AnishKapoorToReflectAnIntimatePartOfTheRed1981

Anish Kapoor, To reflect an intimate part of the red, 1981.


Even later zien we op de achtergrond een grote stapel stoelen.
Dat deed me gelijk denken aan:

AiWeiweiBang2013WoodStools

Ai WeiWei, Bang, 2013, wood, stools.


Alles bij elkaar: erg leuk, misschien iets te lang.

****

Dat is ook een portret: van ego tot emo

 photo WP_20160529_001JacquesTange.jpg

Jacques Tange.


Naast het optreden Triple Spits ging het natuurlijk om de tentoonstelling
‘Dat is ook een portret’ in het Breda’s Museum.

Cultureel Breda is een beetje in de problemen.
Te hoge verwachtingen van Moti dreigt nu ook het Breda’s Museum in
de neergang mee te sleuren.
Daarom is men waarschijnlijk heel blij met een pop-up galerie van
Dutch Master Painters.
Dutch Master Painters is een moderne galerie. Ze hebben geen gebouw.
Maar doen veel via internet en pop-up activiteiten zoals nu in Breda.
Op die manier proberen ze kunstwerken van Nederlandse kunstenaars
aan de man te brengen.

 photo WP_20160529_002PaulBoswijkDeHoedVanMaya2008OlieverfOpDoek.jpg

Paul Boswijk, De hoed van Maya, 2008, olieverf op doek.


De tentoonstelling valt dan ook in twee delen uiteen:
= de verkooptentoonstelling van Dutch Master Painters
= en een confrontatie met de verzameling van het Breda’s Museum.
Dat laatste deel vond ik nog het meest geslaagd.
Neemt niet weg dat het eerste deel mooie plaatjes oplevert.

 photo WP_20160529_003ChristianeVleugelsBlue2016MixedMediaOpDoek.jpg

Christiane Vleugels, Blue, 2016, mixed media op doek.


Die tweedeling is ook terug te vinden in de catalogus.
Het eerste deel vol blije, emo verhalen die niet veel om het lijf hebben
en je ook niet veel vertellen over de kunstenaars en hun werken.
Het tweede deel is gevuld met interessanter werk.
Eye-openers en oude vertrouwde werken.
Een bijzondere plaats daarin zijn de foto’s van Abraham de Winter.
Iemand die op toneel typetjes deed. Dat levert leuke portretten op.
De portretten van Reinout van den Bergh, gemaakt in Kameroen,
zijn indringend.

 photo WP_20160529_004MennoBaars.jpg

Menno Baars.


Ik doe Loek Grootjans, Cecile Verwaaijen, Jaap de Vries,
Emile van Waegeningh, Arnold Bijnen,
Pieter Laurens Mol, Teun Hocks en nog enkele tekort maar
ik wil nog even stil staan bij de film:
‘Art doesn’t earn money; Art only burns money’ van Martin en Inge Riebeek.
Een fascinerende verzameling portretten van mensen uit verschillende
landen met serieuze problemen, creatieve oplossingen
en uiteenlopende boodschappen.

 photo WP_20160529_007JosAanraadPronkstillevenMetChineseDelselpot2009OlieverfOpPaneel.jpg

Jos Aanraad, Pronkstilleven met Chinese dekselpot, 2009, olieverf op paneel.


 photo WP_20160529_008OpDeVoorgrondWouterStipsCatMyLoveMuranoGlas.jpg

Op de voorgrond: Wouter Stips, Cat my love, Murano glas.


 photo WP_20160529_010RemigiusAiWeiWei2014.jpg

Remigius, Ai WeiWei, 20914.


 photo WP_20160529_011BerionBrouwersThePuppeteer2013MixedMedia.jpg

Beiron Brouwers, The Puppeteer, 2013, mixed media.


 photo WP_20160529_012MartinEnIngeRiebeekArtDoesntEarnMoneyArtOnlyBurnsMoney2016.jpg

Ik begrijp dat deze foto geen goed beeld geeft van de film waarvan dit een opname is. Het is een willekeurig genomen foto, er zitten geen gedachten achter. Het moment kwam me gewoon goed uit. Martin en Inge Riebeek, Art doesn’t earn money; Art only burns money, 2015 – 2016.


Kunstvaria

Veel foto’s als kunst deze keer.
Opmerkelijk.

 photo AdrienDeVriesBacchicFigureSupportingTheGlobe17thCentBronze.jpg

Adrien de Vries, Bacchic figure supporting the globe, 17th century, bronze.

Aangekocht door het Rijksmuseum.
Deze figuur die wel wat weg heeft van bacchus en die
de wereldbol op zijn schouders draagt. Atlas zou je dus denken.


 photo AiWeiweiIronTree2013IronAndStainlessSteel.jpg

Ai Weiwei, Iron tree, 2013, iron and stainless steel.


 photo AlexanderRodchenkoGirlWithALeica1934.jpg

Alexander Rodchenko, Girl with a Leica, 1934.

Uit de tijd dat parels niet meer in waren
maar een Leica-camera blijkbaar wel.


 photo AndreKerteszMondrianrsquosGlassesAndPipe1926GelatinSilverPrint.jpg

Andre Kertesz, Mondrian’s glasses and pipe, 1926, gelatin silver print.


 photo FrancoDeiRussiAdorationOfTheMagiCuttingFromAChoirBook1470sTemperaAndGoldOnParchment.jpg

Franco dei Russi, Adoration of the Magi, cutting from a choir book, 1470s, tempera and gold on parchment.


 photo ImranQureshiAndTheyStillSeekTheTracesOfBlood2013.jpg

Imran Qureshi, And they still seek the traces of blood, 2013.

Imran Qureshi is afkomstig uit Pakistan.


 photo JamesTurrellAfterGreen1993WedgeworkFluorescentLEDAndFibre-opticLights.jpg

James Turrell, After green, 1993, wedgework fluorescent LED and fibre-optic lights.


 photo MichealMcLaughlinJorfLasfarMorocco2012.jpg

Micheal McLaughlin, Jorf Lasfar, Morocco, 2012.


 photo RogerMinickWomanWithScarfAtInspirationPointYosemiteNationalPark1980ChromogenicPrint.jpg

Roger Minick, Woman with scarf at inspiration point Yosemite National Park, 1980, chromogenic print.


 photo TracyEminICanFeelYourSmile2005.jpg

Tracy Emin, I can feel your smile, 2005.

Tracy, altijd weinig origineel, wel met een neus voor wat het goed
doet in de bladen.
Deze keer toch goed gevonden.


Ai WeiWei

Ai WeiWei (met twee hoofdletters W is leuker).
Deel twee van mijn serie foto’s van de tentoonstelling in de Pont.

Ai WeiWei, Grapes, 2010.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Sunflower Seeds bestaat uit miljoenen kleine beeldjes, ogenschijnlijk identiek, maar stuk voor stuk met de hand gevormd en beschilderd. Dit zijn twee kleinere versies van het werk waarmee Ai, toen hij het in 2010 voor het eerst toonde in Tate Modern, beroemd werd bij het grote publiek. De zonnepitten hebben meerdere betekenissen voor het Chinese volk. Ze dienen niet alleen als voedsel, maar hadden tijdens de culturele revolutie ook een symbolische lading. Nadat Mao Zedong zich de zon als persoonlijk symbool had toegexebigend, werd het Chinese volk vergeleken met zonnebloemen, die vol bewondering opkeken naar de grote roerganger. De duizenden zaden, die op de tentoonstelling versmelten tot een grijs tapijt, zijn echter van porselein. Dat gegeven roept nog een beeld op: dat van 1600 arbeiders in Jingdezhen, de porseleinhoofdstad van China, die een jaar lang elk van de miljoenen vormpjes hebben genomen en er met een paar grijze penseellijntjes zonnebloempitten van hebben gemaakt.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Ai WeiWei, 5000 kilo sunflower seeds, 2010.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Tree, 2009 – 2010.

De catalogus schrijft hierover een mooi verhaal over materie en vorm.
Hierbij gaat hij terug op een idee van Aristotelis over materie (grondstof)
en vorm (een ding). Een vorm bestaat altijd uit materie.
De vorm is belangrijker dan materie. immers materie heeft slechts potentie
(heeft de mogelijkheid iets te worden) terwijl een vorm actualiteit heeft (er is).
Hier is het materiaal van dode bomen gebruikt als bouwstenen om
de vorm ‘boom’ te maken.
Iets wat eens een vorm had (de boom voor zijn sterven) is nu tot materie geworden
omxa0dan weer gebruikt te worden een vorm te maken.
Echter iedereen die naar de boom kijkt, ziet en weet dat het geen boom is.
Op zijn best lijkt het op een boom.

Ai WeiWei, Forever, 2003.

Ai WeiWei, Forever, 2003 (From the inside / Van binnen uit gezien).

Ai WeiWei, Grapes, 2010.

In De Pont staan ook altijd werken van andere kunstenaars naast
en door de speciale tentoonstelling.
Hier nog een paar werken die hier niet eerder te zien waren:

Paul Panhuyzen, Eight double sodukos, 2010.

Paul Panhuyzen, Sudokus, 2011.

Jan Dibbets, Four windows, 1991.

Thomas Schutte, Grosse geister, 1997.

Guido Geelen, Zonder titel, 1995.

Als een Chinees landschap op een wandschildering, met koeien en een herder.

Marlene Dumas, Black drawings, 1991 – 1992.

Ai WeiWei: mijn foto's

Gisteren dus op bezoek geweest bij De Pont in Tilburg.
Dit is een prachtige tentoonstellingsruimte
en het was er erg druk.
Ik was vroeg gegaan dus de grote drukte ben ik een beetje voor gebleven.

Een groot deel van het werk van Ai weiWei bestaat uit videofilms.
Zo heeft hij een aantal films gemaakt die Beijing als onderwerp hebben.
De methode die hij hanteert lijkt steeds veel op elkaar
en lijkt eenvoudig:
je filmt steeds voor 1 minuut op een bepaalde plaats en je herhaalt dit.
Beijing is een enorme stad die een aantal ringwegen kent.
Het is er zo groot dat je onmogelijk de hele stad kunt kennen.
Hoe kan dat dan toch jouw stad zijn.
Ik vonds dat een interessant probleem toen ik er eens was voor drie dagen.
Ai Weiwei maakt gebruik van de infrastructuur van de ringwegen
omk een aantal films te maken.
Zo heeft iedere ringweg een aantal viaducten.
Op ieder viaduct filmt hij 1 minuut lang het verkeer in beide richtingen.
Twee minuten film per viaduct dus.

Beijing: The second Ring / De tweede ring, 2005, video, 66 minuten.

 

De video documenteert de twee tegengestelde verkeersstromen op de 66 bruggen in de Tweede Ringweg rond Beijing. Op elke brug heeft de kunstenaar steeds een minuut gefilmd in elk van de twee richtingen. Het totale werk bestaat dus uit 66 delen die werden opgenomen tussen 14 januari en 11 februari 2005.

De ringen zijn een belangrijk onderdeel van de stedelijke infrastructuur van Beijing en bepalen de ruimtelijke organisatie van de stad. Net als in het werk over de Changx92an Boulevard, zijn de opnamen zo simpel mogelijk gehouden, met een focus op de pure observatie en het verstrijken van de tijd.

Die video is dus niet zo spannend. Er een uur naar gaan kijken is veel gevraagd. Zeker omdat er zo misschien wel 5 of 6 werken te zien zijn. Een video die mijn aandacht meer trok is zijn productie voor de tentoonstelling in Kassel: Fairytale.

Naast de maatschappelijk betrokken films maakt hij ook politieke films.
Die worden door het huidige regime in China niet in dank afgenomen.

Ai WeiWei, Fountain of light, 2007.

Het weer was gister in het begin van de middag ideaal:blauwe lucht en zon.

Morgen het vervolg.

Ai WeiWei in De Pont

Bij de tentoonstelling van Ai WeiWei in De Pont in Tilburg
is via de website van De Pont een catalogus te downloaden.
De charismatische Ai WeiWei staat met een portretfoto op de omslag.

De man weet heel goed hoe hij met de moderne media moet omgaan.
Daar is niets mis mee. Het maakt hem effectiever dan andere.
In de catalogus worden een aantal werken van hem besproken
vergezeld van afbeeldingen.
Die herhalen wij natuurlijk hier.
De catalogus kwam tot stand in een samenwerkingsverband
tussen het Louisiana Museum of Modern Art en De Pont.

De tentoonstelling probeert de diversiteit van de vormen
die Ai WeiWei gebruikt te laten zien, en
ook de verschillende boodschappen die hij heeft.
Een deel van die boodschappen zijn direct gericht
tegen het huidige Communistische regime in China
maar andere werken zijn in het geheel niet politiek,
maar sociaal en maatschappelijk betrokken.

De catalogus is Engeltalig.
Dat is jammer want hij is daardoor niet voor iedereen toegankelijk.
De werken in de catalogus zijn:

Ai WeiWei, Hanging man in porcelein, 2009.

Dit werk, waarin de contouren van het gelaat van Marcel Duchamps
te herkennen zijn, is een eerbetoon aan een van zijn inspirators.

Ai WeiWei, Forever, 2003.

‘Forever’ is het merk van de fietsen die gebruikt zijn voor dit werk.
Fietsframes die gebruikt worden als een soort ready-made.

In navolging van of kritiek op Vladimir Tatlin maakte Ai WeiWei dit werk.
De Russische architect/ontwerper Tatlin ontwierp een gebouw van wel 400 meter hoog.
Het zou de zetel worden van de Communistische Internationale.
In de jaren ’20 van de vorige eeuw, kort na de Russische revolutie
stond het geloof in eigen kunnen in Rusland bij sommige op de maximale stand.
Dit gebouw zou gemaakr worden van moderne materialen: staal, glas enz.
Het moest groter en dynamischer zijn dan de Eifeltoren, dat Westers synbool van moderniteit.
Ai Weiwei maakt een soort replica. in plaats van glas gebruikt hij kristallen
die je doet denken aan protserige kroonluchters en Westerse weelde.

Ontwerp van de toren van Tatlin.

Ai WeiWei, Rock, 2009 – 2010.

Ai WeiWei, Tree, 2009 – 2010.

In de volgende blog volgen de foto’s die ik vandaag gemaakt heb.

Kunstvaria

Weer heel wat kunst vandaag.
Veel impressionistisch en psychedelische kunst.
Beetje zweverig. Soms letterlijk.

Ai Weiwei, Neolithic culture pot with Coco-Cola logo, 1992.

Commentaar op de Amerikaanse manier van leven.
Met een knipoog, maar eerlijk gezegd slaat het ook wel op ons.
Een vaas uit het stenen tijdperk met een frisdranklogo.

Alfred Sisley, The lane of poplars at Moret, 1890.

Bij de impressionistische schilderijen wordt ik vaak getroffen door
de uitsnijding die gemaakt wordt.
Het onderwerp wordt vaak gekozen alsof iemand een foto
met een moderne camera maakt.

Andrea della Robbia, Saint Michael the archangel, Florence, 1475.
Aartsengel Michael.

Dit is helaas een gevallen engel, letterlijk.
Het museum waar dit voorwerp hing heeft meegedeeld
dat dit stenen voorwerp boven een deur hing en dat
de bevestiging het begeven heeft.
Het is gelukkig niet onherstelbaar beschadigd.

Claude Monet, La plage a Trouville, 1870.

Reisbestemming van vele Nederlanders deze zomer.

Earth, Sunset july 21, 2003, Image Science & Analysis Laboratory,
NASA Johnson Space Center.
Zonsondergang op aarde op 21 juli 2003.

Letterlijk zweverig.

Frank Stella, Damascus Gate II, 1968.

De Damascus Gate (poort) is een belangrijke poort van het oude Jeruzalem.
De huidige poort is door de Turken gebouwd.
De poort die er daarvoor stond was door de Romeinen gebouwd.

En dan die regenbogen met verschillende kleuren….

Gold-Glass Base, Roman Catacombs, 4th century CE.

CE staat voor Common Era.
Dat is de aanduiding voor onze Westerse jaartelling.
Vergelijkbaar met Anno Domini.
Vierde eeuw CE betekent dus in de vierde eeuw na Christus,
de jaren tussen 300 en 400 van onze jaartelling.

Afkomstig uit de catacomben van Rome.
Een van de oudste voorwerpen buiten Israel met Joodse symbolen.
Eigendom van Poolse adel.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog gestolen door de Duitse bezetter.
Na de oorlog verdwenen.
Nu door (!) Israel terug gegeven aan Italie.

Gustave Caillebotte, Ruderer, 1877.

Het is een prachtig schilderij maar als foto kan hij ook zo op de sportpagina.

Henry C. Pearson, Yengongora, 1965.

Psychedelisch, sixties.

Marlene Dumas, Suspect, 1999.

Michelle Suna, 7 am.(7 am is 7 uur in de ochtend)

Zo kun je dus ook een zonsondergang schilderen.
Knap toch hoe kunstenaars er iedere keer weer in slagen
nieuwe invalshoeken te ontdekken op thema’s
waarvan je dacht dat je alles al wel gezien had.

Richard Avedon, Twiggy, Janvier 1968.

Paolo de Matteis, 1662-1728, The Annunciation.

Ook zweverig maar dan weer heeeel anders.