Wikipedia:

Giverny is vooral bekend geworden als woonplaats van de impressionistische schilder Claude Monet.
Monet woonde in Giverny van 1883 tot zijn dood in 1926. Hij schilderde er vooral zijn tuin;
zijn schilderijen van de vijver met waterlelies en de Japanse brug behoren tot zijn bekendste werken.

Claude Monet, Bassin aux nympheas, 1899.

Vooral voor Fransen zijn de schilderijen die Claude Monet
in zijn tuin in Giverny maakte, heel bekend.
Ze zijn een begrip.
Dat is eigenlijk zo voor de hele kunstwereld.

De tentoonstelling Infinite Garden in het Centre Pompidou in Metz
geeft een heel uiteenlopend beeld van een tuin.
Niet van een tuin als een georganiseerd geheel maar gaat
juist in op al die andere aspecten van de tuin.
Dat levert een hele brede reeks kunstwerken op van zadenverzamelaars,
glaswerk, enorme paddestoelen, de plant als vluchteling,
de voortplanring, de kunstmatige tuin, de kleurrijke tuin,
de schrijvershut, noem maar op.

Tijdens de tentoonstellimng heb ik wat foto’s gemaakt met het plan
de catalogus te kopen. Ik zou dan niet de namen van de
kunstenaars hoeven te onthouden en de werken die niet te fotogradferne
waren vanwege het beperkte licht, zouden dan wel uit het boek komen.
Maar ondanks dat de teksten op de tentoonstelling in drie talen zijn
(Frans, Duits en Engels) kent men voor de catalogi maar 1 taal: Frans.
Heel, heel jammer.

De tentoonstellimng is de moeite waard.
Die moeite is niet beperkt bij een treinreis vanuit Nederland naar Metz.
In tijd, het beroep dat op je geduld wordt gedaan en in geld.
Genoeg gezeurd, de werken.

Dit grote werk van Ernesto Neto, Leviathan Main Toth uit 2005, hangt in de hal van het museum. Daar heb ik een kleine reeks foto’s van gemaakt. Die volgen later nog. Maar dit en nog een ander werk zijn onderdeel van de tentoonstelling.

Er was gelukkig ook plaats voor een paar voorbeelden van de vele boeken die over Botanica in de jaren verschenen zijn. Met prachtige, kleurrijke afbeeldingen.

Max Ernst.

Wie de maker van deze dansvloer is weet ik niet. Ik begreep van de tekst dat deze vloer met planten nog gebruikt is als dansvloer door Martha Graham. Daar waren ook foto’s van.

Geen idee wie de maker(s) van dit glaswerk, met florale motieven, is.

Opnieuw hier geen maker bekend bij mij. Maar ik hoop dat deze foto’s aangeven hoe breed of hoe groot de oneindige tuin in Metz is. Van romantische tot bizarre beelden.

Eeen handschrift van de filmer Derek Jarman. Van hem is een hele ruimte met fot’s en films te zien.

Tetsumi Kudo, Grafted Garden, pollution cultivation nouvelle ecologie, 1970 – 1971.

De foto is niet zo best daarom deze foto uit de documentatie rond de tentoonstelling:

Richard Long.

Simon Starling, Island for weeds, 2003.

Dit gaat over de status van planten.
Weeds, onkruid, zijn misschien wel ongewenste planten.
Maar wat is ongewenst.
Er zijn streken in de wereld waar we de rhodondendron zien
als een sierplant.
In Schotland kwam de plant niet voor, werd ingevoerd,
overwoekerd de originele planten en wordt nu als ongewenst
onkruid aangekeken.
Starling maakt een soort vluchtelingenboot als veilige plaats
voor onkruid.

Mario Merz, Tavolo a spirale in tubolare di ferro per festino di giornali datati il giorno del festino.

Deze kokers met schuim, de schuim wordt in de koker gemaakt en komt er dan aan de bovenkant uit. Sommige blijven mooi de vorm van de koker aanhouden. Het ruikte heerlijk. David Medalla, Cloud Canyons (Bahaghari), 1968 – 2016.

Nog een werk van Ernesto Neto, Flower crystal power, 2014. Een soort grote bloem waar je in kunt zitten.

Ernesto Neto, Flower crystal power, 2014.