India Nepal 1995

Voor ons is dit de vakantie waar we alle andere vakanties
steeds weer tegen afmeten.
Onze eerste reis in India, de eerste reis in Azia.
Er zouden er nog veel volgen.
Dat maakt de dia’s ook extra bijzonder voor ons persoonlijk.
Maar je ziet niet elke dag de Taj Mahal in Agra of
de tempels van Khajuraho.
Vandaag dus wel in deze eerste serie foto’s van die vakantie.
Het kan zijn dat ik soms een foto op de verkeerde plaats indeel.
Ruim 20 jaar na dato kun je je misschien daar wat bij voorstellen.

 photo 055HetRodeFortDelhi1995.jpg

Het Rode Fort in Delhi. 1995.


 photo 063AgraTajMahal1995.jpg

Agra, Taj Mahal.


 photo 064AgraTajMahal1995.jpg

Het lijkt zo rustig op de foto’s maar als je om 06:00 uur aan de ingang komt dan worden buitenlandse toeristen binnengelaten terwijl inwoners van India pas om 07:00 uur binnen mogen. Daar betaal je dan natuurlijk wel ruim voor. Of dat nu nog steeds zo is weet ik niet.


 photo 065AgraTajMahal1995.jpg


 photo 066TajMahalAgra1995.jpg

Het lijkt zo spierwit.


 photo 067ToegangTotDeTajMahal1995.jpg

In de verte de ingang waarlangs je naar het monument kunt gaan. De Taj Mahal wordt geflankeerd door aan iedere zijkant een moskee. De rug van het complex ligt aan de rivierkant.


 photo 068AgraTajMahal1995.jpg

De beroemde bloemen op de muren.


 photo 069AgraTajMahal1995.jpg

De witte muren van de Taj Mahal.


 photo 070AgraTajMahal1995.jpg

Het is er prachtig. Het gebouw is fotogeniek.


 photo 071TajMahalAgra1995.jpg

De beroemde foto die iedereen maakt. Perfecte symmetrie.


 photo 072AgraTajMahal1995.jpg

Een nis in het Taj Mahal-complex.


 photo 073TajMahalAgra1995.jpg

Dit is een klein deel van de zogenaamde Baby Taj. Een complex aan de andere kant van de Yamuna-rivier. Het was daar in 1995 veel, veel rustiger. We hebben hier rustig liggen kijken naar een boer die zijn waterbuffels liet waden in de rivier. Niemand in de buurt. Prachtige plaats. Eerlijk gezegd lijkt het maar een heel klein beetje op de Taj Mahal.


 photo 074Khajuraho1995.jpg

Dit is beeldhouwwerk uit Khajuraho.


 photo 075Khajuraho1995.jpg


 photo 076Khajuraho1995.jpg


 photo 077Khajuraho1995.jpg


 photo 078Khajuraho1995.jpg


 photo 079Khajuraho1995.jpg


 photo 080Khajuraho1995.jpg

Het was zo heet in Khajuraho dat het erg onaangenaam was om op blote voeten over het plateau te lopen waarop de tempels zich bevinden. Om een foto te maken ging ik daarom op mijn rugzak staan.


Verslag van een reis door Noord India

In 1823, op 16 juni om precies te zijn,
vertrok Reginald Heber met vrouw en kind vanuit Engeland
naar Calcutta (Kolkata).
Hij was aangesteld als Anglicaans bisschop voor Calcutta.
Dat bisdom omvatte het grootste deel van India, Ceylon,
Australie en delen van zuidelijk Afrika.
Er was dus wel iemand nodig die bereid was om te reizen.

Na zijn dood op 3 april 1826, gaf zijn vrouw,
in drie delen, zijn reisverslag en een deel van zijn correspondentie uit.
De eerste ditie is uit 1827.
Ik kocht onlangs een herdruk uit 1985.

 photo DSC_7691ReginaldHeberNarrativeOfAJourneyThroughTheUpperProvincesOfIndiaVolumeIFirstPublished1827Reprint1985PublishedInIndiaByBRPublishingCorporationDelhi.jpg

Reginald Heber, Narrative of a journey through the upper provinces of India, Volume I, first published 1827, reprint 1985, published in India by BR Publishing Corporation in Delhi.


Het deel dat ik nu lees is de introductie die gaat
over de vier maanden (!) lange bootreis van Engeland
naar India.

In het boek leren we ook zijn gezin kennen. Op dat moment heeft hij 1 dochter.
De inleiding beschrijft de praktijk op schepen, om brieven mee te geven
aan tegemoet komende Engelse schepen, met het verzoek de brieven te posten
als de boot in Engeland aankomt.
Om brieven en andere goederen uit te wisselen werd er een sloep
van de ene naar de andere boot gestuurd.
Op een keer gaat Heber met die sloep mee en dan schrijft hij bijvoorbeeld:

On returning to the Grenville I saw my little girl at one of the cabin windows, who shewed great delight in recognizing me.
She had been much distressed at seeing me go off in the boat, and twice began crying.
All this, which, I trust, may be considered as indications both of intelligence and affection, interests me so much that I cannot help writing it down, in the hope that I may read it with increased interest and pleasure one day when her matured good qualities may fulfill the present hopes of her parents, and give those parents a daily increasing motive for gratitude to Him who has lent her to them.
Dear little thing!
I did not suppose, before I possessed her, how closely a child of her age can entwine itself round the heart.

Reginald Heber, pagina XLVIII.

Nederlandse samenvatting:
Terwijl we terug varen naar de Grenville (de boot) zie ik mijn kleine meid
door een van de raampjes van de hut.
Bij mijn vertrek was ze zeer ongerust en moest tot twee keer huilen.
Ik ga er van uit dat dit tekenen van intelligentie en genegenheid zijn.
Het hield me zo bezig dat ik het op moest schrijven zodat ik later
met nog meer interesse en plezier, dit nog eens mag lezen,
om mij en mijn vrouw extra dankbaar voor God te maken.
Ik had me nooit gerealiseerd, voordat ik haar kreeg,
hoe een dergelijk klein kind, je hart kan omwikkelen.

Heber probeert Hindoestaans te leren uit een boek en oefent
door het maken van vertalingen.
In zijn boek (Gilchrist’s Hindoostanee Guide) staat een
vertaling maar Heber vindt dat hij dat beter kan.
Dit is zijn poging:

Sonnet by the late Nawab of Oude
Asuf Ud Dowla (Asaf-ud-Daula)

In those eyes the tears that glisten as in pity for my pain,
Are they gems, or only dew-drops? can they, will they long remain?

Why thy strength of tyrant beauty thus, with seeming ruth, restrain?
Better breathe my last before thee, than in lingering grief remain!

To yon Planet, Fate has given every month to wax and wane;
And—thy world of blushing brightness—can it, will it, long remain?

Health and youth in balmy moisture on thy cheek their seat maintain;
But—the dew that steeps the rose-bud—can it, will it long remain?

Asuf! why, in mournful numbers, of thine absence thus complain,
Chance had joined us, chance has parted!—nought on earth can long remain.

In the world, may’st thou, beloved! live exempt from grief and pain!
On my lips the breath is fleeting, can it, will it long remain?

Reginald Heber, pagina XLIX

Ik waag me niet aan een vertaling.

Indomania

 photo EuropaliaIndia.jpg

De tweede tentoonstelling die ik afgelopen zaterdag
in Brussel in het Bozar bezocht heeft als titel Indomania.
Het wil een beeld geven van hoe het westen aangekeken heeft
tegen India, met alle wilde ideeen en misinterpretaties.
De tentoonstelling laat ook zien op welke manier
onze westerse kunst en cultuur beinvloed zijn door India.
Dat gaat dan van Rembrandt, via The Beatles tot bijvoorbeeld Rauschenberg.
Heel interessant.
De tentoonstelling en catalogus zijn gemaakt door onder andere
Deepak Ananth en Dirk Vermaelen.

 photo DSC_2994EuropaliaIndiaTas.jpg

Een India-verslaafde maakt je met alles uit of over India blij. Zo ook met deze tas.

 photo DSC_2995IndomaniaCatalogus.jpg

Catalogus Indomania door Deepak Ananth en Dirk Vermaelen. Op de omslag ‘John Wombwell in Indiaas kostuum met een hookah (waterpijp)’, Lucknow, Uttar Pradesh, Circa 1790, gouache gehoogd met goud.

 photo DSC_2987Ticket02Indomania.jpg

 photo DSC_2990FolioRhinoHuntingNeushoornjachtUitDeBaburNamaNationalMuseumDelhi1598GouacheOpPapier.jpg

Hoort eigenlijk niet hier. Uit de folder over de twee tentoonstellingen ‘India belichaamd’en ‘Indomania’. Folio ‘Rhino Hunting’ (Neushoornjacht) uit de Baburnama, National Museum, Delhi, 1598, gouache op papier.

India 2013

De belangrijkste redenen voor mensen uit het Westen
om niet naar India op vakantie te gaan zijn waarschijnlijk:
= de kans die je hebt om malaria op te lopen;
= de kans die je hebt last te krijgen van het eten.

De werkelijkheid is dat:
= we inmiddels allemaal palludrine, malarone en lariam kennen.
Bij goed gebruik redelijk effectief tegen malaria.
= eten in India is lekker. Ben je bang voor ziektes
eet dan vegetarisch. De kans op ziektes is dan veel kleiner.
Op sommige plaatsen in India kun je niet anders eten.
Dat geldt bijvoorbeeld voor de staat Gujarat en voor de plaats Pushkar.

In Pushkar waren we de afgelopen weken en ik voorspel
dat het grootste probleem voor toeristen,
de luchtkwaliteit of het ontbreken hiervan gaat worden.

Twee voorbeelden:

Voorbeeld 1.

 photo DSC_1726.jpg

De kamelen op de Pushkar Fair. Op de voorgrond zijn ze nog goed te zien maar verder naar achter wordt het steeds mistiger. Oorzaken: de vele mensen en dieren die in de woestijnomgeving op pad zijn en de fossiele brandstoffen die gebruikt worden voor vuurtjes om het eten op te bereiden en om zich warm te houden.

Voorbeeld 2.

 photo DSC_2832D.jpg

New Delhi, zicht op India Gate. Nou ja, zicht? India Gate is nauwelijks te herkennen. Aan de oorzaken dient men hier het verkeer toe te voegen.