Gelezen: Night

Night is een boek van Elie Wiesel.
Het is een boek dat al veel eerder verschenen is maar dat
in 2018 verschenen is bij de Folio Society.

Wikipedia:

Eliezer (Elie) Wiesel (Sighet, 30 september 1928 – Boston, 2 juli 2016) was een Joods-Amerikaans schrijver van verschillende boeken over zijn ervaringen in de Holocaust, die hij overleefde. Hij ontving de Nobelprijs voor de Vrede in 1986.

WP_20181109_08_59_04_ProEleiWieselNightFolioSociety2018

Elie Wiezel, Night, in de uitgave van de Folio Society uit 2018.


Wikipedia gaat verder:

Wiesel werd geboren in Sighet (nu: Sighetu Marmației), als zoon van Sjlomo en Sara, orthodoxe joden van Hongaarse afkomst die een kruidenierszaak hadden. Hij had drie zussen, Bea, Hilda en Tzipora. De Hongaars sprekende stad Sighet in Roemenië werd geannexeerd door Hongarije in 1940, en in 1944 deporteerden de nazi’s de Hongaarse joden naar Auschwitz-Birkenau. Zijn moeder en Tzipora, de jongste zus, werden er vermoord; hij en zijn vader werden naar het aangrenzende werkkamp Auschwitz III Monowitz gestuurd. In januari 1945, werden vader en zoon gedwongen te marcheren naar Buchenwald, waar Elies vader overleed.

WP_20181109_08_59_29_ProElieWieselNightFolioSociety

De ervaringen die hierboven kort, bondig en zakelijk beschreven worden, zijn het onderwerp van het boek ‘Night’.


Wikipedia vervolgd:

Na de Tweede Wereldoorlog werd hij in een Frans weeshuis gestopt. In 1948 begon Wiesel een studie aan het Sorbonne. Hij vond een baan bij de Franse krant L’arche als journalist en raakte in contact met de Nobelprijs voor de Literatuur-winnaar François Mauriac, die hem uiteindelijk kon overtuigen zijn Holocaustervaringen op te schrijven. Dat leverde zijn eerste roman, in het Jiddisch, Un di velt hot geshvign (En de wereld zweeg) op, die in 1956 in Buenos Aires verscheen. Twee jaar later zag de sterk ingekorte bewerking La nuit (Nacht) bij Les Éditions de Minuit het licht, waarschijnlijk Wiesels beroemdste werk en het begin van een lange reeks werken in het Frans. In 2007 schreef hij een nieuw voorwoord bij een heruitgave van La nuit.

WP_20181109_08_59_55_ProElieWieselNightFolioSociety

De uitgave van de Folio Society is een vertaling uit het Frans in het Engels door Marion Wiesel, zijn vrouw.


Wat moet je over een dergelijk boek zeggen.
De gebeurtenissen zijn zo afschuwelijk dat het boek onaantastbaar wordt.
De indruk die achterblijft na het kezen is enorm.

Iets triviaals bleef in mijn hoofd spelen.
De SS-ers dwingen, als Russische troepen in de buurt van Auschwitz komen,
de mensen in het kamp te lopen naar Buchenwald,
’s nachts, door de sneeuw, geen eten, geen goede kleding, in hoog tempo,
mensen die niet meer konden werden ter plaatse geëxecuteerd.
Buchenwald is een kamp op Duits grondgebied. Vlak bij Weimar.

Waarom heet dit kamp ‘Buchenwald‘, beukenhout (niet te verwarren met Bücher Wald)?
Het kamp werd bij de inrichting ervan in 1937 ‘Konzentrationslager Ettersberg’ genoemd.
Die naam kwam de nazi’s niet goed uit.
Het deed te veel denken aan Goethe.
Het ‘Nationalsozialistische Kulturgesellschaft’ in Weimar besloot toen het een
andere naam te geven: ‘K.L. Hochwald, Post Weimar’.
Maar Heinrich Himmler veranderde die naam in „K.L. Buchenwald, Post Weimar“.
Dus ook toen werden de feiten naar de hand van regerende politici gezet
omdat dit beter uitkwam.
Al in 1937 stierven er 48 gevangenen.

Adrian Ghenie: moderne schilderkunst uit Roemenie

Het CAC Malaga had (heeft?) een tentoonstelling
van de Roemeense kunstenaar Adrian Ghenie.
Ik was heel erg blij verrast.

De tentoonstelling is morgen en vrijdag nog te zien!
Net even nagekeken in de catalogus.

Deze keer geen ‘Nieuwe kleren van de keizer’-verhalen in de catalogus:

Despite his youth, Adrian Ghenie has already acquired a masterly command of painting and the collage technique that appears in some of his works. All of his creations have one thing in common: they represent historical figures but depicted in an atmosphere and setting that are reminiscent of film stills.
The figures in his paintings have a quasi spectral quality, offering blurred yet easily recognisable faces to the viewer. The collective imagination is a fundamental element for Ghenie, in terms of how viewers ultimately interpret his work and guess at the identity of his protagonists.

Francisco de la Torre Prados
Mayor of Malaga.

Kort samengevat:
Ondanks het feit dat Ghenie nog zo jong is, beheerst hij de techniek
van het schilderen en het toepassen van de collagetechniek die in
een aantal van zijn werken te zien is.
Alle creaties hebben een ding gemeen:
ze verbeelden historische personen
die geplaatst worden in een atmosfeer en decor
alsof het een shot uit een film is.
De figuren hebben een onaardse uitstraling, ze bieden vaak een onscherpe maar
eenvoudig te herkennen verschijning.
De collectieve inbeelding is een fundamenteel element voor Ghenie,
in de zin van hoe toeschouwerd het werk interpreteren en herkennen.

 photo DSC_5693AdrianGhenieTheArrival2014OleoSobreLienzo.jpg

Adrian Ghenie, The arrival, 2014, oleo sobre lienzo.


 photo DSC_5695AdrianGhenieTheSunflowersIn19372014OilOnCanvas.jpg

Adrian Ghenie, The sunflowers in 1937, 2014, oil o canvas.


 photo DSC_5697AdrianGhenieOnTheRoadToTarascon2013OilOnCanvas.jpg

Adrian Ghenie, On the road to Tarascon, 2013, oil on canvas.


 photo DSC_5699AdrianGhenieDuchampsFuneralsII2014OilAndAcrylicOnCanvas.jpg

Adrian Ghenie, Duchamp’s funerals II, 2014, oil and acrylic on canvas.


 photo DSC_5738AdrianGhenieStarryNight2013OilOnCanvas.jpg

Adrian Ghenie, Starry night, 2013, oil on canvas.


 photo DSC_5740AdrianGhenieVincentVanGoghAsAnOldMan2014OilOnCanvas.jpg

Adrian Ghenie, Vincent van Gogh as an old man, 2014, oil on canvas.


 photo DSC_5742AdrianGhenieCharlesDarwinAtTheAgeof752014OilOnCanvas.jpg

Adrian Ghenie, Charles Darwin at the age of 75, 2014, oil on canvas.


 photo DSC_5744AdrianGhenieMalaga.jpg