Met Benin: de Teruggave en de Tien Stemmen
wil ik een reeks beginnen over wat er precies terugkeert,
wat er ontstaat en wat er nog onduidelijk blijft.
In deze eerste bijdrage richt ik me op de historische context van de teruggave
en begin ik mijn ervaring te delen van de tentoonstelling
die nu in De Fundatie te zien is.
De religieuze wereld die de historische kunstwerken draagt
— en die nodig is om de teruggave helemaal te begrijpen —
bewaar ik voor de volgende keer.
Historische context
Volgens Edo‑traditie ging rond het begin van onze jaartelling
een gerontocratische bestuursvorm
— waarin dorpsoudsten en hun vertegenwoordigers de macht uitoefenen —
over in een erfelijk koningschap onder de Ogiso‑dynastie.
De eerste heerser, Ogiso Igodo (ook Obagodo genoemd),
wordt gezien als de stichter van dit vroege Benin‑rijk.
Zijn opvolger, Ogiso Ere, introduceerde de koninklijke parafernalia
zoals de ekete‑troon en de ada‑ en eben‑staven,
en legde de basis voor de gilden van
houtsnijders, bronsgieters, leerbewerkers en wevers.
Na de val van de laatste Ogiso, Owodo, volgde een periode zonder koning,
die in de twaalfde eeuw eindigde met de komst van Oronmiyan
en de stichting van de Eweka‑dynastie.
In de officiële hoftraditie geldt Eweka I als de eerste Oba;
de huidige Oba, Ewuare II, wordt als de veertigste heerser
in deze lijn beschouwd.
In de vroege Oba‑periode stabiliseerde Oba Eweka I
de nieuwe dynastie door de groep van Uzama‑oudsten
— de erfelijke aristocraten die traditioneel een rol speelden
bij de installatie van de koning —
te formaliseren en hun positie duidelijk af te bakenen.
Daarmee legde hij de institutionele basis voor het koningschap,
maar de echte centralisatie van macht vond plaats
onder Oba Ewedo (13e eeuw).
Deze verplaatste het hof naar de wijk Ogbe,
waarmee hij een nieuw machtscentrum creëerde
dat niet langer afhankelijk was van de oude aristocratische structuren.
Tegelijkertijd introduceerde hij nieuwe hof- en staatsfuncties,
waaronder de titels Esogban, Uso, Isekhure en Uwangue.
Deze paleisfunctionarissen vormden een uitvoerende elite
zonder eigen achterban:
zij vertegenwoordigden geen belangengroep,
maar realiseerden de beslissingen van de Oba
en versterkten zo de gecentraliseerde structuur van het Benin‑rijk.
Aan het eind van de dertiende eeuw reorganiseerde Oba Oguola
het bronsgietersgilde tot een erfelijke, hofgebonden
en hiërarchisch gestructureerde instelling.
Door het gilde direct onder koninklijke controle te plaatsen
en het te belasten met de productie van
rituele en politieke voorwerpen,
werd het een uitvoerende elite die uitsluitend voor de Oba werkte.
Deze hervorming legde de basis voor de continuïteit
en verfijning van de Beninse metaaltraditie
en maakte het gilde tot een pijler van het koninklijke hof,
verantwoordelijk voor de vervaardiging van de kunstwerken
die later bekend zouden worden als de Benin Bronzes.
Oba Ewuare I, die in de vijftiende eeuw regeerde,
geldt als de grote hervormer van het Benin‑rijk.
Onder zijn bewind werd de staat gecentraliseerd,
de religieuze organisatie heringericht en Benin City
na een verwoestende brand opnieuw opgebouwd
tot een ceremonieel en politiek centrum.
Hij versterkte de positie van de Oba als ritueel middelpunt,
introduceerde nieuwe culten en rituelen en stimuleerde de gilden
die de hofkunst droegen.
Daarmee legde Ewuare de structurele basis voor zowel de politieke macht
als de religieuze legitimatie van het koningschap,
en voor de bloei van de kunstproductie
die het hof in de eeuwen daarna zou kenmerken.
Schema van de drie grote hervormers van het Benin‑rijk:
- Oba Eweka I (late 12e eeuw)
Rol: grondlegger van de dynastie- Formaliseert de Uzama‑oudsten (oude aristocratie)
- Beperkt hun politieke autonomie
- Stabiliseert de nieuwe monarchie
Kern: maakt een erfelijke Oba-dynastie mogelijk
- Oba Ewedo (13e eeuw)
Rol: centralisator van politieke macht- Verplaatst het hof naar Ogbe → nieuw machtscentrum
- Introduceert nieuwe hof‑ en staatsfuncties
- Creëert een bureaucratie zonder eigen achterban
Kern: maakt de Oba tot het onbetwiste machtscentrum
- Oba Ewuare I (15e eeuw)
Rol: hervormer van staat en religie- Reorganiseert de religieuze structuur
- Herbouwt Benin City
- Stimuleert de gilden en hofkunst
Kern: transformeert het rijk tot een ritueel en politiek geïntegreerde staat
Vervolgens betreft de tentoonstelling werken van hedendaagse kunstenaars.
De komende tijd wil ik een overzicht van die werken geven.
Vandaag de eerste werken.
De Fundatie, Back to Benin, Favour Jonathan, Statement of pride, 2017 and ongoing, photo-booth photo scans.
Detail
Taiye Idahor, Untitled (Part of the series The taming of Ahianmwen), 2020, acrylic paiting and paper collage on paper.
Detail.
Taiye Idahor, The orange eyed bird (Part of the series The taming of Ahianmwen, 2022, acrylic paint, oil pastel and laser print collage on canvas.
Minne Atairu, To the hand, 2023, bronze infuzed PLA (laser print material), clay, wood, text to image.















