Mooi Marginaal

Als je mijn blog nu bekijkt lijkt het alsof we altijd
op vakantie zijn, maar dat is natuurlijk niet waar.
Het kost alleen veel tijd en plaats
om mijn herinneringen op te slaan.

Gisteren ben ik weer in mijn werkplaats in de FutureDome
geweest en omdat ik een beetje zit aan te hikken
tegen de manier waarop ik mijn Dadaboek aan het inbinden ben,
ontsnap ik soms naar een ander project.

Zo ben ik gisteren bezig geweest met Mooi Marginaal.
Omdat ik ook lid ben van Drukwerk in de marge
ontving ik begin dit jaar een ingebonden versie van ‘Mooi Marginaal 2012 2017′.
Hetzelfde boek heb ik gekocht, in losse katernen, via de Stichting Handboekbinden en
ben ik aan het inbinden.
Maar bij zo’n project wil ik ook iets van mij toevoegen.
Gisteren ben ik bezig geweest met een ontwerp voor de band.

Mooi Marginaal 2012 - 2017

Mooi Marginaal 2012 – 2017.


Dat ontwerp is nog in een heel vroeg stadium.
Wat ik gisteren gemaakt heb, is inmiddels ingescand en ben ik aan
het bewerken. Dan krijg je iets als:

MooiMarginaal002


Dada

WP_20181215_09_10_50_ProZoLagHetRuim2DagenOnderBezwaar

Het boek heeft ruim 2 dagen onder bezwaar gelegen. Maar om het boek niet verkeerd te platten heb ik een aantal stukken vulwit zo opgesteld dat het boekblok er precies tussen past en het boek niet verder dan de hoogte van het boekblok wordt ingedrukt.


WP_20181215_09_36_09_ProSchoonsnijdenAanDrieKanten

Tijd om het boekblok schoon te snijden. Dat viel nog noiet mee bij smalle randjes. Het spinnenweb papier is weerbarstig. Het laat zich niet zo eenvoudig snijden.


WP_20181215_10_48_55_ProSchoongesneden

Het boekblok is schoongesneden. Ik klem de concertina, van Zaansch bord waarop de katernen zijn genaaid, met een metalen knijper een beetje bij elkaar. Zo blijft voor nu het boekblok het best in vorm.


WP_20181215_11_37_42_ProMetPlatten

Vervolgens heb ik de platten gesneden. Stapje voor stapje gaan we naar het eindresultaat. Ik zit er aan te denken om de band te bekleden met een rode Geit skiver (dun geitenleer).


Knoopjes en druppels lijm

WP_20181212_14_38_37_ProKnoopjesEnLijm

De knoopjes in het naaigaren en de druppels lijm hebben zo hun eigen dynamiek. Dus toen ik vandaag het opgedroogde boekblok oppakte bleven de katernen eenvoudig staan.


WP_20181212_14_43_04_ProDitLigtNuOnderBezwaar

Maar door de vouwen nog een keer aan te zetten komt het allemaal weer op zijn plaats. Nu ligt dit boek in spe onder bezwaar. Ik heb rond het boek metalen voorwerpen gelegd (vulwit) met een acceptabele hoogte. Allemaal dezelfde hoogte. Dus het gewicht van het bezwaar kom niet vol op het boek.

Nog meer Dada

Het was even stil rond mijn Dada-bundel.
Eerst heb ik een dummy gemaakt en de zelf uitgedachte binding
uitgeprobeerd. Die moet nu wel een beetje anders worden.
Afgelopen weekend heb ik het werk aan het boek weer
opgepakt. Te beginnen met een strook Zaansch Bord.

Wat was deze Dada-bundel ook al weer?
Tristan Tzara, een van de voormannen van de Dada-beweging heeft
eens een soort recept geschreven hoe je met een krantenartikel
een dada-gedicht (ik noem die dadadicht) kunt maken.
Een aantal van die gedichten heb ik gemaakt met zelf opgelegde
beperkingen, mogelijkheden en onmogelijkheden.
Soms tref je de knipsels aan in het boek, soms de gedrukte tekst.
Het boek bevat een katern die dit allemaal in detail beschrijft.
Natuurlijk maak ik maar 1 exemplaar.

WP_20181208_11_14_06_ProZaanschBord

Uit dit stuk Zaansch Bord ga ik een kleine concertina maken. Ik gebruik deze vorm omdat ik dan een stevige binding kan maken die toch genoeg ruimte in de rug heeft om de af en toe dikkere pagina’s een plaats te geven.


WP_20181208_11_38_31_Pro

Bergjes en dalen van 1 centimeter hoog.

WP_20181208_11_40_14_ProHetHartVanDeBinding


WP_20181209_13_52_53_ProDeUitdaging

De katernen en de concertina-rug die alles aan elkaar maakt.


WP_20181209_14_07_36_ProLaternenMetGaatjes

Dan eerst gaatjes prikken. In de katernen….


WP_20181209_14_15_13_ProMetGaatjes

….en in de concertina-rug.


WP_20181209_15_09_11_ProKaternVoorKaternInbindenEnLijmen

Dan een heel eenvoudige steek en twee knoopjes in het garen.


WP_20181209_15_46_39_ProNietsVoorEenEchteBoekbinder

Aangevuld met druppels lijm.


Woordwolk

Punt is wel dat dichten moeilijk is als je meer de vorm en
de grootte van het stukje papier waarop het woord staat kiest,
dan de vorm en de inhoud van het feitelijke woord.
Als dan toeval in de vorm van de blinde keuze van het woord
de techniek is die je hanteert,
dan is rijmen technisch onmogelijk.
Het juiste ritme volgen is dan ook moeilijk of onmogelijk.

Goed, je kiest het aantal regels,
de regels per strofe, het aantal woorden per regel.
Maar dat is het dan wel.

De betekenis van het gedicht wordt daardoor nog persoonlijker
dan bij een regulier gedicht.
De keuze is helemaal aan de lezer.
Die pikt er uit een regel 1 of een paar woorden uit.
Die vormen dan de betekenis van het gedicht.
De titel is niet noodzakelijk relevant.
De lezer bepaalt wat relevant is.

Daarom worden andere vormen eigenlijk net zo valide als ‘7 regels met 7 woorden’.
Intuïtief verliet ik tijdens het werk aan die boek de dichtvorm.
De vorm van het papier, al dan niet handgeschept,
of de vorm van de afbeelding, neemt het over.

Nu hik ik aan tegen de laatste vorm/het laatste dadadicht.
Er zijn, zelfs van dit ‘kleine’ artikel, veel woorden over.
Er is nog steeds een bergje woorden en er is nog één pagina leeg.
het wordt een woordwolk.

WP_20181104_16_09_36_ProLaatsteDadaPaginaGereedKanInDePers


Mooi Marginaal

Het volgende project, tussen De Bradelbinding en mijn eerste Bradel
wordt de catalogus van Mooi Marginaal.
Daarvoor maak ik nu een soort van ontwerp.
Dat doe ik met houten letters.

WP_20181128_15_22_52_ProMoMa

De houten letters zijn voor een affiche. Niet bedoeld voor een boekband. Maar beperkingen dwingen je tot creativiteit. Dus hier gebruik ik de eerste twee letters van ‘Mooi’ en ook de eerste twee van ‘Marginaal’. Gewoon omdat ik niet meer ruimte heb. Wat ik zo mooi vind met deze letters waarvan de kwaliteit matig is, het drukken met een boekenpers en inkt die bedoeld is voor gebruik op de lagere school, zijn de onverwachte effecten aan randen, de kleurmenging, de niet te voorspellen kleurnuanceringen.


WP_20181128_15_36_09_ProMM

Mooi Marginaal. De tweede ‘M’ ingeinkt met twee kleuren.


WP_20181128_15_53_39_ProMooi

Alleen het eerste woord. Met de ‘I’ ben ik niet helemaal blij.


Van oude leren tas en nieuwe losse katernen naar een handgebonden boek

WP_20181128_13_48_57_ProVanOudeTasNaarDeBradelbinding

Na het inbinden, het op maat snijden, het drukken met houten letters van de naam van de binderij en het maken van een boekband met leer van een oude tas en een foliepers voor de titel, is dat alles bij elkaar gebracht in een nieuw boek. Nu kan ik het gaan lezen en een van mijn volgende boekprojecten wordt er een met een Bradelbinding. Met dank aan Atelier de Ganzenweide (uitgever van deze editie) en Johann C. Denninger (de schrijver van het boek).


Het huis van Charles Dickens: Upstairs and Downstairs

Nou zo mooi is het nu ook weer niet.
Het is niet ‘het’ huis. Dickens heeft tijdens zijn leven
op verschillende plaatsen in Londen gewoond.
Het is dus ‘een’ huis van Charles Dickens.
Het adres is 48 Doughty Street.
Terwijl Dickens in dit huis woonde (1837 – 1839)
schreef hij aan de Pickwick Papers, Oliver Twist en
bijvoorbeeld Nicholas Nickleby.

175 LondenCharlesDickensMuseum

Dit is de kaft van een dun boekje dat door het museum verkocht wordt.


Net als bij veel andere musea beslaat het museum twee panden:
het echte huis van de family Dickens en het huis ernaast.
Het huis ernaast bevat bijvoorbeeld de entree, de winkel en de kassa.

Stap je van het eerste in het tweede huis, dan stap je in het verleden.

176 DSC_4394LondenCharlesDickensMuseumDiningRoom

Dit is de dining room of eetkamer. Als je een dergelijk huis komt valt meteen op hoe klein en donker de huizen in die tijd waren. De family Dickens was misschien (nog) niet rijk maar onbemiddeld waren ze toen ook al niet meer.


177 DSC_4395LondenCharlesdickensMuseumPortraitOfCharlesDickensBySamuelLaurence1837

Beroemde portrettekening van Charles Dickens door Samuel Laurence (1837).


178 DSC_4396LondenCharlesDickensMuseum

Dit is een stukje ‘Downstairs’: de keuken in het Charles Dickens Museum in Londen.


179 DSC_4399LondenCharlesDickensMuseumPublicReadingDesk

Dat kleine tafeltje (in de glazen vitrine) is een beroemd meubelstuk. Het is de lessenaar die Dickens gebruikte bij zijn publieke lees-/voordrachtsavonden. Dickens droeg zijn verhalen heel graag voor en deed dat veelvuldig met groot succes. Zelfs in bijvoorbeeld de Verenigde Staten.


180 DSC_4400LondenCharlesDickensMuseumDrawingRoom

De salon van de familie Dickens. Leuk hoe iedere kamer, groot en klein, een precies omlijnd doel had. Wat heel gewoon was voor die tijd.


181 LondenCharlesDickensMuseumVisitorGuide

Gratis bezoekersgids. Leuke afbeelding van Charles Dickens.


182 DSC_4401LondenCharlesDickensMuseumWritersDeskInTheStudy

De foto is niet zo geslaagd maar dit is waar het gebeurde; het schrijven van boeken en artikelen. Het schrijfbureau in de studeerkamer.

183 LondenCharlesDickensMuseumWritersDeskInTheStudy

In het boek stond van hetzelfde bureau ook een foto. Met betere belichting en zonder ‘afzetting’ geeft dit een goed beeld van de paar vierkante meter die Dickens had om te schrijven.


184 DSC_4402LondenCharlesDickensMuseumMaryHoharthsBedroom

Dit staat voor een heel dramatisch moment in het leven van Charles Dickens: het overlijden van Mary Hogarth. Ze stierf hier kort nadat de family in het huis was getrokken. Op 7 mei 1937. Ze was zijn schoonzusje.


185 DSC_4403LondenCharlesDickensMuseumMasterBedroom

Dit is dan de ‘Master bedroom’. Slechts een beperkt aantal voorwerpen in de kamers zijn werkelijk uit de tijd van Dickens en waren werkelijk eigendom van de familie. Maar de huidige inrichting geeft een prima beeld van de tijd.


186 DSC_4404LondenCharlesDickensMuseum

Kleding van Dickens.


187 DSC_4405LondenCharlesDickensMuseumAchterkantGebouw

Achter het huis is een klein tuintje. Dat gaf me de kans om de achterkant van het huis van Dickens op de foto te zetten.


188 DSC_4407LondenCharlesDickensMuseumVoorkant48DoughtyStreet

Dit zijn de twee panden die samen het Charles Dickens Museum vormen in Londen. Links is 48 Doughty Street. Het huis van Dickens. Rechts het pand (met man en fiets) dat de entree vormt van het museum. Je ziet, het weer was best goed die dag en toch waren veel ruimtes in het huis donker.


De Bradelbinding

WP_20181125_13_20_31_ProHulpmiddelVoorHetSnijdenVanHoeken

Omdat ik nog geen foto had van het hulpstuk dat ik op de Boek Kunst Beurs in Leiden gekocht heb van IBookbinding, hier een foto van dit eenvoudige, in mijn geval, blauwe hulpmiddel. eenvoudig te maken met een 3D-printer.


WP_20181125_13_49_01_ProBandzetterMoetNogDePersIn

Nu alle randen zijn gelijmd en het boekblok in de band is gezet kan het geheel een paar dagen in de boekenpers om goed te drogen. Daarna ga ik nog eens kijken of ik de tekst op de boekband scherper kan krijgen.


De Bradelbinding

Gister weer bezig geweest met het inbinden van het boek
‘De Bradelbinding’, de 2018 heruitgaven door Rob Koch van
Atelier de Ganzenweide.

WP_20181124_09_46_37_ProStukLeerUitDeTasOpMaatGesneden

Eerst een stuk leer uit de oude tas gesneden. Op maat voor de boekband. De binding wordt een eenvoudige bandzetter. Ik heb nog geen idee hoe de Bradelbinding werkt. Dat hoop ik te leren als ik het boek in elkaar gezet heb. Ik moet dus nog een paar dagen geduld hebben.


WP_20181124_09_46_49_ProBradeltestOpDeFoliepers

Ik wil de tekst ‘Bradel’ op de boekband gaan aanbrengen met de foliepers. Tot nu toe loopt dat niet altijd even goed als ik dat zou willen. Het leer is het stuk waaruit ik de vorm voor de boekband heb gesneden. Je ziet onder aan de foto dat de rits in dit deel van de tas kapot is.


WP_20181124_10_39_03_ProBradeltestsMetDeFoliepersOpLeer

Een paar pogingen. Leuk is te zien dat de resultaten anders zijn afhankelijk van het leer. De tas bestaat uit een aantal stukken en bijvoorbeeld de stukken voor de bodem (boven) zijn steviger dan de soepele zijkanten.


WP_20181124_10_50_38_ProBradelMetMijnFoliepers

‘Bradel’, verticaal op de boekband, net onder de foliepers vandaan. Hopelijk is het een beetje gelukt.


WP_20181124_11_06_24_ProBradelDezeHoekIsNietMooiRechtgoekigMaarZoMaximaalVerschillendLeer

Ik wil twee naden en verschillende soorten leer op de buitenkant van de boekband krijgen. Daarom heb ik dichter langs de kant van het leer moeten snijden en is een hoek niet helemaal compleet. Daar zie je straks weinig tot niets van omdat dit deel aan de binnenkant van de boekband komt. Maar een heel nauwlettende toeschouwer kan dat later natuurlijk zien.


WP_20181124_11_50_18_ProDeRandenMoetenNogOmgeslagenWordenDeTekstOpDeBandStaatVerticaal

De randen moeten nog ingeslagen en vastgelijmd worden maar dit geeft al wel een beeld van hoe de boekband er uit gaat zien.


WP_20181124_11_59_15_ProDeRandenVoorDeTweedeKeerInlijmen

De hele leren bekleding had ik al een keer ingelijmd. De platten zijn daarna tegen het leer gelijmd en nu zijn de randen aan de beurt. Voor het eerst heb ik een stukje gereedschap van IBookbinding gebruikt. Een ‘3D-Printed Corner Cutting Tool’. Werkt perfect. Een eenvoudig idee dat heel goed werkt.


WP_20181124_12_03_11_ProBradelDeHoekenVastgezetMetDeMetalenKnijpers

De twee naden in het leer lopen aan de bovenkant en onderkant van de boekband. Dat wil zeggen dat het leer aan de korte kant op deze plaatsen net iets dikker is (dubbel). Daar kan ook het stiksel loslaten door het snijden van de hoeken bijvoorbeeld. Dus heb ik die twee plaatsen even vastgelijmd en met een knijper op zijn plaats gehouden. Morgen zien of ik er mee verder kan. Als straks de boekband gereed is hoop ik de tekst nog wat te kunnen verbeteren.


De Bradelbinding

WP_20181121_14_21_12_ProDeBradelbindingUitDeBoekenpers

Ben vandaag begonnen met het ‘bevrijden’ van het boekblok van ‘De Bradelbinding’ uit de boekenpers. Daar zat het nu al een paar dagen in. Het boekje is ingenaaid en gelijmd. Tijd voor het gaas en de schutbladeren.


WP_20181121_15_24_07_ProBoekblokMetSchutbladenEnGaas

Dat ging allemaal vrij vlot. Heb de platten en de rug ook gesneden. Ben ook druk geweest met het passen en meten van het leer. Dat tas heeft wel panelen die ooit rechthoekig zijn geweest maar door het vullen en gebruiken van de leren tas staat het leer stiekem een beetje bol. Je krijgt dat ook niet helemaal strakgetrokken. Ik ben benieuwd hoe dat straks met het lijmen gaat.


WP_20181121_15_48_07_ProDeBasisVoorDeBoekband

De leerdressing was de afgelopen dagen niet echt gedroogd. Maar een paar uur niet onder bezwaar deed wonderen. Het leer wordt lichter van kleur maar is tegelijk soepeler. De basis van de boekband ben ik hierboven nog aan het passen en meten. Die is intussen in elkaar gezet. Ik ben met de boekband aan het kijken waar ik het stuk leer het best kan snijden. Grootste probleem is nog voldoende leer te vinden van de tas, die ik kan gebruiken om met mijn foliepers de titel op de band te kunnen zetten.


De Bradelbinding

WP_20181118_13_21_45_ProHetBegin

Een vorige keer was ik hiermee geëindigd. Een van de minder mooi gedrukte teksten heb ik wat bijgeschaafd met ecoline. Nu ga ik dit gebruiken om ‘een vlekje weg te werken’ in het boek dat ik ga binden: De Bradelbinding, heet het boek.


WP_20181118_13_25_38_ProGesneden

Eerst heb ik de twee helften van de tekst uitgesneden.


WP_20181118_13_27_16_ProHetIdee

Die passen dadelijk prima op twee naast elkaar gelegen pagina’s.


WP_20181118_13_27_35_ProvlekjeWegwerken

Want op die blanco pagina heb ik een vlekje gemaakt. Met verf. Dat zie je hier bovenaan.


WP_20181118_14_07_27_ProLeerdressing

Een tijd terug kocht ik een flesje leerdressing. Die heb ik toegepast op het leer van de tas.


WP_20181118_14_31_22_ProGeillustreerd

De teksten zijn aangebracht en hebben een tijdje in de boekenpers gezeten. Om goed en gelijkmatig op te drogen. Dan kan het boek genaaid worden.


WP_20181118_14_32_55_ProGeprikt

Eerst prikken. Atelier De Ganzenweide levert altijd een aantal blanco pagina’s mee. Daar heb ik twee katernen van gemaakt zodat ik zowel aan het begin als aan het eind van het boek een paar lege pagina’s heb. Zo kom ik op 6 katernen.


WP_20181118_15_05_35_Pro‌Ingebonden

Genaaid. Intussen is de rug ook ingelijmd en ligt het boekje in de boekenpers goed te drogen.


Boek over de Bradelbinding

Ik ga een boek inbinden over de Bradelbinding.
De bradelbindingwijze ken ik alleen nog niet.
Dus ga ik eerst het boek inbinden op de meest eenvoudige manier:
de bandzetter.
Dan ga ik het boekje lezen en dan ga ik de bindwijze
eens toepassen.
Maar nu eerst inbinden.
Vanochtend heb ik besloten de bekleding van de band te
gaan maken van een oude leren tas.
Die heb ik een tijd geleden al uit elkaar gehaald.

WP_20181117_09_26_32_ProGebruiktStukLeer(Tas)MooiVoorBoekje

Dat gebruikte leer is niet meer egaal van kleur. Daardoor krijgt zo’n tas (en dus ook de boekband) meer karakter. Ik ga proberen een paar naden zichtbaar op de boekband te krijgen.


WP_20181117_09_27_17_ProInDeTasZitNogDeBodem(Wit)

In het stuk dat ik ga gebruiken zit ook de bodem van de tas. Die is aan de binnenkant extra verstevigd (het witte gedeelte op de foto). Het is een soort foamlaag van een paar millimeter. Die maakt die bodem ook minder flexibel (en dikker) dus die moet er uit.


WP_20181117_10_09_55_ProbodemUitDeTasGehaald

Nu die extra bodemlaag eruit is zijn ook de naden aan de randen weer zichtbaar. Ik ga het leer onder bezwaar leggen in de hoop dat het stuk in zijn geheel wat vlakker wordt. Maar een paar uur onder bezwaar tegen jaren in een naad gestikt gezeten te hebben…..


WP_20181117_10_11_02_ProPassenOpDeTasDatGaatLukken

Even passen. Het stuk leer in in ieder geval groot genoeg. Nog wel even nadenken hoe een titel op het leer te krijgen zonder al te veel leerafval te maken.


WP_20181117_11_03_05_ProPotentieleIllustratie

Bij het vouwen van het boek heb ik verf tussen twee katernen gekregen. Daarom heb ik het plan opgevat om op de twee blanco pagina’s een afbeelding op te nemen. eerste poging is een lino opnieuw af te drukken, nu met twee kleuren gelijktijdig, die ik een jaar geleden maakte.


WP_20181117_11_45_37_ProDrukwerkComplementerenMetKleur

Maar misschien ga ik de naam van de binder in het boek opnemen.


Het boek is overigens geschreven door Johann C. Denninger.
De versie die ik ga inbinden is de versie van Atelier de Ganzenweide,
van uitgever Rob Koch.

De Bradelbinding, door Johann C. Denninger

WP_20181114_16_37_03_ProDeBradelBinding

‘De Bradelbinding’ is een klein boekje dat ik kocht van Atelier De Ganzenweide. De boekbinder en uitgever Rob Koch verzorgt met enige regelmaat boeken in losse katernen. die kunnen wij hobby boekbinders dan voorzien van een mooie binding en boekband. Hier zie je dat ik begonnen ben met de katernen te vouwen. Niet alle bladen zaten op de juiste volgorde in mijn setje.


Op de website van De Ganzenweide is uitgebreid de ontstaansgeschiedenis
van deze uitgave te lezen.

Het eerste deel van de tekst op die webpagina gaat als volgt:

De uit Duitsland afkomstige boekbinder Alexis Pierre Bradel (spreek uit Bradèl) maakte aan het eind van de 18e eeuw in Frankrijk furore met een vereenvoudigde Duitse bindwijze, hier in België en in Nederland genoemd de Bradelbinding.

Johann Denninger (1916-1996), roepnaam Han, was een bekwaam en enthousiast handboekbinder, die zeer geïnteresseerd was in de verschillende technieken van het boekenbinden. Samen met zijn eega Jeanneke Denninger trok hij door Europa langs bibliotheken, ateliers en antiquaren, op zoek naar boekbanden, van door en volgens Bradel gebonden boeken.

Han Denninger stond als mede-oprichter aan de wieg van de Nederlandse Handboekbindersliga en de Stichting Boekbehoud, welke twee organisaties zo’n tien jaar geleden samen gingen tot de Stichting Handboekbinden.

In 1990 produceerde Han Denninger een interessant boekwerkje waarin hij verslag deed van zijn zoektochten naar de Bradelbanden en waarin hij een beschrijving gaf van hoe te binden volgens Bradel.

De zoon van Han en Jeanneke, Charleshan, was ook betrokken bij de productie, hij tekende alle verhelderende illustraties in het boekje.

Maar het boekje is niet meer verkrijgbaar.

Tot de uitgave van Atelier De Ganzenweide dus.
Als ik het ingebonden heb, ga ik het eens goed lezen.

Argusvlinder met houten letters

Op de Boek Kunst beurs, afgelopen weekend, kocht ik wat houten letters.
Een beperkt aantal, verschillend van grootte en lettertype.
Ik kan er in ieder geval 1 woord mee maken: Argusvlinder.
Vandaag heb ik die tekst afgedrukt, met drie kleuren.
De letters zijn niet perfect meer maar ik ben niet ontevreden
met de resultaten. Het worden mooie boekbanden of stofomslagen.

Van het drukwerk heb ik een paar foto’s gemaakt.
Er zijn meer afdrukken maar die ga ik eerst nog wat
verder bewerken en daarvoor moeten ze eerst drogen.

WP_20181114_14_37_01_ProArgusvlinder

Sommigen van de letters zijn een heel klein beetje minder hoog dan de andere. Een heel klein stukje papier verhielp dat probleem. Ik kan de letters ‘R’ eens verwisselen. Dat past misschien beter in het woord ‘Argus’. Daar is de ‘R’ nu erg groot en breed.


WP_20181114_14_37_17_ProArgusvlinder

Ik verdenk de ‘I’ ervan een omgedraaid uitroepteken te zijn. Maar dat is wel grappig.


WP_20181114_14_50_28_ProArgusvlinder

In het begin heb ik met rode inkt gedrukt Daarna heb ik geel ingezet voor de tekst ‘Argus’. Die kleuren lopen dan mooi door elkaar.


WP_20181114_15_05_19_ProArgusvlinder

Het lijkt zwart maar deze inkt is donkerblauw. De verschillende letter groottes en types maakt het wel speels.


Weekend van de Boek Kunst Beurs

Afgelopen zaterdag was ik op de Boek Kunst Beurs in Leiden.
Als u dit leest dan is de beurs al bijna voorbij.
Dit jaarlijks evenement voor margedrukkers en handboekbinders
trekt ruim 120 standhouders naar de Pieterskerk.
Om elkaar te ontmoeten, hun laatste boeken te tonen en verkopen,
hun gereedschap (oud en nieuw) te verkopen en om materialen
aan te bieden.

WP_20181110_11_17_04_ProBoekKunstBeurs

Boek Kunst Beurs in Leiden 2018.


WP_20181110_11_21_11_ProBoekKunstBeurs

Tasje voor de beursuitgave. dit jaar was de beursuitgaven van Tomas Lieske. Meer daarover verderop.


WP_20181111_13_12_47_ProDePosterZitAlInHetArchief

Vandaag ben ik naar mijn werkplaats gegaan om alle spullen die ik gekocht heb en die in de werkplaats horen, daar naar toe te brengen. Eerst maar eens de poster van het raam gehaald en in het archief gestoken.


WP_20181111_13_22_00_ProGekochtVoorDeWerkplaats

Een overzicht van de boeken in losse katernen (4 stuks), de snijhulpmiddeltjes die gaan helpen mooie hoeken te snijden in het boekbinderslinnen, boekenleggers (Hier ben je gebleven), houten letters, GrafiekWereld. De rest is thuis gebleven.


WP_20181111_13_24_19_ProHoutenLettersArgusvlinder

Deze houten letters, van verschillende lettertypes en grootte, heb ik op de beurs gekocht. Ze vormen het woord Argusvlinder.


WP_20181111_13_29_32_ProMooiMarginaal

Dit is de catalogus van Mooi Marginaal. Een tweejaarlijkse wedstrijd voor het beste op het (private press) boekengebied.


WP_20181111_13_31_25_ProDeTechniekVanDeEchteBradelbinding

Dit zijn de losse bladen van het boek: ‘De techniek van de echte Bradelbinding’. Ik zou graag het boekje met die techniek maken, maar dan moet ik het eerst eens goed kunnen lezen. Soort ‘kip of het ei’-situatie.


WP_20181111_13_33_12_ProEvelien KroeseZwammenSmullen

Evelien Kroese, Zwammen smullen. Tweede en herziene druk van dit kookboekje dat zich richt op paddenstoelen.


WP_20181111_14_05_51_ProHierBenJeGebleven

Op de beurs kocht ik drie boekenleggers. De drie verschillen van kleur. Ze zijn mooi breed en dat geeft mij de kans een soort ‘kontzak’ op de boekenleggers aan te brengen. Als ik een boek koop bewaar ik vaak het bonnetje, de boekenlegger van de winkel, een recensie over het boek enz. Dat past dan mooi in de ‘achterzak’.

WP_20181111_14_06_15_ProHierBenJeGeblevenAchterkant

De achterzakken zijn steeds anders van model. Het papier dat ik gebruik is in alle drie de gevallen hetzelfde. De afbeelding zijn stukken van de Celestographs van August Strindberg. Het papier is Lessebo Design Natural, ongestreken papier met opdikking 1.3. Het weegt 115 gr/m2.


WP_20181111_14_33_37_ProTomasLieskeDeRoutenaarSaint-DenisBeursuitgave2018

De beursuitgave is dit jaar van Tomas Lieske. Hij heeft vanmiddag gesigneerd (als het goed is). Het boekje heet: “De route naar Saint-Denis”, Beursuitgave, 2018.


WP_20181111_14_33_59_ProTomasLieskeDeRoutenaarSaint-DenisBeursuitgave2018

Het boekje is niet zozeer ingebonden als wel gevouwen. Slim in elkaar gezet. Gebruik makend van de verschillende eigenschappen van de mooie papiersoorten.


WP_20181111_14_34_28_ProTomasLieskeDeRoutenaarSaint-DenisBeursuitgave2018


WP_20181111_14_34_49_ProTomasLieskeDeRoutenaarSaint-DenisBeursuitgave2018

De instructie en het eindresultaat.


Het was weer goed toeven op de beurs.
Naast al deze boeken en gereedschap kocht ik ook nog een versie van de Rubaiyat.
Vorig jaar kocht ik daar ook al een versie van.
Maar daar kom ik apart nog op terug.

Gelezen: Night

Night is een boek van Elie Wiesel.
Het is een boek dat al veel eerder verschenen is maar dat
in 2018 verschenen is bij de Folio Society.

Wikipedia:

Eliezer (Elie) Wiesel (Sighet, 30 september 1928 – Boston, 2 juli 2016) was een Joods-Amerikaans schrijver van verschillende boeken over zijn ervaringen in de Holocaust, die hij overleefde. Hij ontving de Nobelprijs voor de Vrede in 1986.

WP_20181109_08_59_04_ProEleiWieselNightFolioSociety2018

Elie Wiezel, Night, in de uitgave van de Folio Society uit 2018.


Wikipedia gaat verder:

Wiesel werd geboren in Sighet (nu: Sighetu Marmației), als zoon van Sjlomo en Sara, orthodoxe joden van Hongaarse afkomst die een kruidenierszaak hadden. Hij had drie zussen, Bea, Hilda en Tzipora. De Hongaars sprekende stad Sighet in Roemenië werd geannexeerd door Hongarije in 1940, en in 1944 deporteerden de nazi’s de Hongaarse joden naar Auschwitz-Birkenau. Zijn moeder en Tzipora, de jongste zus, werden er vermoord; hij en zijn vader werden naar het aangrenzende werkkamp Auschwitz III Monowitz gestuurd. In januari 1945, werden vader en zoon gedwongen te marcheren naar Buchenwald, waar Elies vader overleed.

WP_20181109_08_59_29_ProElieWieselNightFolioSociety

De ervaringen die hierboven kort, bondig en zakelijk beschreven worden, zijn het onderwerp van het boek ‘Night’.


Wikipedia vervolgd:

Na de Tweede Wereldoorlog werd hij in een Frans weeshuis gestopt. In 1948 begon Wiesel een studie aan het Sorbonne. Hij vond een baan bij de Franse krant L’arche als journalist en raakte in contact met de Nobelprijs voor de Literatuur-winnaar François Mauriac, die hem uiteindelijk kon overtuigen zijn Holocaustervaringen op te schrijven. Dat leverde zijn eerste roman, in het Jiddisch, Un di velt hot geshvign (En de wereld zweeg) op, die in 1956 in Buenos Aires verscheen. Twee jaar later zag de sterk ingekorte bewerking La nuit (Nacht) bij Les Éditions de Minuit het licht, waarschijnlijk Wiesels beroemdste werk en het begin van een lange reeks werken in het Frans. In 2007 schreef hij een nieuw voorwoord bij een heruitgave van La nuit.

WP_20181109_08_59_55_ProElieWieselNightFolioSociety

De uitgave van de Folio Society is een vertaling uit het Frans in het Engels door Marion Wiesel, zijn vrouw.


Wat moet je over een dergelijk boek zeggen.
De gebeurtenissen zijn zo afschuwelijk dat het boek onaantastbaar wordt.
De indruk die achterblijft na het kezen is enorm.

Iets triviaals bleef in mijn hoofd spelen.
De SS-ers dwingen, als Russische troepen in de buurt van Auschwitz komen,
de mensen in het kamp te lopen naar Buchenwald,
’s nachts, door de sneeuw, geen eten, geen goede kleding, in hoog tempo,
mensen die niet meer konden werden ter plaatse geëxecuteerd.
Buchenwald is een kamp op Duits grondgebied. Vlak bij Weimar.

Waarom heet dit kamp ‘Buchenwald‘, beukenhout (niet te verwarren met Bücher Wald)?
Het kamp werd bij de inrichting ervan in 1937 ‘Konzentrationslager Ettersberg’ genoemd.
Die naam kwam de nazi’s niet goed uit.
Het deed te veel denken aan Goethe.
Het ‘Nationalsozialistische Kulturgesellschaft’ in Weimar besloot toen het een
andere naam te geven: ‘K.L. Hochwald, Post Weimar’.
Maar Heinrich Himmler veranderde die naam in „K.L. Buchenwald, Post Weimar“.
Dus ook toen werden de feiten naar de hand van regerende politici gezet
omdat dit beter uitkwam.
Al in 1937 stierven er 48 gevangenen.

Nog even over de zinken clichés

Van de verkoopster ontving ik de volgende adviezen voor
het afdrukken van de clichés:

De clichés moeten, indien los, opgeplakt met een speciaal dubbelzijdig tape, op een voet geplakt worden en op de goede hoogte gebracht worden voor de drukpers. In Ned. is de hoogte Hollandse hoogte.

De op een voet , bij jou was dat multiplex, zittende clichés waren al ongeveer op hoogte, anders moest er een dun kartonnetje of papier onder bij geplakt worden.

Dan worden die drukvormen in een cylinderpers gezet, ingeinkt met boekdruk inkt en dan een vel papier erop en wordt de afdruk gemaakt.

De foto clichés kunnen het beste op een cylinderpers afgedrukt worden net als de lijnclichés maar de laatste kunnen ook op een degelpers afgedrukt worden.

De verkoopster heeft zelf geen ervaring met het afdrukken van dergelijke clichés,
maar de persoon die haar bovenstaande adviezen gaf, duidelijk wel.

Ik heb geen cylinderpers en ook geen degelpers.
Dus heb ik eerst een geprobeerd of ik er een paar kon afdrukken
alsof het om een linosnede haat.

WP_20181107_14_03_12_ProDeGroteOnbekende

Dat werkt nog niet perfect. Maar dat kan allerlei redenen hebben. De dikte van de inkt, de kwaliteit van de clichés of misschien gaat het gewoon niet onder een boekenpers.


WP_20181107_15_03_54_ProClichéEnResultaat

Dit is Kasteel Bouvigne, net buiten Breda. Boven de cliché en onder de afdruk.


WP_20181107_16_09_37_ProEenSerieDrukproeven

Ik heb een hele reeks afdrukken gemaakt. Dan weer met meer inkt, dan met minder, dan langer in de pers, dan korter, enz.


WP_20181107_16_46_30_ProGrappigeOudeAfdrukken

Bouvigne en de Grote Markt van Breda met de Grote Toren. Ze doen niet onder voor foto’s uit die tijd zullen we maar zeggen. De zoektocht gaat nog verder. Als ik er in slaag de afdrukken egaler te krijgen, dan ben ik al heel tevreden.