Categorie archief: Boeken

Boekobject – Bomen

Posted on by

Voor ik gisteren verder ging met mijn boekobject ben ik eerst
naar een bouwmarkt gegaan.

Ik heb een stuk hout nodig dat ik als kern van het boekobject
kan gaan inzetten. Omdat ik niet makkelijk kon kopen wat ik
wilde hebben, heb ik een andere oplossing bedacht.

Het idee is om voor het intussen ingebonden boek, een ABCdarium
rond namen van bomen, een soort van houten boek te maken
met mooi hout als voor- en achterkaft.
Daar ga ik het notenhout gebruiken.

Het boekblok had ik graag uit één stuk hout met een lichte kleur
willen maken (essen bijvoorbeeld).
Maar ik kan het ook maken met een serie latjes van ruim 3 cm breed.
Vandaar dat ik naar de bouwmarkt ging.

Toen ik bij de bouwmarkt aankwam (zondagmiddag, rond 13:00 uur),
stond de parkeerplaats vol en stond er een rij wachtenden
van ongeveer 100 meter lang, voor van die party tenten.
Het zag eruit als een corona drive-inn teststraat.

Daar ga ik dus niet in staan wachten. Even verder op zit
een andere bouwmarkt. Daar niet van die overspannen taferelen.

IMG_3267Bouwmarkten

Bij de Gamma kocht ik een lat geschaafd eiken. Eigenlijk heel mooi hout. Daarna kon ik dus naar mijn werkplaats om verder aan het object te werken. Omdat het notenhout niet echt een rechthoek vormt (en dat wil ik ook niet) moet ik een manier vinden om te zien wat het doorzagen van het hout voor effect heeft. Vooral ook of dan het boekje en de aquarel goed in het boekblok te verwerken zijn.

IMG_3269

Ik heb het stuk notenhout op een vel papier gelegd en met potlood de omtrek nagetekend. Het idee is dat ik dan dadelijk het vel kan dubbelvouwen op de plaats waar ik straks het hout ga zagen te bepalen. Dan krijg ik ook zich op hoeveel de twee panelen van elkaar verschillen.

IMG_3270

Daarna heb ik de vorm uitgesneden. Dubbelgevouwen zodat de bovenkant en de onderkant van het ‘hout’ op elkaar vallen. Op de vouw die zo ontstaat heb ik het papier doorgesneden.

IMG_3271

Vervolgens heb ik de twee delen zo op elkaar gelegd zoals ik straks het object wil gaan maken. Op de ‘netto ruimte’ van het object heb ik vervolgens de aquarel en het boek geplaatst. Het ‘boekblok’ van latten moet rond het boek passen en er niet uitsteken. Het moet binnen de kleinste gemeenschappelijke ruimte van de twee helften notenhout passen met voldoende marge voor de latten. Dat gaat lukken.

IMG_3272

Door het bovenste vel een paar centimeter op te tillen krijg ik een nog beter beeld van wat ik van plan ben te gaan doen.

IMG_3274

Volgende keer kan ik de zaag meenemen naar de werkplaats.

Daarnaast heb ik een klein stuk van de sjaal voorzien van Vlieseline.
Heb ik de achterkanten van de vellen in het test boekblok allemaal
beplakt met een dun soort papier. Papier dat vooral bij
restauratie wordt gebruikt.
De achterkanten van al die pagina’s zijn niet altijd mooi leeg.
Dat verbloem ik zo een beetje en geef ik gelijk meer stevigheid
aan het boekblok.
Ook het karton voor voor- en achterplat en de rug is gesneden.

Sjaal

Posted on by

Staat intussen het werk stil waarbij ik een wollen sjaal,
na een wasongelukje, wil gebruiken als boekbekleding?

Nee, natuurlijk niet.
Op dit moment ben ik bezig met het maken van een klein boekblok,
om dat dadelijk in te binden en een deel van de sjaal
te gebruiken als boekbekleding.

IMG_3263DasSjaalProefboekje

Het boekblok bestaat uit ongeveer 10 velletjes. Het boekje heeft de titel ‘Boek in een doos’. Het zijn lino-afdrukken en één of meerdere kleuren. Soms daarna nog wat verder ingekleurd. Het zijn geen katernen. Slechts een kant van de velletjes is bedrukt. Ik heb zowel aan de voor als de achterkant een extra schutvel ingevoegd en meegebonden. Al de pagina’s zijn daarna gelijmd.

Tijd om te drogen zodat we morgen verder kunnen.

Boekobject: ABCdarium der bomen

Posted on by

Een tijd terug kocht ik 2 exemplaren van het
‘ABCdarium der bomen’.
Het zijn kleine katernen maar mooi gemaakt.
De katernen komen met een aquarel.

De katernen zijn gemaakt door Private Press De Witte Adelaar
en de aquarel door Ria Van Meulder.

Ik wil een boekobject maken met het ingebonden boek en
de aquarel.
Daarvoor heb ik twee reststukken notenhout gekocht.

IMG_3258Uitpakken

Zo komen de stukken met de pakketpost.

IMG_3260Notenhout2Stukken

Zo zien de twee stukken eruit. De bast van de boom is nog goed te zien. Mooi. Maar, en dat kun je niet op de foto zien, die schorsdelen zijn zacht en zitten niet heel goed vast aan de harde kern van de plant. Daarnaast zie je het verschil in grootte. Het stuk met een gat erin (mooi) is het breedst.

IMG_3261HoutEnBoek

Hier ligt het boek van de in perkament ingebonden katernen op een van de planken.

IMG_3262HoutBoekEnAquarel

Aquarel en boek op een plank. Ik weet al ongeveer hoe ik het boekobject ga maken. Maar ik moet eerst op zoek naar nog een paar materialen. Daarnaast kan ik maar beter een zaag meebrengen naar mijn werkplaats.De tekening in het hout is mooi en ook de lichtbruine kleur spreekt me aan.

Wordt vervolgd.

Wollen sjaal

Posted on by

Een ongelukje met een wollen sjaal levert mij een project op
waar ik tussen door ‘even’ aan kan werken.
De sjaal die wat gekrompen en in elkaar was gaan zitten
heb ik uit elkaar gehaald en wil ik gebruiken om een
boekband mee te bekleden.
Daarvoor heb ik afgelopen week online vlieseline gekocht.

Vlieseline komt in verschillende kwaliteiten.
Die kwaliteit wordt aangeduid met een code.
Zo had ik in het verleden al eens geleerd dat H250 vlieseline is
die bij hobby activiteiten wordt gebruikt maar ook bij
het maken van tassen en ceintuurs.
Er is een site met een hele indeling van codes en toepassingen.
Maar ook dan blijft het voor mij nog zoeken.
Deze keer heb ik 2 codes gekocht: H250 en H410.
Ik dacht misschien is hoe hoger de code hoe steviger.
Maar dat is niet zo. Het systeem is me nog niet duidelijk.
Maar de H250 is volgens mij heel geschikt.

Mijn inspiratie komt deze keer van een souvenir uit Guatemala.
Daar kocht ik een boekje omdat ik dacht, zo’n binding wil ik ook
een keer maken.

IMG_3243SouvenirGuatemalaVoorkant

Het papier in het boekje is volgens de verkoper ‘banana paper’. Bananenpapier.

Het boek heeft houten platten met een jute rug (ik kocht een jute koffiezak
in Guatemala met een ‘Made in India’-label aan de binnenkant).
Die rug is een soort ‘diepe’ rug, het jute zit zichtbaar 3 – 4 centimeter
om de rug voordat de houten platten beginnen.
Dan met een donkerbruine sierband over de rug.
De platten zijn leuk geverfd (?).

IMG_3244SouvenirGuatemalaBovenaanzichtLeerJuteKartonAfwerkingPapier

Vanaf de bovenkant zie je dat onder het jute dun karton zit. Karton met de flexibiliteit, dikte en sterkte van Zaansch Bord. Het donkerbruine bandje is heel dun want het valt bijna helemaal weg, neemt geen ruimte in. Het papier zijn enkele blaadjes. Dus geen katernen. De achterkant is niet echt recht. Zo te ziet genaaid in de ‘diepe’ rug.

IMG_3245SouvenirGuatemalaDeVierNaaipunten

Als je het boekje opent zie je het bananenpapier en dat het op 4 punten is genaaid (let op de witte puntjes).

IMG_3246SouvenirGuatemalaAchterkant

De achterkant vond ik ook leuk. Ze hadden veel van dit soort boekjes met steeds andere afbeeldingen. Soms waren de afbeeldingen hetzelfde maar dan waren de kleuren anders. Het was allemaal ‘hand made’.

IMG_3247SouvenirGuatemalaBovenaanzichtKartonTegenPlatten

Van boven, half-open, zie je dat de constructie van het boek misschien toch iets minder stevig is dan je op het eerste oog zou denken. Maar ik vind dit een leuk idee. Die platten zo bevestigen noemen we ‘Opgelegde platten’.

Maar ik maak liever geen leeg boek.
Dus heb ik al mijn proefdrukken, lino afdrukken, probeersels,
houtdrukken, goede en restjes, van vorige projecten verzameld.
Die op papier maar ook lino op jute of lino op een tasje van een winkel
op een vliegveld in India, lino druk op een envelop,
houtdruk op enveloppen, houtdruk op drukwerk, monoprints,
afdrukken van clichés, oude foto’s, enz, enz.
Een paar voorbeelden.

IMG_3248OudeClichesOpKrantenpapierWisselendeKwaliteit

Afdrukken van oude clichés op krantenpapier, uitgescheurd en op een A4 geplakt.

IMG_3249FotoCollageOudeFotos

Een fotocollage van oude foto’s.

IMG_3250MonoprintVanRestverfMettekstFotocollageLinoOpLinnenGeliplateHoutdrukOpAfbeelding

Van linksboven: monoprint van restverf met tekst en fotocollage. Onder lino afdruk op 2 stukken boekbindlinnen – twee kleuren, gelli plate afdruk, houtdruk op professioneel gedrukte afbeelding.

Terwijl ik zo de pagina’s voor het boek samenstel,
ga ik ook nog even een kleiner boek maken om te zien
of dat gaat werken: die sjaal met vlieseline H250.

Kun jij hier iets mee?

Posted on by

IMG_3226WollenSjaal

Dit is de wollen sjaal. Volgens het label mag je die niet zelf wassen maar dat doen we toch. Ging altijd goed…tot gisteren.

IMG_3227WollenSjaal

Dit was de eerste keer met een andere wasverzachter. Het wol is in elkaar gedrukt. Vooral aan de randen lijkt het meer op vilt dan op wol.

IMG_3228HelemaalInElkaar

Kan ik dit als boekbekleding gaan gebruiken. Ik denk van wel. De kleuren vind ik prachtig. Vandaag ben ik daarom begonnen de wol zoveel mogelijk uit te rekken. De dikke stukken er uit halen. Zo vergroot ik ook het bruikbare oppervlakte. Vervolgens heb ik de das een beetje vochtig gemaakt. Toen gestreken. Op de toegestane temperatuur. Daarna nog eens helemaal in het wat gedaan en nu hangt hij te drogen.

IMG_3229DryCleanOnly

Dry clean only.

IMG_3230MadeInIndia

Made in India.

IMG_3232SjaalTeDrogen

Drogen.

Een beetje gekreukeld

Posted on by

Het polyurethaan is een beetje gekreukeld omdat het bakpapier
waartussen het geklemd zat in de boekenpers eerder al gekreukeld was geraakt.
Hopelijk trekt dat een beetje weg nu het boek niet meer in de pers zit.

IMG_3216BeetjeGekreukeld

Zo gaat het boek er uit zien.

IMG_3217OmslagenVastgezet

De omslagen zijn vastgezet.

IMG_3218Scgoongesneden

Dan wordt het tijd om het boekblok schoon te snijden.

IMG_3220

Dan weer even passen of het boekblok van ‘Gekruiste Structuur Binding’ goed gaat passen in de boekband. Het lijkt er wel op. Niet gek voor een mouw uit een oud jasje?

Gekruiste Structuur Binding?

Posted on by

Ik weet het niet.
Is dit nou een aanwinst?
De poging die ik gedaan heb heeft nogal wat nadelen.
Maar ligt dat aan het materiaal? Mijn interpretatie van de instructie?

Daarom besloot ik het boek ‘Gekruiste Structuur Binding’
geschreven door Henk Francino en uitgegeven door Atelier de Ganzenweide
versneld in te binden. Even snel. Recht toe, recht aan.

IMG_3194PlattenGereed

De hulplijntjes voor het snijden van het boekblok heb ik overgenomen op de buitenste katernen. Ik heb de platten en de rug uit karton gesneden en die op juiste afstand van elkaar (nee, geen corona) met elkaar verbonden met pakpapier (kraftpapier).

IMG_3195VolgendeStapNaaien

De katernen voorgeprikt. De volgende stap is de katernen op de naaibank naaien en vervolgens met de snijmachine op maat snijden. Dan de bekleding uitsnijden en kan het binden beginnen. De katernen hebben eerder al in de boekenpers gelegen en de katernen liggen al een paar jaar te wachten op inbinden.

Wellicht dat ik eind volgende week de meerdere manieren kan lezen
die in het boek zijn vastgelegd.
Hopelijk groeit daarmee het begrip van de binding en kunnen we een
nieuwe poging doen.
Er ligt nog voldoende polyurethaan uit het oude jasje om nog
een paar pogingen te doen.
Ligt het aan het materiaal dan gaan we nog eens verder kijken.

GSB of Gekruiste Structuur Binding

Posted on by

IMG_3151

De foto’s heb ik alweer een paar dagen geleden gemaakt. Goed om te ervaren dat ik de techniek nodig om een dergelijk ‘stiksel’ te maken steeds beter onder de knie krijg. De lichtblauwe kant van het boek heb ik als eerste gedaan. Nu is de donkerblauwe kant aan de beurt. Ik kan al zeggen dat ik blij ben met de stevigheid van het resultaat. Daardoor blijven de ‘linten’ en de pijlpunten ook goed zitten. De afwerking van de platten is niet zo mooi: je ziet het grijze karton nog en het stiksel aan de binnenkant is aanmerkelijk minder mooi dan dat aan de buitenkant. Maar dat zijn allemaal verbeterpunten voor de volgende keer. Hier zijn de eerste twee hoeken gereed.

IMG_3152

Deze keer heb ik het karton niet voorgeprikt maar geprikt terwijl ik aan het naaien ben. Voordeel daarvan is dat de gaten op de juiste plaats zitten en het naaien sneller en mooier verloopt.

IMG_3154

Dan is dit het eindresultaat. Als ik een boek op deze manier nog eens zou maken zou ik zorgen dat ik omslagen rond de platten kon maken. Misschien met of schutbladen of tenminste decoratief papier aan de binnenzijde van de platten. Maar als je een boek zoekt waar het leer soepel om het boek valt dan is dit niet de goede weg. Dan moet je toch iets bedenken om de linten beter vast te zetten. Dat zou overigens ook best met stiksels kunnen en misschien nog eens even goed kijken naar het verband met het boekblok. Mogelijkheden te over!

Gelezen en gehoord: Welluidend wel en wee van Drs. P: dankzij fossielen zitten wij op rozen

Posted on by

Een tijdje terug kocht ik het boek:
‘Leven onze goede Czaar! Het nieuwe Drs. P Jaar- en bewaarboek’.
Een leuke verzameling anekdotes over H.H. Polzer beter bekend
als Drs. P of Geo Staad.
Aan de hand van deze verhalen wordt stil gestaan bij zijn leven
en werk.
Misschien klinkt dat niet spannend maar daar zorgt Drs. P
zelf wel voor door de vele fragmenten uit toespraken, liedjes,
rijmpjes, toneelteksten of gedichten.
Nu het boek uit is heb ik de tijd genomen ook naar de CD te luisteren.

IMG_3157LeveOnzeGoedeCzaarHetNieuweDrsPJaarEnBewaarboekOnderAuspicienVanHetHeenEnWeerschap

Leven onze goede Czaar! Het nieuwe Drs. P Jaar- en bewaarboek. Onder auspiciën van Het Heen en Weerschap.

Bij het boek zit een CD met 20 liedjes, alle ingrediënten
van Drs. P komen aan de orde: zijn taalgebruik, zijn gerijm,
zijn voorkeur voor muziek, zijn taalkundige veelzijdigheid,
de reclameteksten, zijn actualiteit en voorkeur
voor opmerkelijke geluiden (compleet met panfluit).
Luister maar eens naar ‘Zuur’. Meteen het eerste nummer
Een lied uit 1990 – 1992 over de uitwerpselen van varkens en
het effect op de natuur en boeren. Brabant let even op!

IMG_3158WelluidendWelEnWeeVanDrsPCD

Gelezen en gehoord: Welluidend wel en wee van Drs. P.

Bij de opname van het programma Pays-Bas uit 1989 – 1999
meen ik Van Kooten en de Bie te horen.

Nog even terug naar ‘Zuur’.
Het lied gaat over zure regen maar past op iedere milieuschade
die je maar kunt bedenken.
zo zingt Drs. P:

Alle Duitsers, moet u weten,
plegen varkensvlees te eten
en de Nederlandse veeteelt vindt dat best
want die blijft maar onverschrokken
varkens voor de export fokken
en die beesten zijn heel scheutig met de mest.

Uit die mest ontstaan ook gassen
waar je erg mee op moet passen
want ze ruiken niet alleen maar manifest
ze verwekken zure regen
daar is iedereen op tegen
en vooral de boeren vinden het een pest.

Die laatste zin is waar we op hopen.

75 jaar vrijheid

Posted on by

Afgelopen week zag ik in de boekhandel een boekje liggen
met de 4 mei voordracht van Arnon Grunberg: Nee.

ArnonGrunbergNee

Arnon Grunberg – Nee, 4 mei voordracht 2020.

De tekst van deze voordracht was eerder al te lezen op mijn weblog.
Een bijzonder scherpe analyse van Grunberg, die haarfijn het verleden
weet te verbinden met het heden.
Feitelijk, zakelijk.
Wonden blootleggend in onze 2020-maatschappij waar anderen liever
van wegkijken.

Het boekje is eigenlijk twee boekjes in één.
Het tweede boekje presenteert 10 gedichten rond het thema Vrijheid.
Een van die gedichten vond ik een heel mooi beeld bevatten:

Fernando Pessoa

Kom naast mij zitten, Lydia, aan de oever der rivier.
Laten we rustig kijken naar haar loop en leren
Dat het leven langsgaat, en we houden elkaars hand niet vast (Houden wij de handen vast.)

 

Bedenken wij daarna, volwassen kind’ren, dat het leven
Langsgaat en niet blijft, niets nalaat en nooit weerkeert,
Naar een zee gaat heel ver weg, dicht bij het Fatum,
Verder dan de goden.

Ik weet niet wie Lydia in dit verband is.
Heb wel even gezocht maar kon niets vinden.
Maar dat beeld van het ‘Leven’ als een rivier die langskomt,
niets achterlaat en ook niet terugkomt, vind ik mooi.

Dicht bij ‘Fatum’, dat heb ik ook maar even opgezocht:

1) Categorie: Grieks – Romeins Fatum ( Lat. fari = spreken), bij de oude Romeinen `het gesprokene` over de toekomst, nl. godsspraak of Orakel.
2) Let op: Spelling van 1858 het noodlot, volgens de oude Mythen een zoon van den Erebus en den Nacht. De meer verlichte Ouden verstonden hieronder de Voorbeschikking,
3) (Let op: oude spelling) het noodlot.
4) [Romeinse godsdienst] – Fatum was eigenlijk het uitgesproken woord, de uitgesproken wil van Iuppiter, de opperste bestuurder van de wereld,
5) [windmolen] – Fatum (Fries: Fatum) is een poldermolen ten zuidoosten van het Friese dorp Tzum, dat in de Nederlandse gemeente Franekeradeel ligt

ArnonGrunbergJeWeetHoeVossenZijn

Arnon Grunberg – Je weet hoe vossen zijn, tien gedichten over vrijheid.

Het loopt niet altijd perfect

Posted on by

Heel vaak niet.
Maar mooi aan boekbinden is dat je meestal nog heel wat kunt
corrigeren en verbergen. In dit geval zul je blijven zien
dat het niet allemaal perfect liep doordat ik geen schutblad
heb gebruikt voor het boek omdat ik dat moeilijk kan aanbrengen
zonder lijm te gebruiken en omdat er is het leer geen ruimte
meer was voor omslagen aan het voor- en achterplat.

IMG_3147LekkerIsAnders

Deze binnenkant blijft zichtbaar. Mooi is dat natuurlijk niet. Na het bepalen van de gaten in het karton ben ik overgestapt naar het bepalen van de gaten vanuit het leer gezien. Daardoor verschoven de gaten. Ik had ook verkeerd ingeschat dat ik dichter op de rand de gaten kon maken maar een gat maken met een priem betekent materiaal opzij duwen. Niet weghalen zoals bij een papierboor. Daardoor ontstaat een kleine vervorming die op zich niet erg is maar bij gaten te dicht op de rand kan leiden tot het beschadigen van de rand van het karton. Overigens valt dat aan de buitenkant van het boek veel minder op.

IMG_3148TweeStiksels

Stiksel nummer twee vanaf de buitenkant bezien. De volgende foto’s zijn van de buitenkant, de mooie kant. Goede nieuws is dat het boek veel aan sterkte gewonnen heeft. Bij een volgende poging ga ik kijken of we niet kunnen komen tot het best of both worlds: Stevigheid aanbrengen daar waar nodig en tegelijkertijd een band met mooie volledig flexibele delen.

IMG_3149DrieStiksels

Drie stiksels.

IMG_3150VierStiksels

Het vierde stiksel kan dan niet achterblijven.

Zien of ik de komende twee dagen de achterplat ook kan verstevigen.
Dan kan ik namelijk weer naar het boek terug waar ik aan begonnen was:
uitgegeven door Atelier de Ganzenweide en geschreven door Henk Francino.
En het polyurethaan van de oude jas.
Titel: Gekruiste Structuur Binding.

Platten aanbrengen in Gekruiste Structuur Binding

Posted on by

Omdat ik de binding met het materiaal wat ik nog had
van een cursus bij Toon Van Camp in Antwerpen
wel erg los vind, ga ik die proberen te versterken
door er kartonnen platten in aan te brengen.
Beetje een experiment want ik wil dit lijmloos doen.

De kartonnen platten waren al op maar gesneden.
Een van de zwakste plaatsen van de binding vind ik
de buitenste donkerblauwe ‘linten’.
Daarom zet ik het stiksel waarmee ik het leer aan
het karton ga zetten op die plaats.

IMG_3137KartonOnderGetLeerEnDanEersteGatBepaald

Het donkerblauwe ‘lint’ komt van de rug (op de foto bovenkant boek) en gaat dan onder het lichtblauwe leer om dan als een pijlpunt onderaan er weer uit te komen. Die pijlpunt constructie verstevigd de band al wel maar dit is toch een zwak punt. Met een priem markeer ik het punt vanwaar het stiksel steeds begint.

IMG_3138MisschienStaanDeGaatjesTeDichtTegenDeRand

Vervolgens meet ik dan de punten op waar de andere gaten gaan komen. Eenmaal alle gaten gereed gebruik ik de plat als mal om de gaten op het leer af te tekenen. Achteraf denk ik dat ik het stiksel te dicht op de rand heb gezet.

IMG_3140

Vervolgens ben ik met een rood garen het leer gaan vastzetten. Niet mijn best ontwikkelde boekbindtechniek. Je ziet dat ik er niet in slaagde om overal de voorgeprikte gaten te gebruiken. Dus heb ik met de naald door het leer en vervolgens door het karton het gat geprikt. Het garen is gewaxt.

IMG_3139HetEersteStikselIsGereed

Maar het eerste stiksel staat en ik merk dat dit een verbetering voor de stevigheid is. Volgende keer het stikwerk afmaken. Je ziet dat het stiksel het donker- en lichtblauwe leer verbind met de kartonnen plat die achter het leer zit. Dit ga ik dus gergalen aan de bovenkant en de twee buitenhoeken.

Alleen al met zo’n titel….

Posted on by

Alleen al met zo’n titel kom je op mijn blog:
De avonturen van Alexander Humboldt.

IMG_3116AndreaWulfLillianMelcherDeAvonturenVanAlexanderHumboldt

Andrea Wulf, Lillian Melcher, De Avonturen van Alexander Humboldt.

Alexander Humboldt is een groot wetenschapper en ontdekkingsreiziger.
Gij maakte een vijf jaar durende reis door Zuid- en Centraal Amerika en
ging op de weg terug nog even langs Noord Amerika.
Die avonturen worden globaal beschreven in deze graphic novel.
Eerlijk is eerlijk, voor de tekeningen zou ik het boek niet kopen.
Wel voor het avontuur en de herkenning van die plaatsen
waar hij geweest is. Heel af en toe bezocht ik die ook.
Soms ben ik in de buurt geweest of op vergelijkbare plaatsen.
Doet je terug verlangen.
Maar goed dat kan nu even niet.
De links in het boek naar verdiepende websites en boeken,
zijn de moeite waard om eens verder uit te zoeken.

Wikipedia:

Friedrich Heinrich Alexander Freiherr von Humboldt (Berlijn, 14 september 1769 – aldaar, 6 mei 1859) was een Pruisische natuurvorser en ontdekkingsreiziger. Humboldt deed onderzoek in Midden- en Zuid-Amerika en gaf een uitvoerige beschrijving van het fysische heelal. Hij was de jongere broer van Wilhelm von Humboldt. Volgens de Britse natuuronderzoeker Charles Darwin (1809-1882) was Humboldt de belangrijkste wetenschappelijke reiziger aller tijden.

en even verder:

Humboldts reis naar Amerika geldt als zeer belangrijk voor de ontwikkeling van de wetenschap. Het verslag beweegt zich over vrijwel het volledige spectrum van het menselijke weten: Humboldt bestudeerde de oorsprong en de route van tropische onweren, de verhoging van magnetische intensiteit van de evenaar tot de polen, verklaarde vulkanologische verschijnselen, deed onderzoek naar het verband tussen geografisch milieu en plantendistributie, pionierde in het gebruik van isothermen, enzovoort.

 

Met zijn onderzoeksreis legde hij de grondslag voor wetenschappen zoals de fysische geografie en meteorologie. De Humboldtstroom, de belangrijkste oceaanstroom van Zuid-Amerika, die door Humboldt werd bestudeerd, kreeg zijn naam. Andere door Bonpland en hem bestudeerde objecten waren vulkanen, de sidderaal en guano, en vele andere onderwerpen in de levende en niet-levende natuur.

 

Tijdens zijn reis ontdekte hij vele nieuwe plantensoorten, waaronder Melastoma coccinea. In die plant zit een geneesmiddel tegen de tropische ziekte malaria.

 

Alexander von Humboldt werd opgenomen in de exclusieve Orde “Pour le Mérite”. In 1852 kreeg hij de Copley Medal. Naast de Humboldtstroom is o.a. de in Venezuela liggende bergtop de Pico Humboldt naar hem vernoemd, alsook de Humboldtpinguin.

Leren flappen er af gesneden

Posted on by

IMG_3133Boekblokbijgesneden2PlattenIngevoegd

Zo op het eerste gezicht is aan deze foto niet zoveel te zien. Maar schijn bedriegt. Bij dit boek met zijn Gekruiste Structuur Binding heb ik het boekblok nog een stukje kleiner gesneden. Daarnaast zijn de leren flappen licht- en donkerblauw leer weggesneden.

De band die ik hier maak is lijmloos.
Maar de GSB geeft met dit materiaal te weinig stevigheid, vind ik.
Daarom ga ik een voor- en achterplat inbrengen.
Zonder lijm te gebruiken.
Dus heb ik vandaag eerst de stukken karton gesneden
die de voor- en achterplatten gaan vormen.
Toen heb ik het boekblok opnieuw op maat gesneden in de snijmachine.
Dat lukt je bij een ander type binding meestal niet meer als je al
zo ver in het bindproces bent.
Maar bij de GSB kun je het leer nog eenvoudig, bijna helemaal
naar achter vouwen en kun je het boekblok best nog wat inkorten.
Vervolgens heb ik op de nieuwe dikte van boek plus platten
het leren flappen weggesneden.
Die zijn zeker erg leuk maar ik vind het belangrijker als ik de band
wat steviger kan maken.

IMG_3134PijlpuntenDeFlappenZijnEraf

Vervolgens ga ik de komende dagen proberen of ik de platten en het leer aan elkaar kan zetten met een ‘stiksel’. Mijn naaiwerk is niet van een hoge kwaliteit dus het moet eenvoudig en effectief worden.

Wordt vervolgd.

Gekruiste Structuur Binding

Posted on by

Door de corona crisis ga ik wat minder vaak naar
mijn werkplaats maar afgelopen zondag ben ik er toch
even geweest en heb ik de pijlpunten afgemaakt aan
het lichtblauwe leer.

IMG_3126GSBDriePijlpunten

Alle ‘linten’ van het lichtblauwe leer zijn afgemaakt. Zo ontstaat er iets meer stevigheid in de binding. Ik hoop dat dit met het materiaal te maken heeft. Ik wil gaan proberen die binding nog meer stevigheid te geven zonder lijm te gebruiken. Meer daarover binnenkort.

Geluisterd

Posted on by

Eerder maakte ik blogberichten met als titel of deel van
de titel de woorden ‘Gehoord’ of ‘Gezien’.
Het ging dan meestal over of een nieuw album (in mijn collectie)
of een film die ik gezien had.

Nu gebruik ik bewust het woord ‘Geluisterd’ omdat ik
gebruik heb gemaakt van de actie van de Nederlandse bibliotheken
die boeken gratis te luister aanbieden via hun app de Luisterbieb.
Allemaal vanwege corona.

Daar heb ik gebruik van gemaakt en ik heb één boek en één hoorcollege
geluisterd. Toen ik nog heel vaak heel lang in de auto zat, maakte
ik al gebruik van luisterboeken en hoorcolleges.
De afgelopen weken beluisterde ik:

JohanFretzOnderDeParamariboom

Een heel leuke ervaring. Het is een komisch verhaal dat tegelijk heel serieus gaat over Surinamers in Nederland en Suriname. De veranderingen, de politiek, de gewoontes. Het boek ‘Onder de paramariboom’ (supertitel) wordt voorgelezen door de schrijver Johan Fretz. Dat doet hij uitstekend. Met grappige stemmetjes die meteen een sfeer oproepen. Ik heb genoten!

Romans lees ik niet veel.
Meestal lees ik non-fictie.
In de Luisterbieb zag ik het volgende hoorcollege.

InekeSluiterHetNieuweVanDeOudheid

Minder komisch, een beetje stijfjes zijn de hoorcolleges wel, maar daarom niet minder interessant. Ineke Sluiter geeft college over de klassieken. Heel leerzaam, heel duidelijk verhaal, gebracht met een heldere stem. ‘Het nieuwe van de oudheid’ door Ineke Sluiter gaat over hoe klassieke literatuur (de Griekse en Romeinse literatuur) tot ons is gekomen door de eeuwen heen en hoe je die verhalen kunt interpreteren. Weer veel geleerd.

Lijmloze binding

Posted on by

De Gekruiste Structuur binding vraagt, denk ik, wel wat
van je materiaal.
Het leer waar ik nu gebruik van maak, een beetje vreemd
materiaal. Het ‘pluist’ en rafelt heel erg, is soepel.
Misschien wel te soepel.
Dat materiaal heb ik gekregen tijdens de workshop van
Toon Van Camp, een heel goede boekbinder in Antwerpen.

Aan één kant heb ik de donkerblauwe stroken ‘vastgezet’
door het uiteinde te laten eindigen in een soort van pijlpunt.
De pijlpunt zit aan de buitenkant van de band en kan niet
terugschieten in de smalle insnijding.

IMG_3097BinnenkantDonkerblauw

Aan de achterkant ziet dat er zo uit. De pijlpunten zie je niet want die zitten aan de andere kant en wijzen naar je toe. Je ziet dat het stuk leer niet rechthoekig is. Het idee is om aan beide uiteinden een flap te laten oversteken.

IMG_3098LijmloosIsNietAlles

Zo ziet dat er dan aan de andere kant uit. Ik ga iets vergelijkbaars aan de andere kant doen. Met het lichtblauwe leer. Wat je hier wel ziet is dat sommige hoeken makkelijk omvouwen. Dat ga je zonder lijm niet zomaar voorkomen.

IMG_3100WatDoeIkMetDieFlap

Dit is de kant van de lichtblauwe stroken. Het boekblok zit aan deze stroken genaaid. Je ziet ze hier onder het donkerblauwe leer duiken. Ook hier een flap.

IMG_3101WorkshopToonVanCamp

Toon Van Camp had voor de workshop documentatie gemaakt. Die heb ik bewaard. Op dit titelblad zie je ook een kleine foto van hoe de binding kan worden. Je ziet ook waar het idee van de flap van komt en een manier om een sluiting te maken.

IMG_3102ToonVanCampLiteratuur

Leuk is dat bij de literatuur het boek dat ik eigenlijk wil inbinden van Henk Francino genoemd wordt.

Er staat ook een website genoemd.
Dat is de website van Carmencho Arregui, de bedenkster van deze bindwijze.

IMG_3103BinnenkantLichtblauw

Dit is de binnenkant met de lichtblauwe stroken. De uitgangspositie voor vandaag.

IMG_3104DitIsHetIdeeVanDeInstructie

Eerst heb ik nog een extra vlecht gemaakt. In lijn met de tekst. Misschien werkt dit goed bij stuggere materialen. Maar hier geeft het naar mijn gevoel te weinig ondersteuning.

IMG_3105LichtblauwePijlpint

Net zoals bij de onderste strook ga ik bij de andere twee stroken ook een pijlpunt aanbrengen.

Mahler en Boenin

Posted on by

Afgelopen vrijdag zou in het Concertgebouw in Amsterdam
het Mahler-festival beginnen.
Door de corona omstandigheden gaat dat niet door.
Wat nu wel georganiseerd wordt is een 10-daags online
Mahler-festival.

Iedere dag staat een symfonie van deze componist centraal.
De dag begint dan om 15:00 uur met een korte introductie
van de symfonie van de dag door een solist.
Later op de dag gevolgd door een documentaire over de
symfonie met beroemde musici, veel dirigenten.
Dan in de avond een uitvoering van het Koninklijk Concertgebouw Orkest.
Afgelopen weekend zag en hoorde ik er al twee.

In de documentaire van de eerste symfonie werd een anekdote verteld:
Gustav (7 juli 1860 – 18 mei 1911) ging met zijn vader wandelen in het bos,
na verloop van tijd gaan ze even zitten.
De vader gaat daarna naar huis maar vergeet dat hij
zijn zoon bij zich had. Toen de vader later terugging om zijn zoon
te zoeken vond hij hem op de plaats waar hij hem achtergelaten had.
Rustig en nog steeds geconcentreerd op de natuur. (mijn vrije samenvatting)

Daar moest ik aan denken toen ik de volgende tekst van Boenin (10 oktober 1870 –
8 november 1953) las:

Ik weet het nog goed:
de zon brandde steeds feller op het gras,
op de stenen trog op de binnenplaats,
de lucht werd steeds drukkender, betrok,
de wolken pakten zich steeds langzamer samen,
kregen geleidelijk een scherpe frambozerode glans,
begonnen ergens in hun onpeilbare,
weerklinkende hoogte te rommelen, daarna te donderen,
galmend te rollen en los te barsten in machtige slagen,
steeds voller, grootser, prachtiger…
O, hoe ervoer ik dan de goddelijke grootsheid
van de wereld en van God,
die over de wereld heerste en die haar met de volheid
en de kracht van de materie had geschapen!
Daarna werd het donker, een lichtflits, storm,
een stortbui met kletterende hagel,
alles ging tekeer, trilde, de wereld leek te vergaan,
in huis werden de ramen gesloten,
de gordijnen dichtgetrokken,
er werd een passiekaars aangestoken
voor de zwarte iconen in de oude zilveren lijsten,
we sloegen een kruis en zeiden aan één stuk door:
Heilig, heilig, heilig is God de Heer, Sabaoth!
Maar wat een opluchting daarna,
wanneer alles stil en tot rust gekomen was
en je uit volle borst de onbeschrijfelijke verkwikkende
vochtige frisheid van de natte velden inademde,
wanneer in huis de ramen weer opengingen en mijn vader,
die bij het raam van zijn werkkamer zat te kijken
naar de wolk die nog steeds de zon afdekte en
als een zware muur in het oosten, achter de moestuin stond,
mij naar buiten stuurde om daar
de allergrootste rammenas uit de grond te trekken en
naar hem toe te brengen!
Zelden heb ik in mijn leven zulke ogenblikken beleefd
als toen ik over het kletsnatte gras holde,

de rammenas uit de grond trok en gulzig

in het staartje beet,

waar de dikke blauwe modder nog aan kleefde…

IMG_3048BoeninHetLevenVanArsenjevVertalingMargrietBergEnMarjaWiebesVanOorschot

I. A. Boenin, Het leven van Arsenjev. Roman in het verzameld werk in vertaling van Margriet Berg en Marja Wiebes van uitgeverij Van Oorschot.

GSB van Handboekbinderij Toon Van Camp

Posted on by

Bij boekbinden probeer je, met of zonder lijm,
een soort van netwerk rond of met het boekblok en de boekband
te realiseren.
Daarbij kun je naaitechnieken gebruiken maar ook vouwen of vlechten.
De Gekruiste Structuur Binding doet dat eigenlijk allemaal.
Je hebt een gewoon boekblok. Dat naai je direct aan een deel van de band,
waarna je dat resultaat vlecht met een tweede deel van de boekband.

Toen ik het eerste deel van de Gekruiste Structuur Binding van Henk Francino
aan het lezen was, realiseerde ik me dat ik ooit eens, bij een
workshop bij Toon Van Camp in Antwerpen, zo’n binding heb proberen
te maken. Dat boek kreeg ik toen niet af en heb het thuis
nooit afgemaakt. Tijd om dat nu eens te doen.

IMG_3053GekruisteStructuurBinding

Toon Van Camp liet ons twee kleuren leer uitzoeken. Één voor de voorplat en een andere voor de achterplat. Ik koos voor twee tinten blauw. Het vlechtwerk doe je door de twee stukken leer in ‘linten’ te laten uitlopen. Hier zie je bovenaan de donkerblauwe ‘linten’ met de vleeszijde naar boven. Dit stuk leer heeft de ‘linten’ die straks aan de boven- en onderkant zullen zitten. De lichtblauwe ‘linten’ zijn al aan het boekblok genaaid met rood garen. Dat garen zit rond de linten en door de katernen.

IMG_3054GekruisteStructuurBinding

Als je die twee stukken leer (één al aan het boekblok genaaid) dan in elkaar schuift, zal het er zo uit gaan zien. Beide stukken leer hebben dus ‘linten’ aan de rugzijde en in dit geval een extra flap aan de voorzijde. Ik weet nog niet of ik die er niet ga afhalen. Maar zoals het nu in elkaar geschoven zit, geeft dit nog onvoldoende stevigheid. Op zijn minst zal het donkerblauwe stuk leer wegschuiven van het boek. De ‘linten’ moeten nog vervlochten worden. Maar dat is hier nog niet gebeurd.

IMG_3055GekruisteStructuurBinding

Je ziet bij de ‘linten’, dat de bovenste en onderste strook breder zijn dan de middelste twee. Dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat ze straks aan de boven- en onderkant komen te zitten. Ik besluit om het uiteinde van het ‘lint’ de vorm te geven van een pijlpunt. Die pijlpunt zal straks weer uit het boek steken door een smalle insnijding in de lichtblauwe bekleding. Zo komen de linten vast te zitten zonder lijm.

IMG_3058GekruisteStructuurBinding

Alle linten gereed. Zo iets moet ook aan de lichtblauwe ‘linten’ gaan gebeuren. Volgende keer verder.