Het loopt niet altijd perfect

Heel vaak niet.
Maar mooi aan boekbinden is dat je meestal nog heel wat kunt
corrigeren en verbergen. In dit geval zul je blijven zien
dat het niet allemaal perfect liep doordat ik geen schutblad
heb gebruikt voor het boek omdat ik dat moeilijk kan aanbrengen
zonder lijm te gebruiken en omdat er is het leer geen ruimte
meer was voor omslagen aan het voor- en achterplat.

IMG_3147LekkerIsAnders

Deze binnenkant blijft zichtbaar. Mooi is dat natuurlijk niet. Na het bepalen van de gaten in het karton ben ik overgestapt naar het bepalen van de gaten vanuit het leer gezien. Daardoor verschoven de gaten. Ik had ook verkeerd ingeschat dat ik dichter op de rand de gaten kon maken maar een gat maken met een priem betekent materiaal opzij duwen. Niet weghalen zoals bij een papierboor. Daardoor ontstaat een kleine vervorming die op zich niet erg is maar bij gaten te dicht op de rand kan leiden tot het beschadigen van de rand van het karton. Overigens valt dat aan de buitenkant van het boek veel minder op.


IMG_3148TweeStiksels

Stiksel nummer twee vanaf de buitenkant bezien. De volgende foto’s zijn van de buitenkant, de mooie kant. Goede nieuws is dat het boek veel aan sterkte gewonnen heeft. Bij een volgende poging ga ik kijken of we niet kunnen komen tot het best of both worlds: Stevigheid aanbrengen daar waar nodig en tegelijkertijd een band met mooie volledig flexibele delen.


IMG_3149DrieStiksels

Drie stiksels.


IMG_3150VierStiksels

Het vierde stiksel kan dan niet achterblijven.


Zien of ik de komende twee dagen de achterplat ook kan verstevigen.
Dan kan ik namelijk weer naar het boek terug waar ik aan begonnen was:
uitgegeven door Atelier de Ganzenweide en geschreven door Henk Francino.
En het polyurethaan van de oude jas.
Titel: Gekruiste Structuur Binding.