Foto van de dag
Auteursarchief: Argusvlinder
Boeken als…
Boeken als icoon. Getijdenboek, Zuidelijke Nederlanden, circa 1460.
Boeken als icoon, ruimte, cultuur, hulpmiddel, expressie, herinnering. Huis van het Boek.
In de marge laaft een bijzonder wezen zich aan een bloem.
Het ontbreken van een kuskruis leidde er in dit boek toe dat de verf afgebladderd is rond de voeten van Christus. De vetvlek lager heeft een andere oorzaak.
Getijdenboek, Zuidelijke Nederlanden, circa 1460.
Getijdenboek, Atelier Simon Bening, Zuidelijke Nederlanden, eerste helft 16e eeuw.
Nederlands paspoort (facsimile).
Boeken als icoon, Shani Leseman, Talismagic, 2022 – 2024, ceramic, pigment.
Foto van de dag
Boeken als…
In het huis van het Boek in Den Haag is een tentoonstelling
met als titel ‘Boeken als…’.
Een veel vrijere tentoonstelling dan ik gewend ben van hen.
Natuurlijk gaat het over boeken. Maar het perspectief waarin het
boek geplaatst wordt is minder vanzelfsprekend.
Het appeleert aan de vraag ‘Wat is een boek’ en gaat daar
creatief mee om.
Huis van het Boek, Boeken als…icoon, ruimte, cultuur, hulpmiddel, expressie, herinnering.
Dan begin de tentoonstelling met een grote kast met daarin
een groot aantal beeldjes. Voorstellingen van keramiek.
Allemaal om de vraag te stellen in hoeverre een boek een icoon is.
Dit is een van de groep beeldjes die de openingsblikvanger vormen. Het werk is onderdeel van de serie Talismagic. Shani Leseman, Talismagic, A talisman for healing, 2022 – 2024, ceramic, pigment.
Huis van het Boek, Boeken als icoon, Ethiopische kitab, vermoedelijk 19e eeuw.
Huis van het Boek, Boeken als icoon, Miniatuur Bijbel, Miniatuur Koran.
Huis van het Boek, Boeken als icoon, Miracoli del B. Anthonio Pellegrino, Italië, 1540.
Blik op beton
Blijkbaar is de oplevering van de Verlengde Mark met 6 maanden uitgesteld maar aan de Tolbrug zie je dagelijk vooruitgang. De zanddijk is deels weggehaald waardoor de betonnen fundering goed zichtbaar wordt. Daar zijn nu grote metalen ‘haken’ op aangebracht.
Ook vanaf de tijdelijke loopbrug laat de Haven zich in een herfsttooi fotograferen.
Tolbrug, kant Haagdijk.
Amsterdam
Vandaag was ik in Amsterdam voor twee tentoonstellingen:
= ‘Aziatisch Brons’ in het Rijksmuseum;
= ‘De roep van de o’o. Natuur onder druk.’ is het Allard Pierson.
Alvast twee willekeurige voorbeelden:
Uma, Sukhothai, Thailand, 14e eeuw, brons, The National Museum Bangkok. De tentoonstelling lijkt misschien geen instant blockbuster maar is fantastisch. Veel bronzen van zeer hoge kwaliteit uit allerlei verzamelingen. Onder andere ten minste twee werken afkomstig uit de hoofdstad van Bihar (India), Patna.
Albertus Seba, Locupletissimi rerum naturalium thesauro accurata descriptio, deel 1 en 2, Amsterdam, Hendrik en Maria Janssonius van Waesberge, 1734 en 1735, gedrukt met handgekleurde gravures. Een overzicht van boeken uit de Artis-bibliotheek. Natuurhistorie wordt in Nederland niet beter. Maar toegegeven: het Allard Pierson bedenkt steeds de slechtste namen voor de tentoonstellingen.
11de van de 11de 2024
De activiteiten in Breda rond de 11de van de 11de verraste
me wel een beetje.
Er was een behoorlijk grote toeloop.
Breda, Vismarktstraat.
Breda, Grote Markt.
Gelezen
Arjan Peters, Komaan weer eens een voorwoordje geschreven of Proeve ener inleiding tot Godfried Bomans (Stichting Desiderata).
Onlangs hield Arjan Peters een voordracht voor het Godfried Bomans Genootschap.
Die voordracht is door de Stichting Desiderata, samen met een aantal voorwoordjes
in een boek uitgebracht.
Het portret van Godfried Bomans is gedrukt naar een linosnede van Ivo van Leeuwen.
Als bijlage een afbeelding van Godfried Bomans op de voorkant van een voorwoord
dat Bomans schreef in 1954.
Bomans gaat de grote problemen van de wereld niet uit de weg en schrijft een
voorwoord over de vorm van de aarde (oliebol of pannekoek) zonder daarvoor
het betreffende boek gelezen te hebben en dan toch komt hij met een
ironisch, humoristisch standpunt.
‘Het is dit (oorspronkelijk) wellicht in die mate,
dat het eigenwijs kan worden genoemd. Daar houd ik van.’
Waarmee hij tegelijk iets zegt over het werk van de auteur K. Dijkstra
(Is de aarde rond?) en over zichzelf.
Het geheel heb ik gelezen met een glimlach op mijn gezicht en
af en toe met een schatterlach.
Stand van het beton
Was men op vrijdag nog bezig met het storten van het beton, maandagochtend werd de buitenste bekisting al weer weggehaald.
Vanmorgen zag ik dat het niet alleen de buitenste bekisting is die men heeft weggehaald. Die beton droogt snel. Hierboven zie je de kant van de nieuwe Tolbrug aan de Trapkes-kant. Hieronder de kant van de Haagdijk.
Argus in China
Het laatste bericht over mijn vakantie speelt zich op grote
hoogte af.
Ik in een dubbeldekker met hoge gebouwen.
De televisietoren. China, Shanghai, Oriental Pearl Tower.
China, Shanghai, Shanghai Tower.
Nachtvlinder?
Vandaag zat er urenlang een grote zwarte vlinder
op de deur.
Iemand suggereert dat het een nachtvlinder is.
Argus in China
Het wordt mijn voorlaatste bericht over mijn bezoek aan China.
In de buurt van de Yu Garden in Shanghai is een Taoistische tempel.
Omdat ik me nooit in die geloofsovertuiging heb verdiept is
de tempel indrukwekkend maar moeilijk te begrijpen.
Dat is niet erg want het is een zeer kleurrijk schouwspel.
De tempel is een groot complex. De oorsprong ligt in een ver verleden maar wat er oud is aan wat je ziet, is mij niet duidelijk. De structuur van de tempel blijft raadselachtig voor me.
De tempel heet ‘Chenghuang Temple’.
Dit is het voorplein van de tempel.
Storten
Vandaag ging ik wat later dan normaal wandelen en kwam daardoor
uitgelopen bij het betonstorten van de Tolbrug.
Na weken van vooral hetvlechten van betonijzer en het aanbrengen
van de bekisting was het nu tijd voor de beton.
Het beton komt van ver.
Breda, Verlengde Mark, Tolbrug.
Reisdagboek gereed
Dit is het startpunt voor vandaag. Veel gaat er niet meer gebeuren. Ik heb mijn naam in het boek geschreven, ik heb wat adressen opgeschreven en een medicijnen overzicht toegevoegd. De decoratie van de boekband wilde ik nog wat uitbreiden en de penhouder moest nog afgemaakt worden.
Bij het bekleden van de boekband had ik twee hoekjes afgesneden. Die komen nu van pas op het boekbindlinnen.
Door het rondzetten van het strookje boekbindlinnen kwam bij de uiteindes de achterkant boven te zitten. De achterkant is wit. Dat vond ik niet mooi dus dacht ik een soort van ‘voetje’ te maken waar het ronde deel van de penhouder dan doorheen zou moeten. Eenvoudig maar effectief.
Zo ziet de penhouder er dan uit. Dat lijkt me een prima oplossing. Maar bij het meten blijkt dat de pen te veel ruimte vraagt. De platten hadden nog minstens een halve centimeter langer moeten zijn. Nu drukt de pen in het boekblok en dat gaat omkrullende pagina’s tot gevolg hebben. Het was een goed idee (vond ik) maar bij de uitvoering schoor ik, letterlijk en figuurlijk, te kort.
Blij met het resultaat, nu nog op reis.
Argus in China
Het zijn de laatste uren in Shanghai.
Ok bezoek in het centrum van de stad de Yu Garden.
Een klassieke Chinese tuin met water- en rotspartijen
en een hele serie gebouwen. Dat aangekleed met planten.
Een van de gebouwen is een oud toneel. Prachtig gelegen in een ruimte met rondom zitplaatsen voor de belangrijke bezoekers.
De ruimte met rondom zitplaatsen en de ingang.
Shanghai, Yu Garden, Jing Guan Hall of Qing Xue Hall.
Oud en modern raken elkaar al snel in Shanghai.
Inbinden reisdagboek
Vandaag was ik vrij en kon dus werken aan het reisdagboek
waar ik mee bezig ben. De tijd wordt krap.
Dit is het startpunt voor vandaag. De boekband heb ik onder bezwaar uit gehaald en hier pas ik het boekblok. Het ‘klassieke boekdeel’ van de band heb ik beplakt met wereldbollen. De fore-edge flap is nog kaal. Die ga ik bekleden met boekbindlinnen. Voor het contrast.
Het begin met meten en snijden van het boekbindlinnen. Ik bekleed de hele naad tussen het klassieke deel en de fore-edge flap. Hopelijk lukt dat met lijmen en gaat daar het linnen niet gauw open staan. Eenmaal gemeten, gesneden en gepast tijd voor aftekenen en inlijmen.
Dan verandert het beeld meteen. Ik ben er blij mee maar er moet nog veel gebeuren.
Dit is het complete beeld van de buitenkant van de boekband. Zo ongeveer de laatste keer dat ik het zo kan zien. Eenmaal vast aan het boekblok lukt dat niet meer zo eenvoudig.
Toen was het tijd voor de binnenzijde van de fore-edge flap. Ik gebruik hetzelfde papier als dat wat ik gebruikte voor de schutbladen.
Het idee is om aan boek een draad toe te voegen zodat het boek geholpen wordt om te sluiten. Nu is dat nog niet echt nodig maar wat zal de toekomst brengen. Overigens vind ik dit vlastouw (want dat is dit denk ik) gewoon mooi. Dit touw heb ik lang geleden gekocht maar nog niet eerder gebruikt.
Nu heb ik het papier al geplakt. Dat is eigenlijk te snel. Ik wil in het boek een penhouder maken. Eenvoudig uit een strookje boekbindlinnen gemaakt. Maar ik had de twee uitstekende delen onder het papier willen verwerken. Dat kan nu niet meer. Dus dan moet het maar even anders.
Zo past straks de pen in de houder. Maar nu eerst het boekblok in de band zetten.
Hier is het schutblad al tegen de achterplat gelijmd. Dat moet nu eerst drogen. Eerst het tweede schutblad lijmen tegen het voorplat.
Dan kan het geheel onder bezwaar. Het kan niet in de boekenpers vanwege de fore-edge flap en het feit dat de rugzijde van het boekblok breder is dan de fore-edge kant. Met hulpstukken zou dat misschien wel kunnen maar dan moet je een soort van spie op maat maken. Dat kost veel tijd. Zeker voor 1 boek. Tijd heb ik nu te weinig.
Vanmiddag heb ik het boek al even onder het bezwaar uitgehaald. Het is nog niet droog. Maar ik kan er al wel de draad aan bevestigen en deze foto maken. Ik ben best blij met zoals het gaat.
Er zit veel ruimte in de fore-edge. De vraag is hoe dat in het gebruik gaat uitvallen… Het boek is weer terug onder bezwaar. Morgen nog maar eens opnieuw kijken.
Wandelen
Als ik in e ochtend een korte wandeling maak kan ik het niet
laten om een paar foto’s te maken. Zo ook vanmorgen.
Breda, Verlengde Mark, werkzaamheden aan een nieuwe Tolbrug met op de achtergrond de Tolbrugstraat. Werk aan beide ‘oevers’.
Het was al weer een tijdje geleden dat ik langs de ‘buitenkant’ langs de Verlengde Mark liep.
Vanmorgen was het nog helder, onbewolkt en scheen de zon nog. Markendaalseweg.
Twee foto’s met water; met een weerspiegeling en met drijvende blaadjes.
Stand betonijzer Tolbrug Breda
Kleine update over de werkzaamheden aan de Tolbrug in Breda.
Inbinden reisdagboek
Langzamerhand komt er meer urgentie bij het afronden van dit boek.
Gisteren daar nog tijd aan gespendeerd.
Het boekblok is af dus tijd om aan de boekband te beginnen.
Ik ga proberen een soort van Arabische boekband te maken
met een fore-edge flap.
De band beplak ik deels met een decoratief papier (het klassieke
boekgedeelte) en de flap bekleed ik met blauw boekbindlinnen.
Eerst maar het papier.
Voor de schutbladen en de buitenkant koos ik twee soorten
decoratief papier met afbeeldingen van kaarten en wereldbollen.
Eerst het karton snijden voor het klassieke codex deel van de band. Voor een westers boek zou dit voldoende zijn voor de boekband. Twee diktes. De dikste maat voor de platten de dunste maat voor de rug.
Zo ziet het karton er uit voor de hele boekband. De fore-edge flap maak ik van de dunne papiersoort. Je kunt, als je heel goed kijkt, zien dat de fore-edge een beetje breder is dan de rug. Daar zal wel een wetmatigheid voor bestaan maar ik ken die niet. Voor de fore-edge heb ik de dikte genomen van de platten en het boekblok min 1 of 2 millimeter. Het issue is namelijk dat de rugkant van het boekblok breder (dikker) is dan de ‘buikkant’ (de fore-edge). Dat komt door het vouwen en binden met de extra gevouwen bladen (met de zakjes voor kaartjes en folders) aan de rugkant. Maar zo gauw als ik het boek ga gebruiken en kaartjes ed verzamel wordt het boek vanzelf dikker. Hoe dat gaat lopen zal de uitval uitmaken.
Hier zie je dat de rug dikker is dan de voorkant.
Dus als ik de losse delen bij elkaar zet dan zie je die maatverschillen. Maar dit is nog wel ingewikkeld. De voorkant staat ‘op de grond’ terwijl dat straks voor het boekbindlinnen niet het geval zal zijn. Hier heb ik het boekblok aan de voorkant een beetje opgedikt met een boekje. Maar dit is te onzorgvuldig om van echt passen en meten te spreken. Eerst de boekbandbasis maar eens in elkaar gaan zetten.
Dit is een al meer betrouwbaar beeld en je ziet de fore-edge flap ‘open’ staan. Er zit ruimte tussen de voorplat die aan het boekblok komt te zitten en de laatste flap van de boekband. Maar ik denk dat dit wel gaat werken (zei hij optimistisch).
Dit is ongeveer een kwart van het decoratiepapier. Hier komt het deel uit dat ik dadelijk als eerste nodig heb.
Dit, om precies te zijn, ga ik gebruiken.
Zo ga ik dat ongeveer tegen het karton lijmen. Maar dan de achterkant van het decoratiepapier tegen wat hierboven de bovenkant van de boekbandbasis is.
Hier zijn papier en boekbandbasis aan elkaar gelijmd en de hoekjes weggehaalde zodat ik de omslag kan gaan lijmen. Het geheel laat ik dan maar eens drogen onder bezwaar.
Bovenaanzicht van de boekband zoals ik die vandaag onder bezwaar uit haalde.
Van opzij is dit dan het beeld. Morgen verder.
De boekambachtbeurs 2024 zit erop
Het was gezellig druk in de Pieterskerk in Leiden bij de Boekambachtbeurs van de Stichting Hanboekbinden. Er was dit jaar veel meer ruimte oor de stands en de workshops. Die workshops groeien steeds meer uit tot een eigen, zelfstandig onderdeel van de beurs.
Het grootste nieuws voor mij was toch wel dat de beurs volgend jaar in de Lebuiniuskerk in Deventer is (ik neem aan dat men de Lebuinuskerk bedoelt). Wel een minder centrale locatie in Nederland.
Het boek ‘Joe Speedboot’ van Tommy Wieringa was gratis verkrijgbaar,
dankzij het CPNB, in losse katernen.
De Stichting Handboekbinden verkocht in losse katernen het boek ‘Denken
over oorlog en vrede’. Een vertaling van het 17e eeuwse boek
‘De iure belli ac pacis’ van Hugo de Groot.
Deze eitie van het boek door AC Eyffinger en BP Vermeulen met een
inleiding door Ard van der Steur.
Argusvlinder 