Twee foto’s.
Het is nog altijd vreemd een winkel te zien van C&A
die vollop in begrijf is.
Je kunt zien dat in Mexico het kerstseizoen is begonnen.
Dat zie je in de meeste winkels.
Ondanks het mooie weer van vandaag zie je
hier en daar in de etalages sneeuwlandschappen.
De Templo de San Bernardo de Claraval (Bernard van Clairvaux) heeft het hele hoogaltaar ingericht als kerststal met een beekje van kerstballen.
Deze keer niet 1 foto maar 3.
Een beetje om uit te leggen wat het verhaal is.
San Juan de Letran, het lijkt wel een keten van winkels in Puebla, Mexico.
Blijkbaar is de kleur van het kerstkind in Mexico geen probleem. Niet zo ingewikkeld als bij de hulp van Sinterklaas in Nederland.
Het museum heeft een groot aantal prachtige werken religieuze kunst.
Daar zitten hele grote, samengestelde panelen bij met een
complexe inhoud. Het mooie aan de opstelling in de
Galleria dell’Accademia is dat je de verschillende soorten
goed kunt vergelijken en dat er ook ruimte is om de constructie
van die toe te lichten. Naar dat aspect werk ik toe maar dat
komt pas in een volgend bericht goed aan de orde.
Dit is een detail van het schilderij met de titel ‘Madonna della Misercordia’. Ik vond de groep met zusters aan beide kanten van Maria zo leuk.
Florence, Galleria dell’Accademia, Maestro della Misercordia dell’Accademia (Giovanni Gaddi?), Madonna della Misercordia, 1365 -1370, panel.
Maestro della Misercordia dell’Accademia (Giovanni Gaddi?), Stigmata of Saint Francis, Nativity, Conversion of Saint Paul, 1370 – 1375, panel. Voor mij een zeldzame combinatie van beelden.
Het linker paneel, de stigmata van Franciscus.
Je ziet hier weer zo’n bijzondere vorm: zes rechthoekige werken die samen een vierkant vormen, daarboven een afbeelding die er uit ziet als een ovaal met links, rechts en boven een driehoek. Mariotto di Christofano, Stories of the Virgin, circa 1455, tempera on wood panel.
De kerststal of Nativity.
De aanbidding door de wijzen / adoration of the magi.
Een soort van drieluik op een basis met meerdere kleinere schilderijen. Dat zagen we eerder. Lippo d’Andrea, Enthroned Madonna and Child with Saint Catharina of Alexandria, Francis, Zanobius and Mary Magdalene, 1430 – 1440, tempera on wood panel.
Detail van Maria en Jezus met een vogeltje in zijn hand.
Hier is een voorbeeld van een klein schilderijtje dat zich onder de belangrijkste afbeelding bevindt, onderdeel van de predella. De herders, samen met de schapen, liggen in de buurt nog te slapen.
Sommige zeggen dat de middeleeuwse schilderijen zoveel op elkaar lijken.
Dat mag wel zo zijn maar er is wel degelijk een hele brede reeks van
afbeeldingen. Er zijn veel afbeeldingen met ‘Maria met kind’ maar
Galleria dell’Accademia laat zien dat er veel meer thema’s waren.
Het volgende schilderij is weer een heel ander ‘genre’.
Het begint links onderaan met de schepping van Adam, dan van Eva, dan de introductie in het paradijs en de kennismaking met de slang.
Rechts gaat het verhaal verder: het eten van de verboden vrucht, de straf en het verjagen uit het paradijs. Tussen deze twee series staat een grote boom:
Alles bij elkaar een enorm schilderij. De boom is: Pacino di Buonaguida, The Tree of Life, 1310 – 1315, tempera on panel. Het is gebaseerd op een tekst ‘Lignum Vitae’, geschreven door Bonaventura da Bagnoregio. In meer brede zin is het interessant om vast te stellen dat zo’n ‘tree of life’-symbool in meerdere godsdiensten voorkomt.
Gisteren was ik in Amsterdam en was even in de kerk op het begijnhof. Daar zag ik deze mooie kerststal.
In dezelfde kerk.
Op Tweede Kerstdag bezoeken we Praia, de hedendaagse hoofdstad van
de staat Cabo Verde en de grootste stad op het eiland Santiago.
Uitzicht op Praia. Bij een hoofdstad van een land met een ligging en bewogen geschiedenis als Cabo Verde, passen andere verwachtingen dan wanneer je, ik zeg maar wat, aan Kopenhagen denkt. Als je met open ogen rondkijkt zie je interessante dingen.
Dit is het Quartel Jaime Mota. Gebouwd in 1827 als militaire barak en nu is er onder andere een museum. Rechts staat een oud pantservoertuig (Een Russische BRDM-2, een amfibisch pantservoertuig).
Quartel Jaime Mota.
Ik vermoed een dagje vrij.
In het centrum van de stad.
Zomaar een winkel? Nou nee. ‘loja grande muralha’ betekent zoiets als ‘geweldige muurwinkel’. Let eens op het embleem op de muur.
Er was toen ook al veel te doen op Kaapverdië over de ontwikkelingshulp die de Chinese overheid gaf. Een verschijnsel in veel regio’s. Niet alleen Azië.
Hier zie ik nu een linosnede in.
Livingston is een plaats in Guatemala aan de monding
van de rivier Rio Dulce en aan de Golf van Honduras.
De Caribische invloeden zijn overduidelijk.
Dit bericht gaat over ons bezoek aan deze kleine stad
en de boottocht terug over de Rio Dulce.
Het volgende bericht zal gaan over ons bezoek aan Flores.
Vanuit Flores bezoeken we dan Tikal.
Een belangrijke Maya-stad in Guatemala.
We zijn maar een korte tijd in Livingston. Genoeg om de stad door te lopen, de sfeer te proeven, te eten en de Atlantische Oceaan te zien.
De foto is op 2 januari gemaakt dus zie je in Midden-Amerika op veel plaatsen kerststallen. Hier zie je er een die zich op het dak bevindt.
Druk met verkeer is het er niet. Deze agent of verkeersregelaar had dan ook niet zo veel omhanden met het verkeer.
De supermarkt. De gejaagde wereld van West-Europa is hier ver te zoeken. Het was er heerlijk.
Prachtige schaduwen van de palmbomen.
Dan de rust, ook richting haven.
In de haven werd vis schoongemaakt en de resten gingen terug het water in. Deze pelikaan vond dat prima en hij of zij was niet alleen.
Todo lo puedo en Christo que me fortalece, Felipenses 4:13. Fragment uit de brief van Paulus aan de Filippenzen: Ik kan alles in Christus doen dat mij kracht geeft (Herziene Statenvertaling).
Terug op de Rio Dulce.
Richell-II, wat ik zo leuk vond is dat de boot vol met meeuwen zit.
Dit is niet het overheersende beeld maar er zijn ook hier rijke mensen. Misschien komen ze van buiten Guatemala, dat weet ik niet.
Zo gaat de dag dan toch weer snel voorbij. Puente de Río Dulce.
Terug bij Castillo de San Felipe Del Golfo.
Tijdens een avondwandeling maakte ik een paar foto’s.
Het was 29 december 2018, het dorp was versierd en verlicht.
Het weer was goed. Wat wil je nog meer?
De timing van de foto’s is een beetje vreemd.
Maar het makkelijke excuus is dat we in een rare tijd leven.
Avondmarkt.
Op de hoek van het hotel en naast het marktgebouw.
Links is de ingang van het Museo Regional de Arqueologia Maya. Het ligt aan het centrale dorpsplein.
Bij de ingang staat deze replica.
De kerk aan het centrale dorpsplein met lichtshow.
De kerststal mag niet ontbreken.
Er waren veel mensen op de been. Het was er gezellig.
Tijd om te gaan slapen.
Het is 24 december 2018 en we zijn in San Pedro La Laguna, een dorpje aan Lago Atitlan in Guatemala. Het meer is fantastisch. De dorpen zijn rustig, er is markt, het weer is mooi.
Het is markt.
Nog even inkopen doen.
De zon zorgt voor scherpe schaduwen. Daarmee worden foto’s niet mooier maar het is niet anders.
In de buurt van de markt ligt een park. In het park een kerststal.
Petrus, naamgever van het dorp.
‘Tu Eres Pedro’ of “jij bent Petrus, (de rots waarop ik mijn kerk zal bouwen)”.
De kerk staat vlak bij.
We gaan het Lago de Atitlan weer op en varen langs de Volcan Atitlan. Een vulkaan van ongeveer 3500 meter hoog. Op naar plaats nummer 3.
Volcan Atitlan.
Maar er liggen meer vulkanen.
Volcan Atitlan.
Naast het prachtige weer overdag
was er in de avond, op straat, een fantastische kerstsfeer
aanwezig in Malaga.
Die kwam natuurlijk ook terug in de prachtige kerststallen
die je overal in de stad kunt zien.
Zomaar wat foto’s.
Het kerstfeest werd dit jaar veel uitbundiger gevierd dan in 2014 toen we er de vorige keer waren. Meer mensen op straat, een betere stemming en ook allerlei nieuwe dingen. Deze paarse alternatieve ‘kerstbomen’ bijvoorbeeld zijn we een paar tegengekomen.
Dit was het meer traditionele beeld in de grootste winkelstraat van Malaga. Iedere dag, iedere avond heel druk.
Als een kathedraal van licht.
In aanpalende straten ook kerstverlichting.
Het levert heel sfeervolle beelden op.
De foto’s zijn op verschillende dagen gemaakt.
En kerststerren, heel veel kerststerren.
Een soort van doorloopbare kerstpion.
De kerststal voor de kathedraal van Malaga.
Een paar details van een kerststal in het voormalige Bisschopspaleis in Malaga naast de kathedraal dat nu een cultureel centrum is. Die kerststallen zijn groot, bijzonder mooi en bevatten een soort geïdealiseerde Midden-Oosten-wereld van rond het jaar 0.
In Malaga zijn meerdere kerstmarkten. Op een van die markten kun je onderdelen, beelden en plattegronden kopen om een dergelijke kerststal op te bouwen. Niets is te gek. Compleet met watermolens enz.
Ook overdag is het druk en de kerstversiering, hoofdzakelijk goudkleurig, doet het prima in de zon.
De afgelopen dagen waren we in Malaga.
Een combinatie van mooi weer (20 plus graden en veel zon),
kerst en veel kunst.
Een voorproefje.
De belangrijkste winkelstraat van Malaga is uitbundig versierd met een prachtige verlichting. In de avond is het er dan ook druk. Iedere avond in deze periode. Hele families en heel veel plezier.
Overdag is het zonnig en goed van temperatuur. Dit is vrijdag 27 december.
Heel verrassend was de tentoonstelling van Fundacion Unicaja van Joaquín Sorolla. Gebaseerd op de collectie van het Sorolla museum in Madrid. Prachtige collectie.
Het Picasso museum bezoek ik voor de tweede keer. Een heel mooie verzameling in een beperkt aantal zalen. Het geeft een goed overzicht van het werk van Picasso: vroeg werk, kubisme, hang naar surrealisme, etsen, aardewerk, beeldende kunst, energieke laatste jaren. Genieten! Heel speciaal was de tijdelijke tentoonstelling: Calder – Picasso.
Nieuw voor mij was het Centre Pompidou Malaga. De collectietentoonstelling heet Moderne utopieën (Utopías modernas). De tijdelijke tentoonstelling was met de Cobra kunstenaar Alechinsky.
Ook nieuw voor mij was ‘Collection of the Russian Museum’. Dit museum is in feite de verzameling van de Russische staat. Begonnen in de tijd van de tsaren werd het in 1917 genationaliseerd en alles wat ‘genationaliseerd’ werd, is ondergebracht in dit museum dat meerdere gebouwen (ook voormalige paleizen) in meerdere steden omvat.
De belangrijkste collectie tentoonstelling op dit moment is: Saints, Queens and Workers (Heiligen, koninginnen en werkers). Dit is de folder van deze niet zo aansprekende tentoonstelling. Men heeft volgens mij moeite om de juiste toon te pakken, iets wat bijvoorbeeld bij het Hermitage in Amsterdam zo goed lukt.
Nog een collectietentoonstelling: Nicholas Roerich – In search of Shambhala. Van de derde tentoonstelling in dit museum heb ik geen kaartje of folder: Anna Ajmátova (Anna Achmatova).
Maar het was toch ook kerst. De kunst van het maken van een kerststal verstaan ze wel in Malaga.
Een hotel of hotelkamer beschrijven zal ik niet zo snel doen.
Dan moet er echt wel iets bijzonders zijn.
Santo Tomas in Chichicastenango is heel bijzonder.
Het hotel ligt bij het busstation van het dorp.
Die bussen rijden overigens erg hard en houden nauwelijks rekening
met voetgangers. Dus opgepast.
Het hotel is groot, met een aantal verdiepingen maar het is geen
modern gebouw maar een gebouw dat net geen doolhof is.
Veel trappen, heel verschillende kamers en met grote algemene ruimtes.
Al die ruimtes zijn gevuld met herinneringen aan het verleden:
veel beelden uit kerken en/of kloosters, veel oude gebruiksvoorwerpen,
vaak in groepen van 5 of 6 dezelfde voorwerpen maar van
een andere kleur en uitvoering.
Kijk mee.
In onze kamer stond deze kerststal. Ook in de algemene ruimtes zag je die regelmatig. In allerlei groottes.
Boven de open haard hing een stola die een priester normaal gesproken draagt tijdens een dienst. Ook veel voorwerpen van natuurlijke materialen. Sommige zag je in de souvenirshop maar alles bij elkaar gaf het een soort van authentiek beeld.
Bij die groene stola van de vorige foto hoort deze groene kazuifel, op de muur ertegenover.
In een van de gangen hingen deze maskers in groep.
De gangen die niet altijd helemaal inpandig waren, stonden vol met dit soort combinaties van voorwerpen.
Muziekinstrumenten, heiligenbeelden.
De gangen liggen rond een goed onderhouden binnentuin. Regelmatig worden er in de tuin ara’s op hun stok gezet op de gasten te vermaken. Ara’s hebben een bijzondere betekenis voor de Maya’s.
Hotel Santo Tomas.
Een kerststal boven de brandende open haard.
Twee van de ara’s die regelmatig in de tuin te bewonderen waren.
Naar ons idee kwamen we aan in Chichicastenango op de dag
na het feest van Santo Tomas.
Dat kon niet anders met de reserveringen.
Wel zou er de dag na aankomst een markt zijn.
Het liep een beetje anders.
Het was de eerste dag in Guatemala stad.
Tijdens een rondleiding door de stad kwamen we ook bij de
kathedraal en een kerk op een heuvel met een mooi uitzicht.
Bij katholieke kerken in de Kersttijd horen kerststallen.
Maar de onderwerpen waren misschien nog serieuzer.
Er is schijnbaar nog steeds veel geweld in de stad. Vaak drugsgerelateerd. De gids was daar wat nerveus over. Dus om ons het centrale plein/park te laten zien, vanachter de hekken dan de kathedraal vond ze veilig. Ze ‘toonde’ aan dat er veel drugs rondgaan door te wijzen op een paar mannen die ergens op een stoeprand zaten en die duidelijk wiet zaten te roken. Ze kent waarschijnlijk Amsterdam en onze coffee shops niet. Het plein was druk. Er was een soort kermis aan de gang.
Maar de pilaren in het hek trokken de meeste aandacht. De pilaren bevatten de namen van duizenden slachtoffers van de burgeroorlog. Een wond die nog niet geheeld is.
De kathedraal, Holy Church Cathedral Metropolitan Basilica of Santiago de Guatemala, is groot maar niet heel erg interessant als kerk. We zullen op de vakantie, later, nog veel mooiere kerken zien. Maar dit was de eerste kerststal. De eerste in een reeks.
Dit is de gevel van de kathedraal.
De gids nam ons na de kathedraal mee naar Cerrito del Carmen (officiële naam: Iglesia del Cerrito del Carmen). De 17e eeuwse kerk staat op een heuvel in de stad en heeft daarom een mooi uitzicht.
Binnen is de kerk sober. Hier een van de kruiswegstaties. Statie VII: Jezus valt voor de tweede keer.
Maar buiten, in de lage begroeiing zie je mooie vogels.
Met de grote kathedraal ongeveer in het midden van de foto met op de achtergrond een grote vulkaan.
Dit begijntje was actief met het ramen lappen. In het Begijnhof van Breda was het vandaag druk (en dat blijft het waarschijnlijk nog wel even). Druk met bezoekers maar ook druk met activiteiten door de begijntjes zelf.
Zo zie je ze op verschillende plaatsen actief met handwerk. Alleen maar ook in groepjes.
Bidden blijft voor hen natuurlijk een belangrijke bezigheid. Iedere dag.
Er stonden veel kerststallen. Deze grote is de centrale kerststal van het Begijnhof. Hij staat direct tegenover de ingang van het kerkje.
Net als andere jaren stond de ambachtelijke papiermaker er ook.
Even verderop kijkt de Stadhouder tevreden toe. Stadhouder Willem III op het Kasteelplein in Breda.
De rit van Can Tho naar Chau Doc nam nogal wat tijd in beslag.
Maar een korte wandeling konden we op 1 januari van dit jaar
er wel even maken.
Een korte serie foto’s.
Ook Chau Doc ligt aan de Mekong rivier. Die rivier loopt door Zuid Vietnam en in Cambodja door (of eigenlijk andersom). Dat is de volgende bestemming. Onderweg genieten we van het water en alles wat er op of langs te zien is.
Het hotel waar we verblijven heeft twee vestigingen in deze stad. Een aan de rivier en een op een heuvel in de buurt. Wij zitten op de heuvel en maken gebruik van een pendeldienst van het hotel tussen de twee vestigingen om aan de rivier te komen (en terug).
De veerboot (niet naar Cambodja maar gewoon om de rivier over te steken).
Een viswinkel langs de rivier.
De zon staat al wat lager en daarom krijg je van die mooie lange schaduwen.
We zijn natuurlijk pas een paar dagen na de Kerst.
Buiten zien we deze kerststal met grote rotsformaties.
Of je nog kip wilt?
Op 29 december 2016 bezochten we te voet drie tempels.
Van de eerste tempel (Le Van Duyet) waren hier al foto’s te zien.
De andere twee tempels volgen hier.
Zomaar een beeld van Ho Chi Minh Stad.
Het verkeer is druk met de nodige smog. De dagen dat wij in Ho Chi Minh Stad waren was het er benauwd. Maar dat kan ook komen omdat de overgang van Nederland erg groot was.
Op het moment dat we aankomen bij de Xa Loi Pagode (die nog niet zo eenvoudig te vinden was) bleek die nog even gesloten te zijn. Dus dat gaf ons de kans wat rond te lopen en op adem te komen van de warmte en luchtvervuiling.
Dit is dan de toren bij de Xa loi Pagode. De pagode is een Boeddhistische tempel. Zoiets moet de Porseleinen pagode er ook uitgezien hebben. Die pagode wordt bijvoorbeeld beschreven in De Witte Weg van Edmund de Waal. Met een afbeelding op pagina 105 van een gravure van die pagode in Nanjing, Johan Nieuhof, 1693.
De tempel is ook een klooster. De tempel zelf is op de eerste verdieping. Bij de tempel staat een boom met enorm grote bloemen. Hij stond in bloei.
Zo ziet de bloem eruit als je hem in de hand houdt. Er lagen heel veel bloemen op de grond. Een echt tapijt.
Dit is de naam van de boom: Shorea Robusta. Dat is de Salboom. De boom heeft een relatie met het Boeddhisme.
Wikipedia:
De salboom heeft een symbolische betekenis voor zowel hindoes als boeddhisten. In het hindoeïsme wordt de boom in verband gebracht met de god Vishnu. Boeddhisten geloven dat prins Siddartha Gautama, de latere Boeddha, onder een salboom is geboren en gestorven en nirwana bereikte. Niet alle religieuze teksten zijn eenduidig: de boom die met de Boeddha en/of Vishnu in verband gebracht wordt is soms de ashokaboom (Saraca asoca).
Als de tempel weer open is kunnen we de enorme Boeddha bezoeken.
In de omgeving van de tempel staan een aantal ‘miniatuurtuinen’. In een grote bak staan grote rotsen, zwemmen vissen in het water, staan planten. De rotsen worden versierd met vogels en huisjes.
De derde tempel ligt een beetje verstopt in het drukke straatbeeld van Ho Chi Minh Stad. Tussen de drukte door zie je de gopuram of toren boven de ingang. Deze torens zijn typisch voor Hindoetempels in vooral het zuiden van India. Hier is het een vreemde ervaring ze tegen te komen.
De gopuram van de Mariamman Hindoe Tempel.
Binnen in de tempel waan je je in India.
Ook hier een soort ‘miniatuurtuin’ maar in dit geval gaat het om een soort reconstructie van Mount Meru. Een heilige berg in de mythologie van het hindoeisme en boeddhisme.
De overgang kan bijna niet groter zijn. Op de weg terug komen we langs de kathedraal van Ho Chi Minh Stad. Deze in de Franse tijd gebouwde kerk heeft buiten een kerststal staan met een besneeuwde achtergrond.
Dit is de Basiliek nan Notre-Dame van Saigon.
Vlak bij deze kerk is het oude hoofdpostkantoor van Ho Chi Minh Stad, Buu Dien Than in Vietnamees.
Binnen hangt de oude, koloniale sfeer. Al zijn er op dat moment wel heel erg veel toeristen. Hier zie je een oude kaart van Zuid Vietnam.
Aan de andere kant een oude kaart van Saigon. Nostalgie.
Ter compensatie. Ho Chi Minh heeft er ook een portret hangen.
Buiten het hoofdpostkantoor, een beetje verscholen in een kleine tuin staat dit beeld. Het doet me denken aan het beeld ‘Arbeider en kolchozboerin’ (Rabotsji i Kolchoznitsa) van Vera Moechina in Moskou. Maar de foto die ik van de plaat op de voet van het beeld heb gemaakt is mislukt. Dus ik kan niet meer achterhalen wat het beeld hier doet en wie het gemaakt heeft.
Het beeld in Moskou heb ik daar in 1992 gefotografeerd: Rusland in 1992
De foto is al uit 2013, gemaakt op de zondag van Driekoningen. Het was altijd een prachtige kerststal in de kapel van het Kapucijnerklooster aan de Schorsmolenstraat in Breda. Daarom ook dit jaar op mijn blog.
Morgen, 6 januari 2015, is het driekoningen.
Tijd dus om de foto’s van kerst en kerststallen
met de drie koningen op het web te plaatsten.
Nu kan het nog.
De foto’s zijn gemaakt in Malaga, afgelopen weken.
Je ziet er vooral de kerststallen in de kerken in het centrum
van Malaga, de verkoop van onderdelen om thuis een kerststal
in elkaar te zetten en de kerstversiering op straat.
Voor de kathedraal van Malaga stond een heel sobere kerststal die in de avond van ver te zien was vanwege de verlichting.
Maar binnen in de kathedraal was ook een kerststal te zien. Veel uitgebreider.
De versiering van de bomen in een van de grote doorgaande wegen in het centrum van Malaga.
De versiering in een van de belangrijkste winkelstraten van Malaga. Iedere avond (23/12 – 30/12 waren wij er getuigen van) was het er heel druk met Spaanse gezinnen die genoten van elkaar, de versiering, de muziek en de straatartiesten.
Niet overal waren de kerststallen heel uitgebreid.
Soms hing er in een raam alleen een doek.
Soms kon het niet op.
Met een heel dorpsplein.
Een zapateria of schoenmaker.
In het museum Carmen Thyssen was de stal van bescheide omvang.
Deze meneer zat ergens in een winkelstraat met twee helpers, zou jij met deze kerstman op de foto willen?
Met een fruitkraam en een klant. Deze kerststal stond in een bankgebouw.
De achterkant van de stal was ook de moeite van het bestuderen.
Een bakkerij.
Een bloemenverkoopster.
Een stoffenkraam.
Maar je kunt in Malaga ook alle onderdelen kopen om een grote kerststal thuis op te bouwen. Te zien naar het aantal kramen dat dergelijke spullen verkopen is dit iets wat in Spanje gewoon is.
De dierenafdeling.
Potten en pannen.
Men had nog vollop voorraad.
Onderweg naar Nazareth.
Nazareth deel 2.
Hekwerk, potten en pannen.
Een hele Spaanse gitaar werkplaats/winkel.
Allerlei soorten groente en fruit.
Al sluit ik niet af met de drie koningen, toch is hiermee de serie rond.
Snel na thuiskomst even een kleine selectie
van mijn foto’s uit Malaga op het web zetten:
Een goed begin: kaas en vlees.
Op de markt is veel vis te koop. Prachtig.
‘M’ van Malaga.
Het interieur van de kathedraal.
Beelden met veel expressie.
De boulevard.
Street Art.
Kerstversiering in de grote winkelstraat van Malaga.
Natuurlijk veel aandacht voor kerst: Feliz Navidad.
Kerststallen.
Moderne kunst, bijvoorbeeld Adrian Ghenie: The sunflowers of 1937, 2014, olieverf op linnen.
Malaga vanaf de zee.
Malaga’s moors kasteel.
Fish and Chips in Gibraltar.
De kerststal voor de kathedraal in de avond.
Stralend Malaga.
Vandaag is het Driekoningen.
Ik heb wat foto’s gemaakt in Princenhage
en in de kloosterkerk van de Kapucijnen in Breda.
Kerststal in Princenhage.
Kerststal in de kloosterkerk van de Kapucijnen.
Die gebedsnoot laat me maar niet los.
Het is zo’n bijzonder kunstwerk.
Nog geen 5 centimeter in diameter maar in beide helften
prachtig houtsnijwerk: een kerstscene en Driekoningen.
Hieronder uitvergroot:
Gebedsnoot: kerststal.
Driekoningen.
Argusvlinder 