Dat klopt helemaal. De man is ondemocratisch. NRC, Fokke & Sukke, 15 december 2023.
Couperus, hmm, klinkt niet als literatuur…
Vanochtend las ik twee boeken, beide uitgegeven door kleine
uitgevers, beide, toevallig met een paars(achtige) band en
beide gaan over het einde van boeken.
Van Antiquariaat Hinderickx & Winderickx zou je alleen al
iets kopen vanwege hun briefhoofd.
Twee grappige figuurtjes die met elkaars hoeden bezig zijn.
Het boekje dat ik er kocht is van Peter Buwalda. Het is uit deze tekst dat de titel van mijn bericht komt: “die ze op zeker moment tegen een klant hoorde zeggen: ‘Couperus…, Couperus…, hmmmmmmm…, klinkt niet als literatuur…, loopt u maar even mee.’ Waarna die gozer zich op zijn hakken omdraaide en op de kookboeken en atlassen afliep.” Een citaat uit Peter Buwalda, Stilistiek en lakmuilen, 2023.
De tekst bestaat uit twee columns, een over de leesclub en
Marcellus Emants en een over dezelfde lezers maar dan van
Louis Couperus. De lakmuilen komen uit het laatste deel
waarin de taal van Couperus op de hak van de lakmuil wordt genomen.
Tegelijk gaat de tekst, zie citaat, over het verlies van
ons taalbewustzijn.
Dat staat ook centraal in een vertaling van Martin Huisenboom
van een geillustreerde tekst van Octave Uzanne en Albert Robida.
‘Het einde van het boek’, een uitgave van Stichting Desiderata.
Het boek kwam met een Nieuwjaarskaart en een ansichtkaart met de afbeelding die ook op de band van het boekje staat.
De vertaling bevat dezelfde illustraties als het
originele Franse verhaal. Grappig zoals volgend voorbeeld.
Een alpinist met iets van een iPod (al weer verouderd, we gebruiken intussen hiervoor de telefoon en Apple Music of Spotify.
De tekst is oorspronkelijk uit 1895 maar verrassend vooruitziend.
Gelukkig maken we nog steeds boeken en boeken zoals deze twee
zullen nog heel lang in de toekomst gemaakt blijven worden.
Alles bij elkaar was het weer genieten.
Opgevuld om later weer uit te diepen
Een eerder aangelegd kanaaltje door de stad gaat men blijkbaar op een doorvaarbare diepte brengen maar daarvoor heeft men eerst de boel opgevuld om later weer uit te diepen?
De railing moest waarschijnlijk voor 1 januari 2024 opgeleverd worden.
Voormalig PTT-gebouw in winterse (?) kleur.
Vandaag begon de legale verkoop van vuurwerk. Niet iedereen was zich gisteravond bewust dat het stadscentrum een vuurwerkvrije zone is.
Museo Nazionale di San Marco
Dit museum heb ik als overrompelend ervaren.
Het maakte zoveel indruk.
De prachtige kleuren van de werken, de verhalen, vaak complex.
Heel erg indrukwekkend.
Dit bericht gaat over 1 werk:
Beato Angelico (Fra Angelico), The Last Judgement.
Het laatste oordeel.
In het midden zie je Christus als rechter, omringd
door engelen met Maria (links voor de kijker) en
Johannes de Doper (rechts. Mijn interpretatie).
Wat lager zitten zowel links als rechts apostelen en heiligen
als getuigen van het oordeel.
Je kunt Petrus en bijvoorbeeld Franciscus herkennen.
Weer wat lager, links, zie je de hemel.
Rechts, een voorgeborchte waar mensen worden opgejaagd
door duivels en helemaal echts de hel. Met allerlei straffen
en een alles verslindend monster.
Dat zie je allemaal (en misschien nog meer) in één
werk dat de achterkant is geweest van een sedilia,
een in veel gevallen stenen zetel voor de priester
in de muur van bijvoorbeeld het hoofdaltaar van een kerk.
Helaas werkte het licht onvoldoende mee. Florence, Museo di San Marco, Beato Angelico, The Last Judgement, circa 1420 – 1430, tempera on wood.
De bovenste afbeelding, Christus als rechter in alle glorie. Met links waarschijnlijk Maria en rechts Johannes de Doper.
De apostelen en heiligen. Rechts, op de eerste rij, met sleutel, Petrus.
Nog een groep heiligen met waarschijnlijk Franciscus op de eerste rij, helemaal rechts.
De hemel.
Deze mensen zijn veroordeeld en worden door duivels naar de hel gedreven.
De hel in verschillende verdiepingen met steeds ergere straffen.
Tot en met een allesverslindend monster.
Ode aan Antwerpen
Vandaag een reeks met wel heel bijzondere dieren.
Pieter Coecke van Aelst, Drieluik met kruisiging van Christus, circa 1530, Museum Catharijneconvent. Hier nog niets met dieren maar wel een bijzondere boodschp: de dood, het offer, van Christus als verlossing van de erfzonde.
Een van de zijluiken van een drieluik. Pieter Aertsen, Koning Balthasar, circa 1560, Rijksmuseum. Een eerste afbeelding met opmerkelijke dieren:
Nog een fragment. Kun je nagaan hoe groot de totale voorstelling moet zijn geweest. Pieter Aertsen, Aanbidding van de herders (Fragment), 1554, Amsterdam Museum.
De os, de planken die het paneel vormen lijken wel los te zitten.
Pieter Pietersz., De kruisiging, circa 1590 – 1600, olieverf op paneel, The Phoebus Foundation. Op dit schilderij zijn zelfs de paarden bedroefd. Vooral het rechterpaard.
Pieter Pietersz., Boetvaardige Maria Magdalena, laatste kwart van de 16e eeeuw, olieverf op paneel, Museum Catharijneconvent. Let op de originele lijst met een stichtelijke spreuk.
Een feest…of toch niet? Joachim Beuckelaer, Keukenscene met Jezus en de Emmaüsgangers, circa 1560 – 1565, Den Haag, Mauritshuis. Je moet goed zoeken om de Emmaüsgangers te zien. In al die overvloed is het brood ook heel onopvallend weggestopt. Het breken van het brood zal bij de Emmaüsgangers leiden tot de herkenning van Christus. Veel vogels op dit werk.
De Emmaüsgangers rechts bovenin het schilderij.
Huybrecht Beuckeleer, De Heilige Familie met de Heilige Anna, 1563, olieverf op paneel, The Phoebus Foundation. Op de achtergrond, rechtsboven een kleine figuur op een trap.
Kerstgroeten uit Breda
Eerste Kerstdag, Breda, Grote Markt.
Grootste blunder
In zijn rubriek ‘M/V van de week’ in de NRC, tekent Siegfried Woldhek op 9 december 2023 Pieter Omtzigt en Dilan Yesilgöz terecht als twee onervaren groentjes met de grijze wolf ‘Mildere’ Wilders op de achtergrond. Beide nieuwelingen hebben hun grootste blunder al begaan. Ze zijn in gesprek met een racistische dictator die zich omringd met criminelen. Hun openingszet had moeten zijn: als je met ons wilt spreken, schrijf je eerst een programma dat acceptabel is voor democraten en dat door je partij geaccepteerd is. Nu zijn ze al in een positie gemanoeuvreerd waarin zij aan de kiezer moeten uitleggen waarom ze niet in een kabinet willen met met hem, in plaats dat hij moet uitleggen waarom ze met hem zouden moeten willen, ten overstaan van iedereen. Transparant, in plaats van het nu gevolgde traject van achterkamertjespolitiek onder leiding van de ijdele Ronald Plasterk.
Museo Nazionale di San Marco
De kalender van het kerkelijk jaar ga ik met dit bericht
geweld aan doen. Veel van de werken horen meer in
de Paastijd dan in de Kersttijd thuis.
Maar toeval wil dat ik op dit punt van mijn vakantie
in Florence aangekomen ben.
Florence, Museo di San Marco, Beato Angelico of Fra Angelico, The lamentation over the dead Christ, circa 1440, tempera on wood. Gevolgd door twee foto’s van details van dit werk:
Dit kleine schilderij maakte ooit deel uit van een predella. Beato Angelico, The naming of St John the Baptist, before 1435, tempera on wood. In het museum hing informatie over een reconstructie van de hele predella. Let op in de tekst staat tweemaal het nummer 3, de tweede keer wordt waarschijnlijk een ‘4’ bedoeld.
Beato Angelico, Annalena Altarpiece, circa 1435, tempera and gold on panel. Hieronder volgen twee van de schilderijen die met nog een aantal de predella vormen van dit altaarstuk. De keuze voor juist deze twee onderdelen van de predella is volledig willekeurig.
De derde afbeelding vanaf rechts.
De eerste afbeelding vanaf rechts.
Let op!
Fokke & Sukke maken plannen. NRC, 8 december 2023.
Kerst
Vanochtend is de adventskrans omgebouwd naar kerstkrans.
Ode aan Antwerpen
Als je een tentoonstelling bezoekt met als ondertitel
“Het geheim van de Hollandse meesters”, dan weet je dat
het hele kerkelijke jaar voorbij komt als het om
de onderwerpen van de schilderijen gaat.
Vandaag een reeks schilderijen waarbij ik gestopt ben
toen er een onderwerp voorbij kwam dat gerelateerd is
aan de kerstperiode: Aanbidding van de Koningen.
Meester van 1518, Laatste Avondmaal, circa 1515 – 1525, Museum Catharijneconvent, Utrecht.
Pieter Coecke van Aelst, Sint Maarten deelt zijn mantel, circa 1530, The Phoebus Foundation.
Pieter Coecke van Aelst, Jozef vlucht voor de vrouw van Pontifar, circa 1540, Museum Catharijneconvent.
Een soort van duet.
Een echtpaar kocht een schilderij van Pieter Coecke van Aelst in Antwerpen en liet zich zelf er bij schilderen door Dirck Jacobsz in Amsterdam. Pieter Coecke van Aelst (Midden) en Dirck Jacobsz (Zijpanelen), Echtpaar met Rust op de vlucht naar Egypte, circa 1535, Museum Catharijneconvent.
Detail van het voor de kijker rechterpaneel.
Pieter Coecke van Aelst en atelier, Aanbidding van de Koningen, circa 1530, The Phoebus Foundation.
Detail van de ‘exotische’ koning.
Detail van de knielende koning.
Fantastische kaart
Geheel onverwacht ontving ik vandaag een wenskaart van
iemand die ik niet persoonlijk ken.
Eerder dit jaar kocht ik een boek van deze kunstenares:
Katarina Rudebeck.
Het is een zelf gedrukte kaart. De kaart klap je open
door twee flappen te openen die de afbeelding en tekst binnenin verbergen.
Op de achterkant staat een Engelstalig gedicht van
Wallace Stevens uit 1950.
De kaart, dichtgeslagen.
De kaart, geopend.
Katarina Rudebeck, Wallace Stevens, The Bouquet, 1950. Ik voel me vereerd.
Volgens Copilot:
“The Bouquet of Wallace Stevens” is een gedicht van Wallace Stevens, een Amerikaanse modernistische dichter. Het gedicht is een meditatie over de aard van perceptie en de relatie tussen de zintuigen en de verbeelding. Het gedicht beschrijft een boeket rozen in zonlicht en onderzoekt de manier waarop onze zintuigen van dingen veranderen en evolueren in de tijd. Stevens betoogt dat onze zintuigen alle metaforen overstijgen en dat het is als een stroom van betekenissen zonder spraak en van evenveel betekenissen als van mensen. Het gedicht wordt gekenmerkt door Stevens’ gebruik van blank vers en zijn karakteristieke filosofische en intellectuele stijl
Voetbalfans?
Vanmiddag ging ik boodschsppen doen en liep toen een aantal
hooligans tegen het lijf. Zogenaamde fans van NAC.
Er was en werd enorm veel gedronken. Dat was ondermeer
te zien aan de vele blikjes op straat.
Welkom op de Haagdijk.
Dit is ruim een uur later. De tocht van de Kopse Kant naar het stadion is begonnen.
De Schorsmolenstraat.
Het centrum lijkt rustiger maar schijn bedriegt. Ook in het uitgaanscentrum in het centrum waren hooligans. Tegen de tijd van deze foto waren ze al onderweg naar het stadion.
Closeness
Dit is weer een echt ‘avontuur’.
Op Twitter (X) las ik een bericht van Pat Metheny over
een concert gegeven in Amsterdam door een groep die
‘This is not America’ speelde.
Dat is een nummer geschreven door Pat Metheny, Lyle Mays
en David Bowie.
Bij het bericht zat een filmpje.
Dus even kijken en luisteren.
Daar zag en hoorde ik Ellen Andrea Wang (bas) en
Rob Luft (gitaar). Misschien waren er nog meer muzikanten
maar dat herinner ik me niet.
Klonk goed.
Dus wilde ik wat meer horen. Dat kan op internet natuurlijk
probleemloos. Zeker met Bandcamp (een app voor muziekanten
om hun muziek te presenteren aan lefhebbers).
Ik besloot de nummers van Closeness te kopen, een album
uit 2020. Op Bandcamp kon ik of een versie op vinyl
kopen of een CD. Ik koos voor het laatste.
In beide gevallen krijg je de nummers ook vrij te
beluisteren op Bandcamp.
Het was alles bij elkaar wel erg prijzig.
De CD, dan het omrekenen naar euro’s.
Op 6 december werd 34 euro afgeschreven.
Dan duurt het even voor je d CD krijgt.
Maar eerst betaal je nog 9 euro invoerrechten.
Gisteren zat er een pakje in de brievenbus.
Zo kwam deze CD van Ellen Andrea Wang uit de envelop. De vorm kon wel eens een probleem worden.
Uit het cellofaan ziet het er dan zo uit. Terugsturen is geen optie. Dus hopen op een goede afloop.
De hoop duurde niet lang. Gelukkig kan ik de muziek beluisteren vanaf mijn telefoon. ‘This is not America’ is een mooie opname. Erasmus is ook een goed nummer.
Zo is dit wel een duur bericht maar er zit ook wel humor in. Via Bandcamp ga ik, denk ik, geen muzie meer kopen. Het is wel een goede CD!
Lekker!
Zo kort tegen Kerst mag ik van mezelf beginnen aan de panettone (Italiaans gebak). Heerlijk.
Al wandelend
Kasteelplein en KMA.
Breda, de Trapkes, Oude Haven, Haagdijk, Markendaalseweg, Verlengde Mark.
Drie op een rij.
Ode aan Antwerpen
Vandaag weer een reeks schilderijen van de tentoonstelling
Ode aan Antwerpen – Het geheim van de Hollandse meesters.
Deze tentoonstelling waste zien in het Museum Catharijne Convent
in Utrecht.
Een reeks portretten, wereldse en religieuze: Atelier van Jan Cornelisz. Vermeyen, Portret van Keizer Karel V, circa 1530, The Phoebus Foundation.
Atelier van Quinten Massijs, Christus als Salvator Mundi, circa 1520, The Phoebus Foundation. Geen onbekende voorstelling in de kunst met hierna twee details van het werk.
Een glazen wereldbol met daarin een figuur en bomen.
Details van het rijk versierde kruis op de wereldbol.
Quinten Massijs, Biddende Maria, circa 1529, The Phoebus Foundation.
Joos van Cleve, Maria met Kind, circa 1525, The Phoebus Foundation.
Zelfde maker maar een heel ander schilderij met een heel andere sfeer: Joos van Cleve, Maria met Kind, circa 1525. Bruikleen Catharijneconvent.
Populaire voorstelling. Er bestaan verschillende uitvoeringen van
deze voorstelling. Op de tentoonstelling waren er twee te zien:
Joos van Cleve, Jezus en Johannes als kinderen; omzelzend, circa 1515, olieverf op paneel. Particuliere Collectie. Met twee details van het frame:
Deze uitvoering heeft heel andere afmetingen en is landscape van orientatie waar het vorige werk potrait was. Maar de twee figuren zijn op beide schilderijen even groot. Er wordt gedacht dat ze van dezelfde tekening gemaakt zijn. Atelier van Joos van Cleve, Jezus en Johannes als kinderen; omzelzend. Circa 1530. Olieverf op paneel. Catharijneconvent.
Museo Nazionale di San Marco
Twee werken. Met een complexe samenstelling en daarom
zo interessant en moeilijk te doorgronden.
Ik was vooral gecharmeerd van het goud en de musicerende engelen.
Fra Angelico.
De maagd Maria met het Christuskind, vele heiligen en een predella: Florence, Museo di San Marco, Beato Angelico, The Bosco ai Frati Alterpiece, after 1450, tempera on wood.
De wie is wie is meteen duidelijk: op de voorgrond St. Antonius en St. Franciscus.
Detail van een kwast aan een gouden kussen, direct achter het blauwe kleed van Maria, tegen een gouden achtergrond. De structuren in het goud zijn prachtig.
Een van de elementen in de predella: St. Bernardino.
Beato Angelico, Lorenzo Ghiberti (marble frame), The Tabernacle of the Linaioli (linen makers guild), 1433 – 1436, tempera on wood. Wat je niet meteen ziet is dat in de boog direct rond de centrale afbeelding, musicerende engelen afgebeeld staan. In prachtige kleuren, bijzondere kleding, ieder op een eigen wolkje en ieder met een ander instrument. Een paar het ik apart gefotografeerd.
Breda?
Breda in december. Oude Haven.
Vogels in een boom
Breda, boom op het terrein van de KMA.
Argusvlinder 