Nou ja, nacht, meer bij avond.
Hieronder de fontein van het Valkenberg kort voor
23:00 uur op woensdagavond.
Zie het maar als een aanloop naar de vrijmarkt aanstaande maandag.
Breda, Valkenberg.
Uitsmijter Suikerkist
Heerlijk weer. Vanmiddag een uitsmijter gegeten op de Havermarkt.
Eerste marmeren gebouw in India!
Deel 47.
Gelijk naast de grote moskee in Mandu ligt het mausoleum
van Hoshang Shah.
Een oogverblinderd monument (letterlijk, door de zon).
Tomb of Hoshang Shah
The work on this marble tomb mausoleum was begun by Hoshang Shah and completed by Mahmud Khilji in about AD 1440.
Entered through a domed porch, it lies in the centre of a quadrangle and is roofed by a large dome with smaller cupolas at the corners. The screenwork and ornamental mouldings of the interieur are noteworthy.
The tomb was regarded as a sacred shrine and the architects such as Ustad Hamid (Ustad Ahmad Lahauri was chief architect of the Taj Mahal in Agra) associated with the Taj-Mahal came here to pay homage in AD 1659.
The colonnade in the west wing is styled Dharma-Shala probably because of its Hindu style of construction.
Het mausoleum van Hoshang Shah.
De colonnade (rij met kolommen) die uitgevoerd is in de stijl die Dharma-Shale stijl genoemd wordt.
Aan de rijke versiering is te zien dat dit in de Hindoestijl is uitgevoerd. Dat in tegenstelling tot het Moslim grafmonument.
Restanten van een restauratie?
Dit is het interieur van het grafmonument.
Een deel van de muren en de koepel aan de binnenkant.
Detail van een van de grafmonumenten in het gebouw.
Je mag geen bloemen of bladeren plukken, niet in de bomen klimmen en niet over het gras lopen.
Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.
Sicilie in 1993
Sicilie is nu in het nieuws en het nieuws
is niet positief.
In 1993 was ik op Sicilie en toeval wil dat afgelopen week
er een aantal gedigitaliseerde dia’s van die vakantie
op deze pc werden gezet. Ik toon er wat van.
Taormina, Sicilie.
Van de meeste dia’s weet ik de plaats niet meer. Maar een van de eerste plaatsen die we bezochten was Taormina.
Wat ik zeker weet is dat de vakantie begon in Catania en dat we ook Palermo bezocht hebben.
Taormina.
Of de dia’s in de volgorde van de vakantie liggen weet ik ook niet meer.
Selinunte en Agrigente hebben we ook bezocht.
Het lijkt er sterk op dat we in het voorjaar geweest zijn.
Gezien: American sniper / Timbuktu
Clint Eastwood kan verhalen verfilmen.
Maar wat hebben Amerikanen met de jacht op herten?
Een eerdere grote oorlogsfilm had het zelfs als titel: The Deer hunter.
Letterlijk vertaald: hertenjager.
Ook in de film van Clint Eastwood staat de jacht op het jonge hert,
het jonge dier, centraal.
De jacht staat hier voor een overgang:
– de overgang naar volwassenheid;
– de jacht en het doden van de eerste vijand, een kind:
de overgang van groentje naar de dodelijkste schutter in Amerikaanse dienst;
– de jacht op een aanslagpleger en het net niet doden van een kind,
de overgang van overtuigd voorstander van de oorlog naar de realisatie
dat de Amerikaanse aanpak van de oorlog fout is;
– de zoon mee op jacht nemen,
de overgang van het niet functioneren in de Westerse maatschappij
na 4 keer in Irak te zijn geweest, naar acceptatie van wat is gebeurd.
Tussen die momenten van overgang schets Clint Eastwood een
ongelofelijk spannend en aantrekkelijk verhaal.
Je wordt in het verhaal gezogen om je te realiseren
dat wat er zich in Irak afspeelt geen kans van slagen heeft.
Het geweld door locale krijgsheren en het Amerikaans leger,
verplettert de mensen die geen rol willen of kunnen spelen in het conflict.
Of Eastwood nu voor of tegen de oorlog is?
Hij is in ieder geval voor Amerika.
Vervolgens zag ik afgelopen vrijdag de film Timbuktu.
Gemaakt door Abderrahmane Sissako.
Dezelfde tegenstander: jihadisten.
Mooie beelden die soms heel pijnlijk tonen waar de film over gaat.
De muziekmakende mensen die zich moeten verbergen om van hun
muziek te kunnen genieten.
De voetballende jongens die een wedstrijd spelen zonder voetbal,
blijven je het langst bij.
Het gevoel bekruipt me dat de film te veel voor ons Westerse ogen is gemaakt.
ABeCeDarium in Tilburg
Afgelopen week weer een avond met letters gestoeid.
De eerste pagina met de letter A is bijna gereed.
Dit is het dichts bij het basisidee. Gebruikmakend van de schuinte van de letter A. Die schuine kant steeds weer opnieuw als de basis gebruiken voor de volgende letter A. Het papier wat ik hier gebruik is op basis van bamboe en geschikt voor bijvoorbeeld acryl (90% bamboe, 10% katoen). Het neemt de olieverf die we gebruiken niet goed op. De letter blijven daardoor vlekkerig wat op zich goed werkt bij letters die van zichzelf niet te vol zijn, die geen grote vlakken hebben.
De uitbreiding naar boven beviel me niet zo. Hier alleen de tak die afbuigt naar beneden. Dit papier heeft weer andere eigenschappen. Door de kleuren zijn lijnen ontstaan in het papier die anders omgaan met de verf. Leuk effect. Middenlinks op het papier beginnen is misschien niet zo’n goed idee. Hier is letter 4 een heel volle A.
Dit is een blauw papier. De vorm bereikt langzaam wat is wil bereiken. De witruimte tussen letter 3 en 4 is te groot. Hier is letter 4 wel een smallere letter met kleine versieringen.
Als letter 4 een andere letter gekozen. Ik heb daar een kleine letter geprobeerd en twee verschillende kapitalen. De letter die ik hier gebruik is wat breed. Letter 8 is deels van het papier afgevallen. Dat is niet de bedoeling. Het gele papier voelt als het meest waterafstotend. Toch ben ik over het resultaat niet ontevreden. De kleine vlekjes in het donkerbuin/zwart ga ik niet bijwerken.
De lettervoorraad die ik ter beschikking had en die deels gebruikt is voor deze pogingen.
Lente in uitersten
Afgelopen dinsdag maakte in in het Valkenberg
te Breda de volgende foto’s.
In het donker van de ochtend……
…..en in de late middagzon.
Van tas naar boekenkaft
Het idee om gewoon stof te kunnen gebruiken
om een boek in te binden hield me al een tijd bezig.
Eingenlijk vanaf het moment dat ik de term boekbinderslinnen hoorde.
Op een cursus boekjes maken in Breda kwam dat aspect ook
aan de orde.
Textiel leent zich slecht omdat lijm er eenvoudig doorheen
kan lopen. Dat geeft dan weer allerlei problemen met het
in een pers of onder bezwaar leggen van een boek.
Bovendien is het dan niet echt meer schoon werken.
Bij die cursus is Breda kregen we ook een ‘goodie bag’.
Een linnen tas van Gallery Pepper met een paar leuke
handige voorwerpen.
Die tas, daar gaat het over in mijn blog.
Linnen tas van Gallery Pepper. Ik vind linnen tassen niet zo handig dus had ik nog geen toepassing voor de tas.
Zondag heb ik de tas los getornd.
Resultaat een stuk linnen, twee linnen slierten (de hengsels) en veel draadjes.
Dat heb ik eerst eens gestreken.
Op een stuk van de tas heb ik vlieseline gestreken. Dat werkt prima. Het resultaat lijkt net boekbinderslinnen.
Het logo van Gallery Pepper wil ik gebruiken op mijn boekomslag. Dus het logo op een behoorlijk oppervlak uitgeknipt en voorzien van vlieseline.
Strijken met een vochtige doek. Op internet is precies te zien hoe en hoe lang je moet strijken. Er zijn verschillende soorten vlieseline. Bijvoorbeeld voor soepele stoffen of voor leer (!). De vlieseline die ik had gekocht was ook voor hobbytoepassingen.
Nu nog een boekblok maken en een boekomslag. Ik heb al wel ideeen maar dat volgt later nog wel een keer. Het lijkt er op dat als je een mooie stof hebt en je wilt het gebruiken op je boekomslag, dat er best mogelijkheden zijn.
Vogelrestaurant
Na een moeizame aanloop was het vogelrestaurant,
bij ons op het balkon, best een succes.
Maar de lente komt eraan.
Geen reden meer om de vogels nog extra te ondersteunen.
Het vogelrestaurant staat er verlaten bij.
Bovendien is de pindakaas op.
India 2012 / 2013: De grote moskee van Mandu
Deel 46.
Het is 23 december 2012 en je bent ergens in het midden van India.
Het is er mooi, om niet te zeggen prachtig weer.
Mandu ligt aan een lange weg.
Je hotel ligt in het zuiden. De grote monumenten in het Noorden.
Er tussen liggen tientallen monumenten.
Moskeeen, tombes, karavaanplaatsen enz.
Daartussen wonen natuurlijk de inwoners van India.
Ook in India komt het toerisme steeds meer op gang.
Wat zie je dan bijvoorbeeld:
De toegangspoort tot een serai. Dit is de Aziatische variant van het Amsterdamse grachtenpand. In Amsterdam kwamen de schepen met hun lading, laadde die over of sloegen die op in een grachtenpand. In India is het vervoermiddel de kameel. Die moet soms uitrusten. Soms verkoop je halvervwege je reis een deel van je producten om gelijk weer nieuwe te kopen en met je handelwaar weer verder te trekken. Kopen, verkopen, verblijven. Dat kon allemaal in een serai. Meestal een vierkant gebouw. met aan de zijkanten opslagruimtes en handelsposten. In het midden een grote vrije ruimte voor de dieren die beschermt konden uitrusten.
Een huis van leem.
Er wordt druk gewerkt terwijl wij onderweg zijn naar Bodiya Mahal.
Bodiya Mahal
This monument is situated about 2 kilometers from Jama Mashid on Lalbanglowroad.
The monument is constructed in octagonal plan raised on octagonal platform. It has four arched gates on all four sides. It is constructed of brown stone and lime mortor, the ceiling of large sixteengonal domb adorne with miniature arch nitches. Large domb of monument is made of bricks and plaster with thick lime mortor on both sides. On the exteriour part balustrade balcony and cornice are in delapeteted in condition. Monument is about 16th century on the basis of style.
Net als veel monumenten hier in Mandu is de Bodiya Mahal
in de 16e eeuw gebouwd.
Dit monument is ongeveer dezelfde staat
als het Engels op het bord dat het
monument moet beschrijven.
Bodiya Mahal.
Niet alle monumenten zijn even goed behouden.
We lopen terug naar het centrum van Mandu.
Eenvoudige maar elegante lotus.
Mandu, ingang tot de grote moskee. Hier is ook de toegang tot het mausoleum van Hoshang Shah. Er zijn Indiase toeristen en het is een drukke periode en daarom dat er ook bewaking is.
Een groep toeristen komt net aan. In de bus hebben ze ook kookgerei meegenomen zodat er eten kan worden bereid voor de hele groep.
De grote moskee of Jami Masjid.
Er zijn restauratiewerkzaamheden onderweg.
De Mihrab.
Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.
Ik heb m’n wagen…..
Wat was het een prachtig weer gisteren! Tijd voor tulpen.
En Open!
De magnolia donderdagavond. in de morgen nog dicht, in de avond open. Zo snel gaat het.
Dit is de meest recente aanplant in het Valkenberg. ook bij de vijver.
Pasen = Lente = Magnolia
En in het Valkenberg staat de knoppen
al enige tijd in het zicht.
Schuchter beginnen ze uit te lopen
en langzaam wordt de bloem zichtbaar.
Zo’n mooi gezicht.
Deze foto’s zijn van vanochtend.
Rond de brug over de vijver staan er erg veel. De afgelopen weken zijn er zelfs planten bij gezet. Maar de nieuwe zijn volgens mij van een andere kleur.
Ze zijn prachtig en met de dag gaan ze verder open.
Deze foto was van het Valkenberg zo rond 18:00 uur. De vijver staat nu al geruime tijd met een heel laag waterniveau. De reiger voelt zich nu helemaal in een paradijs. Voor de visstand is dit niet zo goed of zou er geen vis (meer) zitten?
Even op de Breda toer
Het lijkt er nu toch wel sterk op dat er echt iets gaat gebeuren in de Nieuwstraat. We kijken er naar uit!.
van Coothplein / Concordiaplein
Gisteren ben ik naar het Concordiaplain in Breda gelopen
en onderweg maakte ik de volgende foto’s.
Zicht op de gevel van de voormalige Concordia stadsschouwburg.
Breda had lange tijd een stadsschouwburg.
Tegenwoordig gebruiken we die term steeds minder.
Bij de sluiting van de stadsschouwburg is uiteindelijk
een heel groot deel van het gebouw gesloopt (de zaal en het toneel).
Het gebouw aan de straatkant dat de foyer en de administratie
omvatte staat er nog. Er zijn nu winkels en 4 woningen in gerealiseerd.
Op de opgekomen plaats zijn appartementen gebouwd.
Het Concordiaplein.
Concordiaplein.
Ergens tegen een muur vond ik nog dit bord. Een laatste verwijzing naar de schouwburg.
Concordiaplein met de overgebleven ‘voorgevel’.
Concordiaplein: de appartementen.
Vervolgens ben ik ook nog in de buurt rondgelopen.
Overblijfsel van de voormalige technische school?
Een van de statige huizen aan het van Coothplein. In dit geval betreft het een huis op de plaats waar het geboortehuis van Generaal van Ham heeft gestaan.
Hier is hij dan: Anton Wirtz is de maker van deze buste van Generaal P.P.H. van Ham, 1897, brons.
Schuin tegenover het borstbeeld, naast hotel van Ham, ligt het Grand Theatre.
De Mezz (het poppodium van Breda) aan de ‘Achter de lange stallen’ en op de hoek van de Vierwindenstraat.
De ‘Mols Parking’. Gelukkig is vorige week besloten dat hier geen nieuw winkelcentrum zal worden gebouwd. Het zal nog wel 10 – 15 jaar duren voor een nieuwe bestemming van deze ruimte definitief zal worden vastgesteld. De politiek in Breda is niet zo snel.
Kwam ik tegen tijdens mijn wandeling
Lijkt me een Roodborstje. Mooi exemplaar.
Kunstvaria
Adriaen Coorte, Wild strawberries on a ledge (wilde aardbeien op een richel), 1704, oil on paper laid down on panel (Signed and dated lower left, on the ledge: A Coorte / 1704).
Antonio Allegri, called Correggio, Seated prophet with a book facing right (zittende profeet met een boek die naar rechts kijkt. Wie ziet hier een boek?), circa 1523, brush and pen (?) and brown ink, brown wash over, red chalk on red tinted paper.
Egbert van Panderen (after Bartholomeus Spranger), Juno, circa 1590, engraving.
Joan Miro, L’oiseau encerclant de l’or éntincelant la pensée du poète, 1951, oil on canvas.
Pablo Picasso, Bull, Cannes circa 1958, plywood, tree branch, nails and screws.
Peter Paul Rubens, Self-portrait in a circle of friends from Mantua, circa 1602 – 1604, oil on canvas.
Robert Rauschenberg, Los Angeles, 1981, from photos In + Out city limits.
Taddeo Crivelli, Initial B, The Trinity (Drie-eenheid), about 1460 – 1470, tempera and gold on parchment.
Vincent van Gogh, Vase with carnations, summer 1886, oil on canvas.
Gisteren een quiche gemaakt.
Naar recept van Jeroen Meus en Dagelijke kost.
De quiche is een variant op witloof met ham en kaas uit de oven.
Heerlijk.
De ingredienten.
De bodem en de witloof worden apart klaargemaakt. Hier wordt de witloof gebakken en gegaard.
Het resultaat uit de oven. Hij smaakt heerlijk.
Koolmezen: het boekje is gereed
Dat de foto’s verbonden waren met boekbinderslinnen was in de vorige blog al te zien. Maar hier zijn de kaften bevestigd aan de schutbladeren.
Nu wil ik nog de achterkanten van de foto’s
aan elkaar naairen met een kruissteek.
Hiervoor maak ik een mal zodat de gaten straks allemaal op
dezelfde hoogte komen te zitten.
Je moet de mal zo maken dat je kunt zien waar je de mal weglegt op je werk. Alleen dan kun je keer op keer de mal op precies de goede plaats leggen en dus ook de gaten op de juiste plaats maken.
Dit is de handboor die ik gebruik om de gaten voor te boren.
Goed positioneren voor een goed resultaat.
Vandaag gaat het naaiwerk beginnen. Eens zien hoe dat werkt met een kruissteek.
Het boek is al goed te lezen.
Maar de pagina’s kunnen nog alle kanten op. Hier dwars.
Dat is niet prettig vasthouden. Dat moet dus anders.
De draad door het eerste gat. Zorg ervoor voldoende draad te nemen. Beter te veel dan te weinig.
Probleem is om de kruissteek mooi strak te krijgen en te houden.
De eerste gang, van voor naar achter, is gereed. Nu de kruissteek compleet maken.
Met kruissteek zit er nog altijd te veel speling op. Ik ga dus aan de onderste en bovenste rij gaten, de achterkanten aan elkaar knopen.
Ik ben blij met het resltaat.
Gisteravond in Tilburg
ben ik nog het meest bezig geweest met het doorzoeken van bakken
met houten letters om er de mooiste letters ‘A’ uit te zoeken.
Een kort fotoverslag (niet alle letters zijn de A).
Wroeten in bakken.
Letters in alle maten, houten letters, die vooral gebruikt zijn om posters ed te maken.
Nog meer bakken.
Elegante hoofdletter A (rechts).
De eerste selectie. Nu aan de slag met het stempelen.
