Steeds als ik door de Willemstraat loop moet ik naar de
bijzondere gevel kijken die daar al een tijdje is.
De gevel is versierd met grafiek.
De versiering lijkt op oude gotische letters
maar als je goed kijkt zie je al snel dat het geen letters zijn.
De ‘letters’ zijn heel passend op de wand aangebracht.
Ze volgen de ornamenten en structuren die al in de oude gevel
aanwezig zijn en versterken zo het geheel.
Ook het kleurgebruik past uitstekend.
Ik vind het heel smaakvol gedaan.
Gelijk na 4 en 5 mei is er heel wat in gang gezet
in het Valkenberg in Breda.
Ik zie mysterieuze bergen zwart en wit zand
en er hangt een zware lucht van kippestront (?).
En die lucht is niet het gevolg van de kippen en eenden
die er in het park rondlopen.
De bergen zand liggen bijvoorbeeld voor de Kadettenflat.
Maar ook dicht bij de ingang aan de stationskant.
Het lijkt wel of ze een nieuw stuk pad willen aanleggen (?)
De zwakkere delen van de grasvelden zijn bedekt met een laag mest (?)
Er kwam ook nog geel zand bij te liggen.
Voor mij is het nog een mysterie.
Een kort verslag van deze week.
Ik begin aan het deel van het project rond de letter B.
Dat wil zeggen dat ik start met het uitzoeken van de letters.
De eerste reeks houten letters. Welke ik daadwerkelijk gebruik weet ik niet. Ik selecteer op spreiding van de grootte en kapitalen en kleine letters. De papiertjes/plakbandjes aan de letters plak ik er op om de herkomst van de letters vast te leggen zodat ik ze later weer op de juiste plaats kan terugleggen.
Genoeg houten letters voor vandaag.
De eerste probeersels. Ik heb ook ander papier gekocht. Om de letters uit te testen begin ik op een blok met een soort papier wat nog het meest weg heeft van krantenpapier. Ik hoop dat het dan sneller droogt. Misschien geeft dat een kans om met bijvoorbeeld twee kleuren te gaan stempelen.
Was het bij de A vooral de schuine kant van de hoofdletter A die het uitgangspunt was. Hier is het de golf die de twee ‘O’-s van de B vormen die ik wil gebruiken als startpunt.
Heel bijzondere schrijfwijze. Zou dat nou een slimme marketingzet zijn?
Het was druk in het Valkenberg bij de herdenking.
Dit monument zie je makkelijk over het hoofd maar het is er niet minder belangrijk om. Steeds weer actueel.
De tekst.
Artikel 1 van de Nederlandse grondwet:
Allen die zich in Nederland bevinden worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.
Dit was hoe de bloemen er vanochtend bij lagen. Het was erg rustig.
Toen ik zaterdag in het Ginneken was om foto’s te maken
bleek de Hervormde Kerk open te zijn.
Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt.
Hardstenen gedenkteken ter ere van de in 1832 in de Antwerpse Citadel gesneuvelde Nederlandse militairen methet graf van Generaal Chasse.
Hervormde Kerk Ginneken met kerkhof.
Grafmonument van Luitendant Generaal Hendrik Gerard Seelig.
Carles Eyck, Scheppingsraam, 1966.
Ik ben niet zeker van de naam van de kunstenaar maar de spelling heb ik overgtenomen van de folder van de Protestante Gemeente Ginneken. Carles Eyck, Doopraam, 1965.
Vissen in de Jordaan, onderdeel van het Doopraam.
Carles Eyck, Doopraam, 1965, Johannes de Doper. De interpretatie van de verschillende details van de ramen is geheel voor mijn rekening.
Carles Eyck, Doopraam, 1965,Jezus in de Jordaan.
Carles Eyck, Doopraam, 1965, de Heilige Geest.
Carles Eyck, Scheppingsraam, 1966, detail met Adam en Eva.
Carles Eyck, Scheppingsraam, 1966, dieren.
Carles Eyck, Scheppingsraam, 1966, de zon.
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967, detail met een avondmaal.
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967, detail met vuurwerk (?).
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967, detail met huizen en namen van Bijbelse figuren.
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967, detail met Koning David.
Carles Eyck, Het Hemels Jeruzalem, 1967.
Carles Eyck, Overwinning op de dood, 1964.
Carles Eyck, Overwinning op de dood, 1964, detail met de opstanding van Jezus.
Carles Eyck, Overwinning op de dood, Noah (?).
Statenbijbel ?
Aankondigingsbord, 1700 – 1725, eikenhout.
Gisteren ben ik naar het Ginneken gefietst.
Onderweg heb ik wat foto’s gemaakt.
Mijn beeld van het Ginneken.
De foto’s zijn gemaakt in de Ginnekenweg, de Ginneken Markt,
Raadhuisstraat en de Rozenlaan.
Antony Gormley, Connect, 2014, carbon and casein on paper.
Hendrick Goltzius, Three studies of a man’s head (Recto), 1587, silverpoint and possibly leadpoint on cream prepared vellum.
Detail of Henri Matisse, Odalisque au fauteuil noir, 1942.
Hiromu Kira, The thinker, circa 1930, vintage print.
Lord Leighton (Frederic Leighton), Flaming June, 1895, pencil and white chalk drawing.
Marcel Duchamp, Roue de bicyclette (Bicycle wheel), 1913 – 1960 – 1976.
Mark Grotjahn, Untitled (Indian #4 face 45,49, 2014, oil on cardboard mounted on linen.
Peter Doig, Untitled, 2014, oil on paper.
Sigmar Polke, Untitled, 1990, from the Silver Painting-series.
Kunst van vergaan.
Dat is het motto waaronder Paul Jaspers
zijn foto’s maakt.
Vandaag zag ik in Breda een hele serie.
Deze sprong er wat mij betreft uit.
Paul Jaspers, Fabriek Frankrijk.
World Run podium op de Grote Markt.
Iedere zich zelf respecterende ziekte heeft een eigen sportevenement.
Vandaag is het de beurt aan de World Run.
Georganiseerd door een producent van een ongezond drankje.
Het bobo-plateau is gevestigd op het evenemententerrein
(De Grote Markt in Breda)
Daar staat ook een podium waar al vanaf 10:30 iemand staat te praten
tegen zichzelf en een microfoon.
De horeca in Breda zal er beter van worden.
Ingang naar het startdorp.
Het parcours langs de Haven.
Een paar deelnemers op het terrein van de KMA.
Ik heb het niet over de kadetten.
Ook niet over al de lopers die vandaag op de KMA te gast zijn.
Deze waren een beetje afgedwaald. Zijn het misschien ganzen?
Ik ga niet snel naar een Duitse film. Die vervelende taal.
Maakt alles zo hard.
Een Duitse film over Auschwitz maakt alles nog moeilijker.
Maar ‘Im Labyrinth des Schweigens’ is een goede film.
Heel genuanceerd. Echt van deze tijd: grijs.
Het geeft een beeld van de Holocaust niet als een duidelijk
goed of fout maar als een labyrint waarin een van de hoofdrolspelers
tijdelijk verdwaald raakt.
Het is die hoofdrolspeler waarmee een argeloze filmbezoeker
van na de oorlog zich het meest kan vereenzelvigen.
De vier hoofdrolspelers van de film maken dat duidelijk:
= een Duitse journalist die in tegenstelling tot zijn landgenoten
goed geinformeerd is over Auschwitz;
= een Duitse jood die verscheurd wordt door verdriet. Niet het verdriet
van het verlies maar ook van schuld;
= een Duitse advocaat die begint als groentje en langzaam aan
op zoek gaat naar het antwoord op de vraag ‘waarom na zoveel tijd nog vervolgen’.
De vierde hoofdpersoon zijn de mensen die niet meer terug gekomen zijn
van Auschwitz. Zij zijn van het eerste tot het laatse beeld
van de film onzichtbaar aanwezig.
Even nog de activiteiten samenvatten van gisteravond.
Het begon met het werk wat nog niet af was
van vorige week.
Maar de eerste blik viel op al het werk van
de afgelopen weken.
Het werk van de afgelopen weken.
De olieverf die ik daar gebruik is van het merk/type (?) Kastorapid.
Op het internet vond ik daarover:
Startpunt.
Eindresultaat van Apple 1. Nu nog drogen.
Begin van Apple 2. De grote letters zitten nu aan de buitenkant. Hoe een man een gitaar koopt.
Halverwege.
Het eindresultaat van Apple 2. Volgende week begin ik aan de letter B.
Reclame is meestal irritant.
Zeker slecht gerichte reclame.
Zo is het uitdelen van kranten in winkelgebieden op zich een leuk idee.
Maar tegenwoordig krijg je dan op zaterdag de krant van vrijdag uitgedeeld.
Dat kranten een probleem hebben met de actualiteit is duidelijk.
Niet slim van hem om dat nadeel nog eens extra te benadrukken.
Op Internet kan het al even mis gaan.
Zo kochten we de afgelopen weken twee producten van een internet warenhuis.
Kom ik nu op mijn pc op een internet site met reclame
dan zie ik regelmatig dat ik reclame krijg voorgeschoteld
voor de producten die ik al gekoxht heb!
Denken ze nou echt dat de kans groot is dat ik nog
een bureaustoel of een plantenhanger van hen ga kopen?
Is deze schoen overgebleven van de Vrijmarkt of verloren door iemand in het feest?
Men was vergeten deze bordjes weg te halen in het Valkenberg. Dit waren nog de enige bordjes. Gisteren hingen er veel meer. Dit zijn een soort ‘zoekgeraakte kinderen’.
Een magnolia verkleed als kerstboom.
Een stukje van een oranje boa in de trein.
Op de vrijmarkt kijk ik altijd naar boeken.
Vandaag vond ik er twee.
Ze figureerden al op de foto van het naaibankje in mijn vorige logje.
Het eerste boekje is een ABC-boekje:
ABC-leporello.
In dit ABC staat de A ook voor appel. Maar er zitten wel een paar vreemde woorden tussen: de K van koala, de U van uurwerk, de Q van quilt, de X van x-stralen.
Het tweede boek zou ik alleen al gekocht hebben vanwege het Ex Libris.
Het ex Libris van J.W.J.M. van Steen en S.M.Th. van Steen-Brants uit 1977.
Fr. S. Meyer’s Handboek der ornamentiek door J.W.H. Berden. Uitgeverij Sijthoff. Naar de zevende druk.
Titelblad. Systematisch gerankschikt ten gebruike voor teekenaars, architecten, teekenscholen, werkplaatsen en voor algemeene studie
Gisteren heb ik een naaibankje gemaakt van een oude stoel.
De stoel is een paar weken gelden vervangen door een
nieuwe bureaustoel.
Een naaibankje is een hulpmiddel bij het inbinden van een boek.
Dit is de stoel waar ik het naaibankje uit maak.
Even de achterkant van de stoel er af zagen.
Dit is het frame van het naaibankje. De stoelpoten steken omhoog. De onderkant van de zitting gaat het werkblad worden.
De afmetingen van het werkblad. Kort na deze foto sneuvelden er twee vazen van aardewerk en een van glas. Dus om nou te zeggen dat het bankje goedkoop is.
Nog een stuk van de poten af en de bovenkant van het naairaam aanbrengen. Die bovenkant kon ik helaas niet uit de stoel halen.
Het bankje is klaar voor gebruik.
Het naaibankje bij daglicht (met twee boeken die ik vanochtend op de vrijmarkt kocht).
Voor de vlaggenparade begin ik afgelopen vrijdagavond. Bijna middernacht. Op de Grote Markt zuid (ja dat deel waar eerst geen muziek mocht zijn) is men al druk bezig met het opbouwen van de podia.
Vanochtend voor 09:45, Kasteelplein Breda, de hobbymarkt.
Het is nog niet te druk in het Valkenberg bij de vrijmarkt. Maar zonnig is het wel.
Alles klaar voor de parade.
De aankondiging.
De vlaggenmasten.
Die irritante meneer met die camera is van Omroep Brabant.
Charmant.
Publiek.
De vlag van Breda.
Het ‘nieuwe’ beeld van Willem van Oranje.
De spreuk om het standbeeld: Men hoeft niet te hopen om iets te ondernemen noch te slagen om te volharden.
De toespraken.
De burgermeester Paul Depla bij de vrijmarkt.
Ook deze week gewerkt met letters.
Eerst mijn eerste blad afgemaakt.
De olieverf die vorige week was aangebracht was nog niet droog.
Maar ik heb de definitieve versie gemaakt van ‘De vallende A’.
Ik wil steeds een pagina maken met een beeld waarbij de vorm
van de letter (hier de schuinte van de kapitaal A),
bepaalt hoe het beeld er uit ziet.
Het tweede blad moet gedomineerd worden door een beeld
dat in mijn ‘rijmpje’ voorkomt.
Het ‘rijmpje’ voor de A is:
A staat voor Apple,
de producent van slimme en mooie informatica-oplossingen.
Daarom heb ik het logo gekozen van Apple als startpunt.
De eerste poging verliep als volgt (het is nog niet af).
Ter voorbereiding het logo van Apple geprint.
Vervolgens met rode bolus overgebracht op het papier waar ik op ga werken.
A is for Apple.
Dit is het gereedschap dat ik hiervoor gebruikt heb.
Wij kennen natuurlijk allemaal de versie van Rie Cramer:
A is een Aapje dat eet uit zijn poot
Woensdagavond fietste ik langs dit mooie werk: Nick J. Swarth, Blinde vlek.
De tekst die er op de muur staat is de volgende:
blnde vlek
wat een mens
toch in deze
woorden ziet!
er staat
wat er staat
en zlfs dat niet
De mooie manier waarop de letters met elkaar verbonden worden
leidt je even af en daarom zie je niet gelijk dat in
de eerste regel en de laatste een klinker mist.
Je leest er gewoon overheen.
De ‘i’ van blinde en de ‘e’ van zelfs.
