Als ik op twitter kijk naar Copán dan schrik ik ook.
In het dorp Copán Ruinas zijn waarschijnlijk maar
beperkte medische voorzieningen en corona is er ook.
Honduras is een erg arm land en Copán leeft van
de archeologische vondsten die er te zien zijn
van de Maya.

Toen wij er waren, begin 2019, was het er ook niet goed.
Onder druk van jaren met tegenvallende oogsten
had er net een soort van migratie plaatsgevonden.
Een groot deel van de mensen die het er moeten hebben
van het bewerken van hun eigen stukje land en dat van de
grootgrondbezitters, was op drift geraakt in Midden Amerika.
Sommige onderweg naar de US, andere naar een grote stad in
de buurt of naar familie die het op dat moment misschien
wat beter hadden.

Maar in het stadje, met toeristen en goed weer scheen het
redelijk te gaan.
Van wat ik er zag maakte ik foto’s en die kun je hier zien.
Zoals al weer het achtste deel met voorwerpen uit het
Museo de la Escultura de Copán.
Het laatste deel, de volgende dag gaan we de ruïnes bezoeken.

Schedel, afkomstig van tempel 22: Temple 22 – Interior door and bench. Dit is een van de steunen van de bank in de vorm van een schedel. Men noemt deze figuur een Bacab.

Temple 22 is popularly known as ‘The temple of the Meditation’.
We have displayed here the elaborate doorway sculptures from the inner room.
Temple 22 was constructed as a sacred mountain.
The front doorway was transformed into the mouth of the cave or earth monster.
Surrounding the dark interior door, this lively cosmogram transformed the room.
Two figures known as Bacabs crouch on skulls at the edges of the earth.
They are a lifting a sky dragon, with small figures representing the constellations being carried across the sky in S-shaped clouds.
The bench inscription of 9.14.3.6.8 (ad 715), records the 1 K’atun (20 year) anniversary of Ruler 13’s accession.
It is believed that Waxaklajun Ubaah K’awiil built Temple 22 for this event.

Dit is de publiekslieveling. Een beeld van een oude man. Dergelijke beelden worden Pawahtuun genoemd. De Pawahtuuns ondersteunde de wereld die werd weergegeven als een krokodil. Boven de krokodil hielden de Bacabs de vier punten van de hemel omhoog.

The Maya believed that old deities called Pawahtuuns held up the surface of the earth.
The earth they imagined to be the body of a crocodile floating on the surface of a large body of water.
Above them, youthful Bacabs supported the four corners of the sky.
Here you see everybody’s favorite, the toothless ‘old man of Copán’.
It is the head of one of the two giant Pawahtuuns from either end of Temple 11.
These towering figures once held an enormous mosaic crocodile that stretched across the temple façade.
The headdress is a knotted waterlily, a symbol of fertility.
If reassembled, the Pawahtuuns would represent the largest sculpted human figures found in Copán.

Een kop van een ara (macaw) als onderdeel van de gevel van een balspelveld.

Voor mensen die in deze tijd van corona de voetbal missen
is het misschien een interessante toelichting op het mogelijk
ontstaan van dit spel.

Rubber ballgames have been played by indigenous people throughout Mesoamerica since the second millennium BC and probably spawned the development of modern games using bouncing balls, such as soccer.
Eyewitness accounts at the time of the Spanish Conquest and native writing from the 16th century are the only written explanations we have to give us an understanding of how the game may have been played in ancient times.
Judging from the form of the courts, each site seems to have had it’s own rules and preferences.

 

In general, the game was played in a I-shaped alley between two sloping benches with a solid rubber ball weighing around 8 pounds.
The contest was of a gladiatorial nature, with the loser being sacrificed in particularly important games.
Bench markers were positioned for scoring purposes; in the case of Copán they were six upright macaw heads (see the exhibition on the first floor).
The symbolism underlying the game tied it to the ‘death and rebirth’ of the sun, moon, heavenly bodies, and the agricultural cycle.
The purpose of the ballgame contest was to perpetuate these natural phenomena by symbolically defeating the forces of evil.

 

Maya creation myths include a story about twins who descended to the underworld and defeated the Lords of Xibalba (‘the place of fright’).
A ballgame is one of several ways they were tested against the forces of death, disease, darkness and famine.
The sun’s imposter, Vucub-Caquix (Seven Macaw) is defeated by the twins as part of their adventures at the beginning of time.
The screeching macaws landing around the Copán ball court façade mat be depictions of this mythical creature.

 

Maize motifs sprout from the roofs because the game was important in the cycle of life.
Also, Maya creation myths explain that people of this creation were formed from maize dough.
The sun and maize are in a constant cycle of life, death and rebirth.

Het kantoor waar je de toegangskaarten kocht had ook een soort van souvenirwinkel. Buiten op het terrein waren er nog een paar. Maar in het museum was een kleine opstelling om het boek van Barbara W. Fash te kopen. Ze is een van de archeologen die bij de opgraving en totstandkoming van het museum betrokken was.

Met de hulp van de suppoosten en de medewerking van een eigenaar van een souvenirwinkel (als geldwisselaar) kocht ik dit boek: Barbara W. Fash – The Copán Sculpture Museum – Ancient Maya artistry in stucco & stone.

Het boek uit 2001 beschrijft de avonturen van de Maya’s en hun onderzoekers.

De Maya leefden in Copán tussen 1400 voor Christus en ergens in de
negende eeuw na Christus.
Ricardo Agurcia Fasquelle is de Hondurese archeoloog die de tempel
Rosalila ontdekte en het zijn naam gaf.

In 1980 is Copán benoemd tot een World Heritage Site door UNESCO.
Bill en Barbara Fash en een team van archeologen, studenten, enz, begon
in 1984 met een eerste poging om brokstukken van beelden opnieuw
in elkaar te zetten tot een complete gevel.
In 1985 begon het Copán Mosaics Project dat zich richtte op het veld
en omringende structuren van het balspel.
In 1988 werd het project verbreed tot de hele acropolis van Copán.
In 1991 begon de architect Angela M. Stassano aan het ontwerp van het museum.
Tussen 1993 en 1996 werd het museum gerealiseerd.