Waar zou dit over gaan? Waters Of the United States?
Auteursarchief: Argusvlinder
Basketball op het Kasteelplein
Gelukkig was het weer af en toe mooi.
Basketbal toernooi op het Kasteelplein in Breda.
Nieuw tapijt aan de muur
Vorig jaar hebben we een tapijt gekocht
met de naam Structures Mix.
In ons geval is PJ van Aalst de leverancier.
Door allerlei omstandigheden kwam het er maar niet van
om het tapijt ook op te hangen.
Tot gisteren dan.
Dit was onze kamer voorheen:
Hier ligt het tapijt nog op de grond, al wel vastgemaakt op een plaat.
Vervolgens de kamer nadat het tapijt is opgehangen.
Het is een prachtig gezicht.
Precies wat de kamer nodig had.
Van de Streek ‘5-uurtje’
In de week van het Nederlandse bier hebben we gisteren
een Van De Streek ‘5-uurtje’ genomen.
Van de Streek bier is een brouwerij in Utrecht
die dit jaar met twee Nederlandse bieren op
de markt is gekomen.
Het donkere bier is erg lekker.
Van de Streek, Dark roast.
Altered Book: harten, stempels en ecoline
De volgende pagina in mijn boek over India heeft betrekking
op 5 en 6 december 2012.
Op 5 december besluiten we eerder naar Amsterdam te gaan.
Er wordt veel sneeuw verwacht en deze herfst/winter
leert ons dat het openbaar vervoer dan gewoon niet werkt.
Op 6 december gaan we in Breda lunchen en dan neem ik ergens
een folder mee over Breda.
Iedere stad doet mee aan citymarketing. Breda dus ook.
Deze folder ga ik gebruiken voor de pagina:
Wat is jouw beeld van Breda?
Twee mensen ken ik van gezicht op deze afbeelding:
Piet de Jongh van cafe de Beyerd en Joep Peeters (medeoprichter in 1971
en eerste voorzitter van het Jazz Festival Breda).
Meest opvallende kenmerk zijn de rode harten.
Harten neem ik dan ook als uitgangspunt voor de pagina
waar verder het programma voor de vakantie te zien moet zijn.
Ik ben begonnen harten te knippen uit de Indiase krant die ik
had meegenomen uit India en waarvan ik op de colofon
ook al een foto van had gebruikt:
De harten uit de krant, gekleurd met ecoline.
Voor de ondergrond wil ik met een stempeltechniek kleur aanbrengen.
Op het internet vond ik een voorbeeld van iemand die van golfkarton
stempels heeft gemaakt. Een heel leuk effect.
Gisteren zag ik ergens een kartonnen doos die weggegooid ging worden.
Daar heb ik een stuk van mee genomen.
Eerste stap is het afpellen van de golfkarton aan 1 kant
zodat de golven van het karton zichtbaar worden.
De kwaliteit van de doos bepaalt waarschijnlijk mede hoe moeilijk het pellen is.
Vervolgens heb ik er twee stempels uitgesneden:
De harten heb ik bewust haaks op elkaar uit het karton gesneden.
De golven lopen dus helemaal anders.
Ik wil namelijk zien wat het effect is als ik van beide stempels
een afdruk maak op dezelfde plaats met verschillende kleuren verf.
De stempels ga ik straks eerst met gesso verven. Dan zijn de stempels
makkelijker schoon te maken wanneer je van kleur 1 naar 2 wilt gaan.
Op die manier gaan ze – aldus het artikel op internet – jaren mee.
Het resultaat volgt hier binnenkort.
Basketbaltoernooi op het Kasteelplein
Vanochtend is men al vroeg begonnen
met de voorbereidingen voor een basketbaltoernooi
op het Kasteelplein in Breda.
Hier alvast twee foto’s.
Een grote groep vrijwilligers veranderen het Kasteelplein in een basketbalcentrum.
Vooral het aanleggen van de vloeren krijht veel aandacht.
Martin Pikkaart
Martin Pikkaart is een kunstenaar/illustrator.
Er is op dit moment werk van hem te zien bij Kunstroof in Breda.
Ik heb een werk van hem gekocht en op Facebook zag ik bij het werk
de volgende toelichting (bericht van 27 maart):
for the people who like details!!
its made on arches hotpress 1230 gram board
with ink and brush winsor & newton # 2
Vertaling:
Voor mensen die van details houden.
Het is gemaakt op Arches Hotpress Board (merk karton)
met inkt en kwast van Winsor & Newton (nummer 2).
Nummer 2 staat waarschijnlijk voor de soort/grootte van de kwast.
Het resultaat mag er zijn !
HhhH: 27 mei 1942
Op 27 mei 1942 wordt er een aanslag gepleegd op Reinhard Heydrich.
Heydrich was de rechterhand van Reichsführer-SS, Heinrich Himmler.
Zijn bijnamen waren: De slager van Praag, De beul van Praag en Het Blonde Beest.
Heydrich was voorzitter van de Wannsee conferentie met als onderwerp
de verfijning van de systematische uitroeiing van alle Joden in Europa.
De secretaris van de conferentie was Adolf Eichmann.
De gevolgen van de aanslag zijn enorm geweest.
Bloedige represailles en een massamoord tegen de Tsjechische bevolking.
Onder andere werd het dorp Lidice uitgemoord en letterlijk
met de grond gelijk gemaakt.
Het boek HhhH (Himmlers hersens heten Heydrich) van de schrijver Laurent Binet
gaat over Reinhard Heydrich.
Laurent Binet, HhhH, Himmlers hersens heten Heydrich.
ik ben dit boek aan het lezen en het leest fantastisch.
Het boek is opgebouwd bijna alsof de schrijver het tegen je verteld.
Hij geeft korte inleidingen en anekdotes die verband houden
met het ontdekken van de informatie.
Hij geeft korte geschiedenisverhalen die direct tot de kern
van de gebeuretissen doordringen.
Hij geeft zelf commentaar op eerder geschreven hoofdstukken.
De meeste hoofdstukken zijn slechts een deel van een pagina lang
tot enkele pagina’s.
Of zoals Pulitzer prize winnares Barbara W. Tuchman het zegt:
“Why is it generally assumed that in writing,
the creative process is the exclusive property
of poets and novelists?
I would like to suggest that the thought applied
by the historian to his subject matter
can be no less creative that the imagination
applied by the novelist to his.”
Essay: The historian as Artist from ‘Practicing History’. Page 45.
Korte vertaling:
Waarom wordt algemeen aangenomen dat het creatieve aspect
van schrijven is voorbehouden aan dichters en romanschrijvers.
Ik zou denken dat het denkproces van een historicus
over een onderwerp niet minder creatief is
als het verbeeldingsproces van de schrijver.
En dat komt in het boek HhhH op een fantastische manier tot uiting.
Altered Book India: Colofon
Hierboven is te zien hoe de colofon uiteindelijk geworden is.
De pagina zal later nog worden aangevuld met informatie
over gebruikte lettertypes.
Smanneke
Onze designlamp ‘Smanneke’, het lopend huisje
van Kunstroof (Tom L’Istelle) staat hieronder nog
op de eerste versie van het trapje.
Ik vind de stootplanken te breed.
Vandaag komt de laatste versie met ingekorte
stootplanken.
Putdeksel gemeente Breda
In de regen…..
Kleurenfoto’s van de Grote Depressie
Op het internet vond ik een site met 70 grote kleurenfoto’s
die gemaakt zijn door verschllende fotografen tijdens de
Grote Depressie en het begin van de Tweede Wereldoorlog.
Je kunt er regelmatig foto’s zien uit die tijd,
maar meestal alleen maar zwart/wit foto’s.
Een van de bekendste foto’s is die van Dorothea Lange:
Dorothea Lange, Migrant mother, 1936.
Deze foto’s zijn afdrukken van dia’s.
Je kunt alle foto’s hier zien:
Captured: America in Color from 1939-1943:
http://blogs.denverpost.com/captured/2010/07/26/captured-america-in-color-from-1939-1943/2363/
De mooiste zie je hier.
Jack Delano, Barker at the grounds at the State Fair, Rutland, Vermont, september 1941. Reproduction from color slide.
Een ‘Barker’ is iemand die mensen naar een attractie lokt.
In dit geval een kermisattractie met levende dieren.
Jack Delano, Children in the Tenement District, Brockton, Massachusetts, december 1940. Reproduction from color slide.
Jack Delano, Chopping cotton on rented land near White Plains, White Plains, Greene County, Georgia, june 1941. Reproduction from color slide.
Grond voorbereiden voor katoenverbouwing.
Jack Delano, Farm auction, Derby, Connecticut, september 1940. Reproduction from color slide.
Russell Lee, Faro and Doris Caudill, Homesteaders, Pie Town, New Mexico, october 1940. Reproduction from color slide.
Dhr. Faro en Mevr. Doris Caudill.
Zelfvoorzienende boeren.
Jack Delano, General view of part of the SouthWater Street Freight Depot of the Illinois Central Railroad, Chicago, Illinois, may 1943. Reproduction from color slide.
Vrachtoverslag van het station in Chigago.
John Vachon, Grand Grocery Company, Lincoln, Nebraska, 1942. Reproduction from color slide.
Kruidenierszaak.
Russell Lee, Hauling crates of peaches from the orchard to the shipping shed, Delta County, Colorado, september 1940. Reproduction from color slide.
Vervoer van perzikken van de boomgaard naar de shuur.
Russell Lee, Jack Whinery, Homesteader and his family, Pie Town, New Mexico, october 1940. Reproduction from color slide.
De family Whinery.
Heel mooi vind ik die poster op de achtergrond.
Dat ideaalbeeld met Coca Cola.
Alfred T. Palmer, M-4 Tank crews of the United States Fort Knox, Kentucky, june 1942. Reproduction from color slide.
Tankbemanning.
Russell Lee, On Main Street of Cascade, Cascade, Idaho, july 1941. Reproduction from color slide.
De hoofdstraat.
Russell Lee, Orchestra at square dance, Mc Intosh County, Oklahoma, 1939 or 1940. Reproduction from color slide.
Begeleiding voor een dansavond.
Russell Lee, Shepherd with his horse and dog on Gravelly Range, Madison County, Montana, august 1942. Reproduction from color slide.
John Vachon, Young African-American boy, Cincinnati, Ohio, 1942 or 1943.
Jonge Afro-Amerikaan.
Gezien: Night train to Lisbon
Vorige week zag ik de film ‘Night train to Lisbon’.
De film deed me denken aan ‘Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan’.
Het boek van Louis Couperus.
Beide boeken zijn een soort detective, maar dan zonder inspecteur.
Beide boeken hebben twee hoofd verhaallijnen.
Een verhaallijn in het ‘heden’.
Een verhaallijn in het verleden.
Net als bij de meeste detectives.
Het verleden betreft in allebei de gevallen traumatische gebeurtenissen
die mensen in het heden nog steeds bezighouden.
Die nog steeds voor een groot deel hun gedrag bepalen.
In ‘Van oude mensen’ is dat de moord in het koloniale Indonesie.
In ‘Nighttrain’ de bijna moord aan de vooravond van
de Portugeese Anjerrevolutie.
Voeg bij ‘de verleden tijd’ de liefde van de hoofdperoon
in ‘Lisbon’ voor het betere boek
en het verklaard waarom het lage tempo zo goed bij de film past.
Twee jaar geleden waren we op vakantie in Kaap Verdie.
Daar ligt de plaats Tarrafal.
Die wordt ook in de film genoemd.
Het is het concentratiekamp dat de Portugeese dictatuur
gebruikte om politieke tegenstanders het zwijgen op te leggen.
Het kamp heeft een eenvoudig maar heel effectief systeem om de bewakers op de muren, volledig, fysiek, te scheiden van de kampbewoners. Ontsnappen was geen optie. De temperaturen in de zomer dodelijk.
India 2012 – 2013: deel 8
Maandag 10 december (deel 2)
Het was warm vandaag en het wandelen langs de winkels
rond de Charminar viel niet mee.
Eten en drinken, koopwaar, veel vrouwelijke koopjesjagers, harde schaduw door de felle zon, rechts het door de Engelsen gebouwd, voormalig ziekenhuis. In de verte de Charminar.
Als laatste bestemming nog naar het Jung Museum geweest.
Dhr. Jung was een rijke hoveling met een enorme collectie kunst.
Kunst zowel uit europa als uit India.
Je ziet er naast de kunst met de grote K (bijvoorbeeld
de fantastische collectie miniaturen),
dingen die ik bijna als kitch zou bestempelen, plus
bijvoorbeeld een hele verzameling tinnen soldaatjes.
De Charminar.
Met de riksja terug naar het hotel gegaan.
Onderweg hadden we nog een ongeluk(je).
De riksja werd in het drukke verkeer vanachter aangereden,
door een motor.
Achterlicht kapot.
in de avond gegeten bij de ‘Waterfront’.
Het tevergeefs zoeken, een dag eerder, werd alsnog beloond.
De Waterfront vind ik geen Lonely Planet eetgelegenheid.
De zaak is niet zo eenvoudig te bereiken, ver van de oude stad.
De prijzen liggen er 10-20% hoger dan bij andere goede gelegenheden.
Van de wijn (India is een wijnland in opkomst) is de prijs belachelijk.
Toegegeven, niet veel gelegenheden schenken wijn, maar 3000 roepies
voor een Sula en 4500 voor een buitenlandse wijn! 40 euro!
De ligging aan het water is mooi.
We zaten buiten.
Het water van het meer ‘ruikt’.
Muggen, heel veel.
De muggenbestrijding is er wel erg ingrijpend.
Tegen het uitroken aan.
Zomaar een winkel bij de Charminar.
Het lettertype in de titel van Hyderabad 10 december 2012 is van Marcus Sterz en heet Darjeeling Regnaments Web.
Maastricht
Vorig weekend, het Pinksterweekend, zijn we
in Maastricht geweest.
Met gemengde gevoelens kijk ik er op terug.
Maastricht is prachtig.
De Maas, het Boutgondische leven, de mooie winkels, de geschiedenis.
Daar ligt het niet aan maar het weer zat niet mee
en de paar zonnestralen die we hadden,
hebben er voor gezorgd dat ik nu een koortslip heb.
Maar goed, ik heb in de mooie winkelstad Maastricht
weer eens een reeks foto’s gemaakt die ik graag
met de bezoekers van mijn blog wil delen.
De Ridder Bier brouwerij.
Maastricht en de Maas, een mooi duo.
Gevelsteen: In de grudt meulen, 1740, Corversplein 12.
Gevelsteen: In de stadt Ceulen (Keulen), 1700.
Modern Maastricht.
Voetgangers en fietsbrug over de Maas.
Kerktorens van Maastricht.
Stadswal.
Eerste Pinksterdag, uitgebreide viering in de kerk.
En achter de kerk.
En door de winkelstraat.
Maastrichtse bruggen over de Maas.
Gouvernementshuis van Limburg.
Fort St. Pieter.
De St. Pietersberg.
Bonnefanten Museum, architect Aldo Rossi.
St. Servaes.
St. Servaesbrug.
Op de Maasbrug.
De VVV.
Stadhuis onder de wolken.
Werkelijk prachtige winkels in het Stokstraatkwartier en hier in de Stokstraat.
Inspriratie: Krishna holds up Mount Govardhan
Krishna holds up Mount Govardhan to shelter the villagers ff Braj, folio from a Harivamsa (The legend of Hari Krishna), circa 1590 – 1595. Afkomstig uit hedendaags Pakistan, waarschijnlijk Lahore.
Dit is een van de grote klassieke teksten van de wereldliteratuur.
Hier een manuscript uit ongeveer 1590.
Het manuscript is onderdeel van de Metropolitan Museum collectie.
De afbeelding was al eens eerder hier op mijn blog te zien
maar een paar maanden geleden zag ik er ook een stuk tekst van.
Een geweldige inspiratie voor het Altered Book
over India dat ik aan het maken ben.
Zo mooi wordt mijn boek niet, maar het idee voor een tekst illustratie
zit nu in mijn achterhoofd. Ik ben benieuwd of en hoe het er weer
uit gaat komen.
Kijk maar eens naar die tekst:
En meer in het bijzonder de goudversiering tussen de tekstregels.
Smanneke loopt inmiddels van zijn trapje af
Onze designlamp, gemaakt door Tom L’Istelle,
loopt inmiddels van zijn trapje af.
Let op de kleur van zijn poten (speciaal door ons gekozen groen),
het resthout waaruit het huisje is gemaakt,
de kaasplanken die gebruikt zijn om de trap te maken
en de kleur van de snoer (paars).
We hebben bewust gekozen voor 5 meter snoer
zodat de snoer breed weggelegd kan worden en ook de kleur
beter tot zijn recht komt.
Het trapje gaat nog iets aangepast worden.
De kleuren en het materiaal passen naar ons idee
allemaal perfect in onze woonkamer.
Die streep licht die je ziet achter Smanneke
zet zich later op de avond door de hele kamer door.
Een heel leuk effect.
Ook de schaduwen zijn heel interessant.
Crowdfunding certificaat Van de Streek Bier
Deze week ontving ik het crowdfundingcertificaat
van de gebroeders van de Streek.
Ze zijn bezig hun brouwerij vaste voet te geven.
Dat hebben ze bijvoorbeeld onlangs gedaan door hun bier
te presenteren op het Utrechts Bier Brouw Festival (UBBF).
De saison die ze er presenteerden was nog maar een proefbrouwsel
maar wat mij betreft een topper.
VandeStreek bier: Broeders en DarkRoast.
Hun twee meer gevestigde bieren: Broeders (fris hoppig tarwebier) en
Dark Roast (vol, donker en krachtig) zijn ruim te verkrijgen
via hun webwinkel.
De ‘Dark Roast’ is een persoonlijke aanrader al vind ik de
typering ‘Coffee Stout’ te veel de nadruk leggen op de
koffiesmaak.
Hannah Arendt
Vorige week zag ik de file ‘Hannah Arendt’.
Ik vond het een mooie film over een niet zo eenvoudig
te filmen onderwerp: de controverse in de media
na het verschijnen van een artikel in een gezaghebbende krant.
De controverse gaat zo ver dat het leven van de schrijfster
ingrijpend veranderd.
Het schokkends vond ik dat al in 1963/1964
door vooraanstaande opinieleiders werd gesproken
over de Tweede Wereldoorlog
in andere kleurschakeringen dan wit en zwart.
Terwijl tot in 1991 Lou de Jong in goed en fout
bleef schrijven in ‘Het Koninkrijk der Nederlanden
in de Tweede Wereldoorlog’.
Het duurt nog tot in 1985 met ‘Wo ist der Bahnhof ?’ (Koot & Bie)
en tot 2010 met het verschijnen van het boek
‘Grijs verleden’ van Chris van der Heijden, dat er in de
populaire media een genuanceerder standpunt wordt
ingenomen over ‘Goed en Fout’.
Haar vraag bij de rol van de Joodse Raad werd
Hannah Arendt nog het meest aangerekend.
In dat verband is het de moeite waard de ‘Voetnoot’
van Arnon Grunberg in de Volkskrant van 11 april hier aan te halen.
De titel is: ‘Niet zo moedig’.
Een interessante bijdrage aan de discussie.
Op woensdag vroeg Max Pam zich in de Volkskrant af hoe moedig journalisten zijn naar aanleiding van Nederlandse journalisten ten tijde van de Duitse bezetting. …
Waarom eigenlijk zouden journalisten moediger moeten zijn dan andere mensen?
In hun studie over Duitse soldaten ten tijde van de Tweede Wereldoorlog concluderen Söncke Neitzel (historicus) en Harald Welzer (sociaal psycholoog) dat afkomst, beroepsgroep, religie en overtuiging nauwelijks een rol speelden. Soldaten vechten in een oorlog waar ze tegen zijn.
Waarom zouden journalisten dan geen stukken schrijven waar ze eigenlijk tegen zijn?
Alles in onze cultuur is erop gericht dat qwij ons aanpassen en ons werk zo goed mogelijk doen.
Mensen worden bepaald door de context.
Individuele, morele overtuigingen spelen alleen in de zeldzame gevallen een rol.
Arnon Grunberg
Op Twitter heb ik de volgende vragen gesteld:
Wat is erger
– 93-jarige Duitser die denkt kok te zijn geweest in Auschwitz
– Eichmann die denkt niet verantwoordelijk te zijn voor moord
maar voor het op tijd laten rijden van de trein
– The Killing Fields
– Israel in Gaza
– Guerra Sucia (dodenvluchten in Argentinie) For humanitarian reasons,
the pregnant women could not be moved.
I mean, eliminated.
We had to wait until they gave birth
– Abu Ghraib, Guantanamo Bay
– The Act Of Killing
– Ratko Mladić, Radovan Karadžić, etnische zuiveringen, Srebrenica
– Een levende of dode Videla
Skyfall
Op ons balkon staan een aantal planten,
het is zeg maar ons balkontuintje.
Het zijn er maar een paar, ze hebben weinig onderhoud nodig.
De meeste slagen erin de winter door te komen.
Niet allemaal maar die worden dan in het voorjaar vervangen.
Blakontuintje.
Gisteravond zei mijn vriendin: ‘Wat zit er in die den ?’
Aangezien het regende keken we van binnen naar ons balkontuintje.
Ik zei nog gekscherend: ‘een denneappel’.
Maar nader onderzoek laat zien
dat er iets heel anders uit de lucht was komen vallen.
Skyfall: dood vogeltje.
