Update op fietsen

Deze week plaatste ik een foto op Twitter van een fiets
die al bijna een week in het Valkenberg stond.
Op een plaats waar de meeste mensen geen fietsen plaatsen.
In de ochtend de foto op Twitter, ’s avonds weg.
Hopelijk meegenomen door de rechtmatige eigenaar.
Of mijn bericht op Twitter er iets mee te maken had weet ik niet.

IMG_1239BredaValkenberg

Zo stond de fiets bijna een week in het park.


IMG_1240BredaKasteelplein

In de avond zag ik dat er iets voor in de plaats was gekomen: op het Kasteelplein lag deze stapel fietsen en rommel, opgevist uit het water. Inmiddels is dit ook opgeruimd.


Bill Murray op Twitter

Deze week zag ik een tweet van Bill Murray
die ik zo grappig vond dat ik hem hier ook even toon.

 photo BillMurray.jpg

Bill Murray op Twitter: “What I hate most about Twitter, is finishing a good tweet, having -1 characters left, and then having to decide which grammar crime to commi”


Nu waren er meteen mensen die wisten te vertellen dat de grap
niet origineel (meer) was.
Er waren mensen die direct wilde helpen en advies gaven hoe
de zin aan te passen zodat hij toch zou passen.
Er ontstond een discussie over interpunctie en Twitter.
Dat kan ik allemaal niet bepalen. Ik vond hem gewoon leuk.

Gelezen: Kunst als therapie

Al eerder heb ik boeken besproken
die de functie van kunst proberen uit te leggen.
Vaak zijn die werken moeilijk begrijpbaar
en helemaal vinden in de theorie kan ik mezelf niet.

Het kan ook anders.
Ik ben het niet helemaal eens met de opvattingen
die in ‘Kunst als therapie’ worden verkondigd
maar dit is in ieder geval een samenhangende, complete theorie,
die begrijpelijk is en ergens op slaat.

Alain de Botton timmert flink aan de weg op dit moment.
Onder andere met een tentoonstelling in het Rijksmuseum, zijn Twitter account
en de Schools of Life die overal ter wereld als paddestoelen
uit de grond lijken te schieten.
Dus binnenkort ga ik wat dieper in op de materie.
Maar voor nu:
het boek is prima leesbaar, mooi gemaakt met prachtige afbeeldingen.
Tot aan het deel over ‘Geld’ klopt het behoorlijk.
Dan als het er op aan komt (geld) wordt het verhaal zwakker en zweverig.
Dat is jammer.

 photo DSC_3607KunstAlsTherapieAlainDeBottonJohnArmstrong.jpg

Alain de Botton en John Armstrong, Kunst als therapie.

Hannah Arendt

Vorige week zag ik de file ‘Hannah Arendt’.
Ik vond het een mooie film over een niet zo eenvoudig
te filmen onderwerp: de controverse in de media
na het verschijnen van een artikel in een gezaghebbende krant.
De controverse gaat zo ver dat het leven van de schrijfster
ingrijpend veranderd.

Het schokkends vond ik dat al in 1963/1964
door vooraanstaande opinieleiders werd gesproken
over de Tweede Wereldoorlog
in andere kleurschakeringen dan wit en zwart.
Terwijl tot in 1991 Lou de Jong in goed en fout
bleef schrijven in ‘Het Koninkrijk der Nederlanden
in de Tweede Wereldoorlog’.
Het duurt nog tot in 1985 met ‘Wo ist der Bahnhof ?’ (Koot & Bie)
en tot 2010 met het verschijnen van het boek
‘Grijs verleden’ van Chris van der Heijden, dat er in de
populaire media een genuanceerder standpunt wordt
ingenomen over ‘Goed en Fout’.

Haar vraag bij de rol van de Joodse Raad werd
Hannah Arendt nog het meest aangerekend.

In dat verband is het de moeite waard de ‘Voetnoot’
van Arnon Grunberg in de Volkskrant van 11 april hier aan te halen.
De titel is: ‘Niet zo moedig’.
Een interessante bijdrage aan de discussie.

Op woensdag vroeg Max Pam zich in de Volkskrant af hoe moedig journalisten zijn naar aanleiding van Nederlandse journalisten ten tijde van de Duitse bezetting. …
Waarom eigenlijk zouden journalisten moediger moeten zijn dan andere mensen?
In hun studie over Duitse soldaten ten tijde van de Tweede Wereldoorlog concluderen Söncke Neitzel (historicus) en Harald Welzer (sociaal psycholoog) dat afkomst, beroepsgroep, religie en overtuiging nauwelijks een rol speelden. Soldaten vechten in een oorlog waar ze tegen zijn.
Waarom zouden journalisten dan geen stukken schrijven waar ze eigenlijk tegen zijn?
Alles in onze cultuur is erop gericht dat qwij ons aanpassen en ons werk zo goed mogelijk doen.
Mensen worden bepaald door de context.
Individuele, morele overtuigingen spelen alleen in de zeldzame gevallen een rol.
Arnon Grunberg

Op Twitter heb ik de volgende vragen gesteld:

Wat is erger

– 93-jarige Duitser die denkt kok te zijn geweest in Auschwitz
– Eichmann die denkt niet verantwoordelijk te zijn voor moord
maar voor het op tijd laten rijden van de trein
– The Killing Fields
– Israel in Gaza
– Guerra Sucia (dodenvluchten in Argentinie) For humanitarian reasons,
the pregnant women could not be moved.
I mean, eliminated.
We had to wait until they gave birth
– Abu Ghraib, Guantanamo Bay
– The Act Of Killing
– Ratko Mladić, Radovan Karadžić, etnische zuiveringen, Srebrenica
– Een levende of dode Videla

Argusvlinder op Tumblr

Sinds vandaag heeft deze weblog ook een uithangbord op Tumblr.
Na Twitter en Pinterest nog een social media platform aan de
weblog toegevoegd om een beetje op de hoogte te blijven.

We zijn te vinden op:

http://argusvlinder.tumblr.com

(helaas kun je op Weblog.nl nog steeds geen link publiceren
dus als je ons wilt zien op Tumblr dan zul je de link moeten overtikken
of ons opzoeken via Internet explorer).