Mijn werkzaamheden in de werkplaats
zijn niet altijd creatief.
Soms moet er ook een gewoon klusje worden uitgevoerd.
Herken je het volgende?
Ik mag al een tijdje vanaf de zijlijn meekijken naar
het ontstaan van de tentoonstelling Blikvangers.
Een tentoonstelling over de boekomslagen,
reclametekeningen en affiches van Fiep Westendorp.
De tentoonstelling gaat gehouden worden in het
Nederlands Drukkerij museum in Etten-Leur.
Van 2 april tot en met 1 november.
Er wordt al geruime tijd hard gewerkt door een grote groep vrijwilligers om de tentoonstelling georganiseerd te krijgen. Ik ben er van overtuigd dat dit een groot succes zal worden. Ik kijk uit naar de tentoonstelling!.
Somns lijkt het misschien dat er niet veel gebeurt
op mijn blog maar schijn bedriegt.
De afgelopen weken waren vol met verkouden zijn,
carnaval en activiteiten in mijn werkplaats.
Zo ben ik eindelijk begonnen aan wat de achterkant moet worden
van mijn jaarkaart. In plaats van een kaart met kerst- en nieuwjaargroeten
wil ik een kaart maken die het jaar samenvat.
Twee teksten van Arnon Grunberg doen dat wat mij betreft prima.
Ik heb al wat afdrukken gemaakt op door me zelf geschept papier.
Die waren eerder hier al te zien.
Maar de achterkant is nog leeg.
Dat begint met het maken van een ontwerp van de lino. Ik wil drie lino’s snijden om die met verschillende kleuren over elkaar af te drukken. De kleuren moeten de leerbaarheid van de tekst vergroten.
De ene kleur zal het woord JAAR en de andere het woord KAART benadrukken. De derde kleur moet ‘2016’ weergeven en eenheid in de afbeelding brengen.
De lino van JAAR met zijn ‘regenjasje’ aan.
De eerste proefdrukken. Ik ben nog niet tevreden.
Daarnaast ben ik naar aanleiding van mijn ‘open dag’ naar middeleeuws ontwerp een paar boekjes aan het maken. Hier liggen de bladzijdes al mooi opgevouwen en de leren kaften.
Gelukkig heb ik mijn foto’s kunnen maken
voordat de regen er met bakken uit de hemel kwam.
Cafe Biljart Meej Maote.
Sjassee.
Pijler van de Hoge Brug.
Grote Toren.
Een paar wagens in zijn totaal.
Deze stonden dit jaar opgesteld op de Nieuwe Haagdijk.
Grote Toren.
Hoepel op.
Hoepel op.
Rustende ridder.
Prei.
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
De tent van Winnetou
Na 63 jaor lope in de maot z’n we nu aan winnetou.
Venetie in Brabant.
Ok de vromste vrouwe kunne de maot nie ‘ouwe.
De begijnen bereiden zich voor op de optocht.
Het begijnhof moet in de verkoop vanwege maotje te klein.
Hier wordt een heel begijnhof afgeladen.
Zomaar een gevel van het begijnhof.
En hier een kopse kant.
Virtjoel riejelletie. Ik zie, ik zie wadde gij nie ziet.
Prison escape.
Prins Carnaval.
BCV: Begijnse Carnavals Viering.
Dakkapel.
Brouwerij de drie begijntjes.
Brouwerij de drie begijntjes.
Brouwerij de drie begijntjes.
B-gein bier.
NAC telt nog steeds mee.
Dun 2.0 pastor.
Ze lopen nog steeds warm voor de optocht. Dat soort optimisme was vandaag hard nodig. Volhouden!
De Coopjesjagers kunne gin maot ‘ouwe.
We kunne gin maot ‘ouwe: obesitas.
Breda kleurt Zen.
Geve bos hout loopt illegaal mee met de optocht.
Verkeerde maot.
Flower Power.
Heel mooi!
Geen Trump te zien.
Ik was er in ieder geval op tijd bij. Het weer is niet gewelding maar het is niet koud en droog!
De kleding snap ik niet bij het thema (Kunde Maot ‘Ouwe?) maar de kleding en schmink zijn gewoon erg leuk.
Veel muziek, dirigenten maat houden met eten en drinken, en haring.
Dirigent.
Nog een dirigent.
Wie windt ons op?
De gebroeders Trump zonder masker.
Maotjes Haring.
Super Maot.
Ze kunne gin maot ouwe.
Ma Touw en Pa Touw.
De gebroeders Trump met masker.
Ze kunne gin maot ouwe want slaon nerregus op.
Gisterochtend heb ik het middeleeuws boekje afgemaakt.
Het is een ontwerp van De Papieren Eenhoorn.
Van hen heb ik het bouwpakketje gekocht.
Al even geleden heb ik de pagina’s gesneden, gevouwen
en onder bezwaar gelegd.
Gisteren heb ik het leer voor de voor en achterkant
gesneden en voorzien van de gaatjes om het boekje te
naaien en om er een bevestigingstouwtje aan te maken.
Het gaatje voor het touwtje heb ik met een papierboor gemaakt. De grootte van het gaatje kan het koordje goed hebben.
Het innaaien is vervolgens eenvoudig. Als je dan de pagina”s opvouwt ontstaat er een klein maar heel leuk boekje.
Als je het groter zou uitvoeren met hier en daar een andere techniek heb je een buidelboek. Maar hier is het een boekje om makkelijk bij je te hebben en waarin je wat belangrijke feiten kunt opslaan. Een soort Google van die tijd.
De titel is niet helemaal waar.
Maar voor het drukwerk aan mijn boek klopt het wel.
Na veel weken zetwerk, zijn alle teksten van het
laatste verhaal gereed.
De laatste loodjes slaan dan op het drukken van de tekst.
Daar is deze week mee begonnen en we maken dit
over twee weken af.
Nu kunnen de pagina’s, die aan 1 kant bedrukt zijn, drogen.
Het begon deze week in de FutureDome. Daar heb ik met kopietjes van de drukproeven een ontwerp gemaakt waarbij duidelijk wordt welke teksten waar op de twee pagina’s moeten komen. De pagina’s samen vormen een katern.
Een maal in het Nederlands Drukkerij Museum, op woensdag, hebben we de laatste correcties doorgevoerd op de teksten en die konden vervolgens naar de pers.
Het opbouwen van de pagina’s is dan nog een heel werk. Een heel precies werk. De letters vallen gemakkelijk om, ook als ze goed opgebonden zijn. Vervolgens moet de tekst goed op het papier gepositioneerd worden. Dat is waar voor de marges aan de zijkanten, boven en onderkant. Maar ook voor de ruimte tussen de twee tekstblokken.
De grootte van de zetsels is afhankelijk van de grootte van de galei waar ze op opgeslagen lagen. Dat had misschien wel anders gekund maar dan had het ontwerp eerder gereed moeten zijn. Daarom moeten we de zetsels op de pers nog even opnieuw verdelen en eventueel weer opbinden en wegleggen om later te verwerken. Twee vrijwillewgers van het Nederlands Drukkerij Museum voeren alle werkzaamheden uit. Ik sta erbij kijk en weet hoe de teksten in elkaar zitten. Ik ben de vraagbaak.
Zowel bladzijde 1 en 8 als 3 en 6 zijn afgedrukt. De andere bladzijdes gaan op de achterkant volgen.
De drukker in actie!
Van het station naar huis zie ik maar een klein stukje van Breda
maar vanavond zag ik op twee plaatsen stormschade.
Bij de cadettenflat lag er op de bovenste verdieping een ruit uit.
Hier en daar leek nog een stuk glas in de sponning te zitten.
Twee cadetten attendeerden voorbijgangers erop niet te dicht
langs de flat te lopen (op het Kasteelplein).
Of iemand het raam had geopend en de wind onderschat heeft
of dat er iets anders was weet ik niet.
In het park lag een flink stuk van een van de bomen zomaar
op het pad:
Boom deels geknapt in het Valkenberg in Breda.
Het lijkt erop alsof de plaats waar de tak en de stam verbonden waren, niet helemaal ongeschonden was op het moment dat de storm vandaag begon. Maar toch jammer.
Nanjing is de eerste hoofdstad van de Ming dinasty.
Dat is natuurlijk al heel lang geleden.
Misschien ken je het onder de naam Nanking.
Er wonen tussen de 7 en 8 miljoen inwoners.
Afgelopen september was ik er met een Chinese vriend
twee dagen. In de avond van de eerste dag
zijn we naar een populair plein gegaan met daarom heen
veel winkelstraten met veel restaurants.
China zet behoorlijk in op lokaal toerisme en het vermaak voor de Chinezen.
Brood en spelen? Naar het verleden verwijzen maakt onderdeel uit van het gevoel overbrengen naar de Chinezen dat het goed gaat met China. Dat ze op de goede weg zijn..
Het was er druk maar heel relaxed en heel goed toeven was het in de Confucius tempel.
Dit is een enorm bronzen beeld van Confucius. Dit is een filosoof maar er worden voor hem ook tempels opgericht.
Bronze sculpture of Confucius.
Named as Qiu and styled as Zhongni.
Confucius was born in Zouyi, State Lu,
during the Spring-Autumn Period.
As the founder of Confucianism, Confucius was regarded as the greates thinker, educator and statesman in Chinese history.
The bronze sculptire of Confucius, 4,18 meters high and 2.500 kilograms in weight, was erected on January 8, 1993.
Is is the highest bronze sculpture of Confucius in China so far.
Wikipedia:
Confucius (Latinisering van het Chinees: letterlijk “Meester Kong”). Geboren in Qufu, 551 v.Chr. – aldaar, 479 v.Chr.
Confucius was een denker en sociaal filosoof uit het oude China, lang vóór de vorming van het Chinese keizerrijk tijdens de Periode van Lente en Herfst en wordt gezien als “Wanshishibiao”, een voorbeeld voor alle leraren.
Hij werd geboren als Kong Qiu in de stad Qufu in de Chinese staat Lu in de tegenwoordige provincie Shandong.
In de Gesprekken van Confucius (Lunyu) zijn 499 uitspraken die Confucius zou hebben gedaan, bewaard gebleven.
In de tempel liggen meerdere ruimtes achter elkaar. Sommige zijn overdekt, andere niet. Hier zie je een schildering van Confucius Dacheng Hall.
Een binnenplein van de tempel.
Op een van de binnenpleinen is een speciaal gebouw voor een enorme bel.
Naast het filosofische of religieuze element waren er ook voorwerpen te zien die te maken hadden met het heel strenge examensysteem. Maar ook andere historische voorwerpen zoals dit bed of is het een draagstoel?
Detail.
Wood carving of Loyalty, Filial, Piety, Integrity and Righteousness, Qing Dynasty (Detail). Dit houtsnijwerk zal achter een plastic bescherming.
Wood carving of Loyalty, Filial, Piety, Integrity and Righteousness, Qing Dynasty (Detail).
Dit waren spieksokken. Volgens de toelichting bij deze sokken zijn ze volgeschreven door de studenten die er niet zeker van waren dat ze gingen slagen voor hun examen. Ik vind de sokken nogal groot en opvallend.
Twee exemplaren van de Analect, geschrift van Confucius, Qing Dynasty.
Toen gingen we nog eten. Op dit bord kun je zien of en wanneer je ongeveer aan de beurt komt/bent. Het geeft de grootte van de beschikbare tafels aan en het meest recente nummer dat er kqan gaan eten. Bijzonder systeem.
Uiteindelijk kwamen we wel aan een tafeltje en hebben we er uitstekend gegeten.
Een restaurant met de sfeer van een oud Chinees eethuis met een open keuken.
In werkelijkheid betreft het een keten van Chinese restaurants, heel modern georganiseerd. Heel effectief en lekker.
Dat zijn inderdaad teentjes knoflook tussen het groen. Smaakten goed.
Nog een korte wandeling.
Op het laatste adres dit desert. De gelegenheid was een soort verzameling eettentjes die voor de gasten samen een zitruimte hadden. Je kon als gast dus van keuken naar keuken lopen. Er eten bestellen en vervolgens bediend worden door de verschillende ondernemenrs aan een tafel.
Wat een fantastische dag!.
Afgelopen zaterdag waren familieleden op bezoek in de FutureDome.
Een open dag in een voormalige gevangenis.
Ik wilde de mensen mijn werkplaats laten zien maar hen ook vragen
mee te werken aan een klein boekje dat ik ga maken.
Daarvoor wil ik hun handschrift hebben.
dus ik ben begonnen de pagina’s van het boekje voor te bereiden.
Uitgangspunt is een product van de middeleeuwse boekbinderij
De Papieren Eenhoorn.
Ze hebben een boekje uit 1498 omgewerkt naar een doe-het-zelf-pakket.
Met dat pakketje ben ik bezig maar tegelijkertijd maak ik een eigen versie.
De bladen zijn rechthoekig met bovenaan een driekhoekje als uitsteeksel.
Ik wil een kader op dat blad om wat meer kleur op het blad te krijgen
en om weer eens een snelle lino opdracht voor mezelf te maken.
Hier zie je de uitgesneden lino met een ‘regenjasje’ aan. Ik wil graag dat bij deze lino er geen verf buiten het kader of in het kader komt. Daarom maak ik van papier een mal die ik aanbreng op de lino voordat is de inkt aanbreng.
Dit is de lino. Het is gesnedne uit een kurkvloer. Daar kun je heel snel in snijden omdat het zo zacht is. Dat is natuurlijk gelijk ook iets waar je mee op moet letten. Daarnaast brokkelt deze lino sneller af dan de traditionele linoleum. Je ziet onderaan rechts bij de staande lijn dat er aan de binnenkant een stukje is afgebrokkeld. Hier zie je dat ik de lino vastplak op een ondergrond zodat wanneer ik hem onder de pers schuif er niets kan verschuiven. Het helpt me ook om het papier beter te positioneren.
Lino met afdruk.
Ik heb mijn gasten drie varianten voorgelegd: papier zonder kader, met een rood of een blauw kader.
Nu ging een van mijn gasten in de middag deelnemen aan de
Carnavalswandeling in Breda.
Laten die ook het voormalige koepelcomplex aandoen.
Dus een gast is afgelopen zaterdag twee maal te gast geweest
in de FutureDome.
Daar werden de volgende foto’s gemaakt:
Blijkbaar was er een optreden van een Elvis imitator. Je mag raden wat hij zong: Jailhouse Rock.
De sfeer zat er in de middag dus ook goed in.
Binnenkort volgt er een mooiere foto.
De koppermaandagprent van dit jaar ligt in mijn werkplaats
onder bezwaar recht te worden.
Ik maakte vandaag een foto terwijl gereedschap de prent recht houdt.
De prent is van het Nederlands Drukkerij Museum.
Het ontwerp met een tekening van Fiep Westendorp is van
Wietske Lute. Heel mooi!
Aanleiding is de viering van de 100ste geboortedag van de beroemde en geliefde illustrator Fiep Westendorp. De prent is gemaakt door het Nederlands Drukkerij Museum dat de traditie van koppermaandag en de bijbehorende prent al weer jaren in ere houdt.
Het Nederlands Drukkerij Museum heeft een mooie
collectie historische machines die in het museum, werkend,
te zien zijn. Echt een unieke belevenis.
Maar het mooiste deel van het museum vind ik
de handzetterij.
Heel compleet van inrichting en voorzien van alle kennis en kunde
die je maar kunt wensen in de vorm van de verantwoordelijke handzetter.
Vanochtend was ik er en maakte de volgende foto’s:
Hier is de handzetter aan het werk om mijn laatste stukken tekst, die net gecorrigeerd zijn, nog een keer af te drukken op een proefpers. Ik kan ze dan rustig nog een keer laten lezen voordat we volgende week de tekst definitief gaan drukken. Alle teksten voor mijn boek zijn dan gereed.
Hier zie je de zetbokken en kasten gevuld met allerlei lettertypes, interlinies, regletten, sluitstukken, clichés en wat je maar kunt bedenken. Tot aan perkament en een veer toe!
Vulwit, nog meer lettertypes, dresseergereedschap, te veel om op te noemen.
Wilt u graag het urinoir afspoelen na gebruik dank u wel.
Soms is taal prachtig.
En soms zijn problemen met taal ook heel mooi.
Zie hierboven een bord dat hangt in een toilet
van een restaurant in Breda.
Het bord hangt er al lang.
Ik vergat steeds mijn telefoon mee te nemen om het
op de foto te zetten.
Maar gisteravond was het dan zo ver.
Google translate in combinatie met goede bedoelingen
leveren dit wat vreemde maar tegelijk mooie bord op.
Het was al weer even geleden.
Maar vandaag weer een kunstvaria.
Agnolo Bronzino, St Sebastian, circa 1528 – 1529, oil on wood.
Een fantastische combinatie van tekst en een schilderij. Iraans. Charles Hossein Zenderoudi, Dje-Dha-Djou, 1975.
School of Purkhu, Kangra Rasikapriya, folio 48, Kangra, circa 1810.
Karel Appel, Untitled, 1948, gouache, tempera and pencil on paper.
Khasarpani Avalokiteshvara, parcel-gilt bronze, Tibeto-Chinese, Qianlong period, 1735 – 1796.
Lynette Yiadom-Boakye, A passion like no other, 2012, oil on canvas.
Natalia Goncharova, The cyclist, 1913.
Natan Altman, Portrait of the poet Anna Akhmatova, 1914.
Raphael, Lamentation over the dead Christ, about 1503 – 1505, oil on poplar panel.
Rembrandt Harmenszoon van Rijn, The unconscious patient ook wel genoemd: Smell (ruiken), circa 1621 – 1626, oil on panel.
Zhenwu, 16th century, bronze.
Gisteren de tijd genomen mijn twee letterkasten samen te voegen tot een.
De getekende kapitalen (hoofdletters met accenten als Ă, Ü) uit
de letterkast gehaald (wanneer gebruikt he die nou) en vervangen
door dezelfde letters maar dan in onderkast (de kleine letter variant).
Naast deze wijziging nog een paar andere dingen verandert zodat
de letterkast in de basis precies is ingericht zoals een
Nederlandse zetkast ingericht moet zijn.
Wikipedia:
Kapitaal, grote letter of bovenkast is in de typografie de naam voor wat in de volksmond hoofdletter heet. Kapitalen zijn het tegenovergestelde van de onderkast (de kleine letters). De kapitaal komt het meest voor als hoofdletter: aan het begin van een naam en aan het begin van een zin. Maar kapitalen worden ook gebruikt in afkortingen (bijvoorbeeld DNS of DHCP). Een kapitaal is dus niet per definitie een hoofdletter, maar een hoofdletter is wel altijd een kapitaal.
Het kapitaal-schrift stamt al uit de tijd van de Romeinen voor het begin van de Gregoriaanse jaartelling. Op vele plaatsen zijn de teksten te vinden, een beroemd voorbeeld is de zuil van Trajanus. De oorsprong gaat echter nog verder terug op het alfabet van de Grieken, die zelf weer schatplichtig waren aan de Phoeniciers.
De Romeinse kapitalen bleven vele eeuwen behouden in de vele inscripties in steen, op graven, steles en monumenten. Tijdens de Renaissance werd teruggegrepen op de vele oude voorbeelden die de Venetiaanse lettersnijders om zich heen zagen om hun kapitalen vorm te geven.
De naam “bovenkast” stamt uit de tijd dat loden letters werden gebruikt om teksten te drukken. De letter van een corps werd gewoonlijk in twee letterladen weggeborgen, de bovenste lade bevatte de kapitalen, de onderste lade de “kleine” letters. Op deze manier werd “bovenkast” uiteindelijk synoniem aan “kapitaal”. Gelijk zo werd “onderkast” synoniem aan “kleine letter”.
Even verder staat:
de “getekende” letters. Dat wil zeggen: alle letters, hoofd-letters en kleine letters met een teken of accent
De volgende website geeft een overzicht van letterkasten
in de diverse landen om ons heen.
Je zult daar zien dat er niet 1 Nederlandse lay-out voor
letterkasten zijn maar meerdere.
Dat betekent dat een aantal letters in zelfgemaakt envelopjes in een la gaan. Klaar om te gebruiken maar niet direct vanuit de letterkast.
Daarnaast heb ik de foto die ik op canvas heb laten aanbrengen, geplakt op een stuk karton zodat het dadelijk de voorkant kan worden van de set van twee boeken over India. Jonge Sikh in de Gouden Tempel in Amritsar.
Los van al het geschreeuw van sommige politici en bange burgers
in het vluchtelingendebat, ontroeren de volgende foto’s mij.
De FutureDome in Breda was eerder De Koepel in Breda en
een tijd lang ook AZC.
Los van wat je vindt van het vluchtelingenbeleid in Nederland,
in Europa of waar dan ook, deze foto’s ontroeren.
De muren van het voormalige AZC spreken.
wie de schilderingen gemaakt hebben weet ik niet,
de namen zeggen me zo niets.
Maar de kleuren, de boodschap,…