Indiase perkamenten boekband

De boekband heeft geen boekblok meer.
Dat is niet goed voor de vorm van de band.
De band is laat 18e / begin 19e eeuws.
Ik vind hem gewoon mooi en hij hoort niet ergens rond te slingeren
(zoals hij de afgelopen jaren heeft gedaan in mijn kamer) maar
hij hoort in een boekenkast getoond te worden.
Daarom probeer ik een soort dummy boekblok in de band te maken.

WP_20180623_11_46_20_ProBasisVoorDummyBoekblok

Dit is de basis voor het boekblok. Interessant is dat ik nu niet zelf de afmetingen kan bedenken maar dat ik die steeds moet afleiden van de band en er voor moet zorgen door passen, meten en schuren dat wat ik snij uit het karton ook echt gaat passen.


WP_20180623_11_46_55_ProAlleVlakkenVanBoekbandVoorzienVanVerstevigingSchutbladMetIslamitischPatroonGekozen

Intussen zijn alle vlakken voorzien van een dunne kartonnen versteviging. Die zitten los in de band maar je moet moeite doen ze er in te steken of er uit te halen. Van hier uit ga ik een boekblok aanbrengen en ook schutbladen. Voor de schutbladen kies ik een geel papier met Islamitische motieven. Het idee is het dummy boekblok, de verstevigende platen karton en de schutbladen wel met elkaar maar niet met de band te verbinden. De band kan er dan altijd weer af. Het zal niet eenvoudig zijn de band daarna weer goed op de constructie terug te krijgen maar de band zal ook niets te lijden hebben van de constructie.


WP_20180623_11_47_32_ProPassenEnMetenMetHetDummyBoekblok

Even het dummy boekblok passen.


WP_20180623_11_48_34_ProDePerkamentenBoekbandEvenPassenMetHetNieuweBoekblok

Als er niet aan de boekband wordt gewerkt bewaar ik hem zo veel mogelijk in de vorm waarvoor hij is gemaakt. Je kunt zien dat de rug een ronde rug is. Daarvoor ga ik aan het dummy boekblok nog een uitbreiding maken die de ronde vorm moet ondersteunen. Voor het karton dat onder de vouwen van de boekband moet passen gebruik ik dun karton maar voor het boekblok gebruik ik ook dikker karton omdat het steviger is.


Perkamenten boekband uit India

Het bijzondere aan een Indiase boekband is vaak de blinddruk.
De fijn versierde band door in het perkament met hoge druk
figuren aan te brengen.
Dus niet met verf, niet door verschillende materialen
samen een band te laten vormen, maar door met hoge druk (sierlijke)
lijnen in de band aan te brengen.

Hoe ik mijn band precies ga voorzien van een ‘inhoud’ die
er voor moet zorgen dat de band beter in vorm blijft,
weet ik nog niet.
Maar vandaag ben ik begonnen met het aanbrengen van
dun karton in de vlakke stukken van de boekband.
In ben begonnen met de voorflap.

WP_20180620_16_53_13_ProGroteVlakkenOndersteunenMetDunKarton

Hier zie je dat de voorflap, die uit twee delen bestaat: het deel dat straks voor de voorkant van het boek komt en het smallere deel dat tussen de achter- en voorkant van het boek terecht komt. Beide zijn voorzien van dun karton dat precies tussen de vouwen past. Het past er zowel qua dikte als tussen de scharnierende delen van de band.


Boekband van perkament uit India

In 2015 kocht ik via een veilingsite een boekband
waarvan gezegd werd dat het om een boekband gaat uit India
die van perkament gemaakt is.
De versiering van de band en het model met voorflap
doet inderdaad sterk denken aan boekbanden uit India.

WP_20180615_18_08_32_ProVoorkant

De band heb ik al lang in huis en ligt maar te liggen (om eerlijk te zijn). Het idee is om in de band (de band kwam zonder boekblok) van karton een soort dummy boek te maken zodat de band als model in een boekenkast kan staan en mooi in vorm blijft. De vorm heeft wat geleden en hij gaat moeizaam open. Toen in bij Boektotaal in Steenwijk zag dat men ‘Perkamentdressing’ verkocht heb ik niet geaarzeld.


WP_20180615_18_09_00_ProKavel35OrigineleIndiasePerkamentenBoekenband

Toen ik de band kocht zat er een factuur met omschrijving bij.


De beschrijving van de veilingsite was als volgt:

35. Boekband; Originele Indiase perkamenten band – laat 18e/ vroeg 19e eeuw

Prachtig Indiaas blind gedecoreerd perkament met fraaie ornamenten

Originele Indiase perkamenten band – Blind gedecoreerde perkamenten band met fraaie ornamenten – Laat 18e / vroeg 19e eeuw – 20 x 15 cm.

Fraai voorbeeld van Indiase boekbandkunst

Conditie: Alleen de band. Wat slijtage en vlekjes.

WP_20180615_18_09_48_ProVoorflap

Dit is de voorflap die zo typisch is voor boekbanden uit (Klein-)Azië.


WP_20180615_18_10_23_ProBoektotaalPerkamentdressing

Dit is de toelichting op de perkamentdressing. De samenstelling is terpentine en lanoline. Lanoline is een ander woord voor wolvet. Het maakt de huid snel zacht. De bedoeling is dat dit ook voor deze boekband gaat gelden. Al na een eerste behandeling was de boekband al weer beter te openen en vouwen.


WP_20180615_18_50_34_ProNaEenEersteKeerKonDeBandAlweerRedelijkInModel

Dus na de eerste behandeling heb ik de band in de vorm gezet zoals hij rond een boekblok zal zitten/gezeten heeft. Dan kan de dressing er rustig intrekken.


WP_20180616_11_32_03_ProDeBinnenkantEnSpeciaalDeScharnierpunten

Vandaag vooral de binnenkant en de scharnierende delen nog een keer behandeld.


WP_20180616_11_49_16_ProNaEenTweeedeKeer

En intrekken maar. Dit zal voldoende zijn.


Prachtige handzetterij

Het Nederlands Drukkerij Museum heeft een mooie
collectie historische machines die in het museum, werkend,
te zien zijn. Echt een unieke belevenis.
Maar het mooiste deel van het museum vind ik
de handzetterij.
Heel compleet van inrichting en voorzien van alle kennis en kunde
die je maar kunt wensen in de vorm van de verantwoordelijke handzetter.
Vanochtend was ik er en maakte de volgende foto’s:

 photo WP_20170215_003.jpg

Hier is de handzetter aan het werk om mijn laatste stukken tekst, die net gecorrigeerd zijn, nog een keer af te drukken op een proefpers. Ik kan ze dan rustig nog een keer laten lezen voordat we volgende week de tekst definitief gaan drukken. Alle teksten voor mijn boek zijn dan gereed.


 photo WP_20170215_004.jpg

Hier zie je de zetbokken en kasten gevuld met allerlei lettertypes, interlinies, regletten, sluitstukken, clichés en wat je maar kunt bedenken. Tot aan perkament en een veer toe!


 photo WP_20170215_005.jpg

Vulwit, nog meer lettertypes, dresseergereedschap, te veel om op te noemen.


Harrie Knoors: Buidelboek

Vandaag was ik te gast bij Museum Meermanno bij de
boekpresentatie van het boek met de titel ‘Buidelboek’.
Het boek is geschreven door Harrie Knoors die er ook zelf
al het onderzoek voor heeft gedaan.
Hij heeft gezocht naar afbeeldingen van buidelbpoeken in de
kunst aanwezig in Limburg.
De nadruk ligt dan vooral op kerkelijke kunst: houtsnijwerk,
schilderijen, beeldhouwwerk, ramen enz.
De afbeeldingen die hij gevonden heeft, zijn door hem beschreven
en in het boek in beeld gebracht.
In het Nederlandse erfgoedbezit is 1 zo’n buidelboek aanwezig.
Dat is in de collectie van Meermanno.
Dat is bijzonder want er bestaan wereldwijd nog maar
een kleine 25 buidelboeken.
Het buidelboek is een bindwijze waarbij het boek zo wordt ingebonden
dat een soort buidel ontstaat die aan een riem gehangen kan worden
en zonder van de riem genomen te worden, kan worden gelezen.
Het boek bevindt zich dan in de buidel die meestal van leer is.
Het was een typische binding voor bijvoorbeeld kloosterlingen.
In het geval van het buidelboek van Meermanno gaat het om
een Gebetbuch, gemaakt in Neurenberg door de drukker met de
noodnaam ‘Drukker van de Rochus-legende’, circa 1484.
De bijeenkomst was georganiseerd door Atelier De Ganzenweide
of de uitgever Rob Koch.

 photo DSC_7726SchrijverOnderzoekerHarryKnoorsBuidelboekUitgeverijDeGanzeweideRobKoch.jpg

De inleiding door schrijver en onderzoeker Harrie Knoors, zelf ook boekbinder.


 photo DSC_7727HarrieKnoorsTijdensZijnPowerPointPresentatie.jpg

Alle ontdekte buidelboeken werden kort besproken en middels powerpoint getoond.


 photo DSC_7724TafelMetModerneBuidelboeken.jpg

De moderne buidelboeken, gemaakt door de aanwezige boekbinders, lagen al op een tafel te wachten. Maar eerst een Middeleeuws voorbeeld.


 photo DSC_7728DrieVeilingcatalogiTweeDozenEenKussenEnHogeVerwachtingen.jpg

De spanning werd nog een beetje opgevoerd: drie veiligcatalogussen, twee foedralen, een kussen en een conservator: Erik Geleijns.


 photo DSC_7730GebetbuchNeurenbergDrukkerVanDeRochuslegendeCa1484.jpg

Hier ligt het buidelboek op het kussen. Gebetbuch, gemaakt in Neurenberg door de drukker met de noodnaam ‘Drukker van de Rochus-legende’, circa 1484.


 photo DSC_7731InDeHandenVanDeConservatorErikGeleijns.jpg

In combinatie met de handen van conservator Erik Geleijns krijg je een goed idee van de grootte van het boek. Onduidelijk is hoe groot het deel van het buidelboek vanaf de beugel/ring/knop/knoop die bevestigd werd aan een riem, tot aan het boek, nu typisch was. Er waren voorbeelden waarbij dit erg kort was. Zoals hier bij de Meermanno-versie maar er was ook een moderne uitvoering waarbij dit deel twee maal zo lang was als het boek.Vanaf de riem hing het boek dan over de knie.


 photo DSC_7732NederlandsBuidelboekEnModel.jpg

Bij eerder boekhistorisch onderzoek is een model van het Meermanno buidelboek gemaakt en ook dat werd getoond.


 photo DSC_7733InDeHandenVanDeConservator.jpg

De Duitse tekst. De tekst staat zo in het boek dat als je het boek pakt terwijl het aan je riem hangt, je het gelijk kunt lezen (dus normaal gesproken zou je zeggen: op zijn kop).


 photo DSC_7738.jpg


 photo DSC_7739.jpg

Een prachtig maar kwetsbaar boek.


 photo DSC_7741GebetbuchNeurenbergDrukkerVanDeRochuslegendeCa1484.jpg

Gebetbuch, Neurenberg, Drukker van de Rochus legende, ca 1484.


 photo DSC_7744TafelVolMetBuidelboeken.jpg

De tafel vol met buidelboeken.


Een voor een kwamen de makers/eigenaren van de moderne buidelboeken
hun verhaal bij het boek vertellen.
Hun namen heb ik niet genoteerd.
Hun boeken wel gefotografeerd.

 photo DSC_7746JanVanEyckMadonnaMetKanunnikJorisVanDerPaele.jpg

Zo was daar deze museummedewerker (?) uit Brugge die ons een detail toonde van het schilderij van Jan van Eyck, Madonna met kanunnik Joris van der Paele. Joris heeft een buidelboek en een vroege bril in zijn hand.


 photo DSC_7748BruggeModelVanNederlandseBindster.jpg

Na bestudering van het schilderij heeft een Nederlandse bindster dit model gemaakt.


 photo DSC_7749InVolleLengte.jpg

Het uiteinde is bij dit voorbeeld geen ring of gesp maar een knoop.


 photo DSC_7750BuidelboekMetBeslagEnPerkamentenTitel.jpg

Met een titel van perkament en beslag. Een mooi buidelboek.


 photo DSC_7751GeopendBuidelboek.jpg


 photo DSC_7752heelListigOpTeVouwenBoekDatJeHangtAanJeRiem.jpg

Kunstig gevouwen boek dat je aan een riem kunt hangen. Geen buidelboek maar een aanverwante soort


 photo DSC_7753InOpgevouwenToestand.jpg

In opgevouwen/dichtgevouwen staat.


 photo DSC_7758NogNietGereedVissensluiting.jpg

Mooi exemplaar dat nog niet helemaal gereed is. De vissensluiting is erg mooi.


 photo DSC_7760AlsEenCadeautje.jpg

Nog een kunstige, moderne interpretatie. Als een cadeautje.


 photo DSC_7761VrijeInvullingVanHetBegripBuidelboekHeelCreatief.jpg

Het voormalig beroep van de eigenaar/maker (kleermaker van de Nederlandse Opera), was terug te vinden in de benadering en het patroon dat de maker ontwikkeld had.


 photo DSC_7763EenVoorbeeldVanEenKleinBuidelboek.jpg

De buidelboeken komen in alle soorten en maten voor.


 photo DSC_7764BuidelboekVanDeHandVanDeSchrijver.jpg

Dit is een voorbeeld van een buidelboek dat door de schrijver Harrie Knoors zelf gemaakt is. Hier een knop in plaats van ring, beugel of knoop.


 photo DSC_7765DrieBuidelboekenMetInHetMiddenEenBoekMetEenKnopAanHetEindIPVRing.jpg

Drie buidelboeken met in het midden het boek met de knop.


 photo DSC_7768DeSchrijverSigneertMijnVersieVanHetBoek.jpg

Dhr. H. Knoors signeert mijn exemplaar van het Buidelboek. Nu moet ik het nog gaan inbinden.


Post uit Zweden

 photo DSC_6233Langwe.jpg

Deze week arriveerde een envelop uit Zweden. In de envelop zit het boek “Limp bindings from the Vatican Library”, geschreven door Monica Langwe.


Limp bindings is een beetje een vreemde term (vond ik).
Ik kende de uitdrukking ‘Limp’ alleen in verband met iemand die met een been trekt.
In de betekening van ‘mank lopen’.
Dat ligt natuurlijk aan mij, niet aan het woord.
Een andere betekenis voor ‘Limp’ is slap.
In het kader van boekbinden komt dat er op neer dat een boek
wordt ingebonden zonder een harde kaft.
Ook zonder de bij een harde kaft horende goudopdruk,
afbeeldingen en versieringen op de kaft.

 photo DSC_6234MonicaLangweLimpBindingsFromTheVaticanLibrary.jpg

Limp bindings from the Vatican Library, door Monica Langwe.


In het geval van zo’n limp binding wordt het boekblok wel gewoon ingenaaid
maar in plaats van dat het vervolgens in een harde kaft gaat,
gaat het in een stuk leer, perkament, papier of combinatie,
met een lint, strengen leer of stroken perkament bij elkaar gebonden.
Deze wijze van inbinden is goedkoper (want minder arbeidsintensief),
het resultaat is minder een pronkstuk maar zeker niet
perse lelijk. Het bindwerk is vaak nog zichtbaar.
Het is een heel praktische manier van inbinden want je bent
flexibeler als het gaat om vorm en afwerking.
Het is zeker niet minder duurzaam immers er wordt weinig tot
geen lijm gebruikt. Hierdoor is het boek later eenvoudig
weer uit elkaar te halen zonder beschadegingen en kunnen
onderdelen die kapot zijn eenvoudiger worden vervangen.
In de bibliotheken van vorsten uit de Middeleeuwen
en de Renaissance kwamen grote aantallen van dit soort bindingen voor.

 photo DSC_6235MonicaLangwe.jpg

Ook het boek van Langwe is eenvoudig ingebonden. Geen harde kaft. Wel een mooie omslag met op de binnenkant de plattegrond van Vaticaanstad.


Behalve een beschrijving van de geschiedenis van de collectie van
de Vaticaanse bibliotheek, lees je ook over de groep mensen
die door de jaren heen, de collectie beschikbaar hebben gehouden
en bevat het boek een aantal voorbeelden met werktekeningen
van Limp bindings.
Daarnaast zie je een aantal voorbeelden van boeken
gemaakt door boekbinders van over de hele wereld
die zich hebben laten inspireren door deze bindingen.

Een plezier om te lezen, bekijken en om naar aanleiding daarvan
toekomstige projecten uit te denken.

Beeldschone boeken

Afgelopen zaterdag ben ik niet alleen naar de tentoonstelling over
Jan van Scorel geweest.
Ik ben in Utrecht ook geweest naar de tentoonstelling Beeldschone Boeken.
In Museum Catharijneconvent.
Dit voormalige kloostercomplex is de perfecte plaats om de pennevruchten
van de Middeleeuwse monniken te laten zien.


Toegangskaartje Catharijneconvent.


Utrecht was in de Middeleeuwen een tijdlang erg belangrijk.
De Utrechtse bisschop was meer een krijgsheer dan een heilige dienaar van de kerk.
Kerken en kloosters werden er gebouwd in het centrum van de stad.
Vanuit de lucht lijkt het alsof de gebouwen in een kruisvorm zijn aangelegd.
In die kloosters werkten monniken als in een industrieel proces aan boeken.
Handgeschreven en handgetekende en handgeschilderde boeken.
Het logo van deze kunstenaars/ambachtslieden was het ‘Utrechtse draakje’.


Utrechtse draakje.


Na de productie van het perkament (geit- of lammervel)
werden de lijnen getrokken die dienden als leidraad voor de schrijvers.
Die schreven in hun mooiste handschrift teksten over.
Ze lieten ruimte over voor de beginletters en alle woorden of letters
die door een andere kleur inkt accenten geven in de tekst.
De grote letters waarmee teksten beginnen dienden vervolgens versierd te worden.
De versiering liep door tot ver in de kantlijn.


Rozettenmeester, Detail.


Vervolgens worden er niet alleen versieringen maar hele schilderijen
in de letter of als illustratie in het boek opgenomen.
De schilderingen werden voorzien van goudverf en allerlei
andere dure verfsoorten.
Soms werden de boeken alleen uitgevoerd met inkt.
Dat lag een beetje aan het gebruik dat men met het boek op het oog had:
was het een gebedenboek voor een rijk man of
een psalmtekst voor de monnikken zelf.


De Rozettenmeester, de letter ‘D’.


Speciale Utrechtse hoekafwerking.


Tekstboekje.


ik weet niet of het een nieuwe rage is in museumland
maar ook in het Catharijneconvent werden tekstboekjes uitgedeeld.
Leuke handzame boekjes maar als naslagwerk niet zo bruikbaar.
Er staan namelijk geen afbeeldingen in.
Voor het hele verhaal en de afbeeldingen moet je toch
in de catalogus zijn.
En die is deze keer erg mooi.


Catalogus in zon en schaduw.


Beeldschone boeken. De Middeleeuwen in goud en inkt.


Met prachtige afbeeldingen.


Met prachtige afbeeldingen.


Toegangsprijs.


Het museum is prachtig maar eerlijk gezegd ook erg duur.
Meer dan 10 Euro entree, dat kom je niet vaak tegen.




Binnenkort volgt er nog meer.