Argusvlinder op Tumblr

Sinds vandaag heeft deze weblog ook een uithangbord op Tumblr.
Na Twitter en Pinterest nog een social media platform aan de
weblog toegevoegd om een beetje op de hoogte te blijven.

We zijn te vinden op:

http://argusvlinder.tumblr.com

(helaas kun je op Weblog.nl nog steeds geen link publiceren
dus als je ons wilt zien op Tumblr dan zul je de link moeten overtikken
of ons opzoeken via Internet explorer).

Ladies Run

De Ladies Run is een nog jong evenement in Breda.
blijkbaar wordt deze loop georganiseerd op vaderdag.

De start was vandaag op het Kasteelplein.
Met 600 deelneemsters een vriendelijk, kleinschalig evenement.

Deelnemers en supporters verzamelen zich.


Er wordt gestart met een warming up.


Af en toe zon.



De loopsters van de 5 kilometer vallen in het startschot.


De wedstrijd is 1 seconde oud.


De koploopsters verlaten het Valkenberg.


Dit drietal eerste loopsters rent op de Grote Markt.


Hier passeert men het Stadshuis.


Hermitage Amsterdam

Binnenkort is er in de Hermitage in Amsterdam de tentoonstelling
Impressionisme: Sensatie en Inspiratie.
vandaag twee werken die op de tentoonstelling te zien zullen zijn.

Paul Cezanne, Les bords de la Marne, 1888 – 1890, olieverf op doek.


Pierre-Auguste Renoir, Portrait de mlle Jeanne Samary, 1878, olieverf op doek.


MOBA

Een paar weken geleden las ik een artikel over dit museum.
Ik had een paar jaar gelden al eens van ze gehoord.
In het verleden ben ik een paar keer in Boston geweest
Maar het Museum Of Bad Art (Museum van slechte kunst)
heb ik toen helaas niet bezocht.
Gelukkig is via het internet een overzicht van hun meesterwerken te bestellen.
Vandaag een korte eerste indruk.

De catalogus van MOBA genaamd Masterworks. Geschreven door Michael Franks en Louise Reilly Sacco.


MOBA, Andrea Schmidt, Mana Lisa. Een schilderij van een ‘trans gender’ versie van de Mona Lisa. ‘Trans Gender’ is de Amerikaanse uitdrukking voor mensen die een operatie zijn ondergaan die van geslacht willen wisselen.


Sinds deze week weet ik dat er zo iets bestaat als Asemic Writing of Asemic Art. Kunst waarbij gebruik wordt gemaakt van al dan niet bestaand schrift. Verwant aan Kaligrafie. Hier: Anonymous, Sensitive.


Nederland – Duitsland

Dit was nog van heel kort voor de wedstrijd.
Met hoop op betere tijden.

Snel een plek zoeken.


Voor sommige om een toilet te zoeken.


Opvallen is moeilijk. De meest vreemde dingen zijn al geprobeerd.


De meeste toeschouwers in de binnenstad zijn studenten.


Heel erg druk was het gisteravond niet.


Al stond de Grote Kerk nog zo te stralen, echt mooi weer was het niet.


De tribunes stonden er niet helemaal voor niets.



Een verdwaalde fan van Duitsland.


Buiten de Havermarkt ging het er heel rustig en beschaafd aan toe.


De aftrap. Ik zie dubbel.


Sommige kiezen voor gemakkelijk.


Maar er waren er ook die al wisten hoe het ging eindigen: koud en alleen. Ze zochten al geestelijke hulp


Wandtapijt samenstellen

We zijn bezig om voor onze woonkamer een wandtapijt uit te zoeken.
Tussen twee ramen willen we een tapijt dat de hoogte
van onze kamer wat meer benadrukt.
De kamer is 3.30 meter hoog.
We hebben gekeken naar lopers: kelims bijvoorbeeld.
Maar we ontdekten ook wat modernere of meer westerse vormen.
We zijn nu voor een bepaald concept de kleuren aan het uitzoeken.
Het tapijt waar we naar kijken kent een beperkt aantal ‘patronen’
waarbinnen materialen en kleuren kunnen worden afgewisseld.
Niet onbelangrijk voor ons is dat het tapijt (binnen bepaalde grenzen)
op maat kan worden gemaakt.
Eens kijken waar dit naar leidt.

Kleurenstalen.


Industrieel Erfgoed: Drukkerij H. Engelbregt

Mijn vader komt uit het grafisch vak.
Hij heeft bij een paar bedrijven in Breda gewerkt.
Als jonge jongen begon hij een van de drukkerijen in de binnenstad.
Hij kende dus het wereldje.
Een van de drukkerijen was Drukkerij H. Engelbregt.

Mijn vader heeft een keer een kalender cadeau gekregen
die door deze drukkerij was uitgebracht.
Het was de kalender voor 1940, gemaakt in 1939 dus.
Hij heeft deze kalender altijd bewaard en ik heb hem nu gekregen.

Op het internet kom ik als adres voor drukkerij Engelbregt ook de Catharinastraat tegen. Maar dit bedrijf geeft een ander adres op: Sint Annastraat (Stadserf). Er was al wel telefoon, maar kijk eens naar het korte nummer. Blijkbaar was een kengetal niet nodig.


Zoals te zien bestaat de kalender uit een paar delen. Per kwartaal is er een blad met daarop en afdruk van een schilderij met de kalender voor drie maanden. De plaat is eenvoudig van de ondergrond af te halen. Je kunt er dus gemakkelijk een permanente wandversiering van maken


De afbeelding van het eerste kwartaal: Pieter de Hoogh, Binnenhuis. Punt is wel dat als je met deze titel gaat zoeken je meerdere werken tegenkomt. De Hoogh schildert op zijn beste werk vaak kamers met daarin mensen en vaak ramen met een zicht naar buiten. Hier versterken de plankenvloer, de schilderijen en de meubels rechts het perspectief


Wikipedia:
Pieter de Hooch (Rotterdam, 20 november 1629 – 24 maart 1684 in het Dolhuis te Amsterdam) is een Nederlandse kunstschilder. Zijn naam wordt ook wel geschreven als Pieter de Hoogh, Pieter de Hooghe en Pieter Hendricksz. de Hooch.

Later (vanaf 1658) legde Pieter de Hooch vooral de interieurs van de Gouden Eeuw vast, met daarin vooral vrouwen. Opvallend is dat hij vrijwel altijd een tegelpatroon op de vloer afbeeldt, waardoor zijn beheersing van het lijnperspectief duidelijk wordt. De diepte van de schilderijen wordt bovendien vrijwel altijd versterkt door een doorkijkje naar buiten, naar een binnenplaats, of naar een andere kamer in het huis. In het doorkijkje is het altijd lichter dan in de kamer op de voorgrond.

De afbeelding van een vredig interieur was in de Gouden Eeuw populair. Dit zou kunnen komen doordat de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) juist voorbij was en de mensen behoefte hadden aan vrede en rust.

Door het afbeelden van vrouwen aan het werk idealiseerde Pieter de Hooch het Hollandse huiselijke leven, met eenvoudige deugden, het efficixebnt draaiend houden van het huishouden, en het gewetensvol opvoeden van de kinderen.


De maand mei. 10 Mei 1940 was een vrijdag.


De drie maanden van het tweede kwartaal.


Hickies, geen veters meer

Normaal promoot ik geen producten op mijn weblog.
Maar dit simpele product, kleurig en hopelijk erg bruikbaar
verdient volgens mij wat extra aandacht: Hickies.
Simple design, effectief en erg flexibel.

Het is een soort slim, elastiek bandje.
Er staan filmpjes op de internet site die je laten zien hoe je het kunt gebruiken.
De volgende foto’s geven je een idee.

Hickies.


Voor vrouwen.


Voor iedere schoenmaat. Past altijd.


Voor mannen.


De illusie voorbij

Er was minder dan een helft nodig om de illusie abrupt te beindigen.
Het gaat iedereen in Nederland een hoop televisie-uren schelen,
een hoop geklets en verspilde energie.
kunnen we ons weer richten op de dingen die belangrijk zijn.
Het leverde wel weer een aantal foto’s op al moet ik zeggen
dat het veel minder druk was dan ik me van het verleden kan herinneren.
Was dat een voorgevoel?

Breda, Havermarkt, rond 16:00 uur.


Breda, Hoek Havermarkt, Vismarktstraat, Schoolstraat, rond 16:00 uur.


Breda, Havermarkt.


Breda, Havermarkt.


Vervolgens zo’n twee uur later, zo kort na 18:00 uur.
Dan is het beeld als volgt.


Breda, Haven.


Breda, Vismarktstraat.


Havermarkt vanuit de Vismarktstraat.


Havermarkt, het terras van De Suyckerkist.


.


Havermarkt, tribune van de Corenmaet.


Hoek Havermarkt, Vismarktstraat, Schoolstraat.


Schoolstraat, het is dan bijna half zeven.


Reigerstraat.


Hoek Grote Markt, Veemarktstraat.


Grote Markt.


Grote Markt, zuidkant.


Zo zou ik ook niet herkend willen worden. Halsstraat. Let op de oranje veters.


De illusie vooraf

Die bijzondere sfeer,
we geloven er nog in.
We?
Die argeloosheid.
Die hunkering naar het geluk. Het succes.

Okay, ik moet ook niet te veel zeuren.

Breda, hoek Grote Markt – Reigerstraat.


Cafe de Vrachtwagen, hoek Havermarkt.


Tribunes op de Havermarkt.


Hoek Havermarkt – Schoolstraat.


Moesson: Steve McCurry

Ik was vanochtend een log aan het schrijven over de regen
van afgelopen donderdag.
Even later stuitte ik op de blog van Steve McCurry.
Zijn meest recente blog ging over de moesson (regen dus).
Van die fantastische frotoblog heb ik een paar foto’s geleend
die over de regen gaan.

Dit is de minst sterke foto naar mijn smaak: Steve McCurry, Right as rain, Tokyo, Japan.


Steve McCurry, Porbandar, India.


Steve McCurry, Java, Indonesia.


Steve McCurry, Kabul, Afghanistan.


De foto’s van Steve McCurry zijn soms zo perfect dat je haast denkt dat ze in scene gezet zijn. Maar of dat nu het geval is of niet, ze zijn fantastisch. Steve McCurry, Right as rain, Two men try to cross a monsoon swollen river after the bridge was swept away (twee mannen proberen een door de moesson aangezwollen rivier over te steken nadat de brug is weggeslagen), Goa, India.


De kleuren van deze foto en de belichting maken de foto zo perfect (nog even los van het onderwerp), dat je denkt dat de foto in een studio is gemaakt waar de fotograaf alle omstandigheden in de hand heeft. In zijn blog schrijfr McCurry dat hij de moesson in zijn rapportage niet wil benaderen als een ramp maar als een fact of life. Een onderdeel van de seizoenen waar mensen mee moeten leven. Het beste er van moeten maken, misschien zelfs wel er hun voordeel mee doen. Steve McCurry, Bojonegoro, Java, Indonesia.


.


Een regenachtig Spanjaardsgatfestival

Terwijl ik buiten kom, hoor ik tromgeroffel. Vanuit de Catharinastraat komt er een processie aan. Net als vorig jaar ga ik toevallig naar buiten en zie ik ze lopen. Vorig jaar was het warm en zonnig. Vanavond is het anders. Het plenst. Het gaat hier om de Niervaertprocessie.


Bewogen foto’s probeer ik zoveel mogelijk van mijn blog weg te houden maar de combinatie van de regen, het donkere weer en het beeld dat het opgeleverd heeft, maken veel goed.


Ik loop zomaar wat door de stad en kom bij het Spanjaardsgat. Daar wordt een concert gegeven door de leerlingen (denk ik) van de muziekschool.


Jammer genoeg voor hen zijn er maar een handvol toeschouwers. De meeste zijn waarschijnlijk ouders, vrienden en kenissen.


Het regent dan ook ongenadig: Nieuwe Prinsenkade.


De Haven.


Zou het wat lichter worden?.


De stoelen blijven natuurlijk leeg, nou ja, leeg. Ze staan wel vol water.


De tribune blijft leeg.


Het levert wel een paar ongewone foto’s op. Vanuit deze positie maak je niet vaak een foto. De Hoge Brug.


Vervolgens nog een spetterend optreden van de docenten.


Woord van de dag: Sportzomermisselijk

Dit geweldige woord van Dominee Gremdaat levert 45 punten op!

Volkskrant web site, Dominee Gremdaat (Paul Haenen): Sportzomermisselijk.


Als je het hele verhaal van de dominee wilt horen dan kun je terrecht op de website van de Volkskrant.


Kasteel van Breda: renaissancekasteel

Op de Kastelendag/Nassaudag kon je veel historische plaatsen bezoeken in het Kasteel van Breda. Ze stonden op een speciale plattegrond.


Ik heb dit jaar mijn aandacht verdeeld over het Blokhuis (zie vorige blog) en het Kasteel. Hier een opvallend ornament in de gangen van het Kasteel


Het interieur van de Grote Zaal.


Uitzicht vanuit de Grote Zaal op het binnenplein van het Kasteel. Boven de pilaren, dus tussen de bogen, zijn heel klein, de portretten te zien van geleerde en krijgshaftige historische figuren. De terracotta portretmedaillons


Ook deze keer heb ik er weer een hele reeks gefotografeerd. Ik ben benieuwd of iemand ze al eens allemaal in beeld heeft gebracht en heeft uitgezocht wie al die mensen eigenlijk zijn. Dan de kijkrichting. Is die toevallig? De eerste is waarschijnlijk eenvoudig: Romulus. Broer van Remus. Mythische stichters van Rome


Een stoere Griek.


Een Griekse Aristides.


Alex…wordt hier Alexander de Grote bedoeld?.


Dion Sirac. Dion of Syracuse?


Cimon van Athene.


Octavianus Augustus, eerste keizer van Rome.


Bij binnenkomst kon je dit boekje kopen dat je in grote stappen wegwijs maakt op het terrein.


Ik heb me weer een middag goed vermaakt in het centrum van Breda!

Blokhuis van het Kasteel van Breda

Het blokhuis van het Kasteel van Breda zijn de officiele vertrekken,
de kantoren en privevertrekken van de gouverneur van het Kasteel.
Afgelopen Kastelendag waren er ruimtes ingericht en opengesteld voor
bezoek in groepen. Ik was daar nog niet eerder geweest.
Reden om weer eens een paar foto’s te maken.
Bovendien was het weer Tweede Pinksterdag uitstekend.
Dus alle reden voor een paar foto’s.

Het blokhuis werd ‘bewaakt’voor deze gelegenheid.


In de hal was een prent te zien van een van de belangrijkste wapenfeiten van het Kasteel: de Vrede van Breda.


De ondertekening van de Vreda van Breda door vertegenwoordigers van Engeland, Frankrijk, Denemarken en Nederland: 24 augustus 1667. Dat is de datum die boven de prent staat. Op Wikipedia wordt als datum 31 juli 1667 genoemd.


Een kijkje op de mode van die dagen.


Het Kasteelplein vanuit het blokhuis.


Alles staat gereed voor een diner met bijvoorbeeld Willem van Oranje (rechts). Willem van Oranje woonde een tijdje op het Kasteel


Het tafelzilver met als detail het logo van de KMA.


Ket kroontje staat voor ‘Koninklijke’, de M voor ‘Militaire’ en A voor ‘Academie’.


Portret van een van de eerste cadetten.


Glas-in-lood met het wapen van de stad Breda.


En het logo van de KMA.


Uitzicht vanaf het balkon voor het blokhuis.


Kastelendag – hofhuizenroute, deel twee

Op Tweede Pinksterdag heb ik een paar hofhuizen in Breda bezocht.
Daar heeft u nog wat foto’s van tegoed.

Het weer was hehoorlijk anders dan vandaag.


In de hofhuizen was werk te zien van verschillende kunstenaars. Dit werk van de Beeldenbouwers (Arno Tummers en Ellen Seegers) vond ik fantastisch: Mooie vogel.


Mooie vogel

Eindelijk een mooie plek voor je gevonden veren!

Mooie vogel is een verzameldoos en podium voor gevonden veren.
De productie van Mooie Vogel is handwerk en wordt met aandacht door Beeldenbouwers zelf gedaan in eigen atelier.

Wil je Mooie vogel ophangen, boor dan een gaatje (6 mm). Duw daar de bijgeleverde plug in en timmer voorzichtig de spijker met houten knop en kraaltje er zover in dat het veergat van de verzameldoos ietwat stroef achter het houten knopje kan haken en kan rusten op het kraaltje.
Even het evenwicht zoeken en klaar!

WWW. BEELDENBOUWERS.NL


Dit is het werk ‘Mooie vogel’, verzameldoos en podium voor gevonden veren.


Het werk ‘Mooie vogel’ was te zien in een van de hofhuizen (Catharinastraat 18). Kijk eens naar de prachtige wanden.


Glas-in-lood ramen in Catharinastraat 18.


De trap.


Versiering boven de (binnen)deur.


Nu met zonlicht erdoor.


Detail.