Jan Fabre, Pietas.
Gisteren gezien in Antwerpen.
De laatste foto's van Delft
Niet voor altijd maar het zijn de laatste foto’s
van ons bezoek aan Delft van vorige week zaterdag.
De Oude Kerk staat erg scheef. Ergens lazen we dat de toren van de kerk 1.60 meter uit het lood staat.
Behalve kerken ben ik ook naar Museum Nusantara geweest.
Museum Nusantara heeft een kleine maar erg mooie
en heel gespecialiseerde collectie.
Op de website vond ik de volgende tekst:
Museum Nusantara, het Indonesixebmuseum in Delft,
sluit binnenkort zijn deuren voor het publiek.
De collectie zal eigendom blijven van de gemeente
en beschikbaar blijven voor presentaties in Het Prinsenhof
of in andere musea in binnen- en buitenland.
Er is een mooie collectie wajangpoppen.
Ik werd verrast door de poppen van bovenstaande foto.
De foto is slecht maar het was nogal donker in het museum.
Rechts is Willem van Oranje te zien en links zijn moordenaar.
Weer van de website:
De beroemde Indonesische dalang en poppenmaker
Ledjar Subroto heeft speciaal voor Museum Nusantara
een serie wayangpoppen over Willem van Oranje gemaakt.
Vanuit de eeuwenoude Javaanse
Wayang iconografie en filosofie
wordt het verhaal verteld van de moord
op de Vader des Vaderlands.
De poppenset, die kon worden aangekocht
dankzij de financixeble steun van Stichting Nusantara,
is te zien op de tentoonstelling.
De collectie die er te zien is,
is van hoge kwaliteit.
Hele mooie intrigerende werken.
De toelichting op de werken is beperkt.
Dat is jammer want daardoor begrijp je
als leek te weinig van wat er te zien is.
Wat te denken van deze voorwerpen. Het zijn voorwerpen om magische stoffen te bewaren. Maar dat boekje. Wat is dat? Ik heb geen idee. Het ‘boekje’ staat niet vermeld op de toelichting. Die mystieke tekens en dan die tekening.
De openliggende pagina. Ik herken een tekening met vier figuren en wat tekst.
De tekening. Vier figuren. Twee mens-achtige die als op een speelkaart tegenover elkaar zijn geplaatst. Dus de onderste staat voor de kijker op zijn kop. Dan links en rechts een soort duizendpoot met bovenaan de kop.
Dan de magische tekst. En zo zijn er heel veel stukken te zien in dit museum. Stukken die bij mij heel veel vragen opwierpen.
Cold case Willem van Oranje: drie kogels.
De VVV deelde een brief uit met daarin onder andere deze drie kogels.
Als een moderne detective of crime lab thriller
wordt de moord op Willem van Oranje onder de aandacht gebracht.
Vorig jaar ben ik nog uitgebreid in het Prinsenhof geweest
dus dit jaar even overgeslagen
Oude Kerk te Delft: een parel!
Na de Nieuwe Kerk bezochten we ook de Oude Kerk in Delft.
Een kunsthistorische parel.
Wat een mooi gebouw.
Om te beginnen is de kerk erg mooi, ruim opgezet. Met een beetje zolicht door de ramen laten de grafmonumenten zich prachtig zien.
Nog een van de zeehelden van Nederland: Piet Hein.
Zomaar een grafzerk.
Een Eenhorn.
De eenhoorn staat bovenop dit prachtige monument dat zich wat moeilijk liet fotograferen. Het hekwerk voor het monument zorgt ervoor dat het niet eenvoudig is een goed beeld te krijgen.
Voor de toeristen. Een recente grafsteen voor Johannes Vermeer.
In een rustige hoek staat dit monument ter ere van Anthony van Leeuwenhoek. Vlak voor dit monument ligt zijn grafsteen.
Anthony van Leeuwenhoek: ‘hier legt de gryse weetenschap in Leewenhoek begraven’.
De man werd oud: 90 jaar, 10 maanden en 2 dagen.
De hele grafzerk.
De naam van deze persoon zegt me niet zo veel maar dit gedenklteken is erg mooi.
De geneesheer Reinier de Graaf die in deze kerk zijn laatste rustplaats vond, is wereldwijd bekend door de naar hem vernoemde folikels in de eierstok.
Pieter Jansz. Saenredam had het kunnen schilderen: wat een plaatje!.
Dagje Delft, deel 3
Na de Nieuwe Kerk lopen we naar de Oude Kerk.
Onderweg maak ik de volgende foto’s.
In den beslagen Bijbel.
Voor 1880 deed dit pand dienst als de eerste Nederlandse boekdrukkerij,
waar in 1477 de beroemde x91Delftschex92 Bijbel werd gedrukt.
In den beslagen Bijbel.
Een huisje achter de Nieuwe Kerk.
Wim T. Schippers: Het Melkmeisje in de stad van Vermeer.
Antonie van Leeuwenhoek.
Tijd voor een nieuwe haring.
Eindexamen St. Joost
Afgelopen zondag ben ik naar de tentoonstelling gegaan
met werken van de studenten die dit jaar zijn afgestudeerd
op de St. Joost in Breda.
Al vast een voorproefje.
Van een van de beeldend kunstenaars (er zijn in Breda
vier afdelingen te zien: grafisch ontwerp, fotografie,
beeldende kunst en ruimtelijke ordening).
Roos Holleman, Vuurgoudhaantje, 2012, tekening.
Dagje Delft, deel 2
Ik had nog meer foto’s gemaakt in de Nieuwe Kerk in Delft.
Vooral de ramen volgen nu.
In dit raam staat Willem van Oranje centraal.
Detail van het Baronie van Breda-raam.
Alle Koninklijke Oranjes op een raam.
Dit is een speciaal raam voor William and Mary.
Een detail van William and Mary.
Maar het zijn niet alleen ramen. Dit is een enorm standbeeld voor Willem George Frederik gemaakt door Canova.
.
Naast ’s Hertogenbosch staat Breda vermeld op dit raam.
Baronie van Breda.
Nogal een grote naam: Hugo de Groot. Je weet wel, van die boekenkist.
Dagje Delft, deel 1
Op de Oude Delft, zicht op de Oude Kerk.
Zomaar een winkeltje, nou zomaar.
Dit staat er op de gevel: …eer schept men water met een zeef dan wijsheid zonder boeken.
In de Nieuwe Kerk worden heel wat verhalen verteld met glas-in-lood. Hier het werk van Annemiek Punt: De opwekking van het dochterje van Jairus
Dit raam is duidelijk uit een andere tijd: Hugo Grotius raam.
Haast on-Nederlands is dit grafmonument voor de Vader des Vaderlands: Willem van Oranje.
Gelukkig was het redelijk tot goed weer in Delft.
eigenlijk tot we vertrokken.
Toen we de parkeergarage uitreden spoelde het.
Het duurde gelukkig niet lang.
3.495
Dit berichtje is het 3.495-ste bericht op mijn web log.
Binnenkort dus 3.500 berichten op de Argusvlinder.
Klein feestje.
Petrus van Schendel
We hadden het vorige maand al gemeld maar nu staat er ook
een officiele aankondiging in de nieuwsbrief van het museum.
In het najaar is in Breda een overzichtstentoonstelling te zien
van het werk van Petrus van Schendel:
Voor het eerst te zien: het oeuvre van Petrus van Schendel
Op dit moment wordt er in Breda’s Museum gewerkt aan een van de belangrijkste tentoonstellingen ooit in het museum: ‘Petrus van Schendel: meester van het avondlicht’. Deze tentoonstelling is van 10 november 2012 tot en met 17 februari 2013 in Breda’s Museum te bezichtigen en zal daarna ook in Museum Villa Vauban in Luxemburg te zien zijn. Het is de eerste keer dat er van deze internationaal vermaarde kunstenaar een overzichtstentoonstelling bijeen wordt gebracht. Een tentoonstelling als deze is uniek voor Breda’s Museum, uniek voor ons land en heeft ook internationale uitstraling.
In het licht van Petrus van Schendel.
Piet Vloemans
Tussen de regenbuien door ben ik zondagmiddag wat gaan lopen.
Ik kwam langs Galerie Ecker.
Daar was ik nog nooit binnen geweest maar er hingen deze
keer werken die me meer trokken dan anders.
Het waren werken waarbij tekst een grote rol speelt.
Sinds kort weet ik dat sommige mensen
dat Asemic writing of Asemic Art noemen.
Of Dhr. Vloemans vindt dat zijn werk ook onder deze term valt
weet ik niet maar mooi vond ik het in ieder geval.
De afbeeldingen hier komen van zijn website.
Net als de tekst die hieronder volgt.
Piet Vloemans, Gerrit Achterberg, Gebed aan God, 02 2012, balpen, acryl op papier.
Piet Vloemans
Movements
In de tentoonstelling bij galerie Ecker zien wij recente werken waarin Piet de gelaagdheid van zijn rationeel denken en zijn emotie heeft onderzocht. Gelaagdheid die letterlijk in zijn werk is terug te vinden en gexefnspireerd door muzikale composities en gedichten.
Het repetitieve gegeven dat in zijn werkwijze is verweven resulteert in kunstwerken op papier in series van 4 of 5 en soms 8, die elkaar in horizontale lijn volgen, terwijl de gelaagdheid in de bladen zelf is opgebouwd in 3 of 4 werksessies.
Iedere laag is een subtiele toevoeging, die in samenhang met het geheel een speciale belevenis laat voelen. De muziek of het gedicht is x91te lezenx92, terwijl wij als beschouwers volop ruimte vinden voor interpretatie.
Dat voor deze werkwijze ijzeren discipline vereist wordt is evident, wetende dat emotie tijdens de productie van toch ook een impulsief proces, de maker niet te veel in de weg mag staan.
Wat soms -op het eerste gezicht- een x91geordende wanordex92 lijkt te zijn, blijkt bij nadere beschouwing een virtuoos ritmisch proces waarin de intenties van de bron op subtiele expressieve wijze gedragen wordt.
Piet Vloemans, Simeon ten Holt, Canto Ostinato, deel 3, 022012, balpen, potlood, acryl op papier.
Piet Vloemans, Arvo Part, Stabat Mater, deel 2, 022012, balpen, potlood, acryl op papier.
Dit laatste werk was in ieder geval in de galerie.
Het bestaat uit 2 delen. Op het eerste gezicht identiek maar
bij nadere beschouwing heel anders.
Intrigerend.
Eerste dag zegels Charles Dickens
Een tijdje terug had ik wat postzegels gekocht van de Royal Mail.
Ik dacht dat ik daarbij ook ‘eerste dag zegels’ of een eerstedagenvelop
had gekocht.
Maar in de zending van vorige week zat die niet.
Vandaag kreeg ik weer een brief. Inmiddels de derde of vierde.
Deze keer zat er een eerstedagenvelop in.
Eerstedagenvelop met de Charles Dickenszegels. Bij de gelegenheid van de viering van zijn 200ste geboortedag.
Zo ziet er dat in detail uit. Mr. Bumble links, Mr. Pickwick rechts en in het middel de stempel van First day of issue Portsmouth 19.06.2012.
Dit is een kaart met toelichtende tekst.
De tekst is:
Charles Dickens
The year 1812 marks the bicentenary of the birth of Charles Dickens. Regarded as the greatest novelist of his generation, he was also a campaigning journalist and philanthropist who helped to change the world in which he lived.
Charles John Huffam Dickens was born in Portsmouth on 7 February 1812 to John and Elizabeth Dickens. After several happy years in Kent the family relocated to London, but the move to such an expensive city would prove disastrous for Charlesx92 debt ridden parents. In February 1824, 12-year-old Charles was sent to work in a blacking factory, pasting labels onto bottles to earn some money, but his father was arrested for debt and sent to prison. Charlesx92 experience of walking alone through the meanest parts of London between his lodgings, his lowly job and the prison for several weeks was later recalled in his fiction and journalism.
After working as a legal clerk and later as a freelance court reporter, Charles began to gain recognition for his writing x96 a series of short stories printed in various magazines would be published as Sketches by Boz in 1836. That same year he married Catharine Hogarth, and together they would have ten children.
The first of his 15 novels was The Pickwick Papers, which was published in monthly instalments between 1836 and 1837. By the time he had finished Oliver Twist and Nicolas Nickleby in 1839 he was a household name. He also wrote travelogues, the first of which was completed after he and his wife journeyed around the USA and Canada in 1842.
In 1858, Charles embarked upon his first public reading tour, travelling all over Britain and overseas performing extracts from his books. The events were a phenomenal success, with his performances adored by the public and critics alike.
Charles Dickens died on 9 June 1870 at the age of 58. On Queen Victoriax92s insistence he was buried at Westminster Abbey in Poetsx92 Corner.
Ik kon het niet laten om daar wat digitaal mee te spelen.
Waar ik nog meer naar geluisterd heb dit weekend
Onwerelds mooi.
The Kyteman Orchestra.
Het valt niet mee, net als met alle goede muziek,
om dit album in een kader te plaatsen.
Stukken met zang, instrumentale stukken,
een fantastische hoes, opera, popmuziek.
Wat is het?
Het is mooi!
Onwerelds mooi.
Boekenlegger / Bookmark
Vanochtend ben ik wat bookmarks afgelopen
die ik de afgelopen weken had verzameld.
Bookmarks zijn verwijzingen naar websites die een browser kan vasthouden.
Ik gebruik bijvoorbeeld ook Firefox en daar is een klein
programma die je in staat stelt ‘leeslijsten’ samen te stellen.
Lijstjes met verwijzingen naar websites rond een onderwerp.
Er is een knop ‘Lees later’ (Read later) die de website
waar je op dat moment bent opslaat.
Daarnaast is er een knop ‘Lees iets’ (Read something)
die je de opgeslagen websites laat zien en die kun je dan vervolgens lezen
op een tijdstip dat het jou uitkomt. Op zondagmorgen bijvoorbeeld.
Zo kwam ik vanochtend op ‘http://www.doodlersanonymous.com/’.
Een website voor tekenaars (doodles zijn tekeningen,
je kent ze wel die krabbels die mensen maken
tijdens een vergadering of in de trein).
‘Doodlers Anonymous’ is voor ‘verslaafde tekenaars’.
Een tijd terug had men daar een tekenwedstrijd.
Een wedstrijd om boekenleggers te ontwerpen.
Een eenvoudig maar erg leuk idee.
Je kunt ze overigens zelf ook maken en je hoeft niet eens
een tekenaar te zijn.
Het idee is: je download van de site een sjabloon/template zoals hierboven. Op het linkse kaartje plaats je je tekening. Rechts schrijf je je naam en adres en je upload het eindproduct naar de website van Doodlers Anonymous. De winnaars zie je hier overigens niet. Die vond ik minder. Het idee is dat je de twee kaartjes met een touwtje aan elkaar maakt. Een van de twee kaartjes steek je in een boek op de plaats waar je gebleven bent met lezen.
Hier in mijn blog zie je mijn selectie van inzendingen.
Het leuke is dat er mensen aan mee doen die van heel verschillende landen komen.
Van verschillende leeftijd, techniek, aanpak enz.
Op alfabetische volgorde:
Annie Montgomerie. Het thema is boekenwurm. ‘Boekenwurm’ is een term die in vele taalgebieden wordt gebruikt voor iemand die altijd maar met zijn neus in de boeken zit.
Maar er zijn ook minder directe verwijzingen naar het begrip boek. Hier gaat het volgens mij om ‘ideeen’. Chelsey Scheffe tekent een hele reeks gloeilampen.
Cynthia Bataille. Aan de wedstrijd deden amateurs mee maar ook grafisch ontwerpers die advertenties maken, artikelen en boeken illustreren voor hun werk. Muurschilderingen maken enz. Hier een vrouwlijke invulling. Een lezend meisje met lange haren. De haren golven als een zee met daartussen allerlei kleine voorwerpen die in boeken kunnen voorkomen. Associaties, ideeen, verhaallijnen.
Elina Diaz. Een heel kleurrijk voorbeeld. Niet echt abstract maar het verwijst niet direct naar een boek, naar boeken of naar het lezen.
Enggar. Deze boekenlegger had ik al gebruikt om het concept achter de wedstrijd uit te leggen. Hier een verwijzing naar ‘het schrijven’.
Karina Kuschnir. Een lezend persoon. Er waren meer inzendingen met deze invalshoek maar geen andere vond ik zo geslaagd. Een pentekening denk ik, in combinatie met gekleurde inkt of waterverf. Zo uit een van haar schetsboeken.
Het oog als metafoor voor lezen.
Manuel Regalado. Gewoon mooi gemaakt. Past misschien niet zo in een algemene wedstrijd over boekenleggers. Daarvoor vind ik de afbeelding te specifiek. Zo prima kunnen bij een boektitel als: The Jazzman. Bestaat er een boek met die titel? Ja dus: The Jazz man van Mary Hays Weik
Bij Melissa is het thema ‘Explore’, Ga op onderzoek uit!
Siro Garcia gebruikt tekeningen van potloodstompjes met gummetjes. Grappig.
Charles Dickens bij de Royal Mail
De tekeningen die voor deze tweede set van postzegels zijn gebruikt
zijn rond 1890 gemaakt door de tekenaar Joseph Clayton Clark, ook bekend als Kyd
Mr. Bumble uit Oliver Twist. De ‘Beadle’ van het weeshuis waar Oliver Twist in opgroeid. Ik heb geen vertaling opgezocht maar het is een soort ‘Opzichter’, iemand die namens een bestuur de dagelijkse leiding heeft van een weeshuis. In dit geval deelt zijn vrouw de werkelijke lakens uit. Hij is het die Oliver te werk stelt als drager bij een begrafenisonderneming.
Joseph Clayton Clark maakte deze afbeelding van Mr. Pickwick. Samual Pickwick is een zakenman die met pensioen is en die met een aantal vrienden een club vormt. Deze club onderneemt activiteiten, vooral uitjes naar het Engelse platteland. Daar worden allerlei avonturen beleefd
The Marchioness uit The Old Curiosity Shop. Waarom dit karakter is gekozen weet ik niet. Het is een dienstmeid. Een bijrol in het boek.
Mrs. Gamp uit Martin Chuzzlewit. Een echt Dickenskarakter. Ze was tijdens de publicatie van het boek zeer bekend. Het is een verpleegster, maar dan een heel slechte. Meestal aangeschoten. De paraplu was zo’n bekend attribuut dat een tijd lang de term Gamp werd gebruikt voor een paraplu.
Captain Cuttle uit Dombey and Son.
David Copperfield: Mr. Micawber. Dit karakter is gespeeld door bijvoorbeeld W.C Fields, Ralph Richardson en Bob Hoskins. Het karakter staat bekend om zijn bijzondere uitspraken. Hij is een ongekend optimist. Zijn gezegdes zijn wat gezwollen maar de man heeft een hart van goed. Hij neemt David Copperfield op in zijn grote huishouden waar altijd een gebrek aan geld is. Uiteindelijk zal hij Uriah Heep ontmaskeren als oplichter en kwade genius.
Dit weekend luister ik naar
Pat Metheny, Chris Potter, Ben Williams, Antonio Sanchez, Unity Band.
Metheny volg ik al lang.
Heb hem ook al een paar keer live gezien.
Hij is een uitmuntende jazzgitarist.
Heeft popmuziek gemaakt, maar vooral jazz.
Met andere hedendaagse jazz grootheden of met zijn eigen band.
Maakt albums rond bepaalde technieken, stijlen, live, studio,….
Soms vernieuwend, meestal gewoon goed.
Dit keer jazz. Ingewikkeld. Muziek die veel tijd vraagt van de luisteraar.
Maar je dan ook beloont.
Alabama Shakes, Boys & Girls.
Alabama Shakes, voor veel mensen een opluchting.
Weer eens een band die iets te zeggen heeft, die iets te brengen heeft.
Zover ben ik nog niet.
Boys & Girls is een mooi debuut.
Goede stem. Catchy tune: Hold on.
Toeval bestaat niet.
Beide hoezen zijn uitgevoerd in Zwart/wit.
Charles Dickens: via de Royal Mail
Dit jaar wordt herdacht dat Charles Dickens 200 jaar geleden geboren is.
Er zijn, vooral in Engeland, veel activiteiten dit jaar.
zo worden er in het united Kingdam postzegels uitgebracht.
Vandaag een eerste serie op mijn weblog.
Het gaat in dit geval om een aantal tekeningen die
boeken van Dickens verbeelden:
Nicolas Nickleby, Bleak House, Little Dorit en A Tale of Two cities.
De woedende Nicolas Nickleby slaat in op de hoofdmeester Wackford Squeers. Deze hoofdmeester is een onaangenaam figuur die de studenten die hem zijn toevertrouwd, mishandelt. Een belangrijke passage in het boek. Ook de dochter van Wackford Squeers, Fanny Squeers, is op deze postzegel te zien. Originele boek werd voor het eerst gepubliceerd van 1838 – 1839.
Charles Dickens, Little Dorit. 1855 – 1857.
Charles Dickens, Bleak House, 1852 – 1853.
Charles Dickens, A Tale Of Two Cities, 1859.
De zegels kwamen in een prachtige verpakking.
Met een wijze spreuk: Niemand die kan lezen, kijkt ooit naar een boek, zelfs niet naar een dichtgeslagen boek op een boekenplank, als iemand die niet kan lezen.
De tekenaar die de tekeningen maakte die hier op de postzegels worden gebruikt
is Hablot Knight Brown, ook bekend als Phiz.
Cavin Morris Gallery: cultuur/kunst uit Nieuw Guinea
Via, via, vond ik op het web een web site van een gallery
die werken tentoonstelt die afkomstig zijn uit nieuw Guinea.
Museumstukken.
Prachtig van vorm en kleur.
Maar de meeste zijn wel voorwerpen die in een orrlog of ten minste
bij geweld gebruikt worden.
Dat geeft het soms een ongemakkelijk gevoel.
Alsof je wapenschilden van de ME op je website zet.
Maar mooi zijn ze.
War shield, Wonanara, Eastern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.
Als moderne kunst: war shield, Tambul, Western Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.
War shield, Simbu, Gumine region, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, cassowary feathers, pigment.
War shield, Simbu, Chuave region, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.
War shield, Mendi Valley, Southern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.
War shield, Kewa People, South Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.
War shield, Huli People, Southern Highlands, New Guinea, early 20th century, wood, fiber, pigment.
Timbuwarra figure, Wiru People, Southern Highlands, New Guinea, Mid-20th century, rattan, pigment, candle nuts.
Timbuwarra figure, dit is een voorwerp waarvan de functie(s) onduidelijk zijn.
Zoveel is duidelijk dat het bij rituelen gebruikt werd en dat het te maken
zou kunnen hebben met vruchtbaarheid van de aarde.
Er zijn weinig van dergelijke voorwerpen bekend.
Meestal in particulier bezit.
Ik heb er alleen een hier, in virtueel bezit, op mijn weblog.
Shane Keena
Aardewerk.
Uitgangspunt zijn exotische zeedieren.
Dit is absoluut niet eenvoudig en het resultaat
is verbluffend.
In dit voorbeeld gaat het om beelden van zeeegels.
Shane Keena, Strongylocentrotus Purpura, 2008, multifired earthenware, luster glaze.
Shane Keena, Strongylocentrotus Ibara, 2011, multifired earthenware.
Shane Keena, Strongylocentrotus Ibara, detail 2011.
Beatles
Ik was afgelopen zaterdag op een site die ‘Dribble’ heet.
Het is een soort community voor designers.
De designers, vooral designers van applicaties op
telefoons en computers als de iPad, tonen er hun werk.
Zo kunnen ze met elkaar en met opdrachtgevers in contact komen.
Met een dergelijk platform wordt de wereld erg klein.
Designers uit India werken er samen met designers uit Amerika en Europa.
Een plaatje ging over de Beatles.
Heel geslaagd.
Daarom hier.
Manish Mansinh, Beatles.
Pioenroos
De pioenrozen lieten me niet los.
Zeker niet toen ik op een designer site een aantal achtergronden tegenkwam.
Speciaal deze metaal achtergrond die als basiskleur
niet heel veel afwijkt van de pioenroos.
Pioenroos.
