Het is weer spannend in het Valkenberg in Breda.
Plots schieten er overal pijpen uit de grond.
Zou het om beluchting, bemesting of bewatering gaan.
Of alle drie. Of om drainage?
Valkenberg, Breda.
Koppermaandagprent
Binnenkort volgt er een mooiere foto.
De koppermaandagprent van dit jaar ligt in mijn werkplaats
onder bezwaar recht te worden.
Ik maakte vandaag een foto terwijl gereedschap de prent recht houdt.
De prent is van het Nederlands Drukkerij Museum.
Het ontwerp met een tekening van Fiep Westendorp is van
Wietske Lute. Heel mooi!
Aanleiding is de viering van de 100ste geboortedag van de beroemde en geliefde illustrator Fiep Westendorp. De prent is gemaakt door het Nederlands Drukkerij Museum dat de traditie van koppermaandag en de bijbehorende prent al weer jaren in ere houdt.
Prachtige handzetterij
Het Nederlands Drukkerij Museum heeft een mooie
collectie historische machines die in het museum, werkend,
te zien zijn. Echt een unieke belevenis.
Maar het mooiste deel van het museum vind ik
de handzetterij.
Heel compleet van inrichting en voorzien van alle kennis en kunde
die je maar kunt wensen in de vorm van de verantwoordelijke handzetter.
Vanochtend was ik er en maakte de volgende foto’s:
Hier is de handzetter aan het werk om mijn laatste stukken tekst, die net gecorrigeerd zijn, nog een keer af te drukken op een proefpers. Ik kan ze dan rustig nog een keer laten lezen voordat we volgende week de tekst definitief gaan drukken. Alle teksten voor mijn boek zijn dan gereed.
Hier zie je de zetbokken en kasten gevuld met allerlei lettertypes, interlinies, regletten, sluitstukken, clichés en wat je maar kunt bedenken. Tot aan perkament en een veer toe!
Vulwit, nog meer lettertypes, dresseergereedschap, te veel om op te noemen.
Wilt U graag
Wilt u graag het urinoir afspoelen na gebruik dank u wel.
Soms is taal prachtig.
En soms zijn problemen met taal ook heel mooi.
Zie hierboven een bord dat hangt in een toilet
van een restaurant in Breda.
Het bord hangt er al lang.
Ik vergat steeds mijn telefoon mee te nemen om het
op de foto te zetten.
Maar gisteravond was het dan zo ver.
Google translate in combinatie met goede bedoelingen
leveren dit wat vreemde maar tegelijk mooie bord op.
Kunstvaria
Het was al weer even geleden.
Maar vandaag weer een kunstvaria.
Agnolo Bronzino, St Sebastian, circa 1528 – 1529, oil on wood.
Een fantastische combinatie van tekst en een schilderij. Iraans. Charles Hossein Zenderoudi, Dje-Dha-Djou, 1975.
School of Purkhu, Kangra Rasikapriya, folio 48, Kangra, circa 1810.
Karel Appel, Untitled, 1948, gouache, tempera and pencil on paper.
Khasarpani Avalokiteshvara, parcel-gilt bronze, Tibeto-Chinese, Qianlong period, 1735 – 1796.
Lynette Yiadom-Boakye, A passion like no other, 2012, oil on canvas.
Natalia Goncharova, The cyclist, 1913.
Natan Altman, Portrait of the poet Anna Akhmatova, 1914.
Raphael, Lamentation over the dead Christ, about 1503 – 1505, oil on poplar panel.
Rembrandt Harmenszoon van Rijn, The unconscious patient ook wel genoemd: Smell (ruiken), circa 1621 – 1626, oil on panel.
Zhenwu, 16th century, bronze.
Bedrijvigheid in de cel: artikel in Trouw
In Trouw staat afgelopen zaterdag een paginavullend artikel over de FutureDome in Breda. Het artikel is geschreven door Carl Mureau. De foto’s zijn van Merlin Deleman. 11/02/2017.
Voortgang werkplaats
Gisteren de tijd genomen mijn twee letterkasten samen te voegen tot een.
De getekende kapitalen (hoofdletters met accenten als Ă, Ü) uit
de letterkast gehaald (wanneer gebruikt he die nou) en vervangen
door dezelfde letters maar dan in onderkast (de kleine letter variant).
Naast deze wijziging nog een paar andere dingen verandert zodat
de letterkast in de basis precies is ingericht zoals een
Nederlandse zetkast ingericht moet zijn.
Wikipedia:
Kapitaal, grote letter of bovenkast is in de typografie de naam voor wat in de volksmond hoofdletter heet. Kapitalen zijn het tegenovergestelde van de onderkast (de kleine letters). De kapitaal komt het meest voor als hoofdletter: aan het begin van een naam en aan het begin van een zin. Maar kapitalen worden ook gebruikt in afkortingen (bijvoorbeeld DNS of DHCP). Een kapitaal is dus niet per definitie een hoofdletter, maar een hoofdletter is wel altijd een kapitaal.
Het kapitaal-schrift stamt al uit de tijd van de Romeinen voor het begin van de Gregoriaanse jaartelling. Op vele plaatsen zijn de teksten te vinden, een beroemd voorbeeld is de zuil van Trajanus. De oorsprong gaat echter nog verder terug op het alfabet van de Grieken, die zelf weer schatplichtig waren aan de Phoeniciers.
De Romeinse kapitalen bleven vele eeuwen behouden in de vele inscripties in steen, op graven, steles en monumenten. Tijdens de Renaissance werd teruggegrepen op de vele oude voorbeelden die de Venetiaanse lettersnijders om zich heen zagen om hun kapitalen vorm te geven.
De naam “bovenkast” stamt uit de tijd dat loden letters werden gebruikt om teksten te drukken. De letter van een corps werd gewoonlijk in twee letterladen weggeborgen, de bovenste lade bevatte de kapitalen, de onderste lade de “kleine” letters. Op deze manier werd “bovenkast” uiteindelijk synoniem aan “kapitaal”. Gelijk zo werd “onderkast” synoniem aan “kleine letter”.
Even verder staat:
de “getekende” letters. Dat wil zeggen: alle letters, hoofd-letters en kleine letters met een teken of accent
De volgende website geeft een overzicht van letterkasten
in de diverse landen om ons heen.
Je zult daar zien dat er niet 1 Nederlandse lay-out voor
letterkasten zijn maar meerdere.
Dat betekent dat een aantal letters in zelfgemaakt envelopjes in een la gaan. Klaar om te gebruiken maar niet direct vanuit de letterkast.
Daarnaast heb ik de foto die ik op canvas heb laten aanbrengen, geplakt op een stuk karton zodat het dadelijk de voorkant kan worden van de set van twee boeken over India. Jonge Sikh in de Gouden Tempel in Amritsar.
Deze foto’s ontroeren
Los van al het geschreeuw van sommige politici en bange burgers
in het vluchtelingendebat, ontroeren de volgende foto’s mij.
De FutureDome in Breda was eerder De Koepel in Breda en
een tijd lang ook AZC.
Los van wat je vindt van het vluchtelingenbeleid in Nederland,
in Europa of waar dan ook, deze foto’s ontroeren.
De muren van het voormalige AZC spreken.
wie de schilderingen gemaakt hebben weet ik niet,
de namen zeggen me zo niets.
Maar de kleuren, de boodschap,…
Sneeuw in de FutureDome, gisteren en vandaag
Het Koepelcomplex in Breda ziet er anders uit
als het gesneeuwd heeft.
Omdat we niet zoveel sneeuw meer zien de laatste
jaren heb ik nog even de kans gegrepen.
Luchtplaats 4.
De grote buitenmuur.
Een bushalte (?) tussen de verschillende gebouwen in het complex.
In de verte de koepel. Dit hoort allemaal bij het Koepelcomplex/FutureDome.
Achter de muur de gebouwen van het Chasseveld. De UWV zit daar nu bijvoorbeeld.
Zo ziet het er wel erg somber uit.
Letterverhuis
Twee letterbakken heb ik al weer een paar maanden geleden gekocht.
Een van die twee zat nog steeds in zijn verpakking.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet welke letters er precies inzitten.
Al snel blijkt dat de letters er in zitten volgens het model van een normale Nederlandse letterkast.
De letters had ik allemaal al op een of twee na. Daar ben ik blij mee en ik heb nu ook veel meer letters van de belangrijkste (e, d, enz).
Dit ga ik morgen afmaken. Intussen ben ik ook druk bezig met de kaft van een serie van twee boeken voor kaartjes, rekeningen enz van de reis Bhopal – Amritsar. Hopelijk is dat morgen gereed. De voorkant (foto op canvas) ligt nu onder bezwaar te drogen (1e lijmbeurt). Die moet morgen nog afgewerkt worden.
Creatieve woensdag
Ben afgelopen woensdag weer met mijn lino’s bezig geweest.
Voor 4 letters in drie kleuren, snij ik 12 lino’s.
Het woord is HOND.
Een van de lino’s voor de letter N.
Dit is een testafdruk met groene inkt op toiletpapier. Dat was aanwezig en kost niets. Even gedaan om te zien of de gutslijnen niet vol zouden lopen. Dat was gelukkig niet het geval.
Voor de letter N een bescheiden floraal element.
De stand van woensdag.
Wafaa Bilal: 168.01
Waar 168.01 precies voor staat weet ik niet. Maar ik herinner me de boeken in de bibliotheek nog goed. Ik heb er zelfs in mijn boekenkast staan. Het nummer doet me denken aan het nummeringssysteem van een bibliotheek. Overigens geeft hij in de Engelse tekst uitleg waar de naam vandaan komt maar ik snap de betekenis van de woorden maar begrijp toch niet waar het getal precies voor staat.
Wafaa Bilal is geboren op 10 juni 1966.
Hij is een Iraaks-Amerkaans kunstenaar,
voormalig professor aan de School of the Art Institute in Chicago
en nu associate professor op de Tisch School of the Arts
in New York University.
Grote kans dat hij nu de VS niet meer zou inkomen.
Zijn bekendste werk heet Domestic Tension,
een performance waarbij hij een maand lang in een kunstgallerie woont
terwijl hij met paintballs beschoten kan worden door internet gebruikers
die hem kunnen zien via een webcam.
‘Domestic Tension’ is vetaald Huiselijke spanningen.
In 2016 had hij een project onder handen met de naam 168.01.
Het project bestond uit een tentoonstelling waarbij de kijkers
gevraagd werden een geldelijke bijdrage te leveren
aan het plan om de Kunstacademie
van de Universiteit van Bagdad te voorzien van nieuwe boeken.
De titels werden bepaald door de faculteitsmedewerkers
van de Universiteit van Bagdad.
Boeken uit eigen collectie of boeken bestellen
uit een speciale lijst bij Amazon kon ook.
De universiteit verloor in 2003 zo’n 70.000 boeken
(de hele collectie) in een brand die aangestoken was
door plunderaars.
Om de tentoonstelling mogelijk te maken had Bilal
geldschieters nodig en daarom
startte hij een Kickstarter campagne
waar ik aan heb deelgenomen.
Als tegenprestatie kreeg ik een van de boeken
die in de tentoonstelling zijn gebruikt.
De tentoonstelling toonde een witte bibliotheekkast met witte boeken:
witte stofomslagen, witte kaften en witte bladzijden.
De tentoonstelling(en) is voorbij en vandaar dat ik kort geleden mijn boek ontving.
January 30 – April 10, 2016: The Art Gallery of Windsor, Ontario, Canada.
During the invasion of Iraq in 2003, the College of Fine Arts at the University of Baghdad lost their entire library due to looters who set fire to the collection.
More than 70,000 books were destroyed.
Over thirteen years later, students at the college still have few remnants from which to study.
In 168:01, an installation of an austere white library at the Art Gallery of Windsor serves as both a monument to the staggering cultural losses endured throughout Iraq’s history
as well as a platform for its potential rebirth.
Comprised of a series of white shelves filled with blank tomes, the library doubles as a system of exchange connecting its physical and virtual visitors in Canada and beyond to the College of Fine Arts in Iraq.
Aimed at restoring its lost archives, 168:01 positions viewers as potential donors whose contributions fund educational texts from a list compiled by faculty members.
As the installation accrues donations, the white library replaces the blank tomes with books from the faculty wishlist, becoming saturated with knowledge.
Select donors receive the blank tomes in return for their contribution.
At the end of the exhibition, all donated books are to be shipped to the College of Fine Arts, beginning the process of rebuilding.Iraq has a long history of such cultural destruction.
During the Islamic Golden Age in the 13th century, an invading Mongol army set fire to all the libraries of Baghdad, including the famed House of Wisdom,
or Bayt al-Hikma.
Legend describes the invaders throwing the Bayt al-Hikma’s entire library into the Tigris River to create a bridge of books for their army to cross.
The pages bled ink into the river for seven days,
at the end of which the books were drained of knowledge.
The first minute after grief becomes the starting point from which 168:01 takes its name—signaling the struggle to move forward and the beginning of a cross-cultural encounter
between individuals contributing to a globally distributed effort to rebuild anew.
Wafaa Bilal: 168:01 is curated by Srimoyee Mitra, Curator of Contemporary Art, Art Gallery of Windsor.
This exhibition is organized and circulated by the Art Gallery of Windsor, Canada.
Ik hoef niet uit te leggen dat ik het een prachtig initiatief vond. Nu de tijden er niet beter op worden breng ik het project nogmaals onder de aandacht.
Nanjing: Presidential Palace
In Nanjing is een groot complex dat origineel een keizerlijk paleis
van de Ming dynastie bevatte.
Door allerlei omstandigheden (oorlog) zijn er steeds nieuwere complexen
op die plaats komen te staan. Ook restauraties en reconstructies dragen bij
aan hoe het er vandaag uitziet.
Laten we een kijkje nemen…
De dag begon in Shanghai. Mijn voormalige collega haalde met op met de auto. We gaan met een snelle trein naar Nanjing, dus eerst naar het station. In Shanghai vormt de snelweg bij een van de grote bruggen een soort kurketrekker.
Hier zitten we in dezelfde spiraal maar je ziet nu een van de steunpilaren van de brug waar we net over gekomen zijn.
Dit is het stationsgebouw.
Dit is het plein voor het station. Het doet haast onwerkelijk aan.
In Nanjing aangekomen gaan we naar het hotel, we lunchen in een soort cafetaria. Restaurants hebben er niet altijd een gezellige uitstraling zullen we maar zeggen. We nemen er bijzondere dumplings die je eerst moet leegzuigen voordat je de inhoud kunt eten. Mijn kennis heeft het restaurant er speciaal op uitgezocht. De deegwaren zijn gloeiend heet. Je moet erg oppassen je lippen niet te verbranden bij het maken van het eerste gaatje. Na het eten gaan we naar het Presidentieel Paleis. Dit bord beschrijft wat de geschiedenis zoal gedaan heeft met deze plaats.
Ik herhaal hier de hele tekst van het bord.
Daardoor wordt de tekst doorzoekbaar.
Hieronder, na de tekst zal ik wat historische gegevens
herhalen in het Nederlands.
The brief introduction of the Presidential Palace
The building of the Presidential Palace is located Changjiang Road, Nanjing. Up to now it is over six hunderd years old.
It was constructed as the Marquis Guide’s Residence (de naam Marquis Guide wordt op veel web sites herhaald maar op het internet kan ik niet vinden wie dat precies is) and then Prince Han’s Residence in the early years of the Ming Dynasty.
It successively became the Jiangnan and the Liangjiang Viceroy’s Official Residence in the Qing Dynasty.
At the same time it was also a part of the place of the Super Intendent of Jiangning Imperial Silk Manufacture.
Emporer Kangxi and Qianlong used to take this building as temporary imperial palace during their inspection tours to the South of Yangzi River.During the period of the Taiping Heavenly Kingdom, Hong Xiuquan erected a grandiose Heavenly King’s Palace on the ground.
Later, Zeng Guofan a famous viceroy reconstructed the Liangjiang Viceroy’s Official Residence here.
Lin Zexu, Zeng Guofan, Li Hongzhang, Zuo Zongtang, Zhang Zhidong and Duan Fang successively took the office of the Liangjiang Viceroy.On January 1st 1912, Dr. Sun Yat-sen was sworn in as Provisional President here.
It successively bedame the Jiangsu Military Governor’s Official Residence, the Vice-President’s Palace and so forth in the following fifteen years.
In 1927, the Nanjing National Government was established and here became the office location.
During the Anti-Japanese War, this building served in turn as the Headquarters of the 16th Division of Japanese Troops, the Examination Yuan and other organisations under the Wang Jingwei’s Puppet Regime.
After the war, in may 1946, the National Governement returned to Nanjing, here became its office again.
In May 1948 Chaiang Kai-shek was elected President at the National Congress, the National government official residence was thus renamed the President Palace.
On April 23 1949, Nanjing was liberated.
The People’s Liberation Army occupied the Presidential Palace on April 24.The Presidential Palace had served as the offices of Jiangsu provincial units from the liberation to 2000.
The preparation of the establishment of the Nanjing Historical Remains Museum of Chinese Modern History in the former compound of the Presidential Palace started from 1998.
After meticulously planning, restoration and reconstruction of years, it has formed the scale of today.The scenic area of the Presidential Palace covers an area of more than 90.000 square meters.
It consists of three parts: the former Nationalist Government and the Presidential Government on the axis line;
the Office of the Provincial President Sun Yat-sen, Secretariat of the Provisional President’s Office, the Western Garden, Sun Yat-sen’s Former Residence and the General Staff Headquarters of the National Government in the west;
the Executive Yuan, the Tao (Shu) and Lin (Zexu) Memorial Temple, Stable and the Exhibition of the Historical Materials on the Liangjiang Viceroy’s Official Residence in the east.The Presidential Palace has a large amount of pewrfectly preserved modern buildings with Chinese and foreign style. It also has unique, rich, historical and cultural atmosphere of the Republic of China.
Besides, it is famous for its beautifull scenery, precious antiques and historical materials.
Warmly welcome all distinguished guests both at home and abroad.
Kort samengevat:
In de Ming-tijd stond hier al een paleis.
Nadat de keizers hun intrek namen in Beijing werd het complex
door onderkoningen gebruikt die verantwoordelijk waren voor Zuid-China.
De keizers Kangxi en Qianlong gebruikten deze plaats als verblijf tijdens
hun inspecties van het zuiden.
Dan tijdens de Taiping opstand (Taiping Heavenly Kingdom) van 1851 tot 1864
werd het gebruikt door Hong Xiuquan. Hij wilde de bestaande dynastie
omverwerpen en stichtte daarom een koninkrijk in Nanjing en omgeving.
Daarna werd het weer het onderkomen van onderkoningen.
Op 1 januari 1912 wordt in dit complex Dr. Sun Yat-sen beedigd als president.
Dan zal vanaf 1927 Chiang Kai-shek proberen China onder controle
te krijgen vanuit Nanjing. Lange tijd heeft hij heel grote delen
van China onder zijn regering. Die regering was in dit complex gehuisvest.
In mei 1948 wordt Chiang Kai-shek dan president.
In 1949 (23 april) bezet het Volksbevrijdingsleger het complex en
Chiang Kai-shek gaat naar Taiwan waar zijn regering door hem wordt voortgezet.
Tot 1998 dient het dan als kantoorcomplex
waarna de restauratie en reconstructie begint.
Gevolg van dit alles is dat het complex heel uiteenlopende gebouwen in heel verschillende kwaliteit heeft.
Zoals de werkkamer van Chiang Kai-shek. De foto is helaas bewogen.
Het bureau van Chiang Kai-shek.
Vergadertafels, bureaus van ambtenaren en ministers.
Maar ook de Tao / Lin Memorial temple.
The Liangjiang Viceroy Zuo Zongtang built the temple in the nineth year of the reign of the Qing Emperor Guangxu (1883) to preserve the memory of his predecessors Tao Shu and Lin Zexu.
The original temple was 200 meters away, to the southeast of the palace.
Is was moved and restored here in 2007.
Stallen.
Dit is een voorbeeld van de gebouwen op de centrale as van het complex.
Nanjing Metro
De laatste plaats die we op mijn korte bezoek aan
China bezochten was Nanjing. Een grote stad die een
belangrijke rol gespeeld heeft in de Chinese geschiedenis.
We reden met de auto naar een van de stations in Shanghai
en namen daar een snelle trein naar Nanjing.
In Nanjing gebruikten de verder de metro.
In de metro in Shanghai is het vaak erg druk. Mijn oud-collega vertelde me dat hij soms niet in staat is om op het juiste station van zijn werk uit te stappen omdat te veel mensen in en uit de metro willen en de deurten dan gewoon dicht gaan. Dat heb ik gelukkig niet meegemaakt.
Men heeft in China (en ook in bijvoorbeeld Japan) speciale belijning op de vloer aangebracht die aangeven waar mensen dienen te gaan staan om sneller in en uit te kunnen stappen. Roger van Boxtel (NS) heeft aangegeven dit ook als middel tegen de problemen in het Nederlandse spoor te willen inzetten. Dat werkt wel in genoemde landen maar daar kan de trein heel precies stoppen zodat de deur bij de belijning uitkomt. Gezien andere prestaties van de NS vraag ik me af of dat niet te veel gevraagd is van de NS.
In een brief van Roger van Boxtel aan
Ministerie van Infrastructuur en Milieu
T.a.v. de Staatssecretaris
Mevrouw A.M. Dijksma
van 22 december 2015 stelt hij het volgende voor:
Beheersing drukte op specifieke stations;
beheersbaarheid staat ook op de drukste momenten van de dag voorop. Daarom verkennen wij op welke manier crowdmanagement kan helpen om reizigersstromen op enkele specifieke plekken beter te laten verlopen. Zie ook de ervaringen in Japan en de recente proeven met instapzones op de A2-corridor.
De brief is hier te vinden:
brief Roger van Boxtel
Eerste boek in de FutureDome
Al een tijd ben ik bezig met een boek dat alle
kaartjes, bonnetjes, treintickets, vliegtuigtickets,
toegangskaartjes, rekeningen enz, moet bewaren.
In het verleden fotografeerden ik ze allemaal en
ze kwamen op mijn blog terecht maar daarna gooide ik ze weg.
Het idee was om ze dit keer in een boek te bewaren
waarin de bonnetjes per plaats bij elkaar worden bewaard.
Daarvoor heb ik twee boeken gemaakt, beide met een kaft van
kurk. Maar geen traditionele rug. Dergelijke boeken kunnen
namelijk slecht met ongelijke paginadiktes omgaan.
In de winkel kun je boekringen kopen.
Die heb ik nu eens geprobeerd. het resultaat is een
soort ringband maar dan zonder de verbindende rug.
In het boek zitten enveloppen, gekocht of zelf gemaakt,
met een korte toelichting.
Foto’s van de boeken volgen nog maar dit was een apart artikel wat we lazen in de Hindustan Times. De editie van Lucknow. Het vertelt van trainingen die in India gegeven worden aan roeiers en priesters. In het omgaan met toeristen. Doel is natuurlijk het toerisme te stimuleren.
Dit is de ‘envelop’ voor Patiala. Ik gebruik een zakje dat als verpakking heeft gediend voor sierraden. Niet uit India. Patiala is een plaats in de Punjab.
De envelop voor Lucknow is gemaakt uit hetzelfde blad van de Hindustan Times als eerder genoemd artikel. Een advertentie voor huizen. Hoge prijzen voor de groeiende middenklasse en hoger. De randen van de envelop zijn verstevigd met stroken papier van een toeristenkaart van India. Het boek is net zo verschillend, afwisselend en druk als India zelf.
Werkplaats in de FutureDome
Ook in de FutureDome ben ik doorgegaan met mijn activiteiten.
Ik ontmoet er steeds meer huurders die druk bezig zijn.
Sommige hebben hun ruimte al helemaal operationeel
terwijl andere druk aan het schoonmaken en witten zijn.
Mijn activiteiten richten zich op de poster die ik voor
het raam wil hangen om mensen te laten weten
wat voor activiteiten er in deze werkplaats gebeuren.
Mijn eerste mok thee in de FutureDome.
De poster is gereed, alle letters zitten er op geplakt. Argusvlinder: hobby handzet, druk en boekbind werkplaats.
Zo hangt de poster inmiddels voor het raam.
Nu aan de slag. Ik ga beginnen met het werk af te maken waar ik al enige tijd mee bezig was. Eerst de twee boeken met souvenirs van onze India reis Bhopal – Amritsar 2016.
Creatieve Woensdag
Druk, sruk, druk, druk.
Maar op woensdag werk ik nog steeds rustig aan de tekst van mijn boek.
Bij het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur
Afgelopen week ben ik aan de laatste pagina toegekomen.
Met een beetje geluk is komende week de hele tekst gezet.
Dan kunnen we een proefdruk maken en de tekst gaan corrigeren.
Laatste blad van de kopij.
Deze galei is al bijna helemaal vol. Dit is denk ik nummer 4.
Dit is het begin van het einde.
Suzhou
Het is volgens mij ‘in’ in China om straten of wijkjes
op te zetten zoals het vroeger was.
In Shanghai is er een kleine uitgaanswijk, helemaal in oude stijl.
In Suzhou is er een grotere wijk met kleine ‘steegjes’ en ‘kanaaltjes’
met aparte boten.
In Nanjing ben ik gaan eten in een restaurant dat van buiten
heel modern is maar dat van binnen er uitziet als een
oud restaurant. Compleet met personeel dat liedjes zingt.
Het eten was er gewelding en deze formule is succesvol.
Van deze keten zijn er dan ook op meerdere plaatsen in China restaurants.
Hier een paar foto’s van Suzhou.
Heel dicht in de buurt van het museum en de Hummble Administrator’s Garden begint een wijk met kleine huisjes, allemaal laagbouw, kanalen en heel veel toeristische winkels en restaurants.
Dit is een riooldeksel van Suzhou.
Dit is een voorbeeld van een kanaal en de daarbij liggende kleine huizen. De hoofdstraat was heel druk maar de andere straten waren allemaal zo rustig als dit voorbeeld.
De foto is helaas bewogen maar dit zijn een aantal blinden (of luiken) die bij de huizen openstaan terwijl er licht uit de huizen komt. Het was een prachtig romantisch beeld.
Nederlands Drukkerij Museum en Koppermaandag
Deze week was ik wat vroeger dan anders bij het museum
en in de gelegenheid wat foto’s te maken van de
buitenkant van het museum.
Binnen was een kleine (maar fijne) ‘tentoonstelling’
met voorwerpen die met koppermaandag te maken hadden.
(Begrip koppermaandag mag je dan soms wel een beetje breed interpreteren).
Dit is het museum vanuit de tuin gezien.
U ziet het goed, in de tuin van het Nederlands Drukkerij Museum staat een pers. Prachtig toch!
Binnen zijn de vrijwilligers met het bestuur druk doende de tentoonstelling over het werk van Fiep Westendorp voor te bereiden.
Dit is een voorbeeld van drukwerk op hout van het het zogenaamde Amelander Dienblad. Dit is een relatiegeschenk van drukkerij Reclame nv. uit Rotterdam.
Zoals deze informatie aangeeft is het een 5 kleuren offset.
Koppermaandag geschenk uit 1997 van de Deelgemeente Noord in Rotterdam.
Deze vind ik ook heel apart.
Dus misschien was het plankje van hiervoor wel het deksel van de kist waarin deze fles zat?
Argus is gereed, nu vlinder nog
Op mijn poster is het woord Argus inmiddels gereed
maar dat is slechts de helft van mijn naam Argusvlinder.
Gelukkig zijn de resterende letters vooral eenvoudige letters
om te ontwerpen en snijden.
Argusvlinder
