Kunstvaria

Archibald Thorburn, Peacock and peacock butterfly, 1917.

 


Burhan Dogancay, Whispering wall II.

De combinatie van taal en kunst trekt me erg.


Edouard Manet, A bar at the Follies-Bergere, 1882, oil on canvas.

Deze was hier natuurlijk al eerder te zien
maar het blijft een prachtig werk.



El Greco, The vision of Saint John.


Folkert de Young, Operation harmony, 2008, styrofoam, pigmented polyurethane foam pearls.


Gabriel Metsu, Woman reading a letter, circa 1665, oil on wood panel.



James Grashow, Corrugated Fountain, 2010, cardboard.

Kartonnen fontein.


Jan van Huysum, Still life with flowers and fruit, circa 1721.


Jennifer Trask, Intrinsecus, 2010.


Joe Talirunili, Migration, around 1974, stone, hide, wood, string.


Oleg Tselkov, Five persons, 1980.


Pierre Bonnard, Le petit dejeuner, oil on canvas, 1936.


Richard Serra, Dreiser, 2010, paintstick on handmade paper.


Statue of Caligula, Roman, AD 38 – 40.


 

Pronkzucht aan het hof – Keizerlijk porselein uit Shanghai

Wat een tijd terug Cultuur heette noemen we vandaag Erfgoed.
Ik verwacht dat de tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag een mooi voorbeeld van Chinees erfgoed is:

Pronkzucht aan het hof – Keizerlijk porselein uit Shanghai

Ik ga binnenkort kijken.
Alle voorwerpen komen van het Shanghai Museum.


Chinese caas, fencai, decoratie met Indiase lotusbloemen en spelende kinderen, Qianlong Dynasty, 1736 – 1795.


Dekseldoosje met draken in Wucai en lotus met Ajourwerk, Wanli, 1573 – 1620.


Doosje in de vorm van een kwartel, Fencai glazuur, Qianlong Dynasty, 1736 – 1795.

Zie eens hoe mooi het verendek van de kwartel is aangebracht.

Dit is natuurlijk helemaal top. Het merkteken is voor porselein uit de Keizerlijke fabrieken gebruikelijk maar die voetjes!

Doosje in de vorm van een kwartel, Fencai glazuur, Qianlong Dynasty, 1736 – 1795.


Vaas met draken tussen gevlochten lotusranken in de onderglazuur, Qianlong, 1736 – 1795, Shanghai Museum.

Nog een draak. Perfect

Lotusrank.

 


Gisteren was het zo ver: 15 seconden beroemd





De Argusvlinder mocht niet ontbreken: John Baldessari, Your name in lights.





15 seconden lang was mijn naam te zien als onderdeel van een project
van het Stedelijk Museum in Amsterdam in samenwerking met
John Baldessari.
Hierboven de vooraankondiging zodat ik zelf kan gaan kijken.
Probleem is dat een tochtje naar Amsterdam voor 15 seconden
een beetje veel is van het goede.
Ik had liever een kort filmpje ontvangen van de organisatie
zodat het nog een tijd op mijn weblog te zien zou zijn geweest.
Wie wil nou niet beroemd zijn?

Schets van Paul Gaugain: onwezenlijk mooi


Paul Gaugain, Tahitian faces – frontal view and profiles, circa 1899, charcoal on laid paper,The Metropolitan Museum of Art.


Tahitiaans gezicht – frontaal en en profile.
Schets van Paul Gaugain met houtskool.
Nu te zien in het Metropolitan Museum of Art.

KOP

Vanuit KOP is er een project gaande dat xe2x80x98Territorial Pissingsxe2x80x99 heet.
Volgens mij is dat geen Engels maar waarschijnlijk gaat het
over het afbakenen van je territorium.
In dat kader heeft kunstenaar Dominique Teufen op een voetbalveldje
het versleten groen vervangen door grijs gras en grijze bloemen.
Kunstgras.





Dominique Teufen, fotografie Rachelle Delcroix.





Kunstvaria

Twee maal Edvard Munch en driemaal Roy Lichtenstein
en elf andere werken.





Angela de la Cruz, Compressed blue, 2011, oil on aluminium.






Edvard Munch, By the deathbed, 1896, lithograph.



Edvard Munch, Separation II, 1896, lithograph.






Gonzalo Papantonakis, The creator, mixed media on five wood panels.






John Constable, The vale of Dedham, 1828, oil on canvas.






Monique van Genderen, Untitled, 2010, oil and pigment on canvas.






Otto Dix, Shock troops advance under gas (Sturmtruppe geht unter Gas vor),The War (Der Krieg), 1924, etching aquatint and drypoint.






Pieter Molijn and Jan van Goyen, Landscape with cottage and figures, about 1640, oil on canvas.


Nog een ‘Connection’.
Dit werk is onderdeel van de ‘Goudstikker-verzameling’ en
onlangs terug gegeven aan de erfgenamen.
De verzameling is tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers gestolen
van de firma van kunsthandelaar, Dhr. Jacques Goudstikker.
Het schilderij van Pieter Molijn / Jan van Goyen is de rust zelve.
Vredig zou je haast zeggen.
De prent van Otto Dix geeft op de gruwelen van de oorlog
op een zeer afschrikwekkende manier weer.





Richard Prince, Untitled (De Kooning), 2009, inkJet and acrylic on canvas.


What’s in a name?





Roy Lichtenstein, Cup and saucer, 1977, cast bronze sculpture.



Roy Lichtenstein, Drawing for a ‘Kiss V’, March 1965.



Roy Lichtenstein, Still life with silver pitcher, 1972, oil and magna on canvas.






Ryan Martin, To live and die in LA, 2007, oil on canvas.


Was hier al eens eerder te zien.





Willem de Kooning, Event in a barn, 1947, oil on canvas.






Yayoi Kusama, With flowers that bloom at midnight, 2009.


Volgens mij is deze kunstenaar al jaren uitgebloeid.





Zarina Hashmi, Blinding light, 2010, cut Okawara paper gilded with 22 – karat gold leaf.




Kunstvaria





Albrecht Dxc3xbcrer, Map of the northern sky, circa 1515.


Nu ik druk bezig ben met Umberto Eco,
De begraafplaats van Praag,
vallen me dit soort afbeeldingen ineens veel meer op.





Alex Katz, Anika, 2008, oil on linen.


Wat een rust!





Andre Butzer, Paiting of Paul Cezanne, 2009, oil on canvas.


Wat een prachtige kleuren.





Attributed to Jan Victors, Woman making pancakes – Kitchen in Rembrandts house, pen and brush and brown ink, red chalk, brown wash.






Bill Owens, Liberty, 1980, cibachrome print.


Een ikoon dat in de hoek staat.





Claude Monet, Les peupliers, 1891, oil on canvas.






Emeli Theander, Foxxc2xb4Nxc2xb4Donkey, 2009, oil, cloth, chewing gum on canvas.


Kleuren en motieven geleend van …..





Jean-Louis van Geel, Allegory on the political unification of the Netherlands and Belgium, 1816.






Kohei Nawa, PixCell deer 24, 2011, taxidermized deer, crystal glass balls.






Konrad Witz, Pieta, circa 1440, tempera and oil on panel.






Le Quang Ha, Dictator, 2003, oil on canvas.






Lukhang East Wall, Two Mahasiddha, 18th century, Tibet.


Mahasiddha zijn volgens Wikipedia
“een soort excentrieke yogi’s of tantristen”.





Mariana Vera, Macaques, 2010, Pansy (Viola Tricolor) and rose petals.






Philippe Halsman, Dali Atomicus, 1848.


Hoe zouden ze dit gemaakt hebben?





Pipilotti Rist, All or Nothing (Alles oder nichts), 2010, Metal triptych with three LCD-screens and three integrated players.






Preston Singletary, Raven steals the sun (Gagaan Awutawu Yeil), 2001, blown hot-sculpted and sandcarved glass.






Rineke Dijkstra, Ruth drawing Picasso, 2009.






Robert Mangold, Ring image K, 2010, acrylic, graphite and black pencil on canvas.






Royal Safavid atelier, Faridun in the guise of a dragon tests his sons, 1525 – 1535, opaque watercolor and gold on paper.



Royal Safavid atelier, Faridun in the guise of a dragon tests his sons (detail), 1525 – 1535, opaque watercolor and gold on paper.






Steve Schapiro, Robert de Niro as Travis Bickle, Taxi Driver, gelatin silver print.






Wassily Kandinsky, Improvisation, Nr 2, Trauermarsch, 1908.





Wat is Kunst?

Dat is een vraag die ik voor me zelf probeer te beantwoorden.
Eigenlijk ben ik al zo’n 10 jaar bezig met het zoeken naar het antwoord.
De vraag lijkt eenvoudig, drie woorden.
Wat is Kunst?
Maar er zitten zoveel aspecten aan dat het me nog steeds niet gelukt is
om er een antwoord op te vinden.
Steeds vind ik weer puzzelstukjes die soms passen maar vaak ook
nog niet te plaatsen zijn.
Ik leg die dan even opzij om later, met behulp van nieuwe
puzzelstukjes, er een geheel van te maken.
De puzzel is alleen erg groot en heeft heel veel stukjes.
Het voorbeeld van de puzzel ontbreekt dus
het zal nog wel wat tijd vragen voordat de puzzel af is.
De meeste van die puzzelstukjes eindigen hier,
op mijn web log.
Soms vind je een heel mooi puzzelstukje.





Tafelklok: De wake van Alexander de Grote, Rusland, St. Petersburg, 1830 – 1850, Fotografie en beeldbewerking Erwin Olaf.





Gisteravond las ik een artikel van Maarten Klein.
Het artikel heet ‘Alles is ijdelheid’ en gaat over een van de boeken
van Louis Couperus: Iskander.
Ik heb het boek nooit gelezen.
Het gaat over Alexander de Grote.
Toeval (?) wil dat het Hermitage net een tentoonstelling
heeft afgesloten over Alexander.
Maarten Klein heeft daar de tekst die ik gisteren las
gebruikt als onderdeel van een lezing die hij in het Hermitage hield.





Grieks borstpantser gedecoreerd met Medusakop, 4de eeuw voor Christus.





In het begin van het verhaal schrijft hij over naturalistische,
realistische romans en personages en hun relatie met de lezer.
De brug naar realistische schilderijen/kunst en hun toeschouwers,
is dan snel gemaakt.
Wat hij daar schrijft is heel interessant.

Arabesken – Tijdschrift van het Louis Couperus Genootschap, nummer 37 – mei 2011

Romanpersonages zijn abstracte xe2x80x98mensenxe2x80x99 die in een wereld van letters, woorden, zinnen. alineaxe2x80x99s, motieven en symbolen tot leven komen, op een ondergrond van wit papier. Hun leven wordt in hoge mate bepaald door literaire regels en conventies. In naturalistische romans moeten deze romanpersonages zo realistisch mogelijk zijn.
Eline Vere bijvoorbeeld woont in Den Haag, in een milieu dat grote gelijkenis vertoont met dat van de betere Haagse milieus. Ze is gekleed volgend de mode van haar tijd en houdt van operaxe2x80x99s die in de jaren tachtig van de negentiende eeuw populair waren en die ze kon zien in de Franse opera in de Koninklijke Schouwburg. Ze loopt door bestaande Haagse straten en lanen en ze lijkt in alle opzichten op haar vader. Dat alles is conform de werkelijkheid.
Maar, hoe realistisch ook, zoxe2x80x99n naturalistisch romanpersonage staat toch nog ver van de werkelijkheid af. Net als heel veel andere romanpersonages in de Nederlandse letterkunde gaat Eline bijvoorbeeld nooit naar de wc en heeft ze ook nooit last van enig maandelijks ongemak. Als ze praat, spreekt ze altijd in mooie volledige, volkomen grammaticale zinnen. Ze hakkelt nooit, ze hoeft nooit naar het juiste woord te zoeken, zoals wij mensen van vlees en bloed dagelijks doen. Romanlezers aanvaarden deze conventies als vanzelfsprekend. Er is geen lezer, bij mijn weten, die ooit geklaagd heeft: xe2x80x98Ik ben nu op bladzijde 100 en ze is nog steeds niet naar de wc geweest.xe2x80x99



KOP

Vanuit KOP is er een project gaande dat xe2x80x98Territorial Pissingsxe2x80x99 heet.
Volgens mij is dat geen Engels maar waarschijnlijk gaat het
over het afbakenen van je territorium.
In dat kader heeft kunstenaar Daan den Houter op een voetbalveldje
in Breda voor 250 Euro aan centen uitgestrooid waarna er van
de mensen die het geld opraakten fotoxe2x80x99s en een video gemaakt.
De volgende foto vind ik aardig.
KOP staat voor Kunstenaars Ontmoetings Plaats en
is actief in Breda.





De fotograaf is Rachelle Delcroix.





Kunstvaria

Het is druk geweest op mijn werk de afgelopen tijd
en daarom heb ik onvoldoende tijd gehad om
regelmatig een Kunstvaria te laten verschijnen.
Ik hoop dat met deze editie daar weer verandering in te brengen.


Anselm Kiefer, Abendland (The Occident), 1991, oil, emulsion, shellac, ashes and lead on canvas.

Ik bewonder het werk van Kiefer al kiest hij een benadering
van de thematiek en materiaalkeuze die tegelijk heel passend
en provocerend is.
Dat levert eigenlijk bijna altijd een ongemakkelijk gevoel op.
Dat is knap maar rustig naar zijn werk kijken is er nooit bij.

Het begrip ‘Avondland’ roept allerlei associaties op.
Meestal wordt er Europa (Duitsland) mee aangeduid.
De cultuur die op het eind loopt.
In tegenstelling tot het Ochtendland (Azie).

Dan zijn spoorlijnen en is het gebruik van as als materiaal
voor een Duitse kunstenaar op zijn minst beladen.

‘Occident’ staat voor zonsondergang in tegenstelling tot Orient.


Augusto Marin, Qujiote y Sancho Panza, 1961, oil on canvas.

Zie hoe mooi het idee van een Spaanse molen en zijn wieken
in deze afbeelding van Don Quishot en Sancho Panza is verwerkt.


Emil Nolde, Idle sailing boats, around 1925, watercolour.


Howard Hodgkin, Venice evening, 1995, print.


Jean-Antoine Watteau, Three studies of a young girl wearing a hat, circa 1716, red and black chalk, graphite on paper.


Libation cup, Qing dynasty, 17th – 18th century, rhinoceros horn.

De hoorn van een neushoorn als basismateriaal.
Triest dat deze dieren daarvoor werden gebruikt.
Maar omdat het voorwerp al zo’n 250 jaar oud is,
mag ik daar dus gerust van genieten.


Lorenzo Lotto, Adorazione dei pastori, circa 1534, olio su tela.


Louise Bourgeois, The nest, 1994, steel.


Pablo Picasso, Woman throwing a stone, March 8, 1931, oil on canvas.


Rineke Marsman, Nr437, 2008, litho.


Sonia Delaunay, Colored rhythm, 1946, oil on canvas.


Unknown artist, Russian, Saint Basil the great and Saint Basil “The fool” adorning the Holy Trinity, 19th centuty, oil, tin and enamel on panel.


 

Ethiopische magische teksten via Elizabeth Street Fine Arts

Opgerolde teksten met gebeden, bezweringen, beschermende spreuken,
voor een bepaald persoon gemaakt of voor algemeen gebruik.
Gemaakt als talisman in Ethiopie.
Onder invloed van het Christelijk geloof, de Islam,
het Jodendom en natuurgodsdiensten.
Heel bijzondere documenten.
Hiervan is een tentoonstelling in de gallerie:
Elizabeth Street Fine Arts
De New York Times bracht me op het spoor.





Gorgon-like spirit: angel of protection, 19th century.


Gorgon is de soortnaam voor wezens als Medusa.
Griekse mythologische figuren met levende slangen als haardos.
Hier fungeert een Gorgonachtige figuur als bescherm-engel.





Schematisch, achthoekige ster met gezicht in het midden, 18e eeuw.






Kwade geest met slangen rond het hoofd, midden 19e eeuw.





De Collectie Verrijkt bij Booijmans Van Beuningen

Zondag was ik dus op bezoek bij het Booijmans Van Beuningen.
Net als veel musea veranderen die op gezette tijden
de vaste tentoonstelling.
Zo ook hier.





De collectie verrijkt.





Met dat verschil dat men de nieuwe opstelling gecombineerd heeft
met een aantal bruiklenen.
Sommige schilderijen zijn nog niet te zien.
De meeste bruiklenen zijn in Rotterdam voor een lange tijd.

Er is ook een klein zaaltje met werken die de selectie
net niet gehaald hebben.
Een leuke verzameling!
Soms zijn de werken te groot, te klein of te saai.
Maar mijn keuze is gewoon klein, maar wel leuk.





Sebastian Stoskopff, Stilleven met boeken, 1625.


Alleen de naam van de schilder al: Stoskopff, prachtig.




Maar even terug naar buiten.
In en om het museum is heel veel kunst te zien.
Zo ook op de binnenplaats van het museum waar eigenlijk niet
te zien is dat je vanaf hier de nieuwe ingang van het museum hebt.
Met de Champions League finale in het zicht.





Olaf Nicolai, Apollo, 2009.






Vanaf het speelveld.






Meester van Alkmaar, Klein detail van Zeven werken van barmhartigheid, 1504.


Een groot, indrukwekkend schilderij.
Pure propaganda.
Het schilderij dat uit zeven delen bestaat, vertelt de kijker
hoe hij of zij een goed leven kan leiden.
Op een van de delen is deze kleine groep te zien.





De camera van de BlackBery doet geen recht aan deze Fra Angelico, Maria met Kind tussen twee engelen, circa 1420.






Quinten Massijs, Maria met Kind, circa 1520.






Jorg Ratgeb, Het Laatste Avondmaal, 1510 – 1515, Detail met een snuitende (!) apostel.






Ook in Rotterdam zo’n prachtig stilleven van Willen Claes Heda, 1634.






Rembrandt, Titus.






Bartholomeus van der Helst, Abraham del Court en zijn echtgenote Maria de Keerssegieter, 1654.


Deze schilder maakte misschien niet de meest spraakmakende werken
maar kijk eens goed (het best natuurlijk in het museum)
naar de hele fijne gezichten en prachtige stoffen.


De stof van de grijze jurk.






Dat een stilleven nog eenvoudiger kan zijn toont Adriaen Coorte aan, Druiventros, 1705.






Met deze afbeelding was ik ongeveer halverwege de tentoonstelling maar ik moest dringen aan de tomatensoep en naar huis. Anoniem, Zeemonster, circa 1506 -1510, brons, patina op lakverf.





Boris van Berkum

In een paar kleinere ruimtes in het Booijmans Van Beuningen
stonden deze prachtige werken.
De kleur, de kwaliteit van uitvoering, de opstelling.
Erg mooi.





Boris van Berkum, Reis naar het Koninkrijk van Ife, 2009 – 2010, geglazuurd keramiek.






Boris van Berkum, Reis naar het Koninkrijk van Ife, dit werk is ook nog een fontein.






Boris van Berkum, Reis naar het Koninkrijk van Ife,het masker tegen de muur is er ook onderdeel van.






Boris van Berkum, Kalki de tiende avatar van Lord Vishnu, 2008 – 2011.






Boris van Berkum, Kalki de tiende avatar van Lord Vishnu, kijk eens naar de prachtige uitvoering en de belichting.






Boris van Berkum, Messias en martelaren, 2010 – 2011, geglazuurd keramiek, brons epoxy modelleerpasta.






Boris van Berkum, Messias en martelaren, sommige foto’s zijn door een glazen raam gemaakt. Dat is dan goed te zien. Dit voorwerp draait langzaam.





Kort stukje uit de toelichting:
Boris van Berkum is een neo-kunstenaar.
Zoals kunstenaars zich in de 18e en 19e eeuw de beeldtalen
van de klassieke en de gotische kunst toe-eigenden,
zo smelt hij stijlen en vormen uit verschillende tijden,
wereldculturen en religies in zijn beeldengroepen samen.
Klassieke torso’s en Christelijke symbolen zijn gecombineerd
met motieven die zijn ontleend reincarnaties van de Indiase
Hindoegod Vishnu, Boeddhabuiken en 14e eeuwse kunst
uit het Koninkrijk van Ife (het huidige Nigeria).

Vandaag de Pindakaasvloer van Wim T. Schippers bezocht

Deze vloer is te zien in het Booijmans Van Beuningen,
die tegelijkertijd nog een hele mooie tentoonstelling heeft.
Twee vliegen in een klap.

beschrijving
Wim T. Schippers, Pindakaasvloer met oortje.
beschrijving
Wim T. Schippers, Peanut butter platform, Booijmans Van Beuningen.
beschrijving

Voorproefje van de Pindakaasvloer van Wim T. Schippers: 3 maal

Op de website van het museum kunnen bezoekers,
op video, vragen stellen aan Wim T. Schippers.
Die vragen beantwoordt hij dan in een video.
Ik zag twee video’s: een van een jong meisje die vroeg
hoe hij eigenlijk op het idee gekomen was
en een andere van een jonge man
die zich afvroeg waarom pindakaas?

Leuke vragen die direct naar de kern van de vraag ‘Wat is kunst?’ gaan.

Ook de antwoorden van Wim T. Schippers zijn leuk.
Eigenlijk geeft hij helemaal geen antwoord.
Hij stelt echter wel een aantal heel belangrijke vragen aan de vraagstellers
waarmee hij zonder zelf stelling te nemen een discussie over kunst in gang zet.

Dat is volgens mij dus waar dit werk over gaat.
En, (typisch Nederlands) dat mag best wat kosten.
Morgen ga ik kijken en ruiken.

Een groots gebaar

Eerlijk is eerlijk,
de twee schilderijen die hieronder te zien zijn
zouden normaal gesproken ‘De Argusvlinder’ niet bereikt hebben.
Voor hen geen plaatsje in een kunstvaria.
Vandaag toch omdat ze zo’n groot contrast vormen
met de schilderijen van de regenten en regentessen
van bijvoorbeeld Frans Hals.
Waren honderd jaar eerder de schilderijen donker en vooral
met veel wit en zwart,
nu op de schilderijen van Frans Decker voeren de kleuren de boventoon.
Blauw, geel, rood, bruin en groen knallen van het doek.

Geweldig toch hoe een dergelijk lokaal museum,
de meeste schilders die in de blogs van de afgelopen dagen
te zien waren zijn in Haarlem geboren of hebben er lange tijd gewoond,
zo’n belangrijk onderdeel vormt van ons erfgoed.





Frans Decker, Regenten van het St. Elisabeths of Groote Gasthuis, 1736 (boven) en Regentessen van het St. Elisabeths of Groote Gasthuis, 1740.





De schilderijen vermeld ik hier omdat ze onderdeel zijn
van een enorme schenking aan het Frans Hals museum.
Er wordt gesproken van een totale waarde van 100 miljoen euro
maar de waarde inschatten is eigenlijk onmogelijk en onnodig.
Een aantal van de werken zijn zo zeldzaam dat deze of soortgelijke werken
eigenlijk nooit meer op de markt komen.
Deze schilderijen hangen in musea en daar horen ze ook thuis.
De werken waren al jaren in bruikleen bij het Frans Hals museum en nu
kan er ook voor gezorgd worden dat deze werken tot in lengte van dagen
bekeken kunnen worden in de context waarin ze thuis horen.
Over dit groots gebaar is een mooi boekje verschenen.





Frans Hals Museum, Een groots gebaar – De schenking van het Elisabeth van Thuringenfonds, Alexander de Bruin.






Dit is de voorlopig laatste afbeelding van mijn bezoek aan het Frans Hals museum.





Frans Hals en anderen: Peeckelhaering

De foto’s zijn van wisselende kwaliteit.
Sommige zijn gemaakt met mijn digitale camera en sommige zijn
gemaakt met de BlackBerry.
De kwaliteit van die laatse is minder.
Maar dat mag de pret niet drukken.
Het Frans Hals museum is een geweldige verzameling
en een genot om er tijd door te brengen.
Het museum is gevestigd in een voomalig minderbroederklooster,
vandaar de bijzonder bouw.


De straat waaraan het museum ligt.


Gelijk al stuit ik op een heel bijzonder werk. Het is misschien niet het mooiste werk wat je je kunt voorstellen maar het vertelt wel een verhaal. Maarten van Heemskerck, St. Lucas schildert de Madonna met kind, 1532.

De evangelist Lucas is beschermer van de schilders omdat
verondersteld wordt dat hij Maria geschildert heeft.
Dit is dus een typisch werk over de kunst.


Het idee is dat de man achter de schilder Maarten zelf is of in ieder geval de schilder verbeeldt.


Er is dus een schilderij in het schilderij te zien. Maarten van Heemskerck, St. Lucas schildert de Madonna met kind, 1532. Het schilderij heeft nog meer aanwijzingen naar verhalen. Om te beginnen ‘hangt’ er linksonder een stuk tekst op het schilderij. Verder veel klassieke motieven met in het bijzonder de voorstelling tegen de zitplaats van de schilder. Een hele puzzel.


Schilderijen met de kleur rood in de hoofdrol trekken eigenlijk steeds mijn aandacht. Dat deed ook dit werk van Jan Cornelisz. Vermeyen, een portret van Kardinaal Erard de la Marck, prins-bisschop van Luik en kardinaal van Valence, circa 1530.


Cornelis Cornelisz. van Haarlem, De kindermoord van Betlehem, 1574 en Maarten van Heemskerck, beide deuren, 1591.


Maarten van Heemskerck, Aanbidding der wijzen, 1591.’Detail’ van de vorige afbeelding. Dit zijn enorme schilderijen. De deuren zijn vooal hoog. Het middendeel is gewoon groot: hoog en breed.


Het Frans Hals museum heeft naast de vele schilderhoogstandjes nog andere pareltjes in huis. Wat te denken van dit enorm poppenhuis.


Volgens mij was dit de dokterskamer.


Dit is de pronkkamer. Je moet het zelf eens gaan bekijken is mijn advies.


Dan volgen een hele reeks schutterstukken. De een nog mooier dan de andere. Een genre op zich. Frans Hals, Vergadering van Officieren en de Onderofficieren van de Cluveniersschutterij, 1633.


Frans Hals, Maaltijd van Officieren van de St. Jorisdoelen, 1627.


Frans Hals, Maaltijd van Officieren van de Cloveniersdoelen, 1624 – 1627.


Frans Hals, Detail van Maaltijd van Officieren van de Cloveniersdoelen.


Iets heel anders zijn de schilderijen van regenten en regentessen.
Niet zwierig en gekleurd maar statisch en donker.
Maar kijk eens naar de details.
De grote Nederlandse schilders als Rembrandt en Frans Hals zijn echt
de voorlopers van de impressionisten en expressionisten.


Jan de Bray, Regenten van het Haarlemsch Leprooshuis, 1663.


Detail van Jan de Bray.


Frans Hals, Regentessen van het Oude Mannenhuis, 1664.


Detail van Frans Hals, kijk eens naar hoe hij het strikje geschilderd heeft.


Frans Hals, Regenten van het St. Elisabeths Gasthuis, 1641.


Iets heel anders: een soort raamvertelling tegen een bijzondere achtergrond. Het verhaal van de Barmhartige Samaritaan speelt zich ergens in het bijbelse Palestina af. Maarten van Heemskerck plaatst het hier voor Rome. Je ziet meerdere ‘afleveringen’ van het verhaal op dit schilderij afgebeeld. Maarten van Heemskerck, Gezicht op Rome met de Barmhartige Samaritaan, circa 1550.


Eerste verzorging.


Het slachtoffer wordt op het paard meegenomen om verder verzorgd te kunnen worden.


Een opgraving in Rome.


De Engelenburcht (?).


De regenten of regentessekamer in het museum.


Heel erg leuk is dit schilderij met alleen maar aapjes. Aapjes die als ijdele mensen rondparaderen rond tulpen. Jan Breughel II, Allegorie op de Tulpomania, circa 1640.


Een prachtig schilderij van Judith Lester, Peeckelhaering, 1629.


De vraag bij dit vrolijke figuur is of hij eigenlijk wel zo blij is. Kijk eens door het rood dat op de wangen is aangebracht en kijk hem eens goed in de ogen.


Dan nog even de stad in, via mooie geveltjes.


Een gevelsteen van het Elisabeth Gasthuis.


Het centrum van Haarlem. Het was er vorige week zondag benauwd. Op de markt kermis maar daar was het rond 5, 6 uur in de middag niet druk.


Jan Nagel: niet de politicus maar de schilder

Jan Nagel is een schilder uit Haarlem.
Een schilder uit de 16e eeuw.
In het Frans Hals museum is nu een focustentoonstelling.
Een heel groot deel van zijn nog bekende oeuvre (zo’n 80 procent)
is daar nu te zien.
Ik ben erg aangenaam verrast dat men zoveel aandacht schenkt
aan deze schilder.
En niet alleen door de tentoonstelling maar ook door de restauratie
van ‘De Zondvloed’, het onderzoek daarbij, de film die op de tentoonstelling
te zien is en het boekje dat bij de tentoonstelling verschijnt.
Geweldig werk van Karel Schampers, Liesbeth Abraham, Hessel Miedema
en Herman van Putten.
Prachtig!

Het Parool

Drie prenten, drie tekeningen en vier schilderijen van de meesterschilder uit de zestiende eeuw zijn tot en met 17 juli te zien. Dit is de eerste keer dat zijn werken in een tentoonstelling bij elkaar worden gebracht.
Ondanks dat Nagel volgens zijn tijdgenoten snel schilderde en daardoor een hoge productie heeft gekend, is zijn oeuvre erg klein. Voor zover bekend zijn er slechts zes schilderijen, vier tekeningen en drie prenten van hem bewaard gebleven.

 


Dit is het boekje over Jan Nagel dat het Frans Hals museum uitgeeft.


Het boekje heeft twee uitklapbare pagina’s waar veel details van de restauratie te volgen zijn.


Jan Nagel, De Zondvloed, rond 1600. Dit is het schilderij dat onlangs grondig is gerestaureerd.


Jan Nagel, Maria Magdalena, 1592. Jan Nagel heeft het schilderij van zijn handtekening voorzien op een van de bladen van het boek dat Maria Magdalena hier leest.


 

Het mooiste stilleven is in Haarlem

Vorige week zaterdag was ik in Haarlem.
Ik ben daar naar het Frans Hals museum geweest.
Wat een fantastische collectie.
Ongelofelijk!
Ik heb er genoten, en niet alleen van de unieke schuttersstukken
maar ook van wat ik een van de mooiste stillevens vind,
van alle tijden, van waar dan ook ter wereld.
Ik liep een volgende kamer binnen en daar trof ik een geweldige verzameling
aan van stillevens. Zoveel had ik er nog nooit bij elkaar gezien.
Topstuk is naar mijn smaak ongetwijfeld het schilderij
van Willem Claesz Heda.
Mijn foto’s doen geen recht aan het werk.
En dat kun je in Haarlem gaan zien.


Willem Claesz Heda, Stilleven met zilveren tazza, 1631.

Kunstbus.nl

Tazza is een oud-Italiaans woord voor drinkschaal. Tazza’s zijn schotelvormig en staan op een hoge voet. Zij zijn meestal rijkversierd. Een tazza drinkschaal kan van glas, goud of zilver zijn en heeft een wijde ondiepe kelk die op stam en voet, of rechtstreeks op de voet is gemonteerd.

 


Zie bijvoorbeeld hoe prachtig het licht hier geschilderd is.


Hier de glans en spiegeling van zilver op zilver.


Hier een uurwerk met blauw lint waar het sleuteltje aan hangt dat nodig is om het uurwerk op te draaien.