Kunstvaria

Eten, Foto’s en heel veel andere thema’s.
Twee maskers, geinspireerd op Afrika maar Herman Brood kijkt mee.
Veel afbeeldingen met twee figuren erop.


Antonio Berni, Manifestacion, 1934, oil on burlap.

Burlap= soort jute.


Calixte Dakpogan, La cuisine (The kitchen), 2007, iron, aluminum (forks), cotton, copper.

Mijn keuken ziet er anders uit. Maar zeker goed gezien.

Calixte Dakpogan, Papa Sodabi – The drunk, 2002, steel, metal, plastic, glass and other found materials.


Dimitri Kozyrev, Last one 8, 2010, acrylic on canvas.


Henry Moore, Two seated figures, 1941.


Illustration of the Gita Govinda, Krishna adorns his beloved Radha, India, Kangra or Guler, circa 1780.


Linda Fleming, Storm 2011, powder-coated steel.


Oskar Kokoschka, Two nudes (Lovers), 1913, oil on canvas.


Eduardo Barron, Nero and Seneca, 1904.


Frank Hulsbomer, Constructing meaning in 3 steps, 2010.


Guido Mocafico, Dendroaspis Jamesoni Jamesoni, 2003, chromogenic print.


Heinrich Kuhn, Violets, circa 1908, autochrome, Austria.


Otto Muehl, Untitled, 1961, wood, material, paint, cord on cardboard.


Shi Lu, Girl by a clear stream, hanging scroll, ink and color on paper, Collection Robert Ellsworth.


Tsongkhapa as itinerant teacher, temple restorer, Tibet, 18th -19th century, colors on cloth, silk, wood, metal.


Wayne Thiebaud, Four cupcakes, 1971, oil on canvas.


Wim T. Schippers, Peanut-butter platform, 1962, installation 2011, Museum Boijmans Van Beuningen.

Heerlijk, PINDAKAAS!


Wolfgang Ellenrieder, Feuer Reifen, 2008.


Schrijvers van beelden

Op dit moment lees ik het boek Ongekende Schoonheid
Ikonen uit Macedonie.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik weinig tijd heb om te lezen
en dat ik het altijd jammer vind dat een goed boek uit is.
Het kan me dan ook vaak niet lang genoeg duren.

In verband daarmee liep ik pas tegen het begrip ‘Readers block’ aan.
Readers block is dan een begrip als Writers block.
Een schrijver die niet kan schrijven heeft last van een Writers block.
Een lezer die niet kan (door)lezen heeft ‘last’ van Readers block.
De geest van Cruyff dwaalt weer om ons heen.

In verband hiermee las ik ook: ‘Unputdownable’ (niet-neerlegbaar).
Een boek dat je niet neer kunt leggen,
waarin je maar door wilt blijven lezen.

Ik heb ook een soort Readers Block, niet omdat ik niet kan lezen,
maar omdat ik niet wil lezen. Lees je veel dan is immers je boek snel uit.

In het boek staat prima uitgelegd waarom ikonen gemaakt worden
met afbeeldingen in het platte vlak terwijl de techniek al
bestond om driedimensionaal te tekenen en schilderen.
Ik vond het de moeite waard om te lezen.


Aartsengel Michael, Verderdiger van het Geloof, Nikolaaskerk, Struga, midden 16e eeuw.


Ongekende Schoonheid
Ikonen uit Macedonie

Desiree M.D, Krikhaar
Uitgeverij Waanders / Museum Catharijneconvent

Pagina 30

De vroegchristelijke schilderingen tonen aan dat het beeldprogramma van de christenen afstand neemt van de klassieke kunst, die illusionistisch en realistisch is. Realisme is voor de vroege christelijke kerk uit den boze, omdat de band met de heidense traditie doorgesneden moet worden. De angst voor het terugvallen in idolatrie of afgodsverering is diep geworteld. Stel dat de christenen beelden zouden maken van Christus of van heiligen en die net als de klassieke godenbeelden zouden wassen en met geurwaters zouden besprenkelen of met bloemen zouden bekransen. En dat zij daar ook nog eens omheen zouden gaan dansen, zoals de Israelieten dat deden rond het Gouden Kalf (Exodus 32). Dan zou de stap terug naar de polytheistische godenwereld wel heel gemakkelijk gezet kunnen worden. Mede daarom is de vroegchristelijke beeldtraditie vooral in het oosten gebonden aan het tweedimensionale platte vlak.

De eerste muurschilderingen van de heiligen in Macedonie zijn gestileerd, bijna statisch geschilderd. Maar de gezichten, met name de ogen, zijn indringend. De ogen zijn de spiegel van de ziel, zij schouwen naar het goddelijke. De achtergrond in de schilderijen is meestal onuitgewerkt. Alle aandacht gaat dan uit naar het beeld en zo wint de voorstelling aan uitdrukkingskracht.
Het gebruikte kleurgamma is beperkt. Er worden natuurlijke pigmenten door de eitempera gemend, afkomstig van lokaal levende planten en dieren (bijvoorbeeld schilden van kevers) en mineralen uit de omgeving. Roden, okers, groenen en blauwen zijn de meest voorkomende kleuren.

Vervolgens gaat de schrijfster pagina’s verderop nog even in op het feit
dat gelovigen de ikoon anders benaderen dan een portretfoto.

Pagina 50

Het woord ikoon is Grieks en betekent beeld. In de orthodoxe context is het beeld beperkt tot het platte vlak. Ikonen zijn in de overtuiging van de orthodox-gelovige niet slechts beelden van Christus, de Moeder Gods, heiligen en feesten. Zij stellen de heiligen aanwezig.

De schrijfstijl is niet erg vlot maar het boek is heel leerzaam.
Mooi geillustreerd en een goede aanvulling op de tentoonstelling.

Geillustreerde intertextualiteit op de tentoonstelling Ongekende Schoonheid

Kort geleden was ik op de tentoonstelling “Ongekende schoonheid”.
Een beetje weggedrukt op een ongelukkige plaats was
een vitrine met terracotta voorwerpen.
Ze zijn niet zo sensationeel als de (soms heel grote) ikonen en zeker niet
zo sensationeel als bijvoorbeeld het gouden masker.
Maar ze trokken wel mijn aandacht.
Gisteren las ik in het boek bij de tentoonstelling
de beschrijving van de tegels.

De beschrijving probeert ook een verklaring te geven voor deze tegels
die in Vinica in Macedonie gevonden zijn.
En dat valt niet mee.

Tegels met Latijnse teksten, die gevonden zijn op plaatsen waar je
Byzantijnse (lees Griekse) teksten zou verwachten.
De functie is onbekend. De afbeeldingen overduidelijk vroeg-Christelijk.
De tegels zijn uniek in hun soort en tot nog toe zijn er slechts
50 complete tegels gevonden.
Vreemd is ook dat op een aantal van hen de tekst in spiegelschrift staat.
Dat kan wel verklaard worden door de manier van produceren
maar dat kan bijna niet de bedoeling geweest zijn.
Dus nog heel veel vragen rondom deze bijzondere tegels.
Op dit moment zijn ze te zien in het Museum Catharijneconvent in Utrecht.


Jozua en Kaleb, de verspieders van Kanaan. Vinica, 5e -6e eeuw, terracotta, Nationaal Museum van Macedonie, Skopje, inventarisnummer 337-VI.


Uit het boek “Ongekende Schoonheid – Ikonen uit Macedonie” door Desiree M.D. Krikhaar, Pagina 36.

Jozua en Kaleb zijn de twee soldaten met prachtig gedetailleerde harnassen, wapenrokken, helmen en lansen, die ter weerszijden van een schild zijn afgebeeld. Zelfs de plooival in hun mantels is tot in de kleinste draperieen uitgewerkt. Zij zijn de vertrouwelingen van Mozes, die als verspieders naar Kanaan zijn gestuurd om het land te verkennen.

(Stuur er een aantal mannen op uit om Kanaan, het land dat ik de Israelieten geven zal, te verkennen, Numeri 13:1).

Door God is hen toegezegd dat zij het beloofde land eens zullen bewonen. Bij de strijd van de Israelieten tegen de Amorieten bij Gibeon laat de onverschrokken Jozua met hulp van Jahwe de zon en de maan stilstaan om de vijand af te straffen.

(Zon, sta stil boven Gibeon, maan, blijf staan boven de vlakte van Ajjalon. En de zon stond stil en de maan bleef staan, tot Israel zijn vijanden had afgestraft, Jozua 10:12-13).

Jozua, die links op de tegels is afgebeeld wijst met zijn hand op de stralende zon tussen de strijders in. Naast het hoofd van Kaleb is de maan voorgesteld. Naast de speer links is een ster weergegeven om de duisternis te symboliseren. Deze episode uit het Oude Testament wordt door de kerkvaders uitgelegd als een voorafbeelding van het Laatste Oordeel, dat door Christus uitgesproken zal worden om de mensheid te redden.

De afbeelding is die van een Oud-Testamentisch verhaal.
Een verhaal uit het Nieuwe Testament verwijst naar deze oude tekst.
In het geval van de bijbel kun je niet echt spreken van een (1) boek.
De bijbel is een bibliotheek van oude boeken waar heel veel
onderlinge verwijzingen in staan.
Intertextualiteit is de term die daarbij hoort.
Het gaat hier om een verwijzing naar de inhoud.

Deze kwam ik toevallig tegen bij het lezen van het boek
over de tentoonstelling.
En toevallig waren de tegels me opgevallen bij het zien ervan in Utrecht.
Maar je weet: toeval bestaat niet!


In verband met een recente log over de Grote Kerk in Breda en de Heilige Christoffel is er nog een bijzondere tegel te zien. Deze tegel toont de Heilige Christophorus (Christoffel, links) en soldaatheilige Joris (rechts), Vinica, 5e – 6e eeuw, terracotta, Nationaal Museum van Macedonie in Skopje, inventarisnummer 353-VI.


 

Kunstvaria

De kunstvaria is deze week niet zo lang als anders.
Minder aanbod of misschien ben ik er wat sneller doorheen gegaan.
Toch weer een mooie collectie vind ik zelf.





Berlinde de Bruyckere, Inside me II, 2011, wax, epoxy wood, rope, cloth, wool, iron.



Berlinde de Bruyckere, Inside me II (detail), 2011.


Het werk van de Bruyckere is altijd indrukwekkend.
Als ik het zie ervaar ik altijd een combinatie van afkeer en fascinatie.
Afkeer omdat het beelden oproept van dood, verderf, mishandeling.
Fascinatie omdat het nieuwsgierig maakt. De vormen zijn deels herkenbaar
maar om het echt te kennen moet je dichterbij gaan.
Beter onderzoeken maar tegelijk is er die afstoting.





Chema Madoz, Sans Titre, 2006.






Chu Teh-Chun, Inspiration hivernale, Diptych.






Daphne Odjig, Genocide No 1, 1971.






David Heathcote, Algerian journey, 2006, oil on board.






Kyu Seok Oh, Counting sheep, 2011, heavy paper.






Pang Xunqin, Dancing horse, 1939, watercolour on paper.






Paul Gauguin, Teha’amana has many parents, 1893, oil on canvas.






Sepia enamelled plaque, early-mid 20th century, China, porcelain.


Fantastisch mooi Chinees landschap.
De mist hangt zo fijntjes tegen de helling.
In het midden een klein figuur die door de bergen trekt.
Ooit las ik van Rudy Kousbroek het boek ‘Het raadsel der herkenning’.
Kousbroek schreef een serie essays, elk op basis van een foto.
Volgens mij is dit een uitstekend voorwerp
om hetzelfde mee te doen.





Surasi Kusolwong, Emotional machine (VW), 2000 – 2004.






Wucai coral-ground bowl with blue Kangxi Yuzhi four – character mark.





Kunstvaria: de zon

Het is deze dagen wel erg goed weer.
Heel toevallig zaten in de serie van Kunstvaria deze week
2 zonovergoten afbeeldingen.
Die zet ik hier dus extra in het zonnetje.





Edward Hopper, People in the sun, 1960.






Giovanni Giacometti, Family portrait unter dem Holunder (Under the elder tree), 1911.


Holunder (Duits) of Elder (Engels) is de Vlierboom.




Kunst op een papieren zak: Rafael Ferrer





Een hele serie van de papieren zakken tegen de muur in een gallerie.






Rafael Ferrer, Paper bag faces, 2008 – 2010.






Rafael Ferrer, Paper bag faces, 2008 – 2010.






Rafael Ferrer, Face # 05, Paper bag faces, 2008 – 2010.






Rafael Ferrer, Face # 08, Paper bag faces, 2008 – 2010.






Rafael Ferrer, Face # 11, Paper bag faces, 2008 – 2010.






Rafael Ferrer, Face # 12, Paper bag faces, 2008 – 2010.






Rafael Ferrer, Face # 23, Paper bag faces, 2008 – 2010.






Nog een opstelling. Deze vind ik spannender.





Voorwerp van de dag

Veel musea hebben tegenwoordig een ‘voorwerp van de dag’
op hun website.
Soms hele leuke, opvallende of gewoon erg mooie voorwerpen.
Vandaag was het voor het Metropolitan Museum in New York
een eenvoudige tegel.
Wel een Romeinse tegel.





Romeinse muurschildering, waarschijnlijk van een graftombe. Uit 2de of 3de eeuw na Christus.





Een Romeinse tegel met een leuke, eenvoudige afbeelding van een vogel die
zomaar lijkt weggevlogen uit de tuin van Getsemane.

Kunstvaria

Op de achtergrond: ‘Kommt, iht Txc3xb6chter, helft mir klagen’
St. Matthew Passion
Johann Sebastian
(Eisenach, 21 maart 1685 – Leipzig, 28 juli 1750)
The Amsterdam Baroque Orchestra; Tom Koopman, Conductor

Heel veel hoofden en veel foto’s vandaag.
Maar zeker ook weer van heel verschillende culturen.
Kunst op z’n breeeeeedst.





Abel Boulineau, Dax: Jeanne Dupary and washerwomen on the banks of the Adour River, 1906, gelatin silver printing-out-paper.


Recent toegewezen aan deze tot dan toe onbekende Franse fotograaf.
De foto’s werden in Toronto door een student onderzocht en
bij het onderzoek kwam de maker aan het licht.





Alyson Shotz, Sine, 2011, yarn and pins on wall.






Blinky Palermo, Coney Island II, 1975, acrylic paint on aluminum, four parts.






Colossal head 5, Veracruz, Mexico, 1200 – 900 BC.


Vandaag meerdere afbeeldinbgen van Mexicaanse voorwerpen.
Dit is een groot beeld van een hoofd.





David Roberts, Hand-coloured copy of the six volume ‘The Holy Land’, owned by Sir Eldon Gorst, 1842 – 1849.


Met de hand ingekleurde exemplaar van een set boeken
die over het Heilige Land gaan.





Enrique Chagoya, Life is a dream and then you wake up, 1995, color monotype on handmade amate bark paper.


Weer een hoofd.
Als je goed kijkt zie je meer dan een hoofd.
De titel is ook intrigerend:
Het leven is een droom en dan wordt je wakker.





Ganesha, Cambodian, Angkor period, 1200, bronze.






Gustave Courbet, The gust of wind, circa 1865, oil on canvas.


Deze Gustave Courbet was hier al eens eerder te zien volgens mij.
De windvlaag.





Helen Levitt, New York, 1940, gelatin silver print.






Hellenistic gold and carnelian intaglio ring of Alexander The Great, circa 2nd – 1st century BC.


Nog een hoofd. Dit maal in de vorm van een camee
van Alexander de Grote.





Henri Matisse, Seated woman – back turned to the open window, 1922.


Nog een hoofd, met op de achtergrond de zee.
Interessant kleurgebruik. Ook nu nog steeds.





Imperial court painting bannerman Cemcukjab, attributed to Ai Qimeng and Jin Tingbiao, 1760.


De combinatie van tekst en afbeelding vind ik interessant.
En in de Chinese kunst zie je dat erg vaak.
Hier een prachtig voorbeeld.
Zeer levensecht portret van de legeraanvoerder.
Bannerman (officier) Cemcukjab was verantwoordelijk voor de
noordelijke grens van China.



Detail van het portret van bannerman Cemcukjab dat gemaakt is aan het Chinese keizerlijke hof.






John Kirby, White wedding, 2006, oil on canvas.


Twee hoofden, al was dat niet het enige waar de kunstenaar
op uit was. De titel is: ‘Wit huwelijk’.





Kota Ezawa, Lennon, Sontag, Beuys, 2004.


Twee heel bekende hoofden: John Lennon en Yoko Ono.
Drie speeches een van Lennon, een van Sontag en een van Beuys.
Ze zijn de inspiratiebron voor een ‘tekenfilm’ van Kota Ezawa.
Het is hem te doen om de inhoud van de drie toespraken en
om te zien of hij er iets nieuws, iets van hem, mee kan creeeren.





Laurence Stephen Lowry, The football match, 1949.






Loyset Lixc3xa9det, Pol Fruit amd Unknown, Gerard and Bertha find sustenance at a hermitage, written 1463 – 1465, illuminated 1467 – 1472, tempera, colors, gold leaf, gold paint, parchment, 8.3 MP 1.495, recto.


Een soort Middeleeuws stripverhaal.
De hoofdpersonen: Gerard en Bertha, staan hier drie maal afgebeeld
in drie verschillende settings waar drie verschillende dingen gebeuren.





Meekyoung Shin, Ghost series – blue, 2010, soap.


Op het eerste gezicht weer een set Chinese vazen.
Maar in werkelijkheid zijn deze vazen gemaakt van zeep.





Monument 8, Twin I, Veracruz, Mexico, 1200 – 900 BC.






Offering 4, Group of standing figures and celts, Tabasco La Venta, Mexico, 900 – 400 BC.






Pierre-Auguste Renoir, Femme cueillant des fleurs, circa 1874, oil on canvas.


Renoir kan zo zoetjes zijn dat het bijna kitsch wordt.
Dat is hier niet het geval.
Dit is een sterk schilderij
.





Roviana People, Portrait bust of a young man, 1870 – 1900, wood, paint shell, hair, Solomon Islands.


Nog een hoofd. Maar wel heel bijzonder.
Het is afkomstig van de Solomon Eilanden.





Samuel John Peploe, Still life with oranges & roses, 1920 – 1925.


Twee werken vandaag van Peploe.


Samuel John Peploe, The coffee pot, 1905.






Simen Johan, Three bears.


Drie koppen, van beren.
Deze fotograaf, Simen Johan, probeert dieren te fotograferen
met de kwaliteit van National Geographic maar probeert tegelijkertijd
de dieren in een situatie te plaatsen die bij de kijker
een gevoel van ongemak teweegbrengt.
Vaak fotografeert hij opgezette dieren of dieren die net zijn doodgereden.
Hier gaat het om drie prachtige beren die leven op een vuilnisbelt.
Prachtige kleuren.





Tejo Remy, You canxe2x80x99t lay down your memories – chest of drawers, #45, circa 2000.






Tommaso Porlezza Della Porta, The prophet balaam, 1576 – 1578.


Recent aangekocht door het Rijksmuseum in Amsterdam.





Walead Beshty, Three color curl (CMY Four Magnet)January 1st 2010, Fuji color crystal archive super type C.





India, Ahmedabad, Vav, Stepwell

Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.

Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.

De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.


Het tijdschrift: Archaeology Magazine


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.


Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.

Ongekende schoonheid; ikonen uit Macedonie in het Catharijneconvent

Vandaag samen met mijn ouders naar
Museum Catharijneconvent geweest in Utrecht.
Dit museum heeft bij gelegenheid van het 20-jarig bestaan
van de staat Macedonie een tentoonstelling
met voornamelijk religieuze voorwerpen uit dat land.
Een groot deel daarvan wordt uitgemaakt door
een serie van 50 ikonen.
Ik ben geen kenner maar deze ikonen zien er weer heel anders uit
dan die uit Griekenland of Rusland.
Goede gelegenheid om eens te gaan kijken.


De folder.


Het toegangskaartje.


Binnenstad van Utrecht.


De Dom.


Moeder Gods Psychsostria (Redster van de zielen) en Christus Pantokrator (Albeheerser), midden 14e eeuw.


Koninklijke deuren met de verkondiging aan de Moeder Gods en de Koningen Salomo en David, Kerk van de Heilige Redder, Kucevise, Skopje, 1608.

Detail van de aankondiging.

Detail van de deuren met de koningen.


Ikonostasekruis met de gekruisigde Christus en kruisgetuigen, Michael Anagnosti Zograph, 1827.

Detail met Christus en op het uiteinde van het kruis het symbool van de evangelist Johannes.

Detail met in het houtsnijwerk de draak als teken van het kwaad en het portret van een van de kruisgetuigen. In dit geval Johannes de apostel.


Feestdagenrij van de ikonostase, de intocht van Christus in Jeruzalem, Palmzondag, uit het Atelier van David van Selenica, Kerk van de heilige Demetrius, Bitola, 1730 – 1739.


Rij met heiligen.


Uitstorting van de Heilige Geest, Pinksteren uit het Atelier van Jovan Teodor van Gramosta, Kerk van Johannes de Doper, Slepceklooster, circa 1535.


Gouden reliekhouder diptiek, 14e eeuw.


Koninklijke deuren met de drie Byzantijnse Kerkvaders en de heilige Athanasius, Kerk in Dolno Vodno, Skopje, begin 18e eeuw.

Detail met de koningen Salomo en David en de Aankondiging.

Detail van de aankondiging.


Aartsengel Michael, verderdiger van het Geloof, Nikolaaskerk, Struga, midden 16e eeuw.


Veertig martelaren van Sebaste, eerste kwart 17e eeuw.


Intrede van de Maria Gods in de tempel, 14e – 15e eeuw.

Detail.


Aardenwerken cultus object in de vorm van een moedergodin, Cerje-Govrlevo, vroeg midden-steentijd.

Detail met volgens mij kleurverschillen als gevolg van de restauratie.


Gouden oorhangers met negroide koppen, graftombe, Ohrid, 3e – 2e eeuw voor Christus.


Gouden armband met ramskoppen, graftombe 127, Ohrid, 4e eeuw voor Christus.


Ritueel gouden gezichtsmasker, graftombe 132, Ohrid, 5e eeuw voor Christus.


Rituele gouden handschoen met ring, graftombe 132, Ohrid, 5e eeuw voor Christus.


Ontslapen Moeder Gods met twee heilige bisschoppen, 15e eeuw.


Heilige Nikolaas, eind 14e eeuw.

Heilige Nikolaas, detail.


De foto die ik hier van maakte was bewogen. Op zich is dat wel toepasselijk omdat dit een van de weinige ikonen is met actie. De evangelist Matteus loopt hier en zijn gewaad valt dan ook ‘dynamisch’ om zijn benen. Evangelist Matteus, eind 13e – begin 14e eeuw, Nationaal Instituut en Museum Ohrid.


De zeven aportelen van de Slaven met de Heilige Erasmus van Lychnidos en Jovan Vladimir, Dico Krstevic, Tresonce, 1862.


Russisch-Orthodox ikoon: Moeder Gods aan Kazan, Moskou, eind 19e eeuw, Carl Faberge, hout tempera zilver goud briljanten roosdiamanten saffieren smaragden robijnen pareld en email. Het betreft hier de aankondiging van de tentoonstelling ‘Glans en Glorie’, kunst van de Russisch-orthodoxe kerk in het Hermitage


Censuur: Paul Gauguin, Two Tahitian Women

Mijn fotoprovider is Photobucket.
Die mensen willen geen opslagplaats worden van pornoplaatjes.
Dat begrijp ik.
Maar in hun ambitie om hun site netjes te houden
slaan ze erg door zodat je meestal geen afbeeldingen van kunstwerken
op de site mag zetten waar iets van bloot op voorkomt.
Onderstaande afbeelding staat al zo’n 12 uur op Photobucket.
Misschien hebben ze de foto deze keer over het hoofd gezien.

Vorige week heeft een vrouw in de Verenigde Staten
onderstaand schilderij aangevallen.
Gelukkig werd ze op tijd tegen gehouden door
een andere museumbewaker.





Paul Gauguin, Two Tahitian women, 1899.






Officielke mededeling van de betrokken museums over het feit dat de aanslag plaatsvond en dat het schilderij geen schade heeft opgelopen.

Oogstrelend, oogverblindend, geestverruimend, beestachtig

Vaak oogstrelend was dit blad van het Rijksmuseum in Amsterdam, misschen wel oogverblindend. Een blad dat met prachtige thema’s: Puber in de 17e eeuw, Levensgenieten, Miss Holland, Hier is het paradijs, De geschiedenis van de gulp, Princessen, Grote minnaars, Bastaarden en Beest! Het is dan ook beestachtig dat deze uitgave gestopt is te bestaan.


 

Kunstvaria

Zoals gewend een hele reeks heel uiteenlopende kunstwerken.
Een hele mooie Picasso, twee maal Van Gogh, enz.





Alex van Gelder, Louise Bourgeois hands, 2010, photo.


Haar handen nemen de vorm van een spin aan.
Zoals de spinnen die zo’n centrale plaats innemen in haar werk.





Berlinde de Bruyckere, Pixc3xabta, 2007 – 2008, wax, epoxy, hout, metaal en kussens.


Leg deze foto van dit kunstwerk maar een naast ‘De bewening van Christus’
van Cranach, even verder op. Of de handen van Louise Bourgeois
op de foto van Alex van Gelder hierboven.





Bridget Riley, Painting with circle, 2010.


Een persoonlijke favoriet.





Carving of a frog, 700 xe2x80x93 800 na Christus, Topoxte, Guatamala, shell and quartz.


Een kikker gemaakt van schelpen en kwarts.





Lucas Cranach, Lamentation over dead Christ, 1505 – 1547.


Volgens mij is de datering van dit werk onduidelijk.
Vandaar de brede reeks in de jaartallen.
De bewening van de dode Christus.





Egyptian hollow cast bronze cat with gold earrings, 664 – 32 BC.


Een bronzen kat met gouden oorringen.
Egyptisch.





El Greco, St. John Evangelist, 1594 – 1604.


Johannes de evangelist.





Geoffrey Mann, Nocturne.


De vormen vind ik zo geweldig. Ik heb geen idee hoe het werk gemaakt is.
Of het een foto is of een schilderij of een installatie.
Geen idee.
Ik heb nog tweemaal ingezoomd.


Nocturne, detail.



Nocturne, detail.






Giovanni Bellini, Ritratto di Giovane, detail, 1470.


Ritratto is portret in het Italiaans.
Vergelijk eens met El Greco’s portret van Johannes.





Helen Paxton Brown, Portrait of Jessie M. King, watercolor.


Mevrouw King die hier afgebeeld is is zelf illustrator
van kinderboeken.





Henri Rousseau, War, circa 1894, oil on canvas.


In de Paastijd, in de maand van de filosofie en
terwijl wij in oorlog zijn in Libie, Irak en Afghanistan,
is dit portret van oorlog wel op zijn plaats.





Jackson Pollock, Mural, 1943, oil on canvas.


Ik weet niet of dit werk van Pollock hier eerder te zien was.
Daarvoor lijken de werken te veel op elkaar.





Jean-Lxc3xa9on Gxc3xa9rxc3xb4me, The black bard, circa 1888.






Pablo Picasso, Guitar, Paris december 1912 or later, charcoal on paper.






Paolo Pellegrin, Members of the Brigade of the Martyrs of Al-Aqsa, Gaza Palestine, 2004.


De camouflage en de schittering van het licht
op de Koran (?)-tekst op de achtergrond.





Paul Cxc3xa9zanne, xc3x89tude de pomme, circa 1890, watercolor and pencil.






Philip Gurrey, Aperture, 2008, oil on board.






Quentin Massys (of Quinten Matsijs), Ill-matched lovers, circa 1523, oil on panel.






Richard Hawkins, Fantastic voyage, 1992, altered book, 20 pages and one gatefold.






Roxy Paine, Painting manufacture unit, 1999 – 2000.


Dit werk is gemaakt door een machine, die de kunstenaar
ziet als een verlengstuk van zichzelf.
Hieronder volgt de machine.


Roxy Paine, Painting manufacture unit.






Vincent van Gogh, On his back, a crab, 1889, oil on canvas.


Meestal sluit Vincent de reeks af.
Niet vandaag.


Vincent van Gogh, Winter garden, 1884, drawing.






William Strang, Self-portrait no 6 (Strang no 116), 1885, etching on paper.


Het oog van de kunstenaar.





Willie Cole, G.E. mask and sacrification, 1998.





We blijven voor de spullen bij elkaar

“We blijven voor de spullen bij elkaar” is een wel heel zielige uitspraak.
Ik las hem in de Nieuwsbrief van Museum Het Valkhof.
Toen ik met de cursor over onderstaand kunstwerk
van Teun Hocks ging, werd deze tekst zichtbaar als tooltip.
Ik vond het wel iets hebben bij deze foto.





Teun Hocks, Untitled, 2008.





Het werk van Hocks geeft altijd veel stof tot nadenken.
Op de vooravond van de maand van de filosofie mag dat wel.

De werkelijkheid is dat er iets is misgegaan met de nieuwsbrief.
De titel “We blijven voor de spullen bij elkaar” heeft betrekking
op een performance van Theatergroep Fien die inmiddels al
bijna een jaar geleden te zien was in genoemd museum.

Toeval bestaat niet.

A painting a day keeps the doctor away: MAF Rxc3xa4derscheidt





MAF Rxc3xa4derscheidt, Die Frau mit dem grossen herz, 16/02/2011, aquarel.





Via Twitter kwam ik vanochtend terecht op de web site
van deze Duitse kunstenares: MAF Rxc3xa4derscheidt.
Met mijn beperkte kennis van de Duitse taal maak ik van haar web site op
dat ze poogt dagelijks een werk op het web te zetten
en dat ze daarnaast nog allerlei projecten doet.
Vooral de kleuren spraken mj erg aan.

Hier kunt u haar web site vinden.





MAF Rxc3xa4derscheidt, Die Sxc3xa4nger der blauen stunden, 05/02/2011, aquarel.