Amersfoort: prachtig centrum

Op zondag werd mij pas goed duidelijk hoe mooi
het middeleeuwse centrum van Amersfoort is.
Hier een korte flits van Amersfoort die ik
opdeed tijdens een wandeling op zondagmorgen.

IMG_0237Amersfoort

Het fenomeen ‘muurhuizen’ was een verrassing voor mij: huizen die in een oude stadsmuur en met het materiaal van de oude stadsmuur zijn gebouwd. Wat ook mooi te zien is hoe die oudste zichtbare stadsmuur is vervangen door een even verderop liggende, volgende, jongere stadsmuur. Hier een mooie deur. Terugkerende bezoekers weten dat ik daar een zwak voor heb. Misschien een idee voor een boekje?


IMG_0238AmersfoortDeWitteEnSwarteHont

De witte en swarte hont.


IMG_0251AmersfoortTelraamVoorMondriaanhuis

Een telraam aan de gracht voor het Mondriaanhuis in Amersfoort.


IMG_0253AmersfoortMuurhuizen

Muurhuizen.


IMG_0256AmersfoortDeurTorenOnzeLieveVrouweKerkhof

Onze Lieve Vrouwetoren of ‘Lange Jan’ (de Pelgrimsdeur van Eric Claus).


Mark Rothko / Romantische mode

De tegenstelling kan bijna niet groter zijn,
maar daarom was het misschien wel zo leuk.
Aan de ene kant een grote tentoonstelling met werk
van de kunstenaar Mark Rothko.
Aan de andere kant een tentoonstelling
over Romantische mode, zeg maar Upstairs Downstairs,
Downton Abbey, Eline Vere, Wuthering Heights enz.

Vrijdagmiddag/avond ben ik er gaan kijken in het
Gemeente Museum in Den Haag.
De toegang vond ik erg duur: 17 euro!

 photo DSC_5973MarkRothkoUntitled1957NGA198643141.jpg

 photo DSC_5973MarkRothkoUntitled1957NGA19864314101.jpg

Mark Rothko, Untitled, 1957.


 photo DSC_5973MarkRothkoUntitled1968NGA198643252.jpg

Mark Rothko, Untitled, 1968.


De tentoonstelling geeft een goed overzicht van de carriere van Rothko.
Ook in mijn blog geen aandacht voor zijn figuratieve werk hoewel
dat heel interessant is.

 photo DSC_5974UntitledUmberBlueUmberBrown1962A726.jpg

Mark Rothko, Untitled (Umber, blue, umber, brown), 1962.


 photo DSC_5976Untitled1956NGA198643148.jpg

Mark Rothko, Untitled, 1956.


 photo DSC_5977Untitled1958Changed1964-1965NGA198643146.jpg

Het werk dat mij het meest aansprak, Mark Rothko, Untitled, 1958, opnieuw bewerkt in 1964/1965.


De ophef rond de tentoonstelling heeft wel iets van ‘De nieuwe kleren van de keizer’.

De Amerikaan Mark Rothko (1903 – 1970) is er misschien wel al eerste in geslaagd om filosofische gevoelens als ‘het sublieme’ en ‘het transcendentale’ en gedachten over (oneindige) ruimte te verbeelden in een abstract kunstwerk.

 

Door abstractie op het niveau van uitdrukking van emotie te brengen, wist hij te voorkomen dat zijn werk louter decoratief werd.

 

Benno Tempel.

Heel geslaagd vond ik de zaal waar aan een kant de ontwikkeling
in het werk van Mondriaan was te zien dat eindigd in Victory Boogie Woogie,
zijn laatse werk.
Aan de andere kant wordt met een paar schilderijen meer,
de ontwikkeling in het werk van Mark Rothko getoond.
Die reeks eindigd met Untitled, 1970.

 photo DSC_59781ZaalInGroteStappenDoorCarriereMondriaan.jpg

De reeks van Mondriaan.


 photo DSC_59801ZaalInGroteStappenDoorCarriereMarkRothko.jpg

De reeks van Mark Rothko.


 photo DSC_5979vlnrMondriaanVictoryBoogieWoogieRothkoUntitles1970NGA198643173.jpg

De reeksen komen samen bij Victory Boogie Woogie en Untitled, 1970.


Nu was het museum bij hoge uitzondering ook open op de avond.
Dat zal iedere vrijdagavond van deze maand het geval zijn.
Dan denk je, ga ik er eens lekker eten.
Maar als ik er wil gaan eten dan kan dat nog niet.
Alle tafels staan gedekt, heel, heel veel personeel rent er rond.
Alle tafels zijn ‘gereserveerd’.
Blijkbaar mag je er alleen eten als de keuken dat wil.
Gastvrijheid was ver te zoeken.

Maar niet getreurd, ik bezocht ook nog de tentoonstelling
Romantische Mode.
Prachtig.
Enkele voorbeelden.

 photo DSC_5981GemeenteMuseumDenHaagRomantischeMode.jpg

 photo DSC_5983GemeenteMuseumDenHaagRomantischeMode.jpg

 photo DSC_5984GemeenteMuseumRomantischeMode.jpg

Er was ook werk te zien van bijvoorbeeld Vivienne Westwood en Jean Paul Gaultier.


Uiteindelijk kwam ik terecht in een Libanees restaurant.
Heerlijk gegeten!

 photo WP_20150206_007NaAfloopEtenBijDeLibanees.jpg


De catalogus van de tentoonstelling Mark Rothko is mooi uitgevoerd.

 photo DSC_5986Catalogus.jpg


Maar goedkoop is het niet.

 photo DSC_5985Kaartje1750.jpg


Drie Heeren en een Non

‘Drie Heeren en een Non’ is de werktitel van wat in de gedachten
van een Bredase horeca-ondernemer en een makelaar
het eerste 5-sterren hotel van Noord-Brabant moet worden.
Bredanaars betalen al jaren in de horeca van de Meyers
ter meerdere eer en glorie van hun imperium.
Een 5-sterren hotel moet daar blijkbaar aan toegevoegd worden.

De makelaar wilde in het verhaal van de gids geen spoor
van twijfel horen, over of het project wel door
zal gaan of niet.
Totaal losgeslagen. Alsof we al niet 5 jaar in een crises zitten.
Maar goed, de gebouwen bekijken was de moeite waard.

De panden zijn volledig uitgeleefd.
Het weer heeft langs alle kanten vrij spel.
Hier kun je niet meer restaureren. Hooguit herbouwen.

 photo DSC_1302ZustersFransiscanessenKapel.jpg

Kapel van de Zusters Franciscanessen. Het water komt op vele plaatsen door het dak.


 photo DSC_1303ZustersFransiscanessenKapel.jpg

Het Koor, kapel van de Zusters Franciscanessen.


 photo DSC_1304ZustersFransiscanessenKapel.jpg


 photo DSC_1306ZustersFransiscanessenKapel.jpg


 photo DSC_1307ZustersFransiscanessenKapel.jpg

Nogmaals het koor.


 photo DSC_1308.jpg

Overal aantekeningen op de muur van de vorige poging dit complex te redden.


 photo DSC_1310.jpg

Slechts hier en daar nog een mooi detail.


 photo DSC_1311.jpg

Zomaar een gat in het plafond.


 photo DSC_1313.jpg


 photo DSC_1319BeginOnderdoorgangNieuwstraatZustersFransiscanessenNaarDeSchool.jpg

De zusters hadden een eigen ondergrondse doorgang naar de school aan de andere kant van de Nieuwstraat.


 photo DSC_1320.jpg

Hier en daar glas-in-lood. Niet uitbundig maar erg ingetogen en smaakvol.


 photo DSC_1321EensEleganteDeurenEnRamen.jpg

Voorheen elegante deuren en bovenlichten.


 photo DSC_1322StucmurenInOntbinding.jpg

De stucmuren zijn volledig in verval.


 photo DSC_1323EensEleganteDeurenInDeToekomstOnderdeelVanDeHoofdingang.jpg

Restanten van wat eens elegante deuren waren in wat in de toekomst misschien de lobby van het hotel wordt.


 photo DSC_1324StucwerkAanHetPlafond.jpg

Stucwerp aan het plafond.

 photo DSC_1324StucwerkAanHetPlafondDetailVogeltjes.jpg

Detail


 photo DSC_1326Bovenlicht.jpg

Prachtig bovenlicht.


 photo DSC_1327HaastEenMondriaan.jpg

Is het een Mondriaan of een Leger?


 photo DSC_1328ToekomstigeHoofdingangVanDeHotelComplex.jpg


 photo DSC_1329EleganteRamen.jpg

In de trappenhal.


 photo DSC_1331OudeHoutenConstructie.jpg

Oude houten balken in de plafondconstructie.


 photo DSC_1335MooiVerval.jpg

Mooie kleuren van verval.


 photo DSC_1336.jpg


 photo DSC_1337ZomaarEenMuur.jpg

Zomaar een muur.


 photo DSC_1338.jpg


 photo DSC_1339.jpg


 photo DSC_1341VloerKapelZustersFranciscanessen.jpg

Vloer in de kapel van de Zusters Franciscanessen.


 photo DSC_1342LiefdegestichtZustersFranciscanessenHuisAssendelft.jpg

De Nieuwstraat met rechts het Liefdegesticht van de Zusters Franciscanessen en vervolgens Huis Assendelft.


Hedendaags realisme in Drents Museum

Naast de tentoonstelling over de Tang dynastie
is er in het Drents Museum een tentoonstelling
met de naam Hedendaags realisme.
Hieronder volgen de werken die mij het meest aanspraken.

Hal van het Drents Museum. Het oude gebouw is prachtig.

____________________________________________________________

Dick Pieters, Op de rivier, 1995. Bij ee aantal van de realistische werken kreeg ik echt het idee dat het “olieverffoto’s” zijn. De onderwerpen gedragen zich alsof ze op de foto gaan

____________________________________________________________

Han Mes, Kerkinterieur, 1992, olieverf op doek. Mooi werk maar Realisme?

____________________________________________________________

Marianne Aartsen, Jewish girls with hares, 1989 – 1993, olieverf op paneel.

Waarom dit schilderij een Engelse titel heeft
is mij (nog) niet duidelijk:
Joodse vrouwen met hazen.

____________________________________________________________

Piet van den Boog, Zelfportret I, 2004, olieverf op lood.

Ik vond vooral de handen erg mooi.

____________________________________________________________

Johan Abeling, Eigen weg, 1998, olieverf op paneel.

____________________________________________________________

Koos van Keulen, Aan zee (Ruiters aan het strand), 2001, olieverf op paneel.

____________________________________________________________

De volgende twee werken zijn niet van de tentoonstelling
“Hedendaags realisme”.
Ze zijn onderdeel van de vaste expositie.

Stoel ontworpen door Gerrit Rietveld, Gemaakt door Gerard van Groenekan, eind jaren ’50, Het ontwerp dateerd van 1918 – 1923.

____________________________________________________________

Piet Mondriaan, Bomen langs de Gein, 1905 – 1907, krijt en aquarel.

Ik begrijp inmiddels dat Mondriaan meerdere versies van dit
landschap gemaakt heeft. Ik moet dat nog verder uitzoeken.

____________________________________________________________

Keizerlijk porselein in Den Haag

Pronkzucht aan het Hof. Keizerlijk porselein uit Shanghai.
Sovereign Splendour. Imperial porcelain from Shanghai.


Keizerlijk porselein uit het Shanghai Museum: de catalogus.


De Nederlandse titel vind ik niet zo sterk.
Het woord ‘Pronkzucht’ roept bij mij negatieve associaties op.
Bij pronkzucht gaat het om tonen van rijkdom met als doel er over
op te scheppen, andere de ogen uit te steken en
om het haast ziekelijk achtervolgen van die neiging.
Het Engelse begrip ‘Splendour’ heeft die associatie bij mijn weten niet:
Splendour: the quality of being magnificent or splendid or grand
Ik zou het meer gezocht hebben in een uitdrukking als:’Hoofse schittering’.
Ze zullen hun motieven wel gehad hebben.
De tentoonstelling is schitterend.
100 prachtige stukken porselein uit de keizerlijke fabriek in China.
Het Chinese hof gebruikte veel porselein.
Om te beginnen was ‘het hof’, een stad op zich.
Een uitgebreide keizerlijke familie met daarbij de regering en een enorm ambtenarenapparaat.
Daar waren heel veel ruimtes die gedecoreerd diende te worden.
Voor de productie had men een fabriek die met wisselend succes
artistiek hoogstaand porselein produceerde in een periode
die zo’n 300 jaar omvat.


Gemeentemuseum Den Haag.


Het Gemeentemuseum heeft in de eigen collectie ook
een groot aantal mooie stukken porselein.
Het betreft vaak het zogenaamde ‘export porselein’.
Producten gemaakt in China voor de niet Chinese markt.
Die stukken staan onder andere in een aantalprachtige stijlkamers uitgestald.
Prachtig.


Mijn toegangskaartje.


Er is een ding dat ik aan de tentoonstelling zou toevoegen:
spiegels.
Zoals de catalogus mooi laat zien is van de schalen, vazen en doosjes
de onderkant of onderrand soms niet zo interessant als de zijkant,
bovenkant of binnenkant van de objecten.
Een spiegel hier en daar zou helpen de details van zegels en randen
beter te kunnen zien.


Rekening.


Maar het is tijd om te genieten van de prachtige voorwerpen.
Ga zelf kijken want de foto’s van mijn BlackBerry doen
geen recht aan de voorwerpen.
Bovendien zijn ze maar een kleine samenvatting.
Veel plezier.


Vaas met draken tussen gevlochten lotusranken, Qianlong, 1736 – 1795, catalogus nummer 55.


Vaas met acht Boeddhistische geluksemblemen in fencai op turquoise, Qianlong, catalogus nummer 66.


Een van de geluksemblemen: de schelp.


Vaas met oren in de vorm van ongehoornde draken en honderd herten in fencai, Qianlong, catalogus nummer 57.


Mocht je je afvragen hoe dat er uit ziet: ‘oren in de vorm van ongehoornde draken’.


De details op deze vaas met herten, begroeing en rotsen is prachtig. Het aantal herten heb ik niet geteld.


Twee modern ogende vazen: links de afgeplatte vierkante vaas met twee buisvormige oren, Guangxu, 1875 – 1908, catalogus nummer 97 en rechts de Rechthoekige, effen blauwe vaas, Guangxu. catalogus nummer 99.


Schotel met perziken in fencai, Yongzheng, 1723 – 1735, catalogus nummer 37.


Uit de eigen collectie stond er een grote schaal met op de buitenkant illustraties van het pottenpakkersproces. Aan de binnenkant is de schaal versierd met vissen en planten, alsof je een aquarium inkijkt.


Detail vis.


Nog een visje.


Kreeft.


Dekseldoosje met bloemen in fencai, eind Tongzhi – begin Guanxu, 1874 – 1876. Gebakken in de keizerlijke ovens in Jingdezhen als serviesgoed voor Keizerin Cixi, Catalogus nummer 90.


Een prachtig contrast vormen drie vitrines met westers porselein. Hierboven is een verzameling porselein te zien ontworpen door Colenbrander en gemaakt door de Plateelbakkerij Ram in Arnhem in 1921 – 1925. In deze zaal staat nog een verzameling porselein ontworpen door 100 kunstenaars van overal ter wereld. Een idee en ontwerp van de Italiaanse vormgever Alessandro Mendini in samenwerking met het bedrijf Alessi. De naam van het project is: 100% Make Up, 1992


Als ik dan toch in het museum ben
loop ik ook nog even door de andere zalen.
Van Ensor tot Mondriaan.


Carl Andre, Weir (stuwdam, dam), 1983.




Peter Doig, Red house, 1995 – 1996, olieverf op doek.

Naast het Chinese porselein trof dit werk mij het meestvan de werken die ik niet eerder gezien had.


Iris van Dongen, Dragon, 2004, houtskool, pastel en olieverf op papier.


Volkskrantkunst


Gustav Klimt, detail van De Kus, 1907 – 1908.


De Volkskrant had afgelopen zaterdag een bijzondere bijlage.
Een boek van uitgeverij Taschen over de Weense kunstenaar Gustav Klimt.
Je kunt iedere veertien dagen of alle boeken in keer kopen
uit de serie Moderne Meesters die de Volkskrant
samen met de uitgever heeft samengesteld.

Het boek over Klimt is een mooi boekje.
Klein van formaat met veel mooie afbeeldingen.
Mooi papier, 96 pagina’s.
Het is een bestaande serie boeken die je via het net
kunt kopen voor 8 Euro per stuk.
Nu bij de Volkskrant voor alle 20 delen 100 Euro.

Niets mis mee.
Wat ik jammer vind is dat er geen verantwoording wordt afgelegd
of verklaring gegeven wordt waarom deze 20 kunstenaars
als Meester worden aangeduid.
Sterker nog als de 20 grootste moderne kunstenaars.

Klimt
Warhol ???
Matisse
M.C. Escher ???
Rothko
Hopper ???
Kandinsky
Van Gogh
Chagall ???
Schiele ???
Kahlo ???
Mondriaan
Botero ???
Freud
Munch ???
Klee
Malevich ???
Bacon
Magritte ???
Lichtenstein

Warhol doet het wel goed op de kunstmarkt
maar daar is dan wel alles mee gezegd.
Je dient als een van de 20 grootste moderne kunstenaars
wel een bepaald oeuvre te hebben opgebouwd.
M.C. Escher.. Schiele.. Kahlo..
en een ontwikkeling hebben doorgemaakt
waardoor je opvalt.
Hopper..Chagall.. Botero..
Munch.. Malevich..Magritte..

Geen Picasso, Kiefer of Monet.
Geen Cezanne, Pollock of Braque?

‘Het meisje met de parel’ is het mooiste.

‘Het meisje met de parel’ van Johannes Vermeer
is gekozen tot het mooiste schilderij van Nederland.
Met 26 procent van de stemmen liet het doek
de concurrentie ver achter zich.

De tweede plaats was voor een ander schilderij van Vermeer:
‘Gezicht op Delft’.
Daarmee werd Rembrandt in dit Rembrandtjaar dubbel verslagen.
Zijn ‘Het Joodse bruidje’ eindigde als derde.

Bij de door Trouw georganiseerde verkiezing
brachten zo’n 8000 mensen een stem uit.
De Gouden Eeuw was verreweg de meest favoriete periode.

Dat blijkt ook uit de uitslag,
want de schilderijen van Vermeer en Rembrandt
behaalden beduidend meer stemmen dan die uit andere periodes.
Daarna komen Vincent van Gogh, Pieter Bruegel en Panorama Mesdag.
De modernste werken van Mondriaan, Willem de Kooning,
Reinhart Dozy en Robert Zandvliet bleven op enkele procenten
van de stemmen steken.

De uitslag:

1 – Johannes Vermeer / Het meisje met de parel 26%
2 – Johannes Vermeer / Gezicht op Delft 16%
3 – Rembrandt / Het Joodse bruidje 15%
4 – Vincent van Gogh / Korenveld met kraaien 12%
5 – Pieter Bruegel de Oude / De toren van Babel 10%
6 – W.H. Mesdag / Panorama Mesdag 9%
7 – Piet Mondriaan / Victory Boogie Woogie 4%
8 – Willem de Kooning / Rosy-fingered dawn at Louse Point 3%
9 & 10 – Reinhart Dozy / Droomkanaal 2%
9 & 10 – Robert Zandvliet: / Zonder titel, 2005 2%