Groninger Museum: HN Werkman, leven en werken

Gisteren bezocht ik het Groninger Museum.
Een apart gebouw in de binnenstad van Groningen dat in 1994
werd geopend door Koningin Beatrix.

Wikipedia:

Voor het ontwerp van het nieuwe museum dat in die tijd geleid werd door Frans Haks werd door de hoofdarchitect Alessandro Mendini, gastarchitecten aangetrokken. Vormgever Michele de Lucchi uit Italiƫ, Philippe Starck uit Parijs en Coop Himmelb(l)au met kantoren in Wenen en Los Angeles.

Het weer was redelijk dus kon ik een kleine serie
foto’s maken van het gebouw.

 photo DSC_7430GroningerMuseumStarck.jpg

Groninger Museum gezien vanuit de binnenstad.


 photo DSC_7431GroningerMuseumMendini.jpg

Rijk aan decoraties.


 photo DSC_7432EntreeGroningerMuseum.jpg

De ingang. Het gebouw lijkt te zijn ontworpen zonder rekening te houden met de functies van een museum.


 photo DSC_7449.jpg

Informatiezaal. Gelukkig liep ik hier naar toe. Naast deze zaal draaide een film over Werkman. Daar werd tijdens de tentoonstelling niet op gewezen.


 photo DSC_7452GroningerMuseum.jpg

Museum vanaf het station.


Keizerlijk porselein in Den Haag

Pronkzucht aan het Hof. Keizerlijk porselein uit Shanghai.
Sovereign Splendour. Imperial porcelain from Shanghai.


Keizerlijk porselein uit het Shanghai Museum: de catalogus.


De Nederlandse titel vind ik niet zo sterk.
Het woord ‘Pronkzucht’ roept bij mij negatieve associaties op.
Bij pronkzucht gaat het om tonen van rijkdom met als doel er over
op te scheppen, andere de ogen uit te steken en
om het haast ziekelijk achtervolgen van die neiging.
Het Engelse begrip ‘Splendour’ heeft die associatie bij mijn weten niet:
Splendour: the quality of being magnificent or splendid or grand
Ik zou het meer gezocht hebben in een uitdrukking als:’Hoofse schittering’.
Ze zullen hun motieven wel gehad hebben.
De tentoonstelling is schitterend.
100 prachtige stukken porselein uit de keizerlijke fabriek in China.
Het Chinese hof gebruikte veel porselein.
Om te beginnen was ‘het hof’, een stad op zich.
Een uitgebreide keizerlijke familie met daarbij de regering en een enorm ambtenarenapparaat.
Daar waren heel veel ruimtes die gedecoreerd diende te worden.
Voor de productie had men een fabriek die met wisselend succes
artistiek hoogstaand porselein produceerde in een periode
die zo’n 300 jaar omvat.


Gemeentemuseum Den Haag.


Het Gemeentemuseum heeft in de eigen collectie ook
een groot aantal mooie stukken porselein.
Het betreft vaak het zogenaamde ‘export porselein’.
Producten gemaakt in China voor de niet Chinese markt.
Die stukken staan onder andere in een aantalprachtige stijlkamers uitgestald.
Prachtig.


Mijn toegangskaartje.


Er is een ding dat ik aan de tentoonstelling zou toevoegen:
spiegels.
Zoals de catalogus mooi laat zien is van de schalen, vazen en doosjes
de onderkant of onderrand soms niet zo interessant als de zijkant,
bovenkant of binnenkant van de objecten.
Een spiegel hier en daar zou helpen de details van zegels en randen
beter te kunnen zien.


Rekening.


Maar het is tijd om te genieten van de prachtige voorwerpen.
Ga zelf kijken want de foto’s van mijn BlackBerry doen
geen recht aan de voorwerpen.
Bovendien zijn ze maar een kleine samenvatting.
Veel plezier.


Vaas met draken tussen gevlochten lotusranken, Qianlong, 1736 – 1795, catalogus nummer 55.


Vaas met acht Boeddhistische geluksemblemen in fencai op turquoise, Qianlong, catalogus nummer 66.


Een van de geluksemblemen: de schelp.


Vaas met oren in de vorm van ongehoornde draken en honderd herten in fencai, Qianlong, catalogus nummer 57.


Mocht je je afvragen hoe dat er uit ziet: ‘oren in de vorm van ongehoornde draken’.


De details op deze vaas met herten, begroeing en rotsen is prachtig. Het aantal herten heb ik niet geteld.


Twee modern ogende vazen: links de afgeplatte vierkante vaas met twee buisvormige oren, Guangxu, 1875 – 1908, catalogus nummer 97 en rechts de Rechthoekige, effen blauwe vaas, Guangxu. catalogus nummer 99.


Schotel met perziken in fencai, Yongzheng, 1723 – 1735, catalogus nummer 37.


Uit de eigen collectie stond er een grote schaal met op de buitenkant illustraties van het pottenpakkersproces. Aan de binnenkant is de schaal versierd met vissen en planten, alsof je een aquarium inkijkt.


Detail vis.


Nog een visje.


Kreeft.


Dekseldoosje met bloemen in fencai, eind Tongzhi – begin Guanxu, 1874 – 1876. Gebakken in de keizerlijke ovens in Jingdezhen als serviesgoed voor Keizerin Cixi, Catalogus nummer 90.


Een prachtig contrast vormen drie vitrines met westers porselein. Hierboven is een verzameling porselein te zien ontworpen door Colenbrander en gemaakt door de Plateelbakkerij Ram in Arnhem in 1921 – 1925. In deze zaal staat nog een verzameling porselein ontworpen door 100 kunstenaars van overal ter wereld. Een idee en ontwerp van de Italiaanse vormgever Alessandro Mendini in samenwerking met het bedrijf Alessi. De naam van het project is: 100% Make Up, 1992


Als ik dan toch in het museum ben
loop ik ook nog even door de andere zalen.
Van Ensor tot Mondriaan.


Carl Andre, Weir (stuwdam, dam), 1983.




Peter Doig, Red house, 1995 – 1996, olieverf op doek.

Naast het Chinese porselein trof dit werk mij het meestvan de werken die ik niet eerder gezien had.


Iris van Dongen, Dragon, 2004, houtskool, pastel en olieverf op papier.