Argus in China

Posted on april 4, 2024 by Argusvlinder

In de middag ga ik naar het Dunhuang Museum.
Daar zijn voorwerpen te zien die gevonden zijn in het Hexi Corridor.

Dat is een belangrijke strook redelijk begaanbaar land
met aan de zuidkant het hoger liggende Tibetaans plateau en
met aan de noordkant onhergbergzaam gebied zoals de Gobi-woestijn.
De Hexi Corridor verbond het historische China met het westen.
In de Corridor liggen een aantal oases waarvan die van
Dunhuang de laatste is (vanuit China geredeneerd).

Historisch gezien is dit een belangrijke doorgang die onderdeel
was van de zijderoute.

Relief in de entreehal van het museum. Het relief geeft een beeld van de uitwisseling van goederen, gewoontes en ideeën via de zijderoute.

In de hal ook een steen met een formele tekst over Dunhuang en omgeving en het museum.

Dunhuang locates on the westernmost end of the Hexi Corridor and in a joining area among Gansu, Qinghai and Xinjiang Uygur Autonomous Prefecture neighbouring Guazhou County in the east, Xinjiang Uygur Autonomous Prefecture in the west and north, Subei Mogolian Autonomous County and Akesai Autonomous County in the south with a total area of 31.2 thousand square kilometers.
Dunhung has a long history and about 3,500 yars ago the Huoshaogous the earliest local resident known up to began to live on the oase. Laterly the Wusuns, the Rouzhis also settled down and do the farming here succesively. During the Qin and Han Dynasties, Dunhuang was occupied by the Huns. In the sixth year of the Yuanding Era of the Western Han Dynsty (111 bc) the Emporer Wudi launched the policy to expand the territory and establish Dunhuang Prefecture, imigrate more residents from other places making Dunhuang one of the Four Prefectures in the Haxi Corridor. During the period from Han to Tang, Dunhuang had always been a place of traffic and military fort and melting pot of Chinese and western cultures known as a metripolitan of communication between the Hans and minorities, thus it played an important role in the process of communication between China and western countries in aspects of politics, economy and culture.
Dunhuang is a place where Chinese people had the initial contact with the westeners, hence itself naturally become a historical evident of communication between China and western countries in ancient times. Local residents in Dunhuang have created abundant anciant cultural heritages from generation to generation which are not only shinning pearls in the treasure house of Chinese history and culture but also precious materials for the study of politics, economy, culture, military affairs, communication between China and western countries in ancient times in northwest China and even all over the country.

In het museum staan/hangen overal goede bordjes bij de voorwerpen. China, Dunhuang Museum, Almanac, Han Dynasty, 206 BC – 220 AD, unearthed at Qingshuigou in 1990.

Bronze tortoise, Wei & Jin Dynasties (part of Six Dynasties) AD 220 – 589, unearthed Bridge 3 tomb, 1987. Van deze tomb kan ik op internet niets vinden.

Bronze turtle-dove (tortelduif), Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589.

Intrigerend voorwerp. Mij is niet helemaal duidelijk waar het voor dient. Pottery box with several lattices, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, tomb at Qijiawan, found in 1976.

Dergelijke stenen met een afbeelding had ik niet eerder gezien. Ik zou ze later nogmaals zien in een museum. Toen stond er bij dat het om replica ging maar hier staat dat er niet bij. Hele mooie afbeeldingen. Painted brick with butchering design (slager), Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Painted brick with mulberry tree leave harvest design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Grappig en mooi! Painted brick drying the clothes design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs east of Xusanwan.

Grappige man die zaaier. Painted brick with sowing design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Painted brick with trip by oxcart design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Galleria dell’Accademia

Posted on april 3, 2024 by Argusvlinder

Dan stap je ongeveer het heilige-der-heilige van de renaissancekunst binnen. Met in de verte: Michelangelo Buonarroti, David. Wie goed kijkt ziet ook fragmenten van The Prisoners en misschien een stukje van St Matthew.

Florence, Galleria dellAccademia, Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Awakening slave, circa 1530, marble.

Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Young slave, circa 1530, marble.

Michelangelo Buonarroti, St Matthew, 1505 – 1506, marble.

Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Atlas, circa 1530, marble.

Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Bearded slave, circa 1530, marble.

Attr./Toegeschreven aan Michelangelo Buonarroti, Palestrina Pietà, 1550 – 1560, marble.

Argus in China

Posted on april 2, 2024 by Argusvlinder

Naast Boeddhistische voorwerpen uit Tibet en voorbeelden van
teksten gevonden in Mogao zijn er ook beelden te zien.

China, Mogao Caves, Arhat – clay moulding sculpture, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 477.

Iedere keer dat je een afbeelding of Boeddhistisch voorwerp ziet
heb je weer de kans om een nieuw onderdeel van de complexe
religie te leren. Dat geldt overigens niet alleen voor het
Boeddhisme. Het kan ook als herhaling dienen 🙂
Bijvoorbeeld: wat of wie is een ‘Arhat’?

Een arahant of arhat is een boeddha of een discipel van een boeddha. Indien arahant naar een discipel verwijst, betreft het iemand wiens geest door diep penetrerend inzicht in de natuur van het bestaan volledig gezuiverd en bevrijd is. In het Theravada-boeddhisme is dit hoogste van de vier Graden van Verlichting die door een discipel van een boeddha behaald kan worden. De Boeddha werd zeer vaak een arahant genoemd: het woord arahant is onderdeel van de standaardbeschrijving van een boeddha.

Standing stone statue of a Heavenly King, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Cave 224.

Wat is een Heavenly King?

De Vier Hemelse Koningen zijn vier boeddhistische bewakersgoden die elk voor een bepaalde windrichting staan.

Ze zijn de beschermers van de wereld en vechters tegen het kwaad. Ze kunnen elk een legioen bovennatuurlijke wezens bevelen om de dharma te beschermen. In het daoïsme bewaken zij elk een hemelpoort van de vier windrichtingen.

Ik gok er op dat het op de afbeelding gaat om ‘Virūpākṣa’
(Sanskriet), of ‘Guăng Mù Tiān’ (pinyin) of “Hij die alles ziet”.
Als dat correct is dan vertegenwoordigt hij de Westelijke windrichting.
Ik doe deze aanname omdat de koning in zijn hand een soort
van tempel of heiligdom heeft.
Op Wikipedia staan als symbolen genoemd ‘adder, kleine stoepa of parel’.
Ik sta open voor andere, beter onderbouwde verklaringen.

Statue of an offering bodhisattva, Tang dynasty, 618 – 907 AD.

Al tijdens de voorbereiding had ik gelezen dat het niet toegestaan
was om foto’s te maken in de Mogao caves. Dat is natuurlijk
een tegenvaller. We zijn dat in het westen anders gewend.
Maar ik had ook gelezen over de replica’s die er op
een paar plaatsen zijn van de grotten.
Die zijn er ook in de tentoonstellingsruimtes bij de
grotten en in het Dunhuang Museum. Mijn aanname was dat
fotograferen van de replica’s wel mogelijk zou zijn.
Maar dat was een verkeerde aanname.
Daar kwam ik op de harde manier achter omdat medebezoekers
me er op wezen terwijl ik aan het fotograferen was.
De bordjes niet gezien.
De foto’s die ik al gemaakt had laat ik hier wel zien.
Al was het maar omdat ze een beeld geven van wat de
Mogao Caves je bieden als je er op bezoek gaat.

Dit is een replica van een van de grotten in Mogao.

De replica’s geven wel een beeld van hoe ontzagwekkend de grotten kunnen zijn. Hoe met heel verschillende stijlen verhalen verteld werden langs de Zijderoute.

Galleria dell’Accademia

Posted on april 1, 2024 by Argusvlinder

Een prachtig schilderij. Vol symboliek. Die architectuur is interessant maar geeft het schilderij wel het idee van een verkrampte ruimte. Florence, Galleria dell’Accademia, Neri di Bicci, Annunciation, circa 1465, tempera on wooden panel.

Bij de aankondiging van de geboorte van Jezus is meteen de kruisdood aanwezig. Als een soort picture-in-picture.

De houding van de hamdem vam Maria komt bij mij wat onhandig over. De Heilige Geest in de vorm van een duif die landt en afremt alsof hij met grote snelheid kwam aangevlogen. De duif heeft een kleine nimbus om de kop.

Maestro dell’ Epifania di Fiesole, Christ the man of sorrows among the mourners, circa 1490, tempera on wooden panel.

Er zijn niet alleen religieuze werken te zien in de Galleria dell’Accademia.
Deze afbeelding gaat over stijl: mode, hoeden, schoenen, kleding
en in het bijzonder de kleur van de sokken. Oh, en over manieren.

Giovanni di Ser Giovanni, known as Lo Scheggia, Dance at the wedding party (Formerly: the Adimari Wedding Chest), circa 1450, tempera on wooden panel.

Zie de elegante kousen, soms per been een andere kleur. Dan die prachtige puntschoenen. Dit is geen alledaagse kleding, met die sieraden en slepen. Dan de hoofddeksels…..

Fra Bartolomeo, The prophet Isaiah, circa 1514, painted on wood.

Fra Bartolomeo, The prophet Job, circa 1514, painted on wood.

Argus in China

Posted on maart 31, 2024 by Argusvlinder

Als je de directe omgeving van de grotten verlaat
ga je weer een brug over en tref je een aantal
tentoonstellingsgebouwen.
Helaas had ik weinig tijd om er goed te gaan kijken.
Dus heb ik me beperkt tot een paar foto’s die ik
in de korte tijd die ik had de hoogtepunten zou noemen.

Er was een deel met Boeddhistische voorwerpen uit Tibet.
Waarom men die keuze heeft gemaakt weet ik niet.
Ik weet ook niet of het hier om permanente tentoonstellingen
gaat of niet.
Een ander deel dat in dit bericht aan de orde komt
gaat over het schrift, of beter gezegd de verschillende
schriften waarvan men voorbeelden gevonden heeft in Mogao.

Het grootste deel van de geschriften die gevonden zijn in Mogao
zijn buiten China. In de UK, Ruslanf en Frankrijk.
China heeft zelf een klein deel.
Groot Brittannië, Rusland en Frankrijk waren de koloniale machten met
interesse in deze oudheden.

De kaartjes bij de voorwerpen geven niet heel veel informatie. Ik zou meer willen weten over het materiaal en de functie. Maar daarover staat niets. Ook de afbeelding wordt niet verklaard. Dunhuang, Mogao Caves, Vajra Yogini, 17th century, Tibet. Metaal neem ik aan, het ziet er uit als koper of een koperlegering.

High relief of Bodhisattvas, 14th century, Tibet, beating method.

Usnisa Vijaya, Namgyalma, 13th – 14th century, Tibet.

De nadruk in de beschrijvingen van Mogao ligt steeds op de Library Cave (cave 17). Maar blijkbaar zijn er ook in andere grotten geschriften gevonden. Essential mantras in Tangut script, Western Xia dynasty, 1038 – 1227 AD, Mogao Cave 121, Northern Section.

Block Printed Sutra, Tangut script, Western Xia dynasty, 1038 – 1227 AD, Mogao Cave 125, Northern Section.

Het kaartje toon ik toch maar even omdat ik ‘Liang Zhaofu’ niet kan vinden op internet. Diamond Sutra chanted by Liang Zhaofu. In Uighur script, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 464, Northern section.

Fragment of time tables, Tibetan script, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 59, Northern section.

Aan de gaatjes te zien en het ontbreken van tekst direct rond de gaatjes, kun je denk ik opmaken, dat deze bladen gebonden zijn geweest als een palmbladboek. Satasahasrika – Prajnaparamita Sutra, Tibetan script, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Library Cave (17).

Stele carved, Six syllable mantra, 8th year of Zhi Zheng reign, Yuan dynasty, 1348 AD, Mogao Cave 61. Dit is de afbeelding centraal op de stele:

Paper for practicing calligraphy, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Library Cave (17).

Galleria dell’Accademia

Posted on maart 30, 2024 by Argusvlinder

Slechts één van de werken in dit bericht heeft betrekking op Pasen.
Eerlijk gezegd niet het mooiste werk.
et is een schilderij van Raffaellino del Garbo.
Maar het is alles bij elkaar een schitterende serie.

Dit had kunnen heten ‘Over de boze vis, hond en draak’ maar het heet: Florence, Galleria dell’Accademia, Domenico di Michelino, The three archangels and Tobias, circa 1470, tempera on wooden panel.

Domenico di Zanobi and Filippino Lippi, Annunciation, 1460 – 1475, tempera on wooden panel.

Pasen volgens Raffaellino del Garbo, The Resurrection of Christ, 1500 – 1505, oil on wooden panel.

Lorenzo di Credi, Adoration of the Child with two angels and Saint Joseph, circa 1490, tempera on wooden panel.

Filippino Lippi, Saint John the Baptist, Saint Mary Magdalene, circa 1498, tempera on wooden panel.

Domenico Bigordi known as Il Ghirlandaio, Saint James the Great Saint Stephen and Saint Peter, 1493, tempera on wooden panel.

Francesco di Christofano known as Il Franciabigio, The Madonna and Child Saint Joseph and Saint John the Baptist, circa 1508 – 1510, oil on wooden panel.

Galleria dell’Accademia

Posted on maart 28, 2024 by Argusvlinder

De wereldberoemde verzameling waarvan ook de David deel uitmaakt.
Wat een prachtige collectie. Een eerste kleine serie.

Florence, Galleria dell’ Accademia, Andrea di Giusto Manzini, Madonna of the girdle and Saints Catharina of Alexandria and Francis, 1437, tempera on wooden panel.

Apollonio di Giovanni, The Trinity and Saints Cosmas and Damian, Francis of Assisi, Sebastian and Julian, circa 1460, tempera on wooen panel.

‘arched aedicule structure’: wijst op de ronde afsluiting (bovenkant) van het werk met de pilaren eronder waardoor een soort van klassiek Romeins bouwwerk ontstaat.

Maestro dell Epifania di Fiesole, Coronation of the Virgin between cherubim and musician angels, circa 1480, tempera on wooden panel.

Cherubim: Celestial winged beings

Of volgens Wikipedia:

Een cherub, cherubim, cherubijn of kerub is een mythisch wezen dat is samengesteld uit een combinatie van verschillende andere levensvormen, vaak een gevleugelde leeuw, adelaar of stier met een mensengezicht, vergelijkbaar met de Egyptische of Griekse sfinx en de Mesopotamische karibu. Cherubs komen 91 keer voor in de Hebreeuwse Bijbel

National Archeological Museum

Posted on maart 25, 2024 by Argusvlinder

Een laatste serie.
En wat voor een serie…..

National Archeological Museum, Florence, Idolino, circa 30 BC, Roman, from Pesaro.

Statuette of a flutist, 600 – 500 BC, limestone, from Cyprus. Op het beeld is een zogenaamde ‘phorbeia’ te zien. Een doek die onder andere voor de mond zit en die helpt om de dubbele fluit op een juiste manier aan te blazen, een soort van mondstuk dus.

Statuetta di flautista – Sulla bocca una bende (phorbeia) per tenere lo strumento; sul fianco forse la custodia del flauto (Statuette of a flutist – On the mouth a bandage (phorbeia) to hold the instrument; on the side perhaps the flute case). Of de Engelse vertaling helemaal goed is betwijfel ik. Met name het deel ‘to hold the instrument’.

Apollo Milani, Kouros, 550 BC, Attica.

Medici Riccardi horse head, circa 350 – 330 BC, bronze, gold plate.

Het archeologisch museum omvat een Egyptisch museum, een Etruskisch museum en een museum met Romeinse kunst.

Florence vanaf Piazza San Marco.

Dit was wel van mijn laatste dag in Florence maar ik ben
per ongeluk twee dagen overgeslagen.
Die volgen dus nog.

National Archeological Museum

Posted on maart 19, 2024 by Argusvlinder

Het museum bevat ook Egyptische vondsten. Daarop is een deel van het interieur van het museum op aangepast, zoals deze deuren.

De twee-persoons strijdwagen is bijzonder om te zien. Opgegraven door de Frans-Toscaanse expeditie van 1828 – 1929 die onder leiding stond van Jean François Champollion en Ippolito Rosellini.

National Archeological Museum, Florence, Anepigraphic Canopic Jars, 1291 -945 BC, alabaster and painted wood.

Het museum is al lang geleden geopend. Daarom heeft het nog een aantal van die mooie meubelstukken waarin vroeger de voorwerpen in werden tentoongesteld. Niet altijd perfect voor de bezoeker of de voorwerpen maar het oog wil ook wat. Maspers/koppen in een oude kast.

De vindplaats Bab El Gasus is belangrijk omdat op één plaats meer dan honderd mummies van priesters zijn gevonden. Dit had een impact op het denken over mummieficeren, religie enz. Coffin of an anonymous Amon singer, Cachette of Bab El Gasus, 1069 – 945 BC.

Two-sided statue of the God Bes, 304 – 30 BC, Ptolemaic Period.

National Archeological Museum

Posted on maart 18, 2024 by Argusvlinder

De tittel van dit bericht is misschien een beetje stoffig.
‘Archeologie’ is volgens mij niet echt populair.
Maar de twee Etruskische beelden vind ik sensationeel.
Het eerste beeld heeft in meerdere talen z’n eigen
Wikipedia pagina, zelfs in het Nederlands.

National Archeological Museum, Florence, Chimera of Arezzo, around 400 BC, bronze and copper.

De ‘Arringatore’ of ‘The Orator’, end 2nd – early 1st century BC, bronze and copper.

Oog in oog

Posted on maart 17, 2024 by Argusvlinder

In dit laatste bericht over de tentoonstelling in het
Allard Pierson geen mummieportretten.
Degene die ik gefotografeerd heb staan in de vorige
berichten.

Graag kom ik nog even terug met een algemene indruk.
We weten eigenlijk maar heel erg weinig van de portretten.
Veel van de portretten hebben een onduidelijke geschiedenis
(provenence) van het Egyptische zand naar de tentoonstellings-
zaal.
Aan veel van de portretten is gerestaureerd of geknutseld,
zo lijkt het.
Dat maakt het bijna onmogelijk om goed vast te stellen
wat precies de functie was.
Dat op zich is al leerzaam want dat zegt natuurlijk ook
veel over al die andere voorwerpen, uit Egypte of
ergens anders vandaan, waarop we kritisch moeten blijven.
Wetenschappelijk onderzoek is daarbij onontbeerlijk.

Op de tentoonstelling waren een paar werken die (losjes)
gebaseerd of beinvloed zouden kunnen zijn op
mummieportretten. Daarnaast een fragment van
van een mummiewindsel. Dat was een intrigerend stuk linnen.

Het was een lange doek die horizontaal en achter glas gepresenteerd werd: Fragment van versierde mummiewindselen, 2e eeuw na Christus, linnen, pigmenten en goud. 1966.88a.

Dit is een deel van de bovenste helft.

Dit is een detail van de onderste helft.

Oog in oog

Posted on maart 14, 2024 by Argusvlinder

Allard Pierson, Oog in oog – Mensen achter mummieportretten, Portret van een vrouw, 125 – 150 na Christus, hout met encaustische beschildering. H2197.

Naar het einde van de tentoonstelling werd het steeds moeilijker foto’s te maken zonder weerspiegeling van het licht op de portretten. Portret van een vrouw, circa 150 AD, hout van de Egyptische vijg met encaustische beschildering. E12569.

Portret van een vrouw, circa 150 na Christus, hout van de Egyptische vijg met tempera-beschildering. H1168.

Portretfragment van een vrouw, 0 – 25 na Christus, hout met encaustische beschildering. HCCH2481.

Portret van een meisje, 50 – 100 na Christus, hout met encaustische beschildering. APM00724.

Portret van een jonge vrouw, 120 – 130 na Christus, hout met encaustische beschildering. L0440058. Het kartje hieronder vermeld gegevens (over het goud en de meekrap) zonder uit te leggen wat dat betekent (zonder informatie te geven).

Portret van een jonge man, 100 – 125 na Christus, hout met encaustische beschildering. 19615.

Oog in oog

Posted on maart 12, 2024 by Argusvlinder

Allard Pierson, Oog in oog – mensen achter mummieportretten, Portret van een vrouw, 300 – 400 na Christus, linnen met tempera-beschildering. APM08133.

Portret van een man, 100 – 180 na Christus, hout met encaustische beschildering. APM14498.

Portret van een man, 175 – 225 na Christus, hout met tempera-beschildering. F193231.

Helaas niet helemaal scherp maar nog net leesbaar.
Ik vermeld de nummers van de werken zoals ze bekend zijn in
de diverse verzamelingen. De titel of de materiaalindicaties
geven weinig handvaten bij identificatie van de werken.

Portret van een man, 225 – 275 na Christus, hout met tempera-beschildering. H2196.

Portret van een vrouw, 170 – 200 na Christus, hout met tempera-beschildering. 81AP29.

National Archeological Museum of Florence

Posted on maart 11, 2024 by Argusvlinder

Archeologische musea vind ik ingewikkeld.
Gebrek aan kennis is waarschijnlijk de belangrijkste oorzaak
maar al je dan in een grote zaal komt met schalen en vazen
met mooie afbeeldingen, kan ik niet nalater er te gaan kijken.

De eerste vondsten in dit bericht komen uit een tentoonstelling over werken uit een verzameling van een rijke Italiaanse familie met een lange geschiedenis. Ze bezitten deze werken maar blijkbaar ook de villa waar een aantal van deze voorwerpen gevonden zijn. National Archeological Museum of Florence, Kylix, Cup, Type B, Sabouroff Painter, Theseus converses with brigand Periphetes, 470 – 465 before Christ. From Bettolle (Sinalunga, Siena), necropolis Villa Passerini.

Dezelfde vindplaats. Pinakion (small plate), Dancer Amasis dances to music of the double flute of the hetaira (= courtesan) Hippotia, Paseas, circa 510 before Christ.

Neck amphora, Centaur Chiron, Leagros Group, circa 510 before Christ.

Met deze afbeelding op de andere kant.

Amphora with continuous profile, type B, Two pairs of dualling warriors, recalls the Swing Painter, 530 – 520 BC. From Bettolle (Sinalunga, Siena) necropolis of Quercia Caffera.

Gemaakt van een steensoort die een geur afgeeft. Pair of small cinerary urns in fetid stone, circa 5th century BC.

Deze vaas stond op een draaiend plateau. Column krater (Symposium vase for mixing wine and water), Group of Bologna 824, 430 – 410 BC.

Oog in oog

Posted on maart 9, 2024 by Argusvlinder

Hoe zit het eigenlijk met andere portretten in Egypte? Daarvan zijn op de tentoonstelling ook voorbeelden te zien zoals dit beeld. Allard Pierson, Oog in oog – De mensen achter mummieportretten, Hoofd van een priester, 1e eeuw na Christus, graniet.

Mummiemasker van een bebaarde man, 175 – 225 na Christus, stucco.

Portret van een vrouw, 0 – 100 na Christus, hout met encaustische beschildering.

Inhoeverre de portretten ook echte portretten zijn van de overledenen waarbij ze gevonden worden, is onduidelijk. In dat licht en ook omdat de herkomst vaak niet precies duidelijk is en er nog veel onderzoek nodig is, vind ik sommige aannames over wat we precies zien risicovol. Portret van een jongeman, 100 – 120 na Christus, hout met encaustische beschildering.

Portret van Ammonios, 225 – 250 na Christus, linnen met encaustische beschildering.

Portret van Isarous, 60 – 80 na Christus, lindenhout met encaustische beschildering. Dat lindenhout is flinterdun!

Tekst van de tentoonstelling.

Het portret van deze vrouw Isarous is een van de weinige waarop een naam is vermeld. Volgens de opgraver William M. Flinders Petrie is het aangetroffen te Hawara vlakbij een ander portret met daarop de naam Tiapos. Isarous draagt gouden sieraden, waaronder een halsketting met een lunula(maan)hanger, die regelmatig bij vrouwen en meisjes voorkomt. Een deel van Isarous’ sieraden zijn met stuc in relief aangebracht en daarna verguld.

Oog in oog – De mensen achter mummieportretten.

Posted on maart 7, 2024 by Argusvlinder

Je kunt nog naar de tentoonstelling met mummieportretten.
Het is te zien in het Allard Pierson Museum in Amsterdam.
Het zijn de laatste dagen.

Het is niet het bekendste verschijnsel in de Egyptische kunst.
Maar wel aansprekend. Het gaat over iets waar we allemaal
mee te maken hebben: het overlijden en de nagedachtenis.

Hoe ging men te werk in Egypte, zo rond het jaar nul en
de eerste paar honderd jaar in Egypte?
Hoe was dat in die melting pot, die migratiewereld?

Wetenschappelijk onderzoek is nog in volle gang.
De tentoonstelling gaat over de techniek, het materiaal,
het vakmanschap en de feiten (die we vaker niet dan wel weten).
Maar het gaat ook over die fascinerende beelden van
mensen die (bijna) 2000 jaar geleden leefden en die je
nu recht in de ogen kijken. Of doen ze dat toch niet?

De tentoonstelling opent deels direct met de portretten.
Er is ook ruimte om ook even kennis te nemen van hoe
Egypte in de tijd dat de portretten gemaakt werden er
uit zag: deels Egyptisch, deels Romeins.
In kleding, in religie.

Dit beeldje fotografeerde ik omdat ik het zo grappig vond. Allard Pierson, Votiefbeeld van de god Apis als militair, 100 voor Christus – 395 na Christus, brons.

Olielamp met de haven van Alexandrië, 1e eeuw na Christus, aardewerk.

The Medici Chapels

Posted on maart 5, 2024 by Argusvlinder

Dit deel nadert het laatste bericht mar vandaag een hoogtepunt
van de renaissance: New Sacristy.
Een ruimte waarin twee tombes gepland werden en die gerealiseerd
zouden worden door Michelangelo.
Zoals wel vaker werd hij weggeroepen voor het gereed was maar
wat gerealiseerd is, is prachtig.

In een soort tussenruimte staat drie beelden. Het middelste is gemaakt
door Michelangelo

Museo delle Cappelle Medicee, Michelangelo, Madonna and Child, 1521.

Dit beeld staat aan de linkerkant: Giovan Angelo da Montorsoli, Saint Cosmas.

Dit natuurlijk aan de rechterkant. Raffaello do Montelupo, Saint Damian.

Dan de New Sacristy met twee graftombes. Ontwerp en uitvoering door
Michelangelo.

Michelangelo, Tomb for Giuliano de’ Medici Duke of Nemours met aan de voeten de beelden die Night and Day voorstellen.

Michelangelo, Tomb for Lorenzo II Medici Duke of Urbino met Dusk and Dawn.

Day.

Night.

Dusk.

Dawn.

Giuliano de’ Medici Duke of Nemours. De beelden van de overledenen zijn niet persé portretten als wel een voorstelling van eigenschappen.

Lorenzo II Medici Duke of Urbino.

Het jaar 1000

Posted on maart 4, 2024 by Argusvlinder

Dit wordt het laatste bericht over deze mooie tentoonstelling
in Leiden in het Rijksmuseum van Oudheden (RMO).
De tentoonstelling geeft een beeld van de archeologische vondsten
in het gebied dat we vandaag Nederland noemen van rond
het jaar 1000. Daarbij worden die vondsten in hun (vaak ook
internationale) context geplaatst.
Het is leerzaam maar zeker ook heel mooi.
Mijn berichten geven een beperkt beeld van de tentoonstelling
want je ziet hier alleen dat wat mij opviel.

In de internationale context speelt Rome een grote rol. In de tentoonstelling wordt dat getoond door onder andere deze prent: MC Escher, Prent met de San Michele del Frisone (de Friezenkerk), litho. Het beeld de situatie in Rome uit voordat de kerk in 1084 wordt verwoest. De huidige kerk is dus van een latere datum.

Rijksmuseum van Oudheden (RMO), Het jaar 1000, Herbarium van ‘Pseudo-Apuleius’ met planten, dieren en recepten, 900 – 1000, handschrift op perkament, herkomst onbekend.

Wikipedia:

Pseudo-Apuleius is the name given in modern scholarship to the author of a 4th-century herbal known as Pseudo-Apuleius Herbarius or Herbarium Apuleii Platonici. The author of the text apparently wished readers to think that it was by Apuleius of Madaura (124–170 CE), the Roman poet and philosopher, but modern scholars do not believe this attribution. Little or nothing else is known of Pseudo-Apuleius.

The oldest surviving manuscript of the Herbarium is the 6th-century Leiden, MS. Voss. Q.9. Until the 12th century it was the most influential herbal in Europe,……

#Notalion

Aantekenboek van Adémar van Chabannes, 1023 – 1025, Limoges. Er bestaan een reeks aantekenboekjes. Deze aantekeningen gaan over sterrenbeelden. Adémar van Chabannes was een Franse monnik die werkte als copiist. Belangrijk werk schreef hij over muziek.

Maccabeeën en Epitoma Rei Militaris, circa 925, handschrift op perkament, Sankt-Gallen en Reichenau. De Maccabeeën waren een Joodse priesterfamilie die een opstand leidde in 167 voor Christus en we kennen de naam ‘Maccabeeën’ misschien beter als de naam van het bijbelboek. De ‘Epitoma Rei Militaris’ is een boek van de laat-Latijnse schrijver Publius Flavius Vegetius Renatus over Romeinse oorlogvoering en militaire principes. De re militari werd een militair handboek in de Middeleeuwen. (info van Wikipedia). Overigens is het opnemen van meerdere teksten in 1 band een normaal verschijnsel in de Middeleeuwen.

Muhammad Ibn Al-Lait, Traktaat over rechthoekige driehoeken, 900 – 1000, handschrift op perkament. Herkomst onbekend. Een boek met tabellen. Het boek is het oudste boek in Nederlandse collecties waar het getal ‘0’ in voor komt.

Perkament was niet het enige materiaal waar mensen op schreven. Dit is een rib van een kameel met een magische tekst, 800 – 1000, handschrift op been, Egypte.

Sommige mensen vinden dat je niet mag schrijven in de marges van een boek maar hier heeft waarschijnlijk de bibliotheek een strook wit papier in het boek geplakt. De informatie op die strook papier vertlt wel iets over waar dit boek de laatste honderden jaren is geweest: in Leiden, als onderdeel van de collectie van Levinus Warner. Abu Bakr Muhammad Ibn Abdallah Ibn Abd al Aziz, Eigenschappen van de Profeet Mohammed (Kitab khalq Al-Nabi Wa-khulqih), 1049 – 1052, handschrift op perkament, Ghazni, Afghanistan.

Hoe kwam dat boek in Leiden?

Wikipedia:

Levinus Warner, (c. 1618 – 22 June 1665) was a German-born Orientalist, manuscript collector and diplomat for the Dutch Republic in the Ottoman Empire.
..
During his twenty years of permanent residence in Istanbul, Warner acquired a private collection of slightly over 900 manuscripts in Middle Eastern languages (about two-thirds of which are in Arabic), 73 Hebrew manuscripts, some Greek manuscripts and two manuscripts in Armenian. Interesting but not unique is his collection of 218 Hebrew printed books. Warner acquired his manuscripts and books through the lively antiquarian booktrade in Istanbul, receiving help and advice from Arabs originally from Aleppo such as Muhammad al-‘Urdi al-Halabi (c. 1602-1660),….
..
Under the terms of his will his entire collection, which came to be known as the Legatum Warnerianum, was left to Leiden University. Several copies of his will are preserved in the National Archives in The Hague (Archive inventory 1.01.02, file no. 6910). The first consignment arrived in Leiden in December 1668; other shipments followed until 1674. The first inventory was drawn up in 1668 by the Danish orientalist Theodorus Petraeus from Flensburg, which was later expanded by the Armenian copyist Shahin Qandi…

In 2007 werd nog een overzicht gemaakt van de collecties in Leiden
en daar vond ik de volgende boekbeschrijving met een hele leuke
verwijzing naar Zuster Lucie H. Gimbrere. In 2017 heeft deze zuster
die in het klooster in Oosterhout woonde, een koninklijke onderscheiding
ontvangen voor haar werk als boekrestaurateur (Ridder in de Orde
van de Nederlandse Leeuw).

Dat overzicht vond ik hier.

Een klein deel uit Jan Just Witkamp, Inventory of the Oriental Manuscripts of the Library of the University of Leiden.

Een instrument dat een van de voorlopers van de sextant was, hét navigatiemechanisme voor op zee. Ibrahim Ibn Al Saîd, astrolabium, 1086, messing, Valencia, Spanje.

Dus voor de duidelijkheid. Het Westen was niet het ‘centrum van de wereld’. Dat was Azië. Relief met Shiva en Parvati met engelen achter hen, 900 – 1100, zandsteen, Rajasthan, India.

The Medici Chapels

Posted on maart 2, 2024 by Argusvlinder

Al eerder gaf ik aan niet goed te weten wat ik ging zien
in de kapellen van de Medici.
Maar ik verklap alvast dat ik naar een zeer kunstige
hoogte toewerk met mijn berichten.

Wat ik eerst zag als een vorm van crowd control: we
verwachten veel bezoekers dus laten we maar wat wegzetten.
Loop je plots door een bijzondere collectie.
Relikwiehouders zijn niet mijn hobby en heel veel
aandacht heb ik er eerder niet aan besteed.
Maar de details van de voorwerpen die te zijn zijn
als ‘opvulling’ van de Medici Chapels zijn
verbazingwekkend.

Van dit voorwerp zal er ook wel een kaartje te zien zijn geweest met vermelding van de maker en de heilige waarvan het relikwie is. Ik maakte geen foto. Maar kijk eens mee…

De hand is eigenlijk iets te groot in verhouding tot de rest van het beeldje. Maar in dit doosje zit het reliek.

Decoratie van de albe (het onderkleed) en de details van de blote voet.

Florence, Medici Chapels, Reliquiario di San Timoteo, 1e helft van de 18e eeuw.

Reliquiario di San Tommaso di Canterbury (Thomas Becket), 1e helft van de 18e eeuw.

Een van de mijters van Paus Leo X (Giovanni de Medici, de paus die Luther excommuniceert), gemaakt in Florence in het eerste kwart van de 16e eeuw. Onderaan de twee ‘linten’ die aan de mijter hangen (infulæ) zie je het wapen van de Medici.

Dit is de staf van Paus Leo X met een afbeelding van de heilige Laurentius met het rooster, het marteltuig waarmee hij om het leven kwam. Michelangelo di Viviano da Gaiole, Saint Laurence on the crosier (staf) of Pope Leo X, 2e helft 16e eeuw. Een stam en vervlochten, zilveren takken vormen de staf met op de staf leeuwenkoppen (Leo).

Okay, de Cappella dei Principi is niet de mooiste ruimte die ik ooit gezien heb maar intrigeren doet hij wel. Nog maar even een foto van de koepel.

Cappella dei Principi, Pietro Tacca, Ferdinand I.

Cappella dei Principi, Pietro Tacca, Cosimo II.

De tweede kapel die je er kunt zien is
de Sagrestia Nuova of New Sacristy.
Dat is voor het volgende bericht over Florence.

Het jaar 1000

Posted on februari 29, 2024 by Argusvlinder

De wandeling door de schatkamer van de tentoonstelling ‘Her jaar 1000’
vervolgd zich in dit bericht. Er zal later nog meer volgen.
Maar dit is weer een mooie en leerzame serie.

Twee opbergplaatsen voor relieken: de Amelberga Schrijn, 900 – 1000, eikenhout, Susteren; Draagbaar eeleikschrijntje met afbeelding van Kruisiging, Huy, 980 – 1050, eikenhout en brons.

Evangeliarium, het boek ligt open bij het Evangelie van Mattheus, Collectie Albertinum, Nijmegen, van vóór 1011, handschrift op perkament, Mainz.

Mattheus schrijt het woord ‘Liber’ op een boekrol.

Goud op purper.

Een erg mooi tableau. Maiestas Domini (Christus in majesteit) met engelen en Mauritius en Maria en de familie van Otto II, 983, ivoor, Milaan.

Amulet met Keizer Otto II en Keizerin Theophanu, 972 of 982 – 983, lood, Byzantijnse Rijk.

Tekst vam de tentoonstelling:

De keizers en keizerinnen van het Heilige Roomse Rijk zijn in hun tijd beroemdheden. Hun portretten zijn dan bekend van bijvoorbeeld munten en medaillons. Ze gebruiken daarop niet alleen de titel IMPERATOR maar ook die van REX of koning. De munten worden in de tijd ron 1000 nagebootst op fibula’s, die we ‘pseudo-muntfibula’ noemen en die vaak nadrukkelijk OTTO REX (of een verbastering daarvan) als opschrift hebben. Vanaf de Late Middeleeuwen wordt de tijd van de Otto’s met name in Duitstalig Europa als een hoogtij gezien en hun graven en bouwwerken opgewaardeerd.

Maria-enkolpion, 1050 – 1140, goud, zilver en email, Byzantijnse Rijk. Schatkamer van de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek in Maastricht.

Een enkolpion is een reliekhouder die als hanger aan een ketting
op de borst wordt gedragen.

Maria Hodegetria (Zij-die-de-weg-wijst), 940 – 959, ivoor, Byzantium.

‘Zij-die-de-weg-wijst’ heeft betrekking op de rechterhand van Maria
die de toeschouwer naar Jezus wijst. Hier een wel heel gescheiden gebaar.

Griffioen, Byzantijnse periode, brons, Griekenland.

Ikoon (maar dan niet geschilderd) met Michael, Middeleeuwen, brons, Turkije.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Categorie archief: Kunst

Argus in China

Galleria dell’Accademia

Argus in China

Galleria dell’Accademia

Argus in China

Galleria dell’Accademia

Galleria dell’Accademia

National Archeological Museum

National Archeological Museum

National Archeological Museum

Oog in oog

Oog in oog

Oog in oog

National Archeological Museum of Florence

Oog in oog

Oog in oog – De mensen achter mummieportretten.

The Medici Chapels

Het jaar 1000

The Medici Chapels

Het jaar 1000

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: