Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Banteay Srei, Angkor

Posted on november 8, 2017 by Argusvlinder

Voor mij was Banteay Srei ongelofelijk.
Was ik eerder uit het veld geslagen door Bayon,
het kon nog fantastischer.
Banteay Srei ligt een fors eind van Siem Reap.
Dus de dag begon met een lange rit.
De belofte: een soort heel verfijnde tempel.
Nou dat was het ook.

Banteay Srei is prachtig gelgen tussen de bossen. De logistiek is er erg goed. Natuurlijk kun je zeggen dat dit afdoet aan het karakter van het monument maar je moet wat doen om de grote aantallen toeristen te kunnen verwerken bij zo’n relatief kleine site. Vergeleken met andere monumenten is het haast niet-Aziatisch.Voor de logistiek van toeristen is er vooral voor gekozen alles in hout uit te voeren wat het minst schade toebrengt aan het monument. Althans dat was mijn indruk.

Banteay Srei is een prima georganiseerde site.
Duidelijke parkeerplaatsen, een wandel route langs
de toegang, door het monument en terug en dan naar
de toeristische winkels, toiletten en eetgelegenheden.
Het was er warm.

Als ik al mijn foto’s van die ochtend in een blog zou stoppen,
heb ik er wel veel plezier aan maar veel bezoekers
zullen misschien door de overdaad na een paar
foto’s afhaken.
Dus ga ik ze verspreiden over een aantal blogberichten.

Dit fantastische waterballet is een heel klein detail van een versiering van een deur.

How was Banteay Srei Restored?

Discovered in 1914, it was only after the looting of several bas-reliefs in 1923 that the Ecole française d’Extrême-Orient (EFEO, French School of Asian Studies) began clearing the site one year later.
The Angkor Conservation under the aegis of the EFEO implemented the first restorations in Banteay Srei between 1931 and 1936.
Additional restauration efforts were implemented in 1952.

Due to the political situation from 1972 until 1992, no restauration work was carried our at that time.
After the inscription of Angkor on the Unesco World Heritage List in 1992, the Banteay Srei site remained isolated until 1998, as visiting the monument was forbidden by the authorities on security grounds.
In 2001 the APSARA National Authority (APSARA) began maintenance work on site and closed the central part of the temple to the public in order to protect the bas-reliefs.

From 2002-2005 the APSARA and the Swiss government together implemented a conservation programme.
The cooperation was continued in 2007-2008 with the new development of the Banteay Srei forecourt, better protecting and facilitating the management of tourism-flow.

Dit is de tekst van een van de duidelijke borden
die in de buurt van het monument geplaatst zijn.
Korte vertaling/samenvatting.

Pas in 1914 werd de tempel ‘ontdekt’.
Pas een jaar nadat er plunderingen hadden plaatsgevonden
in 1923 (waar heb ik dat eerder gehoord), begon de
Ecole Francaise d’Exteme-Orient de site op te ruimen.
Tussen 1931 en 1936 vonden de eerste restauraties plaats.
Dan nog eens in 1952.
Door de politieke omstandigheden tussen 1972 en 1992
gebeurde er niets.
In 1992 werd Angkor toegevoegd aan de World Heritage List
en bleef Banteay Srei geisoleerd omdat toegang verboden was.
In 2001 werd het centrale deel afgesloten voor bezoekers
maar konden bezoekers de site zien.
Tussen 2002 en 2005 en nog eens tussen 2007 en 2008
werd er door APSARA met de Zwitserse regering gewerkt
aan een conserveringsprogramma en het verbeteren
van de logistiek van de site.

Banteay Srei.

Gezien: White Sun of Seto Surya

Posted on november 6, 2017 by Argusvlinder

Sinds vrijdagavond vraag ik me af waar de titel van deze film vandaan komt. Maar de filmdatabase IMDB weet raad: “The film name “Seto Surya (White Sun)” refers to one of element of the National Flag of Nepal, which contains a white sun and a crescent moon in the red background with blue boarder in 2 different triangular section.”

Het tempo van de film is weldadig.
Dat wordt onder andere veroorzaakt door de afwachtende,
observerende houding van de hoofdpersoon, Chandra,
gespeeld door Dayanhanc Rai.
De maker en de acteurs, ik kende ze niet.
Maar de film is prachtig.

De aanpak mag klassiek zijn: verpak een enorm groot
probleem als een veel kleiner, heel persoonlijk
verhaal. Maar om dat dan zo te doen dat je er toch
in slaagt zoveel verschillende aspecten op een
natuurlijke manier met elkaar in samenhang
te brengen. Dat is knap, zeker als de film dan nog
zo aantrekkelijk blijft.

De menselijke werkelijkheid is niet eenvoudig (politieke
overtuiging, tradities, leeftijdsverschil, kastes,
bureaucratie, mensenrechten, oorlog, enz.) ook
al zijn er mensen die ons willen overtuigen dat
het wel zo is.

Ik weet niets van de Nepalese filmindustrie en traditie
maar hier zien we mensen aan het werk die hun vak verstaan
en een geweldige film gemaakt hebben.

Ga kijken!

Save

De intocht van Sinterklaas in Breda

Posted on november 6, 2017 by Argusvlinder

Het is bijna weer zo ver: de Sint zal met een paar
weken hier weer in Nederland zijn.
In 1967 was hij er natuurlijk ook en daar vond ik een
paar foto’s van.

De naam van de boot gebruikte ik om op de website van het Stadsarchief te achterhalen van welk jaar dit is. Daar is ten minste een foto die ongeveer gelijk is aan deze foto en waarvan de site aangeeft dat de foto uit 1967 is. Het stadswapen op de zijkant vertelt ons dat het om de aankomst in Breda gaat.

Van deze foto kan ik niet zoveel zeggen behalve dan dat dit in de Krogten is. Een water/industrierterrein in Breda. Onder de rook, rechts van het midden is vaag de Grote Kerk te zien.

De maker van de foto’s is waarschijnlijk een oom van mij. Je ziet hier de Sint in de Spoorstraat in Breda. Vergelijk de foto maar eens goed met de Google street view van dezelfde foto en dan kom je tot dezelfde conclusie.

Google street view van de Spoorstraat.

Save

Verffabriek Teolin in Breda

Posted on november 5, 2017 by Argusvlinder

Al een tijdje liggen er een paar fotoboeken en enveloppen
met oude foto’s bij mij thuis.
Het zijn foto’s uit de familie, gemaakt door familieleden.
De foto’s zijn grofweg uit de jaren 60 en 70 (sommige zijn
misschien ouder).

Er zit ook een soort briefkaart tussen.
Een foto van de Bredase fotograaf Anton Henning.
De persoon op de foto is Menno Ufkes, beter gezegd,
van een plaquette met de afbeelding van Menno Ufkes.

Plaquette van Menno Ufkes op een foto van Anton Henning. Mooi gekarteld randje aan de foto.

Foliepers uitproberen

Posted on november 5, 2017 by Argusvlinder

Vanochtend heb ik mijn foliepers voor het eerst geprobeerd.
Ik weet dat het werken met zo’n pers nog niet zo eenvoudig is.
Alles let erg nauw:
de manier waarop de letters in de lettertang zitten, de
hoogte van de letters, de temperatuur van de letters,
de positie van de letterhouder, de positie van het papier,
de kwaliteit van de folie,…..

De foliepers is er gereed voor.

Er liggen nog zes boekjes die wel een titel kunnen gebruiken.
Je kunt twisten over het belangrijkste woord in de twee teksten
die in de boekjes zijn opgenomen maar ik kies voor vandaag
even voor ‘SPUUG’.
Een prima titel om een eerste test met de foliepers te doen.

Om nu te zeggen dat het allemaal meteen goed ging. Nee. De folie die ik gebruik is niet duur maar ik heb er ook geen goede berichten over gehoord. Ik hoopte dat de folie goed genoeg zou zijn voor de eerste tests maar het valt tegen. Ik ga bij de winkel eens informeren of zij weten onder welke temperatuur het materiaal zich het best laat verwerken.

Na een tijdje ben ik gestopt met de folie. Blind drukken vind ik ook leuk en dan kan ik eerst vaststellen of de foliepers doet wat hij moet doen. Hier zie je het resultaat op kunstleer. Wat goed te zien is, is dat de letter ‘S’ dieper in de houder zit dan de andere letters. Na deze proef heb ik dat aangepast. De pers wordt in ieder geval warm genoeg.

De eerste test met blind drukken is met de hakken over de sloot. Dus ik gebruik het stuk kunstleer op een van de boekjes.

Boekbindpolis

Posted on november 4, 2017 by Argusvlinder

Vandaag is met de post de boekbindpolis aangekomen
die ik eerder besteld had bij Stichting Lettergieten 1983 in Westzaan.
Een boekbindpolis is een set loden letters met maar een beperkt aantal
exemplaren van iedere letter (en cijfers en speciale tekens).
Boekbinders gebruiken die om titels op de band van een boek te kunnen zetten.
In mijn geval gaat het om alleen kapitalen (hoofdletters).
Het lettertype is Gill Bold, 24 punts.

In de twee plactic zakjes zitten verschillende diktes van spaties en kwatraten.

Morgen uitproberen!

Save

…en nu zijn het er tien.

Posted on november 4, 2017 by Argusvlinder

Vandaag nog vier bladzijdes voor mijn Bladerboek gemaakt.

Save

Simonse brug / Haagpoortbrug in Breda opnieuw aangekleed

Posted on november 4, 2017 by Argusvlinder

Dat de brug tussen de Nieuwe Haagdijk en de Haagweg onderhouden werd,
was me een tijdje geleden al duidelijk toen ik (plots?) de
brug helemaal niet meer over mocht.
Vandaag werd ik er op gewezen dat de brug ver gereed is
en dat er grote beelden op staan.
Dus ben ik gaan kijken.

De ‘nieuwe’ beelden vind ik indrukwekkend maar de stijl van de beelden is niet modern. Toen ik de foto’s aan mijn vader liet zien gaf hij aan dat hij de beelden herkent van vroeger. Een eerdere versie van de brug had dergelijke beelden.

Volgens Google street view ziet de Haagpoortbrug er zo uit.

Dan zoeken in het beeldarchief van het Bredase Stadsarchief. Daar vond ik deze en de volgende foto. De informatie bij de foto geeft aan dat het beeldhouwwerk van Theo van Rijn is. Een kunstenaar uit Haarlem. Maar Wikipedia vertelt me meer over de kunstenaar. Over de brug vertelt het archief nog ‘De Haagpoortbrug is vernieuwd in 1928 en afgebroken in 1966. De brug is versierd met vier beelden, vervaardigd door de beeldhouwer Theo van Rijn uit Haarlem’. Deze afbeelding is gemaakt met het gezicht naar de hoek Nijverheidssingel / Nieuwe Haagdijk,

Wikipedia:

Theodoor (Theo) van Reijn (Breda, 28 mei 1884 – Haarlem, 6 augustus 1954) was een Nederlandse beeldhouwer.

Van Reijn was een zoon van Johannes Cornelis van Reijn, officier van administratie bij de Marine, en Jacomina Elisabeth Pasqué. Hij volgde in 1905 lessen aan de Rijksakademie van beeldende kunsten te Amsterdam, bij onder anderen Bart van Hove. In 1911 won hij de Prix de Rome en hij studeerde vervolgens enige tijd Rome. Hij trouwde in 1911 met Henriëtte de Kort, die in 1929 overleed. Hij hertrouwde op 19 februari 1931 met Helena Hermina Hartsuijker.

Gedurende de periode 11 september tot 8 oktober 1949 vond er een eretentoonstelling plaats van het werk van Van Reijn in het Frans Hals Museum in Haarlem. Het affiche voor deze tentoonstelling werd ontworpen door de Haarlemse kunstenaar Cock Pijnacker Hordijk, die jarenlang bevriend is geweest met Van Reijn. Pijnacker Hordijk heeft diverse portretten van Van Reijn gemaakt. Samen hebben zij onder meer portretten gemaakt van Paul Mirando.

In de collectie van het Breda’s Museum bevindt zich een klok uitgevoerd in de stijl van de Amsterdamse School gemaakt door Van Reijn. Naast bouwsculpturen maakte hij veel toegepast werk: lampenvoeten, deurkloppers, doopvonten en klokken. Hij maakte portretten van onder anderen Aart van Dobbenburgh, Heike Kamerlingh Onnes, Willem Kromhout, Maria Montessori en Jac. P. Thijsse.

Theo van Rijn of Reyn. Beeld op de Haagpoortbrug in Breda. Deze afbeelding is gemaakt met het gezicht naar het oude, niet meer bestaande, tramgebouw aan de Tramsingel.

De brug is nog niet af. Op 9 december moet het gereed zijn en even daarna vieren de ondernemers samen met de gemeente de opening (16 december).

Ik werd nog even afgeleid door de singel die stroomt door de stad met links de Sluissingel en rechts de Weerijssingel.

De nieuwbouw op de achtergrond is waar het kantoorgebouw van de BBA ooit stond. Ik vind het tot nu toe prachtig en ben zeer benieuwd naar het uiteindelijke resultaat.

Banteay Srei, Angkor

Posted on november 3, 2017 by Argusvlinder

Binnenkort toon ik hier een deel van de foto’s
die ik op 13 januari maakte tijdens ons bezoek
aan twee tempelcomplexen: Banteay Srei (ver weg, lange rit
met de tuktuk) en Bayon.

Bayon hadden we eerder al bezocht maar die tempel
was zo indrukwekkend dat we voor een tweede keer die plaats bezochten.
Dat was een heel goede beslissing.
Bij het eerste bezoek waren mij de reliefs niet opgevallen.
Zo overrompeld was ik door de lachende gezichten op de tempeltorens.
Maar die reliefs zijn fantastisch!

Nu Banteay Srei, wat is dat.
Gelukkig stond er een bezoekerscentrum waar dat uitgelegd werd:

What is Banteay Srei?

In Khmer ‘Banteay Srei’ means the ‘city of women’, but this is a contemporary name probably deriving from a phonetic pronunciation of Banteay Sri, the ‘auspicious city’, which is not the original name of the monument.
Inscriptions discovered in the monument give its original Sanskrit name as ‘Isvarapura’, the ‘city of Shiva’.
Banteay Srei was a Shivaite temple: the main idol located in the centre sanctuary-tower was a linga, the phallic representation of Shiva.
Although small in size, Banteay Srei is one of the jewels of Khmer art due to the outstanding quality of its sculpted decor, carved from red sandstone.
A single-storey structure, the complex of buildings making up Banteay Srei is organised on an east-west axis.
A place of worship, it was also a pilgrimagesite with the duty to provide hospitality.
A representation of the celestial residence of the Gods modelled on Indian ideas, this temple was hierarchically organised.
The central complex of the monument, at present accessible to tourists, must have been reserved to an elite, whereas the long walkway ant its surrounding buildings to the east of the main complex were open to everyone.

Verkorte vertaling:
Banteay Srei betekent Vrouwenstad.
Maar dat is de moderne naam, waarschijnlijk afgeleid van Banteay Sri:
schitterende stad.
Inscipties in het monument geven aan dat de originele naam
‘Isvarapura’ was, Stad van Shiva.
In de belangrijkste tempeltoren stond een lingam,
het phallisch symbool voor Shiva.
De tempel was een verafbeelding van de hemelse woonvertrekken
van de goden volgens Indiase ideeen.

Detail van een van de vele deurdorpels in Banteay Srei. Net zoals al bij eerdere foto’s te zien was, worden deuren uitbundig versierd. Volgens mijn amateurinterpretatie zie je hier Shiva op een olifant (met drie koppen) met daaronder het monster dat regeert over de onderwereld. Prachtig rood zandsteen.

Het detail is van deze deurdorpel. Wat er van deze tempel allemaal origineel is en wat modern restauratiewerk weet ik niet. Maakt ook niet zoveel uit het is fascinerend mooi.

Binnenkort een hele reeks foto’s.

Save

Een fietstocht in de buurt van Siem Reap

Posted on november 3, 2017 by Argusvlinder

Op 12 januari hebben we een pauzedag ingelast van de monumenten
van Angkor. Dus een ochtend fietsen leek ons leuk.
De avond ervoor hebben we even op internet gekeken en vonden
Grasshopper Adventures.
Dit is een internationale organisatie die fietstochten
organiseert voor toeristen. Er waren twee aanmeldingen,
mijn partner en ik en een meneer uit Singapore.
Siem Reap is voor hem 2 uur vliegen en daarom was hij
voor vier dagen in siem Reap. Hij had geen fietservaring.
Het platteland van Cambodja is schitterend.
Veel kleine boeren, ieder een eigen boerderij en bij het mooie weer
geeft dit een heel romantisch beeld.

Tussen het fietsen door bezochten we een boerderij, een dorpsmarkt, een lotuskwekerij, een moderne tempel enz. Veel van de boeren verbouwen groente en natuurlijk rijst. Daarnaast hebben ze een veestapel. Met bijvoorbeeld een waterbuffel zoals op de foto, voor het ploegen.

Maar ook varkens en bijvoorbeeld deze eenden.

Rijst, veel rijst.

Soms moet je de dieren uitlaten. Deze waterbuffels zijn gek op water en modderbaden. Hier is de buffel nog schoon.

Maar deze buffel heeft de modder al gevonden.

Het zag er een heerlijk tijdverdrijf uit (voor een waterbuffel).

Bij de tempel staan veel tempelwachters.

Bij de tempel met klooster zat een hele familie te wachten op de trappen om gezegend te worden door de monnik. Er staat een groot waterreservoir klaar.

En dan: plens, plens.

Het was een heel sfeervolle omgeving. De zon stond al hoog en het was al behoorlijk warm.

Boeddha in de zon.

De grafmonumenten rond de tempel.

Een cementen beeld zoals er veel om de tempel staan.

We bezoeken ook een lotuskwekerij. De bloemen en vruchten staan er in grote aantallen. De bloemen zijn prachtig. Steeds koopt de gids van de lokale mensen fruit of zoals hier de bloemen. We kunnen heel wat proeven deze ochtend.

Goed gezien. Rechts achter de bloem ligt een frisdrankblikje.

In de grote kweekvijvers staan langs hele smalle dammetjes kleine hutjes. Die kun je huren als je een feestje wilt geven. Vooral in de weekends maken mensen daar gebruik van.

Dit is het zicht vanuit zo’n hut.

Hij heeft wel lotusbloemen en vruchten voor ons.

Twee lotusbloemen met een vrucht in het midden.

Save

Kwalijke praktijken, Schoonenberg HoorSupport gaat maar door

Posted on november 2, 2017 by Argusvlinder

Nog nooit ben ik bij dit bedrijf geweest.
Ik heb me voorgenomen dat ik ook nooit naar deze oplichters toe zal gaan.
Eerst een persoonlijk geadresseerde brief die er uit ziet als
medische post.
Nu weer een persoonlijke brief.
Nooit gaf ik hen toestemming mijn naam en adres, geslacht en
wat ze nog meer voor informatie ergens gekocht hebben,
te mogen gebruiken.
Het interesseert de schurken niet.
De vorgie keer verscholen ze zich achter de branche-organisatie.

Misbruik maken van mensen met een ziekte of handicap.
Dat is wat dit bedrijf doet.
Als je al smerige trucs nodig hebt om klanten de winkel in te krijgen,
wat voor smerige trucs gebruiken ze dan als je eenmaal binnen bent?
Walgelijk. Hun ‘Deskundig advies’ kost je waaarschijnlijk altijd te veel.

Walgelijke club.

Save

Bladerboek: de volgende stap

Posted on november 1, 2017 by Argusvlinder

Vandaag ben ik begonnen een aantal bladzijdes te maken
die in mijn bladerboek gaan komen.
De lijmmethode werkte en die heb ik vandaag in totaal
6 keer toegepast.

Deze bladzijde kon ik vandaag onder bezwaar weghalen. Het herfstblad zit goed vast op de drager.

De bovenkant van de drager snij ik of in de vorm van het blad, of in een ander floraal motief. Nog maar even zien hoe dat gaat. Waarom de onderkant niet? In een aantal gevallen zal ik dat ook bij de onderkant doen maar het snijden kan er toe leiden dat de drager veel aan sterkte verliest. Dat is niet de bedoeling.

De drager is er:
= om het herfstblad te ondersteunen en beschermen
= om ruimte in de rug te creeeren zodat de bladeren, de drager
en straks nog de tekst voldoende ruimte in het boek krijgen
= om de bladeren in te kunnen binden

Hier krijg je een idee hoe de ruimte in de rug aangelegd gaat worden. Er zal straks niet zoveel ruimte zijn. De gerilde flappen hebben nog de neiging om open te gaan staan. Door die straks dicht te lijmen zal de ruimte kleiner worden maar zal nog steeds voldoende zijn voor het inbinden en de pakketjes drager, herfstblad en tekst ruimte te geven.

Dit zijn de eerste zes bladzijdes die ik vandaag gemaakt heb. Voor mijn eerste boek zullen het er ongeveer tien worden. Het eerste blad zal een andere vorm krijgen. Daarmee maak ik ruimte voor een inleiding en maak ik het maken van een rug eenvoudig mogelijk (denk ik, het zijn allemaal nog ideeen, ik heb niet eerder een dergelijk boek gemaakt).

Dezelfde bladzijdes maar vanuit een ander perspectief.

Save

Bladerboek: eerste bladzijde

Posted on oktober 31, 2017 by Argusvlinder

Vandaag de eerste bladzijde gesneden en in elkaar gezet.
Uitgaande van de mal die ik eerder maakte heb ik nu van het
echte papier een bladzijde gesneden.
Een extra ril moet straks meer ruimte gaan eisen in de rug van
het boek waardoor ik het eenvoudiger kan innaaien en waardoor
de dikte van de bladeren voldoende ruimte krijgen.
Vervolgens het eerste herfstblad bevestigd.
Nu ligt het onder bezwaar.
Eens zien of de lijm die ik heb gebruikt het herfstblad
op zijn plaats kan houden. Papier en blad zouden er ook
sterker van moeten worden.

Extra ril uitgeprobeerd op de mal.

Het papier op maat gesneden en ook hierin een extra rillijn aangebracht. Zo ontstaat er een ‘brede vouw’.

Hierna het te veel aan papier weggesneden en het blad op het papier gelijmd. Deze eerste bladzijde is er vooral op gericht om een eerste werkwijze te ontwikkelen.

Save

Stringing together

Posted on oktober 30, 2017 by Argusvlinder

Gisteren ben ik nog verder gegaan met het
inbinden van de serie Stringing together”:
– een boekje zonder kaft maar met extra strook bruin papier, ruime lus
– een boekje zonder kaft, geen extra strook papier, krappe lus
– een boekje met bruine kaft, ruime lus
– een boekje met groene kaft, krappe lus
– een boekje met een kaft van marmerpapier. Het merkteken van
Karli Frigge gebruikt als versiering van de voorkant

De versie met het gele marmerpapier van Karli Frigge ligt boven op de stapel. Je ziet dat ik ook ben gaan varieren met de plaats en het aantal touwtjes waarmee het boekej wordt ingebonden. Het laatste boekje is op twee plaatsen ingebonden.

Nadat ik de vorige foto maakte heb ik nog een zesde versie gemaakt. De kaft is van het papier met de naam Wrinkle (rimpel) en is in het midden van het boekje ingebonden. Je ziet het zesde blauwe boekje hier helemaal links.

Valkenberg: iedere keer weer een verrassing

Posted on oktober 30, 2017 by Argusvlinder

Liep ik vanmorgen door het Valkenberg in Breda.
Lijkt het wel of de fontein weer van vorm is veranderd.

Het is wel een grappig gezicht. Vanavond was alles weer terug naar ‘normaal’. Dus of deze vormverandering toeval of een ongelukje is of dat dit zo de bedoeling is, blijft mij onduidelijk.

Save

Stringing together

Posted on oktober 29, 2017 by Argusvlinder

Al een tijdje probeer ik boekjes te maken geinspireerd door
de boeken die gevonden zijn in de Mogao-grotten in China.
Een internationaal project probeert via het internet iedereen
inzicht te geven in de vondsten in die Boeddhistische grotten.
Die vondsten zijn nu in musea over de hele wereld.

Wikipedia:

The International Dunhuang Project (IDP) is an international collaborative effort to conserve, catalogue and digitise manuscripts, printed texts, paintings, textiles and artefacts from Dunhuang and various other archaeological sites at the eastern end of the Silk Road. The project was established by the British Library in 1994, and now includes twenty-two institutions in twelve countries. As of 1 March 2016 the online IDP database comprised 137,812 catalogue entries and 483,721 images. Most of the manuscripts in the IDP database are texts written in Chinese, but more than fifteen different scripts and languages are represented, including Brahmi, Kharosthi, Khotanese, Sanskrit, Tangut, Tibetan, Tocharian and Old Uyghur.

Mij gaat het dan niet om de enorme rijkdom aan talen of om de inhoud
van die verhalen maar veel meer over hoe we van de boekrol langzaam zijn
overgestapt naar de huidige codex-vorm van het boek.

Mijn eerste project was de ‘whirl wind binding’ (xuanfeng zhuang).
Een ander de ‘vlinderbinding’ (hudie zhuang)
Mijn huidige project noem ik ‘Stringing together’.
Een van de boeken in de collectie van het International Dunhuang Project
is een heel eenvoudige bindwijze, een stapje in de reis van boekrol
naar codex. Van deze vorm kent men maar 1 exemplaar.
Maar ik vond het een logische stap.
In de documentatie staat er het volgende over:

Afbeelding van het boek in een document speciaal gemaakt met boekbinden als focus.

Ik ben al een tijdje bezig.
Zoals je op het origineel kunt zien gaat het om dubbel gevouwen pagina’s.
Bovenaan iedere kolom met tekst staat een afbeelding.
Ik had nog twee korte teksten staan van Arnon Grunberg en heb er
een kort verhaal aan toegevoegd. Dat laatste is een vertaling
naar het Nederlands van W.L. Idema van een van de Chinese verhalen
uit Dunhuang (uit een boek van hem met een hele collectie vertalingen).
Voor de afbeeldingen heb ik 60 lino-afdrukken gemaakt. 40 van een Boeddha.
Mijn teksten passen op drie A-4tjes.

Deze week heb ik pagina drie gedrukt.

Dit zijn alle pagina’s drie met de lino-afdrukken van een Boeddha.

De eerste vier exemplaren ben ik nu aan het inbinden. Ik vouw de A4-tjes in de lengte dubbel. Aan de binnenkant plak ik een strookje dikker, bruin papier. Dat is om de pagina’s meer stevigheid te geven maar ook om een steviger gaatje te kunnen maken waar het koordje straks door gaat.

Hier zijn de eerste vier boekjes allemaal op dezelfde lengte gesneden. Het boekje kan een paar centimeter korten worden dan een regulier A4.

Dit is dan een van de eerste vier versies van Stringing together.

Bij de teksten van Arnon Grunberg heb ik een ‘moderne’ lino-afdrukken gemaakt. Net als bij de Boeddha’s zijn er geen twee die aan elkaar gelijk zijn. Heel soms zijn er ook afdrukken met de hand bijgekleurd.

In de basis is dit een heel eenvoudige binding. Op de bovenste linkerhoek maak ik met de papierboor een gaatje. Dat gaat dan dus door het bedrukte papier en door de stevige strook bruin papier die er tussen gelijmd zit. Vervolgens gaat er een koordje door. Ik weet niet hoe ruim het koordje moet zitten. Dus bij de eerste zit er veel ruimte is. Later zal ik er nog een maken met minder ruimte.

Nummer twee krijgt een eenvoudige kaft. Die lijm ik niet. Ik maak ook hier door en door een gaatje en vervolgens gaat het koordje erdoor.

Dit is zover als ik nu ben. Twee versies van Stringing together.

Save

Nassau-monument, Breda

Posted on oktober 24, 2017 by Argusvlinder

Met nieuwe aanplant en prachtig belicht staat het Nassau-monument schitterend aan de ingang van het Valkenberg in Breda.

Save

Pre Rup, Angkor

Posted on oktober 23, 2017 by Argusvlinder

De namen van de complexen en de koningen vormen een studie-onderwerp op zich.
Pre Rup is een staatstempel. Als datum wordt 961 genoemd.
De tempel is gebouwd tijdens de regering van Rajendravarman.
Het is een grote piramide.
De torens (gopura’s) zijn gemaakt van baksteen en zijn
voor een deel verkruimeld. De torens waren vroeger bedekt met
een andere steensoort.

Zo loop je naar de tempel en zie je al in de verte de torens.

Zoals ook op andere plaatsen is het een complex met gebouwen en muren waarna je bij de piramide aankomt.

Restauraties zijn overal ongoing. Je bent er natuurlijk nooit mee gereed.

Dit is dus niet het werk van IS of andere terreurgroepen. Dit zijn, vermoed ik/hoop ik, gaten die diende om de buitenste stenen platen te bevestigen.

Het is technisch een slechte foto maar geeft wel een idee van hoe steil de trappen zijn.

Met uitzicht op de omgeving.

De dag na deze tempelpiramide was voor ons een soort rustdag: fietsen op het platteland van Cambodja. Ook heel erg leuk. De foto’s van die dag volgen nog.

Save

Charles Dickens, Great Expectations

Posted on oktober 22, 2017 by Argusvlinder

Een van zijn beste werken, misschien wel het beste.
Grote verwachtingen of Great Expectations.
Van dit boek heb ik al een paar versies dus
hoorde deze versie van The Folio Society er ook bij.