Best een mooie dag, vandaag!
Auteursarchief: Argusvlinder
De hemel vanochtend
De hemel gisterochtend
Als ik geloofde in complottheorieën dan zou ik zeggen
dat de Russen, Iraniërs, Amerikanen, Duitsers, FBI,
CIA, Saoedisch, Belgen, Fransen, Duitsers, Engelsen*
verkenningsvluchten aan het uitvoeren zijn boven Nederland.
Maar ik denk dat er een vliegenier van Gilze-Rijen nog wat vlieguren
moest maken voor zijn diploma en dat z/hij dat
gisteren boven Midden-Brabant heeft gedaan.
Daarbij maakte het vliegtuig geometrische figuren in de lucht.
*Doorhalen wat niet van toepassing is.
Boek in blik
Deze week heb ik weer wat stappen gemaakt met mijn ‘Boek in blik’-project.
Ik wil niet te veel voortgang maken want het boek is nog bijna helemaal leeg.
Een paar pagina’s zijn gevuld maar er is nog heel war werk te doen
aan de inhoud.
Ik heb gedacht dat het boek, in het blik gebonden gaat worden.
Die binding moet wel zichtbaar blijven.
Ik ben begonnen met het boekblok te voorzien van een leren rug.
Het leer is afkomstig uit een oude tas.
Van dat leer heb ik al eens een boekband gemaakt.
Van een ander stuk van de tas, een hoek van de bodem,
sterker, met een ander oppervlak, en van een lichtere kleur, heb ik een strook
leer gemaakt die aan de buitenkant van het blik gaat komen.
De binding moet dan vast komen aan de leren rug, vervolgens vanuit de
binnenkant van het blik door de gaten in het blik, aan de leren strook aan
de buitenkant worden vastgemaakt.
Vastmaken kan nog niet want als ik dat doe dan kan ik geen pagina’s
meer bedrukken of moeilijker dingen in het boekblok plakken.
Hier zie je de leren rug van het boekblok terwijl het boekblok in het blik ligt.
Hier zie je de strook dubbelgevouwen leer, dat aan de buitenkant zal worden bevestigd. Nu het bindmechanisme nog uitdenken. Je ziet ook goed de gaten in het blik aan de linkerkant. De gaten rechts zie je niet, maar die zijn er wel.
Volledig verrast
Deze cactus gaf al een paar bloemen dit jaar. De vorige werd het slachtoffer van een harde regenbui. De bloem herstelde daar niet meer van. Maar tijdens onze korte vakantie hadden we hem maar binnen gezet. Thuisgekomen stond hij weer in bloei. We waren volkomen verrast!
Overigens is dit een Parodia Magnifica.
Kleine klusjes na de vakantie
Terug gekomen van een korte vakantie had ik een paar ‘klusjes’
meegebracht. Die klusjes zie je hier:
Leren veters, een blauw glas uit een bril gevonden (?), stukken papier waar een souvenir uit Puglia in was verpakt, een tasje uit Puglia en een kapotte zonneklep.
Het papier (2 vellen, groter van A4, 1 beschadigd bij het uitpakken) met de spreuk: Puglia… da sempre calore e tradizione. Ik spreek geen Italiaans maar ik denk dat dit zoiets betekend als: “Puglia…met altijd warmte en traditie”.
Dit is het tasje dat ik open gesneden heb. Ook dit is groter van een A4. Het is van een biologisch afbreekbaar materiaal dat tot compost vergaat. Zowel het papier als get tasje wil ik op een of andere manier verwerken in te maken boek(jes).
Voor de veters zoek ik nog een toepassing.
De zonneklep van mijn bril heb ik gerepareerd.
Trouwens de afbeeldingen op het papier en het tasje zijn Trulli
(enkelvoud is trollo).
Wat ik met het blauwe plastic rondje moet, weet ik nog niet.
Terug van vakantie door met een vorige vakantie
De meeste foto’s van ons verblijf in Cambodja en Laos
zijn gier al te zien geweest maar er zijn er nog een paar.
Deze keer gaat het over Saa-papier, een papiersoort die in Laos wordt
gemaakt van boomschors en in dit geval gemengd wordt met bloemblaadjes.
Aan de andere kant van de rivier waar Luang Prabang aan ligt zijn een aantal ambachtsbedrijven te vinden. Ik gebruik bewust de term ‘ambachtsbedrijven’. Het zijn winkels waar handmatig (?) gemaakte producten verkocht worden. Eem van die winkels verkoopt saa-papier.
Luang Prabang ligt hoog. Dus in januari is het er niet altijd schitterend zonnig. Maar voor ons is de temperatuur redelijk. De lokale mensen vinden het koud. Maar zon of niet, de natuur is er prachtig.
Voor de winkels steken we dus de rivier over met de bamboebrug. Dan is het een klein eindje lopen.
Natuurlijk loop je dan wel ergens tegen een tempel aan of een serie stoepa’s.
De tempel heet Wat Xiengleck.
Dit is een van de tempelbewakers.
Met een dergelijke trap kom je bij de tempel.
Bij een van de winkels staan wat van deze schepramen met daarin het saa-papier dat ligt te drogen (?).
Dit is de winkel: ‘Nalongkone shop saapaper handicraft’. De mevrouw in de deur vindt het duidelijk koud. Maar het papier dat men verkoopt is heel interessant. Ik heb er losse vellen gekocht en er een fotoboek mee gemaakt.
Een foto van de omgeving van de winkels.
Nat
De herfst grijpt om zich heen in het Valkenberg
Kunstvaria
Voor het eerst sinds lange tijd weer eens een Kunstvaria.
Calvin Benjamin Grinnell, Running Elk, Mandan Hidatsa Arikara of een oorspronkelijke bewoner van Amerika. Plate No 287, 3 september 2017, modern wet plate.
Dorothea Lange, Residents awaiting evacuation to assembly centers, Oakland, 1942. Archival pigment print.
Frans Hals, Regentesses of the old mens alms house. Circa 1664. Oil on canvas, Frans Hals Museum.
Icon with the Koimesis (de dood van Maria), Corfu. 17th Century, British Museum.
Jim Campbell, Repixelated 2, 2017. Custom electronics, 300 LEDs, aluminum and Acrylic. Edition of 3.
Dit vind ik helemaal super. Zo’n voorwerp had ik eerder niet gezien. Een Boeddgistische gebedsdoos. Tibetan copper gau or prayer box with cloth case. 20th century. Used as personal shrine for traveling. Tibetan Buddhism. Typically worn as ornament during festivals. Kept in prayer niche in family home.
William Eggleston, Morals of vision, 1978. Artists book. Edition of 15 illustrated with 8 chromogenic prints.
SpiaBooks.com: boekkit Serpent
Al weer een lange tijd geleden kocht ik een aantal boekkits
van SpiaBooks.com (Pia Wortham).
Een boekbindster in Spanje verkoopt de lits online.
Als ik eens geen zin heb in iets ingewikkelds dan maak
ik zo’n eenvoudig klein boekje.
Deze keer de Serpent (slang).
Volgens mij is de boekbindster opgeleid in de architectuur
en dat zie je terug in de boekjes.
Met deze boekkit kan ik twee boekjes maken. De eerste maak ik zoals de materialen uit het pakket komen.
Dit is de inhoud van het pakket: een duidelijke beschrijving en al het papier/karton dat er nodig is. Alleen de lijm zit er niet bij.
In dit geval is het materiaal eenvoudig. De handgeschreven afmetingen zijn in centimeters.
Voor het tweede boek ga ik al wat linoprints maken. De afdrukken met de boekenpers zijn niet zo mooi. De afdrukken met de lepel zijn veel beter. Maar ik ga dit nog verder kleur geven.
Zo ziet het eerste, blanco boekje, eruit.
Een beetje Sydney Opera House.
Bijkleuren stap 1.
Bijkleuren stap 2.
Misschien de volgende keer aan allebei de kanten kleur opbrengen. Misschien uitgaande van een slangmotief?
Omdat ik binnen veel blauw gebruik ook op de buitenkant wat blauw. Het rood van de buitenkant komt binnen ook terug.
De achterkant.
Ardanta: het vervolg
Goedemiddag, we zagen je blogpost over Ardanta. We zouden graag in contact met je komen, zodat wij de onduidelijkheden kunnen toelichten. Zou je ons je contactgegevens kunnen mailen? Ons e-mailadres is ardanta.klachten@asr.nl . We zien je mail tegemoet. Groeten, Fae
Vandaag ontvingen we bovenstaande reactie van Ardanta.
Gezien het gedrag van Ardanta bij het klachtenkompas (zie een
vorige blog) hebben we geen behoefte om met Ardanta in gesprek te komen.
Leren riempjes voor boekbinden
Strookjes leer die nog op elkaar gelijmd moeten worden. Het leer is afkomstig uit een handtas die ik een tijd geleden uit elkaar gehaald heb. Het leer zal straks niet zichtbaar zijn dus een prima plaats om die ‘afval’ in op te werken.
Voor het binden van het boek met houten platten zijn drie
leren riempjes nodig van zo’n 15 centimeter lang, 1 centimeter breed
en 2 millimeter dik.
Het leer van de tas is maar 1 mm dik maar je kunt eenvoudig
twee strookjes op elkaar plakken.
Hierboven zie je de strookjes al wel op elkaar liggen maar
ze zijn dan nog niet aan elkaar geplakt.
Hier zijn de strookjes verlijmd. Ik leg ze nog even in de boekenpers zodat je mooi vlak worden. Straks worden ze ingesneden en gaan ze de kern vormen van de binding.
Strengels & Letters
Astrid Beckers-Enderman, Strengels & Letters – Boeken maken in middeleeuws Gelre.
Eerder schreef ik al een paar keer over de gelijknamige tentoonstelling
die eerder dit jaar te zien was (Museum Kasteel Wijchen).
Nu is daar deze leuke catalogus bijgekomen.
In vogelvlucht wordt de geschiedenis van het boek en de vele ambachten
die daar bij kwamen kijken aan de lezer voorgesteld.
Vervolgens worden een paar boeken die ook op de tentoonstelling te zien waren
nog eens grondig geanalyseerd met één bonusboek.
Een heel leuk boek over boeken voor een heel vriendelijke prijs: Atelier Libri
Bij Flipje in Tiel
Flipje zwaait je goedmoedig toe vanuit het winkelraam in de Molenstraat in Breda. Het thema jam wordt met dit beeld van Flipje en een aantal van zijn boekjes, jampotjes en andere attributen ingezet.
‘Hoe Flipje geboren werd’, ‘Het sneeuwklokje’ en ‘Flipje gaat naar school’.
Als kind had ik zelf ook een paar boekjes van Flipje. Misschien heb ik ze nog. Maar de omslag van ‘De gebroken vaas’ kan ik me nog goed herinneren. Flipjes Ballonvaart
A rainy day in New York
De films van Woody Allen zijn misschien een ‘acquired taste’.
Maar ook deze film is weer goed.
Eigenlijk gaan al zijn films steeds opnieuw over de zelfde thema’s:
New York, Woody Allen, joods zijn, intellect tegenover niet
intellectueel, de liefde, beeldende kunst, literatuur.
En gedurende de hele film zit je met een glimlach op je gezicht
naar het scherm te kijken:
steeds weer die humor, nooit echt om te schaterlachten maar
steeds leuk.
Soms met zelfspot (‘What is it with older men and
younger women’, ik weet niet zeker of de quote exact is, want ik
doe dit uit mijn hoofd. Maar dit was zeker de strekking van een
opmerking in de film).
Woody Allen: A rainy day in New York.
Er is in de (Amerikaanse) pers veel gedoe over twee dingen:
de acteurs en de ‘me too’-discussie.
Beide lijken me niet relevant.
In een Woody Allen film (van de laatste jaren) gaat het niet
om de acteurs. Het gaat om het verhaal.
Sommige keuzes in het leven van Allen waren misschien niet slim
maar zijn van een heel andere orde dan het gedrag van Harvey Weinstein.
Dan het verhaal zelf. Ik ervaar de vertellingen van Allen
als raamvertellingen. Ze zijn niet wereldschokkend maar
zitten knap genoeg in elkaar om al die prachtige beelden
aan een te rijgen.
Om een melancholische sfeer op te roepen en de boodschap
over zijn steeds terugkerende thema’s te ondersteunen.
Ik heb genoten.
****
Prachtige foto van Miles
Het einde van een telefoonhoesje
Ardanta: oplichters of superstom? Ik denk het eerste.
We ontvingen een brief van Ardanta.
We zijn verzekerd voor de uitvaart!
Nooit geweten.
We zijn zelfs verzekerd voor een begrafenis en een crematie.
Ik weet niet hoe dat werkt?
Verder betalen we nooit iets.
Onze ouders weten ook van niets.
De brief ziet er heel professioneel uit. Dat kost vast veel geld. Het erge is dat het bedrijf nog echt bestaat ook. De adresgegevens van de brief zijn van de foto weggehaald vanwege privacy.
Wat ook heel vreemd is, is dat je online kunt inloggen met je polis
en geboortedatum.
Verder op in de brief staat een overzicht van je gegevens.
Daar staat bij ‘Geboortedatum’ niets ingevuld.
Men weet dus je geboortedatum niet maar ‘krijgen’ die ‘vrijwillig’ van je
als je de polis wilt zien.
Daarnaast staat in het begin van de brief 1 polisnummer.
Verderop staan er dan ineens 2 polisnummers.
Ga je naar de website van Ardanta, dan zie je feitelijk 2 ‘schermen’ naast elkaar: links kun je inloggen met je emailadres en wachtwoord. Maar die heb je natuurlijk niet. Het is de eerste keer dat je weet dat je verzekerd bent. Rechts staat nog een scherm!
Ik snap waarschijnlijk niets van verzekeren maar een uitvaartverzekering
kan de risico’s van de verzekeringen niet afdekken zonder correcte
en complete gegevens van de verzekerden.
Stel dat Ardanta dan toch veel van dit soort verzekerden in portefeuille
heeft, zal dit bedrijf snel niet meer bestaan.
Lijkt me een groot probleem als je monopolist bent in deze markt.
Niet voor de monopolist maar voor de Nederlandse verzekerden.
Het scherm rechts staat vol tekst waar je niets wijzer van wordt. Afleiding. Dik doen. Mensen de indruk geven dat dit legaal is. Maar hier kun je wel je polisnummer ingeven en je geboortedatum ingeven. Maar kijk goed naar de titel van het scherm en de knop. Hier informeer je niet naar je polis, je maakt een account aan. Nu dit is ook niet de site die in de brief vermeld staat. Maar het scherm is heel amateuristisch.
Dit is de pagina waar je op moet inloggen. Duidelijk is dat men zich richt op de oudere Nederlander.
Hier moet je dan inloggen. Mij lukt het niet. Blijkbaar wil men dat je belt of direct de brief ondertekend.
Overigens, men kent niet alleen je Geboortedatum niet, maar ook je BSN-nummer niet.
Ze hebben gewoon ergens een database gekocht.
Want ze hebben wel ons adres.
Dat is vreemd. We wonen hier nog niet lang. Dit is dus blijkbaar niet
een ‘vergeten’ polis al bestaat hij al meer dan 50 jaar.
Wel ons adres, niet onze geboortedatum?
Mocht je denken dat ik wel erg achterdochtig ben.
Er zijn meer mensen met klachten over deze firma.
www.klachtenkompas.nl
Klachten waarover Ardanta niet openlijk wil communiceren.
Heel vreemd.
Het zou kunnen dat dit een heel slecht georganiseerd bedrijf is.
Dan zou er direct ingegrepen moeten worden want ze zijn een monopolist
en dan kan ieder moment dit bedrijf over de kop gaan door wanbeleid.
Het zou kunnen dat dit gewoon ordinaire oplichters zijn.
Dan zou er direct ingegrepen moeten worden want dan bestaat
een reële kans dat het geld dat ze ontvangen direct naar
Anguilla, de Bahama’s, Bahrein, Belize, Bermuda, Britse Maagdeneilanden,
Guernsey, Isle of Man, Jersey, Kaaimaneilanden, Koeweit, Qatar, Saoedi-Arabië,
Turks- en Caicoseilanden, Vanuatu of de Verenigde Arabische Emiraten gaat.
Druk voor het Kasteel van Breda
Het was druk voor het Kasteel van Breda.
Thuishaven van de KMA of Nederlandse Defensie Academie.
Vandaag werd een nieuwe bevelhebber van de landmacht
geïnstalleerd in Breda. Met veel dure gasten.
Aan de ene kant van het Kasteelplein de te dure auto’s,
sommige uit het buitenland.
Aan de andere kant, in de schaduw, de chauffeurs van die auto’s.
Overigens was het in de haven van Breda ook druk, vooral ook
met de nog grotere busjes.
























































