…of een rijtje meeuwen?
Trosje joghurt…
…of een rijtje meeuwen?
Maandelijks archief: februari 2023
Mistige vrijdag
Breda, Valkenberg, Nassaumonument. Afgelopen vrijdag.
Deze foto is nog mooier. Busstation bij het NS-station in Tilburg.
Het ene boek helpt het andere
Het was weer een tijdje stil rond
‘Mevrouw mijn moeder’. Maar de werkelijkheid is dat ik
een beetje achterloop met het plaatsen van de berichten.
Dus vandaaag neem ik je mee naar vorige week zaterdag.
Dit was de stand:
De eerste stap is om een prikmal te maken en om dan de katernen te prikken.
14 katernen met elk 8 prikgaten. 14 x 8= 112 gaten.
Dit is een soort van preview: de rug gaan we met de kruissteken aan de katernen binden.
Het boek dat helpt bij dit karwei is het boek ‘De ontdekking van de natuur’ geschreven door Hans Mulder. Een schitterend boek, groot en dik. Dat heb ik nodig om de rug voldoende ruimte te geven als ik het ga binden met de katernene op mijn naaibankje.
De eindjes van het borduurwerk haal ik weg en ik breng lijm aan op de knopen.
Eerste stap is de naaidraad te verankeren door de draad door de bovenste twee gaten van het voorlaatste katern te halen en er dan een knoop in te leggen.
De draad laat ik uit het bovenste gat van het voorlaatste katern komen. Met de kruissteek bind je steeds twee katernen tegelijk aan de rug (dat is mijn benadering, dat kan vast anders). Ik wil iedere kruissteek rechtsboven laten beginnen, dan linksonder (het andere katern) het volgende gat in, dan linksboven (het andere katern) het katern weer uit en dan rechtsonder te laten eindigen. Vandaar ga ik naar de volgende kruisstreek. Binnendoor, in het voorlaatste katern, om bij het gat rechtsboven van de tweede kruissteek, via de rug, naar buiten te komen. Daar begint de volgende steek.
Het feest kan beginnen.
De goede luisteraar ziet dat de naald hier uit het verkeerde gat komt. Ik ben trouwens erg blij dat ik twee lagen Zaansch Bord als rug gebruik. Dat geeft de stevigheid die nodig is voor het binden.
De eerste kruissteken verschijnen. De eerste rij is moeilijk maar eenvoudig wordt het eigenlijk geen moment. Een kolom kruissteken kostte me ongeveer een tot anderhalf uur!
Bij het wisselen van kolom moet ik een truc uithalen. Bij het laatste gat van de laatste kruissteek, gaat de draad wel de rug in maar niet het achterliggende katern. De draad gaat naar de volgende kolom, naar het katern waar de steken steeds van vertrekken, daar neem ik hetg at waar de draad niet uitkomt om via de binnenkant van het katern uit het juiste gat naar buiten te komen via de rug. Zo slinger ik van boven naar beneden door de laatste twee katernen en ga vervolgens van beneden weer naar boven, enz.
Hier ga ik ‘binnendoor’.
Jullie hadden nog een wandeling tegoed
Vanochtend kwam de zon op met een rode gloed.
Een nog heel laag staande zon.
die was te zien op de gebouwen in Breda.
Langzaam nam de rode kleur af.
Gewoon mooi
Breda, vanochtend. Het leuke is dat er wel een arend op deze foto staat maar dat die niet in de lucht is.
Gideon Kremer in de Nottebohmzaal
In de tentoonstelling was werk van twee kunstenaars te zien.
Gisteren zag je hier het werk van Jeffe De Brabandere.
In dezelfde zaal was een reeks kleinere schilderijen te zien
van Gideon Kremer.
Beide kunstenaars waren onbekend voor mij maar beide waren meer dan interessant.
Gideon Kremer, The Martyrdom, 2022.
Er staat soms veel yekst op de werken. Die teksten zijn niet altijd eenvodig te lezen. Gideon Kremer, The Vision.
De werken van Gideon Kremer baseren zich op de Apocalyps en op een boek: Dat Nieuwe Testament ons Heeren Jesu Christi, Antwerpen, 1538.
Gideon Kremer, The horses and their manes, 27/09/2022.
Gideon Kremer, The Hymn.
Gideon Kremer, Crying woe.
Een werk over boeken en met een interessante detailschets kan ik niet onopgemerkt laten. Gideon Kremer, Eating the Book, 05/11/2022.
Albrecht Dürer, The woman of the Apocalyps and the seven headed dragon, 1498.
Detail met een aantal van de 7 hoofden van de draak.
Gideon Kremer, Fighting the dragon.
Gideon Kremer, Whore.
Ik heb genoten!
Gezicht op de haven
Een paar foto’s gemaakt tijdens een wandeling.
Het is moeilijk te kiezen welke ik het mooist vind.
Ik zoek geluk in druk te vinden
Pas geleden schreef ik al over het boekje van Garrelt Verhoeven, Ik zoek geluk in druk te vinden. Nu heb ik het uit en neem min of meer de handschoen op. In het verhaal over het moordlied schrijft de auteur over de liederenbank van het Meertensinstituut. Dan volgt de uitdaging meer te doen met moordliederen.
In dit geval gaat het om letterlijke moordliederen:
liederen over een moord.
Brabant zou daar een naam hoog te houden hebben.
Ik dacht: zouden er moordliederen zijn over Breda.
Van twee liederen vond ik afbeeldingen in de liederenbank.
Een nieuw lied over een moord uit 1871.
Echtelijk drama in Breda. Ik heb geprobeerd de tekst een beetje ‘schoner’ te maken. Hieronder het origineel uit de liederenbank.
Zet’um wir op
Ook dit jaar kocht ik het carnavalsembleem van Kielegat. De spreuk dit jaar is: Zet’um wir op.
Jeffe De Brabandere in de Nottebohmzaal
Met andere deelnemers van de cursus edelsmeden waren we
in Antwerpen. Een van de plaatsen om te bezoeken was de
Wijngaardstraat. Daar zitten meerdere zilver- en goudsmeden.
Toen ik er aankwam herkende ik de straat meteen als de
straat met al die goede restaurants die loopt naar het
Hendrik Conscience-plein.
Daar vind je de Sint Carolus Borromeuskerk en Erfgoedbibliotheek
Hendrik Conscience.
Als ik daar kom bezoek ik graag de bibliotheek met de
prachtige Nottebohmzaal.
Deze keer was er werk te zien van twee kundtenaars in het
kader van een tentoonstelling die op meerdere
plaatsen te zien is in Antwerpen: Finis Terrae.
FINIS TERRAE heeft als doel een blik te werpen op onze wereld vandaag.
Daarnaast wil de tentoonstelling eveneens hoop, de veerkracht van de mens, en de kracht van kunst in de verf zetten.
FINIS TERRAE nodigt kunstenaars uit om een werk te tonen dat hun visie op het thema verbeeldt.
Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen jong en oud, man en vrouw, blank en gekleurd of tussen enige kunstdiscipline.
Bewust wordt geopteerd voor levende, Belgische kunstenaars (en kunstenaars die in België resideren).
Het werk in dit bericht is dus van de kunstenaar Jeffe De Brabandere.
De vier werken van kunstenaar Jeffe De Brabandere staat op de as van de bibliotheek opgesteld.
Er staan geen naambordjes bij de vier werken maar een aantl hebben een stuk tekst bij zich als onderdeel van het werk. De titel van die tekst gebruik ik als naam van de werken. Voor mij is dit: Jeffe De Brabandere, Van den Hemel en de Hemelsche Glorie.
Jeffe De Brabandere, Van de Helle.
Jeffe De Brabandere, Van het laetste en algemeyn oordeel.
Ik lees ergens als titel ‘Vierde Ruiter van de Apocalyps’ en weer ergens anders ‘De Ruiter van de Dood, 2022’. U snapt het al, er werd niet veel gelachen met Jeffe De Brabandere, afgelopen vrijdag.
Gered door de gids
In het kader van de cursus edelsmeden bezochten we
Antwerpen. De NS en de NMBS deden hun best door zoveel
mogelijk zand in de raderen te strooien.
Het was onze gids met interessante verhalen de dag redde.
De diamantijk was een beetje kalm, het weer somber.
Een van de vrijf straten in de diamantwijk. 86% van alle ruwe diamanten wereldwijd worden in Antwerpen verhandeld in vier beurzen. Er gaat heel veel geld in om.
De gids had niet alleen een goed verhaal, er waren ook aanschouwelijke voorbeelden.
Naast de Joodse medewerkers is de groep mensen uit India de grootste.
Voor alle camera’s in de diamantwijk was vrijdag maar weinig werk. Hier in de Hoveniersstraat.
Voedselpiramide
Dit is natuurlijk niet allemaal uit één soeppakket. Dit is de inhoud van het soeppakket voor Indiase Wortelsoep aangevuld met de inhoud van een bijpassend verspilzakje. Als bonus zat daar een kleine komkommer in (heerlijk, in stukjes gesneden toegevoegd na het mixen) en een zakje met mix met sesamzaadjes.
Alles bij elkaar, inclusief de kokosmelk en het sap van een limoen, was het veel groente, meer dan anderhalve liter soep.
De mix van sesamzaad.
Heel geslaagd. Door de rode peper pittig maar niet te. Een soep die hier veel op lijkt heb ik eerder al eens bereid en gegeten. Ik denk dat het toen in hun maandblad stond.
De Peerdestal
Gisteren was ik in Antwerpen voor een heel andere
onderwerp dan waar de volgende foto’s over gaan.
Dick Matena, ‘Kaas’ van Willem Elsschot.
Even verderop zag ik dit café: De Peerdestal.
Weer een kraan
Breda, Karnemelkstraat.
Soort War of the Worlds
De grote graafmachines vind ik altijd indrukwekkend.
Breda, Markendaalseweg, Verlengde Mark.
Beetje overbodig…
Breda, KMA.
Argusvlinder 