Woestijnzand?

Posted on april 12, 2024 by Argusvlinder

Die roze gloed in de ochtend was blijkbaar het gevolg van woestijnzand in de lucht. Hoe dan ook: mooi gezicht.

De metalen schoten worden voorbereid om stenen kademuren te worden: betonvlechten, isolatie met piepschuim, egaliseren van de bodem enz.

Dit zijn de schoten die straks geplaatst gaan worden op een kleine afstand van de metalen schoten die er al in de grond zitten. De tussenruimte is er dan om er beton in te storten. Vervolgens wordt, als de schoten weer verdwenen zijn er een bakstenen muur tegen gemetseld (dat was tenminste de aanpak bij eerdere delen van de Markendaalseweg).

Bij de Tolbrug worden ruwe ronde pilaren zichtbaar. Waarschijnlijk is dat het resultaat van boren en betonstorten van de afgelopen weken.

Die pilaren, de nieuwe fundering voor de brug (?), zijn hier op de voorgrond te zien.

Nog meer betonvlechten.

Argus in China

Posted on april 10, 2024 by Argusvlinder

Als iemand mijn blog leest dan kan het beeld ontstaan
dat ik van museum naar museum ren en daar al mijn foto’s maak.
Dat beeld wil ik een beetje nuanceren.

Als ik op vakantie ben loop ik voor mijn doen erg veel.
Dan zie je veel. Maar of je daar dan ook foto’s van
maakt is een keuze.
Foto’s van mensen probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen,
vanwege privacy maar ook omdat het best moeilijk is
om goede foto’s van mensen te maken.

Op de eerste ‘volle’ dag in Dunhuang ga ik in de avond
weer terug naar de avondmarkt. Om op zoek te gaan naar
een caférestaurant dat ook in de Lonely Planet wordt genoemd
(thee drinken) en om op de markt de twee vellen met
tekeningen/schilderingen op te halen die ik de avond ervoor
besteld had.
Voor de avondmarkt loop ik nog wat rond in de buurt van het hotel.

Mijn oog viel op deze effectieve voertuigen die gebruikt worden door onder andere groente- en fruit verkopers. Het was aan het eind van de middag. Er verschenen er een paar van deze voertuigen op een kruispunt waar ik stond te kijken. De beweoners weten van het tijdstip en de plaats want al gauw kwamen er klanten.

Echt druk met verkeer is het niet in Dunhuang. Een rustige stad met veel grote, brede wegen. Prima om te wennen aan China. Je kunt er rustig je ogen de kost geven. Dat is nodig want er zijn zoveel dingen heel anders dan in het westen en dat is super interessant om te zien en te proberen te begrijpen. Later op de reis als ik bij mijn oud-collega ben kan ik zaken navragen.

Er zijn gespecialiseerde verkopers (watermeloen) maar ook verkopers met een breder assortiment. Als er dan toch geen klanten zijn kun je net zo goed even rusten.

Overdag waren de temperaturen voor mij prima, soms warm. Zeker buiten de stad. Maar de ochtenden waren koud in Dunhuang (en ik neem aan de nachten ook). De meeste mensen op deze voertuigen hadden dan ook kleding bij zich die bij beide temperaturen gebruikt kunnen worden: tegen de kou en tegen de zon.

De avondmarkt is druk bezocht en ik ga natuurlijk weer naar al het eten kijken. Het ziet er allemaal fantastisch uit en ruikt geweldig. Maar ik ben er om de beschilderde vellen op te halen die ik wil gaan gebruiken als schutblad bij een toekomstig boek.

Dit is de kraam op de avondmarkt waar ik de schilderingen zag. De motieven zijn bekend voor de Chinese klanten en ik vind ze mooi. Misschien niet in mijn interieur maar als schutblad in een boek zie ik ze zeker zitten. De vorige avond heb ik geprobeerd uit te leggen wat ik graag wil. Met behulp van mijn Engels, handen en voeten, het Engels van de mevrouw van de kraam ernaast en een vertaalapp op de telefoon van de eigenaresse van de kraam. Spannend. De maker gaat de twee illustraties brengen maar is nog niet klaar. Dat geeft mij de kans bij de kraam plaats te nemen (krukje van de eigenaresse). Te kijken naar de bezoekers van de markt. Met sommige, meestal jongere, mensen een gesprek aangaan en foto’s te maken.

De maker schetst/schildert op papier. Door meerdere lagen papier of een drager van textiel wordt het geheel stevig genoeg om bijvoorbeeld aan de muur te hangen.

Dit is het motief dat ik graag wil hebben: een apsara. Deze hemelse figuren zijn ook te zien in de Mogao grotten, is hopelijk eenvoudig schaalbaar en niet te groot.

In de kraam ernaast verkoopt en maakt een mevrouw gedecoreerde kalebassen. Kalebassen zijn de meestal niet eetbare broertjes van pompoenen. De gedroogde kalebas voorziet ze van tekst en/of afbeeldingen door die in de schil te krassen. Vervolgens kleurt ze de schil met inkt die ze al snel weer weghaalt. In de groeven van de tekst of tekening blijft de kleur achter en wordt zo goed zichtbaar. Op de foto heeft ze net inkt aangemaakt en gaat ze beginnen de inkt aan te brengen op de kalebas.

Grotere kalebassen hebben natuurlijk meer afbeeldingen (op deze kraam vaak klassieke of klassiek-ogende afbeeldingen) en meer tekst. Iedere kalebas krijgt zo’n zwarte ‘ring’ waarin de kalebas goed blijft staan en niet steeds wegrolt.

Tijdens het hele proces worden de inkervingen goed bekeken en evnetueel nog gecorrigeerd.

Als de inkt wordt weggepoetst komt de tekst te voorschijn.

De vrouw maakt exemplaren met meerdere kleuren al is zwart wel de dominante kleur. Ze maakt goedkopere en duurdere uitvoeringen met bijbehorende verpakkingen. Er zijn naast de staande uitvoeringen ook hangende kalebassen mogelijk.

Dan komt de maker eraan met mijn apsaras. Dat ik graag één links en één rechtskijkende apsara had gehad is verloren gegaan in de vertaling. Maar ik vind ze mooi en ben er blij mee. De grote vraag is hoe ik ze de komende tweeenhalve week reizen en de vluchten terug naar Nederland mooi hou. Dat viel achteraf erg mee. Ze verpakte de schilderingen in pakpapier en kwamen heel thuis aan.

Galleria dell’Accademia

Posted on april 9, 2024 by Argusvlinder

Het museum heeft een groot aantal prachtige werken religieuze kunst.
Daar zitten hele grote, samengestelde panelen bij met een
complexe inhoud. Het mooie aan de opstelling in de
Galleria dell’Accademia is dat je de verschillende soorten
goed kunt vergelijken en dat er ook ruimte is om de constructie
van die toe te lichten. Naar dat aspect werk ik toe maar dat
komt pas in een volgend bericht goed aan de orde.

Dit is een detail van het schilderij met de titel ‘Madonna della Misercordia’. Ik vond de groep met zusters aan beide kanten van Maria zo leuk.

Florence, Galleria dell’Accademia, Maestro della Misercordia dell’Accademia (Giovanni Gaddi?), Madonna della Misercordia, 1365 -1370, panel.

Maestro della Misercordia dell’Accademia (Giovanni Gaddi?), Stigmata of Saint Francis, Nativity, Conversion of Saint Paul, 1370 – 1375, panel. Voor mij een zeldzame combinatie van beelden.

Het linker paneel, de stigmata van Franciscus.

Je ziet hier weer zo’n bijzondere vorm: zes rechthoekige werken die samen een vierkant vormen, daarboven een afbeelding die er uit ziet als een ovaal met links, rechts en boven een driehoek. Mariotto di Christofano, Stories of the Virgin, circa 1455, tempera on wood panel.

De kerststal of Nativity.

De aanbidding door de wijzen / adoration of the magi.

Een soort van drieluik op een basis met meerdere kleinere schilderijen. Dat zagen we eerder. Lippo d’Andrea, Enthroned Madonna and Child with Saint Catharina of Alexandria, Francis, Zanobius and Mary Magdalene, 1430 – 1440, tempera on wood panel.

Detail van Maria en Jezus met een vogeltje in zijn hand.

Hier is een voorbeeld van een klein schilderijtje dat zich onder de belangrijkste afbeelding bevindt, onderdeel van de predella. De herders, samen met de schapen, liggen in de buurt nog te slapen.

Sommige zeggen dat de middeleeuwse schilderijen zoveel op elkaar lijken.
Dat mag wel zo zijn maar er is wel degelijk een hele brede reeks van
afbeeldingen. Er zijn veel afbeeldingen met ‘Maria met kind’ maar
Galleria dell’Accademia laat zien dat er veel meer thema’s waren.

Het volgende schilderij is weer een heel ander ‘genre’.

Het begint links onderaan met de schepping van Adam, dan van Eva, dan de introductie in het paradijs en de kennismaking met de slang.

Rechts gaat het verhaal verder: het eten van de verboden vrucht, de straf en het verjagen uit het paradijs. Tussen deze twee series staat een grote boom:

Alles bij elkaar een enorm schilderij. De boom is: Pacino di Buonaguida, The Tree of Life, 1310 – 1315, tempera on panel. Het is gebaseerd op een tekst ‘Lignum Vitae’, geschreven door Bonaventura da Bagnoregio. In meer brede zin is het interessant om vast te stellen dat zo’n ‘tree of life’-symbool in meerdere godsdiensten voorkomt.

Argus in China

Posted on april 7, 2024 by Argusvlinder

De laatste keer was ik nog in het Dunhuang Museum.
Daar pak ik de draad weer op.
De beschilderde bakstenen vond ik heel bijzonder.
Dus daar begin ik dit bericht dan ook mee.

China, Dunhuang Museum, Black painted brick with crow, Wei & Jin dynasty (Six dynasties), AD 220 – 589. Af en toe laat ik ook het bordje dat het museum plaatst bij het voorwerp zien. Dat zie je bijvoorbeeld dat er in totaal vier schriftsoorten worden gebruikt. Ik kan alleen de Engelse tekst lezen en ik kan dus niet beoordelen of er toevallig iets mis gaat in de vertaling.

Tiger ornament for door, Wei & Jin dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, unearthed at a group of tombs at the airport (of Dunhuang?) in 1987.

Pottery granary, Northern Wei dynasty, 386 – 535 AD, unearthed as part of a group of tombs at Qijiawan in 1975.

Painted pottery figurine, Sui dynasty 581 – 618 AD, unearthed in a tomb at the airport in 1982.

Een serie maskers zo lijkt het. De toelichting is een beetje beperkt: Tomb items, Sui dynasty, 581 – 618 AD. Wel erg leuk.

Pottery camel-dragging figurine, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed in a Tang dynasty tomb at Tiejiabu in 1987. De vindplaats kan ik niet vinden op Google Maps. ‘camel-dragging’ zou ik vertalen met iets als ‘kameelvoorttrekkend’. Waarschijnlijk is kameeldrijver een betere vertaling.

Camel figurine, Tang dynasty 618 – 907 AD.

Er waren meerdere kameeldrijvers te zien.

Tomb guard, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed in a tomb at Sujiabu in 1972.

Figurine of Heavenly King, Tang dynasty 618 – 907 AD, collected. De opmerking ‘collected’ is een mysterieus begrip. Het klinkt als ergens opgehaald, ergens verzameld. De vraag is natuurlijk waar dan of bij wie?

Brick with subduing dragon design, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed as part of a groupof tombs at the airport in 1995. Deze steen fotografeerde ik tweemaal. Dit is de foto gemaakt met mijn camera. Dat geeft een koud beeld. De volgende foto van hetzelfde voorwerp is gemaakt met mijn telefoon. Kies de mooiste.

Volgende keer het laatste deel van mijn bezoek
aan het Dunhuang Museum.

Soep van de week

Posted on april 6, 2024 by Argusvlinder

Eigen inbreng: drie extra prei, 1 extra ui, zaansche mosterd, sambal en stemgember. De gember alleen toevoegen als je een liefhebber van gember bent!

De gebakken spekjes en prei (1) vormen de garnering voor de soep. Heerlijk.

Breda vanuit de stoel gezien

Posted on april 6, 2024 by Argusvlinder

Misschien een vreemde combinatie maar deze foto’s maakte ik deze week. Een spiegelbeeld van Breda in twee stoelleuningen en een stk nieuwe kademuur voor de Verlengde Mark aan de Markendaalseweg.

Galleria dell’Accademia

Posted on april 5, 2024 by Argusvlinder

Als je met enige regelmaat deze blog bezoekt en je
houd niet van middeleeuwse kunst, dan zul je al een tijdje
berichten zien die niet zo interessant voor je zijn, vrees ik.

Florence staat bekend om zijn renaissancekunst maar
er is daar misschien een nog grotere voorraad kunst uit de
periode voor de renaissance. Het overviel mij zelf ook.

Net ben ik de David voorbij gelopen en er gaat weer een
nieuw deel van de Florentijnse schatkamer open.
Het klinkt dramatisch maar het is echt zo.

Florence, Galleria dell’Accademia, Florentine painter, Madonna and Child, 1250 – 1260, panel.

Lucchese painter, Madonna and Child and two angels, circa 1240 – 1250, panel.

Taddeo Gaddi – Niccolo di Pietro Gerini, Madonna and Child, circa 1355, panel.

Op de informatie bij dit werk worden de heiligen in de predella genoemd.
Volgens mij niet in de volgorde waarin ze zijn afgebeeld.
Ik ken de iconografie van al deze heiligen niet. Sommige (Franciscus)
zijn bekender dan andere (Anthony the Abbot of Louis of Toulouse).
Maar mijn inschatting van de volgorde voor zeker de eerste 5 figuren
is als volgt (van links af):
Saint John The Evangelist, Francis, John the Baptist, Maria, Christ,
Anthony the Abbot, Bernard, Dominic, Louis of Toulouse.

Saint John The Evangelist:
figuur schrijvend is een boek
Francis:
de wond in zijn zij is te zien door een opening in zijn habijt
John the Baptist:
draagt iets dat lijkt op ruw kamelenhaar
Over Maria en Christus lijkt me geen twijfel.

Van dit werk had ik niet eerder gehoord.
26 panelen met het leven van Christus en het leven van Franciscus.
Ik maakte een paar foto’s van episodes uit het leven van Franciscus
die me bekend voorkwmen.

Taddeo Gaddi, Stories of Christ and of St Francis of Assisi, circa 1340, panel. Franciscus ontvangt de stigmata.

Franciscus preekt voor zijn broeders (?)

Franciscus bezoekt paus Innocentius III om toestemming te vragen voor zijn orde.

De kerststal.

‘Herbouw mijn kerk’, de opdracht aan Franciscus.

Vier panelen ontbreken in Florence.

Dit is de opstelling in de Galleria dell’Accademia.

Grifo di Tancredi, Madonna and Child with saints, circa 1300, panel.

Mooie zin: ‘though it roves somewhat weak in the unclear spacial render of the throne’, oftewel: de stoel is lelijk geschilderd.

Argus in China

Posted on april 4, 2024 by Argusvlinder

In de middag ga ik naar het Dunhuang Museum.
Daar zijn voorwerpen te zien die gevonden zijn in het Hexi Corridor.

Dat is een belangrijke strook redelijk begaanbaar land
met aan de zuidkant het hoger liggende Tibetaans plateau en
met aan de noordkant onhergbergzaam gebied zoals de Gobi-woestijn.
De Hexi Corridor verbond het historische China met het westen.
In de Corridor liggen een aantal oases waarvan die van
Dunhuang de laatste is (vanuit China geredeneerd).

Historisch gezien is dit een belangrijke doorgang die onderdeel
was van de zijderoute.

Relief in de entreehal van het museum. Het relief geeft een beeld van de uitwisseling van goederen, gewoontes en ideeën via de zijderoute.

In de hal ook een steen met een formele tekst over Dunhuang en omgeving en het museum.

Dunhuang locates on the westernmost end of the Hexi Corridor and in a joining area among Gansu, Qinghai and Xinjiang Uygur Autonomous Prefecture neighbouring Guazhou County in the east, Xinjiang Uygur Autonomous Prefecture in the west and north, Subei Mogolian Autonomous County and Akesai Autonomous County in the south with a total area of 31.2 thousand square kilometers.
Dunhung has a long history and about 3,500 yars ago the Huoshaogous the earliest local resident known up to began to live on the oase. Laterly the Wusuns, the Rouzhis also settled down and do the farming here succesively. During the Qin and Han Dynasties, Dunhuang was occupied by the Huns. In the sixth year of the Yuanding Era of the Western Han Dynsty (111 bc) the Emporer Wudi launched the policy to expand the territory and establish Dunhuang Prefecture, imigrate more residents from other places making Dunhuang one of the Four Prefectures in the Haxi Corridor. During the period from Han to Tang, Dunhuang had always been a place of traffic and military fort and melting pot of Chinese and western cultures known as a metripolitan of communication between the Hans and minorities, thus it played an important role in the process of communication between China and western countries in aspects of politics, economy and culture.
Dunhuang is a place where Chinese people had the initial contact with the westeners, hence itself naturally become a historical evident of communication between China and western countries in ancient times. Local residents in Dunhuang have created abundant anciant cultural heritages from generation to generation which are not only shinning pearls in the treasure house of Chinese history and culture but also precious materials for the study of politics, economy, culture, military affairs, communication between China and western countries in ancient times in northwest China and even all over the country.

In het museum staan/hangen overal goede bordjes bij de voorwerpen. China, Dunhuang Museum, Almanac, Han Dynasty, 206 BC – 220 AD, unearthed at Qingshuigou in 1990.

Bronze tortoise, Wei & Jin Dynasties (part of Six Dynasties) AD 220 – 589, unearthed Bridge 3 tomb, 1987. Van deze tomb kan ik op internet niets vinden.

Bronze turtle-dove (tortelduif), Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589.

Intrigerend voorwerp. Mij is niet helemaal duidelijk waar het voor dient. Pottery box with several lattices, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, tomb at Qijiawan, found in 1976.

Dergelijke stenen met een afbeelding had ik niet eerder gezien. Ik zou ze later nogmaals zien in een museum. Toen stond er bij dat het om replica ging maar hier staat dat er niet bij. Hele mooie afbeeldingen. Painted brick with butchering design (slager), Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Painted brick with mulberry tree leave harvest design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Grappig en mooi! Painted brick drying the clothes design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs east of Xusanwan.

Grappige man die zaaier. Painted brick with sowing design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Painted brick with trip by oxcart design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Galleria dell’Accademia

Posted on april 3, 2024 by Argusvlinder

Dan stap je ongeveer het heilige-der-heilige van de renaissancekunst binnen. Met in de verte: Michelangelo Buonarroti, David. Wie goed kijkt ziet ook fragmenten van The Prisoners en misschien een stukje van St Matthew.

Florence, Galleria dellAccademia, Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Awakening slave, circa 1530, marble.

Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Young slave, circa 1530, marble.

Michelangelo Buonarroti, St Matthew, 1505 – 1506, marble.

Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Atlas, circa 1530, marble.

Michelangelo Buonarroti, Prisoners, Bearded slave, circa 1530, marble.

Attr./Toegeschreven aan Michelangelo Buonarroti, Palestrina Pietà, 1550 – 1560, marble.

Argus in China

Posted on april 2, 2024 by Argusvlinder

Naast Boeddhistische voorwerpen uit Tibet en voorbeelden van
teksten gevonden in Mogao zijn er ook beelden te zien.

China, Mogao Caves, Arhat – clay moulding sculpture, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 477.

Iedere keer dat je een afbeelding of Boeddhistisch voorwerp ziet
heb je weer de kans om een nieuw onderdeel van de complexe
religie te leren. Dat geldt overigens niet alleen voor het
Boeddhisme. Het kan ook als herhaling dienen 🙂
Bijvoorbeeld: wat of wie is een ‘Arhat’?

Een arahant of arhat is een boeddha of een discipel van een boeddha. Indien arahant naar een discipel verwijst, betreft het iemand wiens geest door diep penetrerend inzicht in de natuur van het bestaan volledig gezuiverd en bevrijd is. In het Theravada-boeddhisme is dit hoogste van de vier Graden van Verlichting die door een discipel van een boeddha behaald kan worden. De Boeddha werd zeer vaak een arahant genoemd: het woord arahant is onderdeel van de standaardbeschrijving van een boeddha.

Standing stone statue of a Heavenly King, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Cave 224.

Wat is een Heavenly King?

De Vier Hemelse Koningen zijn vier boeddhistische bewakersgoden die elk voor een bepaalde windrichting staan.

Ze zijn de beschermers van de wereld en vechters tegen het kwaad. Ze kunnen elk een legioen bovennatuurlijke wezens bevelen om de dharma te beschermen. In het daoïsme bewaken zij elk een hemelpoort van de vier windrichtingen.

Ik gok er op dat het op de afbeelding gaat om ‘Virūpākṣa’
(Sanskriet), of ‘Guăng Mù Tiān’ (pinyin) of “Hij die alles ziet”.
Als dat correct is dan vertegenwoordigt hij de Westelijke windrichting.
Ik doe deze aanname omdat de koning in zijn hand een soort
van tempel of heiligdom heeft.
Op Wikipedia staan als symbolen genoemd ‘adder, kleine stoepa of parel’.
Ik sta open voor andere, beter onderbouwde verklaringen.

Statue of an offering bodhisattva, Tang dynasty, 618 – 907 AD.

Al tijdens de voorbereiding had ik gelezen dat het niet toegestaan
was om foto’s te maken in de Mogao caves. Dat is natuurlijk
een tegenvaller. We zijn dat in het westen anders gewend.
Maar ik had ook gelezen over de replica’s die er op
een paar plaatsen zijn van de grotten.
Die zijn er ook in de tentoonstellingsruimtes bij de
grotten en in het Dunhuang Museum. Mijn aanname was dat
fotograferen van de replica’s wel mogelijk zou zijn.
Maar dat was een verkeerde aanname.
Daar kwam ik op de harde manier achter omdat medebezoekers
me er op wezen terwijl ik aan het fotograferen was.
De bordjes niet gezien.
De foto’s die ik al gemaakt had laat ik hier wel zien.
Al was het maar omdat ze een beeld geven van wat de
Mogao Caves je bieden als je er op bezoek gaat.

Dit is een replica van een van de grotten in Mogao.

De replica’s geven wel een beeld van hoe ontzagwekkend de grotten kunnen zijn. Hoe met heel verschillende stijlen verhalen verteld werden langs de Zijderoute.

Galleria dell’Accademia

Posted on april 1, 2024 by Argusvlinder

Een prachtig schilderij. Vol symboliek. Die architectuur is interessant maar geeft het schilderij wel het idee van een verkrampte ruimte. Florence, Galleria dell’Accademia, Neri di Bicci, Annunciation, circa 1465, tempera on wooden panel.

Bij de aankondiging van de geboorte van Jezus is meteen de kruisdood aanwezig. Als een soort picture-in-picture.

De houding van de hamdem vam Maria komt bij mij wat onhandig over. De Heilige Geest in de vorm van een duif die landt en afremt alsof hij met grote snelheid kwam aangevlogen. De duif heeft een kleine nimbus om de kop.

Maestro dell’ Epifania di Fiesole, Christ the man of sorrows among the mourners, circa 1490, tempera on wooden panel.

Er zijn niet alleen religieuze werken te zien in de Galleria dell’Accademia.
Deze afbeelding gaat over stijl: mode, hoeden, schoenen, kleding
en in het bijzonder de kleur van de sokken. Oh, en over manieren.

Giovanni di Ser Giovanni, known as Lo Scheggia, Dance at the wedding party (Formerly: the Adimari Wedding Chest), circa 1450, tempera on wooden panel.

Zie de elegante kousen, soms per been een andere kleur. Dan die prachtige puntschoenen. Dit is geen alledaagse kleding, met die sieraden en slepen. Dan de hoofddeksels…..

Fra Bartolomeo, The prophet Isaiah, circa 1514, painted on wood.

Fra Bartolomeo, The prophet Job, circa 1514, painted on wood.

Argus in China

Posted on maart 31, 2024 by Argusvlinder

Als je de directe omgeving van de grotten verlaat
ga je weer een brug over en tref je een aantal
tentoonstellingsgebouwen.
Helaas had ik weinig tijd om er goed te gaan kijken.
Dus heb ik me beperkt tot een paar foto’s die ik
in de korte tijd die ik had de hoogtepunten zou noemen.

Er was een deel met Boeddhistische voorwerpen uit Tibet.
Waarom men die keuze heeft gemaakt weet ik niet.
Ik weet ook niet of het hier om permanente tentoonstellingen
gaat of niet.
Een ander deel dat in dit bericht aan de orde komt
gaat over het schrift, of beter gezegd de verschillende
schriften waarvan men voorbeelden gevonden heeft in Mogao.

Het grootste deel van de geschriften die gevonden zijn in Mogao
zijn buiten China. In de UK, Ruslanf en Frankrijk.
China heeft zelf een klein deel.
Groot Brittannië, Rusland en Frankrijk waren de koloniale machten met
interesse in deze oudheden.

De kaartjes bij de voorwerpen geven niet heel veel informatie. Ik zou meer willen weten over het materiaal en de functie. Maar daarover staat niets. Ook de afbeelding wordt niet verklaard. Dunhuang, Mogao Caves, Vajra Yogini, 17th century, Tibet. Metaal neem ik aan, het ziet er uit als koper of een koperlegering.

High relief of Bodhisattvas, 14th century, Tibet, beating method.

Usnisa Vijaya, Namgyalma, 13th – 14th century, Tibet.

De nadruk in de beschrijvingen van Mogao ligt steeds op de Library Cave (cave 17). Maar blijkbaar zijn er ook in andere grotten geschriften gevonden. Essential mantras in Tangut script, Western Xia dynasty, 1038 – 1227 AD, Mogao Cave 121, Northern Section.

Block Printed Sutra, Tangut script, Western Xia dynasty, 1038 – 1227 AD, Mogao Cave 125, Northern Section.

Het kaartje toon ik toch maar even omdat ik ‘Liang Zhaofu’ niet kan vinden op internet. Diamond Sutra chanted by Liang Zhaofu. In Uighur script, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 464, Northern section.

Fragment of time tables, Tibetan script, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 59, Northern section.

Aan de gaatjes te zien en het ontbreken van tekst direct rond de gaatjes, kun je denk ik opmaken, dat deze bladen gebonden zijn geweest als een palmbladboek. Satasahasrika – Prajnaparamita Sutra, Tibetan script, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Library Cave (17).

Stele carved, Six syllable mantra, 8th year of Zhi Zheng reign, Yuan dynasty, 1348 AD, Mogao Cave 61. Dit is de afbeelding centraal op de stele:

Paper for practicing calligraphy, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Library Cave (17).

Galleria dell’Accademia

Posted on maart 30, 2024 by Argusvlinder

Slechts één van de werken in dit bericht heeft betrekking op Pasen.
Eerlijk gezegd niet het mooiste werk.
et is een schilderij van Raffaellino del Garbo.
Maar het is alles bij elkaar een schitterende serie.

Dit had kunnen heten ‘Over de boze vis, hond en draak’ maar het heet: Florence, Galleria dell’Accademia, Domenico di Michelino, The three archangels and Tobias, circa 1470, tempera on wooden panel.

Domenico di Zanobi and Filippino Lippi, Annunciation, 1460 – 1475, tempera on wooden panel.

Pasen volgens Raffaellino del Garbo, The Resurrection of Christ, 1500 – 1505, oil on wooden panel.

Lorenzo di Credi, Adoration of the Child with two angels and Saint Joseph, circa 1490, tempera on wooden panel.

Filippino Lippi, Saint John the Baptist, Saint Mary Magdalene, circa 1498, tempera on wooden panel.

Domenico Bigordi known as Il Ghirlandaio, Saint James the Great Saint Stephen and Saint Peter, 1493, tempera on wooden panel.

Francesco di Christofano known as Il Franciabigio, The Madonna and Child Saint Joseph and Saint John the Baptist, circa 1508 – 1510, oil on wooden panel.

Argus in China

Posted on maart 29, 2024 by Argusvlinder

De Mogaogrotten zijn belangrijk vanwege de Boeddhistische
afbeeldingen in de bijna 500 overgebleven grotten.
Maar minstens zo belangrijk zijn die grotten vanwege de
‘bibliotheekgrot’. Een grot die rond het jaar 1000 werd
afgesloten en pas weer begin 20ste eeuw werd herontdekt.
De bibliotheek bevat zeer oude, gedrukte boeken waaronder
een Diamond Sutra.

Wikpedia:

A copy of the Tang dynasty–Chinese version of the Diamond Sūtra was found among the Dunhuang manuscripts in 1900 by Daoist monk Wang Yuanlu and sold to Aurel Stein in 1907. They are dated back to 11 May 868. It is, in the words of the British Library, “the earliest dated printed book”.

De tekst van dit bericht schreef ik deels in China, in Dunhuang,
en deels vandaag. Met behulp van oa Wikipedia.

De Mogao Caves zijn heel bijzonder, in meerdere opzichten.
Volgens de gids zijn er op een dag zoals ik er was
(dinsdag 19 september) zo’n 11.000 bezoekers.
Dus de uitdaging voor de organisatie is: hoe laat je
zoveel mogelijk mensen kennis maken met de Buddhistische
cultuur zonder schade toe te brengen aan de conditie van de grotten.
Beetje hetzelfde probleem als bijvoorbeeld in
het Dal der Koningen in Egypte.
De organisatie doet dat op verschillende manieren maar
de keuzes die men daarbij maakt sluiten een
diepgaande kennismaking eigenlijk uit.

Hoe ziet zo’n bezoek er uit:
= in mijn geval bracht een taxi me naar een soort van
eerste bezoekerscentrum.
Dat centrum ligt nog een eind van de grotten af.
De grotten zijn Unesco Werelderfgoed en grotten worden
beinvloed door bijvoorbeeld de waterstand in het gebied.
Dus wordt het vrij bewegen van bezoekers in het gebied
zoveel mogelijk beperkt tot het georganiseerde vervoer
en de begeleide bezoeken.

= de stroom bezoekers wordt opgevangen in dat bezoekerscentrum
waar een tweetal films worden getoond.
Een ervan in een IMAX-theater.
Voor niet-Chinees sprekende bezoekers (in mijn geval waren dat er
op dat punt erg weinig) is er een koptelefoon met ontvanger
die tijdens de film de Engelse versie van het geluid laat horen.
Dat geluid is vooral muziek met een voice-over.

In het bezoekerscentrum op weg naar de eerste film.

Die films zijn vrij commercieel: veel beelden van woestijnzand
en kamelen, weinig informatie die verder gaat dat de basics.
Vergelijkbaar met een deel van de Nederlandstalige Wikipedia-pagina:

De Mogaogrotten zijn boeddhistische tempelgrotten op ongeveer 25 km afstand van het stadscentrum van Dunhuang, Jiuquan, in de Chinese provincie Gansu.

Tussen ongeveer de 4e tot en met de 12e eeuw hebben boeddhistische monniken hier ongeveer 1000 grotten geslagen in de zandsteenrotsen en versierd met boeddhistische kunst, zoals boeddhabeelden, sculpturen en muurschilderingen. Begin 21e eeuw zijn nog 492 grotten bewaard gebleven en voor een deel toegankelijk voor toerisme. De grotten staan sinds 1961 op de lijst erfgoederen van China en sinds 1987 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

In 1900 ontdekte de Chinese monnik Wang Yuanlu hier een afgesloten grot met rond 50.000 manuscripten, de zogenaamde manuscripten van Dunhuang.

= bij het bezoekerscentrum stap je in een bus van de organisatie
die de laatste afstand tot een tweede grote parkeerplaats overbrugt.

Vanuit de bus.

In het gebied zijn meer grotten. Die het eerst in beeld komen lijken niet afgesloten. Er zijn ook geen trappen en gaanderijen om ze te bezoeken. Dus blijkbaar zijn die niet interessant voor toeristen (?)

Bij het verlaten van de bus een overzicht van het complex en een waarschuwing.

= Daar overbrug je te voet de laatste honderden meters naar
de plaats waar de stroom bezoekers worden ingedeeld in groepen
die een gids toegewezen krijgen.

= Niet-Chinees sprekende bezoekers worden uit de stroom gevist
en daarmee vormt men groepen Engelssprekende bezoekers.
In mijn geval ging dat vooral om mensen van Aziatische afkomst
die bijvoorbeeld in Australië of de VS wonen,
ook mensen waarbij een van de partners een Aziatische oorsprong heeft
terwijl de andere partner uit het Westen komt.

Wachten tot je toegewezen wordt aan een groep en Engelssprekende gids.

= De gids neemt je dan vervolgens mee om een 8 of 4 grotten te zien.
Dat aantal is afhankelijk van het kaartje.
Men verkoopt voor iedere dag 6.000 kaartjes voor 8 grotten.
Mensen die daarna een kaartje kopen (zeg maar ‘Overloop-kaartjes’)
zien 4 grotten. Deel van de 8 grotten zijn er die iedere bezoeker
te zien krijgt (grot 16, 17 en de grot met de slapende Buddha
en de grot met de grote Buddha) en een aantal andere grotten.
Die laatste zijn een beetje afhankelijk van de beschikbaarheid
(niet alle grotten zijn altijd te bezoeken en in sommige grotten
zijn misschien op dat moment al bezoekers).
Grot 17 is de grot waarin de Dunhuang-manuscripten gevonden zijn.
Grot 16 is de toegang tot grot 17. De grotten verschillen van grootte.
= in de grotten mogen geen foto’s gemaakt worden.
Jammer genoeg mag dat ook niet in de replica-grotten in
het expositiecentrum bij de grotten.
Ook de replica’s in het Dunhuang-museum mogen niet gefotografeerd worden.
= de balkons voor de grotten, de ingangen, de trappen,
zijn van modern beton. Soms loopt dit (deels) door tot ver in de grotten.
In de tijd, zijn door erosie van zon, wind en water, de voorkanten
van de grotten weggevaagd. De betonnen ‘mantel’ moet wat van de grotten
over is beschermen.
Het materiaal waarin de grotten zijn uitgehouwen is zandsteen.
Dat is eenvoudig te bewerken maar kwetsbaar voor zon, regen, wind
en luchtverontreiniging.

De betonnen mantel van bijvoorbeeld grot 331.

Deze ruimte met schilderingen aan de buitenkant zijn van latere datum en worden door alle bezoekers bezocht (dat is wat mij er van bij staat.

= Alle ruimtes worden grotten genoemd. Meestal zijn de grotten
afgesloten met een deur. Maar bij grot 130, de grot
met de grote Boeddha, staat er een soort van uitbouw
voor de bergwand. Dat opvallende gebouw zie je op veel foto’s staan.

Crowd control voor grot 130.

Bij grot 130 is ook de uitgang van het complex.

= de Mogaogrotten zijn heel anders dan de Boeddhistische grotten
in Ellora en Ajanta in India. Die bezocht ik in 2013.
De Ellora Caves zijn van Hindoeistische, Boeddhistische of Jain
oorsprong en dateren grofweg van 550 – 950 na Christus.
De Ajanta Caves dateren van 200 voor Christus – 480 na Christus.
= de afbeeldingen in de Mogao caves zijn fantastisch,
de verhalen heel doordacht. Een heel eigen denkwereld.
Daar wil je meer van weten maar de gids zit in een race
tegen de klok. Het maximum aantal grotten is bereikt.

Over een tweede brug naar tentoonstellingsruimtes en de parkeerplaats met de bus. De taxi staat al weer te wachten.

Nog een aantal Memorial stupa’s.

Dan rest de terechte vraag: Wat heb je nu eigenlijk gezien?
In Dunhuang kocht ik een boek over Mogao. Een boek met
weinig tekst maar wel een aantal mooie afbeeldingen.
Die geven een idee van wat je te zien krijgt als je
dit complex bezoekt.
Al is het niet zo dat ik kan zeggen dat ik al die voorbeelden
ook zelf gezien heb…….helaas.

Voorbeeld van een deel van de inhoud van grot 432. Argus in China, uit het boek ‘China Dunhuang’, Edit Dunhuang Research Academy, Group of pained clay figures, eastward facing niche in central pillar, Mogao Cave 432, Western Wei Dynasty, 535 – 556 na Christus.

Apsaras, north wall Mogao cave 305, Sui Dynasty, 581 – 618 na Christus.

Ananda, Budhisattva and Heavenly King, south side central niche, Moga Cave 45, High Tang Dynasty, 705 – 780 na Christus.

Buddha preaching the law, south wall Mogao Cave 320, High Tang Dynasty, 705 – 780 na Christus.

Big Buddha, Mogao Cave 130, High Tang Dynasty, 705 – 780 na Christus.

Dit is het boek waar de serie met voorbeelden uit komt: China Dunhuang, Edit Dunhuang Research Academy.

Galleria dell’Accademia

Posted on maart 28, 2024 by Argusvlinder

De wereldberoemde verzameling waarvan ook de David deel uitmaakt.
Wat een prachtige collectie. Een eerste kleine serie.

Florence, Galleria dell’ Accademia, Andrea di Giusto Manzini, Madonna of the girdle and Saints Catharina of Alexandria and Francis, 1437, tempera on wooden panel.

Apollonio di Giovanni, The Trinity and Saints Cosmas and Damian, Francis of Assisi, Sebastian and Julian, circa 1460, tempera on wooen panel.

‘arched aedicule structure’: wijst op de ronde afsluiting (bovenkant) van het werk met de pilaren eronder waardoor een soort van klassiek Romeins bouwwerk ontstaat.

Maestro dell Epifania di Fiesole, Coronation of the Virgin between cherubim and musician angels, circa 1480, tempera on wooden panel.

Cherubim: Celestial winged beings

Of volgens Wikipedia:

Een cherub, cherubim, cherubijn of kerub is een mythisch wezen dat is samengesteld uit een combinatie van verschillende andere levensvormen, vaak een gevleugelde leeuw, adelaar of stier met een mensengezicht, vergelijkbaar met de Egyptische of Griekse sfinx en de Mesopotamische karibu. Cherubs komen 91 keer voor in de Hebreeuwse Bijbel

Een balkon in Florence

Posted on maart 28, 2024 by Argusvlinder

Vermoedelijk gaat het om twee steunen van een balkon. De foto’s zijn gemaakt op mijn laatste dag van mijn vakantie in die stad maar waar> Dat weet ik niet meer. Maar de beelden zijn door verwering te leuk om niet op mijn blog op te nemen.

De wandelweek in één bericht

Posted on maart 28, 2024 by Argusvlinder

Breda, Verlengde of Nieuwe Mark. Voorheen was dit allemaal de Markendaalseweg.

Tilburg, Bredaseweg, De oude warande.

Vlechtwerk als fundering voor de nieuwe kademuren ?

Argus in China

Posted on maart 26, 2024 by Argusvlinder

In het hotel kreeg ik meteen mijn eerste souvenir. Dat hadden ze niet hoeven doen maar het is heel aardig. Hier ligt een blauw/witte doek op het tapijt. Maar wat is het nou?

De verpakking verduidelijkt. Ik ga slapen. Ik ben moe en het is al aan het begin van de avond. Midden in de nacht wordt ik wakker en de volgende keer is het 10:30 uur. Ingecalculeerd. Ik had er rekening mee gehouden dat de eerste dag slaap en onwennig zou zijn.

De hotelkamer is een soort kamer-en-suite: eetgedeelte, zitgedeelte, aparte slaapkamer en douche/toilet. Heel ruim.

Hotelkunst.

Uit bed ga ik wandelen. Ik moet zien in hoeverre ik me kan orienteren. Dat gaat eigenlijk best. Het was me al verteld dat Dunhuang een rustige plaats is met brede stoepen en brede straten. Weinig verkeer.

Behoorlijk op de groei. Ik ben op zoek naar het Dunhuang Museum. Dat blijkt gesloten te zijn op maandag maar ik vind het wel.

In China is het eigenlijk altijd tijd om te eten.

Geweldig zo’n enorme steen als reclame voor je supermarkt.

Lucky gift met traditionele afbeelding op de achtergrond.

In Dunhuang is ook een moskee. Deze vind je in de buurt van de avondmarkt die op dit moment nog leeg is. Dit is het deel waar gebeden kan worden.

Deze poort geeft toegang tot de moskee en een paar bijhorende gebouwen.

Onderweg naar Snack street zie ik bij een winkel
het volgende zonnepaneel buiten staan.
Wie het kleine niet eert….

De thee en het bestek voor het middageten.

De keuze heb ik gemaakt met behulp van de foto’s op het menu. Het smaakte prima.

Later, aan het begin van de middag ga ik naar de avondmarkt.
Ook met de bedoeling er te gaan eten.
Dat lukte prima.
Eerst kom ik langs een bakker van platte broden.
Ze smaakte heerlijk.

Een oven van dit type ken ik uit India, bijvoorbeeld.

Je kijkt je ogen uit met al die kleuren, geuren, mensen, …….

Dit laatste is mijn avondeten. Vlees, ik vermoed lam, in brood. Goed te eten zonder bestek of bord en het smaakt prima. Goed warm en heet.

Gehoord

Posted on maart 26, 2024 by Argusvlinder

Er zijn heel veel populaire podcasts. Ik beluister er een paar.
Sommige gaan over klassieke muziek en jazz.
Bij het beluisteren van de podcasts hoorde ik twee nummers
die mijn aandacht trokken.

Erik Verwey Trio met Hermine Deurloo op ‘chromatic harmonica’ (chromatische mondharmonica, bekend van Jean ‘Toots’ Thielemans en Stevie Wonder) op About a home. Heerlijke muziek.

Koormuziek is niet zo mijn ding. Maar de compositie ‘Where you go’, gezonden door Capella Amsterdam en geschreven door David Long, is fantastisch. Het staat op de CD The Writings. Ik vind het ergens op lijken maar krijg mijn vinger er niet achter.

National Archeological Museum

Posted on maart 25, 2024 by Argusvlinder

Een laatste serie.
En wat voor een serie…..

National Archeological Museum, Florence, Idolino, circa 30 BC, Roman, from Pesaro.

Statuette of a flutist, 600 – 500 BC, limestone, from Cyprus. Op het beeld is een zogenaamde ‘phorbeia’ te zien. Een doek die onder andere voor de mond zit en die helpt om de dubbele fluit op een juiste manier aan te blazen, een soort van mondstuk dus.

Statuetta di flautista – Sulla bocca una bende (phorbeia) per tenere lo strumento; sul fianco forse la custodia del flauto (Statuette of a flutist – On the mouth a bandage (phorbeia) to hold the instrument; on the side perhaps the flute case). Of de Engelse vertaling helemaal goed is betwijfel ik. Met name het deel ‘to hold the instrument’.