De titel was mijn eerste reactie toen ik,
nog in het donker, in de ochtend door het Valkenberg liep.
Maar er was niets aan het park toegevoegd.
Er was juist iets weggehaald.
Vorige week woensdag zag ik dat bij daglicht.
Zoals is te zien, is een grote boom uit het Valkenberg omgezaagd en weggehaald.
Dit is de reward (beloning) die ik ontving omdat ik meegedaan heb aan een crowdfunding actie op Kickstarter van een organisatie in Mumbai genaamd Taxi Fabric. Doel is om lokale grafisch ontwerpers het interieur (alle stof, textiel in de taxi) te voorzien van een modern, inspirerend uiterlijk. Wat begon met een ambitie voor enkele taxi’s is nu een project waar tientallen gele Mumbai taxi’s voorzien zijn van een stralend interieur.
Je zou er een winkeltje van kunnen beginnen,
er ligt altijd wel iets in het Valkenberg, dat de
vorige eigenaar niet meer wil
maar waar echt nog wel iets mee te beginnen is.
Vandaag een paar gympen.
Rond dit boek is de tentoonstelling georganiseerd. ‘Vrouwen rond van Gogh’ is geschreven door Barbara Op de Beek.
Het boekje is aardig maar meer niet.
Het is nogal droge opsomming van alle vrouwen;
oma’s, moeder, tantes, nichten, vriendinnen enz,
die een rol(letje) in het leven van Van Gogh hebben gespeeld.
Maar naar aanleiding van dit boekje zijn studenten van Catja Klement
aan de slag gegaan en hebben boekbanden gemaakt.
Die worden tentoon gesteld in Moti in Breda.
Detail van het ledermozaiek van Tony Smidts, Karli Friggeband.
Tony Smidts, Karli Friggeband, ledermozaiek.
Riet Brouwer, Karli Friggeband, leren rug, kunstleren bandjes, platten bekleed met handgeschept papier.
In a galaxy far far away.
Riet Brouwer.
Lisette Dielemans, Karli Friggeband.
De muziek van David Bowie heb ik altijd erg kunnen waarderen.
De eerste plaat die ik kocht heb ik niet meer.
Het exemplaar dat ik had gekocht was totaal grijs gedraaid.
Dus heb ik een nieuwe versie gekocht.
Die zie je dadelijk hieronder wel.
‘David Live’ kocht ik in Breda bij Studio 33.
Die winkel bestaat al lang niet meer.
De winkel zat vooraan (van de Grote Markt af gezien), rechts,
in de Veemarktstraat.
Er stond aan de deur een bak met platen in de uitverkoop.
De plaat van Bowie kostte minder dan een single.
Een nummer kende ik: ‘Rebel, rebel’.
Dus het album maar gekocht.
Er is waarschijnlijk geen plaat die ik zoveel gedraaid heb als ‘David Live’.
Ooit las ik dat David Bowie zelf het album niet geslaagd vond.
Waarom weet ik niet meer.
Het album is een live opname van een optreden van Bowie
in het Tower Theatre in Philadelphia.
De producer was Toni Visconti.
‘David Live’ heb ik daarna ook als CD gekocht. Dat is het enige album
dat ik drie maal kocht.
Deze week ben ik door mijn platenverzameling gegaan (een deel van de
platen die ik ooit kocht heb ik namelijk nog).
De LP’s, maxi singles en singles van David Bowie heb ik eruit gehaald.
Die zie je hieronder.
Ik mis een paar albums. Zo is Pinups niet meer aanwezig. Low ook niet.
Maar er blijft nog genoeg over om van te genieten.
De albums presenteer ik hier in de volgorde zoals ik ze uit
mijn boekenkast heb gehaald. Daar zit verder geen logica in.
Overzicht van de Bowie albums.
David Bowie, Rare.
David Bowie, Never let me down.
David Bowie, Stage.
De binnenkant.
De buitenkant.
David Bowie, When the wind blows.
David Bowie en Pat Metheny, This is not America.
David Bowie, Tonight.
David bowie, Blue Jean.
David Bowie, Absolute beginners.
David Bowie, David Live.
Binnenkant.
Achterkant.
David Bowie met muziek van Giorgio Moroder, Putting out fire. Met prijssticker in Guldens.
David Bowie, Glass Spider Premiere. Hoe ik hier aangekomen ben weet ik niet meer.
David Bowie Live in Rotterdam in de Kuip op 30 mei 1987. Ik heb toen een van die concerten gezien.
David Bowie, Bertolt Brecht’s Baal.
David Bowie, Scary Monsters.
David Bowie, Heroes.
David bowie, Lodger.
Opengeklapt.
David Bowie, Station to station. Altijd op weg naar iets nieuws.
David Bowie, Ziggy Stardust the motion picture.
David Bowie, Let’s dance.
David Bowie en Queen, Under pressure.
David Bowie, Paradiso 30.3.’87. Twee delen van de persconferentie die Bowie gaf in Paradiso ter aankondiging van The Glasss Spider Tour die in Rotterdam zou beginnen. Dertig maart 1987. Hoe ik hier aan gekomen ben weet ik niet. Ik neem niet aan dat die in normale roulatie is geweest.
David Bowie, Be my wife.
David Bowie, TVC15. Spreek je uit als TeeVeeCee One Five.
Voor degene die niet (meer) weten hoe een single er uit zag.
David Bowie, Beauty and the beast.
David Bowie, de singels.
Ook vandaag een korte serie foto’s van de boekbanden
die in Moti in Breda ten toon waren bij de gelegenheid
van het verschijnen van het boekje ‘Vrouwen rond Van Gogh’.
Nora Janssens, Edelpappband (?) van acrylverf op papier.
Tim Nijs, Bandzetter, acrylverf op boekbinderslinnen, silhouetten aan aquarelpapier.
Ineke Vergeer, Leporello, fotokarton, boekbindlijm met bestempeling. Als ik me de toelichting goed herinner staan de florale motieven aan de bovenkant voor de vrouwen uit de gegoede milieus en de vaatdoek ruitjes staan voor de werkende vrouwen.
Agnes Leijen, Koptische band, linnen met acryl, diverse soorten stof, naaimachine- en boekbindgaren. Een aantal boekbinders gebruikten het symbool van de hartjes dat ook in het boek voorkomt. In het boek zweven de kartjes steeds ronds het hoofd van Vincent als hij verliefd is.
Agnes Leijen, toelichting.
Gisteravond las is een paar kleine stukjes in een ingebonden
Katholieke Illustratie, de 59ste jaargang, october
(waarschijnlijk van het jaar 1924 – 1925).
Daar zag ik ook twee opvalllende foto’s.
Die deel ik graag hier, naast de voorpagina van het blad.
Katholieke Illustratie, met op de voorkant een foto van Siegfried uit de film Die Nibelungen. Het zou hier kunnen gaan om ‘Die Nibelungen: Kriemhilds Rache (..) een Duitse zwart-wit speelfilm uit 1924 van Fritz Lang’.
Op deze manier durft geen een publicatie in Nederland vrouwen nog af te beelden.
Vrouwelijke brandgasten aan de spuit
Een pakkend groepje, dat bij het brandweercongres te Londen groot succes had;
de dames geven bij de demonstraties doorslaande bewijzen van handigheid en moed.
En wij maar denken dat we met de Taliban alles weten van Afghanistan. Volgens mij valt dat flink tegen en weten we niets van dit land.
Onlusten in Afghanistan
Onder de Afghanen zijn opstandige woelingen ontstaan
gericht tegen het bewind en de politiek van den Emir.
Een Masoek-krijgsman, bij een kamp der opstandelingen op post.
“Vrouwen rond Van Gogh” is de titel van een boekje
dat in het kader van de Vsn Gogh activiteiten in Brabant
gemaakt is en waar rond omheen een tentoonstelling is
georganiseerd van boekbanden.
Afgelopen zaterdag ben ik gaan kijken in Moti.
Daar maakte ik een reeks foto’s waarvan vandaag een
eerste serie.
Ferre Bastanie, Bandzetter, canvas met print.
Jeanne Meijer, Koptische band, balsa hout, acrylverf, katoen. Het gat in het palet ging hier natuurlijk ook door het boekblok. Dat leest wat onhandig.
Ooit volgde ik een cursus bij haar: Katja Clement, Gonetband met ‘Korenveld onder onweerslucht’, papiersnippers en leer.
Hier zie je de platten met de stroken papier die er, rechtopstaand, op geplakt zijn.
De NRC zegt vanavond treffend wat de carriere van David Bowie markeert: iedere keer verrassingen door de veranderingen die Bowie en zijn muziek ondergingen. Bowie verrast een laatste keer.
David Bowie in een van de bijzondere creaties die hij droeg. Hier het ‘Rites of Spring’-kostuum ontworpen door de Japanse modeontwerper Kansai Yamamoto.
Bij de voorbereidingen van Koppermaandag, vorige week woensdag, maakte ik deze foto van de kopperprent van Etten-Leur.
Wat de kopperprent precies is kunt u lezen op de tentoonstelling in het Nederlands Drukkerij Museum in Etten-Leur dat dit jaar 40 jaar bestaat.
De tekst van bovenstaande poster is ook hier te lezen:
Wat is Koppermaandag?
Al jaren wordt traditiegetrouw op Koppermaandag (de eerste maandag na Driekoningen) de kopperprent uitgereikt aan de burgemeester van Etten-Leur door de voorzitter van de Stichting Nederlands Drukkerij Museum onder het genot van koffie en worstenbrood.
Een oude traditie, die door de verschillende burgemeesters al jaren in stand gehouden wordt.
De Kopperprent komt eerst een jaar te hangen in de kamer van de burgemeester en vervolgens tussen voorgaande uitgaven van deze prent op een speciaal plekje in het stadhuis.
Koppermaandag is de eerste maandag na Driekoningen (6 januari).
Op die dag hielden vroeger de drukkersgilden traditioneel een feestdag.
De gildebrieven werden voorgelezen en de priveleges, die de leden van het drukkersgilde genoten, werden opgesomd.
Vervolgens trokken de gilde-lieden de stad in om geld in te zamelen, dat vervolgens werd verbrast.
Zo sloten zij de donkere periode rond de kortste dagen van het jaar af.
De naam stamt waarschijnlijk van ‘kopperen’, dat ‘feestvieren’ betekent, via ‘kop’ dat staat voor ‘beker’.
Koppermaandag wordt al in de eerste helft van de 15e eeuw genoemd, maar is waarschijnlijk nog ouder.
Toen in de 18e eeuw de drukkersgilden werden afgeschaft, werd de traditie van deze feestdag in stand gehouden onder de drukkers.
De gezellen van de drukkers drukten als proeve van vakbekwaamheid een speciale prent met een heilwens erop, de Kopperprent, die zij op Koppermaandag aan de meester-drukker en de eigenaar van de drukkerij overhandigden.
In de 19e eeuw werden de Kopperprent ook aan relaties gestuurd als geschenk.In de loop van de 20ste eeuw ging het ritueel vrijwel verloren, doordat men in plaats van Koppermaandagprenten, Kerst- en Nieuwjaarskaarten ging versturen.
Na de Tweede Wereldoorlog werd de traditie van de Kopperprent deels weer in ere hersteld.
In 1948 gebeurde dat in Haarlem, de stad van Laurens Janszoon Coster, ‘s-Hertogenbosch, Arnhem en Gouda, daarna vanaf 1949 en later ook in Noord-Brabant (o.a. in Etten-Leur), Zeeland en in Groningen.
Ooit las ik ‘De Speler’ van Dostojevski.
Het boek is door hem geschreven in 1868.
Ik was verbaasd.
Dit was geen schrijver die schreef over een karakter
die verslaafd was aan gokken.
Dit was een verslaafde, die een schrijver was, die schreef
over zijn gokverslaving.
Ik bedoel dit als een compliment want de schrijverskwaliteiten
van Fjodor Dostojevski staan buiten kijf.
Nu las ik ‘De Witte weg’ van Edmund de Waal – een boek met
als ondertitel ‘Verslag van een obsessie’.
Dit is een persoon die geobsedeerd is door porselein
en porselein maken, die een schrijver is die schrijft
over zijn obsessie.
Eerder heb ik een stuk aangehaald uit het begin van het boek.
Vandaag een stukje uit het eind van het boek.
Obsessies vragen een hoge prijs. Porselein is een succes. Porselein verbruikt heuvels, het bos op de heuvels, porselein laat rivieren verzanden en havens dichtslibben, het komt de delta’s van je longen binnen.
De Witte Weg, pagina 435.
Edmund de Waal, De Witte weg – Verslag van een obsessie.
En even verder staat:
Ik heb de dichter Paul Celan gelezen. …..
Celan kan geen woorden vinden die gemakkelijk in elkaar passen. Duits is zijn taal, maar hij is Joods, en Duits is ook de taal die zijn familie heeft vermoord. Daarom brengt Celan woorden samen in iets nieuws, Lichtzwang, lichtdwang. Atemwende, ademkeer. Hij zet woorden dichter bij elkaar en breekt ze open, laat ze van de ene regel overstromen in de andere.
Zijn gedichten worden korter. Het worden fragmenten, kreten, uitademingen, pogingen om te beginnen, pogingen om geluid te maken. De ruimten rondom de gedichten worden groter. Er is meer wit dan bedrukt papier….
De Witte Weg, pagina 436.
Ik maak 2455 potten, die zijn geglazuurd in wittinten.
En ik zet ze op planken in twee meter hoge en tweeenhalve meter brede vitrines. Ik noem dit kwartet installaties ademkeer. Er zijn ritmes, herhaalde series potten en er zijn pogingen tot ritmes, pauzes en cesuren. Er zijn congesties en bevrijdingen. Er is meer wit dan er woorden zijn.
De Witte Weg, pagina 438.
Vandaag voor het eerst dit jaar
weer in het Nederlands Drukkerij Museum geweest.
Eerste doel: het ophalen van mijn ingebonden ‘dummy’
en mijn tweede doel was het schoonsnijden van
De reis om de wereld in 80 dagen van Jules Verne.
Dit door Elsevier uitgegeven boek in katernen is wat mij betreft
het ultieme jongensboek.
Bijzondere werelden, mensen en reizen.
Eerlijk gezegd komt dat beeld dat ik daar bij heb niet van het
lezen van het boek maar van de film met David Niven.
Dit is het boek dat ik als aantekenboek ga gebruiken want het is een dummy. De pagina’s in het boek zijn onbeschreven.
Deze ‘De reis om de wereld in 80 dagen’ is nu schoongesneden en kan afgewerkt gaan worden en er kan dan een kaft om heen. Ik heb nog wat oude kaarten en die wil ik gaan gebruiken op de kaft.
Vorige week gekocht en deze week al weer uit.
Het is een klein maar leuk boekje: Boekenmanie.
Een boekje geschreven door Koen Hilberdink en verschenen in 2012.
Als je wilt weten hoe kleinzielig gekissebis en prive kapitaal
een belangrijke rol spelen in het Nederlandse cultuurlandschap,
dan is dit je boek.
De ondertitel van het boekje is:
De geboorte van Johan Polak als uitgever.
De uitgeverijen die alle aandacht krijgen zijn Athenaeum en
Polak & van Gennep.
Als je dit boekje leest snap je niet waarom Koen Hilberdink
een biografie over John Polak wil schrijven.
Koen Hilberdink, Boekenmanie – De geboorte van John Polak als uitgever.
Gisteravond was ik in de gelukkige omstandigheid
dat ik de medaille voor 2016 kon kopen.
Carnaval 2016 volgens de BCV.
Dur zwaojt wa!
Kort geleden kreeg ik een wenskaart.
Ik denk dat hij zelf gemaakt is.
Gemaakt door de persoon waarvan ik op de woensdagavonden les krijg.
Ze was bezig met kinderliedjes, maar de kaart kan net zo goed verwijzen
naar een publicatie van Kurt Tucholsky
Maar de verwijzing naar het vluchtelingenprobleem van 2015
lijkt me overduidelijk. Mooi gemaakt!
Links sind Bäume, rechts sind Bäume und dazwischen Zwischenräume
Dit is de tekst van het kinderlied:
Was müssen das für Bäume sein,
wo die großen Elefanten spazieren geh’n,
ohne sich zu stoßen?
Rechts sind Bäume, links sind Bäume,
und dazwischen Zwischenräume,
wo die großen Elefanten spazieren geh’n,
ohne sich zu stoßen!
Dit is de tekst van Kurt Tucholsky uit 1920: Rechts und links
Rechts sind Bäume, links sind Bäume,
und dazwischen Zwischenräume.
In der Mitte fließt ein Bach!
Ach!
‘ein Bach’ is een klein riviertje:
Ein Bach ist ein kleines fließendes natürliches Gewässer (Wikipedia)
…ja, dan ga je het volgende boek innaaien.
Vandaag ben ik begonnen aan ‘De reis om de wereld in 80 dagen’
Gepubliceerd door Jules Verne in 1882.
Dit is een uitgave van Elzevier in losse katernen uit 1978
bij gelegenheid van het 150ste geboortejaar van de schrijver.
Ik kocht deze versie vorige maand van een boekbindster
die dit exemplaar nog niet zelf ingebonden had.
Het boek ligt klaar om ingebonden te worden. Aan de markeringen op de rug is te zien dat het boek in de goede volgorde ligt. Het stukje karton ligt erbij om een mal te maken voor het prikken van de gaten.
Op een strook papier heb ik uitgerekend waar de gaten moeten komen, waar het papier gesneden zal worden, waar de tekst begint enz. Dan net voor ik ga meten pas ik nog even de naaiband. Een (1) centimeter staat er op de verpakking maar de band is 1,3 centimeter. De gaten moeten dus iets verder uit elkaar komen.
Precies uitmeten.
Als de gaten geprikt zijn is te zien dat het mooie rijen met gaten geworden zijn.
Nog drie katernen en dit boek is ingenaaid. Dan kan ik de rug lijmen en later deze week het boek op maat snijden. Dan zullen ook alle pagina’s ‘open’ gaan.
De reis om de wereld in 80 dagen, Jules Verne. Ingenaaid. Nu de schutbladen nog. Dan de rug lijmen en woensdag aanstaande op maat snijden. Dan kan ik daarna aan de rug beginnen.
Zo op de valreep nog een kort bericht.
Toevallig las ik vandaag de volgende tekst.
Het gaat over een kunstenaar uit de klassieke oudheid.
De schilder Timanthes wilde eens het mythologische verhaal over het oordeel van Paris uitbeelden: naar aanleiding van de vraag welke van de drie vrouwen het mooist was – Hera, Athene of Aphrodite – had Paris voor Aphrodite gekozen. Nadat de kunstenaar Hera en Athene had geschilderd, stuitte hij op een probleem: hij was niet in staat om, zoals het verhaal oplegde, Aphrodite met nog grotere schoonheid weer te geven. Hij besloot toen om haar niet van voren uit te beelden, zoals hij bij de andere twee gedaan had, maar op de rug gezien. Zo immers zou de toeschouwer zichzelf kunnen inbeelden dat Aphrodite als de mooiste uit de bus zou komen zodra ze zich zou omdraaien.
Dit is zo’n sterk staaltje van flexibiliteit van denken.
Flexibel maar tegelijk met verstand van zaken.
Als een meesterschilder die weet wat er omgaat
tussen toeschouwer en schilderij.
De toeschouwer op waarde schattend,
die zou immers het klassieke verhaal kennen
en wetende hoe hij als schilder daar mee om kon gaan.
Dat is net wat we in de Westerse wereld in 2016 nodig hebben.
Bovenstaand verhaal komt uit het boek van Antoon Erftemeijer, De aap van Rembrandt.
Akbarnama (Book of Akbar), from the Collection Nathaniel Middleton, he was from 1750 – 1807 an East India Company resident at Lucknow (India). The book is created in North India, probably Murshidabad, late 18th century. It’s a Persian manuscript on cream-coloured paper.
Andy Warhol, Joseph Beuys in memoriam screenprint in colors on paper. Executed in 1986.
Attributed to Marcus Gheeraerts the Younger, Anne of Denmark, 1614.
Co Westerik, Gramophone player, 1971, oil paint and tempera on panel.
George Bellows, Men of the docks, 1912 (Detail).
Joseph Mallord William Turner, Light and colour, Goethes theory – The morning after the deluge – Moses writing the book of Genesis. Exhibited in 1843. Oil on canvas.
Paul Gauguin, The washerwomen, Arles, 1888, oil on burlap.
Richard Mosse, Safe from harm, 2012, photo.
Walid Siti, Deconstructed pyramid, 2013, straw, clay and acrylic on MDF.
Al een aantal zaterdagen zie ik in het begin van de avond
animaties geprojecteerd op het Spanjaardsgat.
Op 24 december was er een serie te zien geinspireerd op Van Gogh.
Dat leverde een leuke serie foto’s op:
De Spinola (rechts) en op de achtergrond het Spanjaardsgat in Breda met daarop geprojecteerd werk geinspireerd door Van Gogh.
De binnenstad van Breda met op de voorgrond de Haven.
De Vismarktstraat, het zal rond 01:00 uur in de ochtend zijn geweest.
Bartholomaus Bruyn the Elder, The Nativity, circa 1520. Detail. Oil on board.
Circle of Ercole de Roberti, The adoration of the shepherds, circa 1480s, oil on panel.
Kleines diptychon mit Anbetung Der Konige, Schule des Herzogtums Brabant oder Luxemburg, um 1360 (Linkerpaneel).
