Uitgeverij Das Mag bestaat 1 jaar

Daarom verraste de uitgeverij de medeoprichters met een tas.
Die vond ik gisteren in de brievenbus.

Bedankt en ga zo door!

(Jelle Brandt Corstius – As in Tas,
Lize Spit – Het Smelt,
Maartje Wortel – Er moet iets gebeuren,
Walter van den Berg – Schuld, enzovoorts)

 photo WP_20161015_014DasMag1Jaar.jpg


Gelezen: As in Tas

De titel is wel leuk maar geen palindroom zoals zijn
vader zo graag maakte.
Zijn vader maakte bijvoorbeeld de zin:
I’m a dad, am I? (Battus)
Je kunt die zin van links naar rechts en andersom lezen,
met hetzelfde resultaat: ik ben vader, niet dan?

Jelle Brandt Corstius schreef een erg leuk boek(je)
over zijn fietstocht van Amsterdam naar de Middellandse Zee.
Hij gaat daar een deel van de as van zijn gecremeerde vader
in de zee uitstrooien.
Jelle is bekend van zijn wat droge interview en vertelstijl
in zijn reisprogramma’s over bijvoorbeeld Rusland en India.
Leuke gebeurtenissen, terugmijmeringen en veel zelfspot brengen ons vanuit
Amsterdam naar Saint-Maries-de-la-Mer.

Een van de stukje die ik erg leuk vond is hierna te lezen.
Vooral zijn conclusie in de laatste zin vond ik leuk,
al ben ik het met zijn analyse niet eens.

Dat is misschien wat ik in Nederland het meeste mis: de wildernis.
Plekken die geen bestemming hebben.
Ik denk dat wij het enige land ter wereld zijn waar elke vierkante meter een bestemmingsplan heeft.
Thuis fiets ik wel eens een rondje in de buurt.
Een groot deel van de tocht gaat dan over de Diemerzeedijk aan de rand van Amsterdam.
Op het eerste gezicht kom je er dan door een prachtig natuurgebied.
Auto’s mogen er niet rijden, en altijd zie ik wel ergens een konijntje langshuppelen.
Maar aan mijn rechterkant loopt een door mensen gegraven kanaal waar binnenvaartschepen varen.
Aan mijn linkerkant ligt een door mensen gemaakt eiland, IJburg.
Achter mij hoor ik het gedreun van de ringweg van Amsterdam.
Voor mij: de schoorstenen van de energiecentrale.
Boven mij: de hoogspanningsmasten die Amsterdam van energie voorzien.
En onder mij – en dat is het meest bijzondere – een voormalige vuilnisbelt.
In plaats van het te saneren hebben ze dit gebied in plastic verpakt en is er een park op gebouwd.
Hier en daar steekt een schoorsteen uit de grond die het ingepakte afval moet ontluchten.
Voor een kinderprogramma was ik er ooit op stap met een bioloog die vertelde dat ze geen idee hebben wat voor chemische processen zich precies in de gifkuil afspelen.
In elk ander land zou dit een stedelijke wildernis zijn; grond die niemand wil hebben.
Hooguit geschikt om nog meer afval te storten, of misschien als informele tippelzone.
Fietsend over de Diemerzeedijk kan ik genieten van zoveel inventiviteit, maar soms raak ik ook gedeprimeerd omdat ik naar deze vuilnisbelt moet om van de natuur te genieten.
Nederland is de natte droom van elke ingenieur.
Of Nederland is India met infrastructuur, het is maar hoe je het bekijkt.

Jelle Brandt Corstius, As in tas, pagina 130 – 131.

 photo WP_20160327_002JelleBrandtCorstiusAsInTas.jpg


Gelezen: Universele reisgids voor moeilijke landen

Jelle Brandt Corstius: Universele reisgids voor moeilijke landen.


Jelle bewijst met zijn boek dat clich├ęs altijd waar zijn.
Natuurlijk zijn de piramides van Gizeh spectaculair,
is Gran Canaria een prachtig eiland met heel vaak goed tot zeer goed weer,
maar is het ook leuk om ook andere dingen te gaan zien in een land
dan wat in de reisgids staat.
Vaak is ergens gaan zitten en rondkijken meer dan voldoende.

Tegelijk kunnen sommige mensen met hun kinderen maar twee weken per jaar
op vakantie en is dan een verblijf in een erg eenvoudige accomodatie
niet het meest voor de hand liggende.

De verhalen en tips in het boek zijn herkenbaar.
Ben je zelf al een paar keer naar een ‘moeilijk land’ geweest
dan heb je ze waarschijnlijk zelf al ontdekt.
Nu prettig samengebracht in een heel leesbaar boek.